Tagarchief: balans leven werk

Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?

Op de bank bij de psychiater: Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?

Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? Het is wellicht een vraag die iedereen zich soms stelt. Misschien vraag je je je af hoe een psychotherapeut daarbij helpen kan. Of naar die ‘andere’ in het gesprek: die psychotherapeut. Hoe ziet die het hele gebeuren? Het boek van van Fenema geeft je een kijk in de praktijkruimte van een psychiater/psychotherapeut.

Langzaamaan meer openheid over therapie

Onlangs nog in De Wereld van Sofie op Radio 1: een uitzending over therapie. Het lijkt nog geen evidentie, dat spreken over therapie. Men deed een simpele rondvraag: bent u al in therapie geweest en spreekt u daar open over? De antwoorden waren divers, maar snel werd duidelijk dat een gesprek over ‘bij de therapeut’ toch een stuk moeilijker ligt dan pakweg een bezoek aan de huisarts of de kinesist.

Komt het door de beeldvorming in films en series? Waar therapeuten ofwel dubieus zijn of mirakelmakers? Is het schaamte ? Waarom ? De overtuiging dat wat in het hoofd omgaat iets is wat enkel en alleen met intelligentie en wilskracht te maken heeft en je bijgevolg zelf moet kunnen oplossen?

Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? – Esther van Fenema

In het boek van Esther van Fenema wordt een inkijk gegeven in de kamer van de psychiater. Twaalf mensen, 10 individuen en 1 koppel, gaan op gesprek bij de psychiater. Allen hebben ze één ding gemeen: hun leven loopt niet lekker, ze hebben het gevoel vast te zitten. Maar waar wringt het schoentje? Waarom lopen mensen soms in cirkeltjes, ondanks goede voornemens en massa’s goede wil? Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?

Sophie (20 jaar) is een typisch exponent van de generatie Y. Ze heeft als kind alle kansen gehad en haar ouders hielden problemen zoveel mogelijk bij haar weg. In haar hoofd is het een chaos, ze weet niet wie ze is, ze komt tot weinig in haar leven. Ze heeft vooral geleerd dat ze aan het perfecte plaatje van social media moet voldoen en aan de verwachtingen van haar ouders.

citaat uit Esther van Fenema, ‘Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?‘, Prometheus 2020

Wat volgt is een verslag over de gesprekken met Sophie, maar ook wat Sophie doet met de therapeut. In tegenstelling tot wat soms wordt voorgesteld in films en series is die therapeut evengoed een mens van vlees en bloed en wordt hij/zij wel degelijk beroerd door het verhaal van de ander. Door het lezen van het boek van Fenema, merk je hoe de therapeut daar op zijn eigen professionele manier mee omgaat.

Mensen van allerlei leeftijden, met allerlei zorgen en verdriet

Van Fenema koos voor haar haar boek verhalen van allerlei mensen. Je maakt kennis met Wilma, een dame van bijna 80 jaar die nooit geleerd heeft hoe haar gevoelens te delen met anderen. Jochem worstelt met een midlifecrisis en Nathan voelt nergens passie omdat hij vooral zijn vader wil pleasen. Chris, een succesvolle veertiger ziet de ene na de andere intieme relatie stranden. Door al die verschillende protretten is de kans dat je als lezer iets herkent behoorlijk groot. De zorgen die Van Fenema aanhaalt vind je wellicht in iedere straat, of zoals er op de achterflap staat:

De patiënten die de revue passeren zijn fictief maar gebaseerd op een groot aantal praktijkgevallen van mensen zoals jij en ik, die het eigenlijk best redelijk voor elkaar hebben, maar toch niet gelukkig zijn.

citaat uit Esther van Fenema, ‘Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?‘, Prometheus 2020

Hoe werkt zo’n therapeut?

Er zijn tal van therapeuten en ook tal van therapiewijzes. Van Fenema is duidelijk over haar werk en haar boek:


Er zijn allerlei soorten praattherapie, maar ik voel me het best thuis in de psychoanlytische psychotherapie. (…)

citaat uit Esther van Fenema, ‘Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?‘, Prometheus 2020

In het laatste hoofdstuk geeft van Fenema je een kijk in haar manier van werken. Ze gaat daarbij heel praktisch te werk. Zo vertelt ze hoe een eerste gesprek kan verlopen, al naargelang de eerste indruk die ze krijgt van de klant. Het begint met het leggen van een basis van vertrouwen.

Als mensen echt willen veranderen, is het van belang dat ze een sterke lijdensdruk ervaren door hun problemen, zodat ze er echt iets willen aan doen. Daarnaast is voldoende lef ook noodzakelijk, we vinden veranderen namelijk griezelig. Het doorbreken van oude patronen – ook al veroorzaken ze problemen en zijn ze onaangenaam – roept meestal zo veel spanning op dat mensen het soms liever zo maar laten. Niet iedereen is dan ook geschikt om in therapie te gaan. Vooral als die therapie een meer ‘analytische’ vorm heeft, waarbij je wordt gestimuleerd om terug te kijken en je twijfel en verwarring over de fundamenten van je bestaan moet kunnen verdragen’.

citaat uit Esther van Fenema, ‘Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?‘, Prometheus 2020

Maar niet alle therapie hoeft analystisch te zijn of zo diepgaand. Van Fenema verwijst bijvoorbeeld naar de cognitieve gedragstherapie, die meer aan de oppervlakte blijft.

Voor wie is dit boek?

Voor iedereen die interesse heeft over hoe het er kan aan toegaan in de spreekkamer van de psychiater of therapeut. De ondertitel van dit boek is dan ook ‘Meekijken in de spreekkamer van de psychiater’. Er is uiteraard een verschil tussen een psychiater (arts) en een psycholoog, maar voor die boek denk ik dat het weinig uitmaakt. Het gaat hier immers om een psychiater die aan psychotherapie doet.

Dit boek doet denken aan een ander boek dat hier onlangs besproken werd: Misschien moet je eens met iemand praten van Lori Gottlieb. Beide boeken zijn vrij gelijkaardig in opzet en vullen elkaar aan. Het grote verschil is echter dat van Gottlieb vanuit een Amerikaanse (VS) cultuur spreekt en dat is toch nog iets anders dan onze Lage Landen. Zo vind ik de personages van van Fenema herkenbaarder dan die van Gottlieb. Verder werkt van Fenema vanuit psychoanalyse en ook dat geeft haar werken een eigen kleur.

Praktisch

Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn?


Ester van Fenema, Waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? is een uitgave van Prometheus (2020) en telt 160 blz. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00 (paperback).

Mag ik echter even je aandacht vragen voor je lokale boekhandelaar? Hij deelt graag zijn liefde voor boeken met je en voorziet je van raad en daad!

boedda's business

Boeddha op de werkvloer – Boeddha’s business – Dan Zigmond

Zou Boeddha ons nog iets kunnen leren over hoe we werken? Omgaan met collega’s en stress? Blijkbaar wel, want Dan Zigmond vertaalt Boeddha’s wijsheden naar vandaag. Hij doet dat op een praktische en no-nonsense manier in zijn boek Boeddha’s business.

Minfulness en balans op de werkvloer

Wie wil dat niet? Met volle aandacht werken? Geconcentreerd, met innerlijke rust? Tevreden met wat je doelen én resultaten zijn. In balans met de rest van je leven? Dan Zigmond legt je in Boeddha’s business uit hoe je hiernaar kan streven door oude wijsheden te koppelen aan praktische tips. Hij legt de grond van het boeddhisme uit en wat dit betekent voor nu.

De leer van Boeddha is niet zo ingewikkeld. (…) Zijn ideeën draaien vooral om
basisprincipes als eerlijkheid en evenwicht.

Dan Zigmond in Boeddha’s business

Je hoeft geen boeddhist te zijn (maar dat mag) en je hoeft al helemaal niet spiritueel te zijn (ook dat mag natuurlijk!). Wat Dan Zigmond aanbiedt is niet zweverig en vraagt zo goed als geen voorkennis. Hij houdt zich aan grondinzichten en legt die goed uit, zonder te verdwalen in details of boeddhistische terminologieën waarin je je verliezen kan.

Dit leerde ik uit het boek

Ik las het boek net voor ik (na een zomervakantie) opnieuw aan het werk ging en maakte voor mezelf een lijstje dat ik vooraan in mijn agenda plakte. Lang niet alles was compleet nieuw, maar ik wou het wel als een soort reminder elke dag even overlopen. Kwestie mijn terugkeer naar het werk goed te beginnen.

Ik vatte boeddha's business samen in 10 aandachtspunten voor mezelf.
  1. Doe alles met volle aandacht
  2. Wees vriendelijk tegen iedereen
  3. Communiceer eerlijk, maar altijd uit liefde.
  4. Pijn is onvermijdelijk. Mijn reactie is een keuze.
  5. Ik kan van iedereen iets leren!
  6. Soms is loslaten de beste optie
  7. Elke dag goed eten, goed slapen, bewegen en mediteren.
  8. Onderhoud vriendschappen op het werk
  9. Alles verandert, niets blijft.
  10. Verspil geen tijd

Boeddha’s business reduceren tot deze 10 werkpunten is echter het boek onrecht aandoen. Er is meer, véél meer. Daarom ga ik even op enkele punten dieper in.

Goede communicatie op het werk

Zo gaat er een heel hoofdstuk over communicatie op het werk, wellicht een pijnpunt bij velen. Hij pleit voor eerlijke communicatie en niét voor het verbloemen of verzwijgen. Het kan moeilijk zijn om sommige zaken te zeggen, maar het getuigt van weinig respect voor je collega als je dat niet doet. Voor je überhaupt iets zegt moet je je volgens Dan Zigmond afvragen of je die andere daar wel mee helpt. Anders zwijg je maar beter. Verder: je mag nog zo eerlijk zijn, als het kwetsend is laat je het beter. Maar hoe dan? Door het welzijn van die persoon in acht te nemen. Misschien moet je doseren, je moet sowieso het juiste moment zoeken. En uiteraard geldt ook hier: op de bal spelen, niet op de man.
Zelf vind ik dat een ongelooflijke opgave, zowel binnen als buiten het werk. Dan maak ik mij zorgen over iemand maar durf er nauwelijks iets over te zeggen. Zorgen omdat ik soms vrees dat iemand zich in de problemen aan het werken is zonder dat hij het door heeft. Eerlijk communiceren dus, maar voor ogen met wat je boodschap met iemand doet.

Alles verandert, niets blijft

Vaak zijn rotdagen
het gevolg van een misverstand

Dan Zigmond in Boeddha’s bussines

Niets alles is wat het lijkt. Het staat niet echt in mijn agenda vooraan, maar het deed wel een belletje rinkelen. Zo’n rotdagen zijn dikwijls het gevolg van een misverstand… bij mezelf. Ook wel bij een ander soms, dat wel, maar soms nemen mijn gedachten een loopje met mij en worden zaken uitvergroot en verkeerde conclusies getrokken. Een week later kan ik mij nog nauwelijks herinneren waarom ik er mij zo druk heb in gemaakt.

Het is een klassieke wijsheid: zal ik mij hier binnen een maand, een jaar nog druk over maken?Wat is dit in het licht van mijn hele leven? Is het dan waard om mij er zo druk over te maken? Dat is geenszins een advies om alles bij het oude te laten, maar wel om het in het groter geheel te zien en te relativeren. Scheelt meteen een groot stuk stress en dat is best meegenomen!

Terug naar boeddha’s business: de moeite?

Is het boek een aanrader? Ik denk het wel. Het laat je stilstaan bij je werk en hoe je tegenover je werk staat. Het maakt niet uit of je CEO bent of papieren klasseert of koffie serveert. Iedereen heeft collega’s en staat bij tijden (of altijd) onder stress. Wil ik dit werk wel blijven doen? Hoe kan ik voldoening vinden in mijn werk? Wat is een gezonde balans?
Het zijn onderwerpen die allemaal passeren in het boek. Ik vond er goede tips in, dingen die mij tot nadenken stemden en waarvan ik dacht: dit ga ik anders aanpakken.
Dan Zigmond is al ruim dertig jaar zenboeddhist en beschikt over een uitgebreide kennis van boeddhistische geschriften. Toch behoedt hij zich ervoor om het al te ingewikkeld te maken. Integendeel, het boek is buitengewoon praktisch.

Dit boek zou zomaar
je werkende leven kunnen veranderen.

Kevin Systrom medeoprichter Instagram

Zo staat het op de achterflap van het boek. “Zomaar” lijkt mij er een beetje over, je moet tenslotte ook nog iets doén, maar ik snap hem wel. Wanneer je kijk op dingen verandert, dan ga je anders handelen en … verandert je werkende leven.

Zoals het vaak gaat met oude en universele wijsheden las ik veel dat ik herkende. De manier waarop Dan Zigmond dit vertaalt naar de werkvloer zorgt echter voor een nieuwe kijk. Bovendien schrijft hij op zo’n manier dat hij je helemaal meeneemt in zijn verhaal.

Lezen dus. Het is geen verloren tijd.

Praktisch

Dan Zigmond, Boeddha’s business, Hoe je met oude wijsheden mindfullness en balans vindt op de werkvloer is een uitgave van Altamira en telt 256 bladzijden. Te koop bij o.a. Bol.com voor €18,99.

Mag ik echter even je aandacht vragen voor je lokale boekhandelaar? Hij deelt graag zijn liefde voor boeken met je en voorziet je van raad en daad!

zakboek voor het bosbaden

Zakboek voor het bosbaden – Sarah Devos & Katriina Kilpi

Bosbaden of simpelweg je onderdompelen in de weldaad van het bos. “Het bos vormt een ideaal tegengewicht voor ons jachtig leven”, staat in het Zakboek voor het bosbaden te lezen. Een boek dat je meeneemt naar een nieuwe ervaring.

Geest en lichaam zullen je dankbaar zijn

Ik kan maar niet genoeg krijgen van het wandelen in de natuur. Bossen scoren gigantisch hoog hier, want het bos is altijd in transitie. Doorheen de seizoenen is er altijd iets anders te zien. Kleine veranderingen maar voor je het weet staat die kale boom in volle bloei.

Vertoeven in het bos is goed voor lichaam en ziel. Verwen daarom jezelf en neem een bosbad. Dompel jezelf helemaal onder in het wondere leven van het bos. Gebruik alle zintuigen en geniet van al dat verborgen leven.

Ontdek de weldaad van het bos - Zakboek voor het bosbaden

Zakboek voor bosbaden

Sarah Devos (jaja, dezelfde Sarah als die van het geweldige Bosboek) en de Finse Katriina Kilpi schreven een boek vol tips en opdrachten om volop te genieten van je bosbaden. Het accent ligt op de weldaad die bosbaden is voor je lichaam en geest.

Als doorwinterde wandelaar (letterlijk beter: 4 seizoenenwandelaar) voegt de dimensie van het ‘bosbaden’ toch iets toe aan mijn wandelervaring. Bosbaden kan je immers evengoed doen zonder kilometers te wandelen, even een kwartiertje in het bos is al goed voor dat bosbaden.

Blader mee door het zakboek voor bosbaden

Omdat beelden meer zeggen dat woorden: blader even mee doorheen het boek met mij.

Wat die dennenappel daar doet? Een reminder dat het bos nooit ver weg is. Wist je trouwens dat dennenappels prima het weer voorspellen?

Veel plezier met je bosbaden!

Praktisch

Sarah Devos & Katriina Kilpi, Zakboek voor het bosbaden, 128 blz. is uitgegeven door Lannoo (2019) en te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99.

Top 3 non-fictie boeken

2019 Review: Top 3 non-fictie boeken

3 non-fictie boeken die blijvend indruk op mij maakten

Er zijn non-fictie boeken waarvan ik vind dat iedereen ze zou moeten lezen. Boeken die mijn kijk veranderen en boeken die een begin van oplossing bieden op problemen waar ik wakker van lig: zoals mijn werk bijvoorbeeld, of hoe ik voel hoe de tijd altijd door mijn vingers glipt. Boeken die mijn wereld groter maakten. Mijn inzicht groter. Hier mijn top 3 non-fictie boeken 2019.

Jason Fried: it doesn’t need have to be crazy at work

Jason Fried - it doesn't have to be crazy at work.

Je leest en ervaart het steeds meer: mensen kreunen steeds meer onder de stress van hun werk. Er moet werk gemaakt worden van ‘werkbaar werk’, maar velen tasten in het duister hoe dat te doen.

Jenny Huijs deed onderzoek naar deze (steeds groter wordende groep) mensen en wat mij het meest opviel aan haar onderzoek is dat werknemers wel degelijk een zicht hebben over hoe het beter kan op het werk, zonder dat er daarom gigantische investeringen moeten gebeuren.

Ik leerde via kranten het begrip ‘mentaal pensioen‘ kennen, mensen met nog jaren werken voor de boeg die mentaal afhaakten en gewoon ‘verder deden’ tot hun pensioen. Mentaal zijn ze al op pensioen. Dat is behoorlijk zorgwekkend.

Het boek van Jason Fried stelt hetzelfde. Het is welliswaar gebaseerd op werksituaties in de VS, maar het idee is hetzelfde: hoe kan je het werk voor je werknemers zo organiseren dat zij zich beter voelen op hun werk ?

In het boek van Jason Fried staat de werknemer centraal en het resultaat is dat die werknemer beter presteert, omdat hij zich meer verbonden voelt met het werk. De werknemer in zijn bedrijf krijgt de kans om te doen waar hij goed in is (en dat meteen ook goed is voor het bedrijf) en zijn werk zo te organiseren dat hij optimaal rendeert. Niet realistisch? Jason Fried ‘filoseert’ niet over een andere manier van werken, als bedrijfsleider implementeert hij het. Wie het boek leest heeft snel door dat de lat hoog ligt in dat bedrijf. Alleen: de lat ligt minstens zo hoog voor wat het betreft omgaan met het personeel en het zoeken naar de beste omstandigheden.

In mijn eigen job die gekenmerkt wordt door burn-out en het verlaten van de job zelf, wordt die vraag nooit gesteld. Integendeel, men blijft maar zoeken naar nieuwe structuren van bovenuit en allerlei regels en nieuwe zaken (die om de zoveel tijd veranderen) dat het geen wonder is dat mensen afhaken.

Het boek van Fried staat vol met praktische suggesties die zo implementeerbaar zijn. Zoals bijvoorbeeld het recht op ‘ongestoord werk’ gedurende een aantal uren per dag. Voor programmeurs (het bedrijf van Fried) is dat behoorlijk belangrijk, dat er tijd is waarin ze niet worden verwacht telefoons op te nemen, mails te beantwoorden en waar ze gewoon de deur van hun kantoor dicht houden. Omdat werkcontacten wel belangrijk blijven organseren ze dan weer momenten waarop het wél kan. Werknemers plannen op die momenten werk waar ze minder aandachtig voor moeten zijn en waarbij het niet erg is als iemand komt binnenlopen.

Bovenstaande is niet onmiddellijk van toepassing op mijn werk, maar het verhaal moge duidelijk zijn. Zonder aandacht voor je werknemers kan je niet verwachten dat ze jaar na jaar the extra mile gaan, terwijl simpelweg nadenken over hoe het anders kan, best grote resultaten kan hebben. Maar je moet het natuurlijk durven.

Susan Cain: stil

Susan Cain - Stil  
Top 3 non-fictie

Ik las het boek in het Engels, vandaar dat de citaten in het Engels zijn.

De stelling van het boek is dat we leven in een wereld waar extrovert zijn de norm is.

We live with a value system that I call the Extrovert Ideal—the omnipresent belief that the ideal self is gregarious, alpha, and comfortable in the spotlight. The archetypal extrovert prefers action to contemplation, risk-taking to heed-taking, certainty to doubt. He favors quick decisions, even at the risk of being wrong. She works well in teams and socializes in groups. We like to think that we value individuality, but all too often we admire one type of individual—the kind who’s comfortable “putting himself out there.”

Nu zal ik eerlijk zijn, Susan Cain is soms behoorlijk hard en negatief ten aanzien van extraverten. Ik kan ze daarin niet altijd volgen. Maar ze heeft wel méér dan een punt als ze stelt dat extravertie verwacht wordt.

Het is niet makkelijk als je van nature introvert bent, om je te gedragen als een extravert. Dat kost enorm veel energie, net zoals het omgekeerde overigens ook het geval zou zijn, al komt dat weinig tot niet voor, gezien de dominatie van het extravert zijn.

Ik zie het op mijn werk en ook bij mijn leerlingen. “Actief meewerken en overal een mening over hebben” wordt positief geëvalueerd, van de stille denker/werker wordt minder gezegd of zelfs bezorgdheid geuit. ‘Werk actiever mee’, bijvoorbeeld. Of: ‘Ik hoor je niet veel in de klas’. De conotatie dat stil-zijn per definitie betekent dat iemand niet aandachtig is of geëngageerd, is snel gemaakt. Ook onder collega’s.

Hoe weet je of je introvert bent of extravert?

Susan Cain vertelt veel over wat eigen is aan introverten en extraverten, maar ik denk dat dit het onderscheid de nagel op de kop is:

Introverts recharge their batteries by being alone; extroverts need to recharge when they don’t socialize enough.

Dit is volgens mij een correct onderscheid dat geen waarde-oordeel uit: het één is niet beter dan het ander. Cain durft soms wel eens de indruk te geven dat introversie beter, wat ik zelf totaal niet geloof. Ze staan naast elkaar.

Susan Cain, Stil, telt 391 bladzijden en is een uitgave van o.a. Rainbow. Het is te koop bij Bol.com voor € 9,00.

Cal Newport, digitaal minimalisme

Cal Newport- Digitaal minimalisme
Top 3 non-fictie

Cal Newport, docent theoretische informatia aan de universiteit van Georgetown, staat bekend als een aandachtspecialist. In zijn eerste bekende boek, Diep Werk, had hij het al over werken met aandacht. Niet in de zin van mindfulness (mocht er verwarring zijn), maar wel in de zin van concentratie en dus ook efficiënt en ‘diep’ werken.

In ‘Digitaal minimalisme’ gaat hij een stuk verder. Wat mij betreft is dit boek beter dan het eerste, omdat het veel realistischer is. Hij kan in zijn eerste boek wel aanraden om enkele dagen of halve dagen ‘ergens anders, totaal afgelegen’ te werken om zo tot het beste resultaat te komen, het is voor veel mensen niet gegeven om op die manier te werken. Soms is het woord ‘digitaal’ misleidend, je zou denken dat het enkel en alleen gaat over je omgaan met technologie, maar het boek gaat echt wel verder.

Digitale technologie dringt op allerlei manieren ons leven binnen, meer zelfs, het neemt ons leven soms regelrecht over, omdat het soms als een dictator beslist waar we onze tijd aan besteden. Ik pleit overigens schuldig: niet zelden start ik mijn dag met het openen van mijn werkmail om vervolgens weer een uurtje uit te stellen wat ik priortair moest doen vandaag.

Because digital minimalists spend so much less time connected than their peers, it’s easy to think of their lifestyle as extreme, but the minimalists would argue that this perception is backward: what’s extreme is how much time everyone else spends staring at their screens. The key to thriving in our high-tech world, they’ve learned, is to spend much less time using technology. (Ik las de Engelse editie)

Cal Newport is geheel niet tégen digitale technologie, wel tegen de manier waarop deze technologie soms ons leven overneemt.

What’s making us uncomfortable, in other words, is this feeling of losing control—a feeling that instantiates itself in a dozen different ways each day, such as when we tune out with our phone during our child’s bath time, or lose our ability to enjoy a nice moment without a frantic urge to document it for a virtual audience. It’s not about usefulness, it’s about autonomy.

Het blijft bij Cal Newport niet bij filosofische overwegingen, hij geeft ook tal van praktische tips. Eén ervan is een maand lang afkicken van alle technologie. Uiteraard volgen er uitzonderingen, voor de meeste mensen is het onmogelijk om te werken zonder die technologie. Hij raadt ook aan om alle mogelijke apps van je telefoon te verwijderen voor een maand op uitzondering van die hoogstnoodzakelijke (opnieuw voor je werk) en vervolgens na een maand te evalueren. Goede tips vind ik dat, al voel ik ze als technologie-adept soms als radicaal aan.

Hoe dan ook, het loont om nu en dan stil te staan bij je digitale verslaving (want dat is het toch). Ik merk dat ik soms tijdens een wandeling het intranet van ons werk check. Totaal zinloos (alsof ik tijdens de wandeling aan het werk ga), het enige resultaat is weerom met het werk in mijn hoofd, terwijl dat net niet de bedoeling van de wandeling was.

Cal Newport, Digitaal Minimalisme is te koop bij o.a. Bol.com voor €24,99 (paperback) en € 14,99 als ebook.

Graag meer ideeën?