Tagarchief: west-vlaanderen

Snapshot diary

Snapshot diary week #40/2018 Back to my roots

 

Samengevat: lopen als remedie tegen alles, op naar oncologie, feest in West-Vlaanderen en reizen met de trein als alternatief tegen de file. Dankbaar voor alles. Toch wel. Ondanks Gasthuisberg. 

Maandag vakantiedag !

Nu ja, niet altijd, maar wel traditioneel de eerste maandag van oktober. Ik werk op maandag, dus voor mij was het echt wel een vakantiedag. Omdat ik de voorbije week meer ziek was dan wat anders, genoot ik er met volle teugen van. Van een lange loop – dat blijft de beste ‘reset’ knop als alles fout loopt, of dat nu mentaal of fysiek is.
Ik hernam ook weer een ‘oude’ hobby van mij: video-editing. Het is een waar plezier, al weet ik niet zo goed wat met de filmpjes te doen. Het wandelboek van Lannoo was een leuk onderwerp hiervoor !

En dan weer Gasthuisberg – de ellende van Gasthuisberg

Iedere keer denk ik dat het beter zal gaan, maar dat is niet zo. Het kan altijd erger. Deze keer geen kamer (ook al waren we er van 8.30 u tot 15:00 u) maar in een overbevolkte zaal. Dat ze plaats te weinig hebben, dat zeggen de verpleegsters zelf. Je kan het een beetje op de onderste foto zien, (de benen en de voeten), dat zijn dus allemaal mensen die ‘aan de chemo zijn’. Iedereen wordt gewogen in dat kamertje en vervolgens komt de dokter langs die vragen stelt. En de verpleegsters. Hoe goed de ontlasting ging en zo. Voor de hele zaal. Tot onze grote verrassing kwam er voor het eerst een psychologe langs, maar die zei onmiddellijk: ‘tja, praten in deze omgeving, dat is ook niet echt evident’. Kom aan, wat denken ze ?
Noemde ik het vroeger een fabriek, nu weet ik het zeker dat het er eentje is. Ik zei al tegen de echtgenoot: als ik ooit kanker heb, of een andere ziekte, dan wil ik écht niet naar Gasthuisberg.

In de gang liggen kleine enquêteformulieren, met de vraag wat beter zou kunnen in het ziekenhuis. Dat moeten ze toch zelf zien, een zaal vol kankerpatiënten stoppen, die niet eens een tafeltje hebben om de plateau op te zetten als de verpleegster met de broodmaaltijd komt (die velen weigeren, want ja, hoe gaat dat in zijn werk ?), waar geen privacy meer is, daar hoeven ze toch geen enquête voor te doen ? Nee toch ?

Back to my roots

Deze week was er ook eentje van feest in West-Vlaanderen. Feest met de familie, een zalig weerzien van generaties, vooral de jonge generatie, ik genoot er met volle teugen van. Het lief kon niet mee (aan de chemo) en aanvankelijk zou ik niet gaan, maar gelukkig maande hij mij aan om toch te gaan. Het viel mee goed mee, ik was er onder bekenden, maar toen het feest echt losbarstte en er gedanst werd, brak mijn hart toch een beetje. Het lief was hier zo graag bij geweest. Hij danst o zo graag en dit was helemaal zijn muziek.

Op naar volgende week

Ik zie uit naar volgende week. Maar liefst 25 graden wordt voorspeld. Dat is zo’n geschenk dat ik er echt wel iets wil mee doen ! Ik ben absoluut geen wintermens, dus ieder straaltje zon wordt hier met ontzettend veel dankbaarheid ontvangen.

Dankjewel zon !

Snapshot diary

Snapshot diary week #19/2018 – Het lange thuisblijfweekend

Gemengde gevoelens

Ik geef toe. Toen ik de plannen van mijn collega’s en vrienden hoorde voor het komende lange weekend, kreeg ik nu en dan een kramp in mijn kampeerziel. Collega’s met tent, camper of caravan die naar alle windstreken reisden. Zeeland, de Ardennen, de Vlaamse Kust, Fontainnebleue, de Opaalkust in Frankrijk. Het waren allemaal bestemmingen die zo makkelijk waren. Kleren bij elkaar, caravan aanhaken en off we go. Maar het zou up I go zijn. De huisduif haalt het bij het lief van de reisduif. En mijn liefde voor het lief houdt mij soms thuis. Ook op dagen die zo zonnig zijn en waar het o zo makkelijk zou zijn om gewoon te vertrekken. Liefde doet iets met een mens. (En dat is maar goed ook !).

Het territorium van de huisduif: 25 m2

Dat betekent niet dat we letterlijk thuis gebleven zijn. We startten ons verlengde weekend met een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen. Startpunt 3 km van ons huis. We deden een citytrip in onze eigen stad. 4 km. Ik kon het lief overtuigen om in de tuinkamer te ontbijten. Buiten !
Deze dagen waren dus dagen van genieten van elkaar en familie. Allemaal op die 25 vierkante kilometer. Ik las buiten in het zonnetje en verzon even dat ik op mijn eigen camping was. Ja, ik blijf dromen. Mag toch ?

Ik kan nauwelijks wachten om opnieuw te vertrekken

Tijdens datzelfde weekend zijn wel tien mogelijke trips door mijn hoofd gepasseerd en lang zal het niet duren of dat huisje wordt weer gewoon aangehaakt. Terug naar Nieuwpoort, omwille van de zee (en prima camping) ? Of Gent, dat altijd bruist maar ook zalige fietspaden heeft langs Leie en Schelde. Of toch opnieuw richting Nederland, langs de Maas of Noord-Brabant ?

Hoe dan ook, lang zal het niet duren. Dat voel ik zo. En het lief, het lief vindt dat allemaal goed. Heb ik even geluk !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 18/2018 Zomer in Nieuwpoort !

Nieuwpoort - vakantie

Mei zit vol extra vakantiedagen !

Ik laat die extra vakantiedagen echt niet aan mij voorbij gaan  ! En als de zon ons dan nog eens trakteert op haar gulle aanwezigheid dan ben ik helemaal van de partij !

Dus trok ik deze week voor enkele dagen richting Nieuwpoort. Met de caravan, om te genieten van het buitenleven. Ik reed kilometers (totaal zo’n 80 !) met de fiets en deed mijn ogen te goed aan Beaufort.

Het campingleven

Het campingleven bevalt mij uitermate. Het leven is er trager, veel trager. Als het weer een beetje meezit (lees: geen of weinig regen) dan leef ik helemaal buiten. Ik vind het heerlijk om ‘s morgens door het raam te kijken en te zien hoe de zon opkomt. Na sanitaire stop en warme douche rijd ik met mijn fiets richting campingbakkerij. Ik koop er meteen ook de krant. Tafel buiten, stoel buiten en ik ben goed voor anderhalf uur ontbijt en krant. Verse broodjes en verse krant. Dat zou ik evengoed thuis kunnen doen, maar dat gebeurt niet.

Ondertussen hebben al een paar mensen goede dag gewuifd of ‘smakelijk’ gewenst. Er is een warme vriendelijkheid op campings. Misschien komt dat omdat iedereen zo relaxed is.

Het valt mij verder op hoe stil het er is. Ook zijn er best wat kampeerders. Dit is nog mei, het voorseizoen en kinderen heb ik er zo goed als niet gezien.

Beaufort

Ik heb mijn dagen voornamelijk gevuld met fietsen. Ik fietste het binnenland in maar fietste via de dijk evengoed zo’n 20 km naar Oostende. De eerste dag had ik de wind op kop, dat is niet min aan de kust, maar de langste rit van 40 km viel best mee. De wind was mij goed gezind. Ik zag werken van deze (2018) editie van Beaufort en voorgaande. Van alles wat ik gezien heb is onderstaand werk mijn huidige favoriet. Het is een werk van Nina Beier. Het knappe is dat het de natuur deel uitmaakt van het kunstwerk. Het staat immers op een golfbreker wat betekent dat het bij vloed helemaal overspoeld wordt door water en bij eb langzaam tevoorschijn komt.

Holy Land van Kader Attia (FR) raakte me toen ik de uitleg las. Spijtig dat het een tijdelijke installatie is, want het geeft zo te denken. Het is een sober werk en heeft volgens mij geen politiek statement. Het beschrijft de werkelijkheid zoals ze is, zonder stelling in te nemen. Dat maakt het volgens mij nog sterker.

Werk ik eigenlijk nog wel ?

Ik kan mij voorstellen dat die vraag soms wordt gesteld als je mijn snapshot diary leest. Over het werk vind je hier weinig, ook al zit daar een vat vol verhalen. Maar het ligt soms gevoelig, foto’s zijn al niet zo evident en veel komt ook ieder jaar terug. Maar dit was toch de eerste keer: een projectdag rond EHBO en verkeer gegeven door externen met véél kennis van zaken. De wereld is weer wat veiliger geworden !

 

 

 

Goodbye April, hello May – Geluk is soms gewoon een dekentje tussen de bloesems

april 2018

Ontwaken uit de veel te lange winterdip

Dat je alle mooie dagen moet gebruiken die er zijn, want in ons Belgenland kan het van de ene dag op de andere compleet veranderen ! En als het weer tegenzit gewoon… niets van aantrekken ! Dat mijn geluk niet afhangt van het weer !
Die levensfilosofie lukt mij steeds beter, al merk ik dat ik weinig tot niets kan doen aan de winterdip die alles te maken heeft met het gebrek aan licht. Gelukkig zijn de dagen al een stuk langer geworden en is er meer licht ! Mooi weer of niet ! Er is licht !

Vakantie in Noord-Nederland

Het kon precies niet op in april ! Zo vertrok ik voor een kleine week naar het noorden van Nederland, naar Julianadorp (Den Helder) om precies te zijn. Ik wou al die bloemenvelden wel eens met mijn eigen ogen zien ! Ik nam de veerboot naar Texel en genoot van de rust, de duinen en de zee. Dat ik het nogal voor Nederland heb, ja. Dat is wel duidelijk.

Nederland stond trouwens nog eens op de agenda in april, en wel voor een stadswandeling in Maastricht. Een aanrader, en dichtbij !

Vakantie in eigen land !

Mechelen blijft verrassen, een bewaard geheim heb ik de indruk ! Het lief en ik bezochten Mechelen – nogal toevallig-  opnieuw, maar wie zin heeft kan natuurlijk deze stadswandeling volgen ! 
Dankzij deze gids reden we ook nog eens richting Belgische Kust (in plaats van Zeeland) en dat beviel ons geweldig ! We pikten er een een zonnige dag uit !

Alle vrije momenten zijn goed om te wandelen, te fietsen, te genieten !

Als het ook maar een beetje goed weer was en ik vrije tijd had, dan plande ik een wandeltocht of nam ik het picnickdeken en at onder tussen de volle bloesem. Soms vraagt geluk gewoon om een beslissing. Doen !

Er waren nog tal val leuke uitstappen, wandelingen en momenten in april, maar dit zou wel een heel lange post worden. Ik genoot van mijn loopjes (in korte broek), van de tuinkamer, en van de step (waarover nog eens een aparte post).

Mei ziet er veelbelovend uit !

Mei begint traditioneel met een vakantiedag en dat is voor mij dit jaar het sein om richting Belgische Kust te trekken. Wij maken de brug (30 april) niet, maar dat hindert me niet om op andere dagen extra te genieten.
Ook met O.L.Heer Hemelvaart staat er een lang weekend voor de deur. Misschien trekken we net als vorig jaar voor het hele lange weekend naar Gent, maar daar zijn we nog niet uit.

Hoe dan ook, de dagen worden nog langer !   Mei is wellicht koploper in het aantal extra vrije dagen voor iedereen, geniet ervan !