Tagarchief: geluk

Gelezen

Gelezen: Gretchen Rubin, The Four Tendencies

 

“The Four Tendencies ” maken je samenleven met anderen eenvoudiger en inzichtelijker. Als je weet wie je voor je hebt, dan is het makkelijker omgaan met hem/haar, omdat je in volle respect bent voor wie hij/zij is. Je begrijpt immers wat hem/haar drijft. 

Naar een eenvoudiger en beter leven

Ik ben al lang fan van Gretchen Rubin. Wat ze te zeggen heeft is o zo to the point en je hebt er wat aan. Bovendien is ze nooit zweverig en poneert ze haar ‘wijsheid’ nooit als een dogma. Bovendien schrijft ze vlot en lezen haar boeken als een trein. Het thema is altijd hetzelfde: hoe kan ik mijn leven beter maken. Ze is een groot voorstander van routines (die je zelf invult zoals je wil) en het eenvoudiger maken van het leven, als is minimalisme geen woord dat je bij haar aantreft. Eenvoudiger als minder complex.
Niet te verbazen dat haar podcast zo druk wordt beluisterd (en bejubeld!)

The four tendencies – nog niet vertaald

The Four Tendencies gaat over persoonlijkheidsprofielen aangaande het omgaan met interne en externe verwachtingen/doelen. Klinkt ingewikkelder dan het is, dus laat ik beginnen met het voorbeeld dat ze zelf aangaf. Een vriendin van haar was vroeger lid van een atletiekclub en miste nauwelijks een training. Ze liep goed en had geen problemen om naar de training te gaan. Nu is ze ouder en geen lid meer van een club en het lukt haar – ondanks haar voornemens – nauwelijks om de deur uit te gaan om te lopen, ook al wil ze dat echt wel. Rubin zag het onderscheid: haar vriendin had blijkbaar geen moeite als er een externe verwachting was (de club), maar vond het voor zichzelf moeilijker om de deur uit te gaan (interne verwachting).

Het boek is spijtig genoeg nog niet vertaald in het Nederlands, maar ik kan mij niet voorstellen dat dat nog lang gaat duren.

4 profielen

Op basis van hoe mensen omgaan met interne en externe verwachtingen kwam ze tot 4 profielen, oftewel de zogenaamde four tendencies. Ik kan mij best voorstellen dat je denkt: oké, maar wat ben ik daarmee ? Het antwoord is: véél ! Want als je wil samenwerken met iemand of je wil iets van iemand (niet in de manipulatieve zin), dan kan je maar beter weten hoe je dat het beste aanpakt. Ik heb er alvast veel aan gehad!

  • De upholder heeft geen moeite met interne en externe verwachtingen. Het is iemand die houdt van lijstjes en regeltjes en die weinig moeite heeft met het integreren van routines of het volgen van procedures.
  • De questioner stelt zich overal vragen bij. Hij zal alleen iets doen als hij daar achter staat en heeft nood aan extra uitleg. Hij ‘kiest’ om iets al dan niet te doen. Klopt het met zijn denken, dan gaat hij er voor. De questioner heeft het niet moeilijk met de interne doelstellingen/verwachtingen.
  • De rebel zegt eigenlijk per definitie ‘nee’ omdat hij het inlossen van verwachtingen (‘moeten’), ziet als een inbreuk op zijn vrijheid. Hij staat tegenover de upholder.
  • De obligers hebben weinig moeite met het voldoen aan externe verwachtingen. Zij doen wat ze beloven (externe druk) maar hebben het moeilijker met hun interne verwachtingen.Voor een mooi overzicht kan je best hier eens een kijkje nemen.

Is het een beter dan het andere ?

Volgens Rubin zijn de four tendencies onveranderlijk (daar twijfel ik wel een beetje aan) en heeft elke tendency eigen valkuilen. Na het invullen van de test bleek ik een upholder te zijn. Ik geloof dat dat correct is. Mijn valkuil is het kritiekloos omgaan met interne en externe verwachtingen. Ik ben iemand die zelfs midden in de nacht, als er overduidelijk nergens iemand te bespeuren is, netjes aan een rood licht blijft wachten. Misschien is dat nog aanvaardbaar, maar ik ben evengoed iemand die zelfs slechte boeken tot de laatste bladzijde uitleest omdat er een ‘interne regel’ in mij is die zegt dat eenmaal begonnen je het boek ook moet uitlezen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik totaal kritiekloos ben, maar ik merk wel dat structuren, regels, verwachtingen een groot impact hebben op mij. Ik kan mij geweldig schuldig voelen als ik niet voldoe aan wat ik mezelf heb opgelegd of waar ik akkoord mee ben gegaan. Schuldig voelen als in disproportioneel schuldig voelen, alsof de regel/verwachtingen/belofte àltijd boven eender welke omstandigheid staat.

Mijn lief daarentegen is een questioner/rebel. Die neemt nooit zomaar dingen aan. Hij heeft altijd extra uitleg nodig en de nood om er zijn eigen stempel aan te geven. Het lief heeft zich nog nooit aan een sportschema gehouden. Hij heeft er altijd ‘kritiek’ op (van wie het ook komt of wat het ook is). Zijn ‘minor’ tendency is volgens mij dan ook ‘rebel’. Het verschil tussen ons twee zit is overduidelijk in het volgen van een kookboek. Ik volg lijn na lijn, hij kleurt per definitie buiten de lijntjes en zal er àltijd een andere toets aan geven. Ik denk daar niet eens over na. Ik volg gewoon.
Als ik overenthousiast ben over iets, komt bij het lief altijd de ‘ja maar’. Dat weet ik al op voorhand. Ik ben een snelle beslisser (zonder weinig spijt nadien). Het lief kan zich maanden zoet houden in het afwegen en verdwalen in de ‘ja maars’.

Al bij al vullen wij elkaar mooi aan denk ik.

Omgaan met anderen – de rebellen onder ons

Wie het boek gelezen heeft ziet na verloop van tijd al van verre welk type iemand is. Ik kan iedereen op mijn werk zo grosso modo indelen in de types, zowel wat mijn collega’s als leerlingen betreft. Vooral wat dat laatste betreft heb ik toch veel aan het boek gehad. Iedereen kent wel leerlingen (of volwassenen) die per definitie ‘nee’ zeggen. Zeg jij A dan is het bij hen B. Het is verleidelijk om te denken dat dit pure dwarsliggerij is. (Dat zal het bij pubers en volwassenen soms wel zijn, maar ook dan werkt het !). Volgens Rubin komt dit omdat zij in alle moeten hun vrijheid bedreigd zien en er daarom ook resoluut tegenin gaan. Hier komt de formule hoe je wel iets kan bereiken : informatie – gevolgen – keuzes.
Bij dergelijke jongeren is het belangrijk dat je hun grote drang naar vrijheid respecteert. Als je de zaken voorstelt als een keuze, dan wordt die vrijheid minder bedreigd.

Nu is dat wel bij iedereen het geval, maar bij hen is het belangrijker. Ik geef een simpel en onschuldig voorbeeld: aan sommige leerlingen vraag ik ‘wil jij de toetsen uitdelen of wil je dat ik het aan iemand anders vraag ?’. Hier zit geen informatie/gevolg in, maar wel keuze. Ik kan je verzekeren dat ze zo goed als altijd ‘ik doe het wel’, zeggen, zelfs zonder grimas en mét een blik van ‘ik word hier volwassen behandeld’. Ik geef grif toe dat er een pak leerlingen zijn bij wie ik gewoon de toetsen geef zonder iets te vragen waarop zij vervolgens, evengoed zonder commentaar, de toetsen terug uitdelen.

Samenvatting

Het boek behandelt één aspect van een persoonlijkheid, namelijk hoe iemand met interne en externe verwachtingen omgaat en hoe je het beste met deze profielen kan omgaan. Ik denk dat veel lezers intuïtief al veel weten. Gretchen Rubin brengt het in schema en verwoordt het. Bij iedere profiel staan de (mogelijke) sterktes en zwaktes. Ze wijt verder ook hele hoofdstukken aan de verschillende mogelijke combinaties van persoonlijkheidsprofielen.

Wat ik er zelf aan overhoud is dat het goed is dat ik meer omga met àndere profielen. Van hen kan ik veel leren omdat zij juist sterk zijn waarin ik niet zo sterk ben. Zij ‘zien’ zaken die ik gewoonweg dikwijls niet zie.
Ik geloof best dat de algemene aard onveranderlijk is, maar ik denk dat er toch ruimte is om bij te leren van andere profielen en zelfs een beetje te veranderen.

Praktisch

Gretchen Rubin, The Four Tendencies, te koop bij o.a. Bol.com voor €9,99.

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2018 Op de camping

Zitten, lezen en kijken

De temperaturen waren gezakt en ik dacht dat dit misschien wel het moment was om toch nog een paar daagjes kamperen uit te proberen. De voorbije hitte was te vermoeiend voor Hugo. Misschien zou dit wel lukken.

Ik boekte een seniorencamping, wat meteen betekende dat wij de jongste telgen waren. De boeking was bewust, ik wou een plaats waar het bovenal rustig zou zijn. Uit ervaring weet ik dat de hoofdactiviteit op dergelijke campings zitten, lezen en kijken zijn. Tel daarbij ‘Nederland’ en er wordt natuurlijk ook wel eens gefietst. Op e-bikes wel te verstaan.

Wij wisten sowieso dat er ook van onze kant veel gerust moest worden, dus opvallen zouden we daar niet. Behalve wat onze leeftijd betreft misschien.

Een andere wereld

Ik zag Hugo zichtbaar genieten. We zaten (zoals de rest van de mensen) uren op onze stoel boeken te lezen en andere kampeerders te spotten. ‘goede morgen’, ‘goeie dag’, ‘leuke hond’, zo begonnen de kleine conversaties van mensen op weg naar de sanitaire blok. Tegen een uur of 17 werden de BBQ massaal bovengehaald. Of liever de skottelbraais,  klassieke BBQ’s zijn er niet meer. Best wel veiliger ook. Het is ongelooflijk wat er allemaal uit die Cadacs tevoorschijn kwam. Het is precies een kookkunst op zich.
Wij genoten, echt. Van de rust, van de mensen op de camping, van 4 dagen waarin het woord kanker niet viel en niemand overigens wist dat Hugo ziek was. Kan best goed doen !

Kessel, Venlo en Roermond

De eerste dag regende het de hele dag, maar de volgende dagen bezochten we Kessel, Venlo en Roermond. We aten er het typische ‘twaalfuurtje’, een mengeling van allerlei hapjes. Naar verluidt moet dat traditioneel een ‘kroket’ bij. We genoten van het uitzicht op de Maas, want alle drie liggen ze langs de Maas. Voor mij ook een prima streek op te lopen.

Nattevingerwerk

We rekten ons vakantie en boekten een halve dag bij zodat we pas donderdagavond moesten vertrekken. Kessel ligt op anderhalve uurtje rijden (met de caravan), dus dat gling vlot. Op vrijdag hadden we onze traditionele afspraak op Gasthuisberg. Weer een andere arts, ongelooflijk hoeveel artsen er wel niet moeten zijn met deze specialisatie, want wij hebben nog nooit 2 keer dezelfde gezien. De informatie die ze geven is niet altijd consistent, want bij ons soms voor verwarring zorgt. De ene zegt het zo, de andere zegt het anders. De voorgestelde behandeling bij het begin (na 3 maanden minder sterke chemo), daar wist deze arts niets van. Zodat het toch maar bij het oude bleef. Dat was mij al opgevallen en ik had er al iets over gezegd, maar het was de eerste keer dat ik Hugo hoorde zeggen dat ook hij de indruk had dat het een beetje nattevingerwerk was. Er was een afspraak voorzien met een (kanker-)psycholoog maar plots bleek die niet te vinden. Ook vorige keer vonden ze hem/haar niet. Ik had compassie met de verpleegster. Ze was werkelijk gegeneerd, voor iets waar ze helemaal niets kon aan doen.

Ik merk dat wij gelaten worden. Onze verwachtingen zijn niet hoog meer. Fabriek Gasthuisberg.

Schooljaar in zicht

Ondertussen komt het schooljaar in zicht. Gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik blij dat deze vakantie, die helemaal geen vakantie was, voorbij is. Eind augustus zitten we aan de helft van de chemobeurten. De helft, dat telt toch !
Anderzijds heb ik best wel schrik. Komen de meeste collega’s opgeladen batterijtjes, hier is dat niet het geval. Ik breng een behoorlijk rugzakje mee.
Toch zie ik uit naar dat nieuwe jonge volkje. Naar een wereld die – net als de camping – ‘anders’ is, waar het niet allemaal rond kanker draait. Misschien vind ik mijn weg wel terug. 

Die paar dagen op de camping. Samen met het lief. Boeken lezen. Buiten ontbijten. Dat geluk zo eenvoudig mooi kan zijn ! Het heeft ons zo’n deugd gedaan !

1000 vragen

1000 vragen #105 Waarin wil je kind blijven ? – in de verwondering

Verwondering als een kind

Dat heet dan gelukkig zijn

Ik ben vrij makkelijk gelukkig. Wanneer de zon doorbreekt en ik zie hoe de alles opklaart, kan ik blij zijn. Evengoed zelfs als het regent en ik lekker thuis ben. Blij en gelukkig dat ik niet in die regen hoef te zijn. Maar evengoed kan een regenbui tijdens het lopen mij blij maken. Lekker verkoelend.

Het lief maakt mij blij. Een knuffel tussendoor. Een goed verhaal. Spaghetti à la Hugo. ‘s morgens wakker worden in mijn caravan en zien hoe heel langzaam het leven op de camping op gang geraakt. De gezelligheid van ons huis als veilige haven. Als de wereld rondom mij plots niet meer zo veilig lijkt. Mij geborgen weten bij geliefden.

Het is een beetje zoals een kind.

Verwondering

Verwondering en klein geluk liggen dicht bij elkaar. De natuur blijft mij verwonderen. Wolkenspel. Het leven van insecten. Dat blijft een wondere (en tegelijk behoorlijk vreemde) wereld voor mij. Hoe de natuur altijd het laatste woord heeft, al denken wij dat we de natuur meester zijn. Tegenover ons huis staat een huis al jarenlang leeg. Het huis krimpt onder de natuur die het langzaam inneemt. Het wordt altijd groener. Wonder vind ik dat. Maar natuurlijk evengoed een uitdaging voor het eigen huis. Dat onkruid beperkt zich niet tot de overkant.

Het warme nest dat liefde heet

Net zoals kinderen bovenal afhankelijk zijn van liefde ben ik dat ook. De nood aan een veilig nest, de nood aan een glimlach, een knuffel. De nood aan de zekerheid dat wij er zijn voor elkaar. Dat wat dit betreft, nooit iets zal veranderen. Dat de liefde voor altijd is.

Ja, daarin wil ik kind blijven.

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Gelezen

Gelezen: Meer door minder, maak ruimte om te leven – Joshua Becker

Joshua Becker

Joshua Becker: één van de meest invloedrijke schrijvers over minimalisme

Wie zich maar een beetje verdiept in het minimalisme, kan niet om de naam van Joshua Becker heen. Ooit kom je de naam tegen, of misschien kwam je al terecht op zijn drukbezochte website ‘Becoming Minimalist’. Ik volg Joshua Becker al een hele tijd via zijn website en kan mij bovenal vinden in zijn aanpak. Het gaat om kwaliteit van leven. Becker geeft je geen schuldgevoelens, iets wat mij bij andere minimalisten soms wel overkomt. Er is geen ‘one size fits all’. Centraal staat dat je ruimte maakt in je leven (ondertitel !) zodat je tijd, geld en ruimte hebt om op die manier te leven zoals je dat zelf wil.

Minimalisme

 

Persoonlijk verhaal

Het boek staat vol persoonlijke verhalen en getuigenissen van mensen die zich vragen stelden over het omgaan met spullen. Het minimalisme heeft overal aanhangers, jong en oud. Het consumentisme, dat zo’n beetje de religie van de westerse wereld is, sluipt overal binnen. Het ‘meer en beter’ is een zwaar dogma dat zich evengoed nestelt in immateriële zaken. Méér vakantie, méér doen in minder tijd, méér sociale contacten, méér boeken lezen etc.
Ik probeer er mij zo bewust mogelijk van te zijn, en ook al wil ik helemaal geen tijd steken in ‘Keeping up with the Joneses’, toch merk ik dat ik er zelf niet immuun voor ben. Al die interieurboekjes doen mij soms vergeten dat ik mij écht wel gelukkig in mijn huis voel en wellicht niet eens happy zou zijn in een VT-wonen interieur. Dus ja, zo’n boek helpt wel om even wat helderder te zien. Thanks Joshua !

Hoe meer spullen…

Joshua Becker

Dit zijn zo’n wijsheden waarvan ik denk:  jaja, dat weet ik. Maar als ik aan het opruimen ben en sommige spullen voor de zoveelste keer door mijn handen gaan, dan vraag ik mij soms wel af of ik echt niets beter te doen heb. Beter organiseren of beter opruimen is geen optie. Tenzij de spullen natuurlijk eeuwig en altijd onaangeroerd in een kast staan, wat op zich nog erger is. Dan vergaren ze stof en zijn ze verloren geld.

In het boek citeert Joshua enkele cijfers over de tijd die Britten besteden aan het shoppen voor kleren en schoenen. 45 uur voor het shoppen van schoenen alleen. Dat zijn dus 6 werkdagen. Alleen voor schoenen.

Voordelen van het minimalisme

Joshua Becker somt in het eerste hoofdstuk de voordelen van minimalisme op:

  • Meer tijd en energie
  • Meer geld (waar je toch dromen kan mee verwezenlijken)
  • Meer vrijgevigheid (materieel maar ook in tijd !)
  • Meer vrijheid (het beschikken over meer geld betekent ook meer vrijheid, zoals de vrijheid om voor minder geld te werken)
  • Minder stress (alle bezit geeft stress, al is het maar om te verliezen of te onderhouden)
  • Minder afleiding
  • Milieuvriendelijk
  • Kwalitatief beter bezit (kies liever voor kwaliteit ipv kwantiteit)
  • Meer tevredenheid
  • ….
  • ….

En zo zijn er wel meer voordelen.

Durf te gaan voor wat echt belangrijk is

Keer op keer komt dit refrein terug. Minimalisme maakt je ‘rijker’ om datgene te doen wat je echt wil doen. Ik denk dat dit de aantrekkelijkheid is van minimalisme. Toch is het niet makkelijk om in te gaan tegen een stroom van altijd meer en beter. (Smartphones ! Gadgets !).
De beste motivatie is dan ook om te zien wat het je opbrengen kan. Soms vraagt dat best wat moed in het begin, maar het wordt steeds makkelijker.

Minimalisme

Vorig jaar werd in geconfronteerd met de verkeerde prioriteiten toen we onze volledige benedenverdieping moest worden leeggehaald omdat alles opnieuw geverfd werd. Werkelijk weken had ik nodig om spullen in te pakken, waarvan sommige al jaren niet meer aangeraakt. Onze boekenmuur werd tot 1/3 gereduceerd en nog steeds ben ik onder de indruk van de hoeveelheid dozen die we naar de kringloopwinkel brachten.

Je blik wordt scherper, doelgerichter

Dit boek – zo’n beetje een basiswerk over minimalisme – heeft als grote verdienste dat het je blik scherper maakt. Wat wil ik echt ? Wat doe/koop/bezit/verlang ik allemaal waarvan ik niet eens echt overtuigd ben dat dit mij dichter bij mijn doel brengt ? Ook al brengt minimalisme je geld op, toch is geld niet de motivator. Soms lees ik wel eens blogs waarbij het lijkt alsof het gaat om zo goedkoop mogelijk te leven. Misschien is dit ook een vorm van minimalisme, maar dan stel ik mij de vraag: waarom ? Om meer geld op je rekening te vergaren ? Uit angst ? Bestaat de kans niet dat je dan opnieuw slaaf wordt ? Dat is alvast niet de insteek van het boek. De insteek is, ik zeg het nog maar een keer omdat ik het zo belangrijk vind, levenskwaliteit. Zodat je die dingen kan doen die je na aan het hart liggen. En wie wil dat niet ?

Praktisch

Joshua Becker, Meer door minder, maak ruimte om te leven, 160 blz., Kok 2016
Te koop bij o.a. Bol.com paperback voor €17,50 , ebook voor € 9,99