Categoriearchief: Plek van Geluk

Gelezen

Te gekke slaapplaatsen – Nederland en Vlaanderen

te gekke slaapplaatsen

Lang leve de korte vakanties !

Het is geleden van mijn reis naar India en Nepal dat ik nog langer dan 8 dagen op reis ben geweest. Dat ik in een ziekenhuis in Kathmadu belandde zal er zeker mee te maken hebben, maar er zijn andere redenen. Lange reizen zijn vermoeiend, vragen veel voorbereiding en zijn al bij al duur, hoe budgetvriendelijk je het ook doet. Toch waren ze heerlijk, al die wereldreizen. Ze deden me verlangen naar méér, maar daar was mijn portemonnee niet op voorzien. Anderzijds lijk ik de laatste jaren continu op vakantie. Er zitten topjaren bij van  meer dan 120 overnachtingen buitenshuis en ik ben geenszins van plan om daar zuiniger in te worden. Dat ik altijd een volgende trip in gedachten heb houdt mij mentaal gezond en motiveert mij bij een zware dag.

Te gekke slaapplekken

Toen ik het boek ‘te gekke slaapplaatsen’ in handen was ik maar over één ding bezorgd: zouden die plaatsen nu niet in een mum van tijd volzet zijn en zou ik überhaupt nog een plekje vinden ? Ik gok erop dat dit niet zo’n probleem hoeft te zijn, want er zijn plaatsen voor alle seizoenen en het gaat nooit over lange vakanties.

Gewoon doen

Het boek doet dromen, echt ! Toch zijn het geen onbereikbare dromen. Oké, dat de auteur in het bezit heeft van een volkwagenbusje en ook nog eens op reis gaat met een kever, zorgt voor geweldig mooie plaatjes. Maar niemand beweert dat ik dat met mijn oldfashion Renaultje ook niet zou kunnen doen. Hé, ik kan zelfs slapen in dat Renaultje !

Voor de rest is het boek behoorlijk laagdrempelig. Het zijn geen kant en klare pakketjes. Je bent (letterlijk) op weg gezet en je ziet zelf maar hoe je het concreet doet.

Mijn te gekke slaapplaatsen top 3

Toen het lief het boek zag, was hij meteen ook verkocht. Het zijn korte trips in Nederland of Vlaanderen, dus je hoeft er geen honderden kilometers voor te rijden ! Ook al staan er tips voor kampeerders bij, je hoeft eigenaar van tent of caravan te zijn. Soms kan je iets huren (en dat zal dat niet de traditionele tent/caravan zijn) of je logeert in een pod, hutje, huisje .. soit, een gekke slaapplaats.

te gekke slaapplaatsen

Op nummer 1 staat bij mij de sterrenkubus om ‘s nachts lekker vanuit het bed sterren te kunnen zien. De foto’s zijn duidelijk in de winter genomen, dus wat een idee om dit putje winter te doen ! Waarschijnlijk is de kans op een heldere hemel extra groot !  Op 2 staat de woonwagen (wil ik wel heel erg graag naartoe) en op 3 de wikkelboot hartje Rotterdam. Dat lijkt mij toch nog iets anders dan de boot waar wij een paar maanden geleden op logeerden !

Punt is, dit boek is zo leuk dat ik, toen ik de foto’s zocht voor dit artikel, alweer een nieuwe top 3 had om te besluiten dat ik ze eigenlijk allemaal wil doen !

Ik hou jullie op de hoogte van mijn mijn/onze avonturen !

Praktisch:

Renske Borst, Te gekke slaapplekken Nederland en Vlaanderen, Mo’Media, 208 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 14,99

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #17 Aan welke vakantie denk je met weemoed terug ?

zomervakanties

De oneindige zomervakanties

Ik kan vast niet de enige zijn die de met weemoed terugdenkt aan de lange zomervakanties toen ik nog een kind was. De tijd die eindeloos was omdat hij gewoon niet bestond. Iedere dag volledig open, zelfs ieder uur. Het enige wat er vast stond het middageten. Iedere dag kon het begin van een avontuur zijn. Mijn herinneringen lijken zo uit de Witte van Zichem te komen, want de kinderen uit onze buurt ‘zwierven’ tussen de korenvelden en langs de grachtjes. Wie zochten dikkopjes en kikkers. Jongens staken kevers tussen de kleren van de meisjes. Een berg zand die ergens lag omwille van een verbouwing of wegenwerken werd wekenlang getemd door onze fietsen.

De tijd voor Dutroux en de GSM

Ik ben duidelijk groot geworden in een tijd dat ouders nog niet rond de oren werd geslagen met allerlei educatieve adviezen. Een tijd waarin ik – ik kan het zelf amper geloven – als kind nauwelijks zei waar ik was en wanneer ik thuis zou komen. Thuis was immers onze straat. Thuis waren onze buren. Thuis waren de andere kinderen. Waarom zouden mijn ouders zich dan zorgen maken ? Soms kregen we al eens een boterham hier of deelde ik juist het vieruurtje met anderen.

De obligate wasbeurt

De hele zomervakantie schrobbe mijn moeder mij iedere avond alsof ik uit een mijnput was tevoorschijn gekomen. Bij warme dagen deed ze dat gewoon buiten, ‘het ergste vuil’ met de tuinslang. Het zal nu wel lijken alsof ik een bijzonder wild kind was, maar ik speelde gewoon veel buiten. Zand was geliefd. Akkers ook. Putten delven. Met water spelen. Met modder.

Dit komt nooit, nooit meer terug

Terwijl ik dit schrijf overvalt mij een zekere weemoed. In tegenstelling tot de meeste mensen heb ik nog altijd evenveel vakantie als schoolgaande kinderen, maar toch komt dat gevoel van die zomervakanties nooit meer terug. De zorgeloosheid, de tijdloosheid. Tijd als een geschenk. De vele vrienden waar nooit mee afgesproken werd maar die er toch elke dag waren.
Ho, dat mis ik wel. En ook wel de jaarlijkse rit naar Spanje, waar we maar liefst twee dagen over deden. Het leven leek zoveel eenvoudiger toen.

 

 

Plek van geluk : Demerbroeken en de vogelkijkhut

Plek-van-geluk kader

Soms zijn de mooiste plekken zo verborgen dat het meer dan 10 jaar duurt eer je ze vindt. Zo ook met onderstaande plek die zo in mijn achtertuin ligt : De Demerbroeken !

Wandelen tussen de Galloways

Demerbroeken
Demerbroeken : zie ook de Abdij van Averbode  in de verte en de Galloways die rustig grazen.

De Demerbroeken zijn goed verborgen, maar als je eenmaal weet hoe er te geraken, dan merk je onmiddellijk dat je hier in nog een stukje puur natuur vertoeft. Je kan er ook verdwalen (zoals het lief en ik enige tijd geleden) maar als je de wandelknooppunten gebruikt, dan kan er niets mislopen. Ik kan er met de fiets naartoe (om vervolgens te wandelen) maar mocht je met de auto komen, je kan prima gratis parkeren aan de kerk van Zichem. Je bent dan op minder dan een halve kilometer van het wandelpad (station Zichem). Met het openbaar vervoer zit je helemaal goed !

De paden die ik volgde waren allemaal onverhard en zo heb ik ze het liefst. Er waren zelfs geen fietsers toegelaten. Ik waande me echt in een andere wereld, want de paden lopen tussen kuddes pony’s en Galloways door. Deze laatsten zijn best grote runderen, maar schrik hoef je er niet om te hebben, ze zijn de rust zelve. Verwacht je ook aan flink wat modder, wat het gebied is drassig, laarzen zijn niet overbodig, al lukt het met waterdichte schoenen ook wel.

Een vogelhut in de Demerbroeken

Demerbroeken vogelkijkhut
Genieten van het alledaagse leven van vogels. Ik breng meestal mijn vogelgids en een verrekijker mee.

Alsof al dat schoons nog niet genoeg was, kan je ook nog eens heerlijk vertoeven in de vogelkijkhut. Wanneer je van knooppunt 175 (Wandelnetwerk de Merode) naar knooppunt 298 gaat, zal je rechts een bordje van Natuurpunt zien met daarop ‘Vogelkijkhut’. Het is dan nog zo’n 150 meter stappen. Breng alvast je verrekijker mee (of lens !) en je kan een kijkje nemen in het intieme leven van de vele vogels die daar hun biotoop hebben. Door de afscherming van de hut stoor je ze immers niet en gaan ze rustig hun gang. Ik moet er altijd het uur in het oog houden of ik zit er zo voor dik een uur. Iets verderop kan je ook je pic-nic gebruiken. Er is een tafel en banken voorzien en je stoort er de vogels niet.

Ook zin gekregen ? Hier zijn de wandelknooppunten

Ik maakte volgende wandeling : 246 (startpunt station Zichem) – 60 – 298 – 175 – vogelkijkhut – 57 – 58 – 411 – 61 – (stukje afgesneden) –  246.  Het laatste stuk passeert het geboortehuis van Ernest Claes en dat is wel een bezoekje waard. Je passeert ook het alom bekende ‘IJsroosje’ waar je de lekkerste ijs van omstreken kan krijgen. Wie wil kan ook makkelijk een bezoek brengen aan de Abdij van Averbode, het licht er allemaal heel dicht bij elkaar.

Ik geniet er alvast ongelooflijk van en ik sta versteld hoe zo’n parel natuur helemaal ontstresst zonder dat je maar iets hoeft te doen. Voor mij : gewoon de fiets op tot in Zichem, fiets op slot en hop, de wijde natuur in !

Ken jij ook zo’n plekken ? 
Ik hoor het graag !