Wandeltip

Wandelen ! Alle wandelingen op kaart

Kies je favoriete regio/stad

Ik vertel je hier vaak over mijn wandelingen her en der, maar hoe vind je ze terug ? Er zijn verschillende mogelijkheden. Ofwel ga je via het menu en kies je “Wandelroutes” en vervolgens de provincie (België) of het land. Zo krijg je een overzicht van alle wandelingen.

Of je kiest gewoon via de kaart hieronder (of in het menu) , dat kan ook. Ik werk die zoveel mogelijk bij, dus misschien is het al een tijdje geleden dat je de kaart onder ogen nam ? Bij elke plaats staat een link die verwijst naar de volledige beschrijving van de wandeling.
Je kan de kaart groter of kleiner maken, inzomen, wat je maar wil ! Je ziet, keuze ten over en véél wandelingen.

Nog te ingewikkeld ? Typ in de zoekbalk het woord ‘wandelen’ in en je krijgt een overzicht van alle artikels.

Wat als het regent ?

Alle weer is weer om te wandelen! Regen lijkt misschien de grootste spelbreker maar dat is het niet. Hier lees je hoe ik me bescherm tijdens wandelingen in de regen.
Meteen een bekentenis, ik maak me tijdens de regen het meeste zorgen om … de andere. Ik kan zo’n regenbui zelfs appreciëren, maar ik weet niet of dat het geval is voor wie met mij wandelt.

Wat steek je in je rugzak ?

Ik draag altijd een rugzak, maar dat betekent niet dat hij daarom daarom propvol zit, integendeel. Ik zorg wel dat ik altijd water bij heb en iets om te eten. Dat kan gerust een ouderwetse brooddoos met een boterham met kaas zijn ! Verder heb ik altijd bescherming tegen de regen mee. In tijden dat het zo goed als niet regent zit er toch ergens diep verstopt zo’n wegwerp regencape. In de zomer kan een plotse bui je helemaal nat maken. Maar eigenlijk is dat niet erg, tenzij je bv. een jeansbroek aan hebt, dan schuurt die lelijk tegen je benen.

Uit ervaring weet ik dat ik het tijdens het wandelen altijd warmer krijg en dat is enerzijds omdat de temperatuur stijgt (ik begin meestal ‘s morgens) maar anderszijds ook omwille van de fysieke inspanning. Meestal wordt de rugzak gevuld met de jas/trui die ik uittrek.

Tegenwoordig heb ik ook vaak een klein picnickdeken mee, maar het kan evengoed een handdoek zijn of zelfs een vuilzak. Bij lange wandelingen kan ik ervan genieten om eens echt te pauzeren en gewoon mijn deken ergens te gooien. Soms lees ik zelfs wat in mijn boek !

Ondertussen: STAVAZA april 2019 – het leven hier

Ik hou van lijstjes !

Ik zou het meer moeten doen, dergelijke lijstjes, en vooral zien wat er doorheen de jaren verandert ! Maar zie de momentopname !

  • Deep work van Cal Newport is een boek dat mij diep beïnvloedt. Het gaat over hoe het in onze cultuur steeds moeilijker wordt om langere tijd geconcentreerd te werken aan iets. Of beter gezegd: we leven in een cultuur van constante afleiding ! Ik herken er véél in, maar bovenal mijn verlangen naar méér tijd van aandacht en minder afleiding ! (Nederlandse vertaling ‘Diep werk’)
  • Quicksand (Netflix), gisteren net de laatste aflevering gezien. Het begint met veel geweld: in een klaslokaal worden leerlingen doodgeschoten. En dan begint het lange verhaal hoe het zoveer is kunnen komen. De serie krijgt terecht goede kritieken. In het midden is het een beetje zwakker, maar het verhaal blijft overeind. Meer dan een hoop cliché’s (al zitten ze er wel voldoende in !)
  • Paasvakantie : ik was op tegen het einde van het trimester. Alsof mijn hersenen compleet ‘out’ waren. Dus ja, heel welkom !
  • Dat van die brandjes blussen heeft alles te maken met dat boek van Cal Newport. Soms lijkt mijn hele leven een ‘reageren’ : op vragen van anderen, noden, verwachtingen, verplichtingen. En voor je het weet is je dag weer voorbij.
  • Routines: deze vakantie (tot nu toe) las ik voor ochtend en dauw een uur (!) voor ik zelfs ontbeet. Stilte in het huis en nog geen drukte in het hoofd. De ochtendstond heeft echt wel (mentaal) goud in de mond. Het leert mij dat het klopt, dat van die kikker, want anders komt het er niet van. Door al die afleiding besteed ik dikwijls meer aandacht aan wat dringend is dan wel aan wat belangrijk is. (Covey !)
  • Concerned: ik maak mij grote zorgen over het mensbeeld van vele politieke partijen. De homo economicus die altijd nuttig moet zijn of vooral: geld moet verdienen om te consumeren.

En hoe gaat het met jullie ?

Tip! De (gratis) Time to Momo – Dichtbij

Ik ben fan van Time to momo

Dit is zo de tijd dat de ‘grote reis’ er nog niet is, maar dat het toch al behoorlijk kriebelt om te gaan en het aftellen begint. Veel mensen bereiden de zomerreis al voor door reisgidsen te kopen. Die van Timetomomo bijvoorbeeld, want die zijn nogal uniek in hun soort. Er zijn twee redenen waarom ik heel erg van de time to momo gidsen hou:

1. Geen klassieke gids

In veel gidsen staat hetzelfde en ik snap wel dat als je nog nooit naar Parijs geweest bent dat de Eifeltoren misschien wel hoog op je lijstje staat. Maar eerlijk, daar heb je geen gids voor nodig om die te vinden, net zomin als voor de Big Ben in Londen of het Statue of Liberty in New York. Een paar klikken en je weet hoe er te geraken. En mocht je het al niet weten, ze slaan er te plaatsen mee rond je oren: tripjes, toeristenbussen etc.

Maar waar vind je de leuke winkeltjes en cafeetjes ? Hippe restaurantjes ? De not so obvious ? Daarvoor moet je die Time to Momo gids hebben. Het viel mij deze week nog op toen ik in Antwerpen was, meestal verken ik de buurt die tussen het Centraal Station en de Schelde ligt. In de Time to Momo gids ‘Dichtbij’ (nu gratis te verkrijgen, lees verder !), sturen ze me een compleet andere richting op. Die van Zurenborg, het Noord en Borgerhout. Niet iets wat als eerste in je hoofd komt als je op Antwerpen denkt.

2. Wandelingen

Niemand heeft zeeën van tijd. Ook niet op vakantie. Dus wil je het liefst de leuke plaatsjes op een fijne manier combineren en er ook geen eeuwigheid naar zoeken. In de Time to Momogids staan fijne niet al te lange wandelingen die al die adresjes aandoen. Geen zoeken, maar meteen het beste van het beste !

Nu (tijdelijk) gratis de ‘Time to momo dichtbij’

Ze spelen daar graag Sinterklaas, die van Time to Momo, want ook vorig jaar kreeg je een gids gratis, die van de Belgische Kust.

Het principe is net hetzelfde als vorig jaar. Je koopt een Time to momo gids (bv. om je zomervakantie voor te bereiden) en je ontvangt tijdelijk gratis de Dichtbijgids. Omdat het een Dichtbijgids is, kan je meteen je verlangen naar vakantie wat stillen. Met een verlengd paas- en pinksterweekend is er misschien wel ruimte voor een paar daagjes Antwerpen, Maastricht, Rotterdam of Amsterdam. Ik ben van plan om ze dit jaar nog allemaal te doen !

Het aanbod van de Timetomomo gidsen is bijzonder uitgebreid, dus je vindt er vast ook de gids van je vakantiebestemming. Of je geeft er eentje cadeau en je houdt de Dichtbijgids lekker voor jezelf !

De actie duurt tot 31 mei 2019 en op is op. Veel succes !

Snapshot diary

Snapshot diary #14/2019 Een week van afscheid

Veel afscheid, dus ook veel feestjes en zoets. UItkijkend ook naar de vakantie.

Samengevat: Deze week stond in het teken van afscheid. Het tweede trimester is een feit, de klassenraden zijn voorbij. Het lief nam de laatste keer deel aan KanActief, een revalidatieprogramma voor kankerpatiënten en tenslotte besloot mijn broer na ongeveer een half leven met zijn vriendin, te trouwen alvorens definitief naar Spanje te verhuizen. De vakantie is welkom.

Zit er een klok in mijn hoofd ?

Soms vraag ik mij af of ik de week voor de vakantie uitgeteld ben omdat ik wéét dat het de laatste week is, of omdat ik doodgewoon uitgeteld ben. Geen idee, maar toen donderdag het rapport van leerling 100 en zoveel passeerde begonnen de cijfertjes toch te duizelen voor mijn hoofd. Gelukkig was er chocolade voorzien, wat een oppepper van formaat is.

Leerlingen die je meeneemt naar huis

Honderden leerlingen passeren de revue en los van het feit dat het behoorlijke concentreren is, het blijft een op vele vlakken een moeilijk proces. Als het gaat zoals ik hier schreef, dan valt dat nog mee. Maar er zijn leerlingen waarbij je als leraar voelt dat er misschien iets niet in de haak is. Thuis, of ergens in dat puberhoofd. Er zijn gesprekken geweest, leerlingbegeleiding, maar niemand kan er echt de vinger opleggen. Pubers zijn zelden een open boek. Zo’n leerlingen, die neem je ‘s avonds wel mee naar huis. Na deze lange dag van klassenraden zijn er dan weer wat meer dan voorheen. Leerlingen waarvan ik denk: die moet ik extra aandacht geven, eens aanspreken op de gang.
Maar het zijn geen kinderen. Soms staan ze helemaal niet open voor gesprek. Forceren heeft geen zin.

De laatste keer KanActief

Zo’n drie maanden lang nam het lief deel aan een revalidatieprogramma voor kankerpatiënten in Pellenberg. Twee keer per week (in plaats van drie, hij werkt ondertussen al) en iedere keer kwam hij met een grote glimlach terug thuis.

De laatste keer werden partners uitgenodigd. We wandelden, er werd afgescheid genomen van de kinesiste en de psychologe. Voor mij als buitenstaander was het overduidelijk dat deze mensen een bange geschiedenis achter de rug hebben (of er nog volop in leven). Ik zag hun optimisme, hun openheid en zorg voor elkaar. Het raakte me. ‘Lotgenoten’ of mensen met hetzelfde en toch een ander verhaal. En hoe ze elkaar dragen, daar toch de kracht en moed voor hebben. Sterk.

De grote broer. Definitief naar Spanje.

Na een half leven samen te leven met zijn vriendin (en de spreekwoordelijke ‘goede en slechte tijden’ al met overschot ervaren, stapte mijn broer toch in het huwelijksbootje. Ik was er best van aangedaan, dat die grote broer nog later zou trouwen dan ik, kleine zus. Maar ook de gedachte dat hij nu voor altijd in Spanje zou wonen vond ik eerlijk gezegd niet zo best. Die broer en ik, het is niet dat wij zoveel contact hadden, maar hij was er wel altijd, exact zoals je een beetje van een Grote Broer verwacht. Nooit te beroerd om te helpen waar hij kon en met een berg talenten die ik helemaal niet bezit, dus lekker handig en compatibel. Het ga je goed grote broer ! (en ja hoor, ik kom zwemmen in dat zalige zwembad van jullie !)