Tagarchief: minimalisme

1000 vragen

1000 vragen #135 Wat kun je maar niet weggooien ? Uncluttering !

Alles of niets, zo ben ik (daarin)

Nu en dan ga ik met grof geschut door het huis. Er staan lege dozen en het doel is om die te vullen. Ik maak er een regelrecht wedstrijdje van: zoveel mogelijk ! Ik kijk niet eens behoorlijk naar wat er in doos gaat, zolang het maar ‘zoveel mogelijk is’. Dan ben ik plots de grootste fan van uncluttering. Een mooi woord trouwens, want het klinkt een beetje als zaken die aan elkaar klitten wat precies het geval is met rommel: rommel trekt rommel aan.

Ik herinner mij de verhuis in Leuven. Ik woonde in een groot appartement met 3 slaapkamers en zou verhuizen naar iets dat de grootte had van twee slaapkamers. Onmogelijk dat ik alles mee kon verhuizen. Dus ging zowat alles weg. Bleef over: het logeerbed (want het grote kon er niet in)? De rest ging weg, ongeveer alle huisraad, alle meubelen, tapijten, boeken, bijna alles. Er was overigens geen andere optie want opslagplaats huren voor wat je niet nodig hebt zag (en zie) ik niet zitten.

En nee, ik heb er geen minuut spijt van gehad. Het was pure noodzaak en ik denk niet dat ik ooit iets gemist heb.

Ondertussen woon ik overigens in een echt groot huis, waardoor de verleiding van véél rommel alsmaar groter wordt. Er is immers plaats genoeg !

Eigenlijk ben ik best een verzamelaar

Uncluttering begint natuurlijk bij het niet in huis brengen

Er zijn mensen die héél systematisch hun huis minimalistisch houden en heel erg bewaken wat er in het huis komt. Alle respect heb ik daarvoor en eerlijk, ik heb het al meermaals geprobeerd. Maar o wat is dat moeilijk ! Het huis lijkt hier zich trouwens automatisch te vullen. Zo was het in Nederland weer ‘puntendag’ en kon je de punten inwisselen voor gratis producten. Stond daar een mooie to go coffeekop.

Deze dus. Ik vond (en vind) ‘m best mooi en ik moest toch mijn punten inwisselen tegen 27 januari ? Het duurde minstens nog een maand voor ik nog eens op vakantie was in Nederland, dus zomaar laten schieten zou toch dom zijn ? Dat er thuis al minstens 4 van zo’n koffiebekers to go staan vergat ik zeer nadrukkelijk. En nog meer dat ik ze amper gebruik. Verzamelwoede dus ! De verleiding van een ‘cadeautje’.

Gelukkig bleek er iets mis met de registratie van mijn pas. De kassierster deed alle moeite en zag de +200 punten staan, maar ergens zat er een administratieve kink in de kabel waardoor het hele verhaal niet door ging. Weer iets dat gespaard is van de berg rommel en dat uiteindelijk toch weer in het project uncluttering zou geraken.

Naderhand vond ik het best een beetje zielig van mij, dat ik 10 minuten aan de kassa had gestaan om punten in te wisselen voor de zoveelste koffiebeker. Ik nam mezelf voor om eenmaal thuis àlle voorgaande koffiebekers aan een kritische blik te werpen, de 2 leukste (je dacht toch niet dat ik het bij één kon houden ?) te houden en voor de rest de kast uit te mesten. Best confronterend was dit verhaal.

Tot de wanhoop de kop op steekt

Zo’n prutsen als deze hierboven bijvoorbeeld. Dat blijft maar staan op een paar boeken.

Alles of niets dus. Plots ik er weer echt genoeg van heb het beu ben dat er zoveel rommel in huis is. Dan vullen de dozen zich hier met gemak. Dan lijken alle voorgaande liefdes uitgebloeid, is er nergens nog een sparkle (cfr. Kondo) te vinden. Op zo’n moment is mijn wanhoop groter dan mijn verzameldrift. Dan ben ik echt 100% ‘madam Uncluttering’, zonder genade ! Dat kan best heftig zijn, maar een echte levensstijl heb ik er nog niet kunnen van maken, al ken ik ondertussen wel mijn valkuilen bij het aankopen.

Moeilijke zaken

Toch zijn er hier zaken waarvan ik onomwonden toegeef dat ik er veel te veel van heb en er bij tijden zelfs nog bijkoop terwijl dat niet nodig is:

  • Notaboekjes: ik kan zeker 10 jaar ver
  • Allerlei pennen: ik kan een school voorzien
  • Sportkleren, al gaat het sedert ik een formule heb voor het ‘aantal’, iets beter.
  • Elektronica: dat veroudert snel en ik vernieuw ook regelmatig, maar ik neem er moeilijk afscheid van ook al gebruik ik het niet meer. Ik denk dat het een mengeling is van ‘ooit veel voor betaald’ en ‘goede herinneringen’.
  • Foto’s : en daar zitten een boel mislukte foto’s bij
  • Lesvoorbereidingen, leer- en werkboeken uit de jaren stillekes. Na meer dan een kwarteeuw lesgeven verandert er natuurlijk wat. Maar ik denk altijd ‘je weet nooit dat ik juist dàt tekstje, of die methode nog eens leuk vind’.
  • CD’s: het is niet meer van deze tijd, maar o wat zijn ze belangrijk geweest in mijn leven

Hoop op betere tijden

Ik wéét dat ik mezelf vrij gemakkelijk in een ‘alles moet weg modus’ kan stellen. Ik doe het dan snel en zonder veel na te denken. Het doel is àltijd: minimaal een volle doos en dezelfde week nog naar de kringloopwinkel. Ik wéét dat ik geen twijfelaar ben, dat ik eenmaal in zo’n modus gigantisch veel kan verhuizen. Uncluttering is voor mij echt geen probleem. Dus moet ik het maar gewoon op de agenda zetten zeker ?

Alleen, ik moet er natuurlijk aan beginnen. En de knop voor die modus vinden natuurlijk.

Ben ik de enige ? Of heeft iedereen wel van die zaken die moeilijk het huis uit gaan ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

1000 vragen

1000 vragen #102 Welke kleur overheerst in je kleerkast ?

kleerkast

Blauw, blauw, blauw

Het is een pure gemakzucht, die blauwe basis. Blauwe broeken, al dan niet jeans met daarop eender welk kleur. Want het laat zich goed combineren, dat blauw. Niet dat ik zo’n fan ben van het kleur blauw. Smaakgewijs zou ik sneller voor zwart kiezen. Dat heb ik trouwens jaren gedaan (wie niet ?), een garderobe die enkel uit zwarte kleren bestond. Mijn Cora Kempermanperiode. Gemakkelijk zittende kleren waren dat, en zwart combineert altijd met zwart. Wat dacht je ?
Maar zwart kan evengoed hard zijn, in tegenstelling tot blauw. Zwart dat iets teveel de wasmachine gezien heeft verliest karakter. Blauw kan tegen een stootje. Vandaar toch blauw. Puur gemak.

… ik wil terug naar jou

Laat ik eerlijk wezen, ik ben totaal geen band met blauw. Alle dagen zie ik mensen die beter en mooier gekleed zijn dan ik. Er zijn best meer kleuren die ik zou kunnen dragen. Maar dat vraagt denkwerk ‘s morgens in de badkamer. Dan moet ik denken wat bij wat past. Blauw werkt als een passe-partout. Op zwart dan na. Die hebben het niet met elkaar.

Geef mij maar Zuckerberg

Als er één helder spoor van minimalisme in mijn leven is, dan is het wel in mijn kleerkast, al is die nog veel te vol. Ik heb een beperkt aantal combinaties waar ik geen aandacht aan besteed. Het liefst deed ik het zoals Marc Zuckerberg, iedere dag hetzelfde. Maar ik vrees dat een man daar net iets sneller mee wegraakt dan een vrouw.

Of niet ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Gelezen

Gelezen: Meer door minder, maak ruimte om te leven – Joshua Becker

Joshua Becker

Joshua Becker: één van de meest invloedrijke schrijvers over minimalisme

Wie zich maar een beetje verdiept in het minimalisme, kan niet om de naam van Joshua Becker heen. Ooit kom je de naam tegen, of misschien kwam je al terecht op zijn drukbezochte website ‘Becoming Minimalist’. Ik volg Joshua Becker al een hele tijd via zijn website en kan mij bovenal vinden in zijn aanpak. Het gaat om kwaliteit van leven. Becker geeft je geen schuldgevoelens, iets wat mij bij andere minimalisten soms wel overkomt. Er is geen ‘one size fits all’. Centraal staat dat je ruimte maakt in je leven (ondertitel !) zodat je tijd, geld en ruimte hebt om op die manier te leven zoals je dat zelf wil.

Minimalisme

 

Persoonlijk verhaal

Het boek staat vol persoonlijke verhalen en getuigenissen van mensen die zich vragen stelden over het omgaan met spullen. Het minimalisme heeft overal aanhangers, jong en oud. Het consumentisme, dat zo’n beetje de religie van de westerse wereld is, sluipt overal binnen. Het ‘meer en beter’ is een zwaar dogma dat zich evengoed nestelt in immateriële zaken. Méér vakantie, méér doen in minder tijd, méér sociale contacten, méér boeken lezen etc.
Ik probeer er mij zo bewust mogelijk van te zijn, en ook al wil ik helemaal geen tijd steken in ‘Keeping up with the Joneses’, toch merk ik dat ik er zelf niet immuun voor ben. Al die interieurboekjes doen mij soms vergeten dat ik mij écht wel gelukkig in mijn huis voel en wellicht niet eens happy zou zijn in een VT-wonen interieur. Dus ja, zo’n boek helpt wel om even wat helderder te zien. Thanks Joshua !

Hoe meer spullen…

Joshua Becker

Dit zijn zo’n wijsheden waarvan ik denk:  jaja, dat weet ik. Maar als ik aan het opruimen ben en sommige spullen voor de zoveelste keer door mijn handen gaan, dan vraag ik mij soms wel af of ik echt niets beter te doen heb. Beter organiseren of beter opruimen is geen optie. Tenzij de spullen natuurlijk eeuwig en altijd onaangeroerd in een kast staan, wat op zich nog erger is. Dan vergaren ze stof en zijn ze verloren geld.

In het boek citeert Joshua enkele cijfers over de tijd die Britten besteden aan het shoppen voor kleren en schoenen. 45 uur voor het shoppen van schoenen alleen. Dat zijn dus 6 werkdagen. Alleen voor schoenen.

Voordelen van het minimalisme

Joshua Becker somt in het eerste hoofdstuk de voordelen van minimalisme op:

  • Meer tijd en energie
  • Meer geld (waar je toch dromen kan mee verwezenlijken)
  • Meer vrijgevigheid (materieel maar ook in tijd !)
  • Meer vrijheid (het beschikken over meer geld betekent ook meer vrijheid, zoals de vrijheid om voor minder geld te werken)
  • Minder stress (alle bezit geeft stress, al is het maar om te verliezen of te onderhouden)
  • Minder afleiding
  • Milieuvriendelijk
  • Kwalitatief beter bezit (kies liever voor kwaliteit ipv kwantiteit)
  • Meer tevredenheid
  • ….
  • ….

En zo zijn er wel meer voordelen.

Durf te gaan voor wat echt belangrijk is

Keer op keer komt dit refrein terug. Minimalisme maakt je ‘rijker’ om datgene te doen wat je echt wil doen. Ik denk dat dit de aantrekkelijkheid is van minimalisme. Toch is het niet makkelijk om in te gaan tegen een stroom van altijd meer en beter. (Smartphones ! Gadgets !).
De beste motivatie is dan ook om te zien wat het je opbrengen kan. Soms vraagt dat best wat moed in het begin, maar het wordt steeds makkelijker.

Minimalisme

Vorig jaar werd in geconfronteerd met de verkeerde prioriteiten toen we onze volledige benedenverdieping moest worden leeggehaald omdat alles opnieuw geverfd werd. Werkelijk weken had ik nodig om spullen in te pakken, waarvan sommige al jaren niet meer aangeraakt. Onze boekenmuur werd tot 1/3 gereduceerd en nog steeds ben ik onder de indruk van de hoeveelheid dozen die we naar de kringloopwinkel brachten.

Je blik wordt scherper, doelgerichter

Dit boek – zo’n beetje een basiswerk over minimalisme – heeft als grote verdienste dat het je blik scherper maakt. Wat wil ik echt ? Wat doe/koop/bezit/verlang ik allemaal waarvan ik niet eens echt overtuigd ben dat dit mij dichter bij mijn doel brengt ? Ook al brengt minimalisme je geld op, toch is geld niet de motivator. Soms lees ik wel eens blogs waarbij het lijkt alsof het gaat om zo goedkoop mogelijk te leven. Misschien is dit ook een vorm van minimalisme, maar dan stel ik mij de vraag: waarom ? Om meer geld op je rekening te vergaren ? Uit angst ? Bestaat de kans niet dat je dan opnieuw slaaf wordt ? Dat is alvast niet de insteek van het boek. De insteek is, ik zeg het nog maar een keer omdat ik het zo belangrijk vind, levenskwaliteit. Zodat je die dingen kan doen die je na aan het hart liggen. En wie wil dat niet ?

Praktisch

Joshua Becker, Meer door minder, maak ruimte om te leven, 160 blz., Kok 2016
Te koop bij o.a. Bol.com paperback voor €17,50 , ebook voor € 9,99 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 46 – Stemloos

Geen stem, het oude bureau (foto) vervangen door een nieuw met weinig karakter (maar praktischer), koffie als de beste drugs (op chocolade na), happy socks en herinneringen.

Stemloos

Dat ik eerder naar de dokter had moeten gaan en dat ik eerder had moeten rusten. Dat was zo’n beetje het verdict. Je stem forceren blijkt niet zo’n goed idee. Dus ‘zong’ ik deze week letterlijk een toontje lager tot ik de bodem raakte. Zwijgen is geen echt talent van mij, maar het was best wel een ervaring.

Halveren

Wanneer zijn de werkmannen hier vertrokken ? Een goede maand geleden ? Anderhalve maand ? We blijven verhuizen. Er staan nog altijd massa’s spullen boven. We hopen dat slechts de helft (!) het haalt naar de benedenverdieping. De andere helft hopen we richting kringloopwinkel te sturen. Ik denk dat het declutterproject nog groter is dan het renovatieproject. In tijd toch. Het is niet echt een ‘regel’ dat de helft moet gaan, maar we streven er toch behoorlijk naar.

Herinneringen

Soms blijf ik echter sentimenteel bij het opruimen en krijg ik het niet over mijn hart om iets weg te doen. Zoals het ticket voor de Chinese Muur. Ik was al vergeten dat je daarvoor moet betalen. Het herinnerde mij aan zalige tijden van reizen met de rugzak. Tijden die niet zo heel lang geleden zijn maar toch niet meer terugkomen.

Ruilen voor mindere kwaliteit

Mijn bureau gaat ook richting kringloopwinkel, al kwam daarvoor wel een nieuw in de plaats. Een behoorlijk minder kwalitatief bureau. Een massief houten tafelblad maar daar blijft het blij. De rest is niet massief maar een mengeling van geperst hout met massieve plankjes. Het is dik wennen. Maar het is zoveel praktischer dat ik hoop dat ik mijn mooie ‘oude’ bureau toch snel kan vergeten en niet al te veel heimwee heb !

Op naar betere tijden

Ik haalde de afgelopen 2 weken nauwelijks een paar duizend stappen, laat staan 10 000. Best confronterend. Twee weken niet sporten resulteert weer in andere klachten als rugpijn. Dat het dringend moet veranderen, ja !