Categoriearchief: literatuur : gelezen boeken

Reading foto literatuur L

Gelezen: The Dutch House -Ann Patchett

The Dutch House vertelt het verhaal van Maeve en Danny, broer en zus die opgroeien in weelde opgroeien in The Dutch House tot hun vader overlijdt en zij door hun stiefmoeder het huis worden uitgezet. De band tussen hen en het huis is sterk. 50 jaar lang volgen we hen leven, waarbij ze om de zoveel tijd de auto tegenover het huis parkeren als om te kijken naar hun verleden of wat hun leven had kunnen zijn.
Een boek over de band tussen een broer en zus, doorzetting en bijzonder veel liefde.

Verliefd op de cover van The Dutch House

Het mag dan een waarheid als een koe zijn dat je een boek niet mag beoordelen op z’n cover, toen ik déze cover zag was ik toch op z’n minst geïntrigeerd. Daarbij kwam dat ik dringend nood had aan boek waarin ik me volledig kon verliezen. The Dutch House staat nummer 4 in de Amazon Charts én kreeg lovende recensies. Bovendien kost het via de Kindlestore $9,11, wat omgerekend 8 euro is. Geen risico’s hier ! Ik gooide me dus zomaar in een boek dat me drie dagen lang in de ban zou houden.

Saga van Maeve en Danny, broer en zus

Het verhaal gaat over het leven van Maeve en Danny. Als kind groeien ze, net na wereldoorlog I, op in historisch pand dat door een brute pech door de vorige Dutch eigenaars in allerijl verlaten is. Toen beide kinderen nog jong waren verliet hun moeder hen waardoor de zorg voor de kinderen voornamelijk neerkwam op het personeel dat in het huis werkte.

Alles gaat goed tot de vader met een jongere vrouw hertrouwt. Het blijkt al snel dat ze weinig op heeft met Maeve en Danny, maar broer en zus houden er de moed in en verwelkomen de 2 kinderen van Andrea met open armen.

De dood van Cyril – afscheid van The Dutch House

Alles gaat zo goed en kwaad als het kan tot het noodlot Danny en Maeve treft wanneer hun vader sterft. Maeve zit ondertussen al op kamers, Danny loopt zijn laatste jaren middelbare school. De dood van hun vader is niet alleen een sterk emotioneel verlies, maar ook het verlies van een thuis. Andrea erft alles en beslist dat Danny en Maeve niet meer welkom zijn in The Dutch House, net zomin als het personeel dat er werkte.

Maeve en Danny zijn nu op zichzelf aangewezen. Van rijkelui kinderen naar jongvolwassenen die zichzelf staande moeten houden in de wereld, wat ze overigens schitterend doen. Toch blijven er vragen: waarom liet hun moeder hen in de steek? Wat is er toch met dat huis waar Andrea zo aan gehecht is? Jaren later, zelfs wanneer er al eigen kinderen zijn, parkeren broer en zus zich aan de overkant van het huis om te mijmeren over hun jaren in de Dutch House. Contact met Andrea is er niet meer.

5 decennia

Het verhaal loopt over 5 decennia, het volgt het leven van Maeve en Danny, over de invloed die The Dutch House op hen had, de worsteling met het vertrek van hun moeder. Waarom is hun moeder ooit vertrokken? Zie ze haar ooit weer ? Leeft ze überhaupt nog?

Oordeel

Ik begrijp dat vele mensen in de ban zijn van dit boek. Maeve en Danny veroveren al snel je hart, omwille van hun liefde voor elkaar en de manier waarop ze zich sterk in het leven opstellen. Het boek is al bij al een sober boek, er zijn geen onverwachte plotwendingen of intriges. Het blijft dicht bij de realiteit: dat het leven soms rare wendingen neemt en je er dan, clichégewijs, maar het beste moet van maken. Dit is precies wat Maeve en Danny doen, ondanks tegenslag kiezen ze elke hun eigen pad, maar altijd gesteund door de andere. Ik las het boek in 3 dagen uit, wat altijd een goed teken is.

Praktisch

Ann Patchett, The Dutch House telt 352 bladzijden is als paperback verkrijgbaar bij o.a. Bol.com voor € 16,99, evenals als ebook voor €15,96 . Ik kocht hetin de Kindlestore voor $ 9,11. Het boek is uitgegeven (2019) door o.a. Bloomsburry U.K.
Het loont om prijzen te vergelijken.

Gelezen: De 22 levenslessen die vogels ons leren

In De 22 levenslessen die vogels ons leren krijg je een inkijk in het privéleven van vogels. Hoe gedragen ze zich als koppel? Ligt trouw-zijn in hun natuur, of net niet? Hoe maken ze elkaar het hof? Zijn het goede opvoeders of juist plantrekkers? Kunnen ze ons door hun gedrag iets leren? Je zal tijdens je wandelingen echt niet meer op dezelfde manier naar vogels kijken!

Het privéleven van vogels

Wie wandelt kan niet buiten vogels om. Het moet al flink regenen (ook vogels schuilen) of behoorlijk donker zijn voor je géén vogels hoort. Passeer je een behoorlijke waterpartij, dan kan je genieten van het dagelijkse leven van tal van watervogels. Ze voelen zich veilig omringd door al dat water, al vlucht een eend wel eens voor al te passievolle woerden.

Dat de ene vogel de andere niet is, dat merk je snel. Verschillen in kleur en grootte en zang. Maar hoe het zit met hun privéleven, dat is een andere kwestie. Dat vraagt nauwgezette aandacht. Hoe ze broeden en omgaan met hun kroost bijvoorbeeld. Hoe mannetjes zich verhouden ten aanzien van vrouwtjes. Wie zwaait de plak?
Dat kom je allemaal te weten in De 22 levenslessen die vogels ons leren’. Een boekje over ‘Moed, reisplezier, liefhebben, kwetsbaarheid’.

2 vogelspotters gebiologeerd door het gedrag van vogels

Kijk, om een beetje een vogelkenner te zijn moet je een voyeur zijn. Ergens tussen de struiken, het liefst gecamoufleerd én met een behoorlijke verrekijker. Tel daarbij véél geduld en veel wachten. Ik verdenk er de 2 auteurs – Philippe Dubois en Elise Rousseau – ervan aan dit beeld te voldoen. Hoe zou je anders zoveel te weten komen?

Een boek vol fijne verhalen over het gedrag van vogels

Dit boek pretendeert niet een wetenschappelijk werk te zijn, het is een verzameling verhalen over het gedrag van vogels zoals een geduldige vogelspotter dat kan zien. Volgens de auteurs hebben vogels ons flink wat te leren.

Wat kunnen vogels ons in de 21ste eeuw nog leren? Aan de hand van korte ornithologische bespiegelingen zullen we zien dat deze levendige dieren in feite kleine leermeesters zijn: ze zetten ons aan om over onszelf na te denken, als we tenminste de moeite nemen om ze te observeren!

Hebben we die tijd of mogelijkheid niet om ze te observeren, dan kunnen we altijd terecht bij dit boek.

De 22 levenslessen die vogels ons leren

De auteurs zien hoe vogels het doen en verbinden dit vervolgens met filosofische beschouwingen over de mens. Geen zware overpeinzingen, maar verhalen die je inderdaad aan het denken zetten. Zo verbinden ze – als voorbeeld – de rui van vogels (verliezen van oude veren) met het aanvaarden van kwetsbaarheid als mens.

“Je moet durven iets in jezelf dood te laten gaan om te kunnen vernieuwen. Dat is wat vogels doen wanneer ze hun versleten veren vervangen voor glanzende nieuwe. Voor vogels is dat van levensbelang: hun verenkleed moet perfect in orde zijn, anders kunnen ze niet vliegen.”

Vervolgens vertellen de auteurs hoe vogels in periodes van rui kwetsbaar zijn en zich op de achtergrond houden. Misschien moeten mensen dat ook nu en dan eens doen: het oude afleggen om aan iets nieuws te beginnen, met tussendoor een tijd van bezinning en terugtrekken.

Het boek is een aaneenschakeling van dergelijke verhalen.

Van eeuwige trouw tot ronduit barbaars

Met deze titel doe ik hetzelfde als de auteurs, ik ‘vermenselijk’ de vogels, wat natuurlijk onterecht is. Maar het zet aan tot denken, net wat de auteurs wilden.
Soms vond ik de mijmeringen er een beetje over, maar de vele beschrijvingen van het gedrag van vogels maakten alles goed.

Zo zijn er bij de waadvogels best wat vrouwelijke exemplaren die de plak zwaaien over hun mannelijke tegenhanger. Er zijn vogels waarbij ‘man en vrouw’ mooi samenwerken en elk hun deel van het broeden voor zich nemen, met elk een eigen nest. Koekoeks trekken zich dan weer niets aan van hun kroost en laten andere vogelsoorten de eieren uitbroeden. Flamingo’s houden van het communegevoel en voeden hun jongen in kolonies op.

Barbaars vond ik dan weer de heggenmus. Voor de paring pikt het mannetje flink in de cloaca, het vrouwelijke geslachtsorgaan. Pijnlijk, ja, en met geen andere reden dan het opzettelijk veroorzaken van samentrekkingen zodat het zaad van de vorige partner wordt uitgescheiden.

Lijsters zijn dan weer de flierefluiters van de bende, ze doen zich tegoed aan rijpe bessen. Veel van die gegiste vruchten leidt tot regelrechte dronkenschap: ze vliegen zigzaggend door de lucht.

Zo staat het boek vol met tal van observaties. Heerlijk lezen vond ik het!

Samengevat

De 22 levenslessen die vogels ons leren

De 22 levenslessen die vogels ons leren is een fijn boek dat je een inkijk geeft in het leven van vogels. Het boek leest vlot en zorgt nu en dan voor een glimlach op je gezicht. Soms vond ik het antropomorfisme iets ver gaan, ik had liever méér verhalen gezien en minder gefilosofeer. Het boek wakkert mijn interesse naar vogels best wel aan. Tijdens het wandelen zal ik wellicht net iets langer blijven staan en net iets vlugger mijn verrekijker nemen. Want het leven van vogels is allesbehalve banaal!

Een prima cadeau voor elke natuurliefhebber en wandelaar!

Praktisch

Philippe J. Dubois & Elise Rousseau, De 22 levenslessen die vogels ons leren, telt 176 bladzijen en is uitgegeven door Kosmos. Het is te koop bij Bol.com voor € 15 (paperback) en € 7,99 als e-book.

Gelezen: Misschien moet je eens met iemand praten? – Lori Gottlieb

Hoe gaat dat , praten met een therapeut? Is dat niet vreselijk ongemakkelijk, en moet het niet al heel erg slecht met je gaan voordat je de stap naar een therapeut zet? Kijkt zo iemand niet dwars door je heen? Hebben therapeuten een leven zonder deining ? Riskeer je niet je hele leven te blijven hangen aan zo’n therapeut ?
Nieuwsgierig geworden? Lees dan
‘Misschien moet je eens met iemand praten?’ van Lori Gottlieb. Je krijgt er gratis een pak wijsheid en humor bovenop !

Lori Gottlieb

Lori Gottlieb is met dit boek niet aan haar proefstuk toe. Ze werkte lang voor TV-shows waar ze meewerkte aan de verhaallijnen. Toen één van haar TV-shows over een ziekenhuis ging, merkte dat ze méér interesse toonde in wat er in het ziekenhuis écht gebeurde, dan wel in de show die erop gebaseerd was.
Ze besloot dat dit haar ding was en ging medicijnen studeren. Mensen écht helpen, in de échte wereld, dàt was haar roeping. Na enkele jaren studie merkte ze dat haar interesse vooral ging naar wat mensen bezielt en waarom ze doen wat ze doen. Ze studeerde psychologie en werd psychotherapeute.

Een fantastische schrijfster

Een boek dat zich voornamelijk afspeelt in het kantoor van een psychotherapeut, wordt dat niet geweldig zwaar? Word je er zelf niet triestig van?
Lori Gottlieb lijkt over een geheim recept te beschikken waardoor ze een boek kon schrijven dat tegelijkertijd diepgaand én humoristisch is, vol met wijsheid en respect voor de mensen die bij haar aankloppen. Doordat ze zelf ook in therapie is – een relatiebreuk was de aanleiding – krijg je als lezer een dubbel perspectief. De therapeut die zélf op therapie gaat.

John, Julie, Rita, Charlotte…

In het boek volgen we de verhalen van verschillende personages. John schrijft TV-shows maar er zit hem duidelijk iets dwars. In het geheim – hij betaalt contant, zodat er geen sporen zijn – gaat hij langs bij Lori Gottlieb. Het duurt héél lang voor het pantser afvalt en duidelijk wordt wat hem van streek maakt.
Rita is de 70 voorbij en ziet het allemaal niet meer zitten. Ze heeft geen contact met haar kinderen en kijkt terug op een leven waar ze geen goede herinneringen aan heeft. Ze voelt zich schuldig en verdrietig om het leven dat ze geleid heeft en sabboteert tegelijkertijd haar toekomstige kansen op geluk.
Julie heeft kanker en weet dat ze niet lang meer zal leven. Ze is jong en getrouwd. Hoe kan ze nu al afscheid nemen van het leven?
In het boek volgen we deze en nog heel wat andere peronages.

We praten vrijuit met zowat iedereen over onze lichamelijke gezondheid, zelfs over ons seksleven, maar zodra je begint over een angststoornis of een depressie of onverwerkt verdriet, zal de uitdrukking op het gezicht van degene met wie je praat er waarschijnlijk één zijn van: hoe maak ik als de wiedeweerga een eind aan dit gesprek? (L. Gottlieb)

Alledaagse verhalen

Het boek is een aaneenschakeling van alledaagse verhalen, doorspekt met humor en mildheid. Hoezo, alledaags? Uit het boek blijkt snel dat de gesprekken altijd gaan over worstelingen met de belangrijkste thema’s uit een mensenleven: de relatie met je partner, kind of ouder; vragen over de zin van je leven, omgaan met veranderingen en verdriet. Verhalen die vroeg of laat ook mijn of jouw verhaal zouden kunnen zijn.

Een van de belangrijkste stappen in therapie is mensen helpen de verantwoordelijkheid op zich te nemen van hun huidige netelige posities, want pas als ze zich realiseren dat ze hun eigen leven vorm kunnen (en moeten) geven, zijn ze in staat om veranderingen te bewerkstelligen. (L. Gottlieb)

Pijn is geen wedstrijd

We lachen allebei om mij, en ik lach ook om de manier waarop mensen hun pijn classificeren. Ik denk aan Julie. ‘Ik heb tenminste geen kanker’, zei ze altijd, maar het is ook iets wat gezonde mensen zeggen om aan te geven hoe onbetekenend hun eigen ellende is. Ik herinner me dat de afspraken van John in het begin altijd na die van Julie waren, en dat ik vaak mijn best moest doen om aan één van de belangrijkste lessen uit mijn opleiding te denken: er bestaat geen hiëarchie van pijn. Je moet geen rangschikking toekennen aan pijn, want pijn is geen wedstrijd. (L. Gottlieb)

Humor, wijsheid en mededogen

Ik las het boek alsof het een roman was. Ik wou weten hoe het met John ging, die met het feit zelf dat hij naar een psyschotherapeut ging, heel erg worstelde en Lori Gottlieb wel een beetje alle hoeken van de kamer liet zien. Als lezer had je snel de indruk dat achter deze ‘macho’-man iets anders zag, maar hoe die te bereiken?
Doorheen het verhaal lees je hoe zo’n proces kan verlopen, al bestaat er niet één of ander stappenplan. Het is werken door beide partijen.

Het boek leert al snel dat stilstaan bij je leven geen overbodige luxe is, en al helemaal niet wanneer je het gevoel hebt dat het niet loopt zoals jij het wil.

Praktisch

Misschien moet je eens met iemand praten?

Lori Gottlieb, Misschien moet je eens met iemand praten? Een psychotherapeut zoekt antwoorden voor patiënten en zichzelf. Het boek is uitgegeven door de Arbeiderspers (2019) en telt 432 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 23,50 (paperback) en € 13,99 (e-book).

Atwood De Testamenten

Gelezen: De testamenten – Margaret Atwood

Met ‘De testamenten’ heeft Margaret Atwood een origineel en spannend vervolg geschreven op ‘Het verhaal van de dienstmaagd’.
Geen spoilers in dit artikel, maar wel een tipje van de sluier.

She did it: spannend, meeslepend én origineel

Het verhaal van de dienstmaagd (1985) sloeg, vooral door de televisieserie, in als een bom. Mensen waren zo in de ban van het verhaal dat ze méér wilden. Méér uitleg en vooral een vervolg. Want hoe liep het uiteindelijk af met dienstmaagd Offred? Hoe zat dat met Gilead? Zou hun militaire coup standhouden? Blijft het verzet onderdrukt? Blijven de vrouwen gedwee volgen?
De televisieschrijvers deden het goed. Seizoen 2 kwam en zat goed in elkaar. Vervolgens seizoen 3. Maar hoe lang kan je gaan voor je het gevoel krijgt dat het uitgemolken wordt ?

Margret Atwood, die het oorspronkelijke verhaal schreef, maakte met ‘De testamenten’ een eind aan veel speculaties en vragen. Ze schreef een uiterst spannend én origineel boek. Lichter, minder donker, hoopvoller en geweldig spannend. Je leest het in één ruk uit.

Een heel ander perspectief

Het verhaal van ‘De testamenten’ begint in Gilead, 15 jaar na de coup. Er is sprake van Offred, het hoofdpersonages van ‘Het verhaal van de dienstmaagd’, maar ze speelt geen actieve, laat staan hoofdrol meer. Het verhaal begint met een andere (sterke) vrouw.

Tante Lydia, die we kennen als een soort moeder overste die met harde hand waakt over de zedigheid en scholing van haar dienstmaagden. Ze heeft contacten met de elite van Gilead en schrijft – geheel in het geheim – haar leven neer. Op die manier komen we meer te weten over het ontstaan van Gilead en hoe iemand wordt als tante Lydia. Zij wordt gezien als één van de grondleggers van Gilead, althans als het gaat over alles wat met meisjes en vrouwen te maken heeft.

Baby Nicole

Herinner je je nog hoe Offred vluchtte met haar tweede kind, Nicole? Het kind dat ze baarde voor Commander Fred Waterford en Echtgenote Serena Joy? Wat is er met dat kind gebeurd? Ze moet ondertussen bijna 16 jaar zijn. Ze was te jong om zich nog iets van haar afkomst te herinneren.

Hoe dan ook, – ik wil absoluut geen spoilers neerpennen –
zij wordt, net als Tante Lydia, één van de hoofdpersonages in het nieuwe boek, samen met nog een jong meisje dat het écht niet ziet zitten om uitgehuwelijkt te worden en er dan maar voor kiest om eeuwig ongetrouwd aan de opleiding van Tante te beginnen.

Knap opgebouwd

Aanvankelijk springen we hoofdstuk na hoofdstuk van het ene perspectief naar het andere. Terwijl Tante Lydia haar memoires schrijft, gaat het leven in Gilead verder, wat ons een blik geeft op het huidige leven daar. Dat wordt afgewisseld met de ‘stem’ van Agnes, die als kind opgroeit met een vader als commandeur en zijn nieuwe Echtgenote, Paula. Van veel warmte is geen sprake. Tenslotte is er een derde verhaal, het verhaal van Baby Nicole. Zij leeft in Canada, het land dat veel Gileadvluchtelingen onderdak biedt.

Uiteindelijk komen de verhalen samen, hoe, dat vertel ik uiteraard niet. Evenmin als wie welke rol speelt en hoe het eindigt. Het boek is echt te goed om dat te verklappen.

Praktisch

De testamenten
De testamenten – Magraret Atwood

Margaret Atwood, De Testamenten is uitgegeven door Prometheus Amsterdam (2019), telt 448 bladzijden. Te koop bij Bol.com voor € 19,99 (paperback). Op het moment van dit schrijven betaal je daar géén verzendingskosten. Het e-book kost € 11,99.