Tagarchief: boek

De Natuur in

De natuur in – Joeri Cortens, iedereen natuurexplorer !

Joeri Cortens is werkzaam bij Natuurpunt maar is bovenal één brok passie voor alles wat groeit, bloeit en leeft in de natuur. Met zijn boek ‘De natuur in’ deelt hij dit enthousiasme door je maand na maand te verleiden tot ware expedities of gewoonweg te genieten van wat de natuur die maand te bieden heeft. Geen klassieke natuurgids, maar het deskundig verslag van een man die overloopt van kennis en liefde voor de natuur.

De natuur zit vol ontdekkingen

Of het nu winter, zomer, herfst of lente is, de natuur is altijd een heerlijke plek om te vertoeven. Er valt altijd iets te zien en nooit of te nimmer is het schouwspel twee keer hetzelfde. Er valt van alles te ontdekken, zoveel zelfs dat je meestal zintuigen tekort hebt. Via het boek Bosbaden leerde ik al nu en dan mijn ogen toe te doen en de natuur op een zintuigelijke manier te ontdekken. Luisteren zonder te kijken, geuren proeven, of voelen hoe kleefkruid voelt, lookzonderlook ruikt… (naar look dus!).

Het is slecht gesteld met mijn / onze natuurkennis

Ik vind het heerlijk maar hoe meer ik zie hoe meer ik moet bekennen dat mijn kennis over de natuur niet zo bijster groot is. Ik blijk daarin niet de enige te zijn. Volgens een recent onderzoek gaat het helemaal niet goed met die natuurkennis van ons. We scoren gemiddeld zo’n 4,6 op 10. Ik haal een béétje troost uit de score van 80% die Dirk Draulans haalde. Anderzijds… als hij al ‘maar’ 80% scoort, dan zal ik wel één van die mensen zijn die de gemiddelde score drastisch naar beneden haalt.

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

De natuur in …

Oké, dan ga je met je rugzak, verrekijker en natuurgids de natuur in, maar dan nog… De natuur is zo divers en bij tijden zo overweldigend dat je, ondanks je gids, door het bos de bomen niet meer ziet (pun intended). Daarom was ik dan ook zo blij met het boek De natuur in, een jaar vol ontdekkingen, belevenissen en inzichten. Eerst en vooral wordt de blik omgekeerd. Ik ga nu actief op zoek en op ontdekking in plaats van overweldigd te zijn door iedere plant, vogel, struik, boom waarvan ik de naam niet weet. Nee hoor, als een echte ontdekker ga ik gericht op zoek! En zo breid ik op bijna speelse manier mijn natuurkennis uit.

Maand na maand

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Het boek De natuur in is ingedeeld in maanden. Waarom kwam niemand ooit eerder op dit idee? Natuurlijk volgt de natuur geen exacte kalender waarbij larven op datum x uitkomen en de eerste bosanemoontjes op datum y hun kop opsteken. Maar komt het op geen dagen, dan heeft de natuur minstens maandaanbiedingen in haar mars. En uiteraard, als een echte koopjesjager ga ik op zoek. Zo staat mei bij mij in het bijzondere teken van beken en kleine riviertjes. Want daar is van alles te doen. Al die waterjuffers bijvoorbeeld. Goed in het onderscheiden ben ik totaal niet, maar dankzij Joeri Cortens – auteur van het boek – , weet ik ondertussen dat ze de uithangborden zijn van goede waterkwaliteit. Overigens heb ik mij ondertussen zo’n kleine handmicroscoop aangeschaft, waardoor ik al dat kleine leven in en om het water tot 60 keer vergroot zie.

Het alternatief voor een wandelende enclopedie

Nu hoef je mij niet enthousiast te maken voor een tocht doorheen de natuur of een ware expeditie ergens rond een poel of in een bos. Daar had ik het boek van Joeri Cortens niet voor nodig. Door zijn boek loop ik echter niet meer zo verweesd rond. Want ja, waar begin je? Het liefst zou ik gewoon mét Joeri Cortens op pad gaan, want dat lijkt wel een wandelende encyclopedie, maar goed, met dit boek ben ik al een stuk verder. Er staan tal van verhalen in. Zo las ik dat het niet mijn op hol geslagen verbeelding was toen ik ondanks T-shirt en al een beet van een daas op mijn schouder had. Die beestjes kunnen dat echt ! Cortens schrijft heel lyrisch over die doorbijters met hun betoverende ogen, maar zo dicht hoef ik ze ook niet.

Verhalen, verhalen, verhalen !

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Wanneer je De Natuur in doorbladert, kan je eerste indruk zijn dat het een of andere versie van een natuurgids is. Vol mooie natuurfoto’s en weetjes over de natuur. Dat is het ook. Het is echter evengoed een boek vol herinneringen en verslagen van de tochten die Joeri samen met zijn gezin onderneemt.

De kinderen roeren zich ook in hun tent. ‘Wat was dat, papa?’ ‘Kraanvogels’, roep ik enthousiast. Ik wil ze het gevoel geven dat dit iets heel bijzonders is en hoop uit de grond van mijn hart dat ze dit voor altijd gaan associëren met avonturen uit een onbezorgde kindertijd.

Ik spoor ze aan om meteen op te staan en te gaan zoeken. Tien minuten later zitten we in een kano.

Fijn aan dit boek

Het fijnste aan dit boek vind het het enthousiasme van de schrijver. Het is gigantisch aanstekelijk. Door de vele verhalen lees je snel enkele bladzijden achtereen. Gewone natuurgidsen zijn meestal lijstjes met allerlei feiten, door de verhalen van Joeri Cortens kom je helemaal in de natuur als ervaring.

Dat hij er een soort maandoverzichten van maakte vind ik geweldig. Het nodigt mij maand na maand uit op op ontdekking te gaan. Ik wéét nu waar ik mijn aandacht kan op richten en veel van wat ik op dat moment zie staat ook net in de betreffende maanden beschreven.

Ik mis wel een klein register. Het was fijn geweest mochten de vele dieren en planten die worden vernoemd terugkomen in een register achteraan in het boek. Ik begrijp de keuze omdat dat niet te doen. Het is géén klassieke natuurgids en door de schikking per maand zal je wellicht niet op zoek gaan naar informatie over de grote ratelaar in de winter. Die laatste is overigens een prachtige bloem, mocht je al aan een slang denken (wat ik zou gedaan hebben!).

De natuur in : een jaar vol ontdekkingen en belevenissen en inzichten. Joeri Cortens

Joeri Cortens

Mocht die naam je al iets zeggen, dat kan best. Joeri Cortens is wekelijk te horen in het programma ‘De weekwatchers‘ op Radio 2. Hij is educatief medewerker bij Natuurpunt, dus wees maar zeker dat hij tonnen ervaring heeft én weet hoe hij iets moet uitleggen. Applausje Joeri ! Hij leerde zijn vrouw kennen in de jeugdbeweging. Samen gaan ze met hun kinderen dikwijls op pad, ‘naar waar de stroming ons voert‘.

Minstens één keer per maand samen de natuur intrekken, om de hoek en een beetje verder weg. Om te ontdekken, experimenteren, genieten, proeven, (over-)leven, kamperen.

Blader mee door het boek

Lannoo postte op YouTube een filmpje waarin je het boek doorbladerd ziet. Dit is het:

Joeri Cortens, De natuur in, een jaar vol ontdekkingen, belevenissen en inzichten is uitgegeven door Lannoo (2020) en telt 220 blz. Je kan het o.a. kopen via de webshop van Lannoo voor € 25,99.

Voor wie nog meer wil ontdekken

Hou je – net als ik – echt van de natuur, dan is een lidmaatschap van Natuurpunt te overwegen. Eerst en vooral steun je daarmee tal van natuurprojecten, zodat jij en je (klein-)kinderen nog lang van al dat prachtigs kunnen genieten! Maar ze geven je ook toegang tot lezingen, natuurwandelingen en tal van activiteiten.

Foto's Pixabay
kleine brandjes overal - boek

Gelezen: kleine brandjes overal – Celeste Ng

Kleine brandjes overal gaat over 2 families in een strakke rijke buurt in de VS. De Richardson lijken in alles een normaal gezin dat volledig voldoet aan het perfecte plaatje. Alleenstaande moeder/kunstenaar Mia met haar dochter Pearl wordt in het gezin van de Richardsons warm ontvangen. Beide gezinnen blijken echter een rampzalige invloed te hebben op elkaar.

Een perfect gezin in een perfecte buurt

… alsof dat kan natuurlijk. Toch scheelt het niet veel. De familie Richardson woont in een buurt waar alles prima geregeld is. Nette huizen, prima scholen en een pak do’s & don’ts, de sociale controle is er niet min. Grasperken lijken altijd versgemaaid en er bestaan zelfs voorschriften waar je je vuilniscontainer mag zetten (altijd uit het zicht). Twee-onder- één-kapwoningen worden ‘gecamoufleerd’, zodat het lijkt alsof het één grote woning is, de buurt wil immers geen armoede uitstralen.

De Richardsons

De Richardsons zijn een familie die zo uit een Amerikaanse serie kon komen. Vader verdient goed, moeder is journaliste voor de plaatselijke krant. Lexie, Trip, Moody en Izzy zijn hun 4 kinderen die naar de middelbare school gaan. Na school verzamelen ze zich op de bank met vrienden om TV-shows te zien. Hun huis is een open huis: iedereen is welkom.

Nieuwe huurders

De Richardsons verhuren in de buurt nog een huis waar twee gezinnen kunnen wonen. Het geld hebben ze niet nodig, het huis kwam via erfenis in hun bezit en met de huuropbrengsten kunnen ze extra spaarpotjes aanleggen. Mevrouw Robinson ziet de nieuwe huurders best zitten: Mia, een fotokunstenares komt er samen met haar dochter Pearl wonen.
Het duurt niet lang voor Pearl vriendschap sluit met de jongelui van de Richardsons: ze hangt meer rond in dàt huis dan wel bij Mia, haar moeder. Omgekeerd vindt Izzy, de jongste van de Richardson en ook wel het zwarte schaap van het gezin, aansluiting bij Mia. Het lijkt wel of beide dochters van gezin wisselen.
Omdat Mia met haar beperkte inkomsten genoodzaakt wordt om bij te verdienen als poetshulp of dienster, duurt het niet lang of ze gaat werken bij de Richardsons.

Kleine brandjes overal

Al snel blijkt dat zelfs in het meest perfecte gezin kleine brandjes smeulen. De relatie tussen Izzy en haar moeder is allesbehalve warm. In de ogen van haar moeder, zus en broer is zij een dwarsligger, iemand die de regels niet wil volgen en altijd moeilijk doet. Door haar kritische blik brengt zij het ‘ideale beeld’ continu aan het wankelen.

Aanvankelijk lijken beide gezinnen een nogal rustig voortkabbelend leven te leiden, maar het duurt niet lang voor de tegenstellingen zich beginnen op te stapelen. Beide gezinnen hebben hun geheimen die als kleine brandjes overal onbeheersbaarder worden.

Brand

Het boek begint met een brand. De kinderen van de Richardsons, uitgezonderd Izzy, kijken toe hoe de brandweerlieden in de weer zijn om de brand te doven. Al snel blijkt dat het om geen ongeval gaat, in de verschillende kamers waren kleine brandjes aangestoken. Nergens is een spoor van Izzy te bekennen. Zit ze er voor iets tussen? Hoe is dit kunnen gebeuren? Het boek begint met het einde van het verhaal.

Wat er tussen al die kleine brandjes overal en die grote brand op het einde van het verhaal gebeurt, lees je in het boek.

Waardering van kleine brandjes overal

Kleine brandjes overal is een boek om in weg te dromen en te ontspannen. Het boek is origineel opgebouwd. Het is geen thriller, maar toch vraag je je als lezer continu af hoe het nu zit en wat er achter al die facades schuilt. Evenmin is het een misdaadroman, het zou bij wijze van spreken zo in je buurt kunnen gebeuren. De gevolgen zijn echter immens.

Praktisch

Kleine brandjes overal

Celeste Ng, Kleine brandjes overal, is uitgegeven door uitgeverij Signatuur (2018) en telt 305 bladzijden. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 12,99 (paperback) en voor € 9,49 (e-book). Het

Piketty

Piketty: Kapitaal en ideologie, week #1

Het boek Kapitaal en ideologie is een zwaarlijvig boek dat ik maar in kleine stukjes tot mij neem. Omdat ik geen econoom ben waag ik mij niet aan een algemene bespreking maar zal week na week delen wat is blijven hangen in dit boek. Ik waag mij elke week aan 140 blz, de som van 7×20.

Elke dag 20 bladzijden Kapitaal en Ideologie

Dat bracht mij zondag op pagina 140 en daar eindigde ik ook mee deze week. Het boek wordt wellicht overschat in moeilijkheidsgraad. Je moet er natuurlijk je gedachten bij houden, maar Piketty legt als een ware didacticus alles netjes uit. Hij schetst meermaals de hoofdgedachte en gaat ze vervolgens uitdiepen. Zoals een echte professor het beaamt geeft hij nadien ook altijd een tussentijdse samenvatting.

Dit bleef me deze week bij

Elke maatschappij zoekt een rechtvaardiging waarom er grote kapitaalverschillen zijn.

“Elke samenleving ziet zich gedwongen de daarin bestaande ongelijkheid te rechtvaardigen, want zo niet, dan dreigt het politieke en sociale bouwwerk in te storten”.

De krachttoer van de kerk (of geestelijke stand)

Het is de kerk gelukt om kapitaal positief te definiëren, wat op zich een (daarom niet positieve) prestatie is, gezien het evangelie zelf absoluut niet positief is tegenover het vergaren van rijkdom. Dit in het kader van de grote rijkdommen van de geestelijke stand vroeger (en nu?).

Hoe winnaars het systeem van ongelijkheid rechtvaardigen

Het klopt niet dat de huidige ongelijkheid kan verklaard worden door het centrale thema van eigendom, ondernemersschap en meritocratie. Daar komt hij later in het boek op terecht, maar dat van ‘als je maar genoeg werkt en succesvol bent, word je rijk’, is een fabel.

“Het meritocratische discours lijkt dikwijls een eenvoudige manier voor de winnaars in het huidige economische systeem om ongelijkheid op ieder gebied te rechtvaardigen, zelfs zonder deze te onderzoeken, en om de verliezers te stigmatiseren vanwege hun gebrek aan verdienstelijkheid, deugdzaamheid en ijver.”

De ongelijkheid neemt (terug) toe

De toename van de sociaaleconomische ongelijkheid doet zich sinds de jaren 1980-1990 overal ter wereld voor.

Uit vergelijkingen van India, de VS, Rusland, China en Europa komt naar voren dat in 1980 het hoogste deciel in al deze regio’s op 25-35% van het nationaal inkomen lag en in 2018 op 35-55%.

Of anders gezegd dat de rijkste 10% zo’n 35-55% in handen hebben.

De verandering of herverdeling van kapitaal is ideologisch

Eigendoms-, onderwijs- en belastingsstelsels hebben een grote invloed op de sociale ongelijkheid in een samenleving en de ontwikkeling ervan.”

Waaruit ik besluit dat het superbelangrijk is waar je politieke stem naartoe gaat, al gaat de problematiek van ongelijkheid staatsgrenzen te boven.

Het zijn sociale en historische constructies die volledig afhankelijk zijn van het wettelijke, fiscale, onderwijs- en politieke systeem waarvoor een samenleving heeft gekozen en van de maatschappelijke categorieën die men hanteert”.

Economische groei, niet iedereen wordt er beter van

Het is een argument dat dikwijls wordt gebruikt, dat als het goed draait met de economie, iedereen er op vooruit gaat.

“Degenen met inkomens op het niveau tussen de percentielen 60 en 90 van de inkomensverdeling (dwz diegenen die noch tot de 60% laagste inkomensgroep op de wereld behoren, noch tot die van de 10% hoogste inkomens) – een interval dat grosso modo overeenkomt met de midden- en lagere klasse in de rijke landen – hebben niet of nauwelijks geprofiteerd van de mondiale economische groei tussen 1980 en 2018.”

Het onvermogen van de naoorlogse sociaal-democratische coalities

We zullen ook zien dat het programma van de de sociaaldemocraten zich sinds de ineenstorting van het communisme onvoldoende heeft gebogen over de vraag onder welke voorwaarden bezit rechtvaardig is.”

Ik ben benieuwd, want het klopt met mijn ervaring. Waarom lukt het ons als maatschappij niet om de kloof tussen arm te dichten?

Hij neemt een tip van de sluier

“Het onvermogen van de sociaaldemocraten om de lagere klassen ervan te ovetuigen dat ze zich net zo bekommerden om hun kinderen en het onderwijs dat ze kregen als om hun eigen kinderen en hun elitaire opleidingen verklaart waarschijnlijk grotendeels waarom ze de partij van de gediplomeerden zijn geworden.”

Ongelijkheid als organisatie van de samenleving

Stond voorgaande nog allemaal te lezen in de inleiding van Kapitaal en ideologie, in hoofdstuk 1 heeft Piketty het over de standenmaatschappijen die men ongeveer overal op min of meer zelfde manier terugvindt. Drie standen, zijnde adel, geestelijkheid en ‘de rest’.
We zien overigens dat kapitaal, macht en recht dikwijls bij dezelfde groepen zat/zitten (en zo goed als) niet bij de rest die het werk moe(s)t doen. Deze standenmaatschappij had dus politieke en ecomische macht én regale macht.

Dergelijke 3 standen zijn niet uniek voor Europa. Wanneer we de standmaatschappijen in diverse landen bekijken, dan liggen Spanje en India dichter bij elkaar dan Spanje en Frankrijk.

De Franse revolutie

Egalité mag dan wel een leuze van de revolutionairen geweest zijn, na de revolutie bleek de uitvoering ervan moeilijker dan voorzien. Wat we wel krijgen is een meer gecentraliseerde macht (regelgeving) en een ontkoppeling van rechtspraak en eigendom. (De leenheer die ook recht sprak over zijn grondgebied).

Voila, dit was het voor deze week! Stiekem hoop ik dat jullie ook zin gekregen hebben om Kapitaal en ideologie te lezen, want het is echt meer dan de moeite waard. Maak je geen zorgen als je het vorige boek niet hebt gelezen, beide boeken zijn aanvullingen op elkaar maar kunnen los van elkaar gelezen worden (dat zegt hij zelf).

Groeiende ongelijkheid is een mondiaal probleem dat ons allen aangaat!

Kapitaal en ideologie
Thomas Piketty, Kapitaal en ideologie, uitgegeven door De Geus (2020), telt 1136 blz. en is te koop bij o.a. Bol.com voor € 49,00. (Je bent er dan ook wel even zoet mee). 

Highway to health

Gelezen: Highway to health – gezond in 30 dagen

Highway to health van Sanne Mouha is een boek over hoe gezond leven pure fun kan zijn zonder veel poeha. Praktisch, uitnodigend en met een 30 dagen challenge. Waar wacht je op?

Van highway to health naar de achtersteegjes van slechte gewoontes

Ik zal maar eerlijk zijn, er is nog werk aan dat ‘gezonde leven’ van mij. Niet dat onze maaltijden ongezond zijn. Integendeel. Er wordt hier zelfs behoorlijk wat gesport, er zijn geen gesuikerde frisdranken en alcohol ook al niet.

Het probleem? Wat er tussen die maaltijden gebeurt. Als de stress laait, de verleidingen lonken, er teveel feestjes zijn en er te weinig wordt nagedacht. Dan loopt het mis. Of ik wil sporten en het regent, de zetel ziet er stukken aantrekkelijker uit.
In enkele momenten haal ik onderuit wat ik anders wél goed doe. Van de highway to health rijd ik naar de achtersteegjes.

Highway to health: maak er een feestje van

Het eerste wat mij opvalt bij Highway to health is het luchtige karakter. Positief, energiek, kleine stappen. Geen beschuldigend vingertje, maar gezondheid als iets aantrekkelijks en dat zonder veel poespas. Veel gezond verstand samen gebundeld, maar ook handige tabelletjes waardoor je meteen ziet wat de beste keuze is voor jou.

Happy you, happy diet, happy body!

Machtige maandag, dorstige dinsdag, tot zenzondag

Elke dag heeft zo’n klinkende naam dat ze blijven hangen

  • Machtige maandag: waarom doe je dit ? Jij hebt het roer in handen!
  • Dorstige dinsdag: water, water, water !
  • Wat eten we woensdag? Bewustwording van wat je eet
  • No drama donderdag: jokers voor grote verleidingen
  • Vitamine vrijdag: groenten op je bord
  • Zweterige zaterdag: beweeg !
  • Zenzondag : mindful eten

Dat is het recept voor de eerste week en zoals ik al zei: veel gezond verstand en dus ook makkelijk toepasbaar. Op de eerste machtige maandag werd ik geconfronteerd met wat in mijn huis was. Aangezien er toch een lenteschoonmaak in de lucht hing, viel dat best mee. Dat snoepmandje was echter confronterend. ‘Wat je niet in huis hebt kan je niet eten’. Bij ons is het eerder: is het in huis (snoepgoed, chocolade, chips) dan wordt gegarandeerd opgegeten. Nu we door corona-omstandigheden maar om de 10 dagen of langer boodschappen doen, is dit een ware uitdaging. We houden immers van ons mandje. Maar als we het met een derde minder snoepgoed doen, dan kunnen we het de volgende keer misschien met de helft doen?

Dorstige dinsdag: die heb ik goed onthouden. Ja, ik drink te weinig, veel te weinig. Zelfs als ik ga lopen of lange wandelingen maak. Ik hou nochtans best van water, alleen, ik maak er geen gewoonte van om te drinken. Ik keerde het principe van het snoepmandje om: als het water er staat, dan wordt het gedronken. In highway to heaven staan bovendien lekkere receptjes, ik heb er zelfs extra munt voor aangeplant!

Tussendoortje

Dit is één van mijn grootste uitdagingen: de tussendoortjes. Gelukkig schenkt Sanne Mouha daar aandacht aan. Ze worden niet verketterd, integendeel, ze worden gezien als een prima aanvulling. No drama donderdag!

Ik honger mezelf nooit uit. Nu krijg ik spontaan na 3 uur niets te eten en neem ik een gezonde snack. Never not eating. And I like it !

Bewustwording van wat je eet

Meten is weten. Kennis is macht. Het zijn torenhoge cliché’s die staan als een huis. Gelukkig hoef je bij Highway to health niet te meten of calorieën te tellen. Ik betwijfel het nut er niet van, maar fun is er ook niet aan. Sanne Mouha geeft in haar boek nu en dan overzichtjes met vergelijkingen. Zo zijn er kleine fototestjes : welke zijn de gezonde snacks? Het is speels en fun en ondertussen ben ik aan de leer.
Koeken! Wie eet die niet? Maar hoe herken je een goede koek? Highway to health leert je snel te beslissen zonder je vast te zetten. Als je koek aan minstens 3 van de volgende criteria (6) voldoet, zit je goed. Het hoeft dus 6 op 6 te zijn !

Dit zijn overigens de criteria: de koek bevat

  • fruit, ongemixt gedroog fruit, noten, (plantaardige) melkproducten of groenten
  • volkoren granen, havermout, volkorenspelt, quinoa
  • meer dan 3 gram vezels per portie of meer dan 6 gram vezels per 100 gram
  • weinig of geen toegevoegde suiker (inclusief gemixte fruit)
  • minder dan 150 ckal per portie als je wil afvallen

Kijk, zo’n lijstjes dat onthou ik zonder problemen. Het valt mij overigens op hoeveel wel oké is en welke koeken (dat stuk cake dat ik zo graag eet) werkelijk niets toevoegen aan het plan ‘goede voeding’ (toegegeven, dat wist ik wel !)

Gelukkig las ook dit

Als je namelijk vergljkt met koekjes of andere tussendoortjes, is fruit nog steeds lijnvriendelijk. En goed nieuws: er is geen verboden fruit. Zowel bananen, druiven, ananas als appels, peren en sinaaspappels zijn fantastisch gezond. Sommige stukken fruit bevatten inderdaad iets meer suiker dan andere, maar ze blijven ook supergoede voedingsstoffen bevatten.

Toch goed nieuws voor mij, al schrijft Sanne Mouha terecht dat je bij fruit wel beter je hoeveelheid in het oog houdt.

Ben ik nu echt gezond in 30 dagen?

Nee, ik zondig nog altijd maar ik ben er mij meer van bewust. Omdat Highway to health zo leuk is uitgegeven en opgebouwd en bovendien eenvoudig toepasbaar is, is er echter veel blijven hangen en daar ben ik Sanne Mouha wel dankbaar om.

Eerst en vooral is er thuis de kan water met een smaakje. Een stukje citroen en wat blaadjes munt. Dat vind ik superlekker en daardoor is mijn consumptie lightdrank zo goed als gekelderd. In haar boek vind je nog andere waterreceptjes!

Ik heb veel meer aandacht voor de tussendoortjes die ik eet en ben mij daar meer van bewust. Ik bakte al het bananenbrood (recept in haar boek) en ‘wat niet in huis komt kan niet worden opgegeten’ wordt hier samen met het lief toegepast. Superorthodox zijn we nog altijd niet, maar iedere stap is er wel één in de goede richting!

De recepten uit haar boek vinden hier veel bijval. Ik ben absoluut geen keukenprinses en heb al helemaal geen zin om lang in de keuken te staan. De receptjes in haar boek zijn nooit omvangrijk. Wat dacht je van frambozen/geitenkaasspread voor op je boterham, tomaatcrevette of paprikaspread? Daarmee kan ik uitpakken op mijn werk, véél smakelijker dan het klassieke broodje dat snel wordt gekocht (en pakken mayo bevat).

Sanne Mouha, Highway to health, gezond in 30 dagen is een uitgave van Horizon (2019) en telt 192 bladzijden. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,50 (paperback).