Tagarchief: natuur

Gelezen: De 22 levenslessen die vogels ons leren

In De 22 levenslessen die vogels ons leren krijg je een inkijk in het privéleven van vogels. Hoe gedragen ze zich als koppel? Ligt trouw-zijn in hun natuur, of net niet? Hoe maken ze elkaar het hof? Zijn het goede opvoeders of juist plantrekkers? Kunnen ze ons door hun gedrag iets leren? Je zal tijdens je wandelingen echt niet meer op dezelfde manier naar vogels kijken!

Het privéleven van vogels

Wie wandelt kan niet buiten vogels om. Het moet al flink regenen (ook vogels schuilen) of behoorlijk donker zijn voor je géén vogels hoort. Passeer je een behoorlijke waterpartij, dan kan je genieten van het dagelijkse leven van tal van watervogels. Ze voelen zich veilig omringd door al dat water, al vlucht een eend wel eens voor al te passievolle woerden.

Dat de ene vogel de andere niet is, dat merk je snel. Verschillen in kleur en grootte en zang. Maar hoe het zit met hun privéleven, dat is een andere kwestie. Dat vraagt nauwgezette aandacht. Hoe ze broeden en omgaan met hun kroost bijvoorbeeld. Hoe mannetjes zich verhouden ten aanzien van vrouwtjes. Wie zwaait de plak?
Dat kom je allemaal te weten in De 22 levenslessen die vogels ons leren’. Een boekje over ‘Moed, reisplezier, liefhebben, kwetsbaarheid’.

2 vogelspotters gebiologeerd door het gedrag van vogels

Kijk, om een beetje een vogelkenner te zijn moet je een voyeur zijn. Ergens tussen de struiken, het liefst gecamoufleerd én met een behoorlijke verrekijker. Tel daarbij véél geduld en veel wachten. Ik verdenk er de 2 auteurs – Philippe Dubois en Elise Rousseau – ervan aan dit beeld te voldoen. Hoe zou je anders zoveel te weten komen?

Een boek vol fijne verhalen over het gedrag van vogels

Dit boek pretendeert niet een wetenschappelijk werk te zijn, het is een verzameling verhalen over het gedrag van vogels zoals een geduldige vogelspotter dat kan zien. Volgens de auteurs hebben vogels ons flink wat te leren.

Wat kunnen vogels ons in de 21ste eeuw nog leren? Aan de hand van korte ornithologische bespiegelingen zullen we zien dat deze levendige dieren in feite kleine leermeesters zijn: ze zetten ons aan om over onszelf na te denken, als we tenminste de moeite nemen om ze te observeren!

Hebben we die tijd of mogelijkheid niet om ze te observeren, dan kunnen we altijd terecht bij dit boek.

De 22 levenslessen die vogels ons leren

De auteurs zien hoe vogels het doen en verbinden dit vervolgens met filosofische beschouwingen over de mens. Geen zware overpeinzingen, maar verhalen die je inderdaad aan het denken zetten. Zo verbinden ze – als voorbeeld – de rui van vogels (verliezen van oude veren) met het aanvaarden van kwetsbaarheid als mens.

“Je moet durven iets in jezelf dood te laten gaan om te kunnen vernieuwen. Dat is wat vogels doen wanneer ze hun versleten veren vervangen voor glanzende nieuwe. Voor vogels is dat van levensbelang: hun verenkleed moet perfect in orde zijn, anders kunnen ze niet vliegen.”

Vervolgens vertellen de auteurs hoe vogels in periodes van rui kwetsbaar zijn en zich op de achtergrond houden. Misschien moeten mensen dat ook nu en dan eens doen: het oude afleggen om aan iets nieuws te beginnen, met tussendoor een tijd van bezinning en terugtrekken.

Het boek is een aaneenschakeling van dergelijke verhalen.

Van eeuwige trouw tot ronduit barbaars

Met deze titel doe ik hetzelfde als de auteurs, ik ‘vermenselijk’ de vogels, wat natuurlijk onterecht is. Maar het zet aan tot denken, net wat de auteurs wilden.
Soms vond ik de mijmeringen er een beetje over, maar de vele beschrijvingen van het gedrag van vogels maakten alles goed.

Zo zijn er bij de waadvogels best wat vrouwelijke exemplaren die de plak zwaaien over hun mannelijke tegenhanger. Er zijn vogels waarbij ‘man en vrouw’ mooi samenwerken en elk hun deel van het broeden voor zich nemen, met elk een eigen nest. Koekoeks trekken zich dan weer niets aan van hun kroost en laten andere vogelsoorten de eieren uitbroeden. Flamingo’s houden van het communegevoel en voeden hun jongen in kolonies op.

Barbaars vond ik dan weer de heggenmus. Voor de paring pikt het mannetje flink in de cloaca, het vrouwelijke geslachtsorgaan. Pijnlijk, ja, en met geen andere reden dan het opzettelijk veroorzaken van samentrekkingen zodat het zaad van de vorige partner wordt uitgescheiden.

Lijsters zijn dan weer de flierefluiters van de bende, ze doen zich tegoed aan rijpe bessen. Veel van die gegiste vruchten leidt tot regelrechte dronkenschap: ze vliegen zigzaggend door de lucht.

Zo staat het boek vol met tal van observaties. Heerlijk lezen vond ik het!

Samengevat

De 22 levenslessen die vogels ons leren

De 22 levenslessen die vogels ons leren is een fijn boek dat je een inkijk geeft in het leven van vogels. Het boek leest vlot en zorgt nu en dan voor een glimlach op je gezicht. Soms vond ik het antropomorfisme iets ver gaan, ik had liever méér verhalen gezien en minder gefilosofeer. Het boek wakkert mijn interesse naar vogels best wel aan. Tijdens het wandelen zal ik wellicht net iets langer blijven staan en net iets vlugger mijn verrekijker nemen. Want het leven van vogels is allesbehalve banaal!

Een prima cadeau voor elke natuurliefhebber en wandelaar!

Praktisch

Philippe J. Dubois & Elise Rousseau, De 22 levenslessen die vogels ons leren, telt 176 bladzijen en is uitgegeven door Kosmos. Het is te koop bij Bol.com voor € 15 (paperback) en € 7,99 als e-book.

Kijk mee: Een reis om de wereld in 80 bomen – Jonathan Drori

Na het lezen van “Een reis om de wereld in 80 bomen” kijk ik anders tegen bomen aan. Bomen verbinden ons met verhalen uit grote religies, rituelen over de hele wereld, ze bieden ons letterlijk en figuurlijk een plaats om te schuilen.
Bomen hebben elk hun verhaal. Ze nemen je mee op reis, over alle continenten en door de eeuwen heen.

Kon ik je dit boek maar in handen geven

Dit boek is zo mooi uitgegeven dat woorden alleen het tekort zouden doen. Daarom duik ik meteen met jullie in het boek zelf. Dit boek brengt me rust zonder een woord te lezen, met kinderlijke blik kijk ik vol verwondering. Zo mooi die natuur. Zo mooi de illustraties van Lucille Clerc. Meer hé, kijk gewoon mee !

Dit boek doet me een beetje denken aan die kostbare boeken in oude bibliotheken. Ze liggen onder glas omdat ze zo mooi zijn en het minste vlekje een blijk van gebrek aan respect zou zijn. Gelukkig is dit boek niét hoog geprijst en … is het toegankelijk voor iedereen. De tekeningen doen je misschien denken aan allerlei Latijnse benamingen en hard te verteren wetenschap, maar dan heb je het mis. Dit boek leest vlot, ook al mag je je op het eind van de reis toch een beetje een boomwetenschapper noemen.

Exoten en ander uitheems volk

Het gebeurt wel eens dat ik met een collega op pad ga door een bos om vervolgens te horen dat er teveel ‘exoten’ zijn. Toen ik het de eerste keer hoorde keek ik behoorlijk op. Zijn bomen niet hét symbool van standvastigheid? En als ze hier al staan, hoe komt dat dan ? Dit boek geeft je antwoorden én meer.

Bomen als de oudste getuigen

Verder ben ik wel nieuwsgierig naar bomen die verband houden met grote verhalen. Denk maar aan de bodhiboom die niet weg te denken is uit de boedhistische verhalen, of de olijfboom uit de bijbel.
Bomen zijn niet uit ons leven te denken en al helemaal niet enkel omwille van het hout. Denk maar aan thee. Of wat dacht je van de vele vervlogen rituelen die rond bijzondere bomen gebeurden?

Kortom, als je je eenmaal verdiept in het leven en de geschiedenis van bomen, dan kom je zo ongeveer overal terecht. Over de hele wereld dus, en dat is wat “Een reis om de wereld in 80 bomen” doet.

Ik kijk alvast met meer respect en nieuwsgierigheid naar elke boom op mijn pad!

Praktisch

Een reis om de wereld in 80 bomen

Jonathan Drori, Een Reis om de wereld in 80 bomen, 240 blz. is een uitgave van Luitingh-Sijthoff. Het boek heeft een hard kaft en is o.a. te koop bij Bol.com voor € 24,99.
Het lijkt mij een geweldig mooi geschenk, voor jezelf of voor eender wie van natuur en schoonheid houdt. Ook al is het geen echt kinderboek, toch geloof ik dat tieners met interesse voor de natuur dit geweldig zullen vinden.

Design your summer

Design Your Summer #2019

Design your summer

Het idee van Design your Summer

Dit is het derde jaar op rij dat ik een Design Your Summerlijst maak en voor een keer ben ik er vroeger bij en niet als de zomer al halverwege is. (2017, 2018). Vorig jaar was het trouwens meer een bucketlist dan wel een design, Gasthuisberg tekende immers het design toen.

“Take a season of the year
and try to make it special,
make it distinctive”.

Gretchen Rubin

Het idee is simpel, ik heb het van Gretchen Rubin, die mij in haar boek ‘The Happiness Project’ al overtuigde van het belang herinneringen te creëren. In één van haar postcasts/posts legt ze het principe van Design Your Summer uitgebreid uit: het markeren en bijzonder maken van een seizoen. Het gaat niet over dure en fancy dingen, het heeft al helemaal niets te maken met reizen (al kan dat wel) en zelfs niet met vakantie!

Aan de zomer heb ik altijd de allerbeste herinneringen. Toegegeven, in mijn geval heeft die lange zomervakantie daar alles mee te maken, maar bovenal de zon en het lichtere (letterlijk en figuur) leven.

Mijn lijst voor deze zomer

  1. Zoveel mogelijk buiten zijn: ontbijten in de tuin, lezen in de hangmat, wandelen, fietsen…
  2. Voeding voor hart en ziel: lezen en bijleren. Ik zag dat je via de VDAB gratis online cursussen kon volgen. Maar ik wil ook wat lezen rond zingeving en filosofie. Kwestie van het hart te voeden. (Zijn we nog op de goede weg?)
  3. Tijd om creatief te zijn. Ik ben niet zo creatief of handig. Toch wil ik het nog eens wagen. Op de lijst staat: tekenen, koken en naaien. Geen grootse dingen. Just go for it !
  4. Ochtendritueel: ik wil graag de zonnegroet (yoga) van buiten kennen en goed uitvoeren. In de hoop dat ik het lang blijf doen, ook na de zomer ! Of de dag beginnen met een wandeling door het nog slapend dorp.
  5. Tijd voor familie en vrienden. Voor wie er echt toe doet. Zonder dat ik het tussen een hoop andere dingen moet forceren.
  6. Open water: zwemmen en suppen! Die stond er vorig jaar ook op en ik heb geen enkel excuus om het niet te doen, want de mogelijkheden (dichtbij) zijn er.
  7. Opruimen, niet als job maar omdat het tegemoet komt aan een diepe schreeuw. Dat er teveel rommel is, dat ik mij daarna stukken beter voel.
  8. Snail mail: een poging om weer wat meer de ‘ouderwetse brief of kaart’ te posten. Ook eentje die er vorig jaar op stond en niet echt gelukt is.
  9. Tijd vastzetten om te lezen – hoeft geen uitleg dacht ik
  10. Nieuwe spellen leren: deze week nog voor het eerst Qwirkle gespeeld. De kaartversie. Nog 2 te gaan. Veel spelen hoort er uiteraard ook bij !
  11. Muziek ontdekken: ik ben van nature iemand die het graag stil heeft. Daardoor mis ik ook wel het één en ander. Dankzij een abonnement op Spotify wil ik nieuwe muziek leren kennen. Tips zijn heel erg welkom! Lijsten delen mag ook!
  12. Muziek spelen: de Uke. Hij ligt al te lang onder het stof
  13. Sterren zien ! Het lief heeft telescopen uit een verleden waar hij verwoed enthousiast de sterren uit de hemel keek. Zijn interesse is wat geweken, tijd dat ik mij met dat schoon materiaal bezig houd!
  14. Musea bezoeken. Aangezien ik dit sowieso regelmatig doe, zal dit wel lukken
  15. Weer routine krijgen in het sporten. Ik sport altijd wel, maar momenteel zonder schema. Eerlijk gezegd zie ik er wat tegenop, tegen zo’n schema, maar ik weet dat het mij een goede houvast heeft en bovenal erg motiveert.

Geen to do lijst – maar mogelijkheden

Is dit dan niet de zoveelste to-do list ? Nee, echt niet. Ten eerste hoeft het niet. Het zijn opties, mogelijkheden, al heb ik er sowieso zin in ! Ze dienen geen doel. Zelfs al doe ik niets van dit alles, dan doe ik mezelf niet tekort en ben even trouw aan mezelf.

Toch ben ik behoorlijk enthousiast. Ik print de lijst uit als herinnering en knipoog.

Nog suggesties om de zomer te markeren als bijzonder seizoen ?

Gelezen: Heida – Seinunn Sigurdardottir

Gelezen

Terug naar de natuur

Heida

Ik was onmiddellijk enthousiast toen ik over dit boek hoorde. De IJslandse Heida laat een modellencarrière in New York voor wat ze is en gaat als alleenstaande vrouw een boerderij runnen in het woeste IJsland. Haar leven staat sindsdien zo goed als geheel in het teken van de honderden schapen. Ze moeten worden gevoed, verzameld, beschermd. Het lammerenseizoen moet de toekomst waarborgen.

Soms vrees ik dat we als mens onze band met de natuur wat vergeten zijn. Verwarmde en verlichte huizen, werk dat we op alle mogelijke momenten kunnen (en moeten !) doen, contacten over de hele wereld zonder dat je je huis uit moet. We zijn meesters van onze tijd en planning (of slaven).

Lees het boek van Heida en er rolt zich een leven voor je uit dat gedicteerd wordt door seizoenen, de dreiging van een vulkaan en de oprukkende energiecentrales die het landschap voor altijd willen veranderen.

Dagboek

Het boek leest als een dagboek en is daar behoorlijk onduidelijk in. Enerzijds staat op de cover ‘Steinunn Sigurdardottir‘ als auteur van het boek. Op de achterflap staat de auteursfoto. Maar in het boek staan foto’s van Heida. De dagboekstijl verraadt geen grote literaire ambities. Misschien gewoonweg een copywriter ? Superduidelijk is het niet, maar dat doet geenszins het leesplezier teniet.

Ik wil geen keukentafelmens zijn

In het eerste deel van het boek leren we Heida kennen als een ware tegenstander van de plannen om een energiecentrale in haar gebied neer te planten. De plantage zou het landschap en de waterlopen drastisch veranderen. Heida is allesbehalve een manager achter een bureau maar haar idealisme leidt toch tot een actieve politieke inzet.

Ik ben echt heel boos over hoe er met mensen wordt omgegaan in heel die zaak rond de energiecentrale. Dat gedrag moet ophouden. Het is mijn doel om daar invloed op te hebben en aandacht te vragen voor dit soort machtswellust en geweld.

Er is nog iets dat mij sterk drijft en dat is dat ik een grote hekel heb aan mensen die aan de keukentafel zitten en overal tegen zijn en alles beter weten maar niet bereid zijn om de volgende stap te zetten en te proberen invloed uit te oefenen. Ik wil geen keukentafelmens zijn.

Schapen drijven

In de herfst moeten alle schapen bijeengedreven worden. De boeren doen dat samen, het gaat om zo’n vijf- tot zesduizend schapen. Nadien worden ze gescheiden naar eigenaar en volgt er een gigantisch feest.

Het heerlijke weer bleef duren tot vrijdag. heerlijk om met zoveel zon en warmte vrienden en bekenden te ontmoeten die je niet vaak ziet. (…)

Er bleven wel twintig man eten ‘s avonds, toen de schapen eenmaal beneden waren, maar nog niet verdeeld. Er was genoeg voor iedereen. (…)

Iedereen verheugt zich om de Grafarétt de volgende dag en het feest in Tungusel. Twee nachten lang wordt er hier in de boerderij in elk hoekje geslapen, op bedden, in slaapzakken op de grond, in de kamer, onder de keukentafel. Overal.

Heida: “Boer zijn heeft voordelen”

Natuurlijk moet je een positieve instelling hebben en kunnen inspelen op wat er zich voordoet op het gebeid van weerstomstandigheden en natuurgeweld. Sommige jaren is het schapen houden moeilijk wegens kou en natheid. (…)

Je hebt ook het voordeel dat je een gezonde en volledige maaltijd kunt eten waarvan je weet waar hij vandaan komt. Je staat op eigen benen en hebt alleen met jezelf te maken. Dat is onbetaalbaar

Gemeenschap

Behalve de ongelooflijke verbondenheid met de natuur, was ik evengoed verrast over de verbondenheid onder de boeren en de veelzijdigheid van het beroep. Zo gaat Hilda bij vele boeren ongeboren schapen tellen, met een machine controleert ze de zwangere ooi en telt ze te werpen lammeren. Die telling is belangrijk omdat ze mede bepaalt hoe de ooi gevoed moet worden en wat de perspectieven zijn. Zo’n opdracht vraagt specifieke kennis en kan niet door 1 iemand alleen gedaan worden. Hilda slaapt dan verschillende dagen bij de boer in, het hele ‘tellen’ gebeurt bijna in bandwerk, waarbij iedereen van de boerderij meewerkt.

Hetzelfde geldt bij het hooien of het verzamelen van de schapen in de herfst. Dat red je niet in je eentje. Het is een gemeenschapszin die ik hier niet echt ken. Wij staan nogal op onze zelfstandigheid hier en de aard van ons werk laat dat ook toe. Of het zijn meteen betaalde collega’s die je meehelpen.

Heida of een ander perspectief

Ik heb vanaf de eerste bladzijde van het boek genoten. Literair geen hoogstandje, maar wel een compleet andere wereld. Maakte ik mij zorgen over deadlines en vergaderingen, dan is de dreiging van een wakkere vulkaan wel iets anders. Of een storm waarbij je vreest dat de schapenstal het niet zal houden. De stal waar je werk en leven in zit.

Het relativeerde mijn zorgen onmiddellijk !

Praktisch

Steinunn Sigurdardottir, Heida, schaapherder aan de rand van de wereld; 286 blz., uitgegeven door Harper Collins, 2019. Te koop bij o.a. Bol.com voor €19,99 (paperback) of €13,99 (ebook)