Categoriearchief: mijmeringen

Ondertussen STAVAZA november 2019

Terugblik op de voorbije maanden.
Het leven zoals het hier gaat en soms stilstaat…

Terugblik

De zomer was zo heftig dat ik behoorlijk wat tijd nodig had om weer wat in mijn normale doen te komen. Maar hé, we are getting there! Dat ik alles, werkelijk in alles kan rekenen op dat lief van mij, dat is wel iets waar ik dag in dat uit dankbaar voor ben.

  • Over dat lief gesproken: hij is een gigantische fan van Marcella (Netflix). Ik ben fan van Anna Friel, maar niet zozeer van Marcella. Hoe dan ook, uiterst origineel en spannend. Wij keken de 2 seizoenen na elkaar uit.
  • Nog over dat lief, ik denk vaak terug in ‘wat deden we rond deze tijd een week, een jaar geleden?’. Een jaar? Toen logeerden we nog om de 2 weken in Gasthuisberg voor 46 uur chemotherapie voor het lief. Nu spreken we het woord kanker nog amper uit. Alsof er nooit iets geweest is, het is alsof het kwam en ook weer ging. (Maar wees gerust, de angst zit er wel degelijk in, zeker nu de ‘controle’ weer dichterbij komt). Alles bij elkaar blijft het toch onwezenlijk.
  • Ik heb nogal wat boeken over routines gelezen. Eén boek over uitstelgedrag heeft mij behoorlijk geraakt, omdat het ging om de psychologie die achter dergelijk gedrag zit en hoe gevaarlijk is om weg te glijden in al te veel uitstelgedrag of inactiviteit. De auteur linkt depressie aan uitstelgedrag en meteen wat is de kip en het ei? Nu ben ik van nature geen uitsteller, maar er zijn gebieden waar ik er wel last van heb (zoals wellicht iedereen). Dit was voor mij herkenbaar: compleet overrompeld zijn door een taak omwille van het gebrek van tijdsbesef. Ik durf het tijdperspectief wel eens vergeten, waardoor ik denk dat ik alles nu onmiddellijk in één keer tot het eind moet afwerken, tot in detail! Het zal wel zijn dat dat overwhelming is!
  • Meten is weten: ik ben weer bezig met tijdregistratie, wat betekent dat ik in mijn agenda schrijf wat ik van uur tot uur doe. ‘Waar is al die tijd heen gegaan ?‘ kan ik van uur tot uur vertellen. Een boek met dit topic is Off the Clock: Feel Less Busy While Getting More Done. Ik plan ook heel nadrukkelijk vrije tijd in, sporten en lezen. Anders heb ik nogal de neiging in een alles of niets houding continu door te werken (of te lezen, Netflix)… Zo’n schema geeft rust. Hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen! Vandaar ook ‘plan your work, work your plan’.
  • Act as if, is dan weer een advies van Gretchen Rubin. Soms is er geen andere weg. Ik geloof wel dat het denken het doen kan volgen. (En omgekeerd).
  • Ik heb weer heel wat wandelplannen en dat maakt mij hipperdepiep gelukkig! De voorbije maanden bleef ik het liefste onder een dekentje, nu kan ik niet snel genoeg de wandelschoenen aan!
  • Winterkamperen, ik begin het serieus te overwegen en snap niet goed waarom ik zo aarzel. Het is niet dat ik in een tent slaap of zo, integendeel, schoon verwarmd is dat huisje van mij. I keep you posted!
  • soepmaker“>Ik heb een soepmaker! Dat is natuurlijk een overbodige luxe, want op zich is het gewoon een combinatie van een waterkoker met een blender erin. Maar wat een gemak: groenten erin en na een kwartier schenk je al je soep uit. Meteen een oplossing voor al die groentenoverschotten die hier blijgen liggen én… zo krijg ik eindelijk meer groenten binnen!
    Ik had die net besteld en toen brak … de broodrooster en het stoomstrijkijzer. Tja. Happy Housewife nu? Volgens het lief moet ik overigens ook een nieuwe flashy strijkplank kopen, wegens niet meer compatibel met het hightech strijkijzer. Dat het geld hier rolt deze maand, ja.
  • We gaan in de kerstvakantie op … vakantie! De kerstperiode is voor mij altijd zwaar wegens… druk, druk en nog eens druk. Super leuk al die feestjes en familie, deugddoend ook, maar waarom allemaal zo kort op elkaar? Sedert ik weet dat we nadien rustig met ons twee ‘weg van alles en iedereen’ een vakantie hebben, zie ik er veel minder tegenop. Integendeel!

En, hoe gaat het met jullie? Werkt alles nog in de keuken? Goede boeken gelezen? Een Netflix die ik niet mag missen?

See you!

Nog nooit dachten we zoveel na over ons eigen sterven.

Het leven heeft soms andere plannen

Vorig jaar gooide de kankerdiagnose al onze plannen om. Een lichaam vol chemicalieën, nee, dan ben je niet op je best. Na een jaar ploeteren en Gasthuisberg als tweede stek, dachten we dit jaar controle over onze zomer te hebben. Alleen, het leven geeft zo goed als nooit controle af.

life is what happens
when you’re busy making other plans

De te lange lijdensweg

Een week voor de vakantie begon, werd de vader van het lief opgenomen in Gasthuisberg. Dat was al meermaals gebeurd en gezien zijn leeftijd en toestand zagen we het als een stap in een lange tocht. Niemand van ons had verwacht dat dit het begin van een veel te lange lijdensweg zou worden. De behandeling van een longontsteking sloeg niet aan. Nieuwe pogingen, nieuwe therapieën. Tot men zei

We staken alles. Het heeft geen zin meer.

Het hart volgt niet

Met mijn verstand begreep ik het. Maar het hart volgde niet. Er waren geen baxters meer, geen curatieve medicatie, geen hydratatie. Niets. Of misschien eerlijker: ook het verstand begreep het niet. Wat gebeurt er als je gewoon alles stopzet, dagenlang ?

Dag na dag zagen wij het aan. Het was een machteloos toekijken, dag na dag.

In een ziekenhuis vol bedrijvigheid zagen wij hoe alle activiteit stilviel in deze kamer.

Wij waakten, we gingen op bezoek, zonder hoop.

Het deed iets met ons.
Een zieke nabijzijn zonder enige hoop, toezien hoe in deze kamer de verplegers nog nauwelijks kwamen, geen medicatie, geen voeding, niets.

Geen communicatie, geen scenario

Niemand van ons had dit ooit meegemaakt. Er was geen scenario. Ook het ziekenhuis zweeg. Wij wachtten en niemand durfde uit te spreken waarop we wachtten.
Niet uit haast, niet omdat we er niet wilden zijn, maar omdat we met z’n allen zoveel vragen hadden over zingeving. Wat waren we in hemelsnaam aan het doen ?

Nadenken over de eigen dood

Deze lange weg van sterven deed ons nadenken over onze eigen dood. Het lief en ik spraken onze wensen uit, en dat we dat toch op één of andere manier willen vastleggen, over hoe we het echt niét willen. Niet voor onszelf maar ook niet voor onze naaste.

Voor de dood komt het sterven

Dat de dood de laatste halte zou zijn, dat we wisten we. Zoals iedereen het weet. Ooit komt die laatste dag. Met een voorgeschiedenis van een gezegende leeftijd en een gezondheid die al tien jaar zwaar bedreigd was, was die dood niet onverwacht.
Sterven en dood lijken bijna twee synoniemen. Je sterft en je bent dood. Het lijkt bijna in één moment te gebeuren.

Ik wist niet dat sterven zo lang kon duren.

Het maakt het allemaal moeilijker en eenzamer. Ik blijf met veel vragen zitten over het sterven zelf, de manier waarop dit in een ziekenhuis gebeurt. Het zijn vragen waar niemand ons een antwoord kon (of wou) op geven.
Dat mijn geest en hart verward en vermoeid zijn. Dat ik nog altijd overstuur ben over het sterven zelf en het niet kan plaatsen, terwijl ik dat met de dood wel kan.

Dat ik dit niemand toewens.

Snapshot diary

Summer Snapshot Diary week #1/9 Ik heb me weer laten vangen

Eerste week van de vakantie en al in overdrive

Een mens zou denken dat hij in de vakantie was gas terug neemt en wat minder hooi op z’n vork neemt… Wel, ik dacht het niet! Ik word, zeker bij het begin van de vakantie, gewoonweg nog zenuwachtiger! Tijdens het werkjaar zijn er tal van projecten en ideeën die ik mentaal ‘naar de vakantie’ schuif, zoveel dat ik bij het begin al compleet overrompeld ben. Zaterdag, na 6 dagen verlof dus, zei ik tegen het lief dat ik het ‘ronduit niet zou halen’. ‘Wat dan? ‘, zei hij. ‘Alles wat ik nog moet doen !’.

De lat ligt te hoog

Ik las het al eens bij Kelly, de verhalen die een mens zichzelf wijsmaakt. Soms schrijf ik ze op tijdens de morning pages en besef dan hoe gek ze eigenlijk zijn.

  • Het excuus ‘geen tijd’ geldt niet in de vakantie
    Ik besef heel goed dat ik met 9 weken verlof ontzettend veel vakantietijd heb. In mijn hoofd is dat ondertussen bijna uitgegroeid tot schuldgevoel: ik kan immers tegen mezelf niet zeggen dat ik er begrip voor heb dat mijn huis niet 100% perfect is schoongemaakt, dat de zolder teveel rommel herbergt, dat ik niet genoeg gesport hebt, soit … Eigenlijk komt het er op neer dat ik in mijn hoofd een soort perfect plaatje heb van de vakantie. Alsof het vrijkomen van tijd meteen betekent dat ik werkelijk alles kan doen wat ik zou moeten doen.
    Deze week heb ik keihard gewerkt. Stukken harder dan tijdens het werkjaar. Tot ik uiteraard als een hoopje ellende in elkaar zakte met één en al ontgoocheling en oververmoeidheid : ‘ik haal het niet’.
  • Tijdens de vakantie moet je leuke dingen doen en je ontspannen
    Natuurlijk ben ik pro leuke dingen en ontspanning. Maar soms draait het hier toch nog altijd in de soep. Of loop ik toch zenuwachtig heen en weer (cfr. supra), waar ik mij dan wéér schuldig om voel.
    Bovendien is mijn lijst van ‘leuke dingen’ ook al oneindig, dat zomerverlof, hoe lang het ook is, is dat niet.

Ik geloof dat dat de twee grootste verhalen zijn waar ik tegenaan loop. Twee verhalen dat die je simpelweg kan samenvatten door ‘teveel willen’.

Week in beelden

Al bij al was het, los van mijn al te hoge verwachtingen, best wel een spannende week. De schoonpapa ligt in Gasthuisberg en door zijn leeftijd (bijna 90) worden alle vooruitzichten in voorwaardelijke zin verteld. Voor zowel het lief als ik was het een niet zo blij regelmatig terugzien van Gasthuisberg. Vorige zomer, net dezelfde tijd, begon immers de chemotherapie van Hugo. Wij hoopten op een zomer zonder Gasthuisberg, het regelmatig teruggaan naar Gasthuisberg herinnert ons aan de zware tijd net een jaar geleden.
Anderzijds beseffen wij hoe dankbaar we zijn. Het had allemaal anders kunnen lopen.

Ik genoot ontzettend van het goede weer. De zon blijft een gigantisch effect hebben op mijn gemoed. Het buiten ontbijten maakt me echt gelukkig. Evengoed het ‘kubben’ met de familie, oma inclusief !

Tijd is prioriteit

Natuurlijk is er méér tijd tijdens de vakantie. Tijd om ‘s avonds met het lief door het dorp te wandelen. Tijd om lang te tafelen. Toen ik een jaar of 24 was en heel ernstig tegen iemand zie dat ik geen tijd had voor iets, antwoordde die simpelweg met ‘Tijd is prioriteit’. Ik was er van onder de indruk en die zin is in mijn leven steeds weer teruggekomen. Het is niet bijster origineel en algemeen goed, maar uiteindelijk komt het daar wel op neer.

Als ik zo gejaagd ben en continu het gevoel heb tijd te kort te hebben, zou het dan niet kunnen dat ik te weinig werk maak van prioriteiten? (Of er teveel heb, maar dat is toch wel hetzelfde als er géén hebben? ).

Deze tweede week verlof begin ik vast met deze gedachte: er is tijd genoeg. Kies je prioriteiten !

Fijne zomerdagen toegewenst !

Design your summer

Design Your Summer #2019

Design your summer

Het idee van Design your Summer

Dit is het derde jaar op rij dat ik een Design Your Summerlijst maak en voor een keer ben ik er vroeger bij en niet als de zomer al halverwege is. (2017, 2018). Vorig jaar was het trouwens meer een bucketlist dan wel een design, Gasthuisberg tekende immers het design toen.

“Take a season of the year
and try to make it special,
make it distinctive”.

Gretchen Rubin

Het idee is simpel, ik heb het van Gretchen Rubin, die mij in haar boek ‘The Happiness Project’ al overtuigde van het belang herinneringen te creëren. In één van haar postcasts/posts legt ze het principe van Design Your Summer uitgebreid uit: het markeren en bijzonder maken van een seizoen. Het gaat niet over dure en fancy dingen, het heeft al helemaal niets te maken met reizen (al kan dat wel) en zelfs niet met vakantie!

Aan de zomer heb ik altijd de allerbeste herinneringen. Toegegeven, in mijn geval heeft die lange zomervakantie daar alles mee te maken, maar bovenal de zon en het lichtere (letterlijk en figuur) leven.

Mijn lijst voor deze zomer

  1. Zoveel mogelijk buiten zijn: ontbijten in de tuin, lezen in de hangmat, wandelen, fietsen…
  2. Voeding voor hart en ziel: lezen en bijleren. Ik zag dat je via de VDAB gratis online cursussen kon volgen. Maar ik wil ook wat lezen rond zingeving en filosofie. Kwestie van het hart te voeden. (Zijn we nog op de goede weg?)
  3. Tijd om creatief te zijn. Ik ben niet zo creatief of handig. Toch wil ik het nog eens wagen. Op de lijst staat: tekenen, koken en naaien. Geen grootse dingen. Just go for it !
  4. Ochtendritueel: ik wil graag de zonnegroet (yoga) van buiten kennen en goed uitvoeren. In de hoop dat ik het lang blijf doen, ook na de zomer ! Of de dag beginnen met een wandeling door het nog slapend dorp.
  5. Tijd voor familie en vrienden. Voor wie er echt toe doet. Zonder dat ik het tussen een hoop andere dingen moet forceren.
  6. Open water: zwemmen en suppen! Die stond er vorig jaar ook op en ik heb geen enkel excuus om het niet te doen, want de mogelijkheden (dichtbij) zijn er.
  7. Opruimen, niet als job maar omdat het tegemoet komt aan een diepe schreeuw. Dat er teveel rommel is, dat ik mij daarna stukken beter voel.
  8. Snail mail: een poging om weer wat meer de ‘ouderwetse brief of kaart’ te posten. Ook eentje die er vorig jaar op stond en niet echt gelukt is.
  9. Tijd vastzetten om te lezen – hoeft geen uitleg dacht ik
  10. Nieuwe spellen leren: deze week nog voor het eerst Qwirkle gespeeld. De kaartversie. Nog 2 te gaan. Veel spelen hoort er uiteraard ook bij !
  11. Muziek ontdekken: ik ben van nature iemand die het graag stil heeft. Daardoor mis ik ook wel het één en ander. Dankzij een abonnement op Spotify wil ik nieuwe muziek leren kennen. Tips zijn heel erg welkom! Lijsten delen mag ook!
  12. Muziek spelen: de Uke. Hij ligt al te lang onder het stof
  13. Sterren zien ! Het lief heeft telescopen uit een verleden waar hij verwoed enthousiast de sterren uit de hemel keek. Zijn interesse is wat geweken, tijd dat ik mij met dat schoon materiaal bezig houd!
  14. Musea bezoeken. Aangezien ik dit sowieso regelmatig doe, zal dit wel lukken
  15. Weer routine krijgen in het sporten. Ik sport altijd wel, maar momenteel zonder schema. Eerlijk gezegd zie ik er wat tegenop, tegen zo’n schema, maar ik weet dat het mij een goede houvast heeft en bovenal erg motiveert.

Geen to do lijst – maar mogelijkheden

Is dit dan niet de zoveelste to-do list ? Nee, echt niet. Ten eerste hoeft het niet. Het zijn opties, mogelijkheden, al heb ik er sowieso zin in ! Ze dienen geen doel. Zelfs al doe ik niets van dit alles, dan doe ik mezelf niet tekort en ben even trouw aan mezelf.

Toch ben ik behoorlijk enthousiast. Ik print de lijst uit als herinnering en knipoog.

Nog suggesties om de zomer te markeren als bijzonder seizoen ?