Tagarchief: Smartschool

Snapshot diary week 19/2020 – Q8 Over afstandsleren en heropstart

Hoe misleidend moet dit wel niet zijn ?

Kijk zie, mijn snapshot diary is er eentje die zich geheel en al buiten afspeelt. Wandelen en fietsen, altijd goed weer ! Alsof ik continu in vakantiemodus leef en alleen maar geniet van de natuur en buiten-zijn. Maar hé, de rest was minder fotogeniek. Zie maar hieronder!

Heropstart van het onderwijs

Dat was dus een klein boek hé, hierboven. Over hoe onze school de heropstart organiseert. Ik kan je verzekeren dat je er net niet gaat bij huilen. Niet omdat de school dat slecht gedaan heeft, maar omdat de veiligheidsmaatregelen van dien aard zijn dat ze ons regelrecht treffen in het hart: het sociale contact. Ik was er echt niet goed van. Natuurlijk ben ik ontzettend blij dat ik mijn leerlingen terug zal zien, maar de surveillantiefuncties die erbij komen geven mij het gevoel dat ik meer een agent zal zijn ‘handen wassen’ ! ‘anderhalve meter’ , ‘op uw plaats blijven’, ‘je kan pas straks naar het toilet!’ dan wel een leraar.
En dan die maskers. Non-verbale communicatie is de lijm die alles bijeen houdt. Een blik naar een leerling die even niet oplet, een glimlach als bevestiging dat je iemand echt wel gezien hebt. Een warme groet ‘s morgens zonder woorden, …. ik ga mij oefenen in oogcommunicatie !

Oeps, er ging iets mis!

Wat je liever niet ziet op je scherm

Het eerste wat er verschijnt als Smartschool crasht is een dinosaurus die ‘Oeps’ zegt. Met andere woorden een terug gaan naar de tijd dat de dieren nog spraken en het schrift nog niet was uitgevonden. Nu hoor je me niet klagen, het is niet dat Smartschool er veel uitligt. Verrassend weinig zelfs. Maar het betekent wachten op goede hoop en ondertussen niet verder kunnen werken, terwijl er wel een vorm van hoogdringendheid is, zeker op maandagochtend.
Het is overigens niet verwonderlijk dat de meeste pannes op maandagvoormiddag gebeuren.

Kanjers van leerlingen

‘Fijne coronatijd’, Best lief toch ?

Jawel, het contact met de leerlingen is er nog, hetzij via berichtjes, live-sessies enzovoort. Ik ben echt verbaasd over de veerkracht en de positiviteit van de leerlingen. Ik krijg zonder uitzondering altijd goede mailtjes. Beleefd, niet panikerig, volwassen. Zondag avond telde ik de ingegeven taken. Iederéén had netjes ingegeven, taak helemaal gemaakt, prima gewerkt.
Kijk zie, die leerlingen zeg, kanjers gewoon !

En zo stappen we welgezind de volgende schoolweek in. Ik zie al uit wat er allemaal gebeuren zal !

Fijne (werk-)week aan jullie allen !

snapshot diary

Snapshot diary week #17/2020 – Q6

Mijn leven valt uiteen in schermtijd (werken en nieuws) en wandelen/fietsen/lopen in het Hageland. Gelukkig is de natuur hier prachtig.

Bij iedereen hetzelfde?

Deze snapshot diary worden saai. Zes weken quarantaine al, omgekerend (begonnen op woensdag) zo’n 40 dagen! In bijbelse termen zou het nu volop feest moeten zijn! Gedaan met dat juk en eenzaamheid! Gedaan met dat naar binnen kijken !

Diep ontgoocheld

De veiligheidsraad beloofde echter weinig goeds. Net als wellicht heel Vlaanderen zat ik om 19 uur netjes voor mijn televisie waar mijn geduld 3 uur op de proef werd gesteld om beloond te worden met een chaotische voorstelling waar het duidelijk werd dat de veiligheidsraad meer een economische raad is dan wel een veiligheidsraad. Ik was diep ontgoocheld. We mogen straks met z’n allen richting Ikea, waar we misschien met 100 rondlopen, maar niet naar onze familie, zelfs niet als we daar maar met 4 zijn en ons netjes aan social distancing houden.
Erger nog vind ik dat er niets gezegd is over begrafenissen. Dat blijf ik wreed vinden. Sterft je vader, je moeder, zus of broer, dan kan je niet eens samen met je familie afscheid nemen, zelfs niet met de naaste familie. Het verweesd achtergelaten worden is nu wel héél letterlijk te nemen. Je zal maar weduwe worden dezer dagen.

Routines in het afstandsleren

Mijn leven bestaat grotendeels uit het achter de computer zitten. Ik merk dat de onlinevergaderingen stukken efficiënter lopen dan in het begin, dat is alvast een opsteker. Ook mijn leerlingen lijken geroutineerd: iedereen is netjes mee. Ze verdienen een applausje! Daarmee is niet gezegd dat het overal zo is (en kan) en de sociale interactie is natuurlijk gigantisch klein. Mijn leerlingen zijn tijdens de live sessies ‘opdrachtgericht’, terwijl ze anders wel goede discussies over maatschappij en leven zijn. Dat valt allemaal weg en dat is toch ook een onderdeel van onderwijs.

“Ik krijg mijn dochter niet meer buiten”

Ik hoorde een ouder vertellen dat ze haar dochter niet meer ‘buiten krijgt’. ‘Ze blijft continu in huis en het meeste van de tijd zelfs op haar kamer’. Ja, er was het schoolwerk, maar naast het schoolwerk was er enkel de leegte. Want geen scouts, geen muziekschool, geen sportclub en zomaar fietsen of wandelen, dat waren ze niet gewoon.
Ik mag zelf wel een traditie hebben om véél (alleen) te lopen, fietsen en wandelen, na al die weken voel ik dat ik mezelf moet verplichten om buiten te komen om te wandelen, fietsen en lopen. Thuis wordt steeds meer de veilige cocoon, de buitenwereld, daar is het gevaar.

Thuis wordt steeds meer de veilige cocoon

Het mooie weer!

Het mooie weer is evenwel een godsgeschenk. Het lonkt mij toch naar buiten al is de zin er soms niet, de natuur staat volop in bloei, het nieuwe leven spat er vanaf. Ik mag mij niet voorstellen dat we een donkere maand vol regen en wolken hadden gehad, dat zou pas deprimerend geweest zijn.

Dus start ik deze week opnieuw met mijn vaste routines, dagschema en weekschema en kijk uit naar alle goede momenten.

Laat ons ‘s avonds aub gerust

De meeste secundaire scholen in Vlaanderen – althans dat denk ik – beschikken tegenwoordig over een digitaal platform. In veel scholen is dat Smartschool, maar de werking van al die platformen is wellicht overal een beetje hetzelfde.

De scholierenkoepel waarschuwde terecht voor een te intens gebruik hiervan. Laat ons ‘s avonds aub gerust, was hun stelling en ik kan ze volledig begrijpen.

Omgekeerd – van de kant van de leraar dus – is het net hetzelfde. Leerlingen blijven ‘s avonds en in het weekend doorvragen. Vragen die niet gesteld zijn in de les komen netjes in mijn berichtenbox terecht. Excuses en hele uitleggen waarom de taak niet zal afgeleverd worden. ” Ik had u toch gemaild” zeggen (sommige) leerlingen dan. Of : “U heeft geen antwoord gemaild op mijn vraag, dus ik kan de toets niet maken”. 

Het werkt langs beide kanten. Niet enkel tussen leerlingen en leerkrachten trouwens, maar ook tussen collega’s. Het werk gaat gewoon door : ‘s avonds, in het weekend, je moet veel ruggegraat hebben om niet te antwoorden op (werk-)vragen die in een pre-digitaal tijdperk tijdens de werkuren en op de werkvloer zouden worden gesteld.

Ik ben geen voorstander van Smartschool voor leerlingen. Leerlingen zitten al 7 uur op school.
Meer dan genoeg. Als ze ons zoeken weten ze ons wel te vinden. En wij hen.

Credits Photo grijs