Categoriearchief: snapshot dairy

snapshot diary

Snapshot diary week #20 Q9 – Terug naar school

Week in foto’s

  • Het meest bijzondere deze week was de heropstart van onze school. Officieel was het een try-out, maar ik had niet het gevoel dat er veel verschil was met ‘the real thing’. Gemengde gevoelens, echt. Enerzijds vond ik het geweldig om weer wat ‘normaal leven’ te voelen en de gezichten van zoveel jonge mensen terug te zien. Ze waren rustig en hielden zich netjes aan de regels, maar jongeren en social distancing is bijna een onmogelijke deal. Hoe goed ze ook hun best deden, eenmaal op de speelplaats en tijdens de pauze, waar ze in hun afgebakende speelplaat (per bubble) zaten, was het zo goed als onmogelijk om die anderhalve meter continu af te dwingen. Ik heb me meermaals de zin van dit alles afgevraagd. Ik heb wellicht teveel fantasie, maar ik moest continu denken aan de kampen in de Tweede Wereldoorlog. Leerlingen werden continu gecontroleerd op hun gaan, staan en zitten. Ze verhuisden in ‘bubbles’ en zaten op hun privéspeelplaats waar ze niet eens contact mochten hebben met de rest van hun klas. Je wil echt niet weten hoeveel leraren er op diezelfde speelplaats stonden om alles te controleren (handen wassen ! social distancing ! achter je ‘lint’ blijven !).
    We trakteerden met ijs, lieten ze zitten op de grond als ze dat wilden, allemaal toegevingen die we anders niet zouden doen, maar de teneur bleef toch triest.
    F*ck Covid!
  • Deze week werd er opnieuw veel gewandeld. Lifesaving heb ik de indruk. Meestal alleen en daar heb ik meer dan ooit behoefte aan. In een natuur waar ik zelden iemand zie en waar ik niet tussen de lijntjes moet lopen of om de haverklap mijn handen moet wassen. Waar ik op een pic-nicdekentje mijn lunchpakket verober. Voor enkele uren leef ik in een wereld waar geen corona is. Dat doet deugd.
  • Deze week was het ook precies 2 jaar geleden dat het lief het verdict ‘kanker’ kreeg. Van de ene op de andere dag, wij waren niet voorbereid en hadden dit niet zien aankomen. Ons leven is sindsdien behoorlijk veranderd. Dat je leven plots op zijn kop kan staan en je vaarwel mag zeggen aan je plannen. Het was voor ons een behoorlijke leerschool in het loslaten. In deze coronatijden worden we er weer aan herinnerd. Niet dat dergelijke leerscholen je immuum maken voor stress en verdriet. Maar het helpt wel, dat loslaten en in elke situatie de ruimte en vrijheid zien om er toch iets moois van te maken.
  • Wij waren onlangs in een gebied met drijfzand. Het bord waarschuwde ons. Ik nam er een foto van omdat ik in deze tijden soms wel het gevoel heb dat alles op drijfzand staat. De maatregelen die de overheid ons opleggen geven alles behalve een stabiele grond, ze spreken elkaar tegen en de achterliggende belangen zijn dikwijls overduidelijk. Behalve de logica van de social distance snap ik de logica van de ‘regel van 4’ amper, want volgens mij komt hij er een beetje op neer dat je in je je aan die regel van 4 moet houden, maar dat dit voor alle andere situaties (werk, winkel) niet geldt.
    Ik vind dat een beetje zorgwekkend, vooral als ik zie dat er in verschillende grootsteden manifestaties worden gehouden tegen de coronamaatregelen. Een eerste vereiste is volgens mij dat ze rationeel onderbouwd zijn. Ik begrijp dat mensen gaan twijfelen als ze elkaar lijken tegen te spreken.

Het was best een ‘volle’ week. De routine zit er al goed in en o wat ben ik dankbaar om dat fijne weer !

Allemaal een mooie (werk-)week toegewenst !

Snapshot diary week 19/2020 – Q8 Over afstandsleren en heropstart

Hoe misleidend moet dit wel niet zijn ?

Kijk zie, mijn snapshot diary is er eentje die zich geheel en al buiten afspeelt. Wandelen en fietsen, altijd goed weer ! Alsof ik continu in vakantiemodus leef en alleen maar geniet van de natuur en buiten-zijn. Maar hé, de rest was minder fotogeniek. Zie maar hieronder!

Heropstart van het onderwijs

Dat was dus een klein boek hé, hierboven. Over hoe onze school de heropstart organiseert. Ik kan je verzekeren dat je er net niet gaat bij huilen. Niet omdat de school dat slecht gedaan heeft, maar omdat de veiligheidsmaatregelen van dien aard zijn dat ze ons regelrecht treffen in het hart: het sociale contact. Ik was er echt niet goed van. Natuurlijk ben ik ontzettend blij dat ik mijn leerlingen terug zal zien, maar de surveillantiefuncties die erbij komen geven mij het gevoel dat ik meer een agent zal zijn ‘handen wassen’ ! ‘anderhalve meter’ , ‘op uw plaats blijven’, ‘je kan pas straks naar het toilet!’ dan wel een leraar.
En dan die maskers. Non-verbale communicatie is de lijm die alles bijeen houdt. Een blik naar een leerling die even niet oplet, een glimlach als bevestiging dat je iemand echt wel gezien hebt. Een warme groet ‘s morgens zonder woorden, …. ik ga mij oefenen in oogcommunicatie !

Oeps, er ging iets mis!

Wat je liever niet ziet op je scherm

Het eerste wat er verschijnt als Smartschool crasht is een dinosaurus die ‘Oeps’ zegt. Met andere woorden een terug gaan naar de tijd dat de dieren nog spraken en het schrift nog niet was uitgevonden. Nu hoor je me niet klagen, het is niet dat Smartschool er veel uitligt. Verrassend weinig zelfs. Maar het betekent wachten op goede hoop en ondertussen niet verder kunnen werken, terwijl er wel een vorm van hoogdringendheid is, zeker op maandagochtend.
Het is overigens niet verwonderlijk dat de meeste pannes op maandagvoormiddag gebeuren.

Kanjers van leerlingen

‘Fijne coronatijd’, Best lief toch ?

Jawel, het contact met de leerlingen is er nog, hetzij via berichtjes, live-sessies enzovoort. Ik ben echt verbaasd over de veerkracht en de positiviteit van de leerlingen. Ik krijg zonder uitzondering altijd goede mailtjes. Beleefd, niet panikerig, volwassen. Zondag avond telde ik de ingegeven taken. Iederéén had netjes ingegeven, taak helemaal gemaakt, prima gewerkt.
Kijk zie, die leerlingen zeg, kanjers gewoon !

En zo stappen we welgezind de volgende schoolweek in. Ik zie al uit wat er allemaal gebeuren zal !

Fijne (werk-)week aan jullie allen !

snapshot diary

Snapshot diary week #18/2020 Hoe ziet onze dag eruit?

Snapshot diary waarin ik vertel over de nieuwe routines tijdens deze lockdown.
work, eat play. Dat laatste wel netjes in en rond het huis.

Work, eat, play

Yep, alle weken zien er hier een beetje eender uit! Ondertussen zijn de nieuwe rituelen al helemaal ingeburgerd en dat vind ik prima!

Nieuwe rituelen

Ik merk dat er nieuwe rituelen zijn en dat brengt toch wat rust in de chas.

  • Wij slapen nooit uit en blijven nooit lang op. Gelukkig zijn het lief en ik daarin hetzelfde.
  • Het ontbijt blijft voor mij een toppertje. Ofwel een smoothie op basis van veel water, spinazie, gember, wat macca en fruit. Of een pannetje met gebakken eitjes met tomaten en spinazie. Of havermout met fruit. Op zondag is het ontbijt zoet, we bakken koffiekoeken af en er rolde al een keer een donut op mijn bord, maar dat is toch wel héél zoet!
  • Na het ontbijt lezen we. Het lief meestal de krant, ik lees een uur in een boek.
  • Tegen 9 uur zitten we bieden in ons ‘bureau’, klaar om te werken.
  • We bakken zelf ons brood en dat smaakt.
  • Wekelijks wordt er ofwel bananenbrood gebakken, ofwel broodpudding.
  • Er wordt maximaal 1 keer per week naar de winkel gegaan, al merk ik dat er meestal anderhalve week tussen zit. Dat is voor ons een serieuze verandering. Vroeger lachtten we altijd dat het kleine Carrefourtje dat op 500 meter van onze deur is, onze ‘voorraadkast’ was en we bijgevolg weinig in huis hoefden. Tegenwoordig hebben we nog nooit zoveel voorraad in huis gehad.
  • Geen bezoek, maar wel nu en dan rituelen als tapas. Ik blijf maar inspiratie vinden in dit boek:
Op de plank, borrelplanken om te delen
te koop bij bij o.a. Bol.com voor € 12,50

Ik denk dat dat een blijvertjes wordt! Het voordeel is dat je daar gerust een paar dagen mee zoet (of hartig!) bent. Het is lekker gezellig, het is een traktaatje en het vraagt weinig werk.

  • Bewegen blijft een aandachtspunt. Of het nu lopen, fietsen, wandelen of wat dan ook is, de meters naar de voordeur blijven echt wel de lastigste. Gelukkig ken ik mezelf, want zelfs na de voordeur, tijdens de eerste kilometers lopen, fietsen of wandelen tors ik nog kilo’s in mijn hoofd mee. Ja, in mijn hoofd. Want ik ben dan misschien wel buiten, mijn hoofd zit nog overal en nergens. Tot er een moment komt (en dat komt altijd) dat ik denk ‘wat heerlijk is dit toch’. Waar ik mij ook zorgen in maak, de natuur legt een warm deken over mij en fluistert dat alles goed komt.

Wordt mijn hele leven nu een herhaling van allerlei routines? Ik maak me geen illusies, ik weet genoeg dat het leven sowieso voornamelijk uit routines bestaat. Maar soms heb ik wel eens zin om uit de bol te gaan, wat mij overigens niet eigen is.

Of misschien ook niet. Bovenal verlang ik terug naar het normale leven. Met alles er op en eraan. Maar vooral: met de vrijheid te beslissen over wat ik doe. Met of zonder routines.

Ik wens jullie een fijne werkweek toe en ben benieuwd: zijn er veel nieuwe routines door deze coronacrisis?

Highway to health

Gelezen: Highway to health – gezond in 30 dagen

Highway to health van Sanne Mouha is een boek over hoe gezond leven pure fun kan zijn zonder veel poeha. Praktisch, uitnodigend en met een 30 dagen challenge. Waar wacht je op?

Van highway to health naar de achtersteegjes van slechte gewoontes

Ik zal maar eerlijk zijn, er is nog werk aan dat ‘gezonde leven’ van mij. Niet dat onze maaltijden ongezond zijn. Integendeel. Er wordt hier zelfs behoorlijk wat gesport, er zijn geen gesuikerde frisdranken en alcohol ook al niet.

Het probleem? Wat er tussen die maaltijden gebeurt. Als de stress laait, de verleidingen lonken, er teveel feestjes zijn en er te weinig wordt nagedacht. Dan loopt het mis. Of ik wil sporten en het regent, de zetel ziet er stukken aantrekkelijker uit.
In enkele momenten haal ik onderuit wat ik anders wél goed doe. Van de highway to health rijd ik naar de achtersteegjes.

Highway to health: maak er een feestje van

Het eerste wat mij opvalt bij Highway to health is het luchtige karakter. Positief, energiek, kleine stappen. Geen beschuldigend vingertje, maar gezondheid als iets aantrekkelijks en dat zonder veel poespas. Veel gezond verstand samen gebundeld, maar ook handige tabelletjes waardoor je meteen ziet wat de beste keuze is voor jou.

Happy you, happy diet, happy body!

Machtige maandag, dorstige dinsdag, tot zenzondag

Elke dag heeft zo’n klinkende naam dat ze blijven hangen

  • Machtige maandag: waarom doe je dit ? Jij hebt het roer in handen!
  • Dorstige dinsdag: water, water, water !
  • Wat eten we woendag? Bewustwording van wat je eet
  • No drama donderdag: jokers voor grote verleidingen
  • Vitamine vrijdag: groenten op je bord
  • Zweterige zaterdag: beweeg !
  • Zenzondag : mindful eten

Dat is het recept voor de eerste week en zoals ik al zei: veel gezond verstand en dus ook makkelijk toepasbaar. Op de eerste machtige maandag werd ik geconfronteerd met wat in mijn huis was. Aangezien er toch een lenteschoonmaak in de lucht hing, viel dat best mee. Dat snoepmandje was echter confronterend. ‘Wat je niet in huis hebt kan je niet eten’. Bij ons is het eerder: is het in huis (snoepgoed, chocolade, chips) dan wordt gegarandeerd opgegeten. Nu we door corona-omstandigheden maar om de 10 dagen of langer boodschappen doen, is dit een ware uitdaging. We houden immers van ons mandje. Maar als we het met een derde minder snoepgoed doen, dan kunnen we het de volgende keer misschien met de helft doen?

Dorstige dinsdag: die heb ik goed onthouden. Ja, ik drink te weinig, veel te weinig. Zelfs als ik ga lopen of lange wandelingen maak. Ik hou nochtans best van water, alleen, ik maak er geen gewoonte van om te drinken. Ik keerde het principe van het snoepmandje om: als het water er staat, dan wordt het gedronken. In highway to heaven staan bovendien lekkere receptjes, ik heb er zelfs extra munt voor aangeplant!

Tussendoortje

Dit is één van mijn grootste uitdagingen: de tussendoortjes. Gelukkig schenkt Sanne Mouha daar aandacht aan. Ze worden niet verketterd, integendeel, ze worden gezien als een prima aanvulling. No drama donderdag!

Ik honger mezelf nooit uit. Nu krijg ik spontaan na 3 uur niets te eten en neem ik een gezonde snack. Never not eating. And I like it !

Bewustwording van wat je eet

Meten is weten. Kennis is macht. Het zijn torenhoge cliché’s die staan als een huis. Gelukkig hoef je bij Highway to health niet te meten of calorieën te tellen. Ik betwijfel het nut er niet van, maar fun is er ook niet aan. Sanne Mouha geeft in haar boek nu en dan overzichtjes met vergelijkingen. Zo zijn er kleine fototestjes : welke zijn de gezonde snacks? Het is speels en fun en ondertussen ben ik aan de leer.
Koeken! Wie eet die niet? Maar hoe herken je een goede koek? Highway to health leert je snel te beslissen zonder je vast te zetten. Als je koek aan minstens 3 van de volgende criteria (6) voldoet, zit je goed. Het hoeft dus 6 op 6 te zijn !

Dit zijn overigens de criteria: de koek bevat

  • fruit, ongemixt gedroog fruit, noten, (plantaardige) melkproducten of groenten
  • volkoren granen, havermout, volkorenspelt, quinoa
  • meer dan 3 gram vezels per portie of meer dan 6 gram vezels per 100 gram
  • weinig of geen toegevoegde suiker (inclusief gemixte fruit)
  • minder dan 150 ckal per portie als je wil afvallen

Kijk, zo’n lijstjes dat onthou ik zonder problemen. Het valt mij overigens op hoeveel wel oké is en welke koeken (dat stuk cake dat ik zo graag eet) werkelijk niets toevoegen aan het plan ‘goede voeding’ (toegegeven, dat wist ik wel !)

Gelukkig las ook dit

Als je namelijk vergljkt met koekjes of andere tussendoortjes, is fruit nog steeds lijnvriendelijk. En goed nieuws: er is geen verboden fruit. Zowel bananen, druiven, ananas als appels, peren en sinaaspappels zijn fantastisch gezond. Sommige stukken fruit bevatten inderdaad iets meer suiker dan andere, maar ze blijven ook supergoede voedingsstoffen bevatten.

Toch goed nieuws voor mij, al schrijft Sanne Mouha terecht dat je bij fruit wel beter je hoeveelheid in het oog houdt.

Ben ik nu echt gezond in 30 dagen?

Nee, ik zondig nog altijd maar ik ben er mij meer van bewust. Omdat highway to health zo leuk is uitgegeven en opgebouwd en bovendien eenvoudig toepasbaar is, is er echter veel blijven hangen en daar ben ik Sanne Mouha wel dankbaar om.

Eerst en vooral is er thuis de kan water met een smaakje. Een stukje citroen en wat blaadjes munt. Dat vind ik superlekker en daardoor is mijn consumptie lightdrank zo goed als gekelderd. In haar boek vind je nog andere waterreceptjes!

Ik heb veel meer aandacht voor de tussendoortjes die ik eet en ben mij daar meer van bewust. Ik bakte al het bananenbrood (recept in haar boek) en ‘wat niet in huis komt kan niet worden opgegeten’ wordt hier samen met het lief toegepast. Superorthodox zijn we nog altijd niet, maar iedere stap is er wel één in de goede richting!

De recepten uit haar boek vinden hier veel bijval. Ik ben absoluut geen keukenprinses en heb al helemaal geen zin om lang in de keuken te staan. De receptjes in haar boek zijn nooit omvangrijk. Wat dacht je van frambozen/geitenkaasspread voor op je boterham, tomaatcrevette of paprikaspread? Daarmee kan ik uitpakken op mijn werk, véél smakelijker dan het klassieke broodje dat snel wordt gekocht (en pakken mayo bevat).

Sanne Mouha, Highway to health, gezond in 30 dagen is een uitgave van Horizon (2019) en telt 192 bladzijden. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,50 (paperback).