Tagarchief: balans leven werk

Gelezen

It doesn’t have to be crazy at work – Jason Fried

What’s App staat lijnrecht tegenover wat ik wil

Onlangs had ik een gesprek (op zondag !) met een collega waarin ik mijn moeilijke verhouding met What’s App besprak. Ik had rond de middag een berichtje gekregen (groeps what’s app -werk); was er verder mee bezig (ik antwoordde) en belandde uiteindelijk bij een collega’ aan de telefoon. Toen zei hij dit:

Het is zondag


“Ja, het is nu zondag. Het is 16.30 uur en je bent al van 12 uur bezig”.

Ik vroeg: hoezo, van 12 uur bezig ?
Welja, het eerste berichtje is van rond 12 uur en nu gaat het er nog over.

Het is zondag“, zei de collega en ik dacht: Ja. Ook voor die collega. Ik bel die zomaar op op zondag. Niet dat dat niet mag. Maar het ging over iets triviaals. Niets dat niet kon wachten tot maandag. Vandaag was het zondag. Dus ja, waarom doen we dat eigenlijk ? What’s app en telefoneren over het werk voor zaken die compleet tijdens de werkuren kunnen gebeuren ?

It doesn’t have to be crazy at work

Ik lees momenteel een boek over hoe gek het op het werk kan zijn en hoe een hele bedrijfscultuur er alles aan doet om het nog gekker te maken. Gelukkig is er ook licht: it doesn’t have te be crazy at work !

Eén van de zaken die er aangehaald wordt, is het belang van ongestoord en met volle focus werken. Dat levert niet alleen het meeste, maar ook het beste resultaat. Dat wordt overigens gesteund door de kennis van de menselijke neurologie.

Evengoed wordt het belang van een frisse geest onderlijnd. Het werk stoppen om 17 uur en weekends om de batterijen op te laden.

Op zoek naar focus

A fractured hour isn’t really an hour—it’s a mess of minutes.

Aldus de auteur de auteur van It doesn’t have to be crazy at work. Ik sta daar helemaal achter en zoek o zo naar focus en ‘flow’ maar die What’s app berichten kunnen soms een volledig uur van concentratie en goed werk om zeep helpen.

Maar je hoeft toch niet te reageren ?

Iedere keer ik begin over de onrust die What’s app (of andere meldingen) mij geven, krijg ik dit als tegenargument. Het klopt helemaal en het helpt mij al een heel stuk verder door meldingen af te zetten. Maar zoals Jason Fried het zo goed zegt is het moeilijk om aan die ‘onmiddellijke vraag’ te weerstaan. Vandaar dat ik dit citaat maar even voor ogen hou:

The person with the question needed something and they got it.

The person with the answer was doing something else and had to stop.

That’s rarely a fair trade.

The problem comes when you make it too easy—and always acceptable—to pose any question as soon as it comes to mind.

Most questions just aren’t that pressing, but the urge to ask the expert immediately is irresistible.

Beste collega, mijn excuses

Taking someone’s time should be a pain in the ass. Taking many people’s time should be so cumbersome that most people won’t even bother to try it unless it’s REALLY IMPORTANT! Meetings should be a last resort, especially big ones.

Door te telefoneren had ik inbreuk gemaakt op de zondag van mijn collega. ‘Het is zondag’ was het eerste wat ik hoorde als reactie. Niet als verzuchting, maar als wijs woord van iemand die meteen ‘to the point’ kwam en mij confronteerde met mijn eigen gedrag.

Ik had net hetzelfde gedaan. Iemands tijd genomen. Iemand uit zijn focus en gedachten gehaald, terwijl het helemaal niet hoefde.

It doesn’t have to be crazy at work. En al helemaal niet op zondag.

It doesn’t have to be crazy at work

Ik leerde al veel uit het boek -dat nog niet eens helemaal uit is, maar ik geef alvast dit mee

Je werk is niet je familie, je product is niet ‘je baby’

Dat een CEO van een bedrijf dit volmondig zegt, vind ik geweldig. Hij ziet de waarde van familie. Voor je familie ga je door het vuur, daar vervagen de grenzen van engagement. Geweldig vindt hij dat. Dit geeft je leven zin en voldoening. Maar je ‘werk’ of je bedrijf is geen familie. Dat is begrensd. Dat is ‘maar’ werk, hoe hoog de kwaliteitseisen ook liggen. Er zijn grenzen en mensen blijven mensen, met nood aan tijd om op adem te komen, te herbronnen, samen te zijn met familie.

Pas op met extra’s

In grote bedrijven wordt dikwijls gegoocheld dat je er alles kan doen in vinden ‘op het werk’. Bedrijven met een fitness, een restaurant, kinderopvang etc.
Jason Fried waarschuwt hiervoor. In zekere zin nemen deze bedrijven je leven over, want daartegenover staat dikwijls dat je langer beschikbaar moet zijn of dat de grenzen tussen je persoonlijke leven en werk heel kwetsbaar worden.

De nood aan een sfeer van vertrouwen: de trustbattery

Slechte communicatie, veel werkstress, het gebrek aan rust om met volle focus je werk te doen, kan leiden tot een lege batterij. Leeg voor het volledige bedrijf:

Ever been in a relationship where you’re endlessly annoyed by every little thing the other person does? In isolation, the irritating things aren’t objectively annoying. But in those cases it’s never really about the little things. There’s something else going on. The same thing can happen at work. Someone says something, or acts in a certain way, and someone else blows up about it. From afar it looks like an overreaction. You can’t figure out what the big deal is. There’s something else going on. The trust battery is dead.

A low trust battery is at the core of many personal disputes at work. It powers stressful encounters and anxious moments. When the battery is drained, everything is wrong, everything is judged harshly. A 10 percent charge equals a 90 percent chance an interaction will go south.

Put je mensen uit en je krijgt dit. Tot mijn spijt herkenbaar.

De grootste les : rust en kalmte

‘Calm’ is een woord dat voortdurend terugkomt in ‘It doesn’t need to be crazy at work’. De grondlijn is deze: zorg dat mensen in een zo groot mogelijke rust met volle focus hun werk kunnen doen. Bezorg ze geen nodeloze stress door nodeloze vergaderingen of onmogelijke deadlines. Om 17 uur laptop dicht betekent: niet meer aan het werk. Punt. Ook thuis niet meer. Idem dito voor het weekend en vakanties.

Als je werkt, werk met volle focus, al je energie de best mogelijke inspanning.
Als je niet werkt, doe dan eender wat (hobby, gezin, vakantie) met volle focus.

Ik denk dat dat zoiets is als mindfullness op het werk. Van CEO tot de jongste werknemer.

Geweldig schoon vind ik dat.

Praktisch

Jason Fried, It doesn’t need to be crazy at work, 240 blz., uitgegeven door Harper Collins.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 12,99.

Gelezen: Pick Three – Randi Zuckerberg

Gezond verstand omzetten in daden

Eenvoudig toepasbaar en efficiënt, zo zou ik het boek willen noemen. Het is pure common sense, maar zoals het meestal gaat met ‘gezond verstand’ is het goed om het ook in daden om te zetten. Dit boek helpt je erbij.

De 5 + 1 pijlers van je leven

Waarover gaat het ? Over werk, familie, vrienden, gezondheid en slaap. Vijf dingen dus ! Voor Randi Zuckerberg zijn dit de belangrijkste waarden in haar leven. Omdat ik graag dwars lig vroeg ik mij af of dit ook mijn top vijf zou zijn en ik moet bekennen dat mijn lijstje er uiteindelijk niet zo anders uitzag. Rust is voor mij belangrijk, maar dat heeft alles te maken met gezondheid. Ik wil altijd nieuwe dingen leren, maar dat is wellicht evengoed onder de noemer (mentale) gezondheid te zetten. Tot ik tot de conclusie kwam dat er toch ééntje ontbrak: zingeving en engagement. Zingeving en engagement komen natuurlijk ook aan bod bij werk, vrienden en familie. Maar ik bleef met het gevoel zitten dat er een dimensie ontbrak: nl. het engagement voor mensen die je niet of nauwelijks kent (maar voor wie je wel wil opkomen) of idealen als vrijwilligerswerk en natuurbehoud.
Soit, ik had dus niet genoeg met die 5.
Wees echter gerust, met 6 kom je er ook. Of kies er compleet andere. Waarom niet ?

Neem je agenda en plan !

Van woorden naar daden, het kan een grote stap zijn, maar een eerste stap (lijkt mij) is plannen. Zorg dat je op weekbasis (of op maandbasis) aan alle pijlers tijd hebt gegeven. Pick three is haar dagelijkse advies. Zorg dat je tijd en energie vrijmaakt voor 3 waarden in je leven per dag en zorg dat ze op weekbasis allemaal aan bod gekomen zijn.

Allemaal evenveel ? Dat zou niet wijs zijn, lijkt mij. Wanneer je jonge kinderen hebt zal je meer tijd aan je kinderen moeten besteden dan wanneer ze al voor zichzelf kunnen zorgen. Als je net aan een carrière begint, zal dit wellicht een groot deel van je tijd innemen. Maar wat het ook is, laat je leven niet aan je voorbij gaan door jezelf te verliezen in één of enkele waarden. Het is puur gezond verstand, een leven in balans kan niet gebouwd zijn op enkel werk, enkel familie of enkel gezondheid. Zelfs dat laatste kan in barre omstandigheden waarin je misschien enkel dit hebt (werken aan genezing) niet alleen. In zo’n tijden is je werk dan misschien wel het laatste van je zorgen, zonder vrienden en familie wordt het een harde strijd.

Geen schuldgevoel en méér focus

Deze Pick Three methode bevrijd je alvast van een hoop schuldgevoel en beloont je bovendien met méér focus. Zo ben ik op maandag en dinsdag zo afgepeigerd (werk !) dat er zowel van sport (gezondheid) als slaap niet echt veel in huis komt. Ik slaap sowieso ontzettend slecht en op die dagen lijkt mijn hoofd gewoon door te drammen terwijl ik anderzijds ongeveer omval van de slaap. (Herkenbaar ?). Ik aanvaard het, het is zoals het is. Dit zijn geen dagen waar er nog méér sociaal contact (familie , vrienden) op mijn bordje moet komen.

Anderzijds voel ik mij niet schuldig dat het die dagen allemaal om het werk draait, al kom ik geen eens aan die ‘three’ waar Zuckerberg het over heeft.

Denk na over je dag

Zuckerberg komt uit het zakenleven (jaja, ze is de’ zus van’) en het evalueren van je dag wordt in veel bedrijven gepromoot. Ik vind het zelf één van de meest onderschatte tools, of het nu voor je werk of je persoonlijke leven is. Wat ging goed en wat niet ? Waar ben je tevreden over en wat zou je anders willen ? Hoe zal je morgen, met deze wetenschap, de dag beginnen ?

In het boek zitten een aantal werkbladen die je helpen bij deze bezinning. Valt het je moeilijk om tijd te vinden voor je gezin, vrienden ? Heb je enig idee hoe dat komt ? Zou je het anders willen ? Hoe dan ? Zijn er zaken in je leven die teveel tijd en energie vragen ? (Werk ? Familie ? Vrienden ? )

De testcase

Ik volgde de methode van Randi Zuckerberg’s Pick Three 3 weken lang. Zo heb ik ‘familie’ (groter dan gezin) echt moeten inplannen. Meestal laat ik dat voor ‘als er nog tijd is’. Of als er iets (lees: iemand) komt aangewaaid. Toen ik mijn overzicht zag, vond ik dat niet oké en nog altijd vind ik dat ik daar niet genoeg tijd en energie in steek.

Het is de eeuwig terugkerende vraag:

spendeer ik mijn tijd aan wat ik echt belangrijk vind ?

Aangezien ‘plannen’ mijn inspiratiewoord van het jaar is, werk ik daar behoorlijk hard aan, mét resultaat. Dit Pick Three schema is zeker een hulp.

Praktisch

  • Vlot geschreven
  • Heel toegankelijk
  • Situaties uit het leven
  • Voor iedereen toepasbaar

Voor wie ?

  • Voor wie balans kwijt is
  • Voor wil nadenken over wat echt belangrijk is in het leven
  • Voor denkers, planners en doeners
  • Voor wie gewoon een duwtje in de goede richting nodig heeft

Randi Zuckerberg, Pick Three, werk, familie, vrienden, gezondheid & slaap. Haal het beste uit jezelf. 304 blz, uitgegeven door HarperCollins. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99.

Dit was 2018: boek top 3 non-fictie

Top 3 non-fictie

Non-fictie kan je leven veranderen ! Er zijn dit jaar boeken gepasseerd die werkelijk eye-openers waren. Boeken die mij meer inzicht gaven in mijn leven en dat van anderen. Boeken die mijn leven kortweg béter gemaakt hebben !
Dit is mijn top 3

Thomas Erikson – Omringd door idioten

Omringd door idioten

Van dit boek zijn al 600 000 exemplaren verkocht en ik begrijp best waarom. De ondertitel luidt ‘Beter communiceren met collega’s, vrienden en familie’ en het is zo herkenbaar dat het lijkt alsof je plots iedereen begrijpt en je niet langer meer omringd voelt door ‘idioten’.

Collega’s staan als eerste groep vermeld en ik denk dat het ook hier de meeste verdiensten heeft. Je werkt samen met een groep mensen en je moet naar eenzelfde doel en toch loopt het niet. Niet omdat er gigantische meningsverschillen zijn (kan ook) maar omdat de stijl van aanpakken totaal anders is. Begrijpen waaruit die andere handelt maakt het meteen veel overzichtelijker én makkelijker om hem/haar tegemoet te komen om zo toch op diezelfde lijn te geraken.

Thomas Erikson, Omringd door Idioten, uitgegeven door Harper Collins, 320 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 20,00

William B. Irvine – A guide to the good life

Dit boek, gebaseerd op het stoïcisme, handelt over hoe je meer rust in je leven kan krijgen. Het gaat hier meer over een mindset en over hoe je met wat er in je leven gebeuren kan, omgaat, dan wel fysieke oefeningen of het maken van grote veranderingen in je leven.

Wie ACT kent, zal merken dat veel van ACT gebaseerd is op deze filosofie: geen energie steken in wat je niet veranderen kan. Het is verloren energie. Trouw zijn aan wat jij belangrijk vindt en daarin rust vinden. Doelstellingen in je leven die perfect haalbaar zijn, al kost het moeite. Ik herinner me hierbij het voorbeeld van de ambitieuze tennisspeler. Zijn doelstelling was: zo goed mogelijk trainen alles geven. Verloor hij de match, dan kon hij toch met een gerust hart het veld verlaten. Hij had alles gedaan wat in zijn invloedssfeer lag. Hij was trouw geweest aan zijn ideaal.

Het boek heeft mij geleerd om trouw te zijn aan idealen in mijn invloedssfeer en geen energie meer te stoppen wat daar niet toe hoort. Het is verkeerd te denken dat je daarmee de lat lager legt. Net niet. Door zo goed mogelijk te trainen en alles te geven op die trainingen vergroot de speler natuurlijk zijn kans om tornooien te winnen. (Extern). Je inspanningen (voor wat dan ook) gaan niet ongemerkt voorbij. Of je uiteindelijk promotie krijgt, daar heb je misschien geen onmiddellijk invloed op, maar als je al het mogelijke gedaan hebt (intern, eigen invloedssfeer), dan zijn je kansen echt wel behoorlijk groter.

Filosofie als non-fictie, je hoeft er geen schrik voor te hebben en al helemaal geen filosoof voor te zijn !

William B. Irvin, A guide to the good life, The Ancient Art of Stoic Joy, Oxford University Press, 336 blz, te koop bij o.a. Bol.com voor € 16,99.

Seth Godin – the dip

Dit dunne boekje leest als een trein en heeft één behoorlijk inzicht: ooit kom je in wat je ook doet in een ‘dip’ en dan is het de vraag: doorzetten of opgeven. Over ‘doorzetten’ of ‘opgeven’ gaat vervolgens het hele boek.

opgeven

In een wereld waarin opgeven als heel negatief wordt ervaren, prijst Seth Godin het als soms de belangrijkste optie. Vanop afstand lijkt het de logica zelve: dat wanneer op lange termijn de nadelen groter zijn dan de voordelen, je beter stopt. Of je gooit de boel helemaal onderste boven en gaat verder op een nieuwe manier. Opgeven lijkt makkelijk, maar kan evengoed behoorlijk moeilijk zijn. Je hebt een job die ooit je droomjob was, maar eigenlijk vind je er niets meer aan. Vrienden waar je lief en leed hebt mee gedeeld lijken door de transities van het leven vreemden te zijn geworden.

doorzetten

Maar het boek gaat evengoed over doorzetten als je in die dip zit. Doorzetten als het niet lukt, als je enthousiasme ver te zoeken is en alles zich tegen jou lijkt te keren. Ik leerde hier vooral dat trouw blijven belangrijk is (blijven doordoen, lat niet lager leggen) en dat wat er ook gebeurt (de dip) alles tijdelijk is. Die lange termijn rendeert, maar wie in de ‘dip’ zit ziet dikwijls alleen het nu.

Non-fictie van de bovenste plank !

Seth Godin, The dip, uitgeven door Little Brown UK, te koop bij o.a. Bol.com voor € 10,45
Het boek is in het Nederlands uitgegeven maar nog moeilijk verkrijgbaar. Misschien eens zien bij je lokale bibliotheek ?

Heb jij soms tips voor mij ?

Mocht het lezen van dit artikel denken van ‘dat boek zou ook op dit lijstje moeten’, dan hoor ik het graag. Bovenstaande boeken zijn mij trouwens allemaal aanbevolen. Dus heel erg dankjewel mocht je nog suggesties hebben !

Waarom veel jongvolwassenen het zo moeilijk hebben

Simon Sinek over de millenials

Simon Sinek (vooral bekend om zijn boek ‘Start with Why) omschrijft hier o zo treffend waarom millenials het zo moeilijk hebben. “They are dealt a bad hand”, zegt hij.

4 oorzaken ziet hij :

  1. Parenting (Opvoeding)
    Waarin hij de opvoedingsstijl hekelt waarin continu aan jongeren wordt gezegd dat ze eender wat kunnen bereiken en eender wat kun worden. Een cultuur waarin iedereen een medaille krijgt, verliezer of winnaar (waardoor de medaille niets meer waard is), waar ze continu te horen kregen dat ze o zo bijzonder waren.
    ‘Dealt a bad hand’ staat in deze context. Sinek heeft het over ‘failed parenting strategies’. Ook het onderwijs is medeplichtig : punten geven om van het geklaag van ouders af te zijn.Volgens Sinek is de confrontatie met de realiteit gigantisch en resulteert dit failed parenting in een laag zelfbeeld.
  2. Technology (Technologie)
    Waarbij het vooral over sociale media gaat. Het leven lijkt overal geweldig te zijn, iedereen lijkt het allemaal voor elkaar te hebben. De verslaving (niet eigen aan milleniums) dopamine, het belang dat wordt gehecht aan ‘likes’. Dopamine is zwaar verslavend, net als bij een sigarettenverslaving. Sinek spreekt over vage relaties (via sociale media) versus het oefenen in sociale vaardigheden met mensen.
    Sinek is niet tegen smartphones of sociale media, hij waarschuwt wel voor verslaving.
  3. Impatience (Ongeduld)
    Alles nu ! We leven in een wereld van instant bevrediging. Online aankopen, binge watching, het gaat onmiddelijk. Zelfs een ‘date’ vraagt nog weinig sociale vaardigheden. Daartegenover staat dat echte voldoening zelden uit instant bevrediging komt. Liefde, voldoening in het werk, het vraagt tijd.
  4. Environment (Werkomgeving)
    Jongeren die terecht komen in omgevingen die meer bezig zijn met cijfers dan wel met mensen. Omdat ook de werkomgevingen gericht zijn op snelle en directe resultaten, krijgen jongeren de tijd niet meer om te leren en om te groeien. Sinek verwijt hier de bedrijven leiderschap. Het erge is, volgens Sinek, dat jongeren het zichzelf kwalijk nemen als ze niet (onmiddellijk) slagen, terwijl dit juist niet de normale  gang van zaken is. Groei is nodig.

Maar ik ben veel ouder ! ?

Ik behoor helemaal niet tot de categorie jongeren waarover Simon Sinek het heeft (geboren na 1985) maar toch herken ik zaken. Ik ben helemaal niet opgevoed in een wereld van ‘je kan alles’, of ‘je bent geweldig’, maar sociale media is ook mijn leven binnengeslopen en nu en dan merk ik dat er niet alleen goede kanten aan zijn. Ongeduld is mij niet vreemd, al ben ik er mij echt van bewust en probeer ik nu en dan een stapje terug te doen. Dat bewustzijn is toch al iets.