Kakkerlakjes:geef eens een miniboek cadeau!

Wat een zalig concept!

Kakkerlakjes – nou niet de meest aantrekkelijke naam, maar het blijft wel in je oor hangen ! – zijn miniboekjes in het formaat van een postkaart. Ze zijn gigantisch mooi uitgegeven en inhoudelijk top. Gedichten van Rutger Kopland of Herman De Coninck, een boekje vol soeprecepten (want soep helpt altijd!) of voor de fan van bubbeldrankjes een heel receptenboekje. Ook aan kinderen is gedacht!

Waar je iemand ook wil voor bedanken of in de bloemetjes zetten, er is wel een boekje dat precies past. Je kan ze opsturen, op z’n bureau leggen of, zoals ik doe: er zelf mateloos van genieten. Zoals de boekjes vol poëzie bijvoorbeeld.

kakkerlakjes

Dat ik er een beetje gretig van word

Aanvankelijk was ik van plan om mijn Kakkerlakjes weg te geven, maar ik merk dat ik ze koester als kleine juweeltjes. Het is balanceren tussen verzameldrang en minimalisme bij mij, want ja, ze zijn toch héél mooi! Of ik koop ze gewoon dubbel, eentje om te houden en eentje om weg te geven. Is mijn geweten meteen ook gesust!

kakkerlakjes
Mijn favoriet is ‘Hoe het licht wandelt’. Wellicht geen verrassing!

Waar zijn de kakkerlakjes te koop?

Zo’n kakkerlakje kost €6,99, wat nauwelijks meer is dan een mooie postkaart, enveloppe inclusief. Je frankeert ze als gewone post.

kakkerlakjes molen

Via Bol.com kan je ze in doosjes kopen, dan koop je bv. 6 boekjes vol poëzie en heb je een voorraadje cadeau’s, maar ik verkies toch individuele boekjes. Het kiezen alleen al is een waar plezier.
Gelukkig ziet De Standaard Boekhandel het helemaal zitten om de boekjes apart te verkopen! Hip hip hoera!
Ik voorzie dat ze in steeds meer boekhandels te koop zullen zijn, maar van deze winkels weet ik het alvast zeker:

Straks bij de tijdschriften?

Een fijn concept vind ik het, die kakkerlakjes en ik zou al willen dat ze ook gewoon als tijdschrift te koop waren. Iedere maand eentje, bijvoorbeeld. Dat zou pure verwennerij zijn. Meteen een hint aan de uitgeverij!

Beauvechain wandeling

Wandeltip: Op zoek naar de pagodes in Beauvechain – 12 km – GPX

Wandeling Beauvechain

Op zoek naar de gekste plek van Beauvechain (Bevekom).

Kijk, ik had een plan. Ik zou gaan wandelen over de taalgrens (altijd een verrassing!) en zou bovendien één van gekste plekken aandoen zoals beschreven in het boek De gekste plek van België. Voor alle zekerheid controleerde ik nog eens alle gegevens. Je weet maar nooit dat er fouten in het boek geslopen waren. De gekste plek“>Maar nee, hoor, een klik naar toerisme Wallonië, bevestigde wat in het boek stond, kijk maar:

Beauvechain pagodes

Zie je dat adres zo netjes aan de linkerkant? Voila, een doorwinterde wandelaar kan dus ook op ‘den dool’ zijn, want zelfs met de beste bedoelingen van de lokale bevolking (en mijn beste Fransn) vond ik de pagodes niet. Ondanks een wandelGPS. Maar vooral: door gebrek aan mijn smartphone die ik thuis had laten liggen. Ik bleek er achteraf geen 150 meter vandaan zijn geweest. Ik leg jullie meteen uit waar het fout liep, zodat wie deze wandeling wil maken, toch de pagodes kan zien. Ik heb de GPX-route overigens aangepast, zodat jullie méér gaan zien dan ik.

Tip aan boekenmakers en websitebouwers: schrijf meteen een huisnummer bij de straat, dan had ik het niet gemist!

Beauvechain, ‘t is Wallonië!

Eénmaal in Wallonië en je waant je in een ander land. Of het nu op het platteland is of in een grootstad, onze Waalse buren zijn toch net iets anders. Ik parkeerde mijn auto aan de kerk en ging op stap voor 9 km ‘landelijk wandelen’. Inclusief holle wegen en prachtige vergezichten. Want ja hoor, Beauvechain (oftewel Bevekom) heeft de natuurliefhebber wel wat te bieden. Neem vooral je verrekijker mee, want menig roofvogel is er aan het werk.

Beauvechain

Een vlieghaven in Beauvechain!

Vlieghaven Beauvechain

Deze wandelroute passeert een landingsbaan van de kleine vlieghaven van Beauvechain. Ik heb de hele wandeling lang geen vliegtuig gezien. Ik las echter dat er ook recreatief gebruik mag gemaakt worden van deze luchthaven. Wellicht is het allemaal veel boeiender tijdens het weekend en in de zomer. Daartoe werd overigens een prima spotplaats voorzien. Lijkt mij best fijn, zo tijdens de wandeling om even op een bankje allerlei vliegtuigen te spotten die zo over je hoofd vliegen!

Trek stevige schoenen aan

Deze wandeling loopt voornamelijk over kasseiwegen en onverharde grond. Je kan best wel stevige schoenen gebruiken. Dat maakt de wandeling voor kinderwagens meteen een stuk minder geschikt.

Beauvechain wandeling

Picknickplaats op de helft van de weg

Wanneer je het tweede dorp inloopt (met centraal de kerk), dan vind je links van de kerk een speeltuintje dat vrij toegankelijk is. Er staan van tal van banken, waardoor je er prima kan rusten of je picknick boven halen. Ik genoot er alvast van de (warme) soep die ik bij had!

Warme soep op de bank

Praktisch

  • Afstand ; 12 km
  • Situering: Beauvechain ligt net onder Leuven
  • Voornamelijk onverharde wegen en kasseien – stevige schoen zijn aanbevolgen
  • Moeilijkheidsgraad: heel licht heuvelend, zoiets als ‘niet biljardvlak’
  • Parkeren kan je aan de kerk van Beauvechain : Place Communale 3, Beauvechain
  • Horeca: in de buurt van de kerk is een dorpscafee, prima om de sfeer op te snuiven. Er is een kleine Spar in de buurt van de kerk, mocht je noodrantsoen nodig hebben.
  • Bankjes en rustpunten: weinig tot niet, behalve langs de kerken
  • GPX vind je hier (Gebruik de gratis app van RouteYou op je smartphone en maak zo gratis gebruik van een navigatieGPS! – Je kan deze wandelroute zo op je telefoon inladen !)

Wandeling Westerlo: door bos en langs de Nete

Wat een prachtige bossen heeft Westerlo! Prachtig én vriendelijk voor de wandelaar, want je vindt er prachtig aangelegde paden, wandelknooppunten en tal van bankjes. Heb je even genoeg van al dat bos, dan wandel je gewoon langs de Nete.

Wandelknooppuntenroute in Westerlo

Een bos is altijd goed! Zoek ik op heetste dagen van de zomer verkoeling in de luwte van de bomen, dan kan ik met mijn verwondering geen blijf in de herfst. Zo’n explosie van kleuren, dat doet toch iets met een mens. Je wandelt bovendien op een zacht matje van reeds afgevallen bladeren.

Wandeling Westerlo

In Westerlo is wandelen in een bos extra bijzonder, want de bezoeker wordt er verwend. Er zijn tal van paden doorheen het bos, soms grote lanen, soms kleine wegjes die je nauwelijks ziet. Je kan er lang wandelen, zonder maar een auto te zien of horen.

Westerlo bos: aan iedereen is gedacht

Dit bos is echt wel bedacht op de wandelaar, groot en klein. Er zijn tal van banken mocht je willen rusten en aan de jongsten is ook gedacht, wat dacht je van deze boswachter ?

Wandeling Westerlo

Of deze vertellingen die zomaar langs het pad liggen?

bos Westerlo
Wandeling Westerlo

Langs de (kleine) Nete

Deze wandeling bracht met uiteindelijk langsheen de Kleine Nete. Een heel ander landschap om in te wandelen en opnieuw… bankjes op overschot, al ging ik gewoon neerzitten op het gras voor mijn kop thee !

Langs de Nete
Thee drinken langs de Nete

Praktisch

  • Afstand: 8,3 km
  • Moeilijkheidsgraad: 1 bijna geheel vlak. Er is één keine klim en een brug.
  • Parking: ik parkeerde op de markt van Westerlo, maar algemeen zijn er parkeerplaatsen genoeg in de be buurt
  • Rustplaatsen én een schuilhut in het bos
  • Horeca: enkel in het centrum van Westerlo, daar vind je ook een supermarkt waar je eventueel een broodje kan kopen
  • Knooppunten

Aanraders

Wil je deze wandeling in Westerlo langer of korter maken, dan kan dat natuurlijk heel gemakkelijk via www.wandelknooppunt.be. De meeste functies zijn er gratis te gebruiken. Ik heb een abonnement op de app van wandelknooppunten. Daardoor kan ik de wandeling als GPX downloaden en mijn smartphone als offline GPS gebruiken. Maar er is meer! Een abonnement kost zo’n kleine 10 euro per jaar en is echt een aanrader!

Inspiratie voor deze wandeling vond ik in wat ik zelf de ‘bijbel voor wandelingen in Vlaanderen noem’, nl. Het groot wandelboek Vlaanderen, een uitgave van Lannoo. Ik schreef al eens over deze schat aan wandelingen.

Het blijft een prima cadeau voor elke wandelaar.

Snapshot diary

Snapshot diary #47: 7 dagen, 7 keer dankbaar

Er is altijd reden om dankbaar te zijn, al loopt het leven niet zoals je wil.

Misschien dacht je al: waar is die vroeger snapshot diary gebleven? Jaren na elkaar was ik op post op maandag. Een snapshot diary, met wat de voorbije dagen gebeurd was. Er zijn vele redenen, waarvan de belangrijkste reden is dat het leven niet altijd loopt zoals gewenst. Maar misschien loopt dan niet altijd even goed, er zijn wel altijd redenen te vinden om dankbaar te zijn. En laat dit nu het nieuwe concept zijn!

Week 47

Van links naar rechts, van boven naar onderen. De foto’s zijn niet chronologisch, maar wel allemaal van de voorbije week.

  • Ik wandelde weer eens een hele dag in … Wallonië dit keer. Ik woon en werk vrij dicht bij de taalgrens, maar steek die zelden over. Tijdens het wandelen ontdekte ik dat je maar even in een Waals dorp hoeft te zijn om te beseffen dat het leven er echt anders is. Op de foto zie je het niet, zo’n landschap is weinig cultureel bepaald. Maar ik raad het iedereen aan, steek eens die taal- en cultuurgrens over !
  • Er staan nog altijd koeien in de wei en dat maakt me blij! Kijk, dat rijmt nog eens ook. Hier in het dorp, of waar dan ook, ik kan er blij als een kind van worden. Rustig ook, want zij lijken meestel in complete harmonie met hun omgeving. (Laat ons dit ook altijd bewerkstelligen!)
  • Ik kreeg een aantal weken geleden het boek ‘De Gekste plek’ en maak er ondertussen een missie van om er zoveel mogelijk te bezoeken. Dit landschap (zwart/wit) ligt onder de grond in de abdijsite van Herkenrode (Hasselt). Het is een kunstwerk van Hans Op de Beek. “A quiet view”. Past helemaal bij mij, laat het allemaal maar stil zijn!
  • Dinsdag zat ik 3 uur (!) in een auto om 2 keer 47 km te overbruggen. Ik was zo’n beetje gesmolten toen ik aankwam voor een afspraak die 45 minuten duurde. Ik besloot van de nood een deugd te maken en stopte langs Starbucks, dat ik anders veel te duur en snobby vindt, om mezelf te trakteren op een toffee nut latte en een slice of bananabread. Had ik toch een hoogtepuntje!
    Ik vrees – het is dichtbij het werk – dat ik het nog zal doen!
  • (Foto midden). Kijk zie, dat is een foto wanneer ik van het werk naar huis rijd. De ‘laan’ van ons werk, we zijn er vol goede moed voor gegaan en kijk, nu mag ik, de zon tegemoet, weer naar huis. In minifile met collega’s en leerlingen die de school ook even vaarwel zeggen! Altijd een mooi momentje. Ik deed het toch maar.
  • Soep met boterhammen ergens ten lande. Tijdens lange wandeltochten neem ik altijd eten mee voor onderweg. Het had ‘s nachts gevroren en ik liep langs bevroren plassen. Goed ingepakt en geen last van de koude, dat niet, maar zo’n bankje en dan warme soep, kijk zie, daar kan ik zo van genieten !
  • Werken buiten de stad. Ik werk hier (zie foto) meer dan de helft van mijn hele leven. Met leerlingen wiens vader of moeder ik nog in de klas heb gehad. Maar goed, dat die ouders hun kinderen nog eens aan ons toevertrouwen is natuurlijk geweldig, maar waar ik echt dankbaar om ben, is dat ik op mijn werk de seizoenen kan zien. Dat wij in – onze brochure zegt het treffend – “een groene oase” werk, met bomen en boomgaarden, schapen (nu binnen, heb ik de indruk) en een inrijlaan om U tegen te zeggen. Ik ben er diep van overtuigd dat dat iets doet met een mens. Hopelijk zetten ze me met al die fusioneringsplannen niet ooit midden in een stad vol lawaai en auto’s. Dat ik aar voor vrees ja en ondertussen driedubbel geniet van iedere boom en ieder blad dat hier door de lucht vliegt.