Categoriearchief: Dit jaar wordt jouw jaar !

Gelezen

It doesn’t have to be crazy at work – Jason Fried

What’s App staat lijnrecht tegenover wat ik wil

Onlangs had ik een gesprek (op zondag !) met een collega waarin ik mijn moeilijke verhouding met What’s App besprak. Ik had rond de middag een berichtje gekregen (groeps what’s app -werk); was er verder mee bezig (ik antwoordde) en belandde uiteindelijk bij een collega’ aan de telefoon. Toen zei hij dit:

Het is zondag


“Ja, het is nu zondag. Het is 16.30 uur en je bent al van 12 uur bezig”.

Ik vroeg: hoezo, van 12 uur bezig ?
Welja, het eerste berichtje is van rond 12 uur en nu gaat het er nog over.

Het is zondag“, zei de collega en ik dacht: Ja. Ook voor die collega. Ik bel die zomaar op op zondag. Niet dat dat niet mag. Maar het ging over iets triviaals. Niets dat niet kon wachten tot maandag. Vandaag was het zondag. Dus ja, waarom doen we dat eigenlijk ? What’s app en telefoneren over het werk voor zaken die compleet tijdens de werkuren kunnen gebeuren ?

It doesn’t have to be crazy at work

Ik lees momenteel een boek over hoe gek het op het werk kan zijn en hoe een hele bedrijfscultuur er alles aan doet om het nog gekker te maken. Gelukkig is er ook licht: it doesn’t have te be crazy at work !

Eén van de zaken die er aangehaald wordt, is het belang van ongestoord en met volle focus werken. Dat levert niet alleen het meeste, maar ook het beste resultaat. Dat wordt overigens gesteund door de kennis van de menselijke neurologie.

Evengoed wordt het belang van een frisse geest onderlijnd. Het werk stoppen om 17 uur en weekends om de batterijen op te laden.

Op zoek naar focus

A fractured hour isn’t really an hour—it’s a mess of minutes.

Aldus de auteur de auteur van It doesn’t have to be crazy at work. Ik sta daar helemaal achter en zoek o zo naar focus en ‘flow’ maar die What’s app berichten kunnen soms een volledig uur van concentratie en goed werk om zeep helpen.

Maar je hoeft toch niet te reageren ?

Iedere keer ik begin over de onrust die What’s app (of andere meldingen) mij geven, krijg ik dit als tegenargument. Het klopt helemaal en het helpt mij al een heel stuk verder door meldingen af te zetten. Maar zoals Jason Fried het zo goed zegt is het moeilijk om aan die ‘onmiddellijke vraag’ te weerstaan. Vandaar dat ik dit citaat maar even voor ogen hou:

The person with the question needed something and they got it.

The person with the answer was doing something else and had to stop.

That’s rarely a fair trade.

The problem comes when you make it too easy—and always acceptable—to pose any question as soon as it comes to mind.

Most questions just aren’t that pressing, but the urge to ask the expert immediately is irresistible.

Beste collega, mijn excuses

Taking someone’s time should be a pain in the ass. Taking many people’s time should be so cumbersome that most people won’t even bother to try it unless it’s REALLY IMPORTANT! Meetings should be a last resort, especially big ones.

Door te telefoneren had ik inbreuk gemaakt op de zondag van mijn collega. ‘Het is zondag’ was het eerste wat ik hoorde als reactie. Niet als verzuchting, maar als wijs woord van iemand die meteen ‘to the point’ kwam en mij confronteerde met mijn eigen gedrag.

Ik had net hetzelfde gedaan. Iemands tijd genomen. Iemand uit zijn focus en gedachten gehaald, terwijl het helemaal niet hoefde.

It doesn’t have to be crazy at work. En al helemaal niet op zondag.

It doesn’t have to be crazy at work

Ik leerde al veel uit het boek -dat nog niet eens helemaal uit is, maar ik geef alvast dit mee

Je werk is niet je familie, je product is niet ‘je baby’

Dat een CEO van een bedrijf dit volmondig zegt, vind ik geweldig. Hij ziet de waarde van familie. Voor je familie ga je door het vuur, daar vervagen de grenzen van engagement. Geweldig vindt hij dat. Dit geeft je leven zin en voldoening. Maar je ‘werk’ of je bedrijf is geen familie. Dat is begrensd. Dat is ‘maar’ werk, hoe hoog de kwaliteitseisen ook liggen. Er zijn grenzen en mensen blijven mensen, met nood aan tijd om op adem te komen, te herbronnen, samen te zijn met familie.

Pas op met extra’s

In grote bedrijven wordt dikwijls gegoocheld dat je er alles kan doen in vinden ‘op het werk’. Bedrijven met een fitness, een restaurant, kinderopvang etc.
Jason Fried waarschuwt hiervoor. In zekere zin nemen deze bedrijven je leven over, want daartegenover staat dikwijls dat je langer beschikbaar moet zijn of dat de grenzen tussen je persoonlijke leven en werk heel kwetsbaar worden.

De nood aan een sfeer van vertrouwen: de trustbattery

Slechte communicatie, veel werkstress, het gebrek aan rust om met volle focus je werk te doen, kan leiden tot een lege batterij. Leeg voor het volledige bedrijf:

Ever been in a relationship where you’re endlessly annoyed by every little thing the other person does? In isolation, the irritating things aren’t objectively annoying. But in those cases it’s never really about the little things. There’s something else going on. The same thing can happen at work. Someone says something, or acts in a certain way, and someone else blows up about it. From afar it looks like an overreaction. You can’t figure out what the big deal is. There’s something else going on. The trust battery is dead.

A low trust battery is at the core of many personal disputes at work. It powers stressful encounters and anxious moments. When the battery is drained, everything is wrong, everything is judged harshly. A 10 percent charge equals a 90 percent chance an interaction will go south.

Put je mensen uit en je krijgt dit. Tot mijn spijt herkenbaar.

De grootste les : rust en kalmte

‘Calm’ is een woord dat voortdurend terugkomt in ‘It doesn’t need to be crazy at work’. De grondlijn is deze: zorg dat mensen in een zo groot mogelijke rust met volle focus hun werk kunnen doen. Bezorg ze geen nodeloze stress door nodeloze vergaderingen of onmogelijke deadlines. Om 17 uur laptop dicht betekent: niet meer aan het werk. Punt. Ook thuis niet meer. Idem dito voor het weekend en vakanties.

Als je werkt, werk met volle focus, al je energie de best mogelijke inspanning.
Als je niet werkt, doe dan eender wat (hobby, gezin, vakantie) met volle focus.

Ik denk dat dat zoiets is als mindfullness op het werk. Van CEO tot de jongste werknemer.

Geweldig schoon vind ik dat.

Praktisch

Jason Fried, It doesn’t need to be crazy at work, 240 blz., uitgegeven door Harper Collins.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 12,99.

Gelezen: Pick Three – Randi Zuckerberg

Gezond verstand omzetten in daden

Eenvoudig toepasbaar en efficiënt, zo zou ik het boek willen noemen. Het is pure common sense, maar zoals het meestal gaat met ‘gezond verstand’ is het goed om het ook in daden om te zetten. Dit boek helpt je erbij.

De 5 + 1 pijlers van je leven

Waarover gaat het ? Over werk, familie, vrienden, gezondheid en slaap. Vijf dingen dus ! Voor Randi Zuckerberg zijn dit de belangrijkste waarden in haar leven. Omdat ik graag dwars lig vroeg ik mij af of dit ook mijn top vijf zou zijn en ik moet bekennen dat mijn lijstje er uiteindelijk niet zo anders uitzag. Rust is voor mij belangrijk, maar dat heeft alles te maken met gezondheid. Ik wil altijd nieuwe dingen leren, maar dat is wellicht evengoed onder de noemer (mentale) gezondheid te zetten. Tot ik tot de conclusie kwam dat er toch ééntje ontbrak: zingeving en engagement. Zingeving en engagement komen natuurlijk ook aan bod bij werk, vrienden en familie. Maar ik bleef met het gevoel zitten dat er een dimensie ontbrak: nl. het engagement voor mensen die je niet of nauwelijks kent (maar voor wie je wel wil opkomen) of idealen als vrijwilligerswerk en natuurbehoud.
Soit, ik had dus niet genoeg met die 5.
Wees echter gerust, met 6 kom je er ook. Of kies er compleet andere. Waarom niet ?

Neem je agenda en plan !

Van woorden naar daden, het kan een grote stap zijn, maar een eerste stap (lijkt mij) is plannen. Zorg dat je op weekbasis (of op maandbasis) aan alle pijlers tijd hebt gegeven. Pick three is haar dagelijkse advies. Zorg dat je tijd en energie vrijmaakt voor 3 waarden in je leven per dag en zorg dat ze op weekbasis allemaal aan bod gekomen zijn.

Allemaal evenveel ? Dat zou niet wijs zijn, lijkt mij. Wanneer je jonge kinderen hebt zal je meer tijd aan je kinderen moeten besteden dan wanneer ze al voor zichzelf kunnen zorgen. Als je net aan een carrière begint, zal dit wellicht een groot deel van je tijd innemen. Maar wat het ook is, laat je leven niet aan je voorbij gaan door jezelf te verliezen in één of enkele waarden. Het is puur gezond verstand, een leven in balans kan niet gebouwd zijn op enkel werk, enkel familie of enkel gezondheid. Zelfs dat laatste kan in barre omstandigheden waarin je misschien enkel dit hebt (werken aan genezing) niet alleen. In zo’n tijden is je werk dan misschien wel het laatste van je zorgen, zonder vrienden en familie wordt het een harde strijd.

Geen schuldgevoel en méér focus

Deze Pick Three methode bevrijd je alvast van een hoop schuldgevoel en beloont je bovendien met méér focus. Zo ben ik op maandag en dinsdag zo afgepeigerd (werk !) dat er zowel van sport (gezondheid) als slaap niet echt veel in huis komt. Ik slaap sowieso ontzettend slecht en op die dagen lijkt mijn hoofd gewoon door te drammen terwijl ik anderzijds ongeveer omval van de slaap. (Herkenbaar ?). Ik aanvaard het, het is zoals het is. Dit zijn geen dagen waar er nog méér sociaal contact (familie , vrienden) op mijn bordje moet komen.

Anderzijds voel ik mij niet schuldig dat het die dagen allemaal om het werk draait, al kom ik geen eens aan die ‘three’ waar Zuckerberg het over heeft.

Denk na over je dag

Zuckerberg komt uit het zakenleven (jaja, ze is de’ zus van’) en het evalueren van je dag wordt in veel bedrijven gepromoot. Ik vind het zelf één van de meest onderschatte tools, of het nu voor je werk of je persoonlijke leven is. Wat ging goed en wat niet ? Waar ben je tevreden over en wat zou je anders willen ? Hoe zal je morgen, met deze wetenschap, de dag beginnen ?

In het boek zitten een aantal werkbladen die je helpen bij deze bezinning. Valt het je moeilijk om tijd te vinden voor je gezin, vrienden ? Heb je enig idee hoe dat komt ? Zou je het anders willen ? Hoe dan ? Zijn er zaken in je leven die teveel tijd en energie vragen ? (Werk ? Familie ? Vrienden ? )

De testcase

Ik volgde de methode van Randi Zuckerberg’s Pick Three 3 weken lang. Zo heb ik ‘familie’ (groter dan gezin) echt moeten inplannen. Meestal laat ik dat voor ‘als er nog tijd is’. Of als er iets (lees: iemand) komt aangewaaid. Toen ik mijn overzicht zag, vond ik dat niet oké en nog altijd vind ik dat ik daar niet genoeg tijd en energie in steek.

Het is de eeuwig terugkerende vraag:

spendeer ik mijn tijd aan wat ik echt belangrijk vind ?

Aangezien ‘plannen’ mijn inspiratiewoord van het jaar is, werk ik daar behoorlijk hard aan, mét resultaat. Dit Pick Three schema is zeker een hulp.

Praktisch

  • Vlot geschreven
  • Heel toegankelijk
  • Situaties uit het leven
  • Voor iedereen toepasbaar

Voor wie ?

  • Voor wie balans kwijt is
  • Voor wil nadenken over wat echt belangrijk is in het leven
  • Voor denkers, planners en doeners
  • Voor wie gewoon een duwtje in de goede richting nodig heeft

Randi Zuckerberg, Pick Three, werk, familie, vrienden, gezondheid & slaap. Haal het beste uit jezelf. 304 blz, uitgegeven door HarperCollins. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99.

Negatieve gedachten ? Maak goede keuzes

Negatieve gedachten

Verantwoordelijkheid nemen

In het boek van Allen en Barbara Pease is dit een terugkerend refrein: je bent zelf verantwoordelijk voor je leven. Eigenlijk staat het nog sterker: je bent 100% verantwoordelijk voor je leven. Ik sta altijd een beetje huiverachtig tegenover zo’n beweringen, want er zit iets achter alsof het leven helemaal maakbaar zou zijn, dat geloof ik niet. Het leven is niet maakbaar, maar je geluk voor een groot stuk wel.

Hoe je omgaat met wat je overkomt, de keuzes die je maakt, zelfs de woorden die je gebruikt, het bepaalt toch dikwijls hoe je je voelt. Bij Pease las ik o.a. het volgende:

Voor sommige mensen worden negatieve gedachten een comfortabele gewoonte. (…) Ik besloot daarom te denken aan wat ik wél wilde, in plaats van de dingen die ik niét wilde.

Negatieve gedachten herkennen

Negatieve gedachten helpen je nergens mee. Ik geef grif toe dat ik er soms helemaal aan ten prooi val. Meestal gaat dat zo: er vlotten een heel aantal zaken niet en ik concludeer dat het dus helemaal een zootje zal worden. Niet echt een optimistisch toekomstbeeld !

Ik oefen mij tegenwoordig in het herkennen van die gedachten. Het eerste wat ik mij dan afvraag is ‘helpt mij dit verder ?’. Meestal is het antwoord nee. ‘Kan ik er iets aan doen ?‘. Als het antwoord ja is dan moet ik mijn verantwoordelijkheid nemen. Is het antwoord nee, dan moet ik ofwel aanvaarden of loslaten. Ik geef toe dat ik het hier makkelijker schrijf dan ik het in praktijk breng. Nu en dan zo’n boeken als dat van Barbara en Allan Pease lezen helpt wel. Dan word ik weer wat alerter.

Wat met slechte keuzes ?

Als we altijd heel consequent de juiste keuzes zouden maken, dan zou er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht zijn. Dan zou ik er atletisch uitzien, zou mijn huis altijd supernetjes liggen, mijn tijd optimaal georganiseerd en ga zo maar door. Maar ik ben bij lange niet altijd even consequent. Of ik laat het hangen. Of ik kies voor de chocolade !

Barbara en Allan Pease zijn daar nogal relaxed over. Slechte keuzes leren je iets. Simpel: dat dit niet de goede manier is en dat je het anders moet doen. Misschien doe je het nog eens verkeerd en nog eens, tja, dan heb je 100 manieren gezien hoe het niet moet ! Op zich niet erg. Tot ik dit las:

Wanneer je constant dezelfde fout blijft maken

is het geen fout meer maar een keuze.

Met andere woorden, ook mijn verantwoordelijkheid. Die chips ‘s avonds en dat stukje chocolade …

Allan en Barbara Pease, Het Antwoord, Ontdek wat je wil, formuleer je doel en verander je leven. Uitgegeven door HarperCollins, 2018, 318 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99

Wat geeft je energie ?

Energievreters versus energizers !

Wanneer het niet lekker loopt in je leven of je werk, dan kan het gebeuren dat je tegen een depressie of een burn-out aanloopt. Het is iets wat niemand wil natuurlijk en daarom is het goed om nu en dan eens stil te staan bij wat je energie geeft en wat energie vreet. Misschien kan je wat dingen veranderen. Gisteren schreef ik al dat ik, in navolging van Laura Vanderkamp, probeer om niet in de valkuil te lopen om te wachten met ‘wat mij energie geeft’ tot ik ‘eens tijd heb’. Mijn ervaring is dat er zelden tijd is, dat ik nog futlozer word en zelfs gefrustreerd. Dus maak voor jezelf eens de oefening: waar loop je helemaal warm voor en wat (of wie !) laat je met een leeg gevoel achter?

De valkuil van talent

Ik hoorde onlangs iemand uit mijn omgeving zeggen dat ze de (veeleisende) job had omdat men haar dit aangeboden had en omdat ze er het talent voor had. Zelf maakte ik het een klein jaar geleden mee. Een prachtig aanbod, vol kansen, goed betaald, prima collega’s en het was overduidelijk een job die mij op het lijf geschreven was. Ik had er het profiel (en talent) voor. Ik mocht een tijd proefdraaien en inderdaad, een geweldige omgeving ! Maar het putte mij behoorlijk uit. Ik legde de lat zo hoog dat ik er niet meer van sliep.Hoe prachtig ook, dit werk zou onder het kopje energievreters vallen.

Je passie hoeft niet samen te vallen met je talent.

Het is echter niet omdat je een krak in wiskunde bent dat wiskunde ook je passie is. Het zal wellicht voor velen samenvallen, maar het hoeft niet.
Ik durf daar zelf best wel mee te worstelen: dingen loslaten waar ik echt goed in ben, maar eigenlijk geven ze me geen energie. Omgekeerd ook: blijven lopen terwijl ik zo’n slome loper ben.

Energievreters

Wist je dat de 5 mensen die je het meeste omringen het meeste invloed op je hebben ? Een simpele denkoefening maakt snel duidelijk wie jou energie geeft en wie je uitput. Negativiteit is besmettelijk, maar evengoed energie en positiviteit! Zo zit ik tijdens cursussen het liefst naast mensen die net (of heel wat) beter zijn dan mij. Er zijn attitudes in sommige collega’s die ik echt bewonder. Hoe ze omgaan met hun werk en leven. Ik kan ze zo opsommen. Dat geldt natuurlijk voor iedereen. Dus waarom je niet omringen met positieve energieke mensen ? Aan energievreter heb je werkelijk niets.

Aan het eind van je leven …

In het boek “Het Antwoord” van Barbara en Allan Pease wordt een onderzoek geciteerd van Bronnie Ware, een palliatief verpleegkundige. Wanneer (stervende) mensen haar vertelden over hun leven en waar ze spijt van hadden, kwamen keer op keer dezelfde thema’s naar boven.

  • Ze waren graag gelukkiger geweest
  • Meer contact gehad met hun vrienden
  • Meer uiting gegeven aan hun gevoelens
  • Minder hard gewerkt
  • Graag het leven geleid dat ze wilden leiden in plaats van het leven dat van hen werd verwacht

Ik vind dit een behoorlijke eye-opener. Misschien zijn de eerste 4 makkelijk te aanvaarden, maar het is net die laatste die mij intrigeert. Hoe vaak doen we niet allerlei dingen omdat ze van ons worden verwacht, of omdat we denken dat ze van ons worden verwacht ?

Als je straks verder werkt (of begint) aan die lange lijst met doelen (prioriteiten zetten, schrappen en rangschikken is een taak voor later !) denk dat dit:

Geef energievreters geen kans

Volg je eigen passie en zet jouw eigen doelen uit !

Allan en Barbara Pease, Het Antwoord, Ontdek wat je wil, formuleer je doel en verander je leven. Uitgegeven door HarperCollins, 2018, 318 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 19,99