Snapshot diary

Snapshot diary week #03/2019 Teveel Gasthuisberg (weeral)

Foto: studiedag KuLeuven, bezoek aan de dokter, quiche met spinazie en geitenkaas in de making, water en banaan leven, ontbijten met de collega’s en wandelen in de regen.

Teveel dokters en ziekenhuizen

Ik begon deze week, samen met enkele collega’s, met een studiedag die nogal wat om het lijf had. Wij begonnen in stijl met een ontbijt in de stad. Wij doen aan teambuilding nog voor iemand het ons vraagt.

Proclamatiezaal KULeuven

Geen rechtlijnig verhaal

De dag erop was het Gasthuisberg. Het kankerverhaal heeft zo zijn variaties, al is de trendlijn positief. Zei ik ooit al dat dat vermoeiend is ? Al die keren naar Gasthuisberg ? Iedere keer met de schrik om het hart. De zoveelste dokter – hoe vriendelijk ook – en het zoveelste ‘zijwegje’. Ach ja, ook dat nog. Ja natuurlijk. Kan allemaal.
Gasthuisberg als één immense wachtzaal. Want zo is het toch wel. Wellicht niet anders in andere (grote) ziekenhuizen veronderstel ik.

De kanker dringt overal door

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van een vriendin waarmee ik zo’n kleine tien jaar een huis mee heb gedeeld. Zeg dus maar dat wij elkaar goed kennen. Tien jaar is niet niets. Zoals het dikwijls met vriendinnen uit verleden tijden hoeft het contact niet frequent te zijn. Je bent zo weer mee met het verhaal. Dat ik mijn vriendin de zomer niet had gezien weet ik dan volledig aan mezelf. Sedert mei waren we vooral met onszelf en de chemotherapie bezig.

Blijkt dat bij haar net hetzelfde is gebeurd. Evengoed in mei. Dat ze een helse zomer achter de rug had. Met kanker. Het lief en zij moeten op hetzelfde moment op oncologie zijn geweest.

Ik kon het nauwelijks bevatten. Het zal wellicht hoogst onwaarschijnlijk klinken maar tot 2 jaar kende ik niemand van dichtbij met kanker. Ik durf niet zeggen hoeveel er dat nu zijn.

Daad van rebellie

Op de meest regenachtige dag besloot ik te wandelen. Vijftien kilometer in heuvelachtig gebied. Op modderige paden. In de gietende regen. Het was mijn daad van rebellie: dat ik niet klein te krijgen ben. Wat ze daarboven aan stormen ook bekokstoven: ik sta recht ! Ik ga ervoor.

Het lijf wil niet mee

Mijn rebellie werd bestraft, wat mij overigens nog rebelser maakte. Het lijf werd koortsig en snotterig. Verstramde spieren. Korte nachten. Vele zakdoeken.

Het zal mij leren zeker ? Of net niet.

Dood en begraven

Er leven de laatste weken 3 ‘dode’ mensen in mijn hoofd. En nee, het zijn geen mensen die ik goed gekend heb. Eén iemand heb ik zelf nooit gezien. Maar ik ken de overlevenden. Zij die achter blijven. En daar zit ik mee.

Dood en begraven, het wordt als uitdrukking gebruikt als iets dat compleet weg is, van de baan, een verhaal dat af is. Terwijl dat niet zo is.

Ongemakkelijke stilte in mijn hart

Drie mensen in december. Twee moeders. Eén vader. Maar evengoed echtgenote. Man van. De overlevenden: zij zetten hun leven verder. Ik zie de leerling wiens vader onlangs overleden is en mijn hart breekt. Er zit een ongemakkelijke stilte in mijn hart. Ik zie de zoon die zijn moeder verloor na een lange strijd. De vrouw die haar man verloor.

We zijn wat uitgepraat over de dood. Zij zijn uitgehuild. Of zo lijkt het. Bij sommige toch.
Dan aarzel ik en denk ik ‘ik wil iets zeggen’ en dan kijk ik het kind in de ogen en slaat de ontzetting mij in het gezicht. Wat zou ik in hemelsnaam kunnen zeggen ?

Ik knipoog. Fluister iets tussendoor. ‘Gaat het een beetje ?’ Waarop die ongemakkelijke stilte. Welk antwoord zou hier overigens passen.

Een tweede afscheid, een derde, …

Hoe mooi en warm zo’n begrafenis ook is, soms denk ik: dit kan toch het einde niet zijn ? We geven elkaar een knuffel, een kaart. We bidden als we gelovig zijn, zoeken woorden die eigenlijk nooit goed zijn. En dan is het gedaan.

De overlevenden. Ze zijn ondertussen weer allemaal aan het werk of op school. Het leven gaat weer verder. De wastrommels worden gevuld, de vuilbakken worden buitengezet, de files zijn even lang als vroeger. Alsof de wereld nooit stil stond.

Willen we dat nog eens doen ? Zou ik willen vragen. Zo allemaal samen, rond je moeder, je vader, je man. Herinneringen ophalen, troostende woorden zeggen. Bij de koffie met een stuk taart. En nog eens afscheid nemen. Nog eens zeggen hoeveel verdriet het doet.

En dat het niet over is. Niet ‘dood en begraven’.

1000 vragen

1000 vragen #137 Zijn de beste dingen in het leven gratis ?

Samenvatting : De beste dingen in het leven zijn misschien wel gratis, maar niet voor iedereen bereikbaar. Het lijkt mij te gemakkelijk om te zeggen dat geluk voor iedereen voor het grijpen ligt. Toch zijn er altijd kansen, zij het voor de ene meer dan voor de andere. Tenslotte eindig ik met mijn eigen lijst van ‘gratis geluk’.

Misschien wel gratis maar niet altijd bereikbaar

Laat ik eerlijk zijn, ik vind de beste dingen in het leven wel degelijk gratis. Alleen, het is nogal gemakkelijk gezegd. Het is niet omdat ze gratis zijn dat ze daarom ook bereikbaar zijn. De beste dingen in het leven vragen immers ook tijd en soms ronduit geld om aan dat gratis goed te geraken. Of mogelijkheden. Maar goed, laat ik even de volgens mij beste (bijna) gratis opsommen.

Een goede gezondheid

Je zou kunnen zeggen dat dat ‘gratis’ is en onbetaalbaar. Toch hebben mensen met een laag inkomen het meestal moeilijker om gezond te blijven. Gezonde voeding kost geld, tijd en kennis. Dat is niet altijd voor handen. Stress veroorzaakt allerlei kwalen. Wie wakker ligt omdat hij het eind van de maand niet haalt voor de huur, de schoolrekeningen etc. heeft het moeilijker. Alleenstaande ouders hebben wellicht minder mogelijkheid om tijd voor zichzelf te nemen, te sporten of te relaxen. Tweeverdieners met kleine kinderen voelen zich dikwijls al geplet tussen teveel werk en te weinig tijd.
Een goede gezondheid is dan misschien wel gratis, maar niet evident en zeker niet altijd makkelijk bereikbaar.

Mochten alle variabelen nog goed zitten dat je tijd, geld en kennis hebt en al het mogelijke doet om zo gezond mogelijk te leven, dan zijn er nog mensen die het verkeerde lotje hebben getrokken. Pijnlijke voorbeelden ten over.

Beste dingen in het leven : de natuur

Kennis en zelfontwikkeling

Hip hip hoera voor het internet dat heel wat kennis gratis toegankelijk heeft gemaakt. Je kan ontzettend veel leren, tot hele cursussen aan grote universiteiten. Er zijn bibliotheken die bijna gratis toegankelijk zijn. Ons onderwijssysteem is redelijk betaalbaar maar niet gratis. Wat dat laatste betreft, gaat het niet enkel om geld maar ook om sociale omgeving. Sommige leerlingen worden thuis gestimuleerd en geholpen, anderen niet. De reden laat ik in het midden, want die zijn te talrijk. Een kind blijft echter een kind, die steun is bijgevolg levensnoodzakelijk. Goed onderwijs als in begrijpend lezen is de toegangspoort naar alle kennis. Vele deuren gaan open voor wie een goede basis heeft.
Weerom, gratis, maar niet voor iedereen even toegankelijk

Een goede partnerrelatie

Dit was het eerste waaraan ik dacht toen ik de vraag las omdat ik het – althans voor mezelf – als misschien wel het grootste fundament van mijn geluk ervaar. En ja, dat is gratis. Het vraagt evenwel werk en tijd nemen voor elkaar. Het is niet iets wat uit de lucht komt gevallen en zelfs al zou je de jackpot winnen, dan moet je er toch blijven in investeren, van beide kanten.

Mijn lijst van gratis geluk

beste dingen in het leven

Het lief en ik proberen niet al te afhankelijk te zijn van geld. Dat stelt ons in staat om minder te werken en geeft ons meer vrijheid. ‘Gelukkig’ vinden wij de beste dingen inderdaad (bijna) gratis.

  • Lezen: eerlijkheidshalve worden hier best wel wat boeken gekocht (Kindle) maar ik zou het met de bibliotheek ook wel goed kunnen stellen.
  • Wandelen: ‘de beste relatietherapie’ noemt het lief het. Genieten van de natuur en van elkaar, gesprekken over van alles en nog wat
  • Koffieleuten: wij kunnen, samen met de ondertussen volwassen kinderen, toch héél lang bij die koffie blijven ‘leuten’. Gewoon samen. Over van alles en nog wat
  • Gezelschapsspellen: het is in periodes, maar soms wordt hier flink gespeeld.
  • Fietsen, lopen: vraagt natuurlijk een basisuitrusting (al is het maar een fiets) maar wij doen het echt graag !
  • Schrijven: ik doe het heel graag, vandaar ook deze blog. Helemaal gratis is dat niet. Je moet natuurlijk over een internetverbinding beschikken en het hosten van een blog met een paar extra’s (zoals back-up) kost wel iets.

Twijfel

Zijn de beste dingen inderdaad gratis ? Voor mezelf kan ik zeggen, ‘ja’, maar daar zijn heel wat (betaalde) zaken aan vooraf gegaan, ik heb heel wat kansen gekregen (en krijg die nog).

Zijn de beste dingen in het leven volgens jou gratis ? Of toch niet zo makkelijk ?

Wandeltip

Wandeltip: Teut & Ten Haagdoorn – Zonhoven 10K

Duinen in Limburg

Wie geen zin heeft om over verharde wegen te wandelen het liefst eens complete of grid wandelt, zit met deze wandeling goed. Je wandelt door de duinen en met een beetje geluk word je begroet door wildlopend rund (alles behalve wild) en word je instant rustig bij het zien van een kudde schapen die zich van geen mens bewust is. Na een dikke kilometer vraag je je af of überhaupt nog mensen op deze planeet rondlopen, want je ziet nauwelijks sporen van menselijke activiteit, op de wandelpaden en bordjes na.

Desolaat landschap

Het landschap is heuvelachtig, de ondergrond zandiger. Stevige wandelschoenen zijn hier echt geen overbodige luxe. Klimmetjes worden beloond met prachtige vergezichten. Ik wandelde hier zo’n 10 km, maar je kan hier gerust langer wandelen. Hier en daar zijn bankjes te vinden, maar hoe dieper ik het domein introk, hoe minder ze in aantal waren. Toen ik het gebied bezocht viel de regen met bakken uit de lucht. Gecombineerd met ‘pure natuur’ en de onherbergzaamheid van het domein vond ik dat geweldig. Deze wandeling in Teut behoort nu al tot mijn favorieten !

Weg van de wereld

Als geroutineerde wandelaar ben ik goed voorzien, maar mocht je er even niet aan denken: een flesje water en een GSM (met GPS) zijn geen overbodige luxe. Als je geen specifiek wandelpad volgt (er zijn er verschillende aangeduid) en je bent geen kei in oriëntatie (zeker als de lucht de hele dag potdicht zit), dan zou je wel eens kunnen verdwalen. Het gebied is tenslotte 2000 hectare groot. Gezien het gebrek aan verharde wegen kom je ook niet in één twee drie in de bewoonde wereld terecht. Wat ik zelf overigens een behoorlijke luxe vind.

Wandeling Teut

Praktisch: wandeling in Teut

Er zijn wandelpaden en wandelingen (op kleur) via paaltjes. Infoborden staan bij de verschillende ingangen van het bord. Ik tekende zelf een wandeling uit die zowel het gebied Teut als Ten Haagdoorn omvatte.
Kaarten en info zijn hier te verkrijgen.

Zoals je op de kaart kan zien wandelde ik in 8 vorm. Je kan, als je het GPX-bestand gebruikt, kiezen om maar 1 lus te maken. Dan vertoef je voornamelijk in het gebied van Teut en komt dit op ene dikke 4 km.

Parkeren: Parking op Donderslagseweg 32 Zonhoven (gratis)

Het GPX bestand vind je hier.