Tagarchief: wandelen

Snapshot diary

Snapshot diary week 45/2018 Nu al examenstress

Samengevat: back to work na een fijne vakantie, zalig wandelen op de grens België/Nederland, plantjes verpotten en kliedernat op de racefiets. 

Nu al examenstress ?

Na een weekje vakantie dacht ik de leerlingen rustig en uitgerust op de schoolbanken terug te zien. Boy was I wrong ! Het leek alsof de vakantie hen alleen maar zenuwachtiger en moeër had gemaakt. Misschien was het de eerste herfst, de regen, wind en op zwiepende bladeren. In al die jaren heb ik geleerd dat leerlingen best gevoelig zijn voor het weer, vooral voor weersveranderingen, al zal het uitdelen van de examenroosters er ook wel voor iets tussen zitten.

Het waren lange en zware dagen op het werk, maar ik ging met een voldaan gevoel naar huis. Druk staat overigens totaal niet gelijk aan lastig. Je zou druk evengoed kunnen definiëren als energiek. Het is maar hoe je het ziet.

Ongemerkt verandert het leven hier

Het valt mij steeds moeilijker om nog iets te schrijven over kanker en ik ga hier ook niet doen. It sucks en het wordt er niet beter op. Wij tellen gewoon af. Het ritme van goede weken en slechte weken is al goed ingeburgerd. Voor het lief zijn de ‘goede’ weken steeds belangrijker. Hij is een geweldige kwaliteitsbewaker geworden, alsof de dagen extra bijzonder zijn. We gaan vaker iets drinken of eten. Genieten van kleine dingen, maar vooral: we maken er tijd voor. Dat staat allemaal op het conto van het lief, want zelf word ik steeds stiller als het om de ziekte gaat. Ik wil er niet meer over praten (en schrijven) en als het al gebeurt schiet het gemoed snel vol. Dat er geen handleiding is. Dat ik het allemaal niet weet.

Op de gang van oncologie is een stripbibliotheek. Die hebben we eindelijk eens bezocht ! Toen het lief geopereerd werd en 10 dagen ziekenhuis had, weigerde hij om pyama’s etc. te dragen. Ook hier proberen wij zo ‘gewoon’ mogelijk te doen, ons eigen eten mee brengen en het bed mijden, al komt er altijd een moment dat het lief zo ziek is dat hij toch verhuist.

Indian Summer

Deze week bracht toch nog een milde laat zomerdag mee. Donderdag vergat ik helemaal dat het herfst was. Ik wandelde op het grensgebied Riemst/Maastricht en het leek wel of ik op vakantie was. Zo ontspannen was ik, ik had amper een licht vestje aan. Het was één van de beste wandelingen van het jaar !

Omdat ik achter sta wat mijn doelstelling sport betreft, besloot ik in het weekend om nog eens de koersfiets van stal te halen. Ik fiets graag en ben niet vies van een beetje regen. Alleen… hier in het Hageland is het allesbehalve plat. Het was dus afzien, al troostte ik mezelf met de gedachte dat ‘what goes up, must go down’. Maar toch. Doodgaan was dat. In gietende regen. Op gladde wegen met afgevallen herfstbladen. Ik snap waarom het wielrennersseizoen afgelopen is en het veldrijden nu hoogdagen heeft. Misschien moet ik van fiets veranderen.

Op naar volgende week !

Snapshot diary

Snapshot diary week #48/2018 Ordinary Life

Samengevat: gewone dingen als McDonald (eeuwen geleden), genieten van kunst rondom het kasteel van Horst, het lief dat tegenwoordig naar ‘dark chocolat’ ruikt, genieten van de herfst dag na dag. 

Dubbel hard werken voor dubbele pret

Ik werkte deze week behoorlijk hard, net omdat het volgende week vakantie is. Het werk loslaten is voor mij altijd al moeilijk, maar deze komende week, waarop het lief en ik even respijt krijgen (1 week uitstel chemo), wil ik echt niet bezig zijn met het werk. Dus zorgde ik er alvast voor dat voor volgende week prima in orde is én de week erop. Zodat ik mij echt nergens zorgen moest over maken. Niet mis hé ?

Genieten van de herfst

Toch had ik gelukkig nog tijd om te genieten van de herfst. Ik mis de zomer nu al en de winter is al helemaal mijn seizoen niet. Maar de herfst, die kan me nog wel bekoren. De kleurenpracht, de (meestal toch) nog milde temperaturen, de heerlijke herfstwandelingen. Ik hield het kort-bij-huis:  het kasteel van Horst én de ‘achterbuurten’ (letterlijk) van Diest.

Op zaterdagochtend twijfelde ik nog om richting Ardennen te trekken, om uiteindelijk eve goed te genieten van het prachtige Diestste natuurlandschap.

 

Gelezen – De Wandelende Fijnproever – Ria Loohuizen

De Wandelende Fijnproever

In mij schuilt er wel enige bewondering voor Chris McCandless, het hoofdpersonage van de (biografische) film ‘Into the Wild’. Helemaal weg van alle drukte leven in en van de natuur. Wellicht is mijn beeld hiervan veel te romantisch (ik krijg het al koud bij de gedachte aan koude), maar dat dichtbij de natuurleven is wel iets wat een steeds grotere plaats in mijn leven krijgt. Zij het door te wandelen of te kamperen.

Met het boek ‘De Wandelende Fijnproever’ kan ik nu ook koken met wat ik in de natuur vind. Oké, geen grote gerechten en het vervangt geenszins een moestuin, maar mijn bewondering om de natuur wordt er wel groter door. En mijn respect.

Verkeerde veronderstellingen

Ik begrijp dat de kaft (met de chanterellen, althans, dat denk ik, zeker toch paddenstoelen) mensen kan afschrikken. Zo ook bij mij. Het is er van kindsbeen aan ingehamerd ‘Paddenstoelen kunnen dodelijk zijn’. Mijn liefde voor paddenstoelen sedert het boek van Rob Chrispijn nog groter geworden, maar paddenstoelen plukken en eten, dat zal ik niet doen. Gelukkig gaat De Wandelende Fijnproever niet enkel over paddenstoelen. Dan had het ook wel een andere titel gehad, maar ik geef toe dat ik aanvankelijk behoorlijk misleid was. Anderzijds kies ik tegenwoordig met meer kunde en kennis ‘mijn paddenstoelen’ in de winkel. Dubbel genieten als je weet wat je eet !

Tweede verkeerde vooronderstelling bij de Wandelende Fijnproever: dat het ik veel te weinig kennis had om precies dàt plantje te vinden, of dat het zo zeldzaam zou zijn dat ik het bij mijn ‘gewone’ wandelingen nooit zou tegenkomen. Weerom verkeerd gerekend. In dit boek gaat het evengoed over witte dovenetel, brandnetel, daslook en kastanjes. Zelfs het alomtegenwoordige herderstasje staat erin. Om maar te zeggen: wandel 100 meter langs de berm en je vindt al tal van plantjes die je in gerechten kan verwerken.

O zo grondig

Ik heb nog nooit van Ria Loohuizen gehoord, maar ik denk dat ze behoorlijk perfectionistisch is. Ik kan mij zo voorstellen dat ze een paar keer het boek af had en toch weer van vooraf begon om te zien wat beter kon. Ze is niet over één nacht ijs gegaan. Wat een grondigheid. De Wandelende Fijnproever is geweldig gestructureerd en weet de balans te bewaren tussen teveel en te weinig informatie. Ik kon geweldig genieten van het hoofdstuk over wieren en zilte groenten. Ik ben er weinig mee bekend, maar ik heb een vermoeden dat die wieren steeds belangrijker zullen worden. Zo zijn er in Nederland al zeewierboerderijen. De schrijfster is de trend allicht voor.

Recepten !

Het dikste hoofdstuk is dat met recepten. Van sausjes, salades tot desserts. Ik dicht mezelf geen groot kooktalent toe, maar dit kan ik echt. Bovendien is het natuurlijk uiterst bijzonder als je iets kan serveren wat je enkele uren voordien hebt geplukt. Soms smaakt het best wel pittig !

Praktisch

Ria Loohuizen, De Wandelende Fijnproever is een uitgave van Fontaine Uitgevers.
Te koop bij o.a. Bol.com voor €29,99.

Ken je iemand die van de natuur houdt en graag kookt, dan lijkt mij dit een prima Kerstgeschenk ! Origineel is het zeker wel !

Wandeltip: Veere (Zeeland) – 10 km – met GPX

Veere wandeling

Vergeet Zoutelande

Met Zoutelande in de hitlijsten weet iedereen waar dit kustdorpje ligt. Op het prachtige Walcheren en met een dijk zoals ze dat in Nederland zelden hebben. Ik ben best wel fan van Zoutelande, maar vergis je niet: het is er niet zo groot en misschien kraakt het ondertussen wel onder het toerisme. Zoutelande kan je trouwens best in volle lente of zomer bezoeken, om lekker te flaneren op op de dijk en te genieten van de vele terrasjes. Veere is altijd goed !

Wandelen tussen koeien en schapen

Doorgaans zijn de wandelroutes via de wandelknooppunten best wel iets avontuurlijker dan in België. Je wandelt er nu en dan eens pal door een weide of op privégebied dat voor wandelaars toegankelijk is. Zo wandelde ik zowel tussen de koeien die op de dijk aan het grazen waren en werd ik bij de terugtocht gevolgd door een kudde schapen. Geef toe, dat is toch best wel wat avontuur !

Veere Wandeling

Met de veer boven het water
via de tunnel eronder !

Deze wandeling heeft nog meer avontuur in zich, want je gaat door een tunnel onder het water en een andere keer moet je zelf de pont (veer) bedienen omdat je wandeling over het water loopt.

Veere Wandeling

Wandelknooppunten

Deze wandeling volgt de wandelknooppunten, je kan de wandeling dus makkelijk langer of korter maken. Via deze website kan je zelf je wandelknooppuntroute in Walcheren samen stellen. Kaarten vind je makkelijk in ongeveer alle Nederlandse boekhandels. Kies “Walcherse dijken, duinen en watergangen”. Voor wie het digitaal niet ziet zitten hier alvast een snapshot van het gebied waar deze wandeling zich begeeft.

Veere

Praktisch

  • Startplaats : Veerse bos. Daar is parkeergelegenheid aan de Landschuurweg
  • Knooppunten : 35 – 15 – 75 – 74 – 12 – 11 – 13 – 71- 73 – 72 – 76 – 17 – 16 – 14 – 34
  • Een GPX bestand kan je hier vinden

Veere – dichterbij dan je denkt

Veere is dichterbij dan gedacht. Om even een idee te geven deze cijfers, met vergelijking als de kust van Oostende.

  • Brussel – Veere = 135 km, Brussel-Oostende = 111 km
  • Gent – Veere = 77 km, naar Oostende is dat 61 km
  • Leuven – Veere = 150 km, naar Oostende is dat 140 km

Boek er een AirBnB bij en je geniet natuurlijk dubbel !
Veel plezier !