Tagarchief: wielrennen

snapshot diary

Snapshot diary week #09/2020

6 dingen die me deze week gelukkig maakten

Het was een volle week vakantie en er was werkelijk niets gepland. Dat is behoorlijk ongewoon en ik heb me lang afgevraagd of dat niet het slechtste idee ooit was. Lichaam en geest waren echter toe aan rust, véél rust.

van boven naar onder, van links naar rechts

Ik bakte scones. Het moet 20 jaar geleden zijn dat ik daar echt compleet zot van was en ze regelmatig in Delhaize kocht. Maar ze leken verdwenen uit de winkels en ik hield enkel de herinnering. Gelukkig bleek het recept poepsimpel, wat resulteerde in een High Tea met het lief.

Ik ben al een paar weken aan het lopen, maar voelde dat er iets niet klopte met mijn schoenen van vorig jaar. Tijd voor nieuwe loopschoenen! Het lief reed mee richting Decathlon en ik werd er op mijn wenken bediend: stabiliteit en zachte demping. Merci aan het personeel daar!

In de vakantie spelen het lief wel vaker gezelschapspelen. We wilden ons aan dit nieuwe spel (kerstcadeautje) wagen maar zagen het boek met spelregels niet zitten. Alles weer netjes opgeborgen en maar ons klassieke taalspelletje gedaan.

Het lief heeft eindelijk, na 15 jaar, zijn manscave opnieuw ingericht. Ik vond het zo zielig daar. We reden richting Ikea en tot mijn grote verrassing kocht hij allerlei zaken met een industriële look. Iets wat je hier in huis niet zal vinden, maar wel prima passend bij al zijn projecten. Je kan er niet naast zien dat het een manscave is.

Deze week begon ook het wielerseizoen hier en dat zijn hier bij tijden heilige dagen. Daar kan ik echt verhalen over schrijven, over hoe belangrijk dat – voor het lief – is. Ik keek mee en smaakte vooral de commentaren. Ik ben altijd onder de indruk over de intensiteit waarmee het lief het wel en wee van de coureurs volgt.

Dat het een regenweek was ja. Dat ik bijgevolg als een verzopen kieken terug kwam van mijn looptrainingen. Het is niet mijn favoriet, die regen, maar zo lang het geen gietende regen is (want dan worden mijn voeten ‘zompig’) dan kan ik er wel tegen. Uiteindelijk vind ik dat lopen toch genieten. Maar koud dat ik het het gehad heb! Niet zozeer tijdens de training, maar wel éénmaal thuis.

Het was hier dus een gigantisch rustige week. Ik las veel en genoot van ons huis. Onze tuin ligt er nog altijd bij als één groot moeras, maar straks wordt dat hopelijk anders. Bovenal kijk ik uit naar lente! Ik heb zo’n vermoeden dat ik niet de enige ben!

Gelezen

Gelezen : De Val – Matthias Declercq

Het leven van een wielrenner

De Val neemt je mee in het leven van een groep wielrenners die als bij toeval allemaal uit dezelfde streek komen en rond hetzelfde moment carrière maken. Het gaat om Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Hun levens zijn intens met elkaar verbonden.

De Val

Wie meedoet aan de koers valt. Zoveel is zeker.

Vallen hoort erbij. Geen enkele renner gaat in zijn carrière níét een keer tegen het hout of het asfalt. Sommigen vallen zelden, zoals Iljo. Maar in een lange carrière is er geen ontkomen aan.

Vallen met dood als gevolg is echter iets heel anders. Dat hoort niet bij het wielrennen. Toch is het datgene wat net gebeurt. Tijdens de Zesdaagse van  Gent (2006)  hapert Dimitri in het stuur van Isaac Galvez.  Beiden vallen. Isaac overleeft het niet. Het zal Dimitri blijven achtervolgen.

Een voortdurend vallen en opstaan

Het vallen beperkt zich niet tot het letterlijk vallen. De levens van de wielrenners zijn allebshalve gespaard van ellende. Het beeld van Isaac Galvez verlaat Dimitri de Fauw niet. Iljo Keise, die zich een weg naar de top baande, ziet zich plots geconfronteerd met een dubieus dopingsverhaal en wordt bijgevolg 2 jaar geschorst – een zaak waarvan hij later zal worden vrijgepleit. Kurt Hovelijnck komt tijdens een training zo zwaar ten val dat hij lang in coma ligt door een schedelbreuk. Frederik Nolf sterft door hartfalen in Quatar en ook verhaal van Frank Vandenbroucke eindigt in mineur. De ellende bij de wielrenners lijkt in die tijd niet te stoppen.  Dit alles in een paar maanden tijd.

Wielrennen is eenzaam en hard

Brouwers noemt wielrennen de hardste sport die er is: ‘In de koers heb je een leven in de ploeg. Daarbuiten ben je alleen en moet je jezelf organiseren. Je hebt vrienden nodig om overeind te blijven en samen te trainen. Als dat steeds minder gebeurt, om welke reden dan ook, dan wordt het moeilijk.’ Wielrennen is een ploegsport, maar geen enkele ploegsport is zo individueel.

Samengevat

“De Val” is een prachtige kennismaking met  het alledaagse leven van een wielrenner en in het bijzonder het verhaal van vijf jongens uit het Gentse. Hun levens zijn verbonden door de wielrennerij maar evengoed door enkele tragische gebeurtenissen.

Het boek is biografisch, maar je hoeft geen bijzondere interesse te hebben in bovenstaande coureurs om toch van het boek te genieten. Het gaat evengoed over de willekeur van het leven. Alle renners gaan op een eigen wijze om met het noodlot dat altijd in de buurt lijkt mee te fietsen. Dat alleen al maakt dit een fijn boek om lezen.

=  fijn om te lezen, maar geen ‘must read’, aanrader voor de liefhebber van het thema en het verhaal

  • Taal : geen literair hoogstandje maar vloeiend verteld
  • Tempo : het gaat bij tijden ‘hard’, net zoals de wielrennerij !
  • Inhoud : verhaal van 5 wielrenners, hun vriendschap en hun vallen en opstaan wanneer ze geconfronteerd worden met extreme situaties
  • Emotie : empathisch – de auteur nodigt je voortdurend uit om in het vel van de wielrenner te krupen
  • Thema : wielrennen, begin en eind van carrière, vriendschappen
  • Grenre :  gedramatiseerde non-fictie, biografisch
  • Personages : Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck, het zogenaamde ‘Scheldepeleton’
  • Context : omgeving Gent, wereld van wielrennen

Praktisch

Matthias M.R. Declercq, De Val, Manteau 2016, 400 bladzijden.
Paperback € 22,50 bij bol.com, ik las de Kindle versie $ 10,60 

Alle citaten komen uit het boek.