Categoriearchief: pc (soft-)ware

Hoe zit het met mijn smartphonegebruik? MobileDNA

MobileDNA is een (gratis) app van de UGent die je smartphonegebruik in kaart brengt. Omdat ik mij in de zomermaanden heb laten gaan, wou ik wel eens een analyse van mijn smartphonegebruik. Het was toch even schrikken, maar wel de nodige schop on de kont om het anders aan te pakken.

Ik ben een gebruiker, …

Onlangs vertelde een collega mij dat ze gezwicht was voor een smartphone. Onmiddellijk zei ze erbij ‘maar ik heb al een vaste plaats voorzien waar ik hem ga leggen’. Ik repliceerde: en zet vooral de meldingen uit, daar word je gewoon zot van!

Ik had het altijd bijzonder moedig van haar gevonden, dat ze het zomaar bij een ‘ouderwetse’ GSM hield. Zelf heb ik liefde/haat relatie met mijn smartphone. Ik dénk dat het wel meevalt, maar moet eerlijk bekennen dat ik er veel te veel gebruik van maak om redenen die er totaal niet toe doen. Lees: verveling, zenuwachtigheid, FOM, enzovoort. Tijd die ik voor iets anders zou kunnen gebruiken!
Het is zoals vermageren. Dat éne stukje chocolade zal je gewicht niet in het gedrang brengen. Elke dag 3 stukjes is een ander verhaal. Dus ging ik op de digitale weegschaal staan via MobileDNA.

De confrontatie: MobileDNA

Meten is weten dacht ik, en ik registreerde me (gratis) bij MobileDNA (UGent). Kon ik meteen zien hoe het gesteld was mijn compleet uit de hand gelopen zomermodus ikheballetijd.

Het rapport is … eu… laat ons zeggen dat ik toch schrok.

Zo ben ik een intense smartphonegebruiker volgens de analyse van MobileDNA. Gezien het vakantie was kan ik hier niet teveel excuses gebruiken ‘het was voor het werk’. 37 keer per dag gebruik ik die smartphone. Dat is echt wel schrikken. Misschien een kleine verzachtende omstandigheid: ik gebruik ook wel Spotify. Maar dan nog. Stel dat ik 10 keer van muziek verander, dan zit ik toch nog altijd op 27 keer wat écht veel is.

39% van mijn tijd gebruik ik een communicatietool. Ik weet niet wat ik daar moet van denken.

Vroeger zou ik meer kaartjes geschreven hebben

Echt, ik stuur nogal snel berichtjes naar mensen als ik weet dat het een bijzondere dag is, of om de communicatie (al dan niet op reis) te onderhouden met de familie. Fotootjes naar de oma en zo, terwijl ik pakweg 10 jaar geleden nu en dan gebeld zou hebben.

31 pick-ups per dag: dat zijn de keren dat ik zelf mijn telefoon oplicht en vervolgens iets doe. Met die 31 zit ik ver boven het gemiddelde van 118. Kijk zie, er moest toch ergens goed nieuws zijn? Omdat ik toch goed ben in excuses: mijn telefoon is mijn foto-apparaat, zou dat ook als pick-up gelden?

6 eenvoudige tips voor minder smartphonegebruik

Slechte gewoontes zijn zo aangeleerd (bewijze mijn vakantiemaanden en mijn ‘rapport’), tijd om de riem weer aan te spannen. Want ook al heeft de ‘ikheballetijdvandewereld’ nooit bestaan, hij zal er zéker niet zijn in het werkjaar. Het moet dus minder!

  • Ik start al met een voordeel: tijdens de les kan ik moeilijk bezig zijn met mijn smartphone. Nooit gedacht dat ik blij zou zijn met extern opgelegde onthouding !
  • (2) De telefoon gaat niet meer mee naar boven. Dat was de regel voor de vakantie, maar blijkbaar vond mijn ‘ikheballetijdvandewereld’modus dat dat niet meer nodig was. (Het excuus was ‘ik ga nog even iets checken’, klinkt wellicht bekend).
  • (3) De telefoon gaat tijdens werkuren resoluut in een andere fysieke ruimte (in mijn geval de TV-kamer). Het is niet omdat je thuis werkt, dat je niet geconcentreerd mag zijn. Voor mijn laptop gebruik ik Freedom, wat overigens ook (gratis) op je smartphone te installeren is, het is een app waar je zelf aanduidt wat gedurende een tijdsslot niet meer toegankelijk is.
  • (4) Ik plan mijn momenten van sociale media, zowel op de pc als op smartphone.
    Je dacht toch niet dat ik geheelonthouder of zo zou worden ? Nee hoor, als beloning plan ik nu en dan 10 minuten social media. Met de timer erop. (Die timer heeft me al zoveel geholpen!).
  • (5) Ik zet mijn data uit op gezette tijden. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn en als iemand me echt wil bereiken kan hij nog altijd klassiek bellen. Ook al staan alle meldingen uit, ik merk dat het uitzetten van data echt helpt. Ik word me meer ‘bewust’ van mijn smartphonegebruik.
  • (6)Ik kijk wekelijks met gebruik na via mobileDNA. Beetje zoals op de weegschaal staan.

Ik maak mezelf iets wijs

Ik heb er vrij goede hoop in omdat ik vrij gemakkelijk omga met ‘regels’ en ‘gewoontes’. Ik ben dan ook een zogenaamde upholder, niet?

Ik vrees dat ik mezelf ook iets wijsgemaakt hebt met die vakantiemodus. Zelfs als je geen verplichtingen hebt en vrije tijd ‘pure sang’, dan nog zijn er misschien dingen die je liever doet dan aan je smartphone gekluisterd te zijn. Soms toch, want, ik herhaal, er zit natuurlijk ook plezier in. Als ik echter kijk naar het aantal effectieve uren gebruik (die ik hier niet heb vermeld) dan blijft die vraag wel in mijn achterhoofd. Ik had andere dingen kunnen doen in, bijvoorbeeld de helft van de tijd.

Do what makes you happy

Dat vind ik soms een overdreven citaat omdat simpelweg er dingen gedaan moeten worden die niet leuk zijn en mij al zeker niet happy maken. Die nemen tijd in, maar geen gezaag erover, get over with it.

Reden genoeg om spaarzaam te zijn dus met de vrije tijd !

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag, gelet op de toestand van het wegenet?

Om het heel extreem te stellen: 100 km rijden via autosnelwegen in Duitsland is niet hetzelfde als 100 km in Centraal Afrika. Niet alle plaatsen zijn even vlot bereikbaar. Met onderstaande tool bereken je hoever je kan rijden in een bepaalde tijd, rekening houdend met de toestand van het wegennet.

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag

Wanneer het lief en ik een huisje of apartement huren dan denken wij eerst in termen van ‘hoe lang rijden’ oftewel kilometers. Voor een lang verblijf mag het natuurlijk langer rijden zijn, maar voor weekend gaan we niet gauw over de 4 uur.
Waar we dan ‘raken’ in die 4 uur, dat doen we beetje op schatting, waardoor we wellicht een hoop plaatsen over het hoofd zien omdat onze geografie beperkt is en we al helemaal niet weten hoe goed een plaats bereikbaar is. Gelukkig is dat nu verleden tijd, want het internet biedt ook voor dit probleem een oplossing ! Je kan zelfs kiezen of je autosnelwegen wil vermijden of niet, want dit heeft natuurlijk gevolgen voor de te rijden tijd (en meestal ook voor je portemonee !).

Ik doe maar meteen de oefening. Wij willen een huisje huren, we zijn bereid om 9 uur te rijden (gemiddelde van 90 km per uur). Waar kunnen we dan heen ? Daar gaan we !

hoe ver kan ik rijden

Wauw ! We raken zelfs tot in Denemarken en zelfs heel Zwitserland is (autogewijs) een optie (maar niet financieelgewijs !). We raken zelfs – had ik ook niet gedacht – in Tjechië, maar net niet in Praag. O wat spannend !

Misschien lijkt bovenstaande figuur nogal onduidelijk en weinig gedetailleerd, weet dan dat dit een screenshot is en dat je online kan inzomen. Ik raad je evenwel aan om eerst de ‘gemiddelde’ versie te kiezen en daarna pas de ‘erg nauwkeurige’, want daar ben je wel enige minuten zoet mee.

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag met mijn caravan ?

Ik moet toegeven dat de gedachte om bovenstaande tool te gebruiken ingegeven was door die vraag. Stel dat ik maximaal 6 uur wil rijden aan een gemiddelde van 70 km per uur (niet onrealistisch in mijn geval, ik ben allesbehalve snelheidsfreak), waar kan ik dan heen ?

hoe ver kan ik rijden

Ik ben opnieuw verbaasd. Zo raak niet in Friesland op 1 dag (binnen de gestelde waarden), maar wel in Normandië.  Dat had ik echt niet gedacht.

Rekening houdend met de wegen

Je zou je kunnen afvragen of je niet evengoed een cirkel zou kunnen trekken met een diameter van 420 km. (6 uur rijden aan 70 km per uur).  Just for fun heb ik ook dat gedaan.

hoeveel km van

Het levert een mooi plaatje op maar het is veel minder nauwkeurig. Dit zijn afstanden in vogelvlucht, maar het is natuurlijk leuk om doen.

Nog meer opties

Je kan ook afstanden en tijden vergelijken. Je krijgt dan twee gearceerde gebieden boven elkaar.  Dit zou je kunnen gebruiken als je bv. met minima en maxima werkt. Zo zie je onmiddellijk waar je je hotel/huisje/camping zoeken kan.

Of je gaat te voet en wandelt, of je reist met de fiets. Klik de optie ‘fietsen’ aan en je gemiddelde snelheid en uren die je wil fietsen en je ziet meteen alle mogelijkheden.

Heb ik dit al eens niet gelezen hier ?

Dat klopt ! Een lezer maakte er mij op attent dat de link niet meer werkte. Na veel zoeken heb ik opnieuw een werkende link toegevoegd. Let op, als je de optie ‘nauwkeurig’ kiest, duurt het wel even voor je een correct overzicht krijgt. 
Wat mij betreft één van de beste tools die er zijn ! 

Ik word afgeperst (I kid you not) – prijs: $838

Cybercriminaliteit met een ranzig kantje

Ik krijg al enige maanden mailtjes van mezelf. Zoals in: verzonden door mij, met mijn adres als afzender, maar met een mail die uiteraard niet van mezelf komt. Dus iemand kan in mijn emailaccount. En nee, het gaat niet op pishing, of het vragen van mijn wachtwoord of gevoelige gegevens. Regelrechte cybercriminaliteit.

“Ik breng u in diskrediet”

Dat is ook exact wat de persoon in kwestie mij vertelt. Dat hij in mijn emailaccount kan, dat hij aan al mijn adressen kan enzovoort. In het begin negeerde ik het, maar leuk vond ik het niet. Het eerste wat ik deed was mijn ‘sentbox’ controleren. Het mailtje was niet verzonden van daar, dus ik dacht dat het een soort ‘masked’ adres was. Dat het léék alsof ik dat gestuurd had, maar dat dat niet zo was.

De toon van de mail was dreigend. Dat ik de politie niet moest verwittigen (en ook niet de FBI, alsof we dat hier in België hadden), dat de persoon al mijn geheimen wist en mij via mijn contactpersonen in diskrediet kon brengen enzovoort.

Ik mocht het hem niet kwalijk nemen (staat letterlijk in de mail), want tenslotte heeft iedereen zijn werk, en hacken was het zijne.

Ik negeerde en negeerde, maar de mails werden veelvuldiger en dreigender.

838 dollar: de afpersprijs

Maar goed, ik kon van al die mails en het gehack af zijn als ik zo’n dikke 800 dollar betaalde. Dan zou hij mij gerust laten. Ik moest het betalen in bitcoins en er stond nog ergens op hoe ik geld moest omzetten in bitcoins. En ja, anders zou het hele ‘dark net’ van alles op mij afvuren. Ik had 48 uur de tijd. Cybercriminaliteit rendeert !

Hij kende mijn wachtwoord

Plots kwam er een andere mail, waarop mijn wachtwoord stond. Dus kijk, als ik het al niet geloofde, hier kwam het bewijs. Mijn wachtwoord van mijn account stond er de blinken. En ja, het was het juiste wachtwoord. Alleen, het was een ‘oud’ wachtwoord. Het wachtwoord dat ik gebruikte in de tijd van de hetze van Cambridge Analytics. Ik denk (maar weet niet zeker) dat het om dit datalek gaat.

Dat wachtwoord is ondertussen voor mij al lang ‘passé’ en mijn veiligheidsprotocollen zijn verscherpt, maar die mails bleven maar komen en leuk vond ik het niet.

Het werd nog grimmiger toen hij zei dat hij via mijn webcam mijn leven volgde en wat ik allemaal deed en daar zeer onstuimige beelden had gevonden die hij naar al mijn contactpersonen zou sturen. Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen dan compleet beginnen te freaken. Ik niet en eigenlijk om de simpele reden dat enerzijds de webcam op mijn desktop pc niet eens verbonden is, en anderzijds omdat wat je zou kunnen zien op mijn webcam van mijn laptop, mijn gezicht is.  Ik denk niet dat veel mensen dit opwindende of sensationele beelden vinden en al helemaal geen beelden waarmee je mij kan chanteren. Wanneer ik niet op mijn laptop werk is hij dichtgeklapt. (En dan nog: het leven is hier behoorlijk ‘saai’, wij eten, lezen, kijken TV, babbelen, kuisen en koken.) Maar toch.

Wat heb ik gedaan ?

Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen behoorlijk onder de indruk zijn van zo’n mails. Ik zou echt meer gepanikeerd hebben moest het om een emailadres gaan dat ik vaak gebruik, maar dat was niet het geval. Het was niet mijn hoofdaccount. Bijgevolg heb ik de account verwijderd en ook de catch-all afgezet.

Mensen die dit emailadres nog zouden gebruiken zullen dus een ‘unable to deliver’ krijgen. Ik herhaal, dit was voor mij een totaal onbelangrijke account, maar was het mijn hoofdaccount geweest, dan kon ik die echt niet zomaar verwijderen. Ik vind dit toch een imponerende vorm van cybercriminaliteit.

Kan je iets doen ?

Ik heb het een en ander afgeprint en zal dit in het politiebureau afgeven met een klacht aan onbekenden. Ik veronderstel dat zij veder weten wat te doen met aangiftes van cybercriminaliteit.  Ik kan mij best voorstellen dat sommige mensen terecht bang zijn, al helemaal als je je wachtwoord indertijd niet hebt gecontroleerd of gereset, of als je inderdaad beelden/materiaal hebt dat echt niet voor het grote publiek is. Ik denk daarbij ook  aan (kleine)bedrijven. (Ik veronderstel dat grote toch een grotere security hebben). Stel u voor wat dat met politici kan doen àls dingen gelekt worden.

Zelf dènk ik niet dat het ooit zo’n vaart loopt, maar het is als met een terreurdreiging: de angst is gezaaid. De mogelijkheid is er en niemand leeft graag in angst. Bovendien ben ik geen expert in cybercriminaliteit. Ik kan een eigen inschatting hebben van de risico’s, maar echt weten doe ik het niet.

In België kan je cybercriminaliteit aangeven, maar daar heb ik nog het juiste niet gevonden. Het is immers geen internetfraude, geen pishing, maar regelrechte afpersing.

Door het schrijven van dit artikel doe ik misschien al iets heel belangrijks : mensen erop wijzen dat je echt wel voorzichtig moet zijn met wachtwoorden, zeker als je gevoelige beelden of informatie digitaal hebt.

Eind van het verhaal

Dus ja, ik word afgeperst. De account is enkele dagen geleden afgesloten en ik denk niet dat ik nog mails zal krijgen. Ik had overduidelijk de inhoud dat het om geautomatiseerde mails ging. Hij wist niet of ik man of vrouw was, in welk land ik woonde of wat dan ook.

De facto denk ik niet dat hij werkelijk in mijn emailaccount kon. Maar hij kan er wel even ingeweest zijn (wat op zich al genoeg is, als hij automatisch kan downloaden, dan is dat genoeg).

Ik ben nooit echt zenuwachtig geweest door deze mails, maar leuk vond ik het niet. Stel dat je iedere dag een dreigbrief krijgt van een of andere onnozelaar en je wéét dat hij gevaarloos is, dan nog voel je je toch niet 100 % op je gemak. Ik toch niet.

Terugblik september. Twee en een halve levensles.

 

Evalueren

Ik maak er te weinig tijd voor, tijd voor evaluatie. Terwijl dat echt belangrijk is om niet steeds opnieuw in dezelfde valkuilen te lopen. En trust me, ik heb daar echt wel talent voor, al troost ik mij (illusie ?) dat ik wel niet de enige zal zijn. Wordt het daarom net niet valkuil genoemd ?

Soit. Laat ik september evalueren. 2 grote lessen bracht september mij. Niet dat ik het nog niet wist, maar ik ze bijhouden, ergens in koppen van letters opschrijven !

Les 1: plannen wordt altijd beloond

Het is iets wat ik steeds meer doe. Plannen. Vergelijken met doelstellingen. Vroeger plande ik vooral mijn werk, waarbij het ‘betaalde werk’ altijd sowieso alle prioriteit kreeg en ‘de rest van mijn leven’ (klinkt als een dramaqueen) de overschotjes van tijd kreeg. Omdat ik niet altijd dat evenwicht wist te behouden.
Dat je evengoed ook totaal andere dingen best plant: zoals sociale contacten, zoals lange wandelingen, zoals een dagje weg met het lief of zelfs doodgewoon ‘lezen’. (Ja, dat wordt hier gepland !) en dat dat even ernstig is als je ‘werkplanning’. En niet, zoals ik wel eens durf te doen, dit soort plannen ‘wegvegen’ omdat die werkplanning plots urgenter lijkt.

Er valt nog veel winst te halen voor mij wat dit plannen betreft. Zo ben ik een lousy mealplanner en dat vertaalt zich dikwijls in een snelle hap en soms ook wel een hoop frustratie. Ik kies dan voor de makkelijkste en voor de hand liggende oplossing.

Het besef is de eerste stap.

Les 2:  Outdoor is instant happiness

Soms is het geluk niet ver te zoeken. Ik merkte deze maand meer dan ooit dat ‘buiten’ mij ontzettend veel energie geeft. Of ik nu een half uur ga lopen in ons dorp, de fiets uit de rekken haal ofwel ergens in ons mooie land (!) een dagje ga wandelen. Altijd, werkelijk altijd kom ik terug met pakken energie en is het leven lichter en mooier.

En dat te bedenken dat het enige wat ik hoef te doen, het openen van de deur is.
Hoeveel makkelijker kan het nog zijn ?

En dan dit nog (een moeilijke)

Een paar weken geleden was ik op zondag aan het lopen en genoot met volle teugen van de zon en de natuur. Er was op zich niets bijzonders aan, ik had een nieuw wegje in ons dorp ontdekt langs wijngaarden, het zonnetje scheen, knalblauwe hemel. Gewoon: perfect.

Ik liep en genoot. Tot ik de trilfunctie van mijn gsm voelde. Ik negeerde het maar ik vroeg mij toch af wie of wat het zou zijn. Na (letterlijk !) 200 meter verder te zijn gelopen was het een kakofonie van biepjes en trillingen. Alsof er plots een melding was dat de wereld zou vergaan. Ik stopte om te kijken. Helemaal uit mijn ritme en al zeker uit die weldadige toestand van genieten. Het was een whatsapp groepconversatie over iets van het werk dat totaal geen dringendheid had en waar ik zelfs niets kon aan toevoegen.

Toch keerde ik gestresseerd naar huis. Niet antwoorden leek alsof ik mensen in de steek liet. Dus ja, ik leefde in dubio. Anderzijds dacht ik: dit is erover (voor mij). Het is weekend. Er is intranet.

Het logische gevolg zou zijn dat ik Whatsapp uitschakel of gewoon van mijn telefoon gooi, maar dan loop ik aan tegen mijn eigen FOM (Fear of Missing Out). Gelukkig was het voor mij onmiddellijk duidelijk dat ik dit echt niet meer wou. Whatsapp compleet uitschakelen was echter een brug te ver.

De dochter bracht soelaas: dat je heel wat zaken kan aanpassen in Whatsapp zodat je zelf bepaalt wanneer je kijkt. In mijn geval heb ik voor heel wat groepen en contacten alles op ‘stil’ gezet, zowel auditief als wat het trillen betreft. Op die manier kan ik zelf beslissen wanneer ik ‘kijk’ en kan ik zorgeloos genieten van mijn loopje. Of iets anders. Om mij dan anderzijds wel weer volle aandacht op het werk te storten. Hoe dan ook: geen verdeelde aandacht meer !

Het brengt mij alvast een hoop rust. Nu nog hopen dat ik het volhoud !