Categorie archief: literatuur : gelezen boeken

Reading foto literatuur L

Wat geeft je energie ?

Eva Daeleman is met dit boek niet aan haar proefstuk toe. Na een succesvolle carrière bij de radio liep ze tegen een burn-out aan. Ze stapte op en zocht (en zoekt) naar het leven dat helemaal past bij wie ze is. Los van wat anderen denken. Ze gaat haar eigen weg en bewandelt niet-klassieke paden. Met een open geest en hart. Omdat het kan. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 21,99

Energievreters versus energizers !

Wanneer het niet lekker loopt in je leven of je werk, dan kan het gebeuren dat je tegen een depressie of een burn-out aanloopt. Het is iets wat niemand wil natuurlijk en daarom is het goed om nu en dan eens stil te staan bij wat je energie geeft en wat energie vreet. Misschien kan je wat dingen veranderen. Gisteren schreef ik al dat ik, in navolging van Laura Vanderkamp, probeer om niet in de valkuil te lopen om te wachten met ‘wat mij energie geeft’ tot ik ‘eens tijd heb’. Mijn ervaring is dat er zelden tijd is, dat ik nog futlozer word en zelfs gefrustreerd. Dus maak voor jezelf eens de oefening: waar loop je helemaal warm voor en wat (of wie !) laat je met een leeg gevoel achter?

De valkuil van talent

Ik hoorde onlangs iemand uit mijn omgeving zeggen dat ze de (veeleisende) job had omdat men haar dit aangeboden had en omdat ze er het talent voor had. Zelf maakte ik het een klein jaar geleden mee. Een prachtig aanbod, vol kansen, goed betaald, prima collega’s en het was overduidelijk een job die mij op het lijf geschreven was. Ik had er het profiel (en talent) voor. Ik mocht een tijd proefdraaien en inderdaad, een geweldige omgeving ! Maar het putte mij behoorlijk uit. Ik legde de lat zo hoog dat ik er niet meer van sliep.Hoe prachtig ook, dit werk zou onder het kopje energievreters vallen.

Je passie hoeft niet samen te vallen met je talent.

Het is echter niet omdat je een krak in wiskunde bent dat wiskunde ook je passie is. Het zal wellicht voor velen samenvallen, maar het hoeft niet.
Ik durf daar zelf best wel mee te worstelen: dingen loslaten waar ik echt goed in ben, maar eigenlijk geven ze me geen energie. Omgekeerd ook: blijven lopen terwijl ik zo’n slome loper ben.

Energievreters

Wist je dat de 5 mensen die je het meeste omringen het meeste invloed op je hebben ? Een simpele denkoefening maakt snel duidelijk wie jou energie geeft en wie je uitput. Negativiteit is besmettelijk, maar evengoed energie en positiviteit! Zo zit ik tijdens cursussen het liefst naast mensen die net (of heel wat) beter zijn dan mij. Er zijn attitudes in sommige collega’s die ik echt bewonder. Hoe ze omgaan met hun werk en leven. Ik kan ze zo opsommen. Dat geldt natuurlijk voor iedereen. Dus waarom je niet omringen met positieve energieke mensen ? Aan energievreter heb je werkelijk niets.

Aan het eind van je leven …

In het boek “Het Antwoord” van Barbara en Allan Pease wordt een onderzoek geciteerd van Bronnie Ware, een palliatief verpleegkundige. Wanneer (stervende) mensen haar vertelden over hun leven en waar ze spijt van hadden, kwamen keer op keer dezelfde thema’s naar boven.

  • Ze waren graag gelukkiger geweest
  • Meer contact gehad met hun vrienden
  • Meer uiting gegeven aan hun gevoelens
  • Minder hard gewerkt
  • Graag het leven geleid dat ze wilden leiden in plaats van het leven dat van hen werd verwacht

Ik vind dit een behoorlijke eye-opener. Misschien zijn de eerste 4 makkelijk te aanvaarden, maar het is net die laatste die mij intrigeert. Hoe vaak doen we niet allerlei dingen omdat ze van ons worden verwacht, of omdat we denken dat ze van ons worden verwacht ?

Als je straks verder werkt (of begint) aan die lange lijst met doelen (prioriteiten zetten, schrappen en rangschikken is een taak voor later !) denk dat dit:

Geef energievreters geen kans

Volg je eigen passie en zet jouw eigen doelen uit !

Allan en Barbara Pease, Het Antwoord, Ontdek wat je wil, formuleer je doel en verander je leven. Uitgegeven door HarperCollins, 2018, 318 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99

Begin 2019 goed ! Schrijf je doelen op !

Samengevat: In dit artikel lees je hoe je best een lijst met doelen maakt. Laat je daarbij niet ontmoedigen door het hoe, of in hoeverre het doel bereikbaar is of niet. Droom gewoon even weg en schrijf zonder beperkingen over wat je wil. Laat de kracht van de droom werken. Je brein zal je verder helpen !

Laat de kracht van de droom werken. Je brein zal je verder helpen !

Voornemens, doe het toch maar

Ik vrees dat het typisch Belgisch is, (en niét eigen aan Nederlanders, aan de Nederlanders om me te corrigeren), dat pessimisme over het eigen kunnen. Bij het begin van het jaar hoorde ik het in het nieuws ‘van alle voornemens blijven er maar zoveel overeind’. Fijn begin van het jaar hoor: als je al vol goede moed voornemens had, dan word je hier al flink ontmoedigd.

Laat ik dit zeggen: als je geen voornemens hebt, zal je niet falen. Maar je ontneemt jezelf best wel wat kansen. Misschien denk je: ‘maar ik ben niet zo’n volhouder’. Dat kan natuurlijk. Misschien moet je net dat tandje bijzetten en misschien lukt het je inderdaad niet. Gelukkig zijn er manieren om je te helpen bij het halen van je doelen. Klein en groot, maar dit is alvast een gouden raad:

Het geheim van vooruitkomen, is simpelweg beginnen

Mark Twain

Hulpmiddelen om je te helpen bij je doel

Ik las het boek ‘Het antwoord’ en was laaiend enthousiast. Nu en dan is het een beetje ‘op zijn Amerikaans’, zoiets als ‘If you can dream it, you can do it’.  De schrijvers zijn daar zelf wel voorbeelden van, dat een mens tot heel wat in staat is. Maar niet iedereen is even getalenteerd of even gedreven, soms heiligt het doel de middelen voor jou niet.

Anderzijds: het is een boek vol gezond verstand. Wanneer je het leest denk je: ja, natuurlijk is dat zo. Alleen is dat gezond verstand hier systematisch bij elkaar gebracht.

Het maken van je lijsten

Iedere keer het over doelen gaat word ik overweldigd door een gevoel van richtingloosheid. Ik kan mij voorstellen dat een twintigjarige daar heel anders tegenaan kijkt. Maar heel wat ‘grote’ doelen zijn hier al gehaald. Een afgeronde studie. Een gelukkige relatie. Fijne kinderen. Een goed inkomen. Ik heb al veel gereisd. Kortom: ik ben best tevreden met mijn leven. Ik denk dat ik doel per definitie associeer met grote, (in mijn ogen) noodzakelijke en bereikbare levensdoelen. Anderzijds leek het mij ook een beetje triest. Niets meer te verwachten? Geen doelen meer? Dat lijkt mij ook nogal saai.

Droom eens wild

Tot ik het boek van Allan en Barbara Pease las en puur willekeurig een lijst maakte van alles wat ik best nog zou willen in mijn leven. Zonder nadenken, gewoon dromen. Stel dat het gewoon zomaar kon. De oefening zelf vond ik al heel fijn. Het was een verzameling van heel uiteenlopende zaken. Groot en klein. Van vrij makkelijk haalbaar (kwestie van er aan te beginnen) tot doelen die jaren tijd in beslag zouden nemen. Er volgt nog wel een post over dat lijstje.

Vergeet het hoe, dat komt later

Bij Allen en Barbara Pease leerde ik dat veel mensen onmiddellijk blijven steken in ‘maar hoe dan ?’. Dat hoe is zo overrompelend dat je al meteen de moed wil opgeven.

Tussen droom en daad staan praktische bezwaren.

Dat is weer zo’n dooddoener en natuurlijk is het waar. Volgens Allan en Barbara Pease komt dat ‘hoe’ later sowieso en hoef je je daar niet al te veel zorgen om te maken bij het bepalen van je droom of doel.

Dit is wat men ontdekt heeft over de dingen waarover we ons zorgen maken

* 87 % gebeurt nooit

* 7 % gebeurt wel

* 6 % betreft dingen waar je invloed kan op uitoefenen

(Allan en Barbara Pease, het Antwoord, p. 216)

Je brein toont je de weg

Toen ik dit voor het eerst las, dat je je geen zorgen hoeft te maken over het hoe, maar gewoon je doel zo goed en zoveel mogelijk in je opnemen, visualiseren etc., was ik best kritisch. Alsof je met enkel en alleen maar door te denken aan iets je doel zou bereiken.

Een beetje nadenken over eigen ervaringen beaamt echter wat ze bedoelen. Als je éénmaal behoorlijk vol bent van iets, ga je inderdaad van alles opmerken wat er mee te maken heeft. Zo kan ik geen automerken uit elkaar halen (en mijn broer wel), Hugo merkt nooit een caravan op als we op de autosnelweg zijn, ik zie ze dan weer allemaal. Als de radio (op een zeldzame keer)op de achtergrond speelt en ik hoor plots het woord ‘onderwijs’, dat heb ik gehoord, maar vraag me niet wat ervoor en erna gezegd werd.

Kortom: eenmaal je focus op iets ligt, gaat je brein informatie voor je filteren. Je pikt net die dingen op die je interesseren. Natuurlijk heb je daarmee nog geen handleiding tot je doel (laat staan succes), maar ik kan Allan en Barbara Pease volledig volgen in het laten vallen van het ‘hoe’ in het opstellen van je doelen.

Maak nu maar die willekeurige lijst met doelen

Dus laat je maar eens gaan. Neem een blad papier en schrijf ze op. Vergeet het hoe. Maak je geen zorgen over het aantal. Droom lekker weg. Het is een begin. Vraag je vooral niet af of het haalbaar is of niet. Stel je zelfs geen vragen over hoe belangrijk het voor je is. Dat komt. Daar schrijf ik in een volgend artikel iets over. Maar gun jezelf die kans: droom vrij en maak die lijst !

Veel succes !

Allan en Barbara Pease, Het Antwoord, Ontdek wat je wil, formuleer je doel en verander je leven. Uitgegeven door HarperCollins, 2018, 318 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99

Mijn inspiratiewoord van 2019: plannen !

Eva Daeleman is met dit boek niet aan haar proefstuk toe. Na een succesvolle carrière bij de radio liep ze tegen een burn-out aan. Ze stapte op en zocht (en zoekt) naar het leven dat helemaal past bij wie ze is. Los van wat anderen denken. Ze gaat haar eigen weg en bewandelt niet-klassieke paden. Met een open geest en hart. Omdat het kan. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 21,99

Maak van 2019 een themajaar, jouw jaar !

Ik leerde dit concept van Gretchen Rubin die het al vele jaren doet. Ze centreert haar jaar rond een inspiratiewoord. Het kan natuurlijk ook een zin of slogan zijn, maar het zegt iets over wat voor jou belangrijk is en waar je dit jaar extra aandacht wil aan geven.

Voor 2018 koos ik het woord ‘dapper’. Toen ik het in januari koos had ik nog geen idee hoe dapper ik zou moeten zijn dit jaar, maar ik kan je alvast vertellen dat het werkt, zo’n woord. Dapper betekende voor mij om net een stapje verder te gaan. Om, wanneer ik dacht ‘laat maar’, toch nog even verder te doen. Dikwijls resulteerde dat ‘even’ in toch maar doorzetten, zodat ik best wel wat overwinningen in huis haalde. Het waren naar de buitenwereld geen spectaculaire overwinningen, maar kleine beslissingen.

Inspiratiewoord van het jaar: plannen !

Was het woord vorig jaar heel poëtisch omdat ik mijn inspiratie haalde uit een gedicht van Bart Moeyaert, dit jaar is het nogal functioneel en platjes. Er is weinig poëzie uit te halen. Toch sta ik volop achter het woord.

Natuurlijk is plannen niets nieuws voor mij. Ik merk echter dat ik vooral werk plan, dingen die moeten gebeuren en zichtbaar resultaat opleveren. Wanneer ik mijn planning bekijk (die ik al jaren heb) dan merk ik dat ze vooral extern gestuurd is. Het sociale leven, het werk, huis&tuinafspraken. Zaken die moeten worden afgewerkt. Behalve extern is er dikwijls ook een vorm van moeten.

De valse illusie van ‘als ik tijd heb’

Ik leerde van Laura Vanderkam dat mensen soms bijzonder eigenaardig omgaan met wat belangrijk is in hun leven. Iets wat je overigens ook terug vindt bij Stephen Covey, mijn all time hero. Zaken die belangrijk zijn, zijn zelden dringend. Bijgevolg komen ze snel op het lijstje ‘als ik tijd heb’. En zoals Vanderkam terecht opmerkt, komt die tijd er zelden. Want er is altijd wel iets anders, of naar Covey, er is altijd wel iets dat dringender is.

Wat belangrijk is, is zelden dringend.

Maar het zijn net die zaken die energie geven,

ook al staat er geen moeten voor.

Wat belangrijk is, geeft ons meestal veel energie, energie die we nodig hebben om die drukke agenda de baas te blijven. Dus waarom schuiven wat dat zoveel door naar ‘als ik tijd heb’ ? Voor mij is dat een belangrijke les: om wat ik belangrijk vind en waar ik energie uit haal echt te plannen en niet te laten afhangen van toevalligheden als ‘als ik eens tijd heb.

Belangrijk is overigens niet hetzelfde als spectaculair. Wandelen geeft mij energie. Lezen geeft mij energie. Koffie met vriendinnen ! Als ik het niet plan, komt het er niet van.

Elke dag iets wat je energie gééft

Ik vind de idee ‘tijd maken voor wat je energie geeft’ best wel belangrijk. In het leven zijn er tal van zaken die energieslopend zijn. Het moet worden gedaan en het leven is, zoals zo goed gezegd, geen ponykamp. Dat is niet erg, maar om het fijn te houden is het goed om nu dan en die dingen te doen die energie geven. Dààr wil ik het komende jaar aandacht aan schenken. Daarom is plannen mijn inspiratiewoord van het jaar !

Werken aan je dromen

Verder wil ik ook méér plannen aan wat mij dichter bij mijn dromen brengt. Dromen zonder plan zijn … dromen. Het gebeurt dikwijls dat ik denk ‘ik zou dat nog eens willen doen’, of ‘ooit wil ik …’. Daar wil ik meer in investeren. Soms is het maar een bevlieging, dat geef ik grif toe. Eenmaal het concreter wordt blijkt dat ik het toch niet zo leuk of aantrekkelijk vind. Dat is niet erg. Dan weet ik dat meteen en hoef ik later geen spijt te hebben. Maar sommige dromen blijven wel hangen. En die beginnen het beste met een plan !

En jij ?

Ik ben benieuwd of er, behalve in de VS waar het inspiratiewoord van het jaar meer bekend is, nog mensen zijn die met zo’n woord werken. Of die onmiddellijk weten ‘dàt zou mijn woord zijn’. Ik geloof erin: hoe meer aandacht je aan iets geeft, hoe belangrijker het wordt. Niet ?

Het meest beklijvende boek van 2018

Wanneer het leven fictie overtreft

Dit boek heb ik in één ruk uitgelezen en iedere keer ik dacht ‘dit kan toch niet’, werden de grenzen van wat een mens dragen kan toch weer uitgedaagd. Dit boek, dat geheel biografisch is, gaat over hoe verstikkend een gezin kan zijn voor een kind. Dat zich dit alles afspeelt in de 20ste-21ste eeuw in het ‘moderne’ Verenigde Staten is nog minder voor te stellen. Ik heb me dikwijls afgevraagd waarom niet ingreep, maar blijkbaar bestaat het: dorpen waar mensen heel erg op zichzelf zijn en zich absoluut niet moeien met wat er omgaan tussen de vier muren van de (verre) buur.

Hoe overleef je zoiets ?

Tara Westover moet over een uitzonderlijke koppigheid en intelligentie beschikken om zoiets te kunnen overleven. Koppigheid om ‘zich zelf’ te scholen en zo de wereld te ontdekken, haar eigen waarden en levenspad.

Ik schreef er hier al uitgebreid over mét een videofilmpje, maar ik besluit: dit boek is misschien wel dé aanrader van 2018, al waarschuw ik je: dit boek blijft nazinderen. Heel lang. Mocht je ooit in een situatie terecht komen waarvan je denkt dat dit het einde is, lees dan dit boek. Na ieder einde is er inderdaad een ander begin.

Buiten categorie

Strikt genomen behoort dit boek uiteraard tot de non-fictie, maar ik vond het niet passen in mijn lijstje van non-fictie. Ik vond dat dit autobiografisch verhaal zo sterk dat ik vond dat het een eigen vermelding waard was !

Tara Westover, Geschoold, 400 blz., uitgeven door De Bezige Bij. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,99.