Tagarchief: gelezen

Gelezen: The hate U give – Angie Thomas

In The hate U give geeft Angie Thomas een genuanceerd en waarheidsgetrouw beeld van het opgroeien in een zwarte ghettowijk. Er is de drugs, de verslaving, de verleiding van het snel geld verdienen. Maar evengoed de willekeurige aanhoudingen door politie met geweld, het onderhuids racisme en de vooroordelen ten aanzien van de zwarte bevolking. Een must read én eye opener voor wie begaan is met het thema.

Het boek is in het Nederlands vertaald.

Een complexe en trieste realiteit

Naar aanleiding van de dood op George Floyd las ik hier een daar dat, wie het echt wou begrijpen, ‘The hate U give‘ van Angie Thomas moest lezen. Ik begon aan het boek en dank nog altijd de onbekende die mij deze tip gaf. Ik beweer niet dat ik nu alles begrijp, maar wél dat de dood van George Floyd géén alleenstaand geval is en dat het diep in Amerikaanse maatschappij geworteld is. Het boek is bijzonder genuanceerd, je vindt er alles behalve een zwart wit (pun intended) verhaal. Het boek pretenteert ook niet oplossingen te hebben, maar vertelt een verhaal van een complexe realiteit vanuit de binnenkant.

Starr Amanda Carter

Starr is een zwart meisje van een jaar of 16 dat ‘s avonds naar een fuif gaat. Ze woont in Garden Heights, ook wel het ‘ghetto’ genoemd. Moord en drugs behoren tot het leven daar. Tijdens de fuif hoort ze geweerschoten en verlaat samen met haar jeugdvriend Khalil Harris het feest. Ze worden aangehouden door de politie. Een van de remlichten blijkt niet te werken. Beiden moeten uit de auto stappen.

Twee lessen werden sinds jongsaf aan in Stars’ hoofd geprent, dat van de bloemen en de bijtje en wat te doen als een politie-agent je laat stoppen. Het tweede verhaal zegt veel over hoe te leven als zwarte in de V.S.

The other talk was about what to do if a cop stopped me. Momma fussed and told Daddy I was too young for that. He argued that I wasn’t too young to get arrested or shot. “Starr-Starr, you do whatever they tell you to do,” he said. “Keep your hands visible. Don’t make any sudden moves. Only speak when they speak to you.” I knew it must’ve been serious. Daddy has the biggest mouth of anybody I know, and if he said to be quiet, I needed to be quiet. I hope somebody had the talk with Khalil.

Citaat uit The Hate U give, Angie Thomas. Vertaald in het Nederlands ondr dezelfde titel.

Een uit de hand gelopen arrestatie

Khalil beweegt onverwacht en “one fifteen’ (nummer op de badge van de politie-officier) trekt zijn wapen. Kahlil overlijdt ter plekke.

Er volgt een onderzoek, Starr wordt als getuige opgeroepen, er onstaan rellen. Men wil rechtvaardigheid. Aanvankelijk wil Starr het liefste onbekend blijven en dat breekt haar op.

Illustratie uit The hate U give

Een dubbelleven

Wanneer dit alles Starr overkomt gaat ze al naar school in een betere wijk. Ze heeft een blank vriendje en haar meeste vriendinnen zijn blank. Ze hoort hoe er op haar school gesproken wordt over de dood van Kahlil. Ook dààr willen haar medestudenten actie voeren, al is hun eerste drijfveer een dagje vrij. Haar leven in Garden Heights houdt ze angstvallig gescheiden van haar leven op de “witte” school. Ze spreekt er anders, handelt anders. Er is niet enkel het verschil van kleur, maar ook van cultuur. Ze vindt zichzelf terug in beide werelden, heeft in beide vrienden. Maar nu en dan verscheurt het haar. Van een zwijgende getuige wordt ze langzaam zeker van zichzelf en wordt ze een activist die bovenal opkomt voor rechtvaardigheid.

Illustratie uit The hate U give

Het leven in Garden Heights

Angie Thomas beschrijft het leven in Garden Heights waar de wijken zijn opgedeeld in territoria, elk met hun bendes en ‘King Lords’. De gouden regel: je houdt je mond. Er wordt drugs verdeeld op de hoeken van de straat en drugsbaronnen, omringd door hun ‘jongens’ kunnen zich alles perimiteren. Er is wettenloosheid en geweld. Maar er is ook grote verleiding snel geld te verdienen – in het geval van Khalil om te voorkomen dat ze uit het huis worden gezet. Het lijkt allemaal zo vast te zitten als maar mogelijk is. Het lijkt een viscieuze cirkel waar geen ontsnappen aan is.

Tot iemand opstaat en spreekt. Opkomt voor rechtvaardigheid. Tegen onrechtvaardigheid, of het nu racisme is dan wel de expoitatie van drugsbaronnen.

Verfimd

Het je geen zin om het boek te lezen maar ben je toch nieuwsgierig naar het verhaal van The Hate U give‘, dan kan je nog altijd naar de film zien.

Titelverklaring The Hate U give

In het boek wordt vaak verwezen naar Tupac, een rapper die actief was in de jaren 80 en 90. Hij inspireerde met zijn teksten veel zwarte jongeren.

Khalil drops the brush in the door and cranks up his stereo, blasting an old rap song Daddy has played a million times. I frown. “Why you always listening to that old stuff?” “Man, get outta here! Tupac was the truth.” “Yeah, twenty years ago.” “Nah, even now. Like, check this.” He points at me, which means he’s about to go into one of his Khalil philosophical moments. “’Pac said Thug Life stood for ‘The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody.’” I raise my eyebrows. “What?”
“Listen! The Hate U—the letter U—Give Little Infants Fucks Everybody. T-H-U-G L-I-F-E. Meaning what society give us as youth, it bites them in the ass when we wild out. Get it?” “Damn. Yeah.”


Citaat uit The Hate U give, Angie Thomas. Vertaald in het Nederlands ondr dezelfde titel.

Praktisch

Angie Thomas, The Hate U give, uitgegeven in het Nederlands door Rainbowpockets en te koop voor € 9 bij Bol.com. De film is eveneens verkrijgbaar als DVID voor € 7,99 bij Bol.com. Prijzen bij verschijnen van dit artikel.

mijn jaar vol rust en kalmte

Gelezen: Mijn jaar van rust en kalmte – Ottesa Moshfegh

Je bent jong, slank, twintiger en je hoeft je, dankzij een erfenis, geen zorgen te maken over geld. Je bent bovendien bovengemiddeld mooi. Alles kan. Dus beslist het hoofdpersonage dat ze gaat voor een jaar vol rust en kalmte. Resoluut, ze maakt haar agenda leeg en beslist om een jaar lang te slapen.

Altijd op zoek naar slaap

Je moet het maar doen, een boek schrijven dat als thema de onweerstaanbare drang naar slaap heeft. Een leven waarin werkelijk niets er toe doet, alles teveel is, zelfs de goed bedoelende vriendin die terecht bezorgd is om haar.

“Ik was altijd opgelucht en geïrriteerd tegelijk als Reva plotseling opdook, zoals je je voelt als iemand je stoort terwijl je zelfmoord aan het plegen bent. Niet dat het zelfmoord was wat ik deed. Eigenlijk was het juist het tegenovergestelde van zelfmoord. Ik hield een winterslaap uit zelfbehoud. Ik dacht dat het mijn leven zou redden”.

citaat uit Mijn jaar van rust en kalmte

De behoefte aan slaap is zo groot dat ze haar werkdagen zo organiseert dat ze tussentijds in de kast gaat slapen. Dat leidt tot haar ontslag, maar evengoed tot de mogelijkheid om nog méér te slapen. Weg van alles en iedereen. Het boek mag dan één grote terugblik zijn in het grote plan om slapen te perfectioneren, grote verklaringen voor die drang vind je niet.

Boekhouding pillen

Dat slapen gaat overigens niet vanzelf. Toch niet voor wie 24 uur wil slapen. Dus moet er een plan komen. Een plan om die slaap te initiëren, om zeker te zijn dat de komende uren vaste slaap worden. Er zit niet anders op om een boekhouding van pillen bij te houden.

Ik ging naar de badkamer en checkte de inhoud van het medicijnkastje, legde al mijn pillen naast elkaar op de groezelige tegelvloer om ze te tellen. In totaal had ik twee Ambiens – en dertig onderweg – twaalf Rozerems, zestien Trazodons, ongeveer tien stuks Ativan, Xanax, Valium, Nembutal en Solfoton, plus enkele van wel tien verschillende medicijnen die dokter Tuttle eenmalig had voorgeschreven ‘omdat een herhaalrecept van dit soort opmerkelijke pillen weleens argwaan bij de verzekeringslui zou kunnen wekken’. Normaal gesproken zou deze voorraad genoeg zijn voor een maandlang redelijk slapen, niet te diep als ik zorgde dat ik rustig aan deed met de Ambien.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Een vrouw met een plan

Het verlangen naar slaap wordt zo groot dat ze een plan bedenkt om die slaap te maximaliseren. Wat als ze zich opsluit in haar huis? Misschien kan iemand de boodschappen doen terwijl ze slaapt, zodat ze tussen twee slaapbeurten door halfwakend wat kan eten, even naar het toilet kan gaan om vervolgens zo snel mogelijk weer ver te slapen? Een jaar lang?

Maatschappijkritisch

In haar boek neemt Moshfegh heel wat themata op de korrel. Reva, de vriendin van het naamloze hoofdpersonage, is bezeten door slank-zijn en uiterlijk. De galerij waar het hoofdpersonage werkt, stelt hedendaagse kunst tentoon waarvan ze zich afvraagt hoever een hype gaat en of het niet allemaal onzin is.

De kunst bij Ducat moest doorgaan voor subversief, oneerbiedig en schokkend, maar het was allemaal ingeblikte tegencultuurtroep, ‘punk, maar dan met geld’, dat je hooguit inspireerde tot het aanschaffen van een onflatteuze outfit van Comme des Garçons om de hoek.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Ook de wereld van de therapie krijgt de nodige sneren. Dokter Tuttle, psychiater, wordt voorgeseld als een gecertificeerde drugsdealer die voor steeds sterkere medicatie zorgt en ondertussen netjes in het oog houdt of de verzekering het wel zal bekostigen.

Waar kom je voor?’ vroeg ze. ‘Depressie?’ Ze had haar receptenblok al tevoorschijn gehaald. Ik was van plan om te liegen. Daar had ik goed over nagedacht. Ik zei tegen haar dat ik het afgelopen halfjaar slaapproblemen had en klaagde over wanhoop en nervositeit in sociale situaties. (…) Ik wil graag downers, dat weet ik wel,’ zei ik openhartig. ‘En ik wil iets waardoor ik geen behoefte meer aan gezelschap heb. Ik ben aan het einde van mijn Latijn. (…) Mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd.’ ‘Hoe dan?’ vroeg dokter Tuttle. ‘Polsen doorgesneden,’ loog ik.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Donker en humoristisch tegelijk

Het boek had een eigenaardige fascinatie op mij. Enerzijds dacht ik: waarom ik lees ik dit, zo donker, zo duister? Je wordt echt niet vrolijk van dit boek. Toch kon ik het boek niet neerleggen en dat had alles te maken met de schrijfstijl van Moshfegh. Meesterlijk gewoon.
Het is geen boek om te lezen als je zelf in een dipje zit of twijfelt of het allemaal wel zin heeft. Of … misschien wel (bij een dipje dan), want dan ga je zo om jezelf lachen. Want zoveel ellende, zoveel duisternis doet je bij het lezen van dit boek toch wel glimlachen.

Mijn jaar vol rust en kalmte


Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte. Het boek telt 240 pagina’s.
Het boek is dit jaar uitgeven als pocket bij uitgeverij Rainbow voor € 9. De paperback editie kost € 21,99. Te koop bij o.a. Bol.com.

Graag meer leestips ? Klik hier.

De Natuur in

De natuur in – Joeri Cortens, iedereen natuurexplorer !

Joeri Cortens is werkzaam bij Natuurpunt maar is bovenal één brok passie voor alles wat groeit, bloeit en leeft in de natuur. Met zijn boek ‘De natuur in’ deelt hij dit enthousiasme door je maand na maand te verleiden tot ware expedities of gewoonweg te genieten van wat de natuur die maand te bieden heeft. Geen klassieke natuurgids, maar het deskundig verslag van een man die overloopt van kennis en liefde voor de natuur.

De natuur zit vol ontdekkingen

Of het nu winter, zomer, herfst of lente is, de natuur is altijd een heerlijke plek om te vertoeven. Er valt altijd iets te zien en nooit of te nimmer is het schouwspel twee keer hetzelfde. Er valt van alles te ontdekken, zoveel zelfs dat je meestal zintuigen tekort hebt. Via het boek Bosbaden leerde ik al nu en dan mijn ogen toe te doen en de natuur op een zintuigelijke manier te ontdekken. Luisteren zonder te kijken, geuren proeven, of voelen hoe kleefkruid voelt, lookzonderlook ruikt… (naar look dus!).

Het is slecht gesteld met mijn / onze natuurkennis

Ik vind het heerlijk maar hoe meer ik zie hoe meer ik moet bekennen dat mijn kennis over de natuur niet zo bijster groot is. Ik blijk daarin niet de enige te zijn. Volgens een recent onderzoek gaat het helemaal niet goed met die natuurkennis van ons. We scoren gemiddeld zo’n 4,6 op 10. Ik haal een béétje troost uit de score van 80% die Dirk Draulans haalde. Anderzijds… als hij al ‘maar’ 80% scoort, dan zal ik wel één van die mensen zijn die de gemiddelde score drastisch naar beneden haalt.

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

De natuur in …

Oké, dan ga je met je rugzak, verrekijker en natuurgids de natuur in, maar dan nog… De natuur is zo divers en bij tijden zo overweldigend dat je, ondanks je gids, door het bos de bomen niet meer ziet (pun intended). Daarom was ik dan ook zo blij met het boek De natuur in, een jaar vol ontdekkingen, belevenissen en inzichten. Eerst en vooral wordt de blik omgekeerd. Ik ga nu actief op zoek en op ontdekking in plaats van overweldigd te zijn door iedere plant, vogel, struik, boom waarvan ik de naam niet weet. Nee hoor, als een echte ontdekker ga ik gericht op zoek! En zo breid ik op bijna speelse manier mijn natuurkennis uit.

Maand na maand

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Het boek De natuur in is ingedeeld in maanden. Waarom kwam niemand ooit eerder op dit idee? Natuurlijk volgt de natuur geen exacte kalender waarbij larven op datum x uitkomen en de eerste bosanemoontjes op datum y hun kop opsteken. Maar komt het op geen dagen, dan heeft de natuur minstens maandaanbiedingen in haar mars. En uiteraard, als een echte koopjesjager ga ik op zoek. Zo staat mei bij mij in het bijzondere teken van beken en kleine riviertjes. Want daar is van alles te doen. Al die waterjuffers bijvoorbeeld. Goed in het onderscheiden ben ik totaal niet, maar dankzij Joeri Cortens – auteur van het boek – , weet ik ondertussen dat ze de uithangborden zijn van goede waterkwaliteit. Overigens heb ik mij ondertussen zo’n kleine handmicroscoop aangeschaft, waardoor ik al dat kleine leven in en om het water tot 60 keer vergroot zie.

Het alternatief voor een wandelende enclopedie

Nu hoef je mij niet enthousiast te maken voor een tocht doorheen de natuur of een ware expeditie ergens rond een poel of in een bos. Daar had ik het boek van Joeri Cortens niet voor nodig. Door zijn boek loop ik echter niet meer zo verweesd rond. Want ja, waar begin je? Het liefst zou ik gewoon mét Joeri Cortens op pad gaan, want dat lijkt wel een wandelende encyclopedie, maar goed, met dit boek ben ik al een stuk verder. Er staan tal van verhalen in. Zo las ik dat het niet mijn op hol geslagen verbeelding was toen ik ondanks T-shirt en al een beet van een daas op mijn schouder had. Die beestjes kunnen dat echt ! Cortens schrijft heel lyrisch over die doorbijters met hun betoverende ogen, maar zo dicht hoef ik ze ook niet.

Verhalen, verhalen, verhalen !

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Wanneer je De Natuur in doorbladert, kan je eerste indruk zijn dat het een of andere versie van een natuurgids is. Vol mooie natuurfoto’s en weetjes over de natuur. Dat is het ook. Het is echter evengoed een boek vol herinneringen en verslagen van de tochten die Joeri samen met zijn gezin onderneemt.

De kinderen roeren zich ook in hun tent. ‘Wat was dat, papa?’ ‘Kraanvogels’, roep ik enthousiast. Ik wil ze het gevoel geven dat dit iets heel bijzonders is en hoop uit de grond van mijn hart dat ze dit voor altijd gaan associëren met avonturen uit een onbezorgde kindertijd.

Ik spoor ze aan om meteen op te staan en te gaan zoeken. Tien minuten later zitten we in een kano.

Fijn aan dit boek

Het fijnste aan dit boek vind het het enthousiasme van de schrijver. Het is gigantisch aanstekelijk. Door de vele verhalen lees je snel enkele bladzijden achtereen. Gewone natuurgidsen zijn meestal lijstjes met allerlei feiten, door de verhalen van Joeri Cortens kom je helemaal in de natuur als ervaring.

Dat hij er een soort maandoverzichten van maakte vind ik geweldig. Het nodigt mij maand na maand uit op op ontdekking te gaan. Ik wéét nu waar ik mijn aandacht kan op richten en veel van wat ik op dat moment zie staat ook net in de betreffende maanden beschreven.

Ik mis wel een klein register. Het was fijn geweest mochten de vele dieren en planten die worden vernoemd terugkomen in een register achteraan in het boek. Ik begrijp de keuze omdat dat niet te doen. Het is géén klassieke natuurgids en door de schikking per maand zal je wellicht niet op zoek gaan naar informatie over de grote ratelaar in de winter. Die laatste is overigens een prachtige bloem, mocht je al aan een slang denken (wat ik zou gedaan hebben!).

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Joeri Cortens

Mocht die naam je al iets zeggen, dat kan best. Joeri Cortens is wekelijk te horen in het programma ‘De weekwatchers‘ op Radio 2. Hij is educatief medewerker bij Natuurpunt, dus wees maar zeker dat hij tonnen ervaring heeft én weet hoe hij iets moet uitleggen. Applausje Joeri ! Hij leerde zijn vrouw kennen in de jeugdbeweging. Samen gaan ze met hun kinderen dikwijls op pad, ‘naar waar de stroming ons voert‘.

Minstens één keer per maand samen de natuur intrekken, om de hoek en een beetje verder weg. Om te ontdekken, experimenteren, genieten, proeven, (over-)leven, kamperen.

Blader mee door het boek

Lannoo postte op YouTube een filmpje waarin je het boek doorbladerd ziet. Dit is het:

Joeri Cortens, De natuur in, een jaar vol ontdekkingen, belevenissen en inzichten is uitgegeven door Lannoo (2020) en telt 220 blz. Je kan het o.a. kopen via de webshop van Lannoo voor € 25,99.

Voor wie nog meer wil ontdekken

Hou je – net als ik – echt van de natuur, dan is een lidmaatschap van Natuurpunt te overwegen. Eerst en vooral steun je daarmee tal van natuurprojecten, zodat jij en je (klein-)kinderen nog lang van al dat prachtigs kunnen genieten! Maar ze geven je ook toegang tot lezingen, natuurwandelingen en tal van activiteiten.

Foto's Pixabay
Graaf in moskou

Gelezen: Graaf in Moskou – Amor Towles

Wat zou jij doen als je tot de rest van je leven tot huisarrest werd veroordeeld? Terwijl er in de wereld grote dingen gebeuren mag je je huis niet meer uit. Klinkt actueel, niet?
Na de Russische revolutie is dit het leven van Graaf Rustov. Deze graaf in moskou wordt een meester in het benutten van omstandigheden.

Een boek dat bejubeld is door Het Parool en The Gardian, een boek waar zelfs Bill Gates enthousiast over is! Graaf in moskou trok mijn aandacht en al helemaal omdat de beginsituatie zo op deze huidige tijd doet denken. Een graaf krijgt, na de revolutie, huisarrest in een luxueus hotel in Moskou. Hij geeft daarmee al zijn vrijheden op. Ook de luxe, want hij wordt veroordeeld tot een zolderkamer die nooit voor gasten wordt gebruikt. Wordt hij eerst nog als ‘graaf’ aangesproken, dan blijkt snel dat dit binnen de geest van de revolutie niet meer kan.

Er is altijd vrijheid

Al snel blijkt dat Graaf Rustov alles behalve verbitterd wordt in het hotel. Hij volgt de raad van zijn vader op:

And when the Count’s parents succumbed to cholera within hours of each other in 1900, it was the Grand Duke who took the young Count aside and explained that he must be strong for his sister’s sake; that adversity presents itself in many forms; and that if a man does not master his circumstances then he is bound to be mastered by them.

Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

Uit het hele verhaal zal blijken dat hij een meester is in het gebruik van de omstandigheden. Hij krijgt goede vrienden binnen en buiten het hotel waar hij altijd een beroep kan op doen. Zijn leven is geen leven van verbittering. Hij aanvaardt zijn lot maar wacht evengoed op nieuwe kansen. Kansen die zich zullen voordoen en die hij met beide handen zal grijpen.

Verdachte poëzie

Het boek behandelt veel thema’s en eentje ervan is de kracht (en teloorgang) van poëzie. Graaf Rustov was gekend om zijn poëzie, maar mocht die niet langer uitgeven. Het werd als subversief gezien, wellicht terecht.

Hier een fragment uit een ondervraging. Ik las het boek in het Engels, maar het is evengoed verkrijgbaar in het Nederlands.


Vyshinsky: (…) But let us return our attention to your poem. Coming as it did—in the more subdued years after the failed revolt of 1905—many considered it a call to action. Would you agree with that assessment?
Rostov: All poetry is a call to action.


Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

Poëzie kreeg een nieuwe betekenis

…apparently, it was no longer enough for a poet to write verse. Now, a poem must spring from a school with its own manifesto and stake its claim on the moment by means of the first-person plural and the future tense, with rhetorical questions and capital letters and an army of exclamation points! And above all else, it must be novaya.

Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

Alles en iedereen gelijk voor het communisme

Snel blijkt dat achter het communistisch ideaal van gelijkheid veel jaloersheid schuilt. Zo mag het hotel geen wijnlijst meer bijhouden, want dat is elitair. Alle flessen worden ontdaan van hun etiket en je kan enkel nog kiezen tussen ‘rode’ of ‘witte’ wijn. Ook culturele bagage wordt als verdacht beschouwd. Het refereert immers naar een klassemaatschappij.

“A complaint was filed with comrade Teodorov, the Commissar of Food, claiming that the existence of our wine list runs counter to the ideals of the Revolution. That it is a monument to the privilege of the nobility, the effeteness of the intelligentsia, and the predatory pricing of speculators.”

Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

De geschiedenis wordt tijdens copieuze maaltijden

Graaf Rustov mag dan wel niet naar buiten mogen, hij maakt de geschiedenis mee vanop de eerste rij. Het vermaarde hotel houdt er immers zijn grote congressen, waar toppolitici hun nieuwe jaarplannen bediscussiëren en bekend maken. Hij heeft contacten met hoge ambtenaren uit binnen- en buitenland. Als hoofdober hoort hij alles maar is verder onzichtbaar.

Upon reading this, you may be tempted to ask a little sardonically whether Count Rostov—this self-proclaimed man of propriety—allowed himself to overhear any of the private exchanges around the table? But your question and your cynicism would be entirely misplaced. For as with the best manservants, it is the business of capable waiters to overhear.

Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

Veel thema’s

Het is moeilijk om een etiket te plakken op deze roman. Er zijn vele uitstapjes naar de geschiedenis van het communisme maar deze zijn de grote achtergrond van het verhaal. Ze zijn interessant, maar het blijft de achtergrond. Het verhaal is mooi in zijn menselijkheid: hoe de graaf er in slaagt om door zijn charme en openheid relaties aan te knopen met beroemdheden (politiek en artistiek) maar evengoed met het voetvolk van het hotel. Doorheen zijn hele zijn ademt zijn aristocratische verleden, maar dat blijkt in dit verhaal geen probleem te zijn om evengoed in een zolderkamer te leven zonder luxe. Geen verbittering in het verhaal, geen grote (politieke) ideeën of het moest het stoïsime zijn dat als rode draad het verhaal draagt.

But I do like to think there is a difference between being resigned to a situation and reconciled to it.”

Citaat uit A gentleman in Moscow, vertaald als Graaf in Moskou (Rainbow Pocket, 2019)

Dat aanvaarding niet betekent dat je voor de rest van je leven niets meer te zeggen hebt en zomaar de omstandigheden moet ondergaan, bewijst het eind van het boek. Knap opgebouwd en niet eens onwaarschijnlijk.

Praktisch

Amor Towles, Graaf in Moskou, als rainbowpocket (2019) momenteel te koop bij Bol.com voor € 9,00. Het boek telt 464 bladzijden.

Meer boekentips?

Klik hier.