Categoriearchief: keuzes

smartphone dieet

40 dagen smartphone dieet

Geen 40 dagen zonder vlees of alcohol voor mij, maar wel 40 dagen smartphone dieet. De gedachte klinkt makkelijk, tot ik het vertelde aan wie mij echt goed kent. Gefronste wenkbrauwen kreeg ik. Dat het geen makkelijke zal worden dus.

Bewustwording

Vandaag is het aswoendag, de startdag van het christelijke vasten. Nu zijn er in het christendom al lang geen expliciete regels meer, maar het blijft een periode van bewustwording en stilstaan bij je leven. De varianten van deze vasten zijn tegenwoordig legio: 40 dagen zonder alcohol, 40 dagen zonder vlees, suiker en wat nog meer.

Mijn smartphone dieet : vanaf 20 uur staat hij af

smartphone dieet

Zo’n oefeningen van bewustwording vind ik best zinvol. Dat met die smartphone, dat blijft een dingetje. Er zijn tijden dat ik er beter mee omga, maar hoe meer gestresseerd, hoe meer ik de drang voel om allerlei accounts te ‘checken’, inclusief die van het werk. Dus vanaf vandaag aswoensdag, tijdens de vastendagen begint mijn smartphone dieet, geen ‘internet’ meer, op Netflix (via TV) na. Geen internet, want die smartphone alleen is niet genoeg. Idem voor tablet en laptop. Dus ook: niet meer werken na 20 uur. Dat lijkt allemaal evident, maar dat is het hier niet. Het gebeurt niet zelden dat ik rond een uur of 19 ‘snel’ nog iets wil doen en uiteindelijk blijf werken tot een uur of 21. Slechte gewoontes, slechte planning.

Compenseer je dan niet op andere momenten?

Zo’n smartphone dieet, compenseer je dat niet op de dagen dat je wel de vrije hand hebt? De ervaring (met de no spend weken) leren me dat er wel enige compensatie is maar dat die niet gelijk is aan wat er anders zou zijn gebeurd. Het gaat me, net zoals bij de no spend weken, niet in eerste plaats om ‘minder’, maar wel om ‘bewuster’ en het liefst ook nog het aanleren van goede gewoontes. In mijn wildste dromen leg ik die smartphone ook na de vasten weg na 20 uur. Zou mooi zijn.

Zelf graag inzicht in je smartphonegebruik?

Mocht je zelf graag wat meer inzicht krijgen in je smartphonegebruik (maar schrik niet van de resultaten), dan raad ik je de app MobileDNA van UGent aan. Gratis en ook wel genadeloos. Hoe het in zijn werk gaat kan je hier lezen. Inzicht is het begin van alles. Je kan nadien nog altijd kiezen of je jezelf een smartphone dieet oplegt of niet. Misschien kies je ervoor om bepaalde apps te schrappen of te begrenzen. Jezelf 1 uurtje sociale media per dag toestaan bijvoorbeeld, maar ook niet meer.

Zondag feestdag!

Nou, niet echt, maar wist je dat volgens de christelijke vasten, er op zondag niet gevast mag worden? Dat is immers een feestdag. Heb je moeite met 7/7, troost je dan met deze gedachte. Op zondag mag je gerust doen wat je wil. Of je doet het net niet. omdat je best tevreden bent met je nieuwe voornemen.

Nog iemand die een 40 -dagen actie houdt?

Ondertussen STAVAZA november 2019

Terugblik op de voorbije maanden.
Het leven zoals het hier gaat en soms stilstaat…

Terugblik

De zomer was zo heftig dat ik behoorlijk wat tijd nodig had om weer wat in mijn normale doen te komen. Maar hé, we are getting there! Dat ik alles, werkelijk in alles kan rekenen op dat lief van mij, dat is wel iets waar ik dag in dat uit dankbaar voor ben.

  • Over dat lief gesproken: hij is een gigantische fan van Marcella (Netflix). Ik ben fan van Anna Friel, maar niet zozeer van Marcella. Hoe dan ook, uiterst origineel en spannend. Wij keken de 2 seizoenen na elkaar uit.
  • Nog over dat lief, ik denk vaak terug in ‘wat deden we rond deze tijd een week, een jaar geleden?’. Een jaar? Toen logeerden we nog om de 2 weken in Gasthuisberg voor 46 uur chemotherapie voor het lief. Nu spreken we het woord kanker nog amper uit. Alsof er nooit iets geweest is, het is alsof het kwam en ook weer ging. (Maar wees gerust, de angst zit er wel degelijk in, zeker nu de ‘controle’ weer dichterbij komt). Alles bij elkaar blijft het toch onwezenlijk.
  • Ik heb nogal wat boeken over routines gelezen. Eén boek over uitstelgedrag heeft mij behoorlijk geraakt, omdat het ging om de psychologie die achter dergelijk gedrag zit en hoe gevaarlijk is om weg te glijden in al te veel uitstelgedrag of inactiviteit. De auteur linkt depressie aan uitstelgedrag en meteen wat is de kip en het ei? Nu ben ik van nature geen uitsteller, maar er zijn gebieden waar ik er wel last van heb (zoals wellicht iedereen). Dit was voor mij herkenbaar: compleet overrompeld zijn door een taak omwille van het gebrek van tijdsbesef. Ik durf het tijdperspectief wel eens vergeten, waardoor ik denk dat ik alles nu onmiddellijk in één keer tot het eind moet afwerken, tot in detail! Het zal wel zijn dat dat overwhelming is!
  • Meten is weten: ik ben weer bezig met tijdregistratie, wat betekent dat ik in mijn agenda schrijf wat ik van uur tot uur doe. ‘Waar is al die tijd heen gegaan ?‘ kan ik van uur tot uur vertellen. Een boek met dit topic is Off the Clock: Feel Less Busy While Getting More Done. Ik plan ook heel nadrukkelijk vrije tijd in, sporten en lezen. Anders heb ik nogal de neiging in een alles of niets houding continu door te werken (of te lezen, Netflix)… Zo’n schema geeft rust. Hoef ik mij nooit meer schuldig te voelen! Vandaar ook ‘plan your work, work your plan’.
  • Act as if, is dan weer een advies van Gretchen Rubin. Soms is er geen andere weg. Ik geloof wel dat het denken het doen kan volgen. (En omgekeerd).
  • Ik heb weer heel wat wandelplannen en dat maakt mij hipperdepiep gelukkig! De voorbije maanden bleef ik het liefste onder een dekentje, nu kan ik niet snel genoeg de wandelschoenen aan!
  • Winterkamperen, ik begin het serieus te overwegen en snap niet goed waarom ik zo aarzel. Het is niet dat ik in een tent slaap of zo, integendeel, schoon verwarmd is dat huisje van mij. I keep you posted!
  • Ik heb een soepmaker! Dat is natuurlijk een overbodige luxe, want op zich is het gewoon een combinatie van een waterkoker met een blender erin. Maar wat een gemak: groenten erin en na een kwartier schenk je al je soep uit. Meteen een oplossing voor al die groentenoverschotten die hier blijgen liggen én… zo krijg ik eindelijk meer groenten binnen!
    Ik had die net besteld en toen brak … de broodrooster en het stoomstrijkijzer. Tja. Happy Housewife nu? Volgens het lief moet ik overigens ook een nieuwe flashy strijkplank kopen, wegens niet meer compatibel met het hightech strijkijzer. Dat het geld hier rolt deze maand, ja.
  • We gaan in de kerstvakantie op … vakantie! De kerstperiode is voor mij altijd zwaar wegens… druk, druk en nog eens druk. Super leuk al die feestjes en familie, deugddoend ook, maar waarom allemaal zo kort op elkaar? Sedert ik weet dat we nadien rustig met ons twee ‘weg van alles en iedereen’ een vakantie hebben, zie ik er veel minder tegenop. Integendeel!

En, hoe gaat het met jullie? Werkt alles nog in de keuken? Goede boeken gelezen? Een Netflix die ik niet mag missen?

See you!

Nog nooit dachten we zoveel na over ons eigen sterven.

Het leven heeft soms andere plannen

Vorig jaar gooide de kankerdiagnose al onze plannen om. Een lichaam vol chemicalieën, nee, dan ben je niet op je best. Na een jaar ploeteren en Gasthuisberg als tweede stek, dachten we dit jaar controle over onze zomer te hebben. Alleen, het leven geeft zo goed als nooit controle af.

life is what happens
when you’re busy making other plans

De te lange lijdensweg

Een week voor de vakantie begon, werd de vader van het lief opgenomen in Gasthuisberg. Dat was al meermaals gebeurd en gezien zijn leeftijd en toestand zagen we het als een stap in een lange tocht. Niemand van ons had verwacht dat dit het begin van een veel te lange lijdensweg zou worden. De behandeling van een longontsteking sloeg niet aan. Nieuwe pogingen, nieuwe therapieën. Tot men zei

We staken alles. Het heeft geen zin meer.

Het hart volgt niet

Met mijn verstand begreep ik het. Maar het hart volgde niet. Er waren geen baxters meer, geen curatieve medicatie, geen hydratatie. Niets. Of misschien eerlijker: ook het verstand begreep het niet. Wat gebeurt er als je gewoon alles stopzet, dagenlang ?

Dag na dag zagen wij het aan. Het was een machteloos toekijken, dag na dag.

In een ziekenhuis vol bedrijvigheid zagen wij hoe alle activiteit stilviel in deze kamer.

Wij waakten, we gingen op bezoek, zonder hoop.

Het deed iets met ons.
Een zieke nabijzijn zonder enige hoop, toezien hoe in deze kamer de verplegers nog nauwelijks kwamen, geen medicatie, geen voeding, niets.

Geen communicatie, geen scenario

Niemand van ons had dit ooit meegemaakt. Er was geen scenario. Ook het ziekenhuis zweeg. Wij wachtten en niemand durfde uit te spreken waarop we wachtten.
Niet uit haast, niet omdat we er niet wilden zijn, maar omdat we met z’n allen zoveel vragen hadden over zingeving. Wat waren we in hemelsnaam aan het doen ?

Nadenken over de eigen dood

Deze lange weg van sterven deed ons nadenken over onze eigen dood. Het lief en ik spraken onze wensen uit, en dat we dat toch op één of andere manier willen vastleggen, over hoe we het echt niét willen. Niet voor onszelf maar ook niet voor onze naaste.

Voor de dood komt het sterven

Dat de dood de laatste halte zou zijn, dat we wisten we. Zoals iedereen het weet. Ooit komt die laatste dag. Met een voorgeschiedenis van een gezegende leeftijd en een gezondheid die al tien jaar zwaar bedreigd was, was die dood niet onverwacht.
Sterven en dood lijken bijna twee synoniemen. Je sterft en je bent dood. Het lijkt bijna in één moment te gebeuren.

Ik wist niet dat sterven zo lang kon duren.

Het maakt het allemaal moeilijker en eenzamer. Ik blijf met veel vragen zitten over het sterven zelf, de manier waarop dit in een ziekenhuis gebeurt. Het zijn vragen waar niemand ons een antwoord kon (of wou) op geven.
Dat mijn geest en hart verward en vermoeid zijn. Dat ik nog altijd overstuur ben over het sterven zelf en het niet kan plaatsen, terwijl ik dat met de dood wel kan.

Dat ik dit niemand toewens.

No-spend month

Januari: no spend en andere experimenten

De eerste maand van het jaar is voor veel mensen de maand van goede voornemens en hier was dat niet anders. Behalve voornemens, wou ik ook een paar experimenten doen. Ik legde mezelf geen druk op – vandaar dat ik er niet over schreef – en zou enige mildheid ten aanzien van mezelf tonen. Experimenten oké, er ongelukkig door worden, nee.

No spend month

Eerste experiment: geen onnodige uitgaven in januari. Concreet betekent dit om niets te kopen dat ‘extra’ was of luxe. De gewone boodschappen werden dus gedaan en aangezien wij zo ongeveer 1 keer per week een dessertje kopen bleef dat ook. Er werden evengoed broodje gekocht in het weekend, maar geen kleren, geen boeken, geen ‘extra’s.

Het resultaat

Iedere avond zette ik een kruisje als het mij gelukt was om niets extra / onnodig te kopen. Je kan het op de foto niet goed zien, maar het is 3 keer niet gelukt, of eigenlijk 2 keer, je mag zelf oordelen

  • een uitgebreid ontbijt met collega’s
  • een nieuw armbandje voor mijn uurwerk
  • een nieuw badpak

Het eerste, dat was niet nodig. Voor het congres begon kregen we immers ook koffie. Maar ik was mild en ging voor de gezelligheid onder collega’s.
Het tweede, dat was volgens mij ‘noodzakelijk’. Het bandje van mijn uurwerk was kapot en ja, ik ben nogal verzot op mijn Garmin VivoActive.
Het derde, dat was de meest leerrijke, want dat badpak had ik echt niet nodig. Het was (is) mooi maar ik kan een kwartklas van badpakken voorzien.

Ik kocht gezondheid en de zomer

Ik heb het gekocht toen ik ziek in de zetel lag terwijl het buiten regende en koud was. Ik ‘kocht’ in zekere zin de lente en de zomer. Ik kocht mijn verlangen om gezond te zijn en zag mezelf volop genieten van zwembad.

Alle kenmerken van een emokoop dus. Het is geen miskoop en het was ‘een soldeke’, maar het leert me dat wanneer ik mij niet goed voel de ‘wilskracht’ serieus onder druk wordt gezet en enige ‘troostkoop’ mij niet vreemd is. Daar wil ik wel bewuster mee omgaan. De aankoop wou immers een behoefte vervullen die het niet deed.
Het hielp ook dat ik mijn valkuilen in het kopen ken.

No spend month: kruisjes zetten loont

Ik merkte dat het kruisjes zetten best motiverend was. Het niet onderbreken van de lijn was belangrijk in deze no spend month. Het ging behoorlijk gemakkelijk. Dit hielp me verder nog bij de challenge

  • het was overzienbaar in tijd
  • ik vond dat mijn welbevinden er niet mocht onder lijden. Zou het niet lukken, dan was dat ook oké.

En dan in februari vollen bak ?

Ik geef toe dat ik bij het begin van februari toch een beetje losser met de centen was, al viel dat heel erg mee. Het is ook niet zo dat ik nu het gevoel heb dat er een inhaalbeweging nodig is.

Ik heb niet veel nodig

Wat ik leerde tijdens de no spend month is dat ik weinig nodig heb en dat het mij vrij makkelijk lukt om nee te zeggen. Dat betekent niet dat ik vanaf nu terrasje meer zal doen of op restaurant en al helemaal niet dat ik geen boeken meer zal kopen of plots zo zuinig mogelijk zal leven. Dat hoeft ook niet.

Kies voor geluk

Uiteindelijk gaat het daarom. Te kiezen voor geluk. Het ontbijt met collega’s was een geluksmomentje. Ik weet zeker dat ik zal genieten van het badpak. Maar het hoefde niet. Ik zal er niet beter of met meer plezier om zwemmen.