Tagarchief: het werk

Snapshot diary

Snapshot diary week #5/2019

Snapshot diary – het leven is geen ponykamp

Vorige week verscheen er geen snapshot diary. Dat had niet te maken met gebrek aan inspiratie of tijd, maar met de vraag of ik er wel zou mee door gaan. Sedert dit gebeurde lijkt er (naar mijn aanvoelen) steeds minder licht in die snapshot diary’s te zitten. Niemand zit te wachten op een portie geklaag.

Op het werk zijn grote veranderingen op til die van de collega’s zware tol vragen. Er is verwarring, onzekerheid, boosheid, frustratie. Wat zal de toekomst brengen ? Niemand weet het. Wat zal het resultaat van alle veranderingen zijn ? Zal het ons verder brengen of is het

après nous le délouge ?

Dat weegt best wel.
Tel daarbij de bezoeken aan Gasthuisberg en het is strijden op twee fronten. Maar goed, er is …

Er is altijd ruimte, altijd licht

Maar deze snapshot diary is er ook om mij te herinneren dat er altijd licht is ! Vandaar dat deze snapshot diary misschien zal evolueren naar wat het licht van de voorbije week.

Trouw aan jezelf

Ik vond troost in het gedicht van Remco Campert én op de reacties erop. Mensen spraken er mij op aan, zowel via deze website als via mail of simpelweg mondeling.
Ik kreeg een persoonlijk bericht van iemand die me zei ‘ik durf dat niet, ik zou willen, maar ik durf het niet, openlijk verzet’.  
Ik had er alle begrip voor. Het vraagt moed om je nek uit te steken, om trouw te zijn aan je waarden en jezelf. Ik voel mezelf gezegend dat ik grote voorbeelden heb in mijn omgeving. Mensen die in woorden en gedrag trouw zijn aan wat ze echt geloven en geen moeite hebben om er eerlijk voor te gaan.

Boeddhisme

Een vriendin van mij verdiepte zich in het boeddhisme en ook al is mij dit niet onbekend, haar enthousiasme bracht me bij enkele boeken. Ik word geen boeddhist of aanhanger van het boeddhisme, maar boeken zoals deze geven mij adem en ruimte. Omdat ze mij een spiegel voorhouden of gewoonweg leren dat het ook anders kan. Dat er er andere perspectieven zijn. Dat zorgt weer voor beweging in mijn denken.
Wellicht is dat overigens de reden van mijn leeshonger. Nieuwe perspectieven ! Dingen bijleren ! De wereld ruimer maken. Het leven in een ruimer perspectief zien, of dat nu via boeken over het boeddhisme zijn of over bedrijfsculturen.

Rituelen

Mijn schoonmoeder, een krasse tachtiger met hopen levenswijsheid, intelligentie en veerkracht, decoreert haar huis naargelang de seizoenen. Het zijn kleine dingen die ze in haar huis verandert waardoor het duidelijk ‘herfst’ is, of kerstperiode, of lente. Nu wil ik daar helemaal niet aan beginnen, maar ik vind het ritmeren van de tijd best wel mooi. Ik geloof dat het vooral Daan (van maandagdaandag) is die mij hier gevoelig voor maakte. Ik hou helemaal niet van de winter, al doe ik alles om er toch het mooiste uit te halen. De winter zie ik eerder als een noodzakelijk kwaad.

Januari als één grote wachtzaal

Of misschien de heel winters zelfs. Ik wil graag, net als Daan, aandacht krijgen voor het ritme van de seizoenen, niet enkel voor wat de natuur betreft, dat lukt mij overigens aardig, maar ook voor de vele feesten die bij onze voorouders de tijd markeerden.

Maria Lichtmis

Bijgevolg waren het hier pannenkoeken op zaterdag omwille van Lichtmis. Veertig dagen na geboorte werden bij de joden kinderen aan het volk getoond. 25 december + 40 dagen is 2 februari. Blijkbaar was het eeuwen later een feest waarbij mensen kaarsen kregen als symbool om het onheil (duister) uit hun huis te houden. Nog altijd geen pannenkoek !
Ik las verder dat pannenkoeken kunnen verwijzen naar zon en maan, symbolen bij uitstek van het licht. Of pannenkoeken omdat je van boerderij kon veranderen bij lichtmis

Wat er ook van zij, de pannenkoeken smaakte hier volop en het uitzien naar licht is hier bijzonder groot.

Daar werden we zondag dan weer volop op getrakteerd !



1000 vragen over mezelf

1000 vragen #63 Gebruik je vaak het openbaar vervoer ?

openbaar vervoer

Openbaar vervoer: het is een groot gemak

Ik ben pro openbaar vervoer omwille van de eenvoudige reden dat het een groot gemak is. Dat het ook nog eens ecologischer is, beschouw ik als een bonus. Maar bovenal ga ik voor het gemak. Je stapt in – liefst in een comfortabel voertuig – en je krijgt zomaar bonustijd. Je kan een boek lezen, een podcast beluisteren, zelfs een blog schrijven. Of gewoon wegdromen. Wat een geschenk

Openbaar vervoer: het is bij tijden een ellende, spijtig genoeg al te veel

Ik werk op 25 km van ons huis. Iedere dag sta ik in de file en doe ik er ongeveer 50 minuten over. Met de fiets doe ik er in goede omstandigheden een uur over, zonder het mij omkleden en verfrissen op het werk. Dat komt algauw op anderhalf uur. Je zou denken: dan maar het openbaar vervoer. Dat is pas pure ellende.

Auto versus openbaar vervoer

Auto

Met de auto vertrek ik ‘s ochtens om 7.10 uur naar het werk om en kom aan tussen 7.45 (beste) en 8.00 uur (slechtste geval). Mijn werk begint pas om 8.15 u maar later vertrekken betekent nog meer file en dan zou ik te laat komen.

Openbaar vervoer

Met de trein moet ik thuis om 6:40 uur vertrekken. De bushalte is immers niet voor mijn deur. Ik moet 3 verschillende voertuigen nemen met daartussen wachttijden in donkere (winter), koude (winter) en meetal tochtige plaatsen. Ik kom vervolgens aan om 8.03 volgens het boekje. De realiteit leert echter dat die bus evengoed in de file zit van rond 8 uur en bijgevolg te laat komt. Daarom moeten ook heel wat leerlingen een bus eerder nemen. Het alternatief is de bus om 6.10 uur. Vertrekken om 6 uur thuis om om 8.15 uur te beginnen en dat voor 25 kilometer.

Het openbaar vervoer is goed voor lange afstanden

Conclusie: voor het dagelijkse woon-werkverkeer (dat misschien wel het leeuwenaandeel in het auto-verkeer heeft) is het openbaar vervoer mij geen alternatief. Voor lange (recreatieve) afstanden is het dan weer prima. Een rit naar Brugge met de auto doen wel nooit. Wanneer ik mijn familie in West-Vlaanderen bezoek gebeurt dat 1 van de 3 keren met het openbaar vervoer.