Tagarchief: boek

Wandel, word mindful, laat spanning los en krijg meer energie – Radford

Blader even met mij doorheen het boek !

Dit moet ik doen, dat, …

In de Standaard Weekblad werd aan muzikant Aldo Struyf gevraagd wat zijn eerste gedachte was vandaag.

Dit moet ik doen, dat moet ik doen, dit mag ik niet vergeten, die moet ik nog eens bellen, die moet ik antwoorden. Kleine paniekaanval.

Zo erg is het bij mij gelukkig niet, maar het hoofd zit wel dikwijls boordevol dingen. Ik las ooit ergens anders dat je bij deze nooit echt geniet van het moment zelf. Zie maar bij Aldo, alles situeert zich in de toekomst, op uitzondering van de laatste: de kleine paniekaanval die eigenlijk alles te maken heeft met toekomst en niets met mindfulness.

Mindful wandelen

Ik volgde in het verleden best wat over mindfulness en las er ook het één en ander over. Eén van de eerste dingen die ik opmerkte was mijn argwaan tegenover alles wat zweverig is. Ik besef dat dat een eigen interpretatie is en heb meer dan eens gemerkt dat er mensen zijn die daar wel degelijk rust vinden.

Afstand nemen van je gedachten en bekommernissen

Maar hoe krijg ik die eeuwig om aandacht zeurende geest toch rustig ? Hoe kan ik genieten van een zondag in plaats van mij al een hele zondag ongerust te maken over de maandag die komt ? Hoe kan ik het talent om mij zorgen te maken wat dimmen ? Hoe zeg ik tegen mezelf: je mag even afstand nemen van al je gedachten en bekommernissen ? Hoe word ik wat meer mindful ?

Dat lukt mij het beste als ik (lange) afstanden wandel, fiets of loop. Het wandelen geeft het meeste rendement en dat komt wellicht om dat het langste duurt. Ik kan drie uur of langer wandelen, maar zie mezelf nog makkelijk 3 uur aan een stuk te lopen.
geen paniek over deze lange tijd, je hoeft helemaal geen uren te wandelen, een half uur brengt al heel wat rust.

Meestal lukt het mij het eerste kwartier niet. Dan lopen de gedachten nog kris-kras door mijn hoofd. Maar langzamerhand komen ze tot zwijgen. Omdat ik geniet van de geluiden van de natuur, de wind die me in het gezicht waait en de cadans van mijn stappen.

Plots denk ik aan niets meer.

Er is enkel het stappen en de natuur.
Eén en al rust.

Dat is ronduit zalig en mindful !

Het boek

Het boekt gaat over die mindfulness en wandelen en hoe die prachtig hand in hand gaan.

Sholto Radford, Wandel, word mindful, laat spanning los en krijg meer energie, 144 blz. , uitg. De Boekerij, te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00

Dooddoener: mensen houden niet van verandering

You’ll often hear that people don’t like change, but that’s not quite right. People have no problem with change they asked for. What people don’t like is forced change—change they didn’t request on a timeline they didn’t choose. Your “new and improved” can easily become their “what the fuck?” when it is dumped on them as a surprise.

Fried, Jason. It Doesn't Have to Be Crazy at Work (p. 207). HarperBusiness. Kindle Edition.

Tegen verandering ? Dan ben je conservatief !

Verandering ligt bij vele mensen moeilijk en dat is maar goed ook. Veranderen om te veranderen heeft weinig zin. Je weet wat je hebt, maar niet wat er komen zal. Iets anders of op een nieuwe manier betekent niet per definitie dat het beter zal zijn, dus wil je toch verandering, dan kan je dat maar goed voorbereiden met één doel voor ogen: het moet beter zijn dan wat er was.

Daarom vind ik het nogal goedkoop dat mensen die kritisch zijn ten aanzien van nieuwigheden, worden weggezet als conservatief of weinig flexibel. Je kan ze ook als kwaliteitsbewaarders zien. Of mensen met traditie en ervaring, die niet zomaar wild zijn van eender welke vernieuwing.

Ik vind bovenstaand citaat geweldig. Opgedrongen verandering. Dààr zijn de meeste mensen tegen. Omdat ze het nut niet zien, de voordelen niet.
Dat mensen tegen verandering zouden zijn geloof ik overigens totaal niet . Onze hele consumptiemaatschappij draait om verandering. We volgen de droom van het betere. Mensen verlaten hun job, hun land en riskeren hun leven om een ander, beter leven te hebben.

Mensen zijn best wel te vinden om het op een andere manier te doen. Zien ze eenmaal de voordelen, dan zijn ze de grootste voortrekkers van verandering.

Voorbeelden genoeg in de geschiedenis !

Meer weten over dit boek ? Lees hier.

Gelezen

It doesn’t have to be crazy at work – Jason Fried

What’s App staat lijnrecht tegenover wat ik wil

Onlangs had ik een gesprek (op zondag !) met een collega waarin ik mijn moeilijke verhouding met What’s App besprak. Ik had rond de middag een berichtje gekregen (groeps what’s app -werk); was er verder mee bezig (ik antwoordde) en belandde uiteindelijk bij een collega’ aan de telefoon. Toen zei hij dit:

Het is zondag


“Ja, het is nu zondag. Het is 16.30 uur en je bent al van 12 uur bezig”.

Ik vroeg: hoezo, van 12 uur bezig ?
Welja, het eerste berichtje is van rond 12 uur en nu gaat het er nog over.

Het is zondag“, zei de collega en ik dacht: Ja. Ook voor die collega. Ik bel die zomaar op op zondag. Niet dat dat niet mag. Maar het ging over iets triviaals. Niets dat niet kon wachten tot maandag. Vandaag was het zondag. Dus ja, waarom doen we dat eigenlijk ? What’s app en telefoneren over het werk voor zaken die compleet tijdens de werkuren kunnen gebeuren ?

It doesn’t have to be crazy at work

Ik lees momenteel een boek over hoe gek het op het werk kan zijn en hoe een hele bedrijfscultuur er alles aan doet om het nog gekker te maken. Gelukkig is er ook licht: it doesn’t have te be crazy at work !

Eén van de zaken die er aangehaald wordt, is het belang van ongestoord en met volle focus werken. Dat levert niet alleen het meeste, maar ook het beste resultaat. Dat wordt overigens gesteund door de kennis van de menselijke neurologie.

Evengoed wordt het belang van een frisse geest onderlijnd. Het werk stoppen om 17 uur en weekends om de batterijen op te laden.

Op zoek naar focus

A fractured hour isn’t really an hour—it’s a mess of minutes.

Aldus de auteur de auteur van It doesn’t have to be crazy at work. Ik sta daar helemaal achter en zoek o zo naar focus en ‘flow’ maar die What’s app berichten kunnen soms een volledig uur van concentratie en goed werk om zeep helpen.

Maar je hoeft toch niet te reageren ?

Iedere keer ik begin over de onrust die What’s app (of andere meldingen) mij geven, krijg ik dit als tegenargument. Het klopt helemaal en het helpt mij al een heel stuk verder door meldingen af te zetten. Maar zoals Jason Fried het zo goed zegt is het moeilijk om aan die ‘onmiddellijke vraag’ te weerstaan. Vandaar dat ik dit citaat maar even voor ogen hou:

The person with the question needed something and they got it.

The person with the answer was doing something else and had to stop.

That’s rarely a fair trade.

The problem comes when you make it too easy—and always acceptable—to pose any question as soon as it comes to mind.

Most questions just aren’t that pressing, but the urge to ask the expert immediately is irresistible.

Beste collega, mijn excuses

Taking someone’s time should be a pain in the ass. Taking many people’s time should be so cumbersome that most people won’t even bother to try it unless it’s REALLY IMPORTANT! Meetings should be a last resort, especially big ones.

Door te telefoneren had ik inbreuk gemaakt op de zondag van mijn collega. ‘Het is zondag’ was het eerste wat ik hoorde als reactie. Niet als verzuchting, maar als wijs woord van iemand die meteen ‘to the point’ kwam en mij confronteerde met mijn eigen gedrag.

Ik had net hetzelfde gedaan. Iemands tijd genomen. Iemand uit zijn focus en gedachten gehaald, terwijl het helemaal niet hoefde.

It doesn’t have to be crazy at work. En al helemaal niet op zondag.

It doesn’t have to be crazy at work

Ik leerde al veel uit het boek -dat nog niet eens helemaal uit is, maar ik geef alvast dit mee

Je werk is niet je familie, je product is niet ‘je baby’

Dat een CEO van een bedrijf dit volmondig zegt, vind ik geweldig. Hij ziet de waarde van familie. Voor je familie ga je door het vuur, daar vervagen de grenzen van engagement. Geweldig vindt hij dat. Dit geeft je leven zin en voldoening. Maar je ‘werk’ of je bedrijf is geen familie. Dat is begrensd. Dat is ‘maar’ werk, hoe hoog de kwaliteitseisen ook liggen. Er zijn grenzen en mensen blijven mensen, met nood aan tijd om op adem te komen, te herbronnen, samen te zijn met familie.

Pas op met extra’s

In grote bedrijven wordt dikwijls gegoocheld dat je er alles kan doen in vinden ‘op het werk’. Bedrijven met een fitness, een restaurant, kinderopvang etc.
Jason Fried waarschuwt hiervoor. In zekere zin nemen deze bedrijven je leven over, want daartegenover staat dikwijls dat je langer beschikbaar moet zijn of dat de grenzen tussen je persoonlijke leven en werk heel kwetsbaar worden.

De nood aan een sfeer van vertrouwen: de trustbattery

Slechte communicatie, veel werkstress, het gebrek aan rust om met volle focus je werk te doen, kan leiden tot een lege batterij. Leeg voor het volledige bedrijf:

Ever been in a relationship where you’re endlessly annoyed by every little thing the other person does? In isolation, the irritating things aren’t objectively annoying. But in those cases it’s never really about the little things. There’s something else going on. The same thing can happen at work. Someone says something, or acts in a certain way, and someone else blows up about it. From afar it looks like an overreaction. You can’t figure out what the big deal is. There’s something else going on. The trust battery is dead.

A low trust battery is at the core of many personal disputes at work. It powers stressful encounters and anxious moments. When the battery is drained, everything is wrong, everything is judged harshly. A 10 percent charge equals a 90 percent chance an interaction will go south.

Put je mensen uit en je krijgt dit. Tot mijn spijt herkenbaar.

De grootste les : rust en kalmte

‘Calm’ is een woord dat voortdurend terugkomt in ‘It doesn’t need to be crazy at work’. De grondlijn is deze: zorg dat mensen in een zo groot mogelijke rust met volle focus hun werk kunnen doen. Bezorg ze geen nodeloze stress door nodeloze vergaderingen of onmogelijke deadlines. Om 17 uur laptop dicht betekent: niet meer aan het werk. Punt. Ook thuis niet meer. Idem dito voor het weekend en vakanties.

Als je werkt, werk met volle focus, al je energie de best mogelijke inspanning.
Als je niet werkt, doe dan eender wat (hobby, gezin, vakantie) met volle focus.

Ik denk dat dat zoiets is als mindfullness op het werk. Van CEO tot de jongste werknemer.

Geweldig schoon vind ik dat.

Praktisch

Jason Fried, It doesn’t need to be crazy at work, 240 blz., uitgegeven door Harper Collins.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 12,99.