Kijk mee: Een reis om de wereld in 80 bomen – Jonathan Drori

Na het lezen van “Een reis om de wereld in 80 bomen” kijk ik anders tegen bomen aan. Bomen verbinden ons met verhalen uit grote religies, rituelen over de hele wereld, ze bieden ons letterlijk en figuurlijk een plaats om te schuilen.
Bomen hebben elk hun verhaal. Ze nemen je mee op reis, over alle continenten en door de eeuwen heen.

Kon ik je dit boek maar in handen geven

Dit boek is zo mooi uitgegeven dat woorden alleen het tekort zouden doen. Daarom duik ik meteen met jullie in het boek zelf. Dit boek brengt me rust zonder een woord te lezen, met kinderlijke blik kijk ik vol verwondering. Zo mooi die natuur. Zo mooi de illustraties van Lucille Clerc. Meer hé, kijk gewoon mee !

Dit boek doet me een beetje denken aan die kostbare boeken in oude bibliotheken. Ze liggen onder glas omdat ze zo mooi zijn en het minste vlekje een blijk van gebrek aan respect zou zijn. Gelukkig is dit boek niét hoog geprijst en … is het toegankelijk voor iedereen. De tekeningen doen je misschien denken aan allerlei Latijnse benamingen en hard te verteren wetenschap, maar dan heb je het mis. Dit boek leest vlot, ook al mag je je op het eind van de reis toch een beetje een boomwetenschapper noemen.

Exoten en ander uitheems volk

Het gebeurt wel eens dat ik met een collega op pad ga door een bos om vervolgens te horen dat er teveel ‘exoten’ zijn. Toen ik het de eerste keer hoorde keek ik behoorlijk op. Zijn bomen niet hét symbool van standvastigheid? En als ze hier al staan, hoe komt dat dan ? Dit boek geeft je antwoorden én meer.

Bomen als de oudste getuigen

Verder ben ik wel nieuwsgierig naar bomen die verband houden met grote verhalen. Denk maar aan de bodhiboom die niet weg te denken is uit de boedhistische verhalen, of de olijfboom uit de bijbel.
Bomen zijn niet uit ons leven te denken en al helemaal niet enkel omwille van het hout. Denk maar aan thee. Of wat dacht je van de vele vervlogen rituelen die rond bijzondere bomen gebeurden?

Kortom, als je je eenmaal verdiept in het leven en de geschiedenis van bomen, dan kom je zo ongeveer overal terecht. Over de hele wereld dus, en dat is wat “Een reis om de wereld in 80 bomen” doet.

Ik kijk alvast met meer respect en nieuwsgierigheid naar elke boom op mijn pad!

Praktisch

Een reis om de wereld in 80 bomen

Jonathan Drori, Een Reis om de wereld in 80 bomen, 240 blz. is een uitgave van Luitingh-Sijthoff. Het boek heeft een hard kaft en is o.a. te koop bij Bol.com voor € 24,99.
Het lijkt mij een geweldig mooi geschenk, voor jezelf of voor eender wie van natuur en schoonheid houdt. Ook al is het geen echt kinderboek, toch geloof ik dat tieners met interesse voor de natuur dit geweldig zullen vinden.

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag, gelet op de toestand van het wegenet?

Om het heel extreem te stellen: 100 km rijden via autosnelwegen in Duitsland is niet hetzelfde als 100 km in Centraal Afrika. Niet alle plaatsen zijn even vlot bereikbaar. Met onderstaande tool bereken je hoever je kan rijden in een bepaalde tijd, rekening houdend met de toestand van het wegennet.

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag

Wanneer het lief en ik een huisje of apartement huren dan denken wij eerst in termen van ‘hoe lang rijden’ oftewel kilometers. Voor een lang verblijf mag het natuurlijk langer rijden zijn, maar voor weekend gaan we niet gauw over de 4 uur.
Waar we dan ‘raken’ in die 4 uur, dat doen we beetje op schatting, waardoor we wellicht een hoop plaatsen over het hoofd zien omdat onze geografie beperkt is en we al helemaal niet weten hoe goed een plaats bereikbaar is. Gelukkig is dat nu verleden tijd, want het internet biedt ook voor dit probleem een oplossing ! Je kan zelfs kiezen of je autosnelwegen wil vermijden of niet, want dit heeft natuurlijk gevolgen voor de te rijden tijd (en meestal ook voor je portemonee !).

Ik doe maar meteen de oefening. Wij willen een huisje huren, we zijn bereid om 9 uur te rijden (gemiddelde van 90 km per uur). Waar kunnen we dan heen ? Daar gaan we !

hoe ver kan ik rijden

Wauw ! We raken zelfs tot in Denemarken en zelfs heel Zwitserland is (autogewijs) een optie (maar niet financieelgewijs !). We raken zelfs – had ik ook niet gedacht – in Tjechië, maar net niet in Praag. O wat spannend !

Misschien lijkt bovenstaande figuur nogal onduidelijk en weinig gedetailleerd, weet dan dat dit een screenshot is en dat je online kan inzomen. Ik raad je evenwel aan om eerst de ‘gemiddelde’ versie te kiezen en daarna pas de ‘erg nauwkeurige’, want daar ben je wel enige minuten zoet mee.

Hoe ver kan ik rijden in 1 dag met mijn caravan ?

Ik moet toegeven dat de gedachte om bovenstaande tool te gebruiken ingegeven was door die vraag. Stel dat ik maximaal 6 uur wil rijden aan een gemiddelde van 70 km per uur (niet onrealistisch in mijn geval, ik ben allesbehalve snelheidsfreak), waar kan ik dan heen ?

hoe ver kan ik rijden

Ik ben opnieuw verbaasd. Zo raak niet in Friesland op 1 dag (binnen de gestelde waarden), maar wel in Normandië.  Dat had ik echt niet gedacht.

Rekening houdend met de wegen

Je zou je kunnen afvragen of je niet evengoed een cirkel zou kunnen trekken met een diameter van 420 km. (6 uur rijden aan 70 km per uur).  Just for fun heb ik ook dat gedaan.

hoeveel km van

Het levert een mooi plaatje op maar het is veel minder nauwkeurig. Dit zijn afstanden in vogelvlucht, maar het is natuurlijk leuk om doen.

Nog meer opties

Je kan ook afstanden en tijden vergelijken. Je krijgt dan twee gearceerde gebieden boven elkaar.  Dit zou je kunnen gebruiken als je bv. met minima en maxima werkt. Zo zie je onmiddellijk waar je je hotel/huisje/camping zoeken kan.

Of je gaat te voet en wandelt, of je reist met de fiets. Klik de optie ‘fietsen’ aan en je gemiddelde snelheid en uren die je wil fietsen en je ziet meteen alle mogelijkheden.

Heb ik dit al eens niet gelezen hier ?

Dat klopt ! Een lezer maakte er mij op attent dat de link niet meer werkte. Na veel zoeken heb ik opnieuw een werkende link toegevoegd. Let op, als je de optie ‘nauwkeurig’ kiest, duurt het wel even voor je een correct overzicht krijgt. 
Wat mij betreft één van de beste tools die er zijn ! 

False Step

Summerreading: False Step – Victoria Helen Stone

False Step : Ik liet mij verrassen

Nog voor False Step verscheen, werd het mij aangeraden door Amazon via mijn Kindle (e-reader). Summerreading moet voor mij ontspannend zijn en dit boek leek alvast te voldoen. Bovendien laat ik mij, zeker als het over de vakantielectuur gaat, graag verrassen. Toen ook nog eens bleek dat het e-book niet eens 5 dollar kostte én Victoria Helen Stone toch al wat naam had gemaakt, twijfelde ik niet. ‘One Click’ en het boek stond op mijn Kindle.

Twee genres op geslaagde manier gemengd

Het boek gaat zowel over ontrouw en relaties én over misdaad. Toch heeft het één niet echt met het ander te maken in het verhaal. Victoria Helen Stone bewandelt een mooi pad:

In hoeverre ken je je partner echt als die ontrouw is (geweest ?).

Wanneer de man van Veronica tijdens een wandeltocht in het gebergte een vermiste jongen terugvindt, wordt hij als held onthaald.
Victoria hoort het aan met gemengde gevoelens. Enerzijds is ze fier op haar man, anderzijds schuwt ze alle publieke aandacht. Ook zij houdt er een minnaar op na en wil liever niet dat hun leven in de krant wordt verteld. Immers, zo gaat dat met helden.

Soms gaat ze ook twijfelen. Zou Johnny, haar man, er iets mee te maken hebben ? Of komt die gedachte enkel voort uit zijn ontrouw en haar wantrouwen ?

Als lezer twijfel je voortdurend met haar mee, wat het lezen best boeiend maakt. Hoeveel is pure fantasie?

Het boek is absoluut geen Dan Brown en je gaat niet op het randje van je stoel zitten, maar het is best ontspannend. Ik vond het inzicht in ontrouw en het inpact dat het het heeft op je leven best wel interessant. Op z’n minst een mooie invalshoek.

Praktisch

Victoria Helen Stone, False Step, 278 blz. Paperback te koop via Amazon voor $ 10,95 . Het e-book kost $4,90 . Het boek is vers van de pers en (nog) niet verkrijgbaar via Bol.com, andere boeken van Victor Helen Stone zijn dat wel.

Nog nooit dachten we zoveel na over ons eigen sterven.

Het leven heeft soms andere plannen

Vorig jaar gooide de kankerdiagnose al onze plannen om. Een lichaam vol chemicalieën, nee, dan ben je niet op je best. Na een jaar ploeteren en Gasthuisberg als tweede stek, dachten we dit jaar controle over onze zomer te hebben. Alleen, het leven geeft zo goed als nooit controle af.

life is what happens
when you’re busy making other plans

De te lange lijdensweg

Een week voor de vakantie begon, werd de vader van het lief opgenomen in Gasthuisberg. Dat was al meermaals gebeurd en gezien zijn leeftijd en toestand zagen we het als een stap in een lange tocht. Niemand van ons had verwacht dat dit het begin van een veel te lange lijdensweg zou worden. De behandeling van een longontsteking sloeg niet aan. Nieuwe pogingen, nieuwe therapieën. Tot men zei

We staken alles. Het heeft geen zin meer.

Het hart volgt niet

Met mijn verstand begreep ik het. Maar het hart volgde niet. Er waren geen baxters meer, geen curatieve medicatie, geen hydratatie. Niets. Of misschien eerlijker: ook het verstand begreep het niet. Wat gebeurt er als je gewoon alles stopzet, dagenlang ?

Dag na dag zagen wij het aan. Het was een machteloos toekijken, dag na dag.

In een ziekenhuis vol bedrijvigheid zagen wij hoe alle activiteit stilviel in deze kamer.

Wij waakten, we gingen op bezoek, zonder hoop.

Het deed iets met ons.
Een zieke nabijzijn zonder enige hoop, toezien hoe in deze kamer de verplegers nog nauwelijks kwamen, geen medicatie, geen voeding, niets.

Geen communicatie, geen scenario

Niemand van ons had dit ooit meegemaakt. Er was geen scenario. Ook het ziekenhuis zweeg. Wij wachtten en niemand durfde uit te spreken waarop we wachtten.
Niet uit haast, niet omdat we er niet wilden zijn, maar omdat we met z’n allen zoveel vragen hadden over zingeving. Wat waren we in hemelsnaam aan het doen ?

Nadenken over de eigen dood

Deze lange weg van sterven deed ons nadenken over onze eigen dood. Het lief en ik spraken onze wensen uit, en dat we dat toch op één of andere manier willen vastleggen, over hoe we het echt niét willen. Niet voor onszelf maar ook niet voor onze naaste.

Voor de dood komt het sterven

Dat de dood de laatste halte zou zijn, dat we wisten we. Zoals iedereen het weet. Ooit komt die laatste dag. Met een voorgeschiedenis van een gezegende leeftijd en een gezondheid die al tien jaar zwaar bedreigd was, was die dood niet onverwacht.
Sterven en dood lijken bijna twee synoniemen. Je sterft en je bent dood. Het lijkt bijna in één moment te gebeuren.

Ik wist niet dat sterven zo lang kon duren.

Het maakt het allemaal moeilijker en eenzamer. Ik blijf met veel vragen zitten over het sterven zelf, de manier waarop dit in een ziekenhuis gebeurt. Het zijn vragen waar niemand ons een antwoord kon (of wou) op geven.
Dat mijn geest en hart verward en vermoeid zijn. Dat ik nog altijd overstuur ben over het sterven zelf en het niet kan plaatsen, terwijl ik dat met de dood wel kan.

Dat ik dit niemand toewens.