Tagarchief: boek

Het zeeboek – Sarah Devos

Dat de zee zoveel meer is dan een partij zand en water met prachtige horizon. Het krioelt er van het leven, groot en klein, een wereld op zich. Na het lezen van het Zeeboek van Sarah Devos, is een bezoek aan de kust nooit meer hetzelfde.

De zee blijft verrassen

Winter of zomer, de zee blijft aantrekkelijk. Als een plaatje, ingelijst door vele kunstenaars en toch vol leven. Kinderen verzamelen er schelpjes, verkopen kleurige papieren bloemen. Voor schattenjagers is het strand een paradijs. Alleen: wat is het allemaal? Een mossel? Welke schelp? Zijn wieren planten? Die kleine beestjes, zijn dat garnalen in de maak of kleine visjes? In het Zeeboek vind je antwoorden.

Belgische kust, Zeeland of Nederland?

Elke kust heeft zo zijn charme en dat komt meestal door de mensen die er wonen. Gelukkig kent de natuur geen staatskundige grenzen en kan je met het Zeeboek in de hand op verkenning aan onze Noordzee.

De beschreven strandvondsten liggen voor het rapen in het Nederlandstalige gedeelte van onze Noordzeekust, van De Panne tot de Wadden. Sommige schatten vind je eerder in het westen, andere alleen in het noorden, maar allemaal zijn ze vrij vlot te jutten.

Sarah Devos, Het Zeeboek

De Belgische kust versus Zeeland

Ik nam de proef of de som en boekte een weekendje Zeeland. Als een onderzoeker speurde ik het strand af en had er waarlijk plezier in. Ik nam foto’s met de gedachte dat straks – eenmaal terug in mijn strandhuisje – ik niveau 1 van strandkenner zou worden.

Zo’n duin komt er natuurlijk niet van de ene dag op de andere. Het begint met een piepklein duintje ofwel een ’embryonaal duin’. Daartegen hoopt zich steeds meer zand op en zo krijgen ook andere planten ‘voet aan wal’. Steeds meer planten vinden en dieren vinden hun weg naar het jonge duintje en het duin wordt jaar na jaar groter.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Het eerste wat opvalt in Zeeland is dat de kust er veel grilliger is dan in de Belgische Kust. Aan de Belgische kust kan je bijna in 1 rechte lijn de hele kustlijn afgaan. In Nederland is dat amper het geval. Het levert onze typische zeedijk op waar we lekker kunnen op flaneren en waar menig volwassen zalige kinderherinneringen aan heeft van go-carts en spelen op de dijk.

Neem nu de Belgische kustlijn: dat is een strakke, rechte lijn van 67 km. Gek toch? Als je er over nadenkt, weet je dat zo’n rechte, onveranderlijke lijn allesbehalve natuurlijk is. Een paar honderd jaar geleden zag onze kustlijn er niet kaarsrecht uit. Dat is nog maar zo sinds het massatoerisme en de invoering van de congé payé, ofwel de betaalde vakantiedagen waardoor plots iedereen vakantie kon vieren. In de vorige eeuw werden om die reden heel wat gigantische appartementsblokken neergepoot op onze geroemde zeedijk.

Sarah Devos, Het Zeeboek

De ene ontdekking na de andere

Zou het Zeeboek mij inderdaad een kenner maken? Ik had me al wat ingelezen en moest onmiddellijk besluiten dat ik de zee (en niet Sarah Devos) behoorlijk onderschat had. Er was zoveel te zien! Ik had dan wel een notie van zeewier, maar zag plots dat het ene het andere niet was. En dat opbollend schuim, wat was dat?

Het bovenstaande zie je dikwijls hangen aan steigers. Ik heb mij vaak afgevraagd wat het was. Het hecht zich als een mossel, maar dat is het overduidelijk niet. Het zijn zeepokken en die zijn familie van de kreeften (!). Oké, en nu komt het hele verhaal van dit eigenaardige wezentje :

Iedereen heeft er al een gezien maar ik vond het verbazingwekkend om te ontdekken wat er in dat minivulkaantje met zes kalkplaatjes leeft. In elke harde, witte pok woont één diertje. Bij eb schuift dat dier een plaatje boven zijn kop om zichzelf te beschermen. Tegen etenstijd schuift hij het luikje weer open en steekt hij zijn pootjes naar boven om voorbijdrijvend eten vast te grijpen – net zo’n grijparm uit een lunapark. O ja, enne… een zeepok heeft in verhouding een gigantische penis. Daarmee bevrucht hij zijn buren, want zelf even binnenwippen zit er voor deze stevig vastgeplakte zeepok natuurlijk niet in.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Dat is dan weer het geweldige aan Sarah Devos, ze vertelt het op zo’n manier dat je het nooit meer vergeet. Ze schrijft zo beeldrijk dat je helemaal mee bent, al laat ik de zeepokken na het lezen van dit stukje toch een beetje links liggen :-).

Nu zeg ik niet meer ‘kwal’, maar ‘oorkwal’ en nee, dat ga ik niet zomaar vergeten, weerom, dankzij Sarah Devos!

Een oorkwal is supersimpel te herkennen: bovenop zie je vier ‘oortjes’. Dat zijn de geslachtsorganen van de kwal. Een oorkwal netelt, maar dat voelen mensen doorgaans niet. Aangespoelde exemplaren kunnen al helemaal geen kwaad meer: je ziet ze de hele zomer.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Het Zeeboek is een blijvertje

Dat Zeeboek, dat blijft hier altijd in handbereik liggen. Er is zoveel te ontdekken langs de kust dat het onmogelijk is om het in één keer in je op te nemen. Maar bovenal: met het Zeeboek brengt Sarah Devos de zee altijd wat dichterbij, zoals in de tijden dat ik de zee mis. Ik ben immers veel minder aan zee dan ik zelf wel zou willen.

Sarah Devos is een verhalenvertelster

De kracht van het Zeeboek zit in de schrijfstijl van Sarah Devos. Ze schrijft met kennis en kunde, maar wel op zo’n manier dat het vlot leesbaar is. Het zijn als kleine verhaaltjes, als een gids die je eender wat kan vragen.

Als ik één vrees heb, dan is het dat dit boek zal worden onderschat. Er staat echt héél veel in en het boek is allesbehalve oppervlakkig. Het moet een huzarenwerk geweest zijn om dit boek te schrijven. Hoe schrijf je een boek over zo’n eindeloze wereld zonder encyclopedisch te worden? Zonder te vervallen in lijstjes en feitjes? Hoe blijf je het aantrekkelijk houden? Hoe dan ook, Sarah Devos is er meer dan in geslaagd.

Ik ben al benieuwd naar haar volgende boek!
Sarah Devos schreef ook (mee aan) o.a. Het Bosboek en Zakboek voor het bosbaden.

Praktisch

Sarah Devos, Het Zeeboek is een uitgave van Manteau (2019) en telt 192 blz. Achteraan zit een schitterende poster met de allerlei kustschatten. Het boek is o.a. bij Bol.com te koop voor € 24,99.

Maar voor je doorklikt, denk dan even aan je lokale boekhandelaar die vol liefde boeken inkoopt, je als klant van een extra babbeltje voorziet en je misschien ook andere schatten leert kennen. Daar kan geen onlineverkoper tegenop !

De laatste toevlucht

Gelezen: De laatste toevlucht – Marissa Stapley

Een aantal koppels wiens relatie zo goed als op de klippen is gelopen, hoopt op een laatste redmiddel door een verblijf op een resort. Daar zullen ze worden begeleid door een beroemd therapeutenkoppel dat ze 100% garantie geeft dat ze hun relatie weer op rails zullen hebben na hun verblijf. Het lijkt bijna te mooi om waar te zijn…

Genomineerde thriller

De laatste toevlucht‘ (vertaling van the last resort) is een thriller waarvan de spanning langzaam wordt opgebouwd. Bladzijde na bladzijde ga je steeds meer om adem happen. Het boek is door Oprah magazine genomineerd als beste strandboek, maar laat je niet misleiden, veel strand zal je niet meer zien als je eenmaal in dit boek begonnen bent. Anderzijds vertoef je door dit verhaal op een paradijslijk resort ergens aan de Mexicaanse kust. Palmbomen, lekker eten, de zee altijd op gehoorafstand.

De Laatste toevlucht

Ieder mens heeft 13 geheimen

…waarvan 5 onbesproken. Het zou zo in de Flair kunnen staan. Feit is dat de koppels wel degelijk allemaal hun rugzakje met onuitgesproken frustraties en verdriet meebrengen. Menselijk allemaal. Tot hiertoe zou je kunnen denken dat je in een sitcom van Dr. Phil terecht gekomen bent.
Er lopen echter twee verhaallijnen door het boek. Enerzijds de tijdslijn van alles wat op het resort gebeurt, anderzijds staan tussendoor gesprekken met een (gerechts?)psychiater die duidelijk een heel stuk later zijn. Vanaf het begin van het boek weet je dat er een moord gepleegd is op de mediagenieke en beroemde Miles, dé therapeut die door velen als een halve god wordt aanzien.

Hij: Je bent mijn patiënt. Ik ben er om je te helpen, niet …
Zij: Niet om me mijn geheimen te ontfutselen bedoel je? Maar we weten allebei dat dat niet zo is. We weten allebei dat het juist om die geheimen gaat. Alleen heb ik je eigenlijk nog bijna niets verteld. Ik heb je niet verteld wat er echt gebeurd is.
Hij: Je bedoelt met Miles? Wie hem vermoord heeft? Wil je daar vandaag over praten?


Citaat uit: De Laatste toevlucht van Marissa Stapley

Een beetje Agatha Christie

Het boek deed me wat denken aan ‘Murder on the Orient Express’ van Agatha Christie. Een groep mensen bijeen op een trein (hier een resort) die allemaal motief lijken te hebben om een moord te plegen. Ook in ‘De laatste toevlucht‘ blijken geheimen uit het verleden aanleiding te geven tot moordzucht. Maar wie dan? En waarom? Waarom de therapeut, door iedereen geroemd om zijn inzicht en empathie, die vermoord wordt?

Hij: … Er is uitgebreid onderzoek gedaan en gezocht naar zijn lichaam. Maar de zaak is opgelost. Punt uit. Onopzettelijke verdrinking.
Zij: Nee. Ik sliep toen niet.
Hij: Je sliep wel. Er zijn heel veel mensen, in het hele resort die allemaal zeggen dat je sliep. En toen je wakker werd, kreeg je een psychose. Je sloeg door toen je hoorde dat Miles nergens meer te vinden was, dat hij misschien dood was.
Zij: Het is een leugen, van a tot z. Ze hebben allemaal gelogen.
Hij: Om wie te beschermen? Hebben ze allemaal gelogen om jou te beschermen?
Zij: Ja. Omdat ik hem vermoord heb. Dat heb ik gedaan. Als zijn lichaam ooit gevonden wordt, zullen ze erachter komen. Ik heb hem doodgestoken. (…) Het hele restaurant zat onder het bloed.
Hij: Maar er is helemaal geen bloed gevonden in het restaurant.


Citaat uit: De Laatste toevlucht van Marissa Stapley

Praktisch

De Laatste toevlucht

Marissa Stapley, De laatste toevlucht is uitgegeven door Karakter (juni 2020) en is Te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00 (Paperback). Je kan het boek ook als ebook kopen voor € 4,99. Het boek telt 304 blz. Prijzen geldig bij verschijnen van dit artikel.

Maar voor je doorklikt, denk dan even aan je lokale boekhandelaar die vol liefde boeken inkoopt, je als klant van een extra babbeltje voorziet en je misschien ook andere schatten leert kennen. Daar kan geen onlineverkoper tegenop !

Summerreading legt de nadruk op boeken die je in één ruk wil uitlezen. Heerlijk (ont-)spannend! Meer zin in summerreading? Klik hier.
Liever non-fictie of boeken met wat meer gewicht? Klik dan hier.

Bart Ap Dijksterhuis

Gelezen: Bart – Ap Dijksterhuis

Bart van Ad Dijksterhuis vertelt het verhaal van een bijzondere vriendschap tussen twee buurjongens. In tegenstelling tot vele jongeren van zijn leeftijd gaat Bart zijn eigen pad. Hij lijkt wijzer, ouder, zelfzekerder dan zijn leeftijdsgenoten. Tot hij geheel en al in beslag wordt genomen door Romy, waar hij oeverloos verliefd op is.

De jaren 80 – The Cure, Blondie, en de Sex Pistols

Bart speelt zich af in de jaren 80, in de tijd waarin menig jongen droomde van Blondie en het haar stylde zoals Robert Smith van The Cure. Ap Dijksterhuis haalt de sfeer van de jaren 80 helemaal naar hier door de vele verwijzingen. Muziekvoorkeuren bepaalden je identiteit.

De muren van de kelder waren volgeschreven met fragmenten uit songteksten: ‘Don’t know what I want but I know how to get it’ stond er naast de deur – uit Anarchy in the UK van de Sex Pistols en iets verderop This is a crisis I knew had to come / Destroying the Balance I’d kept it. uit ‘Passover’ van Joy Division. De punkers en de wavers, voornamelijk gehuld in zwart, zaten op en rond de houten blokken aan de zijkant. Ze draaiden hun sjekkies van Drum- of Samsontabak. De hardrockers met hun bestikte spijkerjasjes hingen aan de deur aan de bar en de kakkers stonden onwennig bij de ingang te kijken waar ze hun felgekleurde O’Neilljassen kwijt konden. In tegenstelling tot de anderen, zo vertelde Bart, kwamen ze maar zelden in de kelder.

Citaat uit Bart – Ap Dijksterhuis

Bart - Ap Dijksterhuis

Een bijzondere jongen

Bart is een jonge dichter en filosoof. Hij ziet het leven in gedichten, wat hem meteen een ongeloofelijke romanticus maakt. Als nieuwe jongen in de klas zonder ook maar enige behoefte zich te conformeren – hij blijft altijd zichzelf – blijkt hij niet al te populair te zijn in zijn school, al doet hem dat niet echt iets.

Bart praatte niet vaak over school. Hij hield, uiteraard zou ik willen zeggen, van Nederlands, Engels en Duits, maar voor de rest beschouwde hij school zoals de meeste vaders in ons dorp hun werk zagen: het hoorde erbij, het was nu eenmaal wat je deel tussen de leuke dingen door die je echt interesseerden. (…) Ik had niet de indruk dat hij op school veel contact had met anderen.

Citaat uit Bart – Ap Dijksterhuis

Overdonderend verliefd

Hij ging weer zitten. ‘Len, ik weet soms niet wat die verliefdheid met me doet. Het is overdonderend en onomkoombaar. Een bosbrand opgejaagd door een storm’. Hij zuchtte diep en ademde langzaam uit. ‘Ik kan een halfuur lang naar haar handen kijken, die zijn zo ontzettend…’ , hij zocht even naar een woord….’volmaakt’. Peinzend keek hij naar het plafond en hij glimlachte alsof hij die handen voor zich zag’.

Citaat uit Bart – Ap Dijksterhuis

‘Het is onmogelijk om een tweede keer zo verliefd te worden als dit, Len. ‘Dat overleeft een mens niet.’ Hij keek me aan en ging verder. ‘De eerste keer echt verliefd dan. Mensen op TV tel ik niet mee. Natuurlijk was ik verliefd op Blondie. Wie niet?’
Hij zuchtte diep. ‘Vroeger geloofde ik niet in het idee van een soulmate, van iemand die de echte ware is, maar nu voel ik mij gedwongen om dat wel te geloven. Romy en ik horen bij elkaar.’


Citaat uit Bart – Ap Dijksterhuis

De strijd tussen jezelf zijn en erbij horen

Het is de strijd van menig jongere: conformeren aan de groep of ten alle tijde jezelf blijven en daarmee riskeren dat je een outsider wordt. Net omdat Bart lak heeft aan wat anderen denken, wordt hij door sommige klasgenoten als bedreigend ervaren. De leiders van de klas zien in hem een potentiëel gevaar en al helemaal als hij verliefd wordt op het populairste meisje van de klas. Het meisje dat, naar traditie, verkering moet hebben met de leider. Niet met een romantische ziel, aka ‘loser’ in de hoofden van deze zogenaamde leiders.

Dit zal uiteindelijk Barts lot bezegelen.

Samengevat

Bart van Ap Dijksterhuis brengt je helemaal terug naar je eigen adolescentie. Het verhaal mag zich dan afspelen in de jaren 80 in het dorp Leuvenheim (Gelderland), het is een universeel verhaal. Het is een dun boekje (143 blz.) dat je in één ruk wil uitlezen. Het verhaal, en in het bijzonder het personage van Bart, neemt je helemaal in. De adolescentie is voor velen een bijzondere periode waarin vriendschap en het vinden van de eigen identiteit centraal staan. Bart vraagt zich af of je ooit twee keer zo verliefd kan zijn als de eerste keer. Het is een vraag waarbij ik enkel kan antwoorden met een glimlach.

Bart is geschreven door Ap Dijksterhuis, hoogleraar psychologie in Nederland. Het is zijn eerste fictieboek.

Praktisch

Bart - Ap Dijksterhuis

Ap Dijksterhuis, Bart, is een uitgave van Prometheus (2020) en telt 144 blz. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 16,99 (paperback).
Maar voor je doorklikt, denk dan even aan je lokale boekhandelaar die vol liefde boeken inkoopt, je als klant van een extra babbeltje voorziet en je misschien ook andere schatten leert kennen. Daar kan geen onlineverkoper tegenop !

Op zoek naar nog boekreviews? Klik hier.

mijn jaar vol rust en kalmte

Gelezen: Mijn jaar van rust en kalmte – Ottesa Moshfegh

Je bent jong, slank, twintiger en je hoeft je, dankzij een erfenis, geen zorgen te maken over geld. Je bent bovendien bovengemiddeld mooi. Alles kan. Dus beslist het hoofdpersonage dat ze gaat voor een jaar vol rust en kalmte. Resoluut, ze maakt haar agenda leeg en beslist om een jaar lang te slapen.

Altijd op zoek naar slaap

Je moet het maar doen, een boek schrijven dat als thema de onweerstaanbare drang naar slaap heeft. Een leven waarin werkelijk niets er toe doet, alles teveel is, zelfs de goed bedoelende vriendin die terecht bezorgd is om haar.

“Ik was altijd opgelucht en geïrriteerd tegelijk als Reva plotseling opdook, zoals je je voelt als iemand je stoort terwijl je zelfmoord aan het plegen bent. Niet dat het zelfmoord was wat ik deed. Eigenlijk was het juist het tegenovergestelde van zelfmoord. Ik hield een winterslaap uit zelfbehoud. Ik dacht dat het mijn leven zou redden”.

citaat uit Mijn jaar van rust en kalmte

De behoefte aan slaap is zo groot dat ze haar werkdagen zo organiseert dat ze tussentijds in de kast gaat slapen. Dat leidt tot haar ontslag, maar evengoed tot de mogelijkheid om nog méér te slapen. Weg van alles en iedereen. Het boek mag dan één grote terugblik zijn in het grote plan om slapen te perfectioneren, grote verklaringen voor die drang vind je niet.

Boekhouding pillen

Dat slapen gaat overigens niet vanzelf. Toch niet voor wie 24 uur wil slapen. Dus moet er een plan komen. Een plan om die slaap te initiëren, om zeker te zijn dat de komende uren vaste slaap worden. Er zit niet anders op om een boekhouding van pillen bij te houden.

Ik ging naar de badkamer en checkte de inhoud van het medicijnkastje, legde al mijn pillen naast elkaar op de groezelige tegelvloer om ze te tellen. In totaal had ik twee Ambiens – en dertig onderweg – twaalf Rozerems, zestien Trazodons, ongeveer tien stuks Ativan, Xanax, Valium, Nembutal en Solfoton, plus enkele van wel tien verschillende medicijnen die dokter Tuttle eenmalig had voorgeschreven ‘omdat een herhaalrecept van dit soort opmerkelijke pillen weleens argwaan bij de verzekeringslui zou kunnen wekken’. Normaal gesproken zou deze voorraad genoeg zijn voor een maandlang redelijk slapen, niet te diep als ik zorgde dat ik rustig aan deed met de Ambien.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Een vrouw met een plan

Het verlangen naar slaap wordt zo groot dat ze een plan bedenkt om die slaap te maximaliseren. Wat als ze zich opsluit in haar huis? Misschien kan iemand de boodschappen doen terwijl ze slaapt, zodat ze tussen twee slaapbeurten door halfwakend wat kan eten, even naar het toilet kan gaan om vervolgens zo snel mogelijk weer ver te slapen? Een jaar lang?

Maatschappijkritisch

In haar boek neemt Moshfegh heel wat themata op de korrel. Reva, de vriendin van het naamloze hoofdpersonage, is bezeten door slank-zijn en uiterlijk. De galerij waar het hoofdpersonage werkt, stelt hedendaagse kunst tentoon waarvan ze zich afvraagt hoever een hype gaat en of het niet allemaal onzin is.

De kunst bij Ducat moest doorgaan voor subversief, oneerbiedig en schokkend, maar het was allemaal ingeblikte tegencultuurtroep, ‘punk, maar dan met geld’, dat je hooguit inspireerde tot het aanschaffen van een onflatteuze outfit van Comme des Garçons om de hoek.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Ook de wereld van de therapie krijgt de nodige sneren. Dokter Tuttle, psychiater, wordt voorgeseld als een gecertificeerde drugsdealer die voor steeds sterkere medicatie zorgt en ondertussen netjes in het oog houdt of de verzekering het wel zal bekostigen.

Waar kom je voor?’ vroeg ze. ‘Depressie?’ Ze had haar receptenblok al tevoorschijn gehaald. Ik was van plan om te liegen. Daar had ik goed over nagedacht. Ik zei tegen haar dat ik het afgelopen halfjaar slaapproblemen had en klaagde over wanhoop en nervositeit in sociale situaties. (…) Ik wil graag downers, dat weet ik wel,’ zei ik openhartig. ‘En ik wil iets waardoor ik geen behoefte meer aan gezelschap heb. Ik ben aan het einde van mijn Latijn. (…) Mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd.’ ‘Hoe dan?’ vroeg dokter Tuttle. ‘Polsen doorgesneden,’ loog ik.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Donker en humoristisch tegelijk

Het boek had een eigenaardige fascinatie op mij. Enerzijds dacht ik: waarom ik lees ik dit, zo donker, zo duister? Je wordt echt niet vrolijk van dit boek. Toch kon ik het boek niet neerleggen en dat had alles te maken met de schrijfstijl van Moshfegh. Meesterlijk gewoon.
Het is geen boek om te lezen als je zelf in een dipje zit of twijfelt of het allemaal wel zin heeft. Of … misschien wel (bij een dipje dan), want dan ga je zo om jezelf lachen. Want zoveel ellende, zoveel duisternis doet je bij het lezen van dit boek toch wel glimlachen.

Mijn jaar vol rust en kalmte


Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte. Het boek telt 240 pagina’s.
Het boek is dit jaar uitgeven als pocket bij uitgeverij Rainbow voor € 9. De paperback editie kost € 21,99. Te koop bij o.a. Bol.com.

Graag meer leestips ? Klik hier.