Categorie archief: review

Het meest beklijvende boek van 2018

Wanneer het leven fictie overtreft

Dit boek heb ik in één ruk uitgelezen en iedere keer ik dacht ‘dit kan toch niet’, werden de grenzen van wat een mens dragen kan toch weer uitgedaagd. Dit boek, dat geheel biografisch is, gaat over hoe verstikkend een gezin kan zijn voor een kind. Dat zich dit alles afspeelt in de 20ste-21ste eeuw in het ‘moderne’ Verenigde Staten is nog minder voor te stellen. Ik heb me dikwijls afgevraagd waarom niet ingreep, maar blijkbaar bestaat het: dorpen waar mensen heel erg op zichzelf zijn en zich absoluut niet moeien met wat er omgaan tussen de vier muren van de (verre) buur.

Hoe overleef je zoiets ?

Tara Westover moet over een uitzonderlijke koppigheid en intelligentie beschikken om zoiets te kunnen overleven. Koppigheid om ‘zich zelf’ te scholen en zo de wereld te ontdekken, haar eigen waarden en levenspad.

Ik schreef er hier al uitgebreid over mét een videofilmpje, maar ik besluit: dit boek is misschien wel dé aanrader van 2018, al waarschuw ik je: dit boek blijft nazinderen. Heel lang. Mocht je ooit in een situatie terecht komen waarvan je denkt dat dit het einde is, lees dan dit boek. Na ieder einde is er inderdaad een ander begin.

Buiten categorie

Strikt genomen behoort dit boek uiteraard tot de non-fictie, maar ik vond het niet passen in mijn lijstje van non-fictie. Ik vond dat dit autobiografisch verhaal zo sterk dat ik vond dat het een eigen vermelding waard was !

Tara Westover, Geschoold, 400 blz., uitgeven door De Bezige Bij. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,99.

Dit was 2018: Top 3 fictieboeken

Eerlijk ? Toch maar 2 echte aanraders !

Ik keek zonet mijn lijstje van boeken na en al ik eerlijk ben, er zijn maar fictieboeken die ik echt wil aanraden. Je leest meteen welke boeken – hoe hip ze ook waren – ik niet zo goed vond.

Zout van de zee – Ruta Septys

Zout van de zee

Ik wist al in februari dat dit in één van mijn favorieten boeken van 2018 zou worden.

Zo erg favoriet zelfs dat ik het best wel nog eens wil lezen. Innemend, geëngageerd en meteen ook een vleug geschiedenis. Een aanrader !


“Zout van de zee” vertelt het verhaal van een groepje vluchtelingen tijdens Wereldoorlog II. Ze zitten geklemd tussen de wrede praktijken van Russische soldaten die van het westen komen en het Duitse leger dat hen niet als volle Germanen ziet. De personages ontmoeten elkaar toevallig en vluchten allemaal richting Baltische Zee richting een voormalig cruiseschip Wilhelm Gustloff  dat hen in veiligheid moet brengen, in de hoop dat ze hun etnische afkomst kunnen verhullen en als ‘juiste mens’ aan boord kunnen.

De volledige bespreking (mét videoclip !) kan je hier lezen.

Ruta Septys, Zout van de zee, 240 blz. is uitgegeven bij Luitingh-Sijthoff en te koop bij o.a. Bol.com voor € 7,50. Een koopje dus ! Prima geschenk !

The Perfect Friend – Barbara Copperthwaite

Ik merk dat dit boek spijtig genoeg nog altijd niet vertaald is maar blijf goede hoop hebben dat het niet al te lang meer zal duren.

Anderzijds: het staat goedkoop geprijst, misschien dat dit de pijn wat verzacht.

Dit is een boek waarvan je hersenen gaan tollen. Ogenschijnlijk gebeurt er niet veel. Twee vrouwen die elkaar leren kennen en vrienden worden. Het zou een boek over vriendschap kunnen zijn. Maar tussen de lijnen door heb je continu het gevoel dat er iets niet klopt. Maar wat ? En wie ?

Spannend !

De volledige beschrijving van het boek kan je hier lezen.

The Perfect Friend is o.a. te koop bij Bol.com voor € 13,99 (paperback) of € 3,99 als e-book.

Niet zo enthousiast over …

Noord – Sien Volders

Sien Volders Noord

Ik wéét dat vele mensen dit een fantastisch boek vonden, maar ik had er weinig mee. Voor mij waren er teveel clichés. Van een drukke baan naar een dorp in de middle of nowhere en daar de man van je leven ontmoeten. De drukke stad wisselen voor een dorp waar de tijd stil heeft gestaan en daar je leven in vraag stelen.

Nee, ik had er niets mee.

Ik schreef er hier al over.

Jonas Jonasson – Gangster Anders en zijn vrienden

Ik had grote verwachtingen over dit boek omdat ik – op het moment van aankopen – overal boeken zag van Jonas Jonasson. Het leek mij de perfecte auteur te zijn om te lezen in de vakantie.

Het verhaal begon schitterend. Een gangster die samen met een receptionist en een uitgetreden (vrouwelijke) priester een marketingplan in elkaar boksen een huurmoordenaar te bestellen. Geen moordverhaal of thriller, maar véél humor. Na een kwart van het boek was het blijkbaar op: zowel de humor als het verhaal. Het bleef maar duren tot je ongeveer in slaap viel. Spijtig !

Ik merk dat ik er niet eens een artikeltje heb aan gewijd.

Te weinig fictie gelezen…

Het is de logica zelve: als ik méér non-fictie heb gelezen, dan is er uiteraard minder fictie gelezen. Het komt door de kracht van de non-fictie maar evenzeer omdat ik niet echt goede fictie vond. Dus bij deze een warme oproep voor tips !

Gelezen

Gelezen: Gretchen Rubin, The Four Tendencies

 

“The Four Tendencies ” maken je samenleven met anderen eenvoudiger en inzichtelijker. Als je weet wie je voor je hebt, dan is het makkelijker omgaan met hem/haar, omdat je in volle respect bent voor wie hij/zij is. Je begrijpt immers wat hem/haar drijft. 

Naar een eenvoudiger en beter leven

Ik ben al lang fan van Gretchen Rubin. Wat ze te zeggen heeft is o zo to the point en je hebt er wat aan. Bovendien is ze nooit zweverig en poneert ze haar ‘wijsheid’ nooit als een dogma. Bovendien schrijft ze vlot en lezen haar boeken als een trein. Het thema is altijd hetzelfde: hoe kan ik mijn leven beter maken. Ze is een groot voorstander van routines (die je zelf invult zoals je wil) en het eenvoudiger maken van het leven, als is minimalisme geen woord dat je bij haar aantreft. Eenvoudiger als minder complex.
Niet te verbazen dat haar podcast zo druk wordt beluisterd (en bejubeld!)

The four tendencies – nog niet vertaald

The Four Tendencies gaat over persoonlijkheidsprofielen aangaande het omgaan met interne en externe verwachtingen/doelen. Klinkt ingewikkelder dan het is, dus laat ik beginnen met het voorbeeld dat ze zelf aangaf. Een vriendin van haar was vroeger lid van een atletiekclub en miste nauwelijks een training. Ze liep goed en had geen problemen om naar de training te gaan. Nu is ze ouder en geen lid meer van een club en het lukt haar – ondanks haar voornemens – nauwelijks om de deur uit te gaan om te lopen, ook al wil ze dat echt wel. Rubin zag het onderscheid: haar vriendin had blijkbaar geen moeite als er een externe verwachting was (de club), maar vond het voor zichzelf moeilijker om de deur uit te gaan (interne verwachting).

Het boek is spijtig genoeg nog niet vertaald in het Nederlands, maar ik kan mij niet voorstellen dat dat nog lang gaat duren.

4 profielen

Op basis van hoe mensen omgaan met interne en externe verwachtingen kwam ze tot 4 profielen, oftewel de zogenaamde four tendencies. Ik kan mij best voorstellen dat je denkt: oké, maar wat ben ik daarmee ? Het antwoord is: véél ! Want als je wil samenwerken met iemand of je wil iets van iemand (niet in de manipulatieve zin), dan kan je maar beter weten hoe je dat het beste aanpakt. Ik heb er alvast veel aan gehad!

  • De upholder heeft geen moeite met interne en externe verwachtingen. Het is iemand die houdt van lijstjes en regeltjes en die weinig moeite heeft met het integreren van routines of het volgen van procedures.
  • De questioner stelt zich overal vragen bij. Hij zal alleen iets doen als hij daar achter staat en heeft nood aan extra uitleg. Hij ‘kiest’ om iets al dan niet te doen. Klopt het met zijn denken, dan gaat hij er voor. De questioner heeft het niet moeilijk met de interne doelstellingen/verwachtingen.
  • De rebel zegt eigenlijk per definitie ‘nee’ omdat hij het inlossen van verwachtingen (‘moeten’), ziet als een inbreuk op zijn vrijheid. Hij staat tegenover de upholder.
  • De obligers hebben weinig moeite met het voldoen aan externe verwachtingen. Zij doen wat ze beloven (externe druk) maar hebben het moeilijker met hun interne verwachtingen.Voor een mooi overzicht kan je best hier eens een kijkje nemen.

Is het een beter dan het andere ?

Volgens Rubin zijn de four tendencies onveranderlijk (daar twijfel ik wel een beetje aan) en heeft elke tendency eigen valkuilen. Na het invullen van de test bleek ik een upholder te zijn. Ik geloof dat dat correct is. Mijn valkuil is het kritiekloos omgaan met interne en externe verwachtingen. Ik ben iemand die zelfs midden in de nacht, als er overduidelijk nergens iemand te bespeuren is, netjes aan een rood licht blijft wachten. Misschien is dat nog aanvaardbaar, maar ik ben evengoed iemand die zelfs slechte boeken tot de laatste bladzijde uitleest omdat er een ‘interne regel’ in mij is die zegt dat eenmaal begonnen je het boek ook moet uitlezen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik totaal kritiekloos ben, maar ik merk wel dat structuren, regels, verwachtingen een groot impact hebben op mij. Ik kan mij geweldig schuldig voelen als ik niet voldoe aan wat ik mezelf heb opgelegd of waar ik akkoord mee ben gegaan. Schuldig voelen als in disproportioneel schuldig voelen, alsof de regel/verwachtingen/belofte àltijd boven eender welke omstandigheid staat.

Mijn lief daarentegen is een questioner/rebel. Die neemt nooit zomaar dingen aan. Hij heeft altijd extra uitleg nodig en de nood om er zijn eigen stempel aan te geven. Het lief heeft zich nog nooit aan een sportschema gehouden. Hij heeft er altijd ‘kritiek’ op (van wie het ook komt of wat het ook is). Zijn ‘minor’ tendency is volgens mij dan ook ‘rebel’. Het verschil tussen ons twee zit is overduidelijk in het volgen van een kookboek. Ik volg lijn na lijn, hij kleurt per definitie buiten de lijntjes en zal er àltijd een andere toets aan geven. Ik denk daar niet eens over na. Ik volg gewoon.
Als ik overenthousiast ben over iets, komt bij het lief altijd de ‘ja maar’. Dat weet ik al op voorhand. Ik ben een snelle beslisser (zonder weinig spijt nadien). Het lief kan zich maanden zoet houden in het afwegen en verdwalen in de ‘ja maars’.

Al bij al vullen wij elkaar mooi aan denk ik.

Omgaan met anderen – de rebellen onder ons

Wie het boek gelezen heeft ziet na verloop van tijd al van verre welk type iemand is. Ik kan iedereen op mijn werk zo grosso modo indelen in de types, zowel wat mijn collega’s als leerlingen betreft. Vooral wat dat laatste betreft heb ik toch veel aan het boek gehad. Iedereen kent wel leerlingen (of volwassenen) die per definitie ‘nee’ zeggen. Zeg jij A dan is het bij hen B. Het is verleidelijk om te denken dat dit pure dwarsliggerij is. (Dat zal het bij pubers en volwassenen soms wel zijn, maar ook dan werkt het !). Volgens Rubin komt dit omdat zij in alle moeten hun vrijheid bedreigd zien en er daarom ook resoluut tegenin gaan. Hier komt de formule hoe je wel iets kan bereiken : informatie – gevolgen – keuzes.
Bij dergelijke jongeren is het belangrijk dat je hun grote drang naar vrijheid respecteert. Als je de zaken voorstelt als een keuze, dan wordt die vrijheid minder bedreigd.

Nu is dat wel bij iedereen het geval, maar bij hen is het belangrijker. Ik geef een simpel en onschuldig voorbeeld: aan sommige leerlingen vraag ik ‘wil jij de toetsen uitdelen of wil je dat ik het aan iemand anders vraag ?’. Hier zit geen informatie/gevolg in, maar wel keuze. Ik kan je verzekeren dat ze zo goed als altijd ‘ik doe het wel’, zeggen, zelfs zonder grimas en mét een blik van ‘ik word hier volwassen behandeld’. Ik geef grif toe dat er een pak leerlingen zijn bij wie ik gewoon de toetsen geef zonder iets te vragen waarop zij vervolgens, evengoed zonder commentaar, de toetsen terug uitdelen.

Samenvatting

Het boek behandelt één aspect van een persoonlijkheid, namelijk hoe iemand met interne en externe verwachtingen omgaat en hoe je het beste met deze profielen kan omgaan. Ik denk dat veel lezers intuïtief al veel weten. Gretchen Rubin brengt het in schema en verwoordt het. Bij iedere profiel staan de (mogelijke) sterktes en zwaktes. Ze wijt verder ook hele hoofdstukken aan de verschillende mogelijke combinaties van persoonlijkheidsprofielen.

Wat ik er zelf aan overhoud is dat het goed is dat ik meer omga met àndere profielen. Van hen kan ik veel leren omdat zij juist sterk zijn waarin ik niet zo sterk ben. Zij ‘zien’ zaken die ik gewoonweg dikwijls niet zie.
Ik geloof best dat de algemene aard onveranderlijk is, maar ik denk dat er toch ruimte is om bij te leren van andere profielen en zelfs een beetje te veranderen.

Praktisch

Gretchen Rubin, The Four Tendencies, te koop bij o.a. Bol.com voor €9,99.

 

Gelezen – De Wandelende Fijnproever – Ria Loohuizen

De Wandelende Fijnproever

In mij schuilt er wel enige bewondering voor Chris McCandless, het hoofdpersonage van de (biografische) film ‘Into the Wild’. Helemaal weg van alle drukte leven in en van de natuur. Wellicht is mijn beeld hiervan veel te romantisch (ik krijg het al koud bij de gedachte aan koude), maar dat dichtbij de natuurleven is wel iets wat een steeds grotere plaats in mijn leven krijgt. Zij het door te wandelen of te kamperen.

Met het boek ‘De Wandelende Fijnproever’ kan ik nu ook koken met wat ik in de natuur vind. Oké, geen grote gerechten en het vervangt geenszins een moestuin, maar mijn bewondering om de natuur wordt er wel groter door. En mijn respect.

Verkeerde veronderstellingen

Ik begrijp dat de kaft (met de chanterellen, althans, dat denk ik, zeker toch paddenstoelen) mensen kan afschrikken. Zo ook bij mij. Het is er van kindsbeen aan ingehamerd ‘Paddenstoelen kunnen dodelijk zijn’. Mijn liefde voor paddenstoelen sedert het boek van Rob Chrispijn nog groter geworden, maar paddenstoelen plukken en eten, dat zal ik niet doen. Gelukkig gaat De Wandelende Fijnproever niet enkel over paddenstoelen. Dan had het ook wel een andere titel gehad, maar ik geef toe dat ik aanvankelijk behoorlijk misleid was. Anderzijds kies ik tegenwoordig met meer kunde en kennis ‘mijn paddenstoelen’ in de winkel. Dubbel genieten als je weet wat je eet !

Tweede verkeerde vooronderstelling bij de Wandelende Fijnproever: dat het ik veel te weinig kennis had om precies dàt plantje te vinden, of dat het zo zeldzaam zou zijn dat ik het bij mijn ‘gewone’ wandelingen nooit zou tegenkomen. Weerom verkeerd gerekend. In dit boek gaat het evengoed over witte dovenetel, brandnetel, daslook en kastanjes. Zelfs het alomtegenwoordige herderstasje staat erin. Om maar te zeggen: wandel 100 meter langs de berm en je vindt al tal van plantjes die je in gerechten kan verwerken.

O zo grondig

Ik heb nog nooit van Ria Loohuizen gehoord, maar ik denk dat ze behoorlijk perfectionistisch is. Ik kan mij zo voorstellen dat ze een paar keer het boek af had en toch weer van vooraf begon om te zien wat beter kon. Ze is niet over één nacht ijs gegaan. Wat een grondigheid. De Wandelende Fijnproever is geweldig gestructureerd en weet de balans te bewaren tussen teveel en te weinig informatie. Ik kon geweldig genieten van het hoofdstuk over wieren en zilte groenten. Ik ben er weinig mee bekend, maar ik heb een vermoeden dat die wieren steeds belangrijker zullen worden. Zo zijn er in Nederland al zeewierboerderijen. De schrijfster is de trend allicht voor.

Recepten !

Het dikste hoofdstuk is dat met recepten. Van sausjes, salades tot desserts. Ik dicht mezelf geen groot kooktalent toe, maar dit kan ik echt. Bovendien is het natuurlijk uiterst bijzonder als je iets kan serveren wat je enkele uren voordien hebt geplukt. Soms smaakt het best wel pittig !

Praktisch

Ria Loohuizen, De Wandelende Fijnproever is een uitgave van Fontaine Uitgevers.
Te koop bij o.a. Bol.com voor €29,99.

Ken je iemand die van de natuur houdt en graag kookt, dan lijkt mij dit een prima Kerstgeschenk ! Origineel is het zeker wel !