Snapshot diary

snapshot diary week #17/2017 Vlaanderen wandelt (en ik ook)

snapshot diary week 17/2017
Foto, kloksgewijs : Hertogensmolens (Aarschot) Vlaanderen Wandelt, Stadsbezoek aan Hasselt (ook middelste foto), aandacht om beter te ontbijten (ook foto links onder), lang artikel over de Tour d’Europe van Annelies ; Aankomst Vlaanderen Wandelt

Een heftig begin van de week

De week begon heftig, heel heftig. Soms zijn er van die dagen die je niet voor mogelijk houdt en de eerste helft van de week stond alles in het teken van ‘slecht en onverwacht nieuws’.  “Het is wat het is”, ik heb die zin al honderd keren gehoord, maar het is ook zo. Aanvaarden is de boodschap. Evengoed als aanpassen. Dat laatste is trouwens hoopvol. Zo lang er nog alternatieven zijn hoef ik niet te klagen. Iets anders is dat met het nieuws dat ik ook te horen kreeg van een kind dat nooit een verjaardag heeft kunnen vieren omdat het niet mocht zijn. Ook dat is wat het is, maar wel van een andere orde. Of dreigende ziekte.

Ik word een beetje Hollandser

Koningsdag

Ik heb dit jaar echt wel Koningsdag gevolgd. Toen ik de voorbije weken in Nederland was kon ik  er in de winkels niet naast kijken: een echte oranje en koningsgekte. Via de Instagram-account van het Nederlands Koningshuis volgde ik de festiviteiten. Hoe anders is daar het vorstenpaar! Ik genoot – vanop afstand – van zoveel feest.

Bewegen op doktersadvies

Bij iedere raadpleging informeert de dokter of ik nog genoeg beweeg en sport. Dat hart van mij heeft het nodig. Letterlijk. Maar ik denk dikwijls dat mijn hoofd en dat ‘figuurlijke’ hart van mij waar een heel leven in zit, dat evengoed nodig hebben. Veel lopers zeggen dat ze hun hoofd leeg maken als ze lopen en dat is ook zo. Mijn hoofd weegt lichter en wat er ook van zorgen zijn, ze lijken getemperd. Bewegen geeft trouwens ook een boost aan kracht en zelfvertrouwen.

Zondag: Vlaanderen Wandelt

Vlaanderen Wandelt

 

Zondag werd er een groot wandelfeest in onze stad georganiseerd. Aarschot was, samen met Aalst de gaststad voor “Vlaanderen Wandelt”.  Ik had geen idee dat het zo groots zou zijn. Eerst was er nog de vrees dat de wandelpaden overbevolkt zouden zijn, maar dat was niet het geval. Er waren tal van verschillende wandelingen én afstanden (gaande van 5 tot 42 km), je liep elkaar echt niet voor de voeten. Ik koos voor Gelrode in de hoop nog enkele nieuwe wegen te ontdekken. De ‘oogst’ was mager, maar de wandeling niet minder. Ik kende zo goed als alle wandelpaden daar. Dankzij de zalige lentedag was het extra genieten.

Een fijne week aan iedereen! Dat je mag beginnen met een feestdag! 

Ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.