Categoriearchief: snapshot dairy

Overzicht wandelingen

Overzicht wandelingen update

Op bovenstaande kaart vind je een overzicht van wandelingen die op deze site gepubliceerd zijn. Je kan de kaart groter maken en vervolgens klik je op een plaats die je naar de URL met beschrijving van de wandeling zal leiden.

Heb je ooit iets gezien op mijn Instagramaccount en vind je het niet terug? Dat kan. De artikels komen hier soms wel met wat vertraging. Laat niet na een seintje te sturen als je iets hebt voorbij zien komen en je hebt zin om ook die wandeling te maken. Dan zoek ik het even voor je op!

Snapshot diary week #27/2020 : kleine gelukskes

De voorbije week was een mengeling van nog gaan werken en proeven van de vakantie. Kloksgewijs:

  • Het lief en ik die weer gezelschapsspelletjes spelen en Qwirkle nog atlijd verkeerd spelen (maar we beginnen door te hebben waar het fout loopt)
  • Vol verwondering in stadsrand van Antwerpen wandelen. Dat daar zoveel natuur is, zo’n schoon parken. Indrukwekkend !
  • De horeca die weer open is. Het etentje met het lief. En met collega’s die ik in het hart draag maar ook graag loslaat deze zomer (en zij mij)
  • Blik op de school die zoveel van mijn leven bepaalt.Al meer dan een half leven daar. Genoeg verhalen om een soap te maken.
  • De stapel boeken die hier ligt en weten dat dat er met gemak door zal gaan de komende paar weken.
  • Een nette en opgeruimde leraarskamer. Het gebeurt niet veel. Maar kijk, hier is ze! Met weinig stoelen, want nog altijd in coronamodus.

Allemaal kleine gelukskes. Alledaagse dingen ja.Maar waar anders is het geluk te vinden ?

Een fijne week jullie!

Snapshot diary week #23/2020

Dingen die me gelukkig maakten de voorbije week

Met de klok mee

  • Terug naar school en tussen lessen door buiten op het domein kunnen werken
  • Ollie, de puppy. Maar bovenal dat onze zoon en zijn lief er zo gelukkig mee zijn. Zelf ben ik geen hondenmadam, maar ik snap de liefde helemaal!
  • Nederland ! De grenzen gaan weer open en we zullen dus in Nederland op vakantie kunnen !
  • Wandelen in het Maasgebied tussen de wilde paarden. Kijk zie. Pareltje van de week was dat.
  • Software die het afstandsleren zo ondersteunt. Na alle verbeterwerk op de knop duwen ‘studentenwerken worden teruggestuurd met resultaten en feedback’. Je hebt geen idee wat een kick dat dat geeft als je eenmaal aan dit punt bent.
  • Dat ik toch in staat ben om 1 keer week iets echt lekkers op tafel te zetten en dat ook nog eens in een mum van tijd doe. (Met een kok in huis die in pre-coronatijden 7/7 voor het eten zorgde).

En natuurlijk: dat we stap voor stap dichterbij komen bij weer een meer normaal leven.
De horeca gaat open! Hoera ! Hoera !

mijn jaar vol rust en kalmte

Gelezen: Mijn jaar van rust en kalmte – Ottesa Moshfegh

Je bent jong, slank, twintiger en je hoeft je, dankzij een erfenis, geen zorgen te maken over geld. Je bent bovendien bovengemiddeld mooi. Alles kan. Dus beslist het hoofdpersonage dat ze gaat voor een jaar vol rust en kalmte. Resoluut, ze maakt haar agenda leeg en beslist om een jaar lang te slapen.

Altijd op zoek naar slaap

Je moet het maar doen, een boek schrijven dat als thema de onweerstaanbare drang naar slaap heeft. Een leven waarin werkelijk niets er toe doet, alles teveel is, zelfs de goed bedoelende vriendin die terecht bezorgd is om haar.

“Ik was altijd opgelucht en geïrriteerd tegelijk als Reva plotseling opdook, zoals je je voelt als iemand je stoort terwijl je zelfmoord aan het plegen bent. Niet dat het zelfmoord was wat ik deed. Eigenlijk was het juist het tegenovergestelde van zelfmoord. Ik hield een winterslaap uit zelfbehoud. Ik dacht dat het mijn leven zou redden”.

citaat uit Mijn jaar van rust en kalmte

De behoefte aan slaap is zo groot dat ze haar werkdagen zo organiseert dat ze tussentijds in de kast gaat slapen. Dat leidt tot haar ontslag, maar evengoed tot de mogelijkheid om nog méér te slapen. Weg van alles en iedereen. Het boek mag dan één grote terugblik zijn in het grote plan om slapen te perfectioneren, grote verklaringen voor die drang vind je niet.

Boekhouding pillen

Dat slapen gaat overigens niet vanzelf. Toch niet voor wie 24 uur wil slapen. Dus moet er een plan komen. Een plan om die slaap te initiëren, om zeker te zijn dat de komende uren vaste slaap worden. Er zit niet anders op om een boekhouding van pillen bij te houden.

Ik ging naar de badkamer en checkte de inhoud van het medicijnkastje, legde al mijn pillen naast elkaar op de groezelige tegelvloer om ze te tellen. In totaal had ik twee Ambiens – en dertig onderweg – twaalf Rozerems, zestien Trazodons, ongeveer tien stuks Ativan, Xanax, Valium, Nembutal en Solfoton, plus enkele van wel tien verschillende medicijnen die dokter Tuttle eenmalig had voorgeschreven ‘omdat een herhaalrecept van dit soort opmerkelijke pillen weleens argwaan bij de verzekeringslui zou kunnen wekken’. Normaal gesproken zou deze voorraad genoeg zijn voor een maandlang redelijk slapen, niet te diep als ik zorgde dat ik rustig aan deed met de Ambien.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Een vrouw met een plan

Het verlangen naar slaap wordt zo groot dat ze een plan bedenkt om die slaap te maximaliseren. Wat als ze zich opsluit in haar huis? Misschien kan iemand de boodschappen doen terwijl ze slaapt, zodat ze tussen twee slaapbeurten door halfwakend wat kan eten, even naar het toilet kan gaan om vervolgens zo snel mogelijk weer ver te slapen? Een jaar lang?

Maatschappijkritisch

In haar boek neemt Moshfegh heel wat themata op de korrel. Reva, de vriendin van het naamloze hoofdpersonage, is bezeten door slank-zijn en uiterlijk. De galerij waar het hoofdpersonage werkt, stelt hedendaagse kunst tentoon waarvan ze zich afvraagt hoever een hype gaat en of het niet allemaal onzin is.

De kunst bij Ducat moest doorgaan voor subversief, oneerbiedig en schokkend, maar het was allemaal ingeblikte tegencultuurtroep, ‘punk, maar dan met geld’, dat je hooguit inspireerde tot het aanschaffen van een onflatteuze outfit van Comme des Garçons om de hoek.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Ook de wereld van de therapie krijgt de nodige sneren. Dokter Tuttle, psychiater, wordt voorgeseld als een gecertificeerde drugsdealer die voor steeds sterkere medicatie zorgt en ondertussen netjes in het oog houdt of de verzekering het wel zal bekostigen.

Waar kom je voor?’ vroeg ze. ‘Depressie?’ Ze had haar receptenblok al tevoorschijn gehaald. Ik was van plan om te liegen. Daar had ik goed over nagedacht. Ik zei tegen haar dat ik het afgelopen halfjaar slaapproblemen had en klaagde over wanhoop en nervositeit in sociale situaties. (…) Ik wil graag downers, dat weet ik wel,’ zei ik openhartig. ‘En ik wil iets waardoor ik geen behoefte meer aan gezelschap heb. Ik ben aan het einde van mijn Latijn. (…) Mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd.’ ‘Hoe dan?’ vroeg dokter Tuttle. ‘Polsen doorgesneden,’ loog ik.

Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte

Donker en humoristisch tegelijk

Het boek had een eigenaardige fascinatie op mij. Enerzijds dacht ik: waarom ik lees ik dit, zo donker, zo duister? Je wordt echt niet vrolijk van dit boek. Toch kon ik het boek niet neerleggen en dat had alles te maken met de schrijfstijl van Moshfegh. Meesterlijk gewoon.
Het is geen boek om te lezen als je zelf in een dipje zit of twijfelt of het allemaal wel zin heeft. Of … misschien wel (bij een dipje dan), want dan ga je zo om jezelf lachen. Want zoveel ellende, zoveel duisternis doet je bij het lezen van dit boek toch wel glimlachen.

Mijn jaar vol rust en kalmte


Moshfegh, Ottessa. Mijn jaar van rust en kalmte. Het boek telt 240 pagina’s.
Het boek is dit jaar uitgeven als pocket bij uitgeverij Rainbow voor € 9. De paperback editie kost € 21,99. Te koop bij o.a. Bol.com.

Graag meer leestips ? Klik hier.