Categorie archief: wijs

Dinsdagwijsheid: waarom wil ik zo graag op vakantie? Vlucht of keuze ?

Vlucht of keuze

Toen ik dit citaat van Seth Godin  las, voel ik mij onmiddellijk aangesproken. Ik denk immers héél veel over ‘de volgende vakantie’. En ik geef eerlijk toe, er zit ook een stuk vluchten in. Is nood hebben aan vakantie slecht dan ? Tuurlijk niet, er zijn tal van voordelen aan vakantie, maar wanneer het enkel en alleen een vlucht wordt, dan is het misschien niet verkeerd om eens na te denken waarom je persé altijd weg wil. Dus dacht ik er zelf eens goed over na.

Redenen waarom ik op vakantie ga

Ik denk dat ik mij eerst moet afvragen waarom ‘vakantie’ mij zo aantrekt. Dan kan ik misschien meteen invullen waarom die nood zo groot is.

  1. Qualitytime met het lief. Vakanties versterken onze relatie. Wat wij doen of waar we zijn heeft er op zich niet veel mee te maken. Het belangrijkste is dat wij tijd maken voor elkaar. Daar hoef je natuurlijk niet voor op vakantie te gaan, maar de werkelijkheid is dat wij, eenmaal thuis, verdwijnen in onze klusjes, werk, de eigen sociale contacten en hobby’s.
    Soms ‘doen we alsof we op vakantie zijn’, een heerlijke methode is dat. Dan trekken we s’morgens ergens naar toe, om te wandelen of zo, of we gaan eten in een naburige stad. Ook dan hebben wij dat vakantiegevoel, ook al duurt het soms maar vier uur in plaats van dagen aan een stuk.
    Voila, zo kan het ook !
  2. Actief buitenleven: Wanneer we (of ik alleen) op vakantie ben, dan ben ik ontzettend veel tijd buiten in de natuur of plan ik stadsbezoeken en geniet ik van musea. Het is ‘evident’ als ik op vakantie ga. Ik stel er mij geen vragen rond, het is de kracht van de gewoonte, vandaar dat het geen inspanning vraagt.
    Niets houdt mij tegen om dit ook in mijn ‘gewone’ leven te integreren, op weekends, op dagen dat ik niet moet werken, zelfs ‘s avonds na het werk. Of ik organiseer voor mezelf ‘micro-adventures’.
  3. Ik ben offline en slecht bereikbaar. Dat is wel echt een groot voordeel aan vakantie. Blijkbaar heb ik geen moeite om offline te zijn op vakantie, of niet in te gaan om mails en berichtjes. Op de of andere manier lukt mij dat ‘thuis’ niet. Dan heb ik een ‘drive’ om altijd ‘on top of everything’ te zitten. Vakantie is voor mij loslaten.
    Waarom lukt mij dat thuis niet ? Ik merk dat dat online zijn voor mij echt erover is en het mij soms onrustig maakt. Dus hier is echt serieus werk aan de winkel ! Hier is het mijzelf al duidelijk, hier gaat het duidelijk meer over vlucht dan wel keuze, ik wil helemaal niet zoveel online zijn !)
  4. Ik lees en schrijf veel op vakantie. Het lijkt alsof mijn geest dan vrij genoeg is om van alles te absorberen, om heel rustig uren te lezen. Ik kijk nauwelijks op de klok. Ook hier: loslaten. Dat ik het kan op vakantie. Dat het moeilijk is daarbuiten.
    Het meest evidente (zoals ongeveer met alles) is dat ik gewoon tijd inplan om te lezen en te schrijven. Dat doe ik nu ook al maar ik blijf toch teveel tijd verliezen aan sociale media (punt 3) en soms ook regelrecht televisie. Met sociale media en televisie is het zoals met het persé op vakantie willen. Op zich is het prima als je er voor kiest, maar niet als het een vlucht (of uitstelgedrag) wordt.

Evenwicht vinden tussen drukte en rust

Blijft mij te vertellen dat wij toch alweer een volgende vakantie geboekt hebben en ik daar helemaal achter sta. De feestmaand december is voor mij er compleet over. Wij proberen het aantal feestjes beperkt te houden, maar we ontsnappen niet aan een aantal regelrechte sociale verplichtingen. “Waarom zeg je dan geen nee tegen die feestjes ?”. Ik ken mensen die dat doen, maar ik krijg het niet over mijn hart. Het gaat om mensen die wij graag zien en die ons er echt wel graag bij hebben. Het gaat om familie en dat vind ik (en wij) toch nog altijd héél belangrijk, ook al betekent dat  familiefeestje die geweldig veel energie kosten. Sedert wij tijdens de kerstvakantie ook op vakantie gaan kan ik er beter mee leven. Ik weet dat er dan ook weer een tijd komt van rust en afzondering.

Toch vind ik het sowieso een mooie denkoefening. Waarom heb je geweldige nood aan sommige zaken ? Wat zit daar achter ? Is het vlucht of keuze ? Waarom check ik mijn telefoon meer dan nodig is ?

1000 vragen

1000 vragen #97 Wil je dat mensen je aardig vinden ?

aardig gevonden worden

Wie wil dat niet, aardig gevonden worden ?

Ik kan mij moeilijk voorstellen dat er mensen zijn die ronduit ‘nee’ antwoorden en nooit rekening houden met het de reacties van anderen. Het is natuurlijk maar de vraag wat je wil opofferen om aardig gevonden te worden, en daar wringt soms het schoentje, ook bij mij.

Wat anderen van je denken

Ervaring leert me dat er altijd mensen zullen zijn voor wie het niet goed is. Haters gonna hate, of neuters gonna neut. No matter whatHet valt mij op dat de mensen die het eerste commentaar hebben er inderdaad niet echt toe doen, zoals het citaat zegt. Die vinden je even aardig, wat je ook doet. Die staan als een paal achter je, ook al zijn je plannen gewaagd of excentriek. Die supporteren sowieso.

Onlangs nam ik een beslissing waarvan ik echt meende dat mensen – wiens mening is behoorlijk hoog acht – behoorlijk wat vraagtekens achter mijn beslissing zouden zetten. Het was zo ‘anders’ dan wat zij zouden doen en zeggen. Ik deelde het dan ook aarzelend, mij sterk houdend voor de lawine van kritiek die ik verwachtte. Maar de kritiek kwam niet. Er werd geluisterd en zelfs beaamd. Dat dit voor mij toch wel de beste beslissing was. Dat ze mijn redenering konden volgen. Mensen die mij kennen. Echt kennen. En bekommerd zijn.

Those who matter

De kwestie van ‘aardig gevonden worden’ stelt zich eigenlijk niet bij mensen die echt van betekenis zijn. Aardig gevonden worden is iets fijn, maar oppervlakkig. Vriendschap is iets anders. Dat is wederzijdse bezorgdheid en aanmoedigen. Kritiek komt altijd vanuit die bezorgdheid, aanmoediging altijd vanuit die vriendschap. Dat is het enige waarom het gaat. Om die vriendschap. Niet om het aardig gevonden worden. Gewoon om het zijn.

Aardig gevonden worden is leuk. Maar het is maar een dingetje.
Trouw aan jezelf is een fundament. Net als je vrienden.

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

Dinsdagwijsheid: Zeg me met wie je omgaat en ik zeg je wie jij bent

Omring je met mensen die je goed doen

Wat maakte jouw feestje zo goed ? De drank, het eten ? De decoratie ? Wellicht speelde dat allemaal een rol, maar geef toe, een goed feest wordt gemaakt door de mensen en wel liefst mensen die je graag hebt. Wat heb je aan een schitterend feest met mensen die je amper iets doen ? Of met wie je nauwelijks connectie voelt ? Is zo’n feest niet juist het moment dat je vriendschap viert ?

Energievreters

Ik ken het woord nog maar een paar jaar maar ondertussen herken ik ze gelukkig snel. Het zijn mensen die energie vreten – het woord zegt het zelf – en waar je je na een gesprek compleet gesloopt door voelt. Ik probeer ze snel de andere kant uit te sturen want ik besef maar al te goed hoe gevoelig ik ben aan de energie van een ander. Zo probeer ik gesprekken vol negativiteit te mijden. Ik merkte dat ik op den duur zelf negatief werd. Het gaat hier over negativiteit zonder constructief doel. Zoals ‘het is hier toch slecht’, ‘dat trekt hier op niets’, ‘ze zouden toch veel beter zus of zo…’ en het eindigt maar niet.
Ze doen me denken aan de brompotten van The Muppets. Voor je het weet zit je in hun verhaal en ben je zelf zo’n brompot. Eentje die dan weer (terecht) gemeden wordt door energieke mensen die er willen voor gaan.

Mensen die net iets beter zijn dan jij

Ik ga graag om met mensen die net iets, of veel beter zijn in iets dan ik. Mensen waar ik naar opkijk. Zo vertoef ik graag in het gezelschap van efficiënte mensen. Hun manier van werken inspireert mij. Evengoed de collega die zeer gedisciplineerd sport. Dat tilt mij op, daagt mij uit. Mensen die vol passie zijn, vragen stellen, kritisch zijn. Ik hou er van ! Ze maken me ‘wakker’ uit mijn status quo. Mensen met levenservaring, wijsheid.

Wie wil je zijn in 2018 ?

Wat ook je doelstellingen zijn in 2018, het bovenstaande citaat kan een geweldige inspiratie zijn. Met wie ga je om ? Inspireren ze je of net niet ? Houden ze je weg van je doelen of geven ze juist een boost van energie ?

Iedereen wordt continu beïnvloed door de mensen met wie hij omgaat, de omgeving waarin hij leeft. Het is een illusie te menen dat iemand daar ongevoelig zou voor zijn. Als er dan toch zo’n energie elke dag je richting uitgaat, kan je maar beter zorgen dat het positief voor je uitdraait, niet ?

Met wie ga jij het meest om ? Zijn deze mensen een inspiratie of energievreters ? En hoe ga je er mee om ? Ik vind het alvast geen slechte vraag om mee te beginnen in 2018.

Dit is het eerste in een reeks van artikels over ‘Dit jaar wordt jouw jaar’, een verzameling van artikels die 2018 meteen de juiste zet geven om er volop voor te gaan ! Veel succes ! 

 

De afrekening: wat heeft 2017 mij geleerd? 11 adviezen

Ik loop al een tijdje met de idee rond om een lijstje te maken van adviezen/wijsheden die de tand des tijds hebben doorstaan. Wijsheden die ik niet wil vergeten en wil meenemen naar 2018. Waarschijnlijk zal ik een week na het schrijven van deze lijst denken ‘o, dat ben ik ook nog vergeten’, maar laat dat dan een lijst voor volgend jaar zijn. Benieuwd wat jullie denken en nog veel meer benieuwd naar jullie lijst ! 

1 Eat that frog

Het is een klassieker, maar wel eentje die altijd rendeert. Als ik eerst de meest vervelende klus aanpak, voel ik mij een stuk lichter en energieker. Ik merk trouwens dat als ik dat niet toe, er een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren. Schuldgevoelens inclusief !

2 Do more of what makes you happy

Do what you love

Een cliché, ja, maar ik merk dat ik het nog altijd te weinig doe. Ook al is er tijd en gelegenheid. Het gaat mij niet eens om grote dingen. Wandelen, zelfs in ons eigen dorp na een werkdag, een goed boek lezen, op de koffie met een vriendin. Volgend jaar wil ik er meer aandacht aan besteden. Daarvoor maak ik zelfs (een volgende post !) mijn gelukslijst op !

3 If you fail to plan you plan to fail

Hoe meer ik mij aan mijn planning houd, hoe meer geluk en ook rust. Mensen denken dan meestal aan nog harder en efficiënter werken. Maar het gaat evengoed over het plannen van fijne activiteiten, sociale contacten, zelfs tijd om niets te doen. Ik heb een behoorlijk planningssysteem en ik merk dat het werkt. ‘Als ik ooit eens tijd heb’ betekent meestal ‘nooit’. Ik probeer heel kritisch te zijn als ik mezelf hoor zeggen dat ik ‘dat wel ergens kan tussenschuiven’, ‘of dat wel kan doen’. De reflex zou moeten zijn: hoeveel tijd kost dat, heb ik die tijd en ben ik bereid om die tijd eraan te besteden ? Tijd is het grootste goed. Na liefde dan toch !

4 Count your blessings

Wanneer ik mijn eigen instagram-account zie – of zelfs mijn snapshot diary, dan lijkt het (voor mij toch) alsof ik een geweldig leuk leven heb en allerlei leuke dingen meemaak. Die instagramaccount liegt niet, noch die snapshot diary, maar ik ben er mij wel van bewust dat ik er voornamelijk happy things op zet. Ongeveer bij iedere snapshot diary vraag ik mij af wat ik in godsnaam kan schrijven, de voorbije week was toch een en al sleur ? Een kopie van de voorgaande week ? Maar eenmaal ik begin – dankzij het maken van veel foto’s – merk ik dat er echt wel leuke dingen waren. Zoals een heerlijke kop koffie of ontbijt. Dat boek dat mij zo hard aan het lachen maakte. Voor wie niet houdt van het opschrijven : instagram werkt al evengoed. En je deelt je happiness !

5 Just start ! De 10-minuten regel

Deze regel gebruik ik bijna dagelijks bij vervelende klussen, in mijn geval huishouden of domme administratie, opruimen, schoonmaken. Het zijn nooit dringende zaken, maar ze moeten wel gedaan worden. Ik zet mijn timer bijgevolg op 10 minuten en neem mezelf voor om er 10 minuten mee bezig te zijn. Op een of andere manier verlicht dat de tegenzin – het is toch maar 10 minuten – maar ik sta versteld wat je in 10 minuten (of een half uur, naargelang wat het is) kan doen. 10 minuten opruimen heeft véél effect. Een half uur administratie is een goed begin. Morgen weer 10/30 minuten !
Tegenwoordig probeer ik voor het slapengaan (of voor de laatste activiteit) 10 minuten op te ruimen. Weer zo’n oma-raad, maar het werkt.  Zie je het niet zitten, zet dat je wekker op 5 minuten. Geef toe. Vijf minuten moet toch kunnen ?

6 Hou je lichaam in de gaten

Het lichaam heeft een eigen logica en wil. Dit is een les die ik in 2017 aan de lijve heb ervaren. Ik draag er nog altijd de gevolgen van. Het is een illusie dat je kan leven op wilskracht. Op een bepaald moment neemt dat lichaam het niet meer. Het is – weerom – een cliché om te zeggen dat je naar je lichaam moet luisteren, alleen, hoe doe je dat ? Ik zal wel niet de enige zijn die vind dat je ook niet te snel moet toegeven.

Van Tim Ferris leerde ik dan weer het belang van bio-chemie. O zo herkenbaar !

I now often ask myself, “Is this really a problem I need to think my way out of? Or is it possible I just need to fix my biochemistry?” I’ve wasted a lot of time journaling on “problems” when I just needed to eat breakfast sooner, do 10 push-ups, or get an extra hour of sleep. Sometimes, you think you have to figure out your life’s purpose, but you really just need some macadamia nuts and a cold fucking shower.

7 Betrokken is niet hetzelfde als verantwoordelijk

Ik voel mij zeer snel aangesproken om dingen te doen. Alsof de hele wereld wacht op mijn inbreng en hulp. Overdreven natuurlijk, maar ‘ik zal dat wel doen’, of ‘dat zou toch beter kunnen’, gaat teveel door mijn gedachten. Dat inzicht leerde ik bij Elke Van Hoof. Het is niet omdat ik betrokken ben dat ik ook verantwoordelijk ben. Not my monkeys not my circus ! Een moeilijke les. Dat wel. Ik hoop dat ik in 2018 steeds beter het verschil tussen beide ken. Want ik wil best wel verantwoordelijk zijn !

8 Don’t put it down, put it away

Dat één zin zoveel kan doen ! Maak er dus één beweging van, eenmaal in je hand moet het terechtkomen op de plaats waar het hoort. (Ik kom nog niet eens aan 10 % slaagpercentage vrees ik !)

9 Ken je eigen gebruiksaanwijzing

Er zijn dingen die ik zou willen kunnen, maar die ik niet kan. Ik was enorm getroffen door een gedachte van Fleur van Groningen in haar boek ‘Leven zonder filter’. Ze schreef hoe zij het aantal sociale contacten beperkte omdat ze wist dat teveel niet goed was voor haar.

Ik ben zelf absoluut niet goed in veel drukte. Dat vraag veel energie. Shoppen in het weekend kan voor onze dochter dan super zijn, voor mij is het slopend. En zo zijn er nog wel een aantal zaken, zoals eten plannen, want anders blijf ik maar snoepen.

10  Geld is relatief – geld is duur

Behoorlijk jong heb ik ervaren dat je zo dood kan gaan. Wat is geld dan ? Ik wil mij geen zorgen moeten maken over geld. Ik besef heel goed dat dit makkelijk zeggen is als je na je basisbehoeften nog geld over hebt. Maar het is bewezen, vanaf een bepaalde grens maakt geld je niet gelukkiger. Je kan evenwel geen tijd kopen met geld en laat ik dat nu net zo belangrijk vinden. Ik wil wandelen in de natuur, een goed boek lezen of koffie drinken met mijn geliefden. Dingen die geen geld, maar wel tijd kosten. Als ik kan kiezen tussen geld en tijd, kies ik resoluut voor tijd. Dus liever minder verdienen en meer tijd, dan omgekeerd.

Omdat ik absoluut niet wil dat geld veel tijd in beslag neemt, heb ik een handig budgetteringsysteem waar ik één keer per jaar een paar uur moet mee bezig zijn. Het onderhoud vraagt een half uur per maand. Gewoon niet veel geld uitgeven verlaagt ook de stress. Dat gaat makkelijk hier. Het lief en ik zijn beide niet gesteld op luxe. Beiden investeren we liever in ervaringen.

11 Kies altijd voor liefde

Of voor de vriendschap, of voor de mens. Ik verlies mezelf soms in de efficiëntieval. Dat het moet renderen. Dat ik veel werk heb. Dat dat werk af moet. Dat er deadlines zijn. Dat ik nog zoveel moet doen en bijgevolg geen tijd heb om stil te staan bij … jou. Of evengoed voor mezelf. Alsof er altijd belangrijker dingen zijn dan die mensen om mij heen.
Who am I kidding ?

 

Super benieuwd naar wat jullie denken !