Categorie archief: geluk

Snapshot diary week 39/2018 – zo gaat het niet meer – Valkenburg to the rescue !

Valkenburg

samengevat: er kwam veel slecht nieuws binnen deze week, al was dat niet voor ons persoonlijk. Ik zag het echt niet meer zitten. Zelfs op het werk liep het fout, geen internet. Tot ik dacht ‘zo gaat het niet meer’ en er op het eind van de week toch nog licht was. 

Mag ik deze bladzijde snel omslaan ?

Als ik het écht over deze week zou hebben, dan zou ik vertellen dat de woorden ziekte (niet alleen bij ons), palliatieve, terminaal en hopen verdriet veel gevallen zijn. Het lijkt even met onze hele omgeving echt niet goed te gaan. Ik verloor ook wel wat de moed hier. De dokter had nog iets gezegd over ‘laatste loodjes’, maar hé, met eind december als eindmeet kan je begin oktober bezwaarlijk ‘laatste loodjes’ noemen.

Vier maanden en een half zijn we nu al ver. Het beeld dat ik krijg van het lief is het lief in de zetel. Soms in de ‘rode’ zetel, dan weer in de TV-kamer. Soms zittend, soms liggend. Maar dat is het wel zo’n beetje. Hij wordt stiller (er gebeurt ook niet veel) en ik weet het soms ook niet meer.

Ik dacht: zo gaat het niet meer

Ik voelde hoe wij weggleden in duisternis en inactiviteit. Het lief is stoïcijns: één en al aanvaarding. Dat kan misschien wel heldhaftig zijn (en ik bewonder hem er wel een beetje voor), het ligt zeker niet in mijn aard. Ik wil altijd de grenzen opzoeken. Zien waar de rek is. Misschien kan er toch meer. Ik ben niet het ‘we leggen er ons bij neer’-type.

Dus zeg ik tegen het lief (die een verlaagde chemokuur heeft sedert vorige therapie): ik ga weg met u. Naar Nederland. En als we om de kilometer moeten stoppen omdat je naar het toilet moet, dan zij het zo. Als we buiten zijn en je wil zitten: ik heb zelfs een stoeltje bij. Of we gaan gewoon van terras naar terras, drinken desnoods ons drankje niet uit, maar we gaan naar buiten ! Naar buiten ! Deze vier muren maken ons gek en straks ben jij een deel van het behangpapier!

Het lief was niet enthousiast. Dat het toch lastig zou zijn. En dan nog meteen een uur rijden van hier. Maar ik wou weg. En ik was wanhopig. Eerlijk waar.  Ik wou iets met hem meemaken dat leuk was, dat ons deed glimlachen. En echt waar:  ik zou zorg voor hem dragen. Héél erg. Eén kick en we pasten onze plannen aan. Het hoefde helemaal niet ‘actief’ (mijn ding) te zijn. Nee, ik zou rustig mee zitten en mee rusten !

Het werd een heerlijke dag

Het lief sjokte uiteindelijk toch mee en ja, nu en dan zaten we op een trap, een bankje, een terrasje. Hij genoot van die buitenwereld en glunderde toen bleek dat er ondertussen al Hugo-ijs bestaat ! We aten ontzettend licht en genoten met volle overgave van de zon. Het lief zag in de Hema filmrolletjes liggen (van die oude) en begon te dromen van opnieuw analoog fotograferen. Voorzichtig vroeg ik: en wil je dan graag zo’n analoog fototoestel ? Ik weet hier wel een kringloopwinkel.

Hij glunderde. Voor amper 10 euro had hij een analoog toestel in handen en was bezig met filmrolletjes en foto’s nemen. Herinneringen uit zijn jeugdjaren, de camera van zijn vader.

Valkenburg

Ik wist precies wat ik deed toen ik naar Valkenburg reed. Twee jaar geleden had ik er in de buurt gekampeerd. Het stadje is klein en toeristisch, er zijn vele banken en terrasjes. Het centrum is autovrij en je kan makkelijk dichtbij parkeren. Bovendien ligt in Valkenberg de beroemde Cauberg, iets waar het lief maar niet uitgepraat over geraakt wegens ‘zwaar onderdeel van de Amstel Gold Race’. En laat dat lief behoorlijk gek zijn van alles wat met wielrennen te maken heeft.

Klein en toeristisch, met strakblauwe hemel boven ons, dat geeft hoe dan ook een instant vakantiegevoel.

De blik naar buiten gericht

Deze dag waren we beiden kankervrij. Eenmaal in Nederland hebben we het er nooit over gehad. Onze blik was naar buiten gericht. Flanerende mensen, kinderen op klein fietsjes, dat Zuid-Limburgse dialect waar we niets van begrepen, genietend van een zalig ijsje op de trappen in de zon.

En gewoon dankbaar. Om wat is. En vergeten wat niet is.

 

 

Accountability: wat kwam er van mijn voornemens terecht (zomer)

SUPPEN, OFWEL STAND-UP PADDELEN IN OPENLUCHT ZWEMMEN ALLEEN KAMPEREN IN WALLONIË OF OOST-VLAANDEREN EEN ROMAN (FICTIE) LEZEN LOGEREN IN WEST-VLAANDEREN WANDELEN IN WALLONIË 3 NIEUWE RECEPTEN UITPROBEREN FIETSTOCHT OMGEVING BRUSSEL 1 MUSEUM BEZOEKEN BEZOEK AAN UTRECHT

Dit was mijn lijstje voor de zomer. Ik schreef het veel te laat (midsummer) maar goed, wat is er van terecht gekomen ?

  1. SUPPEN
    Ja hoor, is gebeurd en ik ben helemaal verliefd op dat suppen. Zo erg dat ik zelfs twijfelde om een SUP-plank te kopen,  maar dat ligt niet zo simpel (lees: komt niet noodzakelijk goedkoper/praktischer uit).
  2. In openlucht zwemmen
    Ook gebeurd, maar niet echt lang. Ik zwom zowel in Limburg (op een snikhete dag) als in Gent (Blaarmeersen). Eerlijkheidshalve was het eerder ‘kortstondige afkoeling’ dan wel echt zwemmen.
  3. Alleen kamperen in Wallonië of Oost-Vlaanderen
    Technisch gezien ja ! Want Gent ligt in Oost-Vlaanderen en ik kampeerde alleen. Naar de geest niet helemaal, want dit was niet wat ik voor ogen had. Ik wou iets nieuws ontdekken in Oost-Vlaanderen en Wallonië ontdekken wat kamperen betreft. Ergens denk ik bij Wallonië verkeerdelijk aan bergen en zie ik op tegen het ‘trekken van mijn caravan’, terwijl de motor van de auto meer dan sterk genoeg is ! Dat moet ik toch eens overwinnen !
  4. Een roman (fictie) lezen
    Eénmaal ik me dit had voorgenomen las ik de ene na de andere, o.a. Perfect Friend (spannend !) en Het stel van hiernaast. Ik las ook nog een boek van Jonas Jonasson, bespreking volgt later !
  5. Drie nieuwe recepten uitproberen
    Noppes. Ik kookte amper. Blijf ik spijtig vinden, heel heel erg spijtig.
  6. Fietstocht omgeving Brussel
    Ook al niet gelukt, al ben ik weer stevig aan het wielrennen. De tocht rond het Brusselse die ik voor ogen heb, blijf ik houden als voornemen, maar misschien moet ik toch een beetje meer getraind zijn. Ik denk dat het de inspanning (de combinatie van afstand en glooiingen) was die mij niet over de streep hebben gehaald.
  7. 1 museum bezoeken
    Tot mijn grote verbazing is dat niet gebeurd. Verbazing, ja, want musea bezoeken gaat hier vrij vlotjes en regelmatig. What happend ?
  8. Bezoek aan Utrecht
    Eu ? Ergens heb ik misrekend, want dat staat ‘on hold’ voor volgend weekend (technisch gezien is het dan geen zomer meer), maar er staat ook al weer iets anders geboekt dat weekend.
    Een spannend leven ?

Voornemens, geen doelstellingen

4 van de 8. Dat is geen echt bijzondere score, maar toch vind ik het niet erg. Het waren voornemens en geen doelstellingen. Ik had er geen bepaald doel mee voor ogen. Alleen zou het leuk zijn. Als er al een doel was, dan was het de funfactor. En die was er zeker !

Ik wou o zo graag suppen en dat stond dan ook bovenaan het lijstje. Ik heb het meer dan ééns gedaan en op verschillende plaatsen. Verder ging het hier om allerlei funzaken en als ik eerlijk wil zijn, dan zijn die in het gedrang gekomen door andere funzaken. Zoals nog een extra reisje naar Nederland, waar het lief en ik ons heel erg hebben geamuseerd. Als ik het zo bekijk, dan ben ik prima tevreden !

dankjewel

10 keer dankbaar om juni – en dat is nog niet alles !

10 keer dankbaar om juni

Dat er zoveel is om dankbaar te zijn. Dankbaar om wat juni bracht en geloof me vrij, die 10 is maar een fractie !

  1. Het lief en ik genoten deze maand van enkele dagen Rotterdam ! Zo welkom na alle ellende van de voorbije weken !
  2. Ik ontdekte dat er ook leven naast kanker is: wandelen in Tervuren !
  3. Zalig genieten van de hangmat en nog altijd sukkelen om er in te geraken. Toch genieten van onze (wilde) tuin en de klanken van de oefensessies van de dorpsfanfare
  4. Dankjewel aan de vrienden die ons uitnodigden voor een voetbalmatch en ons verwenden met veel te veel lekkers !
  5. De wereldkaart die mij doet dromen. Ik ben er blij mee, staat zo mooi in ons huis !
  6. Hugo, de allerliefste !
  7. Zomaar geweldig lekker snoep toegestuurd krijgen van mensen die ik nog nooit gezien heb maar warm in het hart draag !
  8. Meedoen met de voetbal gekte, al kan ik niet eens uitleggen wat buitenspel is.
  9. Dat ze daar zo vriendelijk zijn, op de afdeling oncologie en chemotherapie in Gasthuisberg !
  10. Dat ik eindelijk, eindelijk deftige pannenkoeken kan bakken en dat dat niets te maken heeft met talent, maar gewoon door een goede (koeken-)pan ! Duur (ik heb lang getwijfeld) maar o zo z’n geld waard.

En dan vergeet ik nog zoveel, vrienden, familie en collega’s ! Jullie maakten juni geweldig !

dankjewel

 

 

1000 vragen

1000 vragen #107 Wie kent jou het best ?

Hij kent mij beter dan mezelf

Soms vind ik dat best griezelig. Dat er iemand is die mij beter kent dan mezelf. Kennen, niet in de zin van ‘weten’. Soms ziet hij zo wat er gaande is, nog voor ik door heb dat er überhaupt iets gaande is. Hij waarschuwt mij voor de valkuilen waar ik met mijn ogen open inloop. Dat lief van mij kent mij goed. Beregoed.

Kwetsbaar en geborgen

Soms voel ik mij behoorlijk kwetsbaar door zijn kennis. Anderzijds is het ook een geweldige geborgenheid. Ik hoef niet veel uit te leggen, er zijn weinig woorden nodig. Het is allemaal goed. Hij kent mij door en door en heeft mij lief.

Hoeveel mooier kan het nog zijn ?

Niet dacht ik.

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !