Tagarchief: natuur

Gelezen: Heida – Seinunn Sigurdardottir

Gelezen

Terug naar de natuur

Heida

Ik was onmiddellijk enthousiast toen ik over dit boek hoorde. De IJslandse Heida laat een modellencarrière in New York voor wat ze is en gaat als alleenstaande vrouw een boerderij runnen in het woeste IJsland. Haar leven staat sindsdien zo goed als geheel in het teken van de honderden schapen. Ze moeten worden gevoed, verzameld, beschermd. Het lammerenseizoen moet de toekomst waarborgen.

Soms vrees ik dat we als mens onze band met de natuur wat vergeten zijn. Verwarmde en verlichte huizen, werk dat we op alle mogelijke momenten kunnen (en moeten !) doen, contacten over de hele wereld zonder dat je je huis uit moet. We zijn meesters van onze tijd en planning (of slaven).

Lees het boek van Heida en er rolt zich een leven voor je uit dat gedicteerd wordt door seizoenen, de dreiging van een vulkaan en de oprukkende energiecentrales die het landschap voor altijd willen veranderen.

Dagboek

Het boek leest als een dagboek en is daar behoorlijk onduidelijk in. Enerzijds staat op de cover ‘Steinunn Sigurdardottir‘ als auteur van het boek. Op de achterflap staat de auteursfoto. Maar in het boek staan foto’s van Heida. De dagboekstijl verraadt geen grote literaire ambities. Misschien gewoonweg een copywriter ? Superduidelijk is het niet, maar dat doet geenszins het leesplezier teniet.

Ik wil geen keukentafelmens zijn

In het eerste deel van het boek leren we Heida kennen als een ware tegenstander van de plannen om een energiecentrale in haar gebied neer te planten. De plantage zou het landschap en de waterlopen drastisch veranderen. Heida is allesbehalve een manager achter een bureau maar haar idealisme leidt toch tot een actieve politieke inzet.

Ik ben echt heel boos over hoe er met mensen wordt omgegaan in heel die zaak rond de energiecentrale. Dat gedrag moet ophouden. Het is mijn doel om daar invloed op te hebben en aandacht te vragen voor dit soort machtswellust en geweld.

Er is nog iets dat mij sterk drijft en dat is dat ik een grote hekel heb aan mensen die aan de keukentafel zitten en overal tegen zijn en alles beter weten maar niet bereid zijn om de volgende stap te zetten en te proberen invloed uit te oefenen. Ik wil geen keukentafelmens zijn.

Schapen drijven

In de herfst moeten alle schapen bijeengedreven worden. De boeren doen dat samen, het gaat om zo’n vijf- tot zesduizend schapen. Nadien worden ze gescheiden naar eigenaar en volgt er een gigantisch feest.

Het heerlijke weer bleef duren tot vrijdag. heerlijk om met zoveel zon en warmte vrienden en bekenden te ontmoeten die je niet vaak ziet. (…)

Er bleven wel twintig man eten ‘s avonds, toen de schapen eenmaal beneden waren, maar nog niet verdeeld. Er was genoeg voor iedereen. (…)

Iedereen verheugt zich om de Grafarétt de volgende dag en het feest in Tungusel. Twee nachten lang wordt er hier in de boerderij in elk hoekje geslapen, op bedden, in slaapzakken op de grond, in de kamer, onder de keukentafel. Overal.

Heida: “Boer zijn heeft voordelen”

Natuurlijk moet je een positieve instelling hebben en kunnen inspelen op wat er zich voordoet op het gebeid van weerstomstandigheden en natuurgeweld. Sommige jaren is het schapen houden moeilijk wegens kou en natheid. (…)

Je hebt ook het voordeel dat je een gezonde en volledige maaltijd kunt eten waarvan je weet waar hij vandaan komt. Je staat op eigen benen en hebt alleen met jezelf te maken. Dat is onbetaalbaar

Gemeenschap

Behalve de ongelooflijke verbondenheid met de natuur, was ik evengoed verrast over de verbondenheid onder de boeren en de veelzijdigheid van het beroep. Zo gaat Hilda bij vele boeren ongeboren schapen tellen, met een machine controleert ze de zwangere ooi en telt ze te werpen lammeren. Die telling is belangrijk omdat ze mede bepaalt hoe de ooi gevoed moet worden en wat de perspectieven zijn. Zo’n opdracht vraagt specifieke kennis en kan niet door 1 iemand alleen gedaan worden. Hilda slaapt dan verschillende dagen bij de boer in, het hele ‘tellen’ gebeurt bijna in bandwerk, waarbij iedereen van de boerderij meewerkt.

Hetzelfde geldt bij het hooien of het verzamelen van de schapen in de herfst. Dat red je niet in je eentje. Het is een gemeenschapszin die ik hier niet echt ken. Wij staan nogal op onze zelfstandigheid hier en de aard van ons werk laat dat ook toe. Of het zijn meteen betaalde collega’s die je meehelpen.

Heida of een ander perspectief

Ik heb vanaf de eerste bladzijde van het boek genoten. Literair geen hoogstandje, maar wel een compleet andere wereld. Maakte ik mij zorgen over deadlines en vergaderingen, dan is de dreiging van een wakkere vulkaan wel iets anders. Of een storm waarbij je vreest dat de schapenstal het niet zal houden. De stal waar je werk en leven in zit.

Het relativeerde mijn zorgen onmiddellijk !

Praktisch

Steinunn Sigurdardottir, Heida, schaapherder aan de rand van de wereld; 286 blz., uitgegeven door Harper Collins, 2019. Te koop bij o.a. Bol.com voor €19,99 (paperback) of €13,99 (ebook)

Gelezen – De Wandelende Fijnproever – Ria Loohuizen

De Wandelende Fijnproever

In mij schuilt er wel enige bewondering voor Chris McCandless, het hoofdpersonage van de (biografische) film ‘Into the Wild’. Helemaal weg van alle drukte leven in en van de natuur. Wellicht is mijn beeld hiervan veel te romantisch (ik krijg het al koud bij de gedachte aan koude), maar dat dichtbij de natuurleven is wel iets wat een steeds grotere plaats in mijn leven krijgt. Zij het door te wandelen of te kamperen.

Met het boek ‘De Wandelende Fijnproever’ kan ik nu ook koken met wat ik in de natuur vind. Oké, geen grote gerechten en het vervangt geenszins een moestuin, maar mijn bewondering om de natuur wordt er wel groter door. En mijn respect.

Verkeerde veronderstellingen

Ik begrijp dat de kaft (met de chanterellen, althans, dat denk ik, zeker toch paddenstoelen) mensen kan afschrikken. Zo ook bij mij. Het is er van kindsbeen aan ingehamerd ‘Paddenstoelen kunnen dodelijk zijn’. Mijn liefde voor paddenstoelen sedert het boek van Rob Chrispijn nog groter geworden, maar paddenstoelen plukken en eten, dat zal ik niet doen. Gelukkig gaat De Wandelende Fijnproever niet enkel over paddenstoelen. Dan had het ook wel een andere titel gehad, maar ik geef toe dat ik aanvankelijk behoorlijk misleid was. Anderzijds kies ik tegenwoordig met meer kunde en kennis ‘mijn paddenstoelen’ in de winkel. Dubbel genieten als je weet wat je eet !

Tweede verkeerde vooronderstelling bij de Wandelende Fijnproever: dat het ik veel te weinig kennis had om precies dàt plantje te vinden, of dat het zo zeldzaam zou zijn dat ik het bij mijn ‘gewone’ wandelingen nooit zou tegenkomen. Weerom verkeerd gerekend. In dit boek gaat het evengoed over witte dovenetel, brandnetel, daslook en kastanjes. Zelfs het alomtegenwoordige herderstasje staat erin. Om maar te zeggen: wandel 100 meter langs de berm en je vindt al tal van plantjes die je in gerechten kan verwerken.

O zo grondig

Ik heb nog nooit van Ria Loohuizen gehoord, maar ik denk dat ze behoorlijk perfectionistisch is. Ik kan mij zo voorstellen dat ze een paar keer het boek af had en toch weer van vooraf begon om te zien wat beter kon. Ze is niet over één nacht ijs gegaan. Wat een grondigheid. De Wandelende Fijnproever is geweldig gestructureerd en weet de balans te bewaren tussen teveel en te weinig informatie. Ik kon geweldig genieten van het hoofdstuk over wieren en zilte groenten. Ik ben er weinig mee bekend, maar ik heb een vermoeden dat die wieren steeds belangrijker zullen worden. Zo zijn er in Nederland al zeewierboerderijen. De schrijfster is de trend allicht voor.

Recepten !

Het dikste hoofdstuk is dat met recepten. Van sausjes, salades tot desserts. Ik dicht mezelf geen groot kooktalent toe, maar dit kan ik echt. Bovendien is het natuurlijk uiterst bijzonder als je iets kan serveren wat je enkele uren voordien hebt geplukt. Soms smaakt het best wel pittig !

Praktisch

Ria Loohuizen, De Wandelende Fijnproever is een uitgave van Fontaine Uitgevers.
Te koop bij o.a. Bol.com voor €29,99.

Ken je iemand die van de natuur houdt en graag kookt, dan lijkt mij dit een prima Kerstgeschenk ! Origineel is het zeker wel !

Urban Jungle: pure fun, ook voor wie géén groene vingers heeft !

 

Urban Jungle

Urban Jungle thuis ! Het hoéft niet ingewikkeld te zijn !

Planten in huis geven je een kick: ze zuiveren de lucht en ze brengen binnen naar buiten. Ze groeien en bloeien en zijn o zo dankbaar dat ze niet eens veel zorg behoeven. Ik word ronduit happy van groen in huis. Straks worden de dagen korter en de natuur minder groen. Ik kan dan alvast genieten van al dat groene leven binnen !

Urban Jungle

Geen groene vingers

Ik dacht vroeger dat bij iedere plant een handleiding hoorde en dat je al blij mocht zijn als ze na een maand er niet de brui aan gaven. Ik ben niet zo’n dame die met een vergrootglas naar die plantjes kijkt, laat staan dat ik zou bijhouden hoeveel water ze hebben en of ze extra voeding nodig hebben. Nee hoor, voor mij moet het makkelijk: 1 keer per week water en ‘trek u plan’. Op reis ? Geen plantsitters hier, ze krijgen het huis voor zich !

De scouts onder de planten

Hoe ik dat doe ? Door simpelweg planten te kopen die als fiere scouts (of chiromeisjes en -jongens) tegen een stoot kunnen en het niet bij het minste laten afweten. Verder heb ik ook al geen zin om daar behoorlijk wat geld tegenaan te smijten. Daarvoor ben ik gewoon te groen (pun intended) achter mijn oren. Want laat ons eerlijk zijn: er bestaan wel degelijk planten met een handleiding. Planten die zo gevoelig zijn dat ze bij aanraking de kop laten hangen of in staking gaan als je ze op een andere plaats zet. Deze komen mijn huis niet binnen !

Kleine plantjes kopen

Als ik al plantjes koop, dan koop ik de zogenaamde ‘baby’s’. Die kosten in het tuincentrum zo’n € 2, of 3 voor €5. Dit was mijn laatste aankoop :

Urban Jungle

Wie goed kijkt ziet dat er een vleesetende plant bijzit. Het lief wou persé zo’n plant en eentje is geentje, dus kochten we er twee. Die waren best duur (5 euro of zo) en eentje ging al onder de zoden na dag 1. Het andere blijft moedig verder doen. Ze mag blijven, maar er komen geen vriendinnen van haar.

 Meer planten zonder moeite (de zogenaamde vermeerderingsmethoden)

Ik heb drie methodes om meer planten te krijgen (en liefst ook uit te wisselen als ze eenmaal hun groeischeut gekregen hebben).

  • De simpele knip-zet-in-water methode. Voor je het weet zijn er wortels
  • De ‘ik kan niet meer in de pot halveer mij methode’. Sansevieria’s schreeuwen erom, maar ik doe het evengoed bij een pannenkoekenplantje.
  • De ‘ik voorzie u van nieuwe plantjes met wortel en al’. Ik weet niet of het bloeien is, maar soms groeien er uitlopers aan, nieuwe plantjes, met wortel en al. Kijk, die vragen er natuurlijk naar !

Meestal zie je aan de plant zelf wat kan. Of je zoekt het op in het boek (zie onder)

(Ik denk dat Ikea dit oorspronkelijk als kruidenrekje  bedoelde.)

Je huis stylen met planten

Eerst en vooral: stylen is wat ons huis betreft, erover. Ik ben daar niet goed in, dus relativeer meteen als het over ons huis gaat. Anderzijds betekent dat niet dat jij dat niet kan doen !

Ik probeer mijn planten zoveel mogelijk te groeperen. Dat is ook makkelijker als ik met de mijn flamboyante gieter (zie onder) op zwier ga ! En als ik geen plaats genoeg heb, dan hang ik ze gewoon omhoog. Ken je trouwens dit systeem al ?

credits

Ik had het nog nooit gezien en bij mijn weten is het alleen bij coolgifts te koop. Ontzettend benieuwd was ik naar de reactie van mijn plantjes. Maar hé, ze doen het goed !  Hier hangen 2 ‘small’ potjes (€ 19,95 per stuk) en dat is zeker goed voor de beginnende plantjes, maar ik zou in het vervolg eerder de medium (€ 29,99) versie kiezen.
Je moet alleen zien dat je niet al te enthousiast bent met water geven, het teveel aan water kan immers moeilijk weg. Hoe dan ook, met deze hangende plantpotjes weet je zeker dat je planten niet nodeloos met hun voeten in het nat staan. (Oké, ze staan nu op hun kop, hmm..).

Thuis in planten: creëer je eigen urban jungle (boek)

De liefde tussen al dat groen en ik werd zo groot, dat ik er meer wou van weten. En kijk, hier liep het bijna mis. Toen ik boeken zocht, vond ik boeken voor mensen met talent. Ik bedoel, mensen die wél groene vingers hadden en het niet erg vonden om véél tijd in hun planten te steken. Heel gespecialiseerde lectuur. Met planten die je echt niet voor een paar euro koopt. Zo zou ik graag een vioolbladplant hebben, maar ik voel het zo dat wij nooit echte vrienden gaan zijn. Te weinig aandacht van mijn kant. Ik geef toe.  Die plant staat in het boek trouwens geclassificeerd als ‘moeilijk’.

Maar ik wil wel weten wat ik met bladluizen moet doen zonder dat ik daarom aan chemische oorlogsvoering doe. Of ik wil weten waarom sommige planten bruine bladrandjes gaan vertonen. Staat allemaal in het boek.
Wil ik een nieuwe plant, dan zoek ik op of ze onder ‘easy’ valt, heb ik een probleem, blader ik naar het hoofdstuk ‘Als er iets misgaat’ (wat gelukkig zelden voorvalt).
Eén boek heb ik hier over kamerplanten en wellicht blijft dat zo. Want hoe groot de liefde ook, het moet wel easy blijven en fun ! Zoals met deze gieter die mij altijd doet glimlachen:

Urban Jungle

Ook zin gekregen ?

Thuis in planten – creëer je eigen urban jungle (Jason Chongue)

Mocht je ook voor de eenvoud en het gemak gaan, het boek is te koop bij o.a. Bol.com voor € 21,95). Dit is echt een basisboek waarmee je volgens mij genoeg hebt. Super handig is de indeling in planten die makkelijk, matig en moeilijk zijn. Er is een hoofdstuk dat je helpt als er een plantendokter nodig is, een hoofdstuk over de vele (meer dan wat ik beschreef) manieren om planten te vermeerderen en een hoofdstuk over het stylen van planten.

Hebbedingetjes

Er staat een een link onder de ‘hangende planten’ in de tekst, de gieter kan bij vinden  bij Coolgifts voor € 8,95.

Hulp nodig ?

Er zijn wel meer Facebookgroepen, maar ik leer veel bij van Kamerplanten en Stekjes.

 

 

 

1000 vragen

1000 vragen #105 Waarin wil je kind blijven ? – in de verwondering

Verwondering als een kind

Dat heet dan gelukkig zijn

Ik ben vrij makkelijk gelukkig. Wanneer de zon doorbreekt en ik zie hoe de alles opklaart, kan ik blij zijn. Evengoed zelfs als het regent en ik lekker thuis ben. Blij en gelukkig dat ik niet in die regen hoef te zijn. Maar evengoed kan een regenbui tijdens het lopen mij blij maken. Lekker verkoelend.

Het lief maakt mij blij. Een knuffel tussendoor. Een goed verhaal. Spaghetti à la Hugo. ‘s morgens wakker worden in mijn caravan en zien hoe heel langzaam het leven op de camping op gang geraakt. De gezelligheid van ons huis als veilige haven. Als de wereld rondom mij plots niet meer zo veilig lijkt. Mij geborgen weten bij geliefden.

Het is een beetje zoals een kind.

Verwondering

Verwondering en klein geluk liggen dicht bij elkaar. De natuur blijft mij verwonderen. Wolkenspel. Het leven van insecten. Dat blijft een wondere (en tegelijk behoorlijk vreemde) wereld voor mij. Hoe de natuur altijd het laatste woord heeft, al denken wij dat we de natuur meester zijn. Tegenover ons huis staat een huis al jarenlang leeg. Het huis krimpt onder de natuur die het langzaam inneemt. Het wordt altijd groener. Wonder vind ik dat. Maar natuurlijk evengoed een uitdaging voor het eigen huis. Dat onkruid beperkt zich niet tot de overkant.

Het warme nest dat liefde heet

Net zoals kinderen bovenal afhankelijk zijn van liefde ben ik dat ook. De nood aan een veilig nest, de nood aan een glimlach, een knuffel. De nood aan de zekerheid dat wij er zijn voor elkaar. Dat wat dit betreft, nooit iets zal veranderen. Dat de liefde voor altijd is.

Ja, daarin wil ik kind blijven.

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !