Tagarchief: lezen

Design your summer

Design Your Summer #2019

Design your summer

Het idee van Design your Summer

Dit is het derde jaar op rij dat ik een Design Your Summerlijst maak en voor een keer ben ik er vroeger bij en niet als de zomer al halverwege is. (2017, 2018). Vorig jaar was het trouwens meer een bucketlist dan wel een design, Gasthuisberg tekende immers het design toen.

“Take a season of the year
and try to make it special,
make it distinctive”.

Gretchen Rubin

Het idee is simpel, ik heb het van Gretchen Rubin, die mij in haar boek ‘The Happiness Project’ al overtuigde van het belang herinneringen te creëren. In één van haar postcasts/posts legt ze het principe van Design Your Summer uitgebreid uit: het markeren en bijzonder maken van een seizoen. Het gaat niet over dure en fancy dingen, het heeft al helemaal niets te maken met reizen (al kan dat wel) en zelfs niet met vakantie!

Aan de zomer heb ik altijd de allerbeste herinneringen. Toegegeven, in mijn geval heeft die lange zomervakantie daar alles mee te maken, maar bovenal de zon en het lichtere (letterlijk en figuur) leven.

Mijn lijst voor deze zomer

  1. Zoveel mogelijk buiten zijn: ontbijten in de tuin, lezen in de hangmat, wandelen, fietsen…
  2. Voeding voor hart en ziel: lezen en bijleren. Ik zag dat je via de VDAB gratis online cursussen kon volgen. Maar ik wil ook wat lezen rond zingeving en filosofie. Kwestie van het hart te voeden. (Zijn we nog op de goede weg?)
  3. Tijd om creatief te zijn. Ik ben niet zo creatief of handig. Toch wil ik het nog eens wagen. Op de lijst staat: tekenen, koken en naaien. Geen grootse dingen. Just go for it !
  4. Ochtendritueel: ik wil graag de zonnegroet (yoga) van buiten kennen en goed uitvoeren. In de hoop dat ik het lang blijf doen, ook na de zomer ! Of de dag beginnen met een wandeling door het nog slapend dorp.
  5. Tijd voor familie en vrienden. Voor wie er echt toe doet. Zonder dat ik het tussen een hoop andere dingen moet forceren.
  6. Open water: zwemmen en suppen! Die stond er vorig jaar ook op en ik heb geen enkel excuus om het niet te doen, want de mogelijkheden (dichtbij) zijn er.
  7. Opruimen, niet als job maar omdat het tegemoet komt aan een diepe schreeuw. Dat er teveel rommel is, dat ik mij daarna stukken beter voel.
  8. Snail mail: een poging om weer wat meer de ‘ouderwetse brief of kaart’ te posten. Ook eentje die er vorig jaar op stond en niet echt gelukt is.
  9. Tijd vastzetten om te lezen – hoeft geen uitleg dacht ik
  10. Nieuwe spellen leren: deze week nog voor het eerst Qwirkle gespeeld. De kaartversie. Nog 2 te gaan. Veel spelen hoort er uiteraard ook bij !
  11. Muziek ontdekken: ik ben van nature iemand die het graag stil heeft. Daardoor mis ik ook wel het één en ander. Dankzij een abonnement op Spotify wil ik nieuwe muziek leren kennen. Tips zijn heel erg welkom! Lijsten delen mag ook!
  12. Muziek spelen: de Uke. Hij ligt al te lang onder het stof
  13. Sterren zien ! Het lief heeft telescopen uit een verleden waar hij verwoed enthousiast de sterren uit de hemel keek. Zijn interesse is wat geweken, tijd dat ik mij met dat schoon materiaal bezig houd!
  14. Musea bezoeken. Aangezien ik dit sowieso regelmatig doe, zal dit wel lukken
  15. Weer routine krijgen in het sporten. Ik sport altijd wel, maar momenteel zonder schema. Eerlijk gezegd zie ik er wat tegenop, tegen zo’n schema, maar ik weet dat het mij een goede houvast heeft en bovenal erg motiveert.

Geen to do lijst – maar mogelijkheden

Is dit dan niet de zoveelste to-do list ? Nee, echt niet. Ten eerste hoeft het niet. Het zijn opties, mogelijkheden, al heb ik er sowieso zin in ! Ze dienen geen doel. Zelfs al doe ik niets van dit alles, dan doe ik mezelf niet tekort en ben even trouw aan mezelf.

Toch ben ik behoorlijk enthousiast. Ik print de lijst uit als herinnering en knipoog.

Nog suggesties om de zomer te markeren als bijzonder seizoen ?

Gelezen: De Columbus – Wim Lybaert & Laurens Verbeke

Wil niet iedereen een Columbus?

Ik ben fan van het eerste uur van het TV-programma De Columbus. In mijn wildste dromen haal ik een C-rijbewijs en rijd ik net als Wim Lybaert met een pracht van een Columbus doorheen heel Europa. Eerlijk waar, ik zou er zelfs een behoorlijke cursus techniek voor over hebben om aan zo’n avontuur te beginnen.

De Columbus
Credits De Liefhebbers

Anderzijds is wat Wim Lybaert in De Columbus doet, me ook niet helemaal vreemd, misschien moet ik gewoon wat meer leren loslaten.

Columbussen als werkwoord, state of mind

Toen ik het boek kocht, dacht ik dat het een verslag zou zijn van de avonturen die Wim Lybaert met zijn gasten in zijn bus beleefd had. Uitgebreider, uitgeschreven gesprekken, routekaartjes en lijstjes met mooie plekjes.

Dat is het boek echter helemaal niet. De boodschap van het boek is: “Iedereen kan Columbussen” en zelfs zonder C-rijbewijs (sic!) of Columbus. Columbussen is een state of mind. Het hoeft ook niets te kosten, het enige wat je moet doen is er gewoonweg voor gaan.

Zeven wegwijzers om te columbussen

Het boek is opgebouwd in 14 kleine hoofdstukken. Zeven wegwijzers wijden je in in de kunst van het columbussen. Laurens Verbeke (televisiemaker De Columbus) nam ze voor zijn rekening. Vervolgens schrijft Wim Lybaert over zijn ervaringen met 7 wegwijzers. Wim blijkt van nature helemaal geen Columbusman te zijn, maar eerder iemand van de planning en de controle. Iemand die de lat heel hoog legt en het liefst weinig aan toeval over laat. Heel soms zie je dat tijdens een aflevering van De Columbus. Dan is er heel lichte paniek, een bezorgdheid over de plaats waar ze zullen slapen. Ook voor hem is het Columbussen een confrontatie en leerschool.

Hoe realistisch zijn de 7 wegwijzers ?

Eerlijk gezegd (en toch met al wat ervaring) vind ik de wegwijzers best wel realistisch. Mijn ouders waren in wellicht Columbussers avant la lettre, maar ik denk dat dat voor wel meer mensen van hun generatie geldt. Een goede voorbereiding bestond erin dat de auto technisch nagezien werd, de ‘landkaarten’ (nationale ! niet eens regionale) in de auto waren en ‘ vreemd geld’, zoals mijn vader dat noemde. Euro’s waren er niet.

Ze maakten nooit reserveringen voor een camping en we sliepen meermaals in de caravan tijdens een doorreis op de marktplaats van een Frans klein dorp. Toen kon dat nog allemaal. Wim Lybaert doet het mijn zijn bus nog altijd, maar dan niet op een marktplaats, maar ergens in the middle of nowhere.

(1) Vertrekken zonder plan en je (2) laten leiden door het toeval zit me dus al van jongsaf in het bloed. De snelweg vermijden (3) is de allerbeste tip en ja ((4) het volgen van de bochten is best realistisch.

Het moeilijkste lijkt mij altijd het (5) loslaten van de tijd. Niet dat ik continu op mijn uurwerk kijk maar zelfs op vakantie zit er soms een lijstje in mijn hoofd te zeuren. Ik wil dat en dat en dat gezien hebben. Zoals hij zelf schrijft ‘afvinken als een to do lijstje‘.

Het volgen van je verbeelding (6) is iets wat je moet oefenen en in de aankomst het begin vinden (7) is zoveel al de weg is het doel. Dus ja, de wegwijzers zijn best realistisch.

Voor wie is dit boek ?

De Columbus

Ik denk dat het een misvatting zou zijn als enkel mensen die graag willen reizen of kamperen iets aan dit boek zouden hebben. De filosofie is veel groter dan ‘de manier waarop’. Ik vind er zelfs regelrechte levenslessen in: durf je soms gewoon eens gooien in iets. Zonder plan. Met verbeelding. Laat de tijd los.

Uit alles in het boek, en al helemaal tijdens de serie blijkt een geweldige waardering voor het gewone. Een zonsopgang, een oud kerkhof, kletterende regen, vliegeren met de wind op kop. Het zijn doodgewone dingen die bijna betoverend zijn in de serie.

Dat je er geen Columbus moet voor hebben, nee. Dat je morgen simpelweg, tijdens de lunchpauze op je werk, je boterhammen kan meenemen naar een stukje natuur en zien: hé, zo kan het ook, al is het in een park en heb je maar 60 minuten. Voor je het weet zit er een onbekende bij je op de bank en ben je aan het columbussen.

Praktisch

Wim Lybaert & Laurens Verbeke, De Columbus, het is beter om te reizen dan om aan te komen, uitgeverij Angéle/Standaard Uitgeverij, te koop bij o.a. Bol.com voor €22,50.

Koop bij bol.com

Ondertussen: STAVAZA mei 2019 – het leven hier

Ik hou van lijstjes !

Ik zou het meer moeten doen, dergelijke lijstjes, en vooral zien wat er doorheen de jaren verandert ! Maar zie de momentopname !

  • Lezen: The power of habit, why we do what we do in life and business. (Ook in het NL verkrijgbaar). Een enorm intrigerend boek dat mij inzicht geeft in (mijn) gewoonten. Gewoonten of routines hebben enorm veel voordelen, want ze kosten je weinig tot geen moeite. Je doet het gewoon. Alleen… dat geldt natuurlijk ook voor de slechte gewoontes en zo kan ik er wel méér dan een paar voor mezelf opnoemen. Charles Duhigg maakt er geen geheim van dat het veranderen van (slechte) gewoontes mogelijk is, maar helemaal niet makkelijk. #crossyourfingers
  • Netflix: Ik ben niet laaiend enthousiast over Wanted, maar tegenwoordig hou ik sowieso moeilijk mijn aandacht bij televisie. Anderzijds scoort ‘La Trève’ (Canvas) en “The informer” (Canvas) best hoog hier. Daar kan ik zelfs naar uitzien. (De psychiater was lang mijn hoofdverdachte, daar is iets niet koosjer aan. Hoeveel afleveringen nog te gaan ?).
  • Looking forward: het is al half mei en ik ben nog altijd niet weg geweest met mijn caravannetje, ik mis dat ongelooflijk hard. Op een camping speelt het leven zich voornamelijk buiten in de natuur af. Laat dat iets zijn dat mij altijd geweldig oppept !
  • Loving: het zijn weer lange dagtochten die ik maak en ik geniet steeds meer van het eten onderweg. Ik zoek een schitterende plaats midden in de natuur en geniet van de pracht van de natuur (of de schaapjes).
  • Learning: Gelukkig ben ik iemand die daar sowieso al redelijk goed in is. Maar als ik onrustig of moe word, dan durf ik te twijfelen. Regent het en wou ik gaan wandelen ? Dan ga ik wandelen. Was ik van plan ergens naar toe te gaan en heb ik geen zin (meer) ? Dan ga ik toch. Stond er op de planning dat ik ‘s voormiddags zou strijken ? Stick to the plan. Nee, verzet het niet naar de namiddag of het moet een complete ruil zijn.
    Stick to the plan is overigens iets geheel bij mij past. Bij grote beslissingen heb ik er geen moeite mee (omdat ik dat zelden nog in vraag stel), maar het zijn die kleine dingen. Sporten is er zo eentje. ‘Ik heb geen zin’ en voor je het weet heb je 3 dagen niet gesport.
  • Wanting: rust in mijn hoofd. Het voorgaande heeft hiermee te maken. Stick to the plan zorgt voor meer rust. Plannen is overigens mijn inspiratiewoord van het jaar! Hoe ouder ik word, hoe bezorgder ik lijk te geraken. Ik leer steeds meer dat er weinig is waarop een mens vat heeft. Maar soms wou ik dat ik meer kon doen, meer beschermen, minder verdriet in de wereld en mijn omgeving.

De vorige lijstjes vind je hier.

Gelezen en genoten van Mythische trektochten

Geef me toch maar een 2de en 3de leven

Hmm, soms lijkt mij dat wel wat, de gedachte dat er na dit leven nog eentje komt en nog eentje en nog eentje, zodat ik misschien eindelijk eens alles kan doen wat ik wil doen ! Zoals al die fantastische trails die er zijn. Voorlopig beperkt mijn ‘to hike’ lijstje zich nog tot Europa, maar bij het doorbladeren van Mythische Trektochten kreeg ik toch behoorlijk veel zin om ook eens wat verder de natuur in te trekken !

Een droom van een boek, een droomboek

Noppes, het zal niet lukken, al die tochten zoals ze in Mythische Trektochten staan. Zelfs niet al begon ik er morgen mee. Gelukkig kan ik best genieten van een mooi verhaal en nog mooiere foto’s. Keep on dreaming, denk ik bij mezelf, wie weet, ooit komt het er misschien toch van ! Ik heb overigens al een top 3 in mijn hoofd, enigzins toch nog wat ingegeven door realiteitszin:

Mallorca’s stapelmuurroute

167 km lang, dat is wel een dingetje, maar goed, wie zegt dat je de volledige route moet wandelen ? Ik denk dat dit ik voor Mallorca val omdat de route langs het water ligt en tal van baaien, kliffen en fraaie dorpen aan doet. Ja, ik heb iets met water !

De Hong Kong trail

50 km, misschien moet ik toch maar met deze beginnen. Hong Kong deed ik al eens aan op één van mijn reizen naar Azië, maar ik was er altijd zeer kort en was er vooral onder de indruk van de vele wolkenkrabbers. Dat er in Hong Kong maar liefst 24 parken zijn en uiteindelijk 75% platteland is, had ik niet kunnen inschatten.

Uit ervaring weet ik dat Azië een vriendelijk continent is om te reizen. Vandaar deze tweede plaats in mijn reeks Mythische Trektochten !

De 14 toppen van Snowdonia

Op de derde plaats komt een tocht met véél klimwerk. Maar dan zie je ook wel wat. Al zo lang ik Britse literatuur lees, wil ik ooit eens naar Wales. Ik heb dromen van woeste landschappen en wuthering heights, bar en woest weer, een nauwelijks herbergzaame natuur. Uitdaging ten top ! Weliicht ben ik ook heel erg beïnvloed door Oons’ tochten daar.

Het hoeft niet bij dromen te blijven

Wanneer ik zo mijn lijstje zie, dan merk ik meteen: het hoeft niet bij dromen te blijven. Geen van de bestemmingen is onmogelijk. Dus… er toch maar aan beginnen ? Dan blijven het geen mythische trektochten meer maar pure ervaringen (en uitdagingen).
Enig idee welke jij zou kiezen ?

Praktisch

Mythische Trektochten in de wereld, verken de meest indrukwekkende wandelroutes op onze planeet. Lannoo / Lonely Planet 2019, 328 blz.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 27,99