Categorie archief: Tentoonstelling

Snapshot diary

Snapshot diary week 18/2018 Zomer in Nieuwpoort !

Nieuwpoort - vakantie

Mei zit vol extra vakantiedagen !

Ik laat die extra vakantiedagen echt niet aan mij voorbij gaan  ! En als de zon ons dan nog eens trakteert op haar gulle aanwezigheid dan ben ik helemaal van de partij !

Dus trok ik deze week voor enkele dagen richting Nieuwpoort. Met de caravan, om te genieten van het buitenleven. Ik reed kilometers (totaal zo’n 80 !) met de fiets en deed mijn ogen te goed aan Beaufort.

Het campingleven

Het campingleven bevalt mij uitermate. Het leven is er trager, veel trager. Als het weer een beetje meezit (lees: geen of weinig regen) dan leef ik helemaal buiten. Ik vind het heerlijk om ‘s morgens door het raam te kijken en te zien hoe de zon opkomt. Na sanitaire stop en warme douche rijd ik met mijn fiets richting campingbakkerij. Ik koop er meteen ook de krant. Tafel buiten, stoel buiten en ik ben goed voor anderhalf uur ontbijt en krant. Verse broodjes en verse krant. Dat zou ik evengoed thuis kunnen doen, maar dat gebeurt niet.

Ondertussen hebben al een paar mensen goede dag gewuifd of ‘smakelijk’ gewenst. Er is een warme vriendelijkheid op campings. Misschien komt dat omdat iedereen zo relaxed is.

Het valt mij verder op hoe stil het er is. Ook zijn er best wat kampeerders. Dit is nog mei, het voorseizoen en kinderen heb ik er zo goed als niet gezien.

Beaufort

Ik heb mijn dagen voornamelijk gevuld met fietsen. Ik fietste het binnenland in maar fietste via de dijk evengoed zo’n 20 km naar Oostende. De eerste dag had ik de wind op kop, dat is niet min aan de kust, maar de langste rit van 40 km viel best mee. De wind was mij goed gezind. Ik zag werken van deze (2018) editie van Beaufort en voorgaande. Van alles wat ik gezien heb is onderstaand werk mijn huidige favoriet. Het is een werk van Nina Beier. Het knappe is dat het de natuur deel uitmaakt van het kunstwerk. Het staat immers op een golfbreker wat betekent dat het bij vloed helemaal overspoeld wordt door water en bij eb langzaam tevoorschijn komt.

Holy Land van Kader Attia (FR) raakte me toen ik de uitleg las. Spijtig dat het een tijdelijke installatie is, want het geeft zo te denken. Het is een sober werk en heeft volgens mij geen politiek statement. Het beschrijft de werkelijkheid zoals ze is, zonder stelling in te nemen. Dat maakt het volgens mij nog sterker.

Werk ik eigenlijk nog wel ?

Ik kan mij voorstellen dat die vraag soms wordt gesteld als je mijn snapshot diary leest. Over het werk vind je hier weinig, ook al zit daar een vat vol verhalen. Maar het ligt soms gevoelig, foto’s zijn al niet zo evident en veel komt ook ieder jaar terug. Maar dit was toch de eerste keer: een projectdag rond EHBO en verkeer gegeven door externen met véél kennis van zaken. De wereld is weer wat veiliger geworden !

 

 

 

Snapshot diary week #12/2018 Eindelijk ook weer lente in mijn hoofd !

snapshot diary

Lente in de lucht, lente in mijn hoofd

Alsof ik eindelijk weer kan ademen ! Oef ! En dat zonnetje, dat zorgde ervoor dat alles netjes synchroon liep. Soms moet je nee durven zeggen, hoe goed het voorstel ook is en toen ik dat eindelijk had gedaan stond ik verrast over de impact. Ik voelde me terstond lichter, vrijer, blijer, energieker. Als dat niet goed is !
Ik was zo enthousiast dat ik het ging vieren in Het Moment, alwaar ik mijzelf trakteerde op ‘wentelteefjes van peperkoek met ijs en vers fruit’. Wat een feest !

Het Moment Averbode

Ja, de foto doet onrecht aan hoe geweldig lekker het was. De peperkoek wordt daar trouwens ter plaatse gebakken, ambachtelijk als alles daar is. Kan het nog verser ?

Eindelijk weer energie

Met het eind van de lente komt ook de broodnodige energie eindelijk weer vrij. Ik mag adn al de 40-dagenfitchallenge hebben opgegeven, ik hou mij tegenwoordig netjes aan mijn looptrainingen. Dat blijft lastig maar de beloning is o zo groot ! Lopen blijft wonderen doen voor mij. Er komt energie vrij, het zelfvertrouwen groeit, het lichaam wordt fitter, kortom, wat een boost !

Wandeling in Maastricht

Vrijdag bracht ik nog een bezoekje aan Maastricht waar ik eindelijk het Bonifantenmuseum bezocht. Ik vrees dat ik onvoldoende voorbereid was, want ik leek geen samenhang te vinden. Het museum was kleiner dan verwacht en ik vrees dat ik doorgaans nogal verwend ben wat musea betreft. Hier had ik het gevoel dat ik het zelf een beetje moest uitzoeken en dat verschillende collecties, zomaar zonder uitleg (of ik vond die niet) naast elkaar stonden. Het meest boeiende vond ik echter dit :

Bonifantenmuseum

In de cupola (dat is een soort kegelvormig dak, hét kenmerk van het Bonnefantenmuseum) maakte Stanley Donwood een wandschilderij in de vorm van een optical glade. Thom Yorke (Radiohead) maakte er een geluidscompositie bij. Echt een wonderlijk gevoel, alsof je totaal ergens anders was ! Vol rust en vrede ! (Klinkt goed, niet ?)
Ik had best zin om mij ook zomaar in die kussens te gooien, maar hé, ik blijf een Belg. Dat gaat nog niet zo vlot bij mij als bij die Nederlanders !

Vol plannen

Eenmaal de lente in huis komt ook de paasvakantie eraan en die zit vol plannen ! Ik hoop op een droge vakantie (zon durf ik niet te vragen, maar dat zou natuurlijk geweldig zijn), want met mijn huis op wielen trek ik richting noorden ! Up we go !

Nog één weekje werken !

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot diary week 23/2017 zomer in Tongeren

Tongeren

De week vloog letterlijk (veel wind !) en figuurlijk (waar blijft de tijd ?) voorbij. Dat de zon een constante is blijft mij gelukkig maken. Ik werd verrast door een bezoek aan Tongeren en ben weer helemaal verliefd op mijn loopschoenen. 

Tongeren is altijd goed

Bezoek aan het Teseum – schatkamer

Iedere keer ik in Tongeren ben denk ik: wat een fantastische plek ! En dan heb ik het vooral over de ‘oude’ geschiedenis die je er op elke hoek vindt en hoe knap de stad Tongeren daar op inspeelt. Het zijn geen doffe musea en voor wie niet eens graag ‘binnen’ is, de stad en omgeving heeft genoeg ‘bewaarde geschiedenis’ die je gewoon wandelend kan ontdekken. Dit keer bezocht ik niét het overbekende Gallo-Romeins museum maar wel het jarige Teseum.  Ik volgde er het traject van 16 jarigen, al waar ik opdrachten moest maken via een I-pad en mij gevraagd werd wie mijn idolen waren en voor welke bestemming ik best wat over heb. Dat werd dan weer helemaal gelinkt aan de geschiedenis van toen. Pelgrimstochten om ‘schatten’ te zien. Reflecteren over wat jij zelf kostbaar vindt in je leven.

Teseum

De kinderversie lijkt mij nog leuker

Ik volgde de ‘jongerenversie’ beroepshalve, maar toen ik de uitleg hoorde bij de ‘kinderversie’ vond ik die nog toffer. Kinderen krijgen een echte ‘schatkoffer’, waarin ze zaken moeten verzamelen in het museum en zo gaande weg de collectie ontdekken. Op het eind van de rit krijgen ze een badge als schatzoeker. De ‘volwassen’ versie (ook met audio) geeft ‘gewoon’ informatie bij elk stuk.  Een aanrader voor wie in de vakantie naar Tongeren wil !

Eindelijk een vakantie geboekt !

Wij waren bijna vergeten om een vakantie te boeken. Nou ja, echt vergeten niet, maar we stelden het altijd uit omdat we er simpelweg de tijd niet voor namen. Misschien komt het ook wel omdat we steeds meer op vakantie gaan, zelden ver en nooit echt lang. Wat een verschil met vroeger toen Europa als continent sowieso was uitgesloten ! Een mens verandert ! Nog een verschil: zocht ik vroeger de drukte en de steden op, nu kan het niet rustig genoeg zijn. Dit jaar boekten we een huisje in een dorp van 7 huizen, ergens putje Auvergne. Natuur ! Water ! (En ook: Wifi !). Meer hoeft het tegenwoordig niet te zijn, al geef ik toe dat manlief voor deze de vrije hand kreeg. Lag het aan mij, dan was het toch richting noorden én zee.

Auvergne

Aftellen naar de vakantie

Met de ‘geboekte vakantie’ in het verschiet wordt het nu wel echt aftellen naar de vakantie. nog drie weken te gaan !  Een ander ritme (examens) en dan eindigen met de blik op een zorgeloze vakantie. Want dat is die zomervakantie toch wel.  Hoofd en hart zijn tijdens die andere vakanties nog altijd bezig met het werk, dikwijls werk ik dan aan ‘lange projecten’. Maar de zomervakantie ? Die is gewoonweg zalig.

Wandelen en lopen – ik word oud

Het goede weer heeft ook mijn sportambities verhoogd. Geen specifiek doel, maar ik ben opnieuw dikke maatjes met mijn loopschoenen. Deze week genoot ik van het lopen, al werd ik (vooral in het begin van de week) bijna weggeblazen door zoveel wind. Zalig om mij zo te meten met de natuurkrachten. Dat ik ouder word merk ik wel:  ik durf al eens voor langere tijd stijf te zijn na zo’n training. De tijd dat ik dat allemaal kon zonder een pijntje nadien en stretchen ligt wellicht voor altijd achter mij. Ik voel dat ik rugversterkende oefeningen zou moeten doen, maar dat planken mag dan wel hip zijn, ik vind er weinig aan, al zal ik het toch wel doen.

Week 6 van het 6:1 vastendieetboek

Nu moet het lukken dat week 6 net oefeningen geeft om fysiek wat sterker te worden.

Door je spieren te ontwikkelen, bescherm je jezelf tegen gewrichtsproblemen. Spieren kapselen je gewrichten in, waardoor je minder kwetsbaar bent voor blessures.

Ik vrees dat ik er niet (meer) onderuit kan. Dat al dat lopen zonder extra krachtoefeningen mij zo richting lappenmand zal leiden.

Gelukkig hoef ik geen half uur hetzelfde te doen, want ik ben er echt geen fan van !

Het ‘gewicht’ of liever het gewichtsverlies blijft de goede kant opgaan. Dik (what’s in a word) 2 kg.   Ik heb niet de indruk dat ik aan het diëten ben, wel dat ik heel bewust bezig ben met eten. Zo heb ik ook een ‘omgekeerde vastendag’.  Niets bijzonders, en al helemaal geen vreetdag, maar op vrijdag gun ik mezelf eender welk dessert.  Zonder maar een beetje schuldgevoel. Zo liep ik vrijdag speciaal de bakker binnen om een lemonpie te kopen. Wat is dat zalig lekker ! Omdat ik voor de rest het snoepen (en gebak) compleet heb geschrapt, smaakte dit precies nog tien keer zo goed. Geen gram schuldgevoel ! Dat was de spreekwoordelijke kers op de taart !