Tagarchief: vakantie

Snapshot diary

Snapshot diary week #15 Noord-Nederland

En toen hoorde ik het lief dit zeggen…

Het was de week voor de vakantie en ik had mijn plannen om met de caravan richting Utrecht te trekken al klaar. Het lief was toe aan rust wat meestal zoveel betekent als een intens verblijf in zijn mans cave. Tot ik hem hoorde zeggen ‘we gaan naar Utrecht, met de caravan’. Eu, wij, zoals in jij en ik ?

Ik kon mijn geluk niet op, want niets liever dan een vakantie met het lief, maar ik ken ook wel de beperktheden van een caravan, hoe leuk die ook is. En dat is dat caravans geweldig zijn als je hoofdzakelijk buiten kan leven en de temperaturen van behoorlijke aard zijn. Met z’n tweetjes in zo’n caravan overdag – omdat het te koud is of regent, of zelfs in de voortent – is best wel een uitdaging.

Dus verliet ik het plan van de caravan (en Utrecht !) en boekte een huisje met zicht op zee (nou ja, het Markermeer) in Noord-Nederland. Ik had me laten leiden door een foto op Instagram, eentje van het Zuiderzeemuseum. Een ruim huisje met drie slaapkamers, mét centrale verwarming, warm water !

Onvoorbereid

We vertokken totaal onvoorbereid, maar anderzijds met een pak ervaring. Wij slagen er ondertussen al in om in een dik uur vertrekkensklaar te zijn en werkelijk niets te vergeten. Of het een mooie plaats was, of er iets te ontdekken viel, daar had ik het raden naar, maar ik had vertrouwen in het huisje en bovenal in het gezelschap van het lief (en veel boeken).

Toen kregen we een stuk uit de museumcollectie

Zuiderzeemuseum

We bezochten het Zuiderzeemuseum waar ons totaal onverwacht werd gevraagd of we een stuk uit de collectie wilden. Er werd een kunstwerk afgebroken (what’s in a word) en als bezoeker kon je een stuk meenemen naar huis. We waren overdonderd door de informatie maar deden toch maar mee en zijn zo elk geregistreerde bezitters van een stuk van een kunstwerk. Een stuk uit die hele berg (boven links) keramiek dus. Dat gebeurde in het kader van de museumweek.

Dat we compleet onvoorbereid waren, bleek later: wij waren matig enthousiast over het museum tot bleek dat er ook een buitenmuseum was. Een openluchtmuseum over het leven langs de Zuiderzee. De klok liep al tegen 16 uur aan en het museum sloot om 17 uur. Echt jammer, want dat buitenmuseum was meer dan de moeite waard. Wij hadden bovendien de koude nooroostenwind getrotseerd met onze fiets, terwijl we gratis de veerboot naar het zuiderzeemuseum hadden kunnen nemen. Tja, laat ons zeggen dat voorbereiding zijn voordelen heeft !

Feest, feest, feest !

Twee weekends, twee trouwfeesten. Wie zegt er dat er geen liefde meer is ?
Onze families doen volop mee ! Leve de liefde !

Vakantieplannen en -dromen. Het begint met plaatjes en boeken.

De lente doet dromen van de zomer !

vakantieplannen

Samenvatting: Het begint bij dromen. Vakantiedromen. Wegdromen bij prachtige foto’s en boeken. Schriftjes vullen met aantekeningen. En dan wordt het echt: de droom is niet langer droom. Het worden vakantieplannen. Hier vind je boeken die je al helemaal in vakantiestemming brengen en je dromen aanwakkeren.

De lente is in het land en dat doet natuurlijk volop dromen van een eindeloze zomer met tal van vakantieplannen. Dat dromen en plannen vind ik een plezier op zich. Grofweg 95% van mijn vakantiedromen halen het niet, maar geen bezwaar: in mijn hoofd ben ik altijd op reis, altijd op weg naar een nieuw avontuur.
Meestal begint het met foto’s en boeken. Of nog beter: hele fotoboeken waarin ik mezelf zonder gêne mee op de foto zet. Want weinig is onmogelijk in mijn dromen. Ik pas het plaatje wel zelf aan !

On a roadtrip – Spanje

Het nomadische leven spreekt me meer dan een beetje aan. Zo haak ik het caravannetje aan en hup, we zien wel waar we komen. Die vrijheid is me dierbaar, heel dierbaar. Meestal reis ik noordwaarts, omwille van mijn grote liefde voor Nederland, maar als kind was ik jaren aan een stuk in Spanje met al even nomadische ouders.

Het boek ‘on a roadtrip, ontdek Zuid-Europa met je auto, brengt me terug naar mijn kindertijd. Mijn vader was een trekker pur sang, rijden op de bonnefooi, waar we ook uitkwamen. Meestal was dat het zuiden, omwille van het goede weer.

De grote zomervakantie is nog niet in zicht, maar niets weerhoudt me om toch naar Spanje te trekken voor enkele dagen. Méér nog, ik heb hét excuus om naar Spanje te trekken, mijn broer en schoonzus ruilden immers voor altijd hun Westvlaamse huis voor het zonnige Spanje. Het zou een mooi begin zijn van een roadtrip. Broer altijd toch ‘ergens’ in de buurt.
In het boek staan prachtige uitgewerkte roadtrips, met goede adresjes ver weg van de klassieke autobanen.

Het boek gaat overigens niet enkel over Spanje maar over heel Zuid-Europa. Portugal, Spanje, Kroatië (mij onbekend), Kreta en Sicilië. Dat doet mij ongelooflijk dromen.

I love the seaside – The surf & travel guide to northwest Europe

Wie deze blog volgt, merkt het: bijna al mijn reizen hebben één ding gemeen: water. Ik lijk het water altijd te willen opzoeken. Liefst de zee (vandaar mijn grote liefde voor Zeeland) en als het echt niet anders kan, dan toch een vakantie waar water is. Al is het maar een meer, een stuwdam, of zoals tijdens de Kerstvakantie het Veluwemeer. Als er maar water is.

Nog leuker is het avontuurlijke water. Om te surfen, te kajakken of zoals ik vorige zomer ontdekte: te suppen. Het boek I love the seaside brengt me naar de prachtigste plekken om actief van de mooiste stranden te genieten.

I love the seaside is een boek voor de nomadische avonturier zoals die van on a roadtrip. Zonder al te veel plannen maar met het nodige sportgerief in de auto op zoek gaan naar de beste stranden en eetplaatjes. Top voor mij: ook de campings worden er in vermeld. Het boek doet me een beetje denken aan de Lonely Planet, véél adresjes en suggesties, maar wel 100 keer mooier uitgegeven. Nu nog sparen voor die SUP (waarover ik nog altijd twijfel) en mij nogmaals inschrijven voor de surflessen. Gelukkig dichtbij.

Fernweh – Bucketlist

Met deze bucketlijst houd je je vakantieplannen prima bij.

Misschien denk je: daar heb ik geen tijd voor, geen geld, dat lukt mij allemaal niet. Dat kan. Zei ik zelf niet dat 95% van mijn dromen de eindmeet niet haalt ? Ik vind dat helemaal niet erg. Op mijn bureau hangen kaarten van Europa en zelfs eentje van de VS. Tal van reizen zijn al in gedachten gemaakt. Ik heb er beelden en verhalen bij. Via reiscafé’s werd ik warm van de verhalen van anderen. Ik laat mezelf totaal niet ontmoedigen door de gedachte dat ik daar misschien nooit zal geraken.

Soms lijken dromen ingewikkelder dan je denkt. Dromen zijn als kleine zaadjes die je plant en vervolgens verzorgt. Hoe meer aandacht je er aan geeft, hoe groter de kans dat er iets groeit. Uiteindelijk wordt dat groeien (dromen en aandacht geven !) op zijn minst zo belangrijk als het resultaat. Daarom ben ik een voorstander van het opschrijven van je dromen. Een soort bucketlist die je nu en dan opnieuw tevoorschijn haalt.

Het boek Fernweg (mijn bucketlist) houdt voor mij al mijn dromen en vakantieplannen bij. Het is echter meer dan gewoon een lijstje, want het onderzoekt je motivatie op verschillende manieren en motivatie is de drijvende motor. Hoe meer je het wil, het meer kans dat je het ook echt zal doen.

Nu en dan bekijk ik mijn bucketlist opnieuw en verschuiven de prioriteiten. Soms gebeurt het dat ik de motivatie niet meer vind en dat de droom niet meer zo aantrekkelijk is. Geen erg ! Dromen genoeg en je kan maar best gaan voor wat jou écht warm maakt.

Het gebeurt – dat geef ik grif toe – dat mijn verwachtingen niet worden ingelost, dat de vakantieplannen er op papier mooier uitzagen dan in het echt. Dat vind ik dan weer niet erg. Je kan tenslotte maar weten of iets je echt ligt als je het hebt meegemaakt. Ook dan blijft overigens het gevoel van voldoening: ik heb het toch maar gedaan, ik ben uit mijn comfortzone gekomen en heb dit tot een goed einde gebracht.

De zomer doet dromen

Misschien is het bar slecht weer als je dit artikel leest. Regent het en zijn de vakantiedagen nog lang niet in zicht. Omring je dan met fijne boeken met prachtige vakantiefoto’s. Droom volop en laat je gedachten alle windrichtingen uitgaan. Omring je met zomerse herinneringen. Laat het praktische je vakantieplannen niet in de weg staan. Zelfs op de donkerste dag in de winter dacht ik aan die zalige dag in De Biesbosch, gewoon omwille van het hoesje rond mijn telefoon !

Geef jezelf de kans om te dromen. Voed je dromen en wie weet wat er gebeurt !

Snapshot diary

Snapshot diary week #01/2019 Gelderland

De langverwachte vakantie

Wij hebben lang, heel lang zelfs, uitgezien naar deze vakantie. Het zou immers de eerste keer worden dat er nà de vakantie géén chemo, géén Gasthuisberg op de planning stond. De laatste chemo was ondertussen meer dan 3 weken geleden, dus dat moesten we toch voelen ? De voorbije 7 maanden werd onze agenda voornamelijk door andere bepaald, waren er zoveel uitdagingen dat we weinig tijd hadden om vrij en zorgeloos van elkaar te genieten. Samengevat: een vakantie met hoge verwachtingen

Huisje in geliefd Nederland

We boekten – voor het derde jaar op rij – een huisje in Nederland. We kozen expliciet voor het huis en minder voor de omgeving. Het werd hartje Gelderland, met de steden Almere en Amersfoort op minder dan een half uurtje rijden. Het huisje was opnieuw langs water gelegen, ditmaal niet aan de zee. Naderhand miste ik die toch. Dus volgend jaar wordt het vast weer Noord-Nederland !

Toch nog niet helemaal gezond

We verbleven hoofdzakelijk in het huis. Groot genoeg en gezellig genoeg. Ik versierde het wat voor de Jaarwisseling die we binnenshuis zouden vieren. Op heel wat plaatsen in Nederland worden op eindjaar oliebollen gegeten, dus deden we lekker mee met de traditie. Mag best geïmporteerd worden naar België, zo’n traditie !

Ondanks het goede nieuws, is Hugo nog niet helemaal hersteld van een half jaar chemo. Dat was natuurlijk te verwachten. Maar we merken dat we ons leven nog altijd moeten aanpassen. Geen al te grote inspanningen, niet al te lang van huis. Gelukkig hadden we er onze eigen gezellige thuis met gezelschapsspelen en Netflix via Chromecast. Lekker in de zetel onder een dekentje vertoeven in het zonnige Zweden mét zee !

Staat daar plots een gloednieuwe stad

Het is dus geen echt actieve of spectaculaire vakantie geworden. We waren onder de indruk over Almere. Een moderne stad, ruime parking op de rand, alsof die stad in één keer was gebouwd. Dankzij commentaar op een foto die ik postte op Instagram leerde ik dat dit inderdaad het geval was. In 1975 is men begonnen met de bouw van de stad. Geen organisch gegroeide stad, maar een stad op de tekentafel gemaakt. Het verklaarde meteen veel. Praktisch ? Zeker ! Mooi? Ook al. Maar je mist toch een beetje ziel van eeuwen geschiedenis. Zelfs in ons dorp in het Hageland zijn woningen die al meer dan 100 jaar oud zijn, sluimert de Demer, zijn er kerkwegen die al meer dan één eeuwwisseling hebben meegemaakt. Maar toch, best indrukwekkend !

Weidse natuur rondom

Veel steden, maar gelukkig ook veel natuur. Op Nieuwjaarsdag wandelden we in Putte al waar de bostoren spijtig genoeg wegens vuurwerkvandalisme gesloten was. We deden Palendijk aan waar de wind schroeide in onze gezichten. Onze auto werd net niet door we wind meegenomen !

Architectuur die troost

We waren op zaterdag terug en werden uitgenodigd op maar liefst twee begrafenissen. Omwille van de afstand tussen beide waren we verplicht te kiezen, maar in ons hart leek het alsof we bij beide families en overledenen aanwezig waren. Het verdriet was zo voelbaar, de afscheidsceremonie verwarmend. Het was voor mij de eerste keer dat ik aanwezig was in het crematorium van Aarschot. Zelden heb ik zo’n architectuur gezien die zo samenvalt met doel en gevoel. Dat architectuur troostend kan zijn. Ja dus.

Het leert me opnieuw dat het leven broos is en dat we nooit iemand te graag kunnen zien. Niets is voor altijd.

Dinsdagwijsheid: waarom wil ik zo graag op vakantie? Vlucht of keuze ?

Vlucht of keuze

Toen ik dit citaat van Seth Godin  las, voel ik mij onmiddellijk aangesproken. Ik denk immers héél veel over ‘de volgende vakantie’. En ik geef eerlijk toe, er zit ook een stuk vluchten in. Is nood hebben aan vakantie slecht dan ? Tuurlijk niet, er zijn tal van voordelen aan vakantie, maar wanneer het enkel en alleen een vlucht wordt, dan is het misschien niet verkeerd om eens na te denken waarom je persé altijd weg wil. Dus dacht ik er zelf eens goed over na.

Redenen waarom ik op vakantie ga

Ik denk dat ik mij eerst moet afvragen waarom ‘vakantie’ mij zo aantrekt. Dan kan ik misschien meteen invullen waarom die nood zo groot is.

  1. Qualitytime met het lief. Vakanties versterken onze relatie. Wat wij doen of waar we zijn heeft er op zich niet veel mee te maken. Het belangrijkste is dat wij tijd maken voor elkaar. Daar hoef je natuurlijk niet voor op vakantie te gaan, maar de werkelijkheid is dat wij, eenmaal thuis, verdwijnen in onze klusjes, werk, de eigen sociale contacten en hobby’s.
    Soms ‘doen we alsof we op vakantie zijn’, een heerlijke methode is dat. Dan trekken we s’morgens ergens naar toe, om te wandelen of zo, of we gaan eten in een naburige stad. Ook dan hebben wij dat vakantiegevoel, ook al duurt het soms maar vier uur in plaats van dagen aan een stuk.
    Voila, zo kan het ook !
  2. Actief buitenleven: Wanneer we (of ik alleen) op vakantie ben, dan ben ik ontzettend veel tijd buiten in de natuur of plan ik stadsbezoeken en geniet ik van musea. Het is ‘evident’ als ik op vakantie ga. Ik stel er mij geen vragen rond, het is de kracht van de gewoonte, vandaar dat het geen inspanning vraagt.
    Niets houdt mij tegen om dit ook in mijn ‘gewone’ leven te integreren, op weekends, op dagen dat ik niet moet werken, zelfs ‘s avonds na het werk. Of ik organiseer voor mezelf ‘micro-adventures’.
  3. Ik ben offline en slecht bereikbaar. Dat is wel echt een groot voordeel aan vakantie. Blijkbaar heb ik geen moeite om offline te zijn op vakantie, of niet in te gaan om mails en berichtjes. Op de of andere manier lukt mij dat ‘thuis’ niet. Dan heb ik een ‘drive’ om altijd ‘on top of everything’ te zitten. Vakantie is voor mij loslaten.
    Waarom lukt mij dat thuis niet ? Ik merk dat dat online zijn voor mij echt erover is en het mij soms onrustig maakt. Dus hier is echt serieus werk aan de winkel ! Hier is het mijzelf al duidelijk, hier gaat het duidelijk meer over vlucht dan wel keuze, ik wil helemaal niet zoveel online zijn !)
  4. Ik lees en schrijf veel op vakantie. Het lijkt alsof mijn geest dan vrij genoeg is om van alles te absorberen, om heel rustig uren te lezen. Ik kijk nauwelijks op de klok. Ook hier: loslaten. Dat ik het kan op vakantie. Dat het moeilijk is daarbuiten.
    Het meest evidente (zoals ongeveer met alles) is dat ik gewoon tijd inplan om te lezen en te schrijven. Dat doe ik nu ook al maar ik blijf toch teveel tijd verliezen aan sociale media (punt 3) en soms ook regelrecht televisie. Met sociale media en televisie is het zoals met het persé op vakantie willen. Op zich is het prima als je er voor kiest, maar niet als het een vlucht (of uitstelgedrag) wordt.

Evenwicht vinden tussen drukte en rust

Blijft mij te vertellen dat wij toch alweer een volgende vakantie geboekt hebben en ik daar helemaal achter sta. De feestmaand december is voor mij er compleet over. Wij proberen het aantal feestjes beperkt te houden, maar we ontsnappen niet aan een aantal regelrechte sociale verplichtingen. “Waarom zeg je dan geen nee tegen die feestjes ?”. Ik ken mensen die dat doen, maar ik krijg het niet over mijn hart. Het gaat om mensen die wij graag zien en die ons er echt wel graag bij hebben. Het gaat om familie en dat vind ik (en wij) toch nog altijd héél belangrijk, ook al betekent dat  familiefeestje die geweldig veel energie kosten. Sedert wij tijdens de kerstvakantie ook op vakantie gaan kan ik er beter mee leven. Ik weet dat er dan ook weer een tijd komt van rust en afzondering.

Toch vind ik het sowieso een mooie denkoefening. Waarom heb je geweldige nood aan sommige zaken ? Wat zit daar achter ? Is het vlucht of keuze ? Waarom check ik mijn telefoon meer dan nodig is ?