oud en lelijk

Kijk om je heen : bejaarden maken een steeds groter deel uit van onze leefwereld. En ze worden ontkend in onze maatschappij. Als journalist weet ik dat veel media doen alsof aftakelende 70-plussers niet bestaan. Als je na een zware werkdag even op de bank een vrouwenblad openslaat, heb je geen zin om geconfronteerd te worden met oud en lelijk. Die magazines moeten dromen verkopen. En dat is oké. Maar dan vind ik dat ik in de literatuur de taak heb om er op een esthetisch verantwoorde manier op te wijzen dat die dingen wel bestaan. (…)

Zou je zelf voor een bejaardentehuis kiezen ?

Ik vind het een reservaat en ik vind dat je jezelf inderdaad de vraag moet steeln of het wel zin heeft om naar zo’n reservaat te gaan. Misschien moet je er wel voor zorgen dat je niet zo oud en afhankelijk wordt. Ik begrijp euthanasie perfect : één van mijn personages in het boek kiest daar ook voor.

Margot Vanderstraeten in een interview in Feeling, naar aanleiding van haar boek “De Vertraging” (Querido)

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Follow on Feedly