Tagarchief: moed

1000 vragen #130 Wat is je grootste overwinning ? Elke dag opstaan.

vallen en opstaan

Vallen en opstaan

Toen ik de vraag las, dacht ik in eerste plaats aan de halve marathons die ik met heel veel moeite heb voltooid, de triatlons (met een beetje minder moeite), grote projecten die ik heb afgerond en grote doelen die ik heb kunnen afvinken. Maar eerlijk ? Dat zijn op zich niet de grote overwinningen. Dat zijn resultaten. Van te trainen als ik geen zin had.

Andere wegen zoeken

Mijn grote overwinningen zaten in het niet opgeven op het moment dat het er behoorlijk hopeloos uit zag, of zelfs compleet ‘naar de wuppe‘ was. Wanneer ik aan de zogenaamde ‘overwinningen’ denk in deze zin, dan is het gevoel dubbel. Want het herinnert mij aan verdriet en frustratie, aan doelen die helemaal niet zijn gehaald. Aan dromen die in duizend stukjes op de grond lagen. Aan wegen die ik wou gaan maar die werden verhinderd of gewoonweg onmogelijk leken.
Zelfs terwijl ik dit schrijf kan ik zo een lijst noemen van falen. Soms door toedoen van anderen of externe omstandigheden, soms van mezelf. Ik ga daar niet onnozel over doen, ik ben al meer dan eens behoorlijk met mijn kop tegen de muur gelopen. Maar het is nog niet allemaal naar de wuppe.

Zelfkennis en acceptatie

Ik denk dat de grootste overwinning (voor mij toch) acceptatie is en dan weer opnieuw opstaan. Niet dat dat altijd lukt. Er gaat geen week voorbij dat ik denk ‘dit kan toch niet’ en dat het mij in eerste instantie verlamt. ‘Hoe is het mogelijk ?’. En dan toch, weer doorgaan, de idealen niet opgeven. Commitment, zoals ze dat zo mooi in ACT zeggen.

Is dit het leven dat je wil ?

Ik doe de oefening te weinig. Op een papier schrijven wat belangrijk is voor mij (waarden), of welke dromen ik heb. Dingen die mij echt ter harte gaan, niet wat de reclame of sociale media mij voorschrijft. Vervolgens een realitycheck doen. Hoe ver of dicht licht mijn huidige leven bij die dromen ? Bij wat ik echt wil ?

Ik vind dit een behoorlijk confronterende oefening.

Soms moet een mens zelfs diep graven om te ontdekken wat hij echt wil. Zo weet ik dat ik véél tijd alleen nodig heb. In een over sociale wereld lijkt dat not done. Een wereld waarin volgers, het aantal vrienden zo belangrijk lijken voor jezelf erkennen: ik ben beter niet continu omringd door veel exictement, het avontuur mag best wat stiller zijn.
Carrière maken. Daarvoor heb ik sowieso al de verkeerde job gekozen. Veel geld verdienen. Waarom ? Ben ik bereid daar de prijs voor te betalen (meer werken in loondienst ?).

Allemaal grote vragen.

Overwinning :
Iedere keer ik ja zeg aan wat ik echt wil
dus ook ja aan lopen in de regen
want het doet mij goed
Iedere keer ik nee zeg
omdat het mij niet verder brengt
en ik anders ja zeg om
redenen die verkeerd zijn.

‘s Morgens opstaan in een wereld
waar veel verdriet is
opstaan en proberen
de wereld wat lichter te maken.
Geen duisternis toevoegen aan duisternis.

Dat is voor mij overwinning.

Elke dag opnieuw.