Tagarchief: lezen

Ondertussen: STAVAZA mei 2019 – het leven hier

Ik hou van lijstjes !

Ik zou het meer moeten doen, dergelijke lijstjes, en vooral zien wat er doorheen de jaren verandert ! Maar zie de momentopname !

  • Lezen: The power of habit, why we do what we do in life and business. (Ook in het NL verkrijgbaar). Een enorm intrigerend boek dat mij inzicht geeft in (mijn) gewoonten. Gewoonten of routines hebben enorm veel voordelen, want ze kosten je weinig tot geen moeite. Je doet het gewoon. Alleen… dat geldt natuurlijk ook voor de slechte gewoontes en zo kan ik er wel méér dan een paar voor mezelf opnoemen. Charles Duhigg maakt er geen geheim van dat het veranderen van (slechte) gewoontes mogelijk is, maar helemaal niet makkelijk. #crossyourfingers
  • Netflix: Ik ben niet laaiend enthousiast over Wanted, maar tegenwoordig hou ik sowieso moeilijk mijn aandacht bij televisie. Anderzijds scoort ‘La Trève’ (Canvas) en “The informer” (Canvas) best hoog hier. Daar kan ik zelfs naar uitzien. (De psychiater was lang mijn hoofdverdachte, daar is iets niet koosjer aan. Hoeveel afleveringen nog te gaan ?).
  • Looking forward: het is al half mei en ik ben nog altijd niet weg geweest met mijn caravannetje, ik mis dat ongelooflijk hard. Op een camping speelt het leven zich voornamelijk buiten in de natuur af. Laat dat iets zijn dat mij altijd geweldig oppept !
  • Loving: het zijn weer lange dagtochten die ik maak en ik geniet steeds meer van het eten onderweg. Ik zoek een schitterende plaats midden in de natuur en geniet van de pracht van de natuur (of de schaapjes).
  • Learning: Gelukkig ben ik iemand die daar sowieso al redelijk goed in is. Maar als ik onrustig of moe word, dan durf ik te twijfelen. Regent het en wou ik gaan wandelen ? Dan ga ik wandelen. Was ik van plan ergens naar toe te gaan en heb ik geen zin (meer) ? Dan ga ik toch. Stond er op de planning dat ik ‘s voormiddags zou strijken ? Stick to the plan. Nee, verzet het niet naar de namiddag of het moet een complete ruil zijn.
    Stick to the plan is overigens iets geheel bij mij past. Bij grote beslissingen heb ik er geen moeite mee (omdat ik dat zelden nog in vraag stel), maar het zijn die kleine dingen. Sporten is er zo eentje. ‘Ik heb geen zin’ en voor je het weet heb je 3 dagen niet gesport.
  • Wanting: rust in mijn hoofd. Het voorgaande heeft hiermee te maken. Stick to the plan zorgt voor meer rust. Plannen is overigens mijn inspiratiewoord van het jaar! Hoe ouder ik word, hoe bezorgder ik lijk te geraken. Ik leer steeds meer dat er weinig is waarop een mens vat heeft. Maar soms wou ik dat ik meer kon doen, meer beschermen, minder verdriet in de wereld en mijn omgeving.

De vorige lijstjes vind je hier.

Gelezen en genoten van Mythische trektochten

Geef me toch maar een 2de en 3de leven

Hmm, soms lijkt mij dat wel wat, de gedachte dat er na dit leven nog eentje komt en nog eentje en nog eentje, zodat ik misschien eindelijk eens alles kan doen wat ik wil doen ! Zoals al die fantastische trails die er zijn. Voorlopig beperkt mijn ‘to hike’ lijstje zich nog tot Europa, maar bij het doorbladeren van Mythische Trektochten kreeg ik toch behoorlijk veel zin om ook eens wat verder de natuur in te trekken !

Een droom van een boek, een droomboek

Noppes, het zal niet lukken, al die tochten zoals ze in Mythische Trektochten staan. Zelfs niet al begon ik er morgen mee. Gelukkig kan ik best genieten van een mooi verhaal en nog mooiere foto’s. Keep on dreaming, denk ik bij mezelf, wie weet, ooit komt het er misschien toch van ! Ik heb overigens al een top 3 in mijn hoofd, enigzins toch nog wat ingegeven door realiteitszin:

Mallorca’s stapelmuurroute

167 km lang, dat is wel een dingetje, maar goed, wie zegt dat je de volledige route moet wandelen ? Ik denk dat dit ik voor Mallorca val omdat de route langs het water ligt en tal van baaien, kliffen en fraaie dorpen aan doet. Ja, ik heb iets met water !

De Hong Kong trail

50 km, misschien moet ik toch maar met deze beginnen. Hong Kong deed ik al eens aan op één van mijn reizen naar Azië, maar ik was er altijd zeer kort en was er vooral onder de indruk van de vele wolkenkrabbers. Dat er in Hong Kong maar liefst 24 parken zijn en uiteindelijk 75% platteland is, had ik niet kunnen inschatten.

Uit ervaring weet ik dat Azië een vriendelijk continent is om te reizen. Vandaar deze tweede plaats in mijn reeks Mythische Trektochten !

De 14 toppen van Snowdonia

Op de derde plaats komt een tocht met véél klimwerk. Maar dan zie je ook wel wat. Al zo lang ik Britse literatuur lees, wil ik ooit eens naar Wales. Ik heb dromen van woeste landschappen en wuthering heights, bar en woest weer, een nauwelijks herbergzaame natuur. Uitdaging ten top ! Weliicht ben ik ook heel erg beïnvloed door Oons’ tochten daar.

Het hoeft niet bij dromen te blijven

Wanneer ik zo mijn lijstje zie, dan merk ik meteen: het hoeft niet bij dromen te blijven. Geen van de bestemmingen is onmogelijk. Dus… er toch maar aan beginnen ? Dan blijven het geen mythische trektochten meer maar pure ervaringen (en uitdagingen).
Enig idee welke jij zou kiezen ?

Praktisch

Mythische Trektochten in de wereld, verken de meest indrukwekkende wandelroutes op onze planeet. Lannoo / Lonely Planet 2019, 328 blz.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 27,99

Snapshot diary

Snapshot diary week #5/2019

Snapshot diary – het leven is geen ponykamp

Vorige week verscheen er geen snapshot diary. Dat had niet te maken met gebrek aan inspiratie of tijd, maar met de vraag of ik er wel zou mee door gaan. Sedert dit gebeurde lijkt er (naar mijn aanvoelen) steeds minder licht in die snapshot diary’s te zitten. Niemand zit te wachten op een portie geklaag.

Op het werk zijn grote veranderingen op til die van de collega’s zware tol vragen. Er is verwarring, onzekerheid, boosheid, frustratie. Wat zal de toekomst brengen ? Niemand weet het. Wat zal het resultaat van alle veranderingen zijn ? Zal het ons verder brengen of is het

après nous le délouge ?

Dat weegt best wel.
Tel daarbij de bezoeken aan Gasthuisberg en het is strijden op twee fronten. Maar goed, er is …

Er is altijd ruimte, altijd licht

Maar deze snapshot diary is er ook om mij te herinneren dat er altijd licht is ! Vandaar dat deze snapshot diary misschien zal evolueren naar wat het licht van de voorbije week.

Trouw aan jezelf

Ik vond troost in het gedicht van Remco Campert én op de reacties erop. Mensen spraken er mij op aan, zowel via deze website als via mail of simpelweg mondeling.
Ik kreeg een persoonlijk bericht van iemand die me zei ‘ik durf dat niet, ik zou willen, maar ik durf het niet, openlijk verzet’.  
Ik had er alle begrip voor. Het vraagt moed om je nek uit te steken, om trouw te zijn aan je waarden en jezelf. Ik voel mezelf gezegend dat ik grote voorbeelden heb in mijn omgeving. Mensen die in woorden en gedrag trouw zijn aan wat ze echt geloven en geen moeite hebben om er eerlijk voor te gaan.

Boeddhisme

Een vriendin van mij verdiepte zich in het boeddhisme en ook al is mij dit niet onbekend, haar enthousiasme bracht me bij enkele boeken. Ik word geen boeddhist of aanhanger van het boeddhisme, maar boeken zoals deze geven mij adem en ruimte. Omdat ze mij een spiegel voorhouden of gewoonweg leren dat het ook anders kan. Dat er er andere perspectieven zijn. Dat zorgt weer voor beweging in mijn denken.
Wellicht is dat overigens de reden van mijn leeshonger. Nieuwe perspectieven ! Dingen bijleren ! De wereld ruimer maken. Het leven in een ruimer perspectief zien, of dat nu via boeken over het boeddhisme zijn of over bedrijfsculturen.

Rituelen

Mijn schoonmoeder, een krasse tachtiger met hopen levenswijsheid, intelligentie en veerkracht, decoreert haar huis naargelang de seizoenen. Het zijn kleine dingen die ze in haar huis verandert waardoor het duidelijk ‘herfst’ is, of kerstperiode, of lente. Nu wil ik daar helemaal niet aan beginnen, maar ik vind het ritmeren van de tijd best wel mooi. Ik geloof dat het vooral Daan (van maandagdaandag) is die mij hier gevoelig voor maakte. Ik hou helemaal niet van de winter, al doe ik alles om er toch het mooiste uit te halen. De winter zie ik eerder als een noodzakelijk kwaad.

Januari als één grote wachtzaal

Of misschien de heel winters zelfs. Ik wil graag, net als Daan, aandacht krijgen voor het ritme van de seizoenen, niet enkel voor wat de natuur betreft, dat lukt mij overigens aardig, maar ook voor de vele feesten die bij onze voorouders de tijd markeerden.

Maria Lichtmis

Bijgevolg waren het hier pannenkoeken op zaterdag omwille van Lichtmis. Veertig dagen na geboorte werden bij de joden kinderen aan het volk getoond. 25 december + 40 dagen is 2 februari. Blijkbaar was het eeuwen later een feest waarbij mensen kaarsen kregen als symbool om het onheil (duister) uit hun huis te houden. Nog altijd geen pannenkoek !
Ik las verder dat pannenkoeken kunnen verwijzen naar zon en maan, symbolen bij uitstek van het licht. Of pannenkoeken omdat je van boerderij kon veranderen bij lichtmis

Wat er ook van zij, de pannenkoeken smaakte hier volop en het uitzien naar licht is hier bijzonder groot.

Daar werden we zondag dan weer volop op getrakteerd !