Tagarchief: mijmeringen

Wat geeft je energie ?

Energievreters versus energizers !

Wanneer het niet lekker loopt in je leven of je werk, dan kan het gebeuren dat je tegen een depressie of een burn-out aanloopt. Het is iets wat niemand wil natuurlijk en daarom is het goed om nu en dan eens stil te staan bij wat je energie geeft en wat energie vreet. Misschien kan je wat dingen veranderen. Gisteren schreef ik al dat ik, in navolging van Laura Vanderkamp, probeer om niet in de valkuil te lopen om te wachten met ‘wat mij energie geeft’ tot ik ‘eens tijd heb’. Mijn ervaring is dat er zelden tijd is, dat ik nog futlozer word en zelfs gefrustreerd. Dus maak voor jezelf eens de oefening: waar loop je helemaal warm voor en wat (of wie !) laat je met een leeg gevoel achter?

De valkuil van talent

Ik hoorde onlangs iemand uit mijn omgeving zeggen dat ze de (veeleisende) job had omdat men haar dit aangeboden had en omdat ze er het talent voor had. Zelf maakte ik het een klein jaar geleden mee. Een prachtig aanbod, vol kansen, goed betaald, prima collega’s en het was overduidelijk een job die mij op het lijf geschreven was. Ik had er het profiel (en talent) voor. Ik mocht een tijd proefdraaien en inderdaad, een geweldige omgeving ! Maar het putte mij behoorlijk uit. Ik legde de lat zo hoog dat ik er niet meer van sliep.Hoe prachtig ook, dit werk zou onder het kopje energievreters vallen.

Je passie hoeft niet samen te vallen met je talent.

Het is echter niet omdat je een krak in wiskunde bent dat wiskunde ook je passie is. Het zal wellicht voor velen samenvallen, maar het hoeft niet.
Ik durf daar zelf best wel mee te worstelen: dingen loslaten waar ik echt goed in ben, maar eigenlijk geven ze me geen energie. Omgekeerd ook: blijven lopen terwijl ik zo’n slome loper ben.

Energievreters

Wist je dat de 5 mensen die je het meeste omringen het meeste invloed op je hebben ? Een simpele denkoefening maakt snel duidelijk wie jou energie geeft en wie je uitput. Negativiteit is besmettelijk, maar evengoed energie en positiviteit! Zo zit ik tijdens cursussen het liefst naast mensen die net (of heel wat) beter zijn dan mij. Er zijn attitudes in sommige collega’s die ik echt bewonder. Hoe ze omgaan met hun werk en leven. Ik kan ze zo opsommen. Dat geldt natuurlijk voor iedereen. Dus waarom je niet omringen met positieve energieke mensen ? Aan energievreter heb je werkelijk niets.

Aan het eind van je leven …

In het boek “Het Antwoord” van Barbara en Allan Pease wordt een onderzoek geciteerd van Bronnie Ware, een palliatief verpleegkundige. Wanneer (stervende) mensen haar vertelden over hun leven en waar ze spijt van hadden, kwamen keer op keer dezelfde thema’s naar boven.

  • Ze waren graag gelukkiger geweest
  • Meer contact gehad met hun vrienden
  • Meer uiting gegeven aan hun gevoelens
  • Minder hard gewerkt
  • Graag het leven geleid dat ze wilden leiden in plaats van het leven dat van hen werd verwacht

Ik vind dit een behoorlijke eye-opener. Misschien zijn de eerste 4 makkelijk te aanvaarden, maar het is net die laatste die mij intrigeert. Hoe vaak doen we niet allerlei dingen omdat ze van ons worden verwacht, of omdat we denken dat ze van ons worden verwacht ?

Als je straks verder werkt (of begint) aan die lange lijst met doelen (prioriteiten zetten, schrappen en rangschikken is een taak voor later !) denk dat dit:

Geef energievreters geen kans

Volg je eigen passie en zet jouw eigen doelen uit !

Allan en Barbara Pease, Het Antwoord, Ontdek wat je wil, formuleer je doel en verander je leven. Uitgegeven door HarperCollins, 2018, 318 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99

Snapshot diary

Snapshot diary week #01/2019 Gelderland

De langverwachte vakantie

Wij hebben lang, heel lang zelfs, uitgezien naar deze vakantie. Het zou immers de eerste keer worden dat er nà de vakantie géén chemo, géén Gasthuisberg op de planning stond. De laatste chemo was ondertussen meer dan 3 weken geleden, dus dat moesten we toch voelen ? De voorbije 7 maanden werd onze agenda voornamelijk door andere bepaald, waren er zoveel uitdagingen dat we weinig tijd hadden om vrij en zorgeloos van elkaar te genieten. Samengevat: een vakantie met hoge verwachtingen

Huisje in geliefd Nederland

We boekten – voor het derde jaar op rij – een huisje in Nederland. We kozen expliciet voor het huis en minder voor de omgeving. Het werd hartje Gelderland, met de steden Almere en Amersfoort op minder dan een half uurtje rijden. Het huisje was opnieuw langs water gelegen, ditmaal niet aan de zee. Naderhand miste ik die toch. Dus volgend jaar wordt het vast weer Noord-Nederland !

Toch nog niet helemaal gezond

We verbleven hoofdzakelijk in het huis. Groot genoeg en gezellig genoeg. Ik versierde het wat voor de Jaarwisseling die we binnenshuis zouden vieren. Op heel wat plaatsen in Nederland worden op eindjaar oliebollen gegeten, dus deden we lekker mee met de traditie. Mag best geïmporteerd worden naar België, zo’n traditie !

Ondanks het goede nieuws, is Hugo nog niet helemaal hersteld van een half jaar chemo. Dat was natuurlijk te verwachten. Maar we merken dat we ons leven nog altijd moeten aanpassen. Geen al te grote inspanningen, niet al te lang van huis. Gelukkig hadden we er onze eigen gezellige thuis met gezelschapsspelen en Netflix via Chromecast. Lekker in de zetel onder een dekentje vertoeven in het zonnige Zweden mét zee !

Staat daar plots een gloednieuwe stad

Het is dus geen echt actieve of spectaculaire vakantie geworden. We waren onder de indruk over Almere. Een moderne stad, ruime parking op de rand, alsof die stad in één keer was gebouwd. Dankzij commentaar op een foto die ik postte op Instagram leerde ik dat dit inderdaad het geval was. In 1975 is men begonnen met de bouw van de stad. Geen organisch gegroeide stad, maar een stad op de tekentafel gemaakt. Het verklaarde meteen veel. Praktisch ? Zeker ! Mooi? Ook al. Maar je mist toch een beetje ziel van eeuwen geschiedenis. Zelfs in ons dorp in het Hageland zijn woningen die al meer dan 100 jaar oud zijn, sluimert de Demer, zijn er kerkwegen die al meer dan één eeuwwisseling hebben meegemaakt. Maar toch, best indrukwekkend !

Weidse natuur rondom

Veel steden, maar gelukkig ook veel natuur. Op Nieuwjaarsdag wandelden we in Putte al waar de bostoren spijtig genoeg wegens vuurwerkvandalisme gesloten was. We deden Palendijk aan waar de wind schroeide in onze gezichten. Onze auto werd net niet door we wind meegenomen !

Architectuur die troost

We waren op zaterdag terug en werden uitgenodigd op maar liefst twee begrafenissen. Omwille van de afstand tussen beide waren we verplicht te kiezen, maar in ons hart leek het alsof we bij beide families en overledenen aanwezig waren. Het verdriet was zo voelbaar, de afscheidsceremonie verwarmend. Het was voor mij de eerste keer dat ik aanwezig was in het crematorium van Aarschot. Zelden heb ik zo’n architectuur gezien die zo samenvalt met doel en gevoel. Dat architectuur troostend kan zijn. Ja dus.

Het leert me opnieuw dat het leven broos is en dat we nooit iemand te graag kunnen zien. Niets is voor altijd.

Dit was 2018: boek top 3 non-fictie

Top 3 non-fictie

Non-fictie kan je leven veranderen ! Er zijn dit jaar boeken gepasseerd die werkelijk eye-openers waren. Boeken die mij meer inzicht gaven in mijn leven en dat van anderen. Boeken die mijn leven kortweg béter gemaakt hebben !
Dit is mijn top 3

Thomas Erikson – Omringd door idioten

Omringd door idioten

Van dit boek zijn al 600 000 exemplaren verkocht en ik begrijp best waarom. De ondertitel luidt ‘Beter communiceren met collega’s, vrienden en familie’ en het is zo herkenbaar dat het lijkt alsof je plots iedereen begrijpt en je niet langer meer omringd voelt door ‘idioten’.

Collega’s staan als eerste groep vermeld en ik denk dat het ook hier de meeste verdiensten heeft. Je werkt samen met een groep mensen en je moet naar eenzelfde doel en toch loopt het niet. Niet omdat er gigantische meningsverschillen zijn (kan ook) maar omdat de stijl van aanpakken totaal anders is. Begrijpen waaruit die andere handelt maakt het meteen veel overzichtelijker én makkelijker om hem/haar tegemoet te komen om zo toch op diezelfde lijn te geraken.

Thomas Erikson, Omringd door Idioten, uitgegeven door Harper Collins, 320 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 20,00

William B. Irvine – A guide to the good life

Dit boek, gebaseerd op het stoïcisme, handelt over hoe je meer rust in je leven kan krijgen. Het gaat hier meer over een mindset en over hoe je met wat er in je leven gebeuren kan, omgaat, dan wel fysieke oefeningen of het maken van grote veranderingen in je leven.

Wie ACT kent, zal merken dat veel van ACT gebaseerd is op deze filosofie: geen energie steken in wat je niet veranderen kan. Het is verloren energie. Trouw zijn aan wat jij belangrijk vindt en daarin rust vinden. Doelstellingen in je leven die perfect haalbaar zijn, al kost het moeite. Ik herinner me hierbij het voorbeeld van de ambitieuze tennisspeler. Zijn doelstelling was: zo goed mogelijk trainen alles geven. Verloor hij de match, dan kon hij toch met een gerust hart het veld verlaten. Hij had alles gedaan wat in zijn invloedssfeer lag. Hij was trouw geweest aan zijn ideaal.

Het boek heeft mij geleerd om trouw te zijn aan idealen in mijn invloedssfeer en geen energie meer te stoppen wat daar niet toe hoort. Het is verkeerd te denken dat je daarmee de lat lager legt. Net niet. Door zo goed mogelijk te trainen en alles te geven op die trainingen vergroot de speler natuurlijk zijn kans om tornooien te winnen. (Extern). Je inspanningen (voor wat dan ook) gaan niet ongemerkt voorbij. Of je uiteindelijk promotie krijgt, daar heb je misschien geen onmiddellijk invloed op, maar als je al het mogelijke gedaan hebt (intern, eigen invloedssfeer), dan zijn je kansen echt wel behoorlijk groter.

Filosofie als non-fictie, je hoeft er geen schrik voor te hebben en al helemaal geen filosoof voor te zijn !

William B. Irvin, A guide to the good life, The Ancient Art of Stoic Joy, Oxford University Press, 336 blz, te koop bij o.a. Bol.com voor € 16,99.

Seth Godin – the dip

Dit dunne boekje leest als een trein en heeft één behoorlijk inzicht: ooit kom je in wat je ook doet in een ‘dip’ en dan is het de vraag: doorzetten of opgeven. Over ‘doorzetten’ of ‘opgeven’ gaat vervolgens het hele boek.

opgeven

In een wereld waarin opgeven als heel negatief wordt ervaren, prijst Seth Godin het als soms de belangrijkste optie. Vanop afstand lijkt het de logica zelve: dat wanneer op lange termijn de nadelen groter zijn dan de voordelen, je beter stopt. Of je gooit de boel helemaal onderste boven en gaat verder op een nieuwe manier. Opgeven lijkt makkelijk, maar kan evengoed behoorlijk moeilijk zijn. Je hebt een job die ooit je droomjob was, maar eigenlijk vind je er niets meer aan. Vrienden waar je lief en leed hebt mee gedeeld lijken door de transities van het leven vreemden te zijn geworden.

doorzetten

Maar het boek gaat evengoed over doorzetten als je in die dip zit. Doorzetten als het niet lukt, als je enthousiasme ver te zoeken is en alles zich tegen jou lijkt te keren. Ik leerde hier vooral dat trouw blijven belangrijk is (blijven doordoen, lat niet lager leggen) en dat wat er ook gebeurt (de dip) alles tijdelijk is. Die lange termijn rendeert, maar wie in de ‘dip’ zit ziet dikwijls alleen het nu.

Non-fictie van de bovenste plank !

Seth Godin, The dip, uitgeven door Little Brown UK, te koop bij o.a. Bol.com voor € 10,45
Het boek is in het Nederlands uitgegeven maar nog moeilijk verkrijgbaar. Misschien eens zien bij je lokale bibliotheek ?

Heb jij soms tips voor mij ?

Mocht het lezen van dit artikel denken van ‘dat boek zou ook op dit lijstje moeten’, dan hoor ik het graag. Bovenstaande boeken zijn mij trouwens allemaal aanbevolen. Dus heel erg dankjewel mocht je nog suggesties hebben !

Waarom veel jongvolwassenen het zo moeilijk hebben

Simon Sinek over de millenials

Simon Sinek (vooral bekend om zijn boek ‘Start with Why) omschrijft hier o zo treffend waarom millenials het zo moeilijk hebben. “They are dealt a bad hand”, zegt hij.

4 oorzaken ziet hij :

  1. Parenting (Opvoeding)
    Waarin hij de opvoedingsstijl hekelt waarin continu aan jongeren wordt gezegd dat ze eender wat kunnen bereiken en eender wat kun worden. Een cultuur waarin iedereen een medaille krijgt, verliezer of winnaar (waardoor de medaille niets meer waard is), waar ze continu te horen kregen dat ze o zo bijzonder waren.
    ‘Dealt a bad hand’ staat in deze context. Sinek heeft het over ‘failed parenting strategies’. Ook het onderwijs is medeplichtig : punten geven om van het geklaag van ouders af te zijn.Volgens Sinek is de confrontatie met de realiteit gigantisch en resulteert dit failed parenting in een laag zelfbeeld.
  2. Technology (Technologie)
    Waarbij het vooral over sociale media gaat. Het leven lijkt overal geweldig te zijn, iedereen lijkt het allemaal voor elkaar te hebben. De verslaving (niet eigen aan milleniums) dopamine, het belang dat wordt gehecht aan ‘likes’. Dopamine is zwaar verslavend, net als bij een sigarettenverslaving. Sinek spreekt over vage relaties (via sociale media) versus het oefenen in sociale vaardigheden met mensen.
    Sinek is niet tegen smartphones of sociale media, hij waarschuwt wel voor verslaving.
  3. Impatience (Ongeduld)
    Alles nu ! We leven in een wereld van instant bevrediging. Online aankopen, binge watching, het gaat onmiddelijk. Zelfs een ‘date’ vraagt nog weinig sociale vaardigheden. Daartegenover staat dat echte voldoening zelden uit instant bevrediging komt. Liefde, voldoening in het werk, het vraagt tijd.
  4. Environment (Werkomgeving)
    Jongeren die terecht komen in omgevingen die meer bezig zijn met cijfers dan wel met mensen. Omdat ook de werkomgevingen gericht zijn op snelle en directe resultaten, krijgen jongeren de tijd niet meer om te leren en om te groeien. Sinek verwijt hier de bedrijven leiderschap. Het erge is, volgens Sinek, dat jongeren het zichzelf kwalijk nemen als ze niet (onmiddellijk) slagen, terwijl dit juist niet de normale  gang van zaken is. Groei is nodig.

Maar ik ben veel ouder ! ?

Ik behoor helemaal niet tot de categorie jongeren waarover Simon Sinek het heeft (geboren na 1985) maar toch herken ik zaken. Ik ben helemaal niet opgevoed in een wereld van ‘je kan alles’, of ‘je bent geweldig’, maar sociale media is ook mijn leven binnengeslopen en nu en dan merk ik dat er niet alleen goede kanten aan zijn. Ongeduld is mij niet vreemd, al ben ik er mij echt van bewust en probeer ik nu en dan een stapje terug te doen. Dat bewustzijn is toch al iets.