Tagarchief: internet

Hoe zit het met mijn smartphonegebruik? MobileDNA

MobileDNA is een (gratis) app van de UGent die je smartphonegebruik in kaart brengt. Omdat ik mij in de zomermaanden heb laten gaan, wou ik wel eens een analyse van mijn smartphonegebruik. Het was toch even schrikken, maar wel de nodige schop on de kont om het anders aan te pakken.

Ik ben een gebruiker, …

Onlangs vertelde een collega mij dat ze gezwicht was voor een smartphone. Onmiddellijk zei ze erbij ‘maar ik heb al een vaste plaats voorzien waar ik hem ga leggen’. Ik repliceerde: en zet vooral de meldingen uit, daar word je gewoon zot van!

Ik had het altijd bijzonder moedig van haar gevonden, dat ze het zomaar bij een ‘ouderwetse’ GSM hield. Zelf heb ik liefde/haat relatie met mijn smartphone. Ik dénk dat het wel meevalt, maar moet eerlijk bekennen dat ik er veel te veel gebruik van maak om redenen die er totaal niet toe doen. Lees: verveling, zenuwachtigheid, FOM, enzovoort. Tijd die ik voor iets anders zou kunnen gebruiken!
Het is zoals vermageren. Dat éne stukje chocolade zal je gewicht niet in het gedrang brengen. Elke dag 3 stukjes is een ander verhaal. Dus ging ik op de digitale weegschaal staan via MobileDNA.

De confrontatie: MobileDNA

Meten is weten dacht ik, en ik registreerde me (gratis) bij MobileDNA (UGent). Kon ik meteen zien hoe het gesteld was mijn compleet uit de hand gelopen zomermodus ikheballetijd.

Het rapport is … eu… laat ons zeggen dat ik toch schrok.

Zo ben ik een intense smartphonegebruiker volgens de analyse van MobileDNA. Gezien het vakantie was kan ik hier niet teveel excuses gebruiken ‘het was voor het werk’. 37 keer per dag gebruik ik die smartphone. Dat is echt wel schrikken. Misschien een kleine verzachtende omstandigheid: ik gebruik ook wel Spotify. Maar dan nog. Stel dat ik 10 keer van muziek verander, dan zit ik toch nog altijd op 27 keer wat écht veel is.

39% van mijn tijd gebruik ik een communicatietool. Ik weet niet wat ik daar moet van denken.

Vroeger zou ik meer kaartjes geschreven hebben

Echt, ik stuur nogal snel berichtjes naar mensen als ik weet dat het een bijzondere dag is, of om de communicatie (al dan niet op reis) te onderhouden met de familie. Fotootjes naar de oma en zo, terwijl ik pakweg 10 jaar geleden nu en dan gebeld zou hebben.

31 pick-ups per dag: dat zijn de keren dat ik zelf mijn telefoon oplicht en vervolgens iets doe. Met die 31 zit ik ver boven het gemiddelde van 118. Kijk zie, er moest toch ergens goed nieuws zijn? Omdat ik toch goed ben in excuses: mijn telefoon is mijn foto-apparaat, zou dat ook als pick-up gelden?

6 eenvoudige tips voor minder smartphonegebruik

Slechte gewoontes zijn zo aangeleerd (bewijze mijn vakantiemaanden en mijn ‘rapport’), tijd om de riem weer aan te spannen. Want ook al heeft de ‘ikheballetijdvandewereld’ nooit bestaan, hij zal er zéker niet zijn in het werkjaar. Het moet dus minder!

  • Ik start al met een voordeel: tijdens de les kan ik moeilijk bezig zijn met mijn smartphone. Nooit gedacht dat ik blij zou zijn met extern opgelegde onthouding !
  • (2) De telefoon gaat niet meer mee naar boven. Dat was de regel voor de vakantie, maar blijkbaar vond mijn ‘ikheballetijdvandewereld’modus dat dat niet meer nodig was. (Het excuus was ‘ik ga nog even iets checken’, klinkt wellicht bekend).
  • (3) De telefoon gaat tijdens werkuren resoluut in een andere fysieke ruimte (in mijn geval de TV-kamer). Het is niet omdat je thuis werkt, dat je niet geconcentreerd mag zijn. Voor mijn laptop gebruik ik Freedom, wat overigens ook (gratis) op je smartphone te installeren is, het is een app waar je zelf aanduidt wat gedurende een tijdsslot niet meer toegankelijk is.
  • (4) Ik plan mijn momenten van sociale media, zowel op de pc als op smartphone.
    Je dacht toch niet dat ik geheelonthouder of zo zou worden ? Nee hoor, als beloning plan ik nu en dan 10 minuten social media. Met de timer erop. (Die timer heeft me al zoveel geholpen!).
  • (5) Ik zet mijn data uit op gezette tijden. Ik hoef niet altijd bereikbaar te zijn en als iemand me echt wil bereiken kan hij nog altijd klassiek bellen. Ook al staan alle meldingen uit, ik merk dat het uitzetten van data echt helpt. Ik word me meer ‘bewust’ van mijn smartphonegebruik.
  • (6)Ik kijk wekelijks met gebruik na via mobileDNA. Beetje zoals op de weegschaal staan.

Ik maak mezelf iets wijs

Ik heb er vrij goede hoop in omdat ik vrij gemakkelijk omga met ‘regels’ en ‘gewoontes’. Ik ben dan ook een zogenaamde upholder, niet?

Ik vrees dat ik mezelf ook iets wijsgemaakt hebt met die vakantiemodus. Zelfs als je geen verplichtingen hebt en vrije tijd ‘pure sang’, dan nog zijn er misschien dingen die je liever doet dan aan je smartphone gekluisterd te zijn. Soms toch, want, ik herhaal, er zit natuurlijk ook plezier in. Als ik echter kijk naar het aantal effectieve uren gebruik (die ik hier niet heb vermeld) dan blijft die vraag wel in mijn achterhoofd. Ik had andere dingen kunnen doen in, bijvoorbeeld de helft van de tijd.

Do what makes you happy

Dat vind ik soms een overdreven citaat omdat simpelweg er dingen gedaan moeten worden die niet leuk zijn en mij al zeker niet happy maken. Die nemen tijd in, maar geen gezaag erover, get over with it.

Reden genoeg om spaarzaam te zijn dus met de vrije tijd !

Ik word afgeperst (I kid you not) – prijs: $838

Cybercriminaliteit met een ranzig kantje

Ik krijg al enige maanden mailtjes van mezelf. Zoals in: verzonden door mij, met mijn adres als afzender, maar met een mail die uiteraard niet van mezelf komt. Dus iemand kan in mijn emailaccount. En nee, het gaat niet op pishing, of het vragen van mijn wachtwoord of gevoelige gegevens. Regelrechte cybercriminaliteit.

“Ik breng u in diskrediet”

Dat is ook exact wat de persoon in kwestie mij vertelt. Dat hij in mijn emailaccount kan, dat hij aan al mijn adressen kan enzovoort. In het begin negeerde ik het, maar leuk vond ik het niet. Het eerste wat ik deed was mijn ‘sentbox’ controleren. Het mailtje was niet verzonden van daar, dus ik dacht dat het een soort ‘masked’ adres was. Dat het léék alsof ik dat gestuurd had, maar dat dat niet zo was.

De toon van de mail was dreigend. Dat ik de politie niet moest verwittigen (en ook niet de FBI, alsof we dat hier in België hadden), dat de persoon al mijn geheimen wist en mij via mijn contactpersonen in diskrediet kon brengen enzovoort.

Ik mocht het hem niet kwalijk nemen (staat letterlijk in de mail), want tenslotte heeft iedereen zijn werk, en hacken was het zijne.

Ik negeerde en negeerde, maar de mails werden veelvuldiger en dreigender.

838 dollar: de afpersprijs

Maar goed, ik kon van al die mails en het gehack af zijn als ik zo’n dikke 800 dollar betaalde. Dan zou hij mij gerust laten. Ik moest het betalen in bitcoins en er stond nog ergens op hoe ik geld moest omzetten in bitcoins. En ja, anders zou het hele ‘dark net’ van alles op mij afvuren. Ik had 48 uur de tijd. Cybercriminaliteit rendeert !

Hij kende mijn wachtwoord

Plots kwam er een andere mail, waarop mijn wachtwoord stond. Dus kijk, als ik het al niet geloofde, hier kwam het bewijs. Mijn wachtwoord van mijn account stond er de blinken. En ja, het was het juiste wachtwoord. Alleen, het was een ‘oud’ wachtwoord. Het wachtwoord dat ik gebruikte in de tijd van de hetze van Cambridge Analytics. Ik denk (maar weet niet zeker) dat het om dit datalek gaat.

Dat wachtwoord is ondertussen voor mij al lang ‘passé’ en mijn veiligheidsprotocollen zijn verscherpt, maar die mails bleven maar komen en leuk vond ik het niet.

Het werd nog grimmiger toen hij zei dat hij via mijn webcam mijn leven volgde en wat ik allemaal deed en daar zeer onstuimige beelden had gevonden die hij naar al mijn contactpersonen zou sturen. Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen dan compleet beginnen te freaken. Ik niet en eigenlijk om de simpele reden dat enerzijds de webcam op mijn desktop pc niet eens verbonden is, en anderzijds omdat wat je zou kunnen zien op mijn webcam van mijn laptop, mijn gezicht is.  Ik denk niet dat veel mensen dit opwindende of sensationele beelden vinden en al helemaal geen beelden waarmee je mij kan chanteren. Wanneer ik niet op mijn laptop werk is hij dichtgeklapt. (En dan nog: het leven is hier behoorlijk ‘saai’, wij eten, lezen, kijken TV, babbelen, kuisen en koken.) Maar toch.

Wat heb ik gedaan ?

Ik kan mij voorstellen dat sommige mensen behoorlijk onder de indruk zijn van zo’n mails. Ik zou echt meer gepanikeerd hebben moest het om een emailadres gaan dat ik vaak gebruik, maar dat was niet het geval. Het was niet mijn hoofdaccount. Bijgevolg heb ik de account verwijderd en ook de catch-all afgezet.

Mensen die dit emailadres nog zouden gebruiken zullen dus een ‘unable to deliver’ krijgen. Ik herhaal, dit was voor mij een totaal onbelangrijke account, maar was het mijn hoofdaccount geweest, dan kon ik die echt niet zomaar verwijderen. Ik vind dit toch een imponerende vorm van cybercriminaliteit.

Kan je iets doen ?

Ik heb het een en ander afgeprint en zal dit in het politiebureau afgeven met een klacht aan onbekenden. Ik veronderstel dat zij veder weten wat te doen met aangiftes van cybercriminaliteit.  Ik kan mij best voorstellen dat sommige mensen terecht bang zijn, al helemaal als je je wachtwoord indertijd niet hebt gecontroleerd of gereset, of als je inderdaad beelden/materiaal hebt dat echt niet voor het grote publiek is. Ik denk daarbij ook  aan (kleine)bedrijven. (Ik veronderstel dat grote toch een grotere security hebben). Stel u voor wat dat met politici kan doen àls dingen gelekt worden.

Zelf dènk ik niet dat het ooit zo’n vaart loopt, maar het is als met een terreurdreiging: de angst is gezaaid. De mogelijkheid is er en niemand leeft graag in angst. Bovendien ben ik geen expert in cybercriminaliteit. Ik kan een eigen inschatting hebben van de risico’s, maar echt weten doe ik het niet.

In België kan je cybercriminaliteit aangeven, maar daar heb ik nog het juiste niet gevonden. Het is immers geen internetfraude, geen pishing, maar regelrechte afpersing.

Door het schrijven van dit artikel doe ik misschien al iets heel belangrijks : mensen erop wijzen dat je echt wel voorzichtig moet zijn met wachtwoorden, zeker als je gevoelige beelden of informatie digitaal hebt.

Eind van het verhaal

Dus ja, ik word afgeperst. De account is enkele dagen geleden afgesloten en ik denk niet dat ik nog mails zal krijgen. Ik had overduidelijk de inhoud dat het om geautomatiseerde mails ging. Hij wist niet of ik man of vrouw was, in welk land ik woonde of wat dan ook.

De facto denk ik niet dat hij werkelijk in mijn emailaccount kon. Maar hij kan er wel even ingeweest zijn (wat op zich al genoeg is, als hij automatisch kan downloaden, dan is dat genoeg).

Ik ben nooit echt zenuwachtig geweest door deze mails, maar leuk vond ik het niet. Stel dat je iedere dag een dreigbrief krijgt van een of andere onnozelaar en je wéét dat hij gevaarloos is, dan nog voel je je toch niet 100 % op je gemak. Ik toch niet.

Snapshot diary

Snapshot diary #2017/29 Back in Time

geen internet

Ondanks roaming

Als dit bericht verschijnt betekent het dat ik over geen (deftig) internet beschikte om een Snapshot Diary te maken van de voorbije week. Die loopt altijd tot en met zondag en om er eentje te maken die géén 7 dagen beslaat, dat zie ik toch niet zitten !

Geen internet ! Het bestaat dus nog en ik vreesde er voor dat het misschien moeilijk zou worden. Moeilijk maar wel zeer tijdelijk. Want ik leef ik de hoop dat ik in de loop van maandag toch op een plaats ben waar wél internet is.

Dus komt de Snapshot Diary als alles goed gaat toch maandag – zij het later – online. Maar eerst op zoek naar internet !

Alvast een fijne week !

Kaat