Tagarchief: Limburg

Snapshot diary

Snapshot diary week #13

Samengevat: weinig foto’s van deze week. Ik was ofwel buiten ofwel zat ik achter mijn bureau en daar zijn weinig leuke foto’s te nemen. Voorlaatste week voor de paasvakantie en eindelijk lente in de lucht !

Laatste lesjes

Ik gaf maandag les aan een handvol leerlingen dat nog niét met de proefwerken was begonnen. Terwijl je in de rest van het schoolgebouw een naald kon horen vallen – wegens diezelfde proefwerken – moesten hier door een speling van het lot leerlingen nog aandachtig opletten. Het werd een huzarenstuk, zowel voor mij als voor de leerlingen. Ik had weinig om mee te onderhandelen, van mijn vak zijn er immers geen proefwerken. “Mevrouw, wat gaan we doen ? Toch geen les zeker ?” Altijd boeiend om te horen en iedere keer opnieuw vraag ik mijzelf af wat ze dan wel in gedachten hebben. Dat ik een optreden zou geven ? Dat we naar de Oude Markt zouden trekken ? Een dag voor de proefwerken en in een school. Tot mijn eigen grote verbazing wist ik ze toch te boeien. Of: het ze toch wel snel weer in hun normale doen geraken.

Nieuwe collega’s en ambiance op het werk

Ik liep naar de parking van de school en merkte voor het eerst de nieuwe collega’s op. Of liever, de veelbesproken geiten en bokken. Ik had ze nog niet gezien maar wel al de verhalen gehoord. Dat de bok nu en dan ontsnapte en dat de leerlingen met zorg en kalmte het dier weer richting omheining leidden. Soms zie ik jonge leerlingen ‘s morgens contact zoeken met de dieren. Om te zien of alles nog goed gaat met hen. Het is werkelijk een meerwaarde, zo’n groepje geiten en bokken op het werk. Vooral omdat het regelrechte grapjassen zijn.

De rest van de week stond, werkgewijs, in het teken van administratie en veel lezen. Het invullen van de leerlingvolgsystemen, surveilleren en mij verder inwerken in de hervorming van het onderwijs. Dat laatste lukt echt niet op een paar dagen, al helemaal niet omdat het helemaal niet zo duidelijk is en er tegenstrijdigheden zijn. Maar goed, 1 september wordt wel verwacht dat wel allemaal klaar zijn.

Lente in Limburg

Ik had gelukkig vrij – het voordeel van deeltijds werken – op de mooiste dag van de week. Ik wandelde nogmaals in Borgloon, dat tal van wandelroutes heeft en werkelijk de naam ‘wandelparadijs’ verdient. Mijn wandelGPS was zo dood als een pier maar gelukkig was deze wandeling bewegwijzerd, al heb ik wel gevoel voor richting.

Snapshot diary

Volgende week opnieuw een atypische week, maar hé, de lente komt !

Wandeltip

Wandeltip: Teut & Ten Haagdoorn – Zonhoven 10K

Duinen in Limburg

Wie geen zin heeft om over verharde wegen te wandelen het liefst eens complete of grid wandelt, zit met deze wandeling goed. Je wandelt door de duinen en met een beetje geluk word je begroet door wildlopend rund (alles behalve wild) en word je instant rustig bij het zien van een kudde schapen die zich van geen mens bewust is. Na een dikke kilometer vraag je je af of überhaupt nog mensen op deze planeet rondlopen, want je ziet nauwelijks sporen van menselijke activiteit, op de wandelpaden en bordjes na.

Desolaat landschap

Het landschap is heuvelachtig, de ondergrond zandiger. Stevige wandelschoenen zijn hier echt geen overbodige luxe. Klimmetjes worden beloond met prachtige vergezichten. Ik wandelde hier zo’n 10 km, maar je kan hier gerust langer wandelen. Hier en daar zijn bankjes te vinden, maar hoe dieper ik het domein introk, hoe minder ze in aantal waren. Toen ik het gebied bezocht viel de regen met bakken uit de lucht. Gecombineerd met ‘pure natuur’ en de onherbergzaamheid van het domein vond ik dat geweldig. Deze wandeling in Teut behoort nu al tot mijn favorieten !

Weg van de wereld

Als geroutineerde wandelaar ben ik goed voorzien, maar mocht je er even niet aan denken: een flesje water en een GSM (met GPS) zijn geen overbodige luxe. Als je geen specifiek wandelpad volgt (er zijn er verschillende aangeduid) en je bent geen kei in oriëntatie (zeker als de lucht de hele dag potdicht zit), dan zou je wel eens kunnen verdwalen. Het gebied is tenslotte 2000 hectare groot. Gezien het gebrek aan verharde wegen kom je ook niet in één twee drie in de bewoonde wereld terecht. Wat ik zelf overigens een behoorlijke luxe vind.

Wandeling Teut

Praktisch: wandeling in Teut

Er zijn wandelpaden en wandelingen (op kleur) via paaltjes. Infoborden staan bij de verschillende ingangen van het bord. Ik tekende zelf een wandeling uit die zowel het gebied Teut als Ten Haagdoorn omvatte.
Kaarten en info zijn hier te verkrijgen.

Zoals je op de kaart kan zien wandelde ik in 8 vorm. Je kan, als je het GPX-bestand gebruikt, kiezen om maar 1 lus te maken. Dan vertoef je voornamelijk in het gebied van Teut en komt dit op ene dikke 4 km.

Parkeren: Parking op Donderslagseweg 32 Zonhoven (gratis)

Het GPX bestand vind je hier.

Snapshot diary

Snapshot diary week 48/2018 Putteke Winter en aftellen

Samengevat: het lief was deze week bovenal de kwaliteitsbewaker. Ik sloot mij het liefste op in mijn bureautje met veel werk. Hij koos voor korte uitstappen naar Hasselt en Putteke Winter. Ik wandelde met de wandelclub en bakte tussendoor mueslikoekjes die vooral door het lief gesmaakt werden. 

Putteke Winter en het lief

De mooiste momenten deze week staan allemaal op conto van het lief. Ik had er het hoofd en hart niet naar, maar hij was me deze week bijzonder nabij. Ik werd enkel en alleen gedreven door werken en ‘altijd maar voortdoen’. Het lief stelde voor om in Hasselt te eten (niet de friet) en om naar Diest te gaan om te genieten van Putteke Winter. Voor wie het niet kent: dat is een feeërieke wandeling door een provinciaal domein met lichtacts en een sprookjesachtig decor. Wij waren vorig jaar al van de partij in Diest en het lief herinnerde me eraan dat we dit jaar niet konden overslaan.

De wandeling was minder spectaculair dan vorig jaar en er was beduidend minder volk (misschien waren wij dit jaar vroeger) maar net door die rust genoten wij dubbel en dik. Moest je nog zin hebben om ook te genieten van Putteke Winter, check dan even de website. Er worden verschillende provinciale domeinen aangedaan.

Het aftellen is begonnen

Voor ons is het aftellen echt begonnen nu. Niet alleen worden de laatste lessen gegeven en zit het eerst trimester er bijna op, het is voor ons ook hopelijk het EINDE van een HALF JAAR chemo. Zeker weten we het niet, maar we hebben er goede hoop op. Als alles naar verwachting gaat, dan kan het leven hier langzamerhand weer ‘normaal’ worden. Dan hoeven we niet om de twee weken (en nu en dan tussendoor) naar het ziekenhuis. Dan wordt het lief niet tweewekelijks ziek gemaakt (want zo is het wel, die chemo maakt ook veel kapot dat goed is). Dan kunnen we weer eindelijk plannen maken !
Onze hoop is nu bovenal dat we bij de evaluatieonderzoeken deze maand het groen op licht krijgen. Groen licht om weer normaal te leven.
Ik geef eerlijk toe dat een andere optie totaal niet in mijn gedachten zit.

Duim maar mee als je wil !

Wandeltip

Wandelingtip : Duras (Sint-Truiden) 9,5 km – landelijker wordt het niet (met GPX !)

Vierkantsboerderijen, landerijen, kastelen en een watermolen

Deze wandeling, die zo’n 10 tal kilometer lang is, dompelt je sowieso in een oase van rust. Het is landelijk, er is weinig bedrijvigheid op een tractor na. Je wandelt eeuwen ver, want nieuwbouw zal je nauwelijks zien. Wel boomgaarden zo ver het oog reikt, vierkantsboerderijen, kasseiwegen die duidelijk dateren van voor de (massale) intrede van de auto. Het dorpje Duras is maar een zakdoek groot, maar je kan er wel fijn een wandeling van een kleine 2 uur maken zonder je ooit te vervelen.

Ik spreidde mijn picknickdeken in een boomgaard, genoot van de stilte en de rust en de prachtige bloesems.

Duras

Duras telt amper 500 inwoners en heeft een geschiedenis die terug gaat tot de 11de eeuw. Van in den beginne wordt verwezen naar een dorp ‘aan een vesting’. Het kasteel is indrukwekkend voor zo’n klein dorp.
Kasteel DurasDeze foto is al met een lens getrokken, dichter kom je echt niet.
Tegenover het kasteel staat deze prachtige beeldengroep (met kruis).

Naast deze beeldengroep staat trouwens een picknicktafel, mocht je je dekentje vergeten zijn of toe zijn aan een rustpauze.

De watermolen

Watermolens vind ik altijd fascinerend en deze watermolen hoort toe aan één van de vierkanthoeves die je op je tocht tegenkomt.

Limburg zorgt voor zijn gasten en gidst ze gratis rond !

Op de wandeling zal je ook nu en dan infoborden zien zoals onderstaand bord :

Duras wandeling infobord

Je krijgt er meer uitleg bij de gebouwen en via een gratis telefoonnummer kan je ook telefonisch (bandje) meer informatie krijgen. Wat een service ! Naast dit bord stond overigens opnieuw een picknicktafel, op deze plek ben je ongeveer halverwege.

kasseien en hoeves

Kasseien en hoeves, weidse vlaktes, oude wegen en wegeltjes. Die kom je wel meer tegen tijdens deze wandeling.

Praktisch

  • afstand : 9,5 km
  • verharde wegen (inclusief kasseien)
  • parkeerplaats : de volledige Herestraat heeft een verharde berm, plaats zat
  • een gpx-bestand vind je hier –  (ook een printbare kaart !)

Een eenvoudig maar werkbaar kaartje

Deze wandeling is gebaseerd op een wandeling uit “De mooiste dorpen van toen, 40 landelijke bestemmingen met een verhaal”, te verkrijgen bij o.a. Bol.com voor € 22,50.
Deze box heeft handige fiches met kaartjes en beschrijving die je makkelijk kan meenemen.

Mooiste dorpen