Tagarchief: citaat

Morning Miracles: als je een kickstart nodig hebt om de dag te beginnen

Eén van mijn doelstellingen voor dit jaar is bewuster leven. Ik zoek daarvoor verschillende manieren. Eentje daarvan is dagelijks iets lezen/doen wat mij uitdaagt of mijzelf in vraag stelt. Benieuwd geworden?

Morning Miracles

Gebeurt er eigenlijk wel iets in januari?

Ik was amper een half jaar aan het werk toen mijn veel oudere baas mij in januari vertelde dat januari en februari traditioneel de saaiste maanden zijn waarin niets gebeurt. Werkgewijs ben ik het niet met hem eens, want het is zo mogelijk nog drukker dan ervoor, maar dat is dan ook. Gewoon druk. Sleur.

De feesten zijn voorbij en het duurt nog een hele tijd voor die lente er is. De voornemens zijn hun glinstering van het nieuwe verloren. Kortom, het was vandaag al weer tijd voor een schop onder mijn kont en die werd mij voorzien door een tekst in Morning Miracles van Natalie Janssens de Bisthoven.

“Er is niets gewoons aan gelukkig zijn, lekker in je vel zitten of een zinvol, succesvol leven leiden. Het is niet het automatische gevolg van een tof boek lezen of eens flink te gaan sporten. (…) Een gelukkig leven begint bij opdagen voor jezelf.
Doe die work-out, kies de juiste voeding, drink je water en doe het vandaag. Daag op voor je kinderen en je geliefde, vandaag, ook al heb je een rotweek”.

Geluk is een bewuste beslissing, en die begint bij opdagen voor elk aspect van het leven, elke dag opnieuw.

Ik geef toe dat ik het bij het lezen een beetje prekerig vond en meteen al een geweldig schuldgevoel kreeg omdat ik vandaag nog niet gesport heb, terwijl ik niet eens denk dat de dame met de lange naam (Nathalie Janssens de Bisthoven) het zo bedoelt. Tenslotte had ik niet eens iets sportiefs gepland vandaag.

Maar dat ‘opdagen’, dat begrijp ik wel. Dat is een soort afspraak met jezelf om je niet te laten wegzakken in de zetel. Of evengoed in het leven. Want dat gebeurt ook. Jezelf niet te laten definiëren door allerlei toevalligheden die je overdag overkomen. Blijven rechtstaan ook al staat het nieuws bol van negativiteit, machtswellust en verdriet en zo eigenlijk voor je eigen morning miracles zorgen. Vanzelf komen ze niet!

Opdagen

Maar ik hoef niet zo streng te zijn, ik ben vandaag wél komen opdagen. Ik vertelde een flauwe mop aan mijn leerlingen toen ik zag dat de helft zowat in slaap viel (dag na de vakantie). Ik bereidde een boel lessen voor zodat ik het komend weekend niet hoef te stresseren (opkomen voor jezelf) en … tenslotte, op dit eigenste moment, val ik toch ten prooi aan het schuldgevoel dat ik toch maar die work-out zal doen. De aantrekkingskracht van de zetel is momenteel zo groot dat ik gewoonweg wéét dat ik er anders de rest van de avond niet meer uitkom. Een work-out van een half uur*, zo moeilijk kan dat toch niet zijn?

Mezelf wakker houden

Dat is één van mijn resoluties dit jaar. Letterlijk ook: niet op die zetel in slaap vallen als het nog bijlange geen slaaptijd is. Figuurlijk: wakker blijven voor wat er rond mij en in mij gebeurt. Zodat ik klaar sta.
Klaar om het geluk te zien en vast te pakken als het zich aandient.
Of zelf een beetje geluk te zijn voor een ander.
Geef toe, dat werkt altijd!

Ik raad het u van harte aan. Met of zonder schop onder de kont.

Morning Miracles, Kickstart je dag

Nathalie Janssens de Bisthoven, Morning Miracles, Kickstart je dag met een moment voor jezelf, is uitgegeven door Lannoo en telt 160 bladzijden. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 14,99

Liever schrijven dan lezen? Lees dan dit artikel over schrijven naar bewustzijn.

*Bekentenis: het werden 20 minuten op de crosstrainer. Dat zijn nog altijd 20 minuten!

Themawoord 2020

Mijn themawoord voor 2020

Al een aantal jaren kies ik, in navolging van Gretchen Rubin, een inspiratiewoord voor het hele jaar. Ik raaed het iedereen aan om er eentje te kiezen. Een woord als groot thema waar je je op wil toeleggen voor het jaar. Benieuwd geworden?

Drukker dan ooit

Ik las het onlangs nog in het laatste nummer van Flow:

We zijn drukker dan ooit,
maar tegelijkertijd doen we veel minder.
Dat heeft allemaal te maken met aandacht.

Flow 2019/8

Heb jij ook soms dat gevoel dat je de hele dag bezig bent geweest (zelfs met het afvinken van taakjes) maar toch niet de indruk hebt dat je echt met iets bezig was?

Ik geef toe dat ik een kick krijg van het afvinken van lijstjes. Het geeft een instant gevoel van voldoening. Maar het is met die kleine dingen zoals (mijn held) Stephen Covey het zegt: ze zijn meestal dringend maar niet belangrijk. Het lijkt mij evident dat ik liever mijn leven organiseer door wat belangrijk en wellicht niet zo dringend is.

Wat belangrijk is vraagt focus

Mijn themawoord dit jaar is dan ook focus. Echt gelukkig ben ik als ik het gevoel heb dat ik volledig in iets opga, als mijn aandacht er helemaal bij is. Een middag hard werken aan iets met volle concentratie en nadien het gevoel hebben dat je een andere wereld hebt bezocht waar het heerlijk toeven was. Wandelen en je van geen tijd bewust zijn. Een boek lezen en jezelf tussen de personages zien.

Afleiding vraagt energie

Cal Newport zal met zijn boeken ‘Deep work’ en ‘Digital minimalisme’ mijn leidsman worden doorheen dit jaar. Ik stak heel wat op uit zijn boek Diep Werk maar meen dat ik het toch nog te snel (!) gelezen heb. Hetzelfde met ‘Digitaal minimalisme’. Er valt nog veel ‘winst’ te halen door wat minder met die smartphone bezig te zijn.
Zo probeer ik al mijn directe informatiezucht tegen te gaan. Ik lees of hoor iets en ik wil er meteen méér over weten.

In mijn hoofd zit een database vol ‘weetjes’ als het gevolg van mijn directe informatiezucht.
En dat terwijl ik niet eens deelneem aan quizzen.
Ook hier een instant gevoel van voldoening (dat weten we nu ook weer!), maar wat heb ik eraan?

Want het is natuurlijk wel schoon, veel weten en leergierig zijn, maar hoe diep gaan zo’n weetjes tussendoor bijeengesprokkeld? Lees ik niet veel beter een boek of een artikel dat wat context geeft, in plaats van het zoveelste wikipedialemma?

Mindfulness

Sedert ik regelmatig de mindfulnessoefeningen via de app van Headspace volg, ben ik mij heel erg bewust geworden van die voortdurende afleidingen in het eigen hoofd. Mijn brein heeft zijn eigen systeem van meldingen, er gaat evengoed een lichtje af. Ik zie iets en hup, daar gaat mijn aandacht of focus.

Via Headspace leer ik daar goed mee omgaan. Het is niet omdat het lichtje aangaat dat ik er actief iets moet mee doen. Actief zoals op de gedachte springen en er verder mee gaan. Tijdens mijn mindfullnesoefening blaas ik in innerlijk naar de gedachte. Ik geef ze zachtjes aandacht door ze weg te blazen. Maar ik ga er niet op in.

Aandacht of focus?

Ik heb me lang afgevraagd of ik als themawoord ‘aandacht’ of ‘focus’ zou nemen. Beide woorden liggen wat betekenis betreft dicht bij elkaar en kunnen soms onderling worden gewisseld. Toch kies ik bewust voor het woord focus. Focus herinnert met aan concentratie en je gedachten bij iets houden. Aandacht doet dat ook, ‘met je volle aandacht bij iets zijn’ is exact wat ik wil. Mindfulness gebruikt het woord aandacht en niet focus. Focus doet me denken aan het scherp stellen van de lenzen. Zie ik aandacht eerder als een houding (die ik echt ook wel wil!) dan ziet er bij het woord focus iets meer actie in. Ik wil actief kiezen waar ik aandacht voor heb.

Themawoorden doen je groeien

Vorig jaar was mijn themawoord plannen. Ik ben er hard mee aan de slag gegaan en heb veel bijgeleerd. Focus lijkt voor mij de logische opvolger. Onlangs las ik (weerom) een citaat van Covey dat mij echt trof.

The key is not to prioritize what's on your schedule, 
but to schedule your priorities
Stephen Covey

Waar ligt je focus? Waar ligt het doel?

Met het themawoord focus speur ik het landschap af naar wegen die leiden naar wat bijdraagt aan mijn waarden. Ik hoop te kunnen werken aan het scherpstellen van die waarden (focus!) om ze vervolgens alle aandacht te geven die ze nodig hebben. Zoveel mogelijk dus!

Themawoorden van de voorbije jaren

Kies jouw themawoord

Iedereen kan zo’n themawoord kiezen en nogmaals, ik raad het aan. Hou je niet van voornemens, dan is zo’n woord misschien iets wat je wel kan bekoren.
Het kan natuurlijk ook een motto zijn of een hele zin. Ik ben beniewd!

Themawoord of niet, alvast een fijn 2020!

Grand Hotel Europa

Grand Hotel – Ilja Leonard Pfeijffer

Een groot schrijver, ja. Maar toch kon het boek Grand Hotel Europa mij niet bekoren. Ik vond het neerbuigend en hoogdravend. Het thema massatoerisme zet aan het denken, maar dan lees ik liever een boek van een socioloog of een filosoof.
Toch staat Grand Hotel Europa overal in de TOP 5 van meest gekochte boeken. Ik vraag me af wat de aantrekkingskracht van het boek is en hoor het dan ook graag.

Kaderverhaal

De auteur logeert lange tijd in Grand Hotel Europa in de hoop het één en ander te verwerken. Er zijn flash-backs, ontmoetingen in het hotel, beschrijvingen van trips naar grote steden. Dat had ik hiervoor ook al geschreven. Maar dat is slechts het kaderverhaal, het geraamte dat hij gebruikt om enkele grote thema’s aan te raken.

Ik moest orde scheppen in de herinneringen die mij als een zwerm woedende bijen hadden opgejaagd en verhinderden dat ik helder kon denken.

Massatoerisme en migratie

Dat zijn de hoofdthema’s van Grand Hotel Europa. De titel op zich spreekt al boekdelen. Europa als een continent dat één groot museum wordt waar mensen naar het verleden kijken. Volgens Ilja Leonard Pfeijffer ligt de toekomst niet in Europa. Europa is voorbijgestreefd, ingeslapen.

De identiteit van Europa lijkt in het verleden te liggen. Of: het verleden is de identiteit van Europa.

Filosoferen

Er wordt veel gefilosofeerd in Grand Hotel Europa en soms wist ik niet meer wat ika an het lezen was. Een roman? Een boek filosofie?

U bent ongetwijfeld bekend met de wijze waarop de gezaghebbende veelweter George Steiner de idee van Europa heeft getracht te omschrijven. Hij definieert de eigenheid van het continent aan de hand van vijf onderscheidende kenmerken. Het eerste is, interessant genoeg, de alomtegenwoordigheid van cafés, die hij, beschaafd als hij is, niet zozeer beschouwt als drenkplaatsen van de hopelozen waar zure vergetelheid wordt geschonken in een bodemloos glas, als wel als ontmoetingsplaatsen waar de intelligentsia samenzweert, schrijft en debatteert, en waar de bepalende filosofieën zijn ontstaan, alsmede de toonaangevende artistieke stromingen en de ideologische en esthetische revoluties.’ ‘Het doet mij deugd,’ zei ik, ‘dat ik het frequente cafébezoek uit mijn verleden op gezag van niemand minder dan Steiner kan verdedigen als een uiting van een militant pro-Europese houding.’ ‘U merkt dat Europa voor Steiner pas in de negentiende eeuw begint. De presocratische, platoonse en aristotelische filosofieën, de stoa en het epicurisme, het neoplatonisme, de erfenis van de kerkvaders, de mystiek en hoofse ethiek, de renaissance, de verlichting en de romantiek zijn allemaal niet in het café ontstaan, evenmin als het classicisme, het hellenisme, de romaanse stijl, de gotiek, de barok en het neoclassicisme. Steiners ijkpunt is het burgerlijke Europa, waarvan hij zelf een exponent is. Hij ziet de boulevards van Parijs en Wenen voor zich als hij aan Europa denkt, niet de agora van Athene of de machtige vorstenhoven.

Daar moet je natuurlijk van houden, alleen vond ik het voor een roman allemaal nogal hoogdravend. Ik begrijp het wel, hij wil in romanvorm schrijven over Europa. Als classicus laveert hij tussen de oude filosofen zoals wij doorheen de alledaagse files. Maar toch. Liever niet.

Hoogdravend en donker

Ik denk dat dit wel verklaart waarom ik het boek echt niet goed vond. Soms vond ik het nogal uit de hoogte en inconsequent, bijzonder donker ook – je wordt er echt niet vrolijk van. Allerlei problemen worden aangekaard en na zo’n dikke 500 bladzijden Grand Hotel Europa kon ik niet anders dan zuchten.

En ja, soms vond ik het erover en neerbuigend. Want die mensen (in onderstaand citaat), dat zijn natuurlijk de niet-intellectuelen. Dat zijn de mensen zoals u en ik. Die er volgens hem toch weinig van begrijpen.

Mensen die zich erop laten voorstaan dat ze graag veel en ver reizen, zijn hedonistische escapisten. Ze zijn op de vlucht voor zichzelf, hoewel ze altijd zullen zeggen dat reizen hen met henzelf confronteert.

Waarom scoort dit boek zo hoog?

Grand Hotel Europa

Toen ik deze weken kerstcadeau’s kocht, zag ik dat Grand Hotel Europa overal in de Top 5 stond. Geen twijfel dat dit een geweldig schrijver is. Maar ik heb toch ook de indruk dat het een beetje een ‘moeten’ is om dit boek goed te vinden, anders begrijp je het niet, en behoor je niet tot de elite.

Dus mocht je oprecht vinden dat dit boek zo hoog in de boekencharts staat, laat het me aub weten.

Alternatief: het ware leven is elders

Het ware leven is elders

Geef mij dan maar het boek van Ruud Welden: Het ware leven is anders, Filosofie van het reizen.
De ideeën uit Grand Hotel Europa zijn deels de ideeën die ook hier verwoord staan. Wil je dus lezen over massatoerisme, dan zit je hier ook wel goed.

Ilja Leonard Pfeijffer, Grand Hotel Europa (2018) telt 552 bladzijden en is uitgegeven door de Arbeiderspers. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 26,99 (paperback).

citaat

Je kunt niet iemand uit een depressie praten

Je kunt iemand niet uit een depressie praten, je hoeft daar zelfs niet aan te beginnen. Het maakt het alleen maar erger. Als je echt depressief bent, voel je je waardeloos. Als je hoort dat je geen reden hebt om je zo te voelen, voel je je nog waardelozer. Want het is natuurlijk waar wat ze zeggen, dus moet je wel heel ongeschikt zijn en beter van de aarde verwijderd worden.

Bovenstaand citaat is van Ingrid Daubechies, een groot wiskundige, professor aan de Duke University in North-Carolina. Het artikel in De Standaard Magazine gaat voornamelijk over wiskunde en vrouwen in de wiskunde.

Dat Ingrid Daubechies over haar chronische depressie praat en de noodzaak van medicatie vind ik bijzonder sterk. Ze praat er nuchter over, over hoe ze wou stoppen met medicatie maar er zich uiteindelijk bij neerlegt dat ze de rest van haar leven medicatie zal slikken.

Vervolgens gaat het opnieuw over wiskunde en haar visie op wiskunde-onderwijs.

Ik vind dat sterk, zowel van de journalist als Ingrid Daubechies. Ondanks alle inspanningen overal blijft depressie een groot taboe. ‘Waarom zou je depressief zijn?’. Ik denk dat ze daar de nagel op de kop slaat.

Dat maakt het meteen ook zo moeilijk om iemand te helpen die depressief is. Je maakt het inderdaad alleen maar erger door te wijzen op al het goede.

Nabijheid. Aanvaarding. Dat het oké is om niet oké te zijn. Dat het is wat het is. Dat medicatie soms helpt, want dat lees ik toch ook in het artikel.