Categoriearchief: vakantie

Design your summer

Design Your Summer #2019

Design your summer

Het idee van Design your Summer

Dit is het derde jaar op rij dat ik een Design Your Summerlijst maak en voor een keer ben ik er vroeger bij en niet als de zomer al halverwege is. (2017, 2018). Vorig jaar was het trouwens meer een bucketlist dan wel een design, Gasthuisberg tekende immers het design toen.

“Take a season of the year
and try to make it special,
make it distinctive”.

Gretchen Rubin

Het idee is simpel, ik heb het van Gretchen Rubin, die mij in haar boek ‘The Happiness Project’ al overtuigde van het belang herinneringen te creëren. In één van haar postcasts/posts legt ze het principe van Design Your Summer uitgebreid uit: het markeren en bijzonder maken van een seizoen. Het gaat niet over dure en fancy dingen, het heeft al helemaal niets te maken met reizen (al kan dat wel) en zelfs niet met vakantie!

Aan de zomer heb ik altijd de allerbeste herinneringen. Toegegeven, in mijn geval heeft die lange zomervakantie daar alles mee te maken, maar bovenal de zon en het lichtere (letterlijk en figuur) leven.

Mijn lijst voor deze zomer

  1. Zoveel mogelijk buiten zijn: ontbijten in de tuin, lezen in de hangmat, wandelen, fietsen…
  2. Voeding voor hart en ziel: lezen en bijleren. Ik zag dat je via de VDAB gratis online cursussen kon volgen. Maar ik wil ook wat lezen rond zingeving en filosofie. Kwestie van het hart te voeden. (Zijn we nog op de goede weg?)
  3. Tijd om creatief te zijn. Ik ben niet zo creatief of handig. Toch wil ik het nog eens wagen. Op de lijst staat: tekenen, koken en naaien. Geen grootse dingen. Just go for it !
  4. Ochtendritueel: ik wil graag de zonnegroet (yoga) van buiten kennen en goed uitvoeren. In de hoop dat ik het lang blijf doen, ook na de zomer ! Of de dag beginnen met een wandeling door het nog slapend dorp.
  5. Tijd voor familie en vrienden. Voor wie er echt toe doet. Zonder dat ik het tussen een hoop andere dingen moet forceren.
  6. Open water: zwemmen en suppen! Die stond er vorig jaar ook op en ik heb geen enkel excuus om het niet te doen, want de mogelijkheden (dichtbij) zijn er.
  7. Opruimen, niet als job maar omdat het tegemoet komt aan een diepe schreeuw. Dat er teveel rommel is, dat ik mij daarna stukken beter voel.
  8. Snail mail: een poging om weer wat meer de ‘ouderwetse brief of kaart’ te posten. Ook eentje die er vorig jaar op stond en niet echt gelukt is.
  9. Tijd vastzetten om te lezen – hoeft geen uitleg dacht ik
  10. Nieuwe spellen leren: deze week nog voor het eerst Qwirkle gespeeld. De kaartversie. Nog 2 te gaan. Veel spelen hoort er uiteraard ook bij !
  11. Muziek ontdekken: ik ben van nature iemand die het graag stil heeft. Daardoor mis ik ook wel het één en ander. Dankzij een abonnement op Spotify wil ik nieuwe muziek leren kennen. Tips zijn heel erg welkom! Lijsten delen mag ook!
  12. Muziek spelen: de Uke. Hij ligt al te lang onder het stof
  13. Sterren zien ! Het lief heeft telescopen uit een verleden waar hij verwoed enthousiast de sterren uit de hemel keek. Zijn interesse is wat geweken, tijd dat ik mij met dat schoon materiaal bezig houd!
  14. Musea bezoeken. Aangezien ik dit sowieso regelmatig doe, zal dit wel lukken
  15. Weer routine krijgen in het sporten. Ik sport altijd wel, maar momenteel zonder schema. Eerlijk gezegd zie ik er wat tegenop, tegen zo’n schema, maar ik weet dat het mij een goede houvast heeft en bovenal erg motiveert.

Geen to do lijst – maar mogelijkheden

Is dit dan niet de zoveelste to-do list ? Nee, echt niet. Ten eerste hoeft het niet. Het zijn opties, mogelijkheden, al heb ik er sowieso zin in ! Ze dienen geen doel. Zelfs al doe ik niets van dit alles, dan doe ik mezelf niet tekort en ben even trouw aan mezelf.

Toch ben ik behoorlijk enthousiast. Ik print de lijst uit als herinnering en knipoog.

Nog suggesties om de zomer te markeren als bijzonder seizoen ?

Gelezen: De Columbus – Wim Lybaert & Laurens Verbeke

Wil niet iedereen een Columbus?

Ik ben fan van het eerste uur van het TV-programma De Columbus. In mijn wildste dromen haal ik een C-rijbewijs en rijd ik net als Wim Lybaert met een pracht van een Columbus doorheen heel Europa. Eerlijk waar, ik zou er zelfs een behoorlijke cursus techniek voor over hebben om aan zo’n avontuur te beginnen.

De Columbus
Credits De Liefhebbers

Anderzijds is wat Wim Lybaert in De Columbus doet, me ook niet helemaal vreemd, misschien moet ik gewoon wat meer leren loslaten.

Columbussen als werkwoord, state of mind

Toen ik het boek kocht, dacht ik dat het een verslag zou zijn van de avonturen die Wim Lybaert met zijn gasten in zijn bus beleefd had. Uitgebreider, uitgeschreven gesprekken, routekaartjes en lijstjes met mooie plekjes.

Dat is het boek echter helemaal niet. De boodschap van het boek is: “Iedereen kan Columbussen” en zelfs zonder C-rijbewijs (sic!) of Columbus. Columbussen is een state of mind. Het hoeft ook niets te kosten, het enige wat je moet doen is er gewoonweg voor gaan.

Zeven wegwijzers om te columbussen

Het boek is opgebouwd in 14 kleine hoofdstukken. Zeven wegwijzers wijden je in in de kunst van het columbussen. Laurens Verbeke (televisiemaker De Columbus) nam ze voor zijn rekening. Vervolgens schrijft Wim Lybaert over zijn ervaringen met 7 wegwijzers. Wim blijkt van nature helemaal geen Columbusman te zijn, maar eerder iemand van de planning en de controle. Iemand die de lat heel hoog legt en het liefst weinig aan toeval over laat. Heel soms zie je dat tijdens een aflevering van De Columbus. Dan is er heel lichte paniek, een bezorgdheid over de plaats waar ze zullen slapen. Ook voor hem is het Columbussen een confrontatie en leerschool.

Hoe realistisch zijn de 7 wegwijzers ?

Eerlijk gezegd (en toch met al wat ervaring) vind ik de wegwijzers best wel realistisch. Mijn ouders waren in wellicht Columbussers avant la lettre, maar ik denk dat dat voor wel meer mensen van hun generatie geldt. Een goede voorbereiding bestond erin dat de auto technisch nagezien werd, de ‘landkaarten’ (nationale ! niet eens regionale) in de auto waren en ‘ vreemd geld’, zoals mijn vader dat noemde. Euro’s waren er niet.

Ze maakten nooit reserveringen voor een camping en we sliepen meermaals in de caravan tijdens een doorreis op de marktplaats van een Frans klein dorp. Toen kon dat nog allemaal. Wim Lybaert doet het mijn zijn bus nog altijd, maar dan niet op een marktplaats, maar ergens in the middle of nowhere.

(1) Vertrekken zonder plan en je (2) laten leiden door het toeval zit me dus al van jongsaf in het bloed. De snelweg vermijden (3) is de allerbeste tip en ja ((4) het volgen van de bochten is best realistisch.

Het moeilijkste lijkt mij altijd het (5) loslaten van de tijd. Niet dat ik continu op mijn uurwerk kijk maar zelfs op vakantie zit er soms een lijstje in mijn hoofd te zeuren. Ik wil dat en dat en dat gezien hebben. Zoals hij zelf schrijft ‘afvinken als een to do lijstje‘.

Het volgen van je verbeelding (6) is iets wat je moet oefenen en in de aankomst het begin vinden (7) is zoveel al de weg is het doel. Dus ja, de wegwijzers zijn best realistisch.

Voor wie is dit boek ?

De Columbus

Ik denk dat het een misvatting zou zijn als enkel mensen die graag willen reizen of kamperen iets aan dit boek zouden hebben. De filosofie is veel groter dan ‘de manier waarop’. Ik vind er zelfs regelrechte levenslessen in: durf je soms gewoon eens gooien in iets. Zonder plan. Met verbeelding. Laat de tijd los.

Uit alles in het boek, en al helemaal tijdens de serie blijkt een geweldige waardering voor het gewone. Een zonsopgang, een oud kerkhof, kletterende regen, vliegeren met de wind op kop. Het zijn doodgewone dingen die bijna betoverend zijn in de serie.

Dat je er geen Columbus moet voor hebben, nee. Dat je morgen simpelweg, tijdens de lunchpauze op je werk, je boterhammen kan meenemen naar een stukje natuur en zien: hé, zo kan het ook, al is het in een park en heb je maar 60 minuten. Voor je het weet zit er een onbekende bij je op de bank en ben je aan het columbussen.

Praktisch

Wim Lybaert & Laurens Verbeke, De Columbus, het is beter om te reizen dan om aan te komen, uitgeverij Angéle/Standaard Uitgeverij, te koop bij o.a. Bol.com voor €22,50.

Koop bij bol.com

Vakantieplannen en -dromen. Het begint met plaatjes en boeken.

De lente doet dromen van de zomer !

vakantieplannen

Samenvatting: Het begint bij dromen. Vakantiedromen. Wegdromen bij prachtige foto’s en boeken. Schriftjes vullen met aantekeningen. En dan wordt het echt: de droom is niet langer droom. Het worden vakantieplannen. Hier vind je boeken die je al helemaal in vakantiestemming brengen en je dromen aanwakkeren.

De lente is in het land en dat doet natuurlijk volop dromen van een eindeloze zomer met tal van vakantieplannen. Dat dromen en plannen vind ik een plezier op zich. Grofweg 95% van mijn vakantiedromen halen het niet, maar geen bezwaar: in mijn hoofd ben ik altijd op reis, altijd op weg naar een nieuw avontuur.
Meestal begint het met foto’s en boeken. Of nog beter: hele fotoboeken waarin ik mezelf zonder gêne mee op de foto zet. Want weinig is onmogelijk in mijn dromen. Ik pas het plaatje wel zelf aan !

On a roadtrip – Spanje

Het nomadische leven spreekt me meer dan een beetje aan. Zo haak ik het caravannetje aan en hup, we zien wel waar we komen. Die vrijheid is me dierbaar, heel dierbaar. Meestal reis ik noordwaarts, omwille van mijn grote liefde voor Nederland, maar als kind was ik jaren aan een stuk in Spanje met al even nomadische ouders.

Het boek ‘on a roadtrip, ontdek Zuid-Europa met je auto, brengt me terug naar mijn kindertijd. Mijn vader was een trekker pur sang, rijden op de bonnefooi, waar we ook uitkwamen. Meestal was dat het zuiden, omwille van het goede weer.

De grote zomervakantie is nog niet in zicht, maar niets weerhoudt me om toch naar Spanje te trekken voor enkele dagen. Méér nog, ik heb hét excuus om naar Spanje te trekken, mijn broer en schoonzus ruilden immers voor altijd hun Westvlaamse huis voor het zonnige Spanje. Het zou een mooi begin zijn van een roadtrip. Broer altijd toch ‘ergens’ in de buurt.
In het boek staan prachtige uitgewerkte roadtrips, met goede adresjes ver weg van de klassieke autobanen.

Het boek gaat overigens niet enkel over Spanje maar over heel Zuid-Europa. Portugal, Spanje, Kroatië (mij onbekend), Kreta en Sicilië. Dat doet mij ongelooflijk dromen.

I love the seaside – The surf & travel guide to northwest Europe

Wie deze blog volgt, merkt het: bijna al mijn reizen hebben één ding gemeen: water. Ik lijk het water altijd te willen opzoeken. Liefst de zee (vandaar mijn grote liefde voor Zeeland) en als het echt niet anders kan, dan toch een vakantie waar water is. Al is het maar een meer, een stuwdam, of zoals tijdens de Kerstvakantie het Veluwemeer. Als er maar water is.

Nog leuker is het avontuurlijke water. Om te surfen, te kajakken of zoals ik vorige zomer ontdekte: te suppen. Het boek I love the seaside brengt me naar de prachtigste plekken om actief van de mooiste stranden te genieten.

I love the seaside is een boek voor de nomadische avonturier zoals die van on a roadtrip. Zonder al te veel plannen maar met het nodige sportgerief in de auto op zoek gaan naar de beste stranden en eetplaatjes. Top voor mij: ook de campings worden er in vermeld. Het boek doet me een beetje denken aan de Lonely Planet, véél adresjes en suggesties, maar wel 100 keer mooier uitgegeven. Nu nog sparen voor die SUP (waarover ik nog altijd twijfel) en mij nogmaals inschrijven voor de surflessen. Gelukkig dichtbij.

Fernweh – Bucketlist

Met deze bucketlijst houd je je vakantieplannen prima bij.

Misschien denk je: daar heb ik geen tijd voor, geen geld, dat lukt mij allemaal niet. Dat kan. Zei ik zelf niet dat 95% van mijn dromen de eindmeet niet haalt ? Ik vind dat helemaal niet erg. Op mijn bureau hangen kaarten van Europa en zelfs eentje van de VS. Tal van reizen zijn al in gedachten gemaakt. Ik heb er beelden en verhalen bij. Via reiscafé’s werd ik warm van de verhalen van anderen. Ik laat mezelf totaal niet ontmoedigen door de gedachte dat ik daar misschien nooit zal geraken.

Soms lijken dromen ingewikkelder dan je denkt. Dromen zijn als kleine zaadjes die je plant en vervolgens verzorgt. Hoe meer aandacht je er aan geeft, hoe groter de kans dat er iets groeit. Uiteindelijk wordt dat groeien (dromen en aandacht geven !) op zijn minst zo belangrijk als het resultaat. Daarom ben ik een voorstander van het opschrijven van je dromen. Een soort bucketlist die je nu en dan opnieuw tevoorschijn haalt.

Het boek Fernweg (mijn bucketlist) houdt voor mij al mijn dromen en vakantieplannen bij. Het is echter meer dan gewoon een lijstje, want het onderzoekt je motivatie op verschillende manieren en motivatie is de drijvende motor. Hoe meer je het wil, het meer kans dat je het ook echt zal doen.

Nu en dan bekijk ik mijn bucketlist opnieuw en verschuiven de prioriteiten. Soms gebeurt het dat ik de motivatie niet meer vind en dat de droom niet meer zo aantrekkelijk is. Geen erg ! Dromen genoeg en je kan maar best gaan voor wat jou écht warm maakt.

Het gebeurt – dat geef ik grif toe – dat mijn verwachtingen niet worden ingelost, dat de vakantieplannen er op papier mooier uitzagen dan in het echt. Dat vind ik dan weer niet erg. Je kan tenslotte maar weten of iets je echt ligt als je het hebt meegemaakt. Ook dan blijft overigens het gevoel van voldoening: ik heb het toch maar gedaan, ik ben uit mijn comfortzone gekomen en heb dit tot een goed einde gebracht.

De zomer doet dromen

Misschien is het bar slecht weer als je dit artikel leest. Regent het en zijn de vakantiedagen nog lang niet in zicht. Omring je dan met fijne boeken met prachtige vakantiefoto’s. Droom volop en laat je gedachten alle windrichtingen uitgaan. Omring je met zomerse herinneringen. Laat het praktische je vakantieplannen niet in de weg staan. Zelfs op de donkerste dag in de winter dacht ik aan die zalige dag in De Biesbosch, gewoon omwille van het hoesje rond mijn telefoon !

Geef jezelf de kans om te dromen. Voed je dromen en wie weet wat er gebeurt !

Snapshot diary

Snapshot diary week #01/2019 Gelderland

De langverwachte vakantie

Wij hebben lang, heel lang zelfs, uitgezien naar deze vakantie. Het zou immers de eerste keer worden dat er nà de vakantie géén chemo, géén Gasthuisberg op de planning stond. De laatste chemo was ondertussen meer dan 3 weken geleden, dus dat moesten we toch voelen ? De voorbije 7 maanden werd onze agenda voornamelijk door andere bepaald, waren er zoveel uitdagingen dat we weinig tijd hadden om vrij en zorgeloos van elkaar te genieten. Samengevat: een vakantie met hoge verwachtingen

Huisje in geliefd Nederland

We boekten – voor het derde jaar op rij – een huisje in Nederland. We kozen expliciet voor het huis en minder voor de omgeving. Het werd hartje Gelderland, met de steden Almere en Amersfoort op minder dan een half uurtje rijden. Het huisje was opnieuw langs water gelegen, ditmaal niet aan de zee. Naderhand miste ik die toch. Dus volgend jaar wordt het vast weer Noord-Nederland !

Toch nog niet helemaal gezond

We verbleven hoofdzakelijk in het huis. Groot genoeg en gezellig genoeg. Ik versierde het wat voor de Jaarwisseling die we binnenshuis zouden vieren. Op heel wat plaatsen in Nederland worden op eindjaar oliebollen gegeten, dus deden we lekker mee met de traditie. Mag best geïmporteerd worden naar België, zo’n traditie !

Ondanks het goede nieuws, is Hugo nog niet helemaal hersteld van een half jaar chemo. Dat was natuurlijk te verwachten. Maar we merken dat we ons leven nog altijd moeten aanpassen. Geen al te grote inspanningen, niet al te lang van huis. Gelukkig hadden we er onze eigen gezellige thuis met gezelschapsspelen en Netflix via Chromecast. Lekker in de zetel onder een dekentje vertoeven in het zonnige Zweden mét zee !

Staat daar plots een gloednieuwe stad

Het is dus geen echt actieve of spectaculaire vakantie geworden. We waren onder de indruk over Almere. Een moderne stad, ruime parking op de rand, alsof die stad in één keer was gebouwd. Dankzij commentaar op een foto die ik postte op Instagram leerde ik dat dit inderdaad het geval was. In 1975 is men begonnen met de bouw van de stad. Geen organisch gegroeide stad, maar een stad op de tekentafel gemaakt. Het verklaarde meteen veel. Praktisch ? Zeker ! Mooi? Ook al. Maar je mist toch een beetje ziel van eeuwen geschiedenis. Zelfs in ons dorp in het Hageland zijn woningen die al meer dan 100 jaar oud zijn, sluimert de Demer, zijn er kerkwegen die al meer dan één eeuwwisseling hebben meegemaakt. Maar toch, best indrukwekkend !

Weidse natuur rondom

Veel steden, maar gelukkig ook veel natuur. Op Nieuwjaarsdag wandelden we in Putte al waar de bostoren spijtig genoeg wegens vuurwerkvandalisme gesloten was. We deden Palendijk aan waar de wind schroeide in onze gezichten. Onze auto werd net niet door we wind meegenomen !

Architectuur die troost

We waren op zaterdag terug en werden uitgenodigd op maar liefst twee begrafenissen. Omwille van de afstand tussen beide waren we verplicht te kiezen, maar in ons hart leek het alsof we bij beide families en overledenen aanwezig waren. Het verdriet was zo voelbaar, de afscheidsceremonie verwarmend. Het was voor mij de eerste keer dat ik aanwezig was in het crematorium van Aarschot. Zelden heb ik zo’n architectuur gezien die zo samenvalt met doel en gevoel. Dat architectuur troostend kan zijn. Ja dus.

Het leert me opnieuw dat het leven broos is en dat we nooit iemand te graag kunnen zien. Niets is voor altijd.