bang van zoveel geluk

Vandaag kwam E. ons een bezoekje brengen op het werk. E. is in bevallingsverlof, haar zoontje is nog maar een paar weken oud. Ze kwam suikerbonen brengen en gunde ons een blik naar haar nieuwe prinsje. Die werd bewaakt door het paar jaar oudere zusje dat van geen wijken wilde weten.

Met onder de ene arm de maxi-cosy met kleine prins en aan de andere hand kleine Hannah ging ze langzaam door de gang. We keken beiden naar het kleine grut.
“Ik word soms bang van zoveel geluk”, zei ze, “dat je zo gelukkig kan zijn”.
“En bang ook, dat hen iets zou kunnen gebeuren”.

Bang van zoveel geluk. Soms heb ik het ook. Dan kijk ik rond mij heen en naar mijn geliefde en word ik bang van zoveel geluk. Bang dat hem iets zou kunnen gebeuren.

Dit vind je misschien ook leuk...

3 reacties

  1. annelissen schreef:

    terecht 😉

  2. tantieris schreef:

    Heb ik soms ook. Mijn lief beweert altijd dat angst je toch niet voorbereid op het moment dat het geluk verdwijnt of ineen duikelt. Dus probeer ik maar te genieten van wat er is. Volop, zonder angst. Maar soms laat het toch weer zijn lelijk hoofd zien. Gelukkig is er geluk … dat is sterker dan angst.

  3. Jess schreef:

    heb ik ook wel vaak.. bang om het allemaal kwijt te spelen…

    wat de garmin betreft: je moet de borstband goed natmaken, anders heb je slecht contact.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Follow on Feedly