Tagarchief: verbouwingen

Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2017 – op vlucht naar Gent en een onwillige auto

snapshot diary Blaarmeersen

De renovatiewerken deden me uitwijken naar Gent

Het is natuurlijk een luxe. Kamperen terwijl je echtgenoot thuis een oogje in het zeil houdt. Niet dat dat echt hoefde. De werkmannen arriveren hier stipt om 7 uur ‘s morgen en brengen ons huis in no time helemaal op orde. Nou ja, no time als je bedenkt hoe groot de werken zijn, làng als je ondertussen wel in dat huis moet wonen. Geen plaats om te ontbijten of eten klaar te maken, continu een ploeg superactieve mannen in huis. Rustig is het niet. Dus reed ik zondag al richting Gent. Nogmaals richting Blaarmeersen.

Gent is altijd goed

Gent is altijd goed en ik ben niet de enige die dat denkt. Er was behoorlijk veel volk op de camping. Men had een zonnig lang weekend voorspeld en dat lokte nog heel wat laatste vakantiegangers. De zon was er. Soms. Maar nooit stabiel. Nooit standvastig.  Ik vrees dat 2017 en “zorgeloze zomer” niet meer gaan opdagen.
Tussendoor reed ik richting schilderwinkel om de kleuren te kiezen en sprak ik het lief moed in. Ik genoot van de sportieve vibe van de Blaarmeersen en liep er met veel plezier rondjes. Ik ontdekte het graffitistraatje (dacht dat enkel Antwerpen zo’n straatje rijk was) en ging eindelijk naar Café Le Bal Infernal.

Het gevaar dreigde

Het plan was om op vrijdag huiswaarts te keren, maar plots kreeg mijn auto vreemde kuren. Er brandden lampjes die niet veel goeds voorspelden: ‘zo snel mogelijk de autodealer bezoeken !’. Hé, op 100 km van huis ! En nee, ik wou niet het risico nemen om met een caravan achter mij in panne te vallen op de ring van Brussel. Of eender waar trouwens. Gelukkig wou de Renaultdealer van Merelbeke mij onmiddellijk helpen. Alleen was het wachten op een wisselstuk dat hij niet had en dat er ook niet zou komen voor maandag.

Vastzitten in Gent

En zo zit ik vast in Gent. Het kon erger. De zon schijnt hier evengoed en de regen is even hardnekkig als in Vlaams-Brabant. Met een beetje geluk komt alles net in orde voor we aan de Vierdaagse van de IJzer beginnen. Het wordt dus verhuizen van de ene camping naar de andere. Gelukkig is dat kleine huisje van mij voorzien van alle comfort. Behalve veel ruimte dan. Maar er zijn véél slechtere steden om vast te zitten. In mijn echte huis is het voorlopig trouwens niet echt beter.

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/32 Ons huis is leeggehaald !

kloksgewijs : volle bibliotheek, dozen verhuizen, de dakgoot waarmee alles begon, kleuren kiezen, veel te veel r egen, de bijna lege bibliotheek. Midden: camping.

En toen was ons huis leeg

Een slimme aannemer was dat ! Hij hadden hem ingehuurd voor het herstellen van de bekisting van de dakgoot. Buitenwerk dus. Zouden we geen last van hebben. En ja, de man deed zijn werk prima (doen, hij deed het niet zelf). Hij had ons vader kunnen zijn, een man op leeftijd dus. Met Ervaring. Ervaring zoals ‘Dit zou nog veel beter zijn in jullie huis’.  Besluit ? Zijn firma neemt ons hele huis onder handen. En wij zitten met een leeg huis.

Een leeg huis is confronterend

Of liever: het leegmaken van het huis. We zijn wel tig keren op en neer naar de kringloopwinkel gereden. Zakken en dozen vol boeken. Spullen die we in veelvoud hadden. Spullen waarvan we niet meer wisten dat we ze hadden. Ik deed het ‘fijne’ werk zoals in dozen doen en sorteren. Het lief ‘verhuisde’ de dozen. Hij leek wel een Charlie Chaplin mannetje die zich bukte, doos opnam en doos verhuisde. Zo aan de lopende band. Ik had met hem te doen. Zoveel zelfs dat ik het aantal dozen richting kringloopwinkel het liefst zo hoog mogelijk zag. Dat zou tenminste betekenen dat ze bij een volgende verhuis niet opnieuw moeten worden uitgepakt. Maar echt, je huis leegmaken is serieus confronterend. Ik ben een verzamelaar maar toch ook wel een flinke koper. Ik besef dat dat er een aantal overtuigingen zijn die mij de das  omdoen. Zoals de gedachte dat je voorraad in huis moet hebben. Of dat wat goed en degelijk is meteen ook in meervoud gekocht moet worden. En nog zo van die overtuigingen.

 

Toen werd ik ook nog eens uit het huis gezet !

Een leeg huis is echt geen pretje. Er was nog de koffiemachine, een paar kopjes, de televisie. Voor elk 1 stoel en de tafel. De slechtste versie van kamperen ! Werkmannen die supervriendelijk zijn maar je huis echt wel bezetten. Niet weten waar te gaan of staan omdat je niet in de weg wil lopen. Of de luierik wil lijken. Of de onkundigen (wat we beiden zijn op vlak van renovatie). Dus zei dat prachtige lief van mij: als jij nou eens gaat kamperen, dan is dat toch veel leuker dan hier ? Hij zou ‘hier en daar’ wat verblijven overdag.  De caravan werd aangehaakt en zo kreeg een dorre week van hard werken (en een beetje frustratie) toch nog een mooi eind. Ik ‘logeer’ tijdelijk in de caravan een stuk weg van alle werken. Misschien komt het lief een paar keer op en af. Best mogelijk. Dat zou trouwens fijn zijn.

Ontsnapping aan de werken dus !

Een fijne week gewenst !