Tagarchief: lopen

Blessurevrij lopen

Gelezen: Blessurevrij lopen

Wat voor loper je ook bent je wil graag blessurevrij lopen

Of je nu een prestatieloper bent (wedstrijden), een belevingsloper (om het plezier van het lopen) of een verdiepingsloper (even weg van alles, weg van de stress): je wil geen blessures.
Voor veel mensen is lopen iets wat hun leven verrijkt en zelfs ondersteunt. Het zit in hun wekelijkse routines en het is belangrijk, of je nu traag loopt (zoals ik) of niet.
Ik schreef ooit dat ik bijna depressief werd ten tijde van een loopblessure. Voor niet lopers wellicht moeilijk te geloven, maar wie loopt zal er wel iets in herkennen.
Maar hoe blijf je blessurevrij lopen ?

Blessurevrij lopen - wat is een goede loopschoen?

Heilige huisjes omver blazen

Veel meningen zijn er over blessurevrij lopen, want uiteraard: beter voorkomen dan genezen. John Rooms schopt in zijn boek tegen veel heilige huisjes. Hij noemt het misverstanden en legt uit waarom.
Wie nu en dan een hardloopboek ter hand neemt zal inderdaad even opkijken bij dit boek, maar daarom is dit net geen boek waarvan er al 13 in een dozijn zijn.

  • Is het echt een dogma dat je moet landen op je hiel ?
  • Heb je wel loopschoenen nodig ?
  • Het adagio: zoek schoenen die dempen, is dat wel zo zaligmakend?
  • Strechen, is dat geen pure tijdverspilling ?
  • En hoe zit het met de voeten?

Don’t just start to run

Je overtuigingen over lopen worden flink aan de tand gevoeld door John Rooms. Hij heeft – volgens mij geheel terecht – zijn bedenkingen bij de vele Start to Run programma’s. Niet dat hij er tegen is, maar gewoon ‘Don’t just start to run’. Ik heb zelf menig loper zich binnen de kortste keren in véél blessureleed zien lopen. Zo’ schema houdt immers niet altijd rekening met de individuele lichaam van een loper, laat staan de voorgeschiedenis ervan.

Word je er een betere hardloper van?

Geen idee of ik van al zijn tips sneller zal worden (wat ook mijn doel niet is), toch had ik best wat aan het boek. Het loopt dikwijls mis als ik geforceerd loop, als ik op die manier loop die ik ‘in de boekjes’ heb gelezen. John Rooms benadrukt dat je je eigen stijl moet vinden en legt uit hoe je die vindt.

Op tijd of hartslag lopen kan je dan misschien helpen om nog meer of sneller te lopen, maa comfortabel trainen moet in mijn manier van werken een doel op zich worden. En het fijne aan die manier van werken, is dat zodra je de drang loslaat om iets te bereiken of je grenzen te verleggen, alles plots beter gaat’. (p. 102)

Functional Running

Het tweede deel van zijn boek staat in het teken van functional running. Hoe kan je die inzetten om blessurevrij te lopen? In 5 stappen leert hij je hoe je kan bouwen aan een ideale loophouding.

  • De basishouding oefenen en observeren
  • De basisbewging van de voet observeren
  • De kern
  • Natuurlijke loopbeweging
  • Je looplichaam optimaliseren

Vervolgens stelt hij een eerste trainingsweek en eerste trainingsjaar voor.

Ook al ben ik niet onmiddellijk laaiend enthousiast over alles wat hij voorstelt, hij doet mij wel op een andere manier nadenken over mijn lopen. In dit deel staan ook heel wat oefeningen met foto’s die goed haalbaar zijn. Sommige kende ik al, andere zijn totaal nieuw. In weinig boeken heb ik zoveel aandacht gezien voor de voet alleen al, tenzij het over de voetlanding ging.

Na het lezen van dit boek…

Ik haat blessures, wellicht als zowat iedere loper. Anderzijds moet ik toegeven dat ik dikwijls compleet onaandachtig loop, wat ik overigens één van de voordelen van lopen vind. Het boek heeft me wel tot enkele inzichten gebracht die ik makkelijk kan integreren. Zoals bv. toch nu en dan eens op andere loopschoenen lopen. Ontspannen lopen en hoe ik dat het beste kan. Zorg dragen voor dat lichaam (door oefeningen) dat iedere keer een gigantische schok ondergaat bij elke looppas.

Ik denk zelden tot nooit aan loopblessures, tot het moment er is natuurlijk. Dat moet je zien als een aansporing tot verandering, zegt John Rooms.
Zover wil ik het liever niet meer laten komen, dus volg ik netjes de preventie-oefeningen en let ik toch iets meer op mijn loophouding.
Ik zou het zo hard missen, dat lopen !

Praktisch

John Rooms, Blessurevrij lopen, ontdek je ideale loophouding in 5 stappen en vermijd blessures, een uitgave van Lannoo. Het telt 176 blz. en je kan het rechtstreeks via Lannoo kopen, het boek kost € 25,99 euro (paperback).

Koop Belgisch! Lannoo levert meestal binnen de 2 dagen, mocht je daaraan twijfelen.

Challenges 2018 – haal ik de eindmeet ? #1 – 30 minuten sport per dag

30 minuten sport per dag

Ieder jaar schrijf ik voor mezelf een sportdoelstelling op. Vorig jaar eindigde ik op iets meer dan een gemiddelde van 30 minuten sport per dag, of omgerekend 3,5 uur sport per week.
Dit jaar stelde ik mijn doelstelling met enige gemakzucht bij. Ik ging gewoon voor 30 minuten per week.  Als ik het vorig jaar kon, dan ook dit jaar.
Met nog 2 maand te gaan zal ik toch een tandje moeten bijsteken.

Zie hier:

De blauwe lijn is wat het zou moeten zijn, de rode lijn is wat er effectief gepresteerd is. En dan plots een behoorlijk horizontale lijn, met andere woorden dat er niet gesport is. Niets, nul, nada. Dat is zo mezelf-oneigen. Maar toen gebeurde dit. Zo zie je maar dat grote gebeurtenissen overal sporen nalaten.

Ik geef mezelf wat respijt hiervoor. Had ik die weken ook maar de helft gedaan van wat ik zou moeten doen, dan stond ik er nu een stuk beter voor.

Pieken en weinig regelmaat

sport per week week na week

Bovenstaande grafiek zegt hoeveel ik op gevoel sport en hoe weinig ‘gepland’. Of ik plan wel, maar ik doe het dan toch niet. Dat ik er al bij al toch nog redelijk goed uitkom, heeft alles te maken met pieken en niet met regelmaat. Het positieve is wel dat er zo goed als alle weken gesport is. (op die uitzondering na). Meteen zie je dat ik na weken niet sporten, plots héél hevig was, alsof ik iets goed te maken had. Na het diepe dal komt meteen ook de hoogste piek met meer dan 5 uur sporten op een week.

Kan ik het nog halen ?

Ik sta momenteel zo’n 11 uur achter op schema. Met nog 8 weken te gaan betekent dat ik van 3,5 uur sporten per week naar 4,5  uur moet gaan. Zo zou ik nog aan 30 minuten sport per week kunnen geraken.  Ik betwijfel op het gaat lukken.
Mezelf serieuze druk opleggen ga ik niet doen. Het moet plezant blijven. Maar ik wil behoorlijk beter eindigen dan waar ik nu zit (2 uur 45 min/ week).

Ik ben benieuwd wat het wordt.

Snapshot diary

Snapshot diary week 41/2018 De zee is altijd goed

Everything ahead of me

Een aantal weken geleden zou ik op vakantie gaan, we hadden immers een extra vrije dag. Ik had er echt naar uitgezien, het eerste weekend van oktober, maar uiteindelijk bleek ik zo ziek te zijn dat er helemaal niets van in huis kwam. Eind goed plan. Einde kamperen 2018. Althans, dat dacht ik. Maar het weer besloot mij te trakteren op een flinke scheut zomer. Zo goed, dat ik het caravannetje achter mijn auto koppelde en richting zee reed. Dat gaat zo snel als in één, twee, drie !

Het gevoel van vrijheid geeft mij dikwijls vleugels. Maar meer nog het geluid van de zee, de wind op mijn gezicht, het zalige fietsen in het Westvlaamse achterland.

Buiten in de zon

De voorbije week was ik dan ook zoveel mogelijk buiten. Zelfs op verkiezingsdag. Van West-Vlaanderen terug naar Vlaams-Brabant, op naar Limburg voor een zalige wandeling met het lief in Bokrijk. (Ook altijd een goed idee).

Fietsen in de zon, ontbijten in de zon. Geef toe, dit is toch gewoonweg zalig ?

Straks wordt het minder zomers – en dat is misschien maar goed ook – maar deze wijsheid onthoud ik zeker: buitenleven geeft mij altijd energie. Altijd !

Snapshot diary

Snapshot diary week #40/2018 Back to my roots

 

Samengevat: lopen als remedie tegen alles, op naar oncologie, feest in West-Vlaanderen en reizen met de trein als alternatief tegen de file. Dankbaar voor alles. Toch wel. Ondanks Gasthuisberg. 

Maandag vakantiedag !

Nu ja, niet altijd, maar wel traditioneel de eerste maandag van oktober. Ik werk op maandag, dus voor mij was het echt wel een vakantiedag. Omdat ik de voorbije week meer ziek was dan wat anders, genoot ik er met volle teugen van. Van een lange loop – dat blijft de beste ‘reset’ knop als alles fout loopt, of dat nu mentaal of fysiek is.
Ik hernam ook weer een ‘oude’ hobby van mij: video-editing. Het is een waar plezier, al weet ik niet zo goed wat met de filmpjes te doen. Het wandelboek van Lannoo was een leuk onderwerp hiervoor !

En dan weer Gasthuisberg – de ellende van Gasthuisberg

Iedere keer denk ik dat het beter zal gaan, maar dat is niet zo. Het kan altijd erger. Deze keer geen kamer (ook al waren we er van 8.30 u tot 15:00 u) maar in een overbevolkte zaal. Dat ze plaats te weinig hebben, dat zeggen de verpleegsters zelf. Je kan het een beetje op de onderste foto zien, (de benen en de voeten), dat zijn dus allemaal mensen die ‘aan de chemo zijn’. Iedereen wordt gewogen in dat kamertje en vervolgens komt de dokter langs die vragen stelt. En de verpleegsters. Hoe goed de ontlasting ging en zo. Voor de hele zaal. Tot onze grote verrassing kwam er voor het eerst een psychologe langs, maar die zei onmiddellijk: ‘tja, praten in deze omgeving, dat is ook niet echt evident’. Kom aan, wat denken ze ?
Noemde ik het vroeger een fabriek, nu weet ik het zeker dat het er eentje is. Ik zei al tegen de echtgenoot: als ik ooit kanker heb, of een andere ziekte, dan wil ik écht niet naar Gasthuisberg.

In de gang liggen kleine enquêteformulieren, met de vraag wat beter zou kunnen in het ziekenhuis. Dat moeten ze toch zelf zien, een zaal vol kankerpatiënten stoppen, die niet eens een tafeltje hebben om de plateau op te zetten als de verpleegster met de broodmaaltijd komt (die velen weigeren, want ja, hoe gaat dat in zijn werk ?), waar geen privacy meer is, daar hoeven ze toch geen enquête voor te doen ? Nee toch ?

Back to my roots

Deze week was er ook eentje van feest in West-Vlaanderen. Feest met de familie, een zalig weerzien van generaties, vooral de jonge generatie, ik genoot er met volle teugen van. Het lief kon niet mee (aan de chemo) en aanvankelijk zou ik niet gaan, maar gelukkig maande hij mij aan om toch te gaan. Het viel mee goed mee, ik was er onder bekenden, maar toen het feest echt losbarstte en er gedanst werd, brak mijn hart toch een beetje. Het lief was hier zo graag bij geweest. Hij danst o zo graag en dit was helemaal zijn muziek.

Op naar volgende week

Ik zie uit naar volgende week. Maar liefst 25 graden wordt voorspeld. Dat is zo’n geschenk dat ik er echt wel iets wil mee doen ! Ik ben absoluut geen wintermens, dus ieder straaltje zon wordt hier met ontzettend veel dankbaarheid ontvangen.

Dankjewel zon !