Gelezen: Schrijven naar bewustzijn – Joey Brown

Joey Brown (overigens een Vlaamse, ondanks de Engelse naam), heeft een prima boek geschreven over schrijfmeditatie. Iedereen kan het en je leven wordt er enkel maar beter door. Waarom? Omdat je tijd neemt om bij jezelf stil te staan. Liefst dag na dag en vol vertrouwen dat wat komt, komt, om zo richting en diepte te vinden in je leven.

Heb jij het ook zo druk?

Wellicht wel. Wie niet? En zelfs al heb je het niet druk, dan nog worden we overspoeld met drukte alom. Of je doet dingen omdat je ze nu eenmaal altijd al zo gedaan hebt, omdat (je denkt dat) men dat verwacht van je, kortom, stil staan is geen evidentie.

Angst voor de leegte

Het zou een mooie filosofische vraag zijn: waarom ‘druk zijn’ zo’n positieve waardering krijgt. Wie ben je, als je niet druk bent? Als je zomaar alles loslaat en je hoofd en hart de vrijheid geeft om te dromen, te voelen, te léven?
Is de kans niet groot dat je dan écht komt tot wie je bent en wat je écht wil?
Of staart het witte blad je aan als één grote leegte?

Het witte blad, een punt

Joey Brown nodigt ons in ‘Schrijven naar bewustzijn‘ uit om nu en dan – liefst dagelijks – tijd vrij te maken om onze geest de vrije loop te laten. Het begint met een wit blad en een punt. De aanraking van de pen op het papier en laat maar komen dan, zomaar, of het nu gek is of niet, vrolijk of pijnlijk. Je zelfkennis kan alleen maar groter worden en zo ook je innerlijke kracht.

Schrijfinstructies

Schrijven naar bewustzijn

Is dat niet zo’n beetje als The Morningpages van Julia Cameron?

Joey Brown is heel bekend met het boek ‘The Artist’s way’ van Julia Cameron, maar het is geen kopie. Joey Brown schrijft toegankelijker en gaat ook nu en dan andere wegen dan Cameron. Niet één methode, maar verschillende methodes.

Bij de Morningpages gaat het erom dat je gaat zitten, ‘je zet je pen in beweging en je schrijft drie pagina’s vol met datgene wat je op dat moment bezighoudt. Je schrijft zonder ophouden, van het eerste woord boven aan de eerste bladzijde, tot het laatste woord onderaan bladzijde drie. Het is de dagelijkse schoonmaak van je geest.”

Een andere manier zijn bv. de Soul Pages (Janet Conner), het is een variatie, je schrijft elke dag 10 minuten met een onderwerp voor ogen. “Je schrijft niet zomaar wat, maar je kiest liefst die onderwerpen die emotioneel beladen zijn voor jou”.

Uitdagend vind ik ‘het punt’, waar Joey Brown nu en dan op terugkomt. Je begint met een punt, dat wordt een lijn en misschien komen er woorden. Brown raadt aan om géén schrift te gebruiken met lijntjes (de rest maakt verder niet uit) om zo je schrijfcreativiteit de volle ruimte te geven. Vanaf het punt kan je grillige lijnen laten ontstaan op het papier, cirkels, hoekig, golvend… het maakt niet uit… om uit te komen in woorden, verzen, zinnen, of net geen zinnen… laat maar komen…

Naar binnen, naar boven, naar buiten !

Zit je dan niet continu in je hoofd met al dat schrijven? Is het geen navelstaarderij? Bestaat het gevaar niet dat je verbinding verliest met de ‘echte’ wereld? Dat zijn vragen die ik mezelf soms stel bij zo’n boek en zo’n schrijfmeditaties. De vrees dat het een soort schuiloorden worden waar de link met de ‘wereld’ breekbaarder wordt.

Als ik mij zo’n vragen stel, moet ik toch even kritisch naar mezelf kijken. Wat is echt? Leven zonder nadenken? Zonder te weten waarheen en van waaruit? Wat is er mis met een haven om bij te tanken, zodat je weer bewust en in vol besef van de richting die je wil varen, volle kracht vooruit gaat ?

Schrijven naar bewustzijn

Door de opzet van het boek word je gemotiveerd om de haven te verlaten. In het eerste deel – Schrijven naar Binnen – ga je de weg naar jezelf en naar binnen. Het doel is dat er beweging komt, dat je uitkomt bij wat jouw doel in het leven is, of zoals de Fransen het zo mooi zeggen, je raison d’être. Dit is het schrijven naar boven. Vervolgens ga je met al jouw wijsheid naar buiten, je stapt het leven in, trouw aan wat jij belangrijk vindt. Het kan gebeuren dat je daarom sommige verhalen moet achterlaten. Omdat ze niet meer bij je passen, omdat je een andere kijk hebt, omdat sommige verhalen gewoon ‘af’ zijn.

Toegankelijk en vlot leesbaar

Joey Brown heeft met ‘schrijven naar bewustzijn’ een vlot en zeer toegankelijk boek geschreven. Uit het boek spreekt een pak praktijkervaring, zowel als schrijver als coach. Dat je angst kan hebben voor het lege blad. Of dat je kan vastzitten, dat er helemaal geen woorden komen. Of omgekeerd, dat de woordenstroom zo groot is dat je het even niet meer weet. Ook daar schrijft ze over, waardoor ze ongeveer alle mogelijke obstakels evengoed behandeld.

Voor wie is dit boek ?

Schrijven naar bewustzijn” is een boek voor iedereen die graag schrijft! Jij bepaalt zelf hoe je ermee aan de slag gaat. Zelf vond ik het overigens ook behoorlijk inspirerend voor wie aan creative writing wil doen. Je kan de technieken evengoed hiervoor gebruiken.
Het boek is hoe dan ook pakken toegankelijker dan The Artists way.

Klinkt het je iets te ernstig en wil je gewoon creatief schrijven, dan is er ook nog het inspiratiedagboek.

Praktisch

Joey Brown, Schrijven naar bewustzijn, ontdek je ware verhaal. Uitgegeven door Altamira 2019. Te koop bij Bol.com voor € 17,99 (paperback) en € 9,99 (e-book) ; gratis voor abonnees KoboPlus.

Houden van dingen die niet perfect zijn – Haemin Sunim

‘Houden van dingen die niet perfect zijn’ is een boekje dat je tot rust brengt. Poëtisch uitgegeven, met de wijsheid van mindfulness uit de boeddhistische traditie. Wie vriendelijk is voor zichzelf, is vriendelijker voor de hele wereld.

Stress: omdat het niet loopt zoals je wil

Liep alles netjes zoals we het graag wilden, dan zou er wellicht geen stress zijn. Helaas, helaas, dat is zelden het geval. Soms zijn het kleine dingen, maar blijven ze zeuren aan je hoofd. Soms is het gewoon teveel. Of je bent niet wie je zou willen zijn, anderen laten je in de steek.

Houden van dingen die niet perfect zijn

Mild zijn voor jezelf

Het boekje van Haemin Sunim nodigt je uit om mild te zijn voor jezelf. Hij koppelt daaraan dat wie mild is voor zichzelf ook milder wordt voor anderen. Ik kan alvast zeggen dat dat klopt, met alle vicieuze cirkels tot gevolg. Als ik gestresseerd loop ben ik meestal niet de meest aangename persoon. Hoe groter de stress hoe meer ik zie hoe dingen fout lopen. Ik kan vallen over een detail. Doorbreek ik die cirkel, dan gaat alles een stuk vlotter.

Bijna poëtisch

Het boekje van Haemin Sunim is bijna poëtisch. Het is o zo mooi uitgegeven dat je er bijna vanzelf rustiger van wordt. Kleine stukjes tekst worden afgewisseld met grote . Sunim, een boeddhistisch monnik, is eerlijk met zichzelf. Door zich bewust te worden van de eigen onrust kan hij door meditatie de angel soms wel wegnemen.

Het verhaal van de trap

In “Houden van dingen die niet perfect zijn” vertelt Haemin Sunim dat hij ergens op een zenretraite is waarbij het werk wordt verdeeld onder de monikken. Hij leidt zelf zo’n groepje en wijt zich, samen met de anderen aan zijn huishoudelijke taak. Tot het moment dat een oudere monnik hem vraagt om zijn taak over te nemen: het vegen van de trap. Hij ergerde zich in de vraag en vond dat de monnik misbruik maakte van zijn leeftijd. Toen hij uiteindelijk de klus in minder dan 10 minuten had geklaard, vroeg hij zich af waarom hij zich er een veelvoud van de tijd druk had in gemaakt. Was het echt al die ergernis en negativiteit waard?

Uit het leven gegrepen

Wanneer ik teksten lees van boeddhistische monnikken heb ik dikwijls iets van: oké, dat kan dan wel allemaal kloppen, maar ken jij het leven wel van een westerling? Met al die drukte? Met alle stressproblemen?

Dat geldt niet voor Haemin Sunim. Hij haalt universele thema’s aan die hij heel concreet uitwerkt:

  • Goed voor jezelf zorgen (wees niet te lief, het is al genoeg dat je bestaat)
  • Familie
  • Empathie (de kracht van knuffels, luisteren is een daad van liefde)
  • Relaties (op zenretraite, omgaan met teleurstelling)
  • Moed (aan mijn geliefde jonge vrienden, de eerste mislukking)
  • Helen (als vergeven moeilijk wordt, ‘ik ben een beetje gedeprimeerd’)
  • Verlichting (de ware thuis van de geest, mijn spirituele reis)
  • Acceptatie (de kunst van het loslaten, lessen vanuit het diepste punt van het leven.

Een tweede vooroordeel dat ik moest laten vallen is dat boeddhistische monikken altijd rustig en zelfzeker zijn. Van Haemin Sunim leerde ik dat het gaat om het op zoek gaan naar de rust in jezelf en dat dat ook voor hem een opgave is. Wanneer hij lesgeeft kan hij behoorlijk uit zijn doen zijn wanneer blijkt dat studenten niet echt aandachtig zijn of heel kritisch zijn. Hij is bovenal een mens. Dan een monnik. Het is geen kwestie van ‘eenmaal gevonden, altijd rust’. Het blijft werken aan bewustzijn, al raakt je geest wel getraind.

Mindfulness: acceptatie

Wie al wat gelezen heeft over mindfulness zal in het boek ‘houden van dingen die niet perfect zijn’, veel herkennen. Dat is niet verwonderlijk, gezien mindfulness in de boeddhistische traditie geworteld is. Het boek van Haemin Sunim eindigt dan ook met het hoofdstuk over acceptatie. Accepatie betekent niet dat je over je heen laat walsen, maar dat je te midden te storm rust vind in jezelf zodat de storm je niet omver blaast.

Houden van dingen die niet perfect zijn

Met dit laatste hoofdstuk over acceptatie omarmt hij de titel van zijn boek ‘houden van dingen die niet perfect zijn’. De cirkel is rond.

Voor wie is dit boek?

Voor iedereen die nu en dan eens het noorden kwijt is omdat het voor geen meter loopt. Dat kan je werk zijn, je familie, je relatie of misschien zie je het gewoon niet meer zitten. Blader in het boek en lees enkele bladzijden. Je hoeft niet eens het boek in één keer te lezen. Geef jezelf het geschenk van een paar minuutjes tot rust komen met dit boek. Het biedt geen oplossingen, maar misschien zie je de situatie net iets anders, iets milder, ben je niet iets minder overdonderd. Als een boek dat al voor je kan doen, dan is dat toch een heerlijke verdienste!

Bij mij ligt het boek dicht bij de sofa, ook al heb ik het helemaal gelezen. Het lezen brengt me tot rust en meer mildheid. Tegenover die hele wereld.

Praktisch

Haemin Sunim, Houden van dingen die niet perfect zijn. Compassie voor jezelf en anderen is een uitgave van De Boekerij en telt 272 blz. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,98 (paperback) en € 11,99 (e-book). Gratis te lezen voor KoboPlus abonnees. Je kan het ook als luisterboek bestellen voor € 14,99.

Hoe zit het met mijn smartphonegebruik? MobileDNA

MobileDNA is een (gratis) app van de UGent die je smartphonegebruik in kaart brengt. Omdat ik mij in de zomermaanden heb laten gaan, wou ik wel eens een analyse van mijn smartphonegebruik. Het was toch even schrikken, maar wel de nodige schop on de kont om het anders aan te pakken.

Ik ben een gebruiker, …

Onlangs vertelde een collega mij dat ze gezwicht was voor een smartphone. Onmiddellijk zei ze erbij ‘maar ik heb al een vaste plaats voorzien waar ik hem ga leggen’. Ik repliceerde: en zet vooral de meldingen uit, daar word je gewoon zot van!

Ik had het altijd bijzonder moedig van haar gevonden, dat ze het zomaar bij een ‘ouderwetse’ GSM hield. Zelf heb ik liefde/haat relatie met mijn smartphone. Ik dénk dat het wel meevalt, maar moet eerlijk bekennen dat ik er veel te veel gebruik van maak om redenen die er totaal niet toe doen. Lees: verveling, zenuwachtigheid, FOM, enzovoort. Tijd die ik voor iets anders zou kunnen gebruiken!
Het is zoals vermageren. Dat éne stukje chocolade zal je gewicht niet in het gedrang brengen. Elke dag 3 stukjes is een ander verhaal. Dus ging ik op de digitale weegschaal staan via MobileDNA.

De confrontatie: MobileDNA

Meten is weten dacht ik, en ik registreerde me (gratis) bij MobileDNA (UGent). Kon ik meteen zien hoe het gesteld was mijn compleet uit de hand gelopen zomermodus ikheballetijd.

Het rapport is … eu… laat ons zeggen dat ik toch schrok.

Zo ben ik een intense smartphonegebruiker volgens de analyse van MobileDNA. Gezien het vakantie was kan ik hier niet teveel excuses gebruiken ‘het was voor het werk’. 37 keer per dag gebruik ik die smartphone. Dat is echt wel schrikken. Misschien een kleine verzachtende omstandigheid: ik gebruik ook wel Spotify. Maar dan nog. Stel dat ik 10 keer van muziek verander, dan zit ik toch nog altijd op 27 keer wat écht veel is.

39% van mijn tijd gebruik ik een communicatietool. Ik weet niet wat ik daar moet van denken.

Vroeger zou ik meer kaartjes geschreven hebben

Echt, ik stuur nogal snel berichtjes naar mensen als ik weet dat het een bijzondere dag is, of om de communicatie (al dan niet op reis) te onderhouden met de familie. Fotootjes naar de oma en zo, terwijl ik pakweg 10 jaar geleden nu en dan gebeld zou hebben.

31 pick-ups per dag: dat zijn de keren dat ik zelf mijn telefoon oplicht en vervolgens iets doe. Met die 31 zit ik ver boven het gemiddelde van 118. Kijk zie, er moest toch ergens goed nieuws zijn? Omdat ik toch goed ben in excuses: mijn telefoon is mijn foto-apparaat, zou dat ook als pick-up gelden?

6 eenvoudige tips voor minder smartphonegebruik

Slechte gewoontes zijn zo aangeleerd (bewijze mijn vakantiemaanden en mijn ‘rapport’), tijd om de riem weer aan te spannen. Want ook al heeft de ‘ikheballetijdvandewereld’ nooit bestaan, hij zal er zéker niet zijn in het werkjaar. Het moet dus minder!

  • Ik start al met een voordeel: tijdens de les kan ik moeilijk bezig zijn met mijn smartphone. Nooit gedacht dat ik blij zou zijn met extern opgelegde onthouding !
  • (2) De telefoon gaat niet meer mee naar boven. Dat was de regel voor de vakantie, maar blijkbaar vond mijn ‘ikheballetijdvandewereld’modus dat dat niet meer nodig was. (Het excuus was ‘ik ga nog even iets checken’, klinkt wellicht bekend).
  • (3) De telefoon gaat tijdens werkuren resoluut in een andere fysieke ruimte (in mijn geval de TV-kamer). Het is niet omdat je thuis werkt, dat je niet geconcentreerd mag zijn. Voor mijn laptop gebruik ik Freedom, wat overigens ook (gratis) op je smartphone te installeren is, het is een app waar je zelf aanduidt wat gedurende een tijdsslot niet meer toegankelijk is.
  • (4) Ik plan mijn momenten van sociale media, zowel op de pc als op smartphone.
    Je dacht toch niet dat ik geheelonthouder of zo zou worden ? Nee hoor, als beloning plan ik nu en dan 10 minuten social media. Met de timer erop. (Die timer heeft me al zoveel geholpen!).
  • (5) Ik zet mijn data uit op gezette tijden. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn en als iemand me echt wil bereiken kan hij nog altijd klassiek bellen. Ook al staan alle meldingen uit, ik merk dat het uitzetten van data echt helpt. Ik word me meer ‘bewust’ van mijn smartphonegebruik.
  • (6)Ik kijk wekelijks met gebruik na via mobileDNA. Beetje zoals op de weegschaal staan.

Ik maak mezelf iets wijs

Ik heb er vrij goede hoop in omdat ik vrij gemakkelijk omga met ‘regels’ en ‘gewoontes’. Ik ben dan ook een zogenaamde upholder, niet?

Ik vrees dat ik mezelf ook iets wijsgemaakt hebt met die vakantiemodus. Zelfs als je geen verplichtingen hebt en vrije tijd ‘pure sang’, dan nog zijn er misschien dingen die je liever doet dan aan je smartphone gekluisterd te zijn. Soms toch, want, ik herhaal, er zit natuurlijk ook plezier in. Als ik echter kijk naar het aantal effectieve uren gebruik (die ik hier niet heb vermeld) dan blijft die vraag wel in mijn achterhoofd. Ik had andere dingen kunnen doen in, bijvoorbeeld de helft van de tijd.

Do what makes you happy

Dat vind ik soms een overdreven citaat omdat simpelweg er dingen gedaan moeten worden die niet leuk zijn en mij al zeker niet happy maken. Die nemen tijd in, maar geen gezaag erover, get over with it.

Reden genoeg om spaarzaam te zijn dus met de vrije tijd !

Mindfulness, oftewel Headspace

Headspace is al enkele maanden mijn trouwe bondgenoot die mij rust in het hoofd biedt. Dag na dag gebruik ik het (en dat wil wat zeggen) en ik merk verschil. Er is meer rust in mijn hoofd. Soms redt het regelrecht mijn dag, de-escaleert het de storm in mijn hoofd. Want boven de stormwolken, is altijd een kalme heldere hemel. (Dixit headspace)

Headspace voor drukke (en een beetje asociale) mensen als ik

Ik had al veel van mindfulness gehoord en had al in groep én individueel (via kinesist) oefeningen gedaan. Eerlijk gezegd, ik werd er gewoon zenuwachtig van. Met al die mensen in één ruimte en rare lichaamsgeluiden. In zo’n groep kreeg ik waarachtig faalangst. Dat ik in de slappe lach zou krijgen. Dat het mij helemaal niet lukte om ‘rustig en stil te liggen’. Samengevat was het resultaat nadien nog slechter dan voordien (en was ik ook nog eens tijd en geld kwijt).

Meditatie

De gamechanger kwam er toen een vriendin van mij, met een behoorlijk hoge functie met veel stress, me het volgende vertelde:

Ik doe thuis mijn oefeningen
en alle stress glijdt van mij af.

Die vriendin is nuchterheid zelve, zweverig zou het niet zijn. Toch wist ik nog niet hoe er aan te beginnen. Elke dag 10 minuten stilzitten? Ik zou de muren oplopen. Een tekstje lezen? Naar YouTube zien?
Anderzijds was ik me wel bewust van de noodzaak om nu en dan het hoofd leeg te maken, om die ‘monkeymind’ tot rust te brengen. Als zij het kon, dan ik ook, al was ik dan weer te verlegen om te vragen hoe ze dat precies deed.

Headspace is me op het lijf geschreven

Ondertussen ben ik al anderhalve maand trouw op het appél bij ‘Headspace’. Het is een (Engelstalige) app die vol geleide meditaties staat. Omdat ik een absolute beginner was (nog altijd) begon ik met de ‘basics’. Iedere dag 10 minuten. Ik leerde er dat je geest tot rust brengen iets is dat je moet trainen, net zoals je traint voor een sport of een gezond lichaam. Het lukt niet met één keer te trainen of zelfs niet een maand te trainen. Of een weeklang gezond te eten. Het gaat om dagdagelijks je geest trainen in het rustig worden, ‘leegmaken’.
Maar evengoed train je jezelf in mildheid ten aanzien van jezelf en de wereld, zodat je je energie niet (meer) steekt in het frustraties en vechten tegen.

Onderstaand filmpje illustreert het prachtig. Het is een beeld dat overigens vaak in mij opkomt: dat ik niet in de storm van mijn gedachten moet gaan staan, maar gewoon kijken.

De voordelen van meditatie volgens Headspace

There are thousands of studies that have shown mindfulness meditation can positively impact mental and physical health. Whether it’s by reducing stressimproving sleepincreasing focus, or improving relationships, research shows mindfulness works. While the research on mindfulness, especially digital mindfulness programs, is still growing, there is evidence to support the use of mindfulness training for many outcomes.

Ik heb het maar gewoon van hun website geplukt.

Tal van meditaties

Headspace heeft een bibliotheek vol (geleide) meditaties die in series komen. In zo’n serie wordt iets opgebouwd. Onderwerpen als zelfwaardering, geluk, waardering, maar evengoed het vinden van je focus, productiviteit en zelfs een heleboel series rond sport. Je kan specifieke meditatiereeksen vinden om beter in te slapen, om minder last te hebben van angst etc. Voor het inslapen kan je bovendien ook kiezen voor muziek of geluiden en er zelfs een timer op zetten.
De bibliotheek is zo groot dat ik ze nog niet eens helemaal heb verkend.
Ik hou het overigens nog altijd bij ‘de basis’.

Is dat niet (heel) duur, headspace?

Ik nam een abonnement bij Headspace voor $45 en zal de jaren nadien iets in de 70 dollar betalen. Dat is behoorlijk wat voor een app. Toch vind ik het iedere cent waard. Aan alles merk je dat er heel veel degelijk werk achter zit.
Ik ben ondertussen geen zenmonnik geworden en wellicht zal de werkstress bij tijden me toch nog in zijn greep krijgen. Maar ik geloof dat als ik dagelijks blijf mediteren, dat ik meer kan loslaten, meer perspectief kan zien.

Headspace versus Calm

Tijdens mijn zoektocht naar geleide mindfulnessmeditaties stokte ik uiteindelijk bij twee apps. ‘Calm’ en ‘Headspace’. Bij beide kan je voor een beperkte tijd gratis oefenen, wat je al een goed idee geeft of het iets voor jou is of niet.
Beide apps liggen dicht bij elkaar. Hieronder wordt het verschil goed uitgelegd.

Headspace versus Calm

Een blijver

Headspace maakt mijn leven beter en rustiger. Dat durf ik echt zo te schrijven. Maar net zoals bij een gezonde of actieve levensstijl is het niet iets dat je eenmaal kent of doet om vervolgens weer los te laten.

Ik besef heel goed dat de kwaliteit afhangt van de discipline die ik heb om het dagelijks te doen. (En net zoals bij het eten of sporten is één keer overslaan of niet zo goed eten, geen ramp).

Zo’n ontdekking wou ik niet voor mij alleen houden !

Goede tips om vol te houden !

Headspace reduceert stress