Tagarchief: balans werk gezin

boedda's business

Boeddha op de werkvloer – Boeddha’s business – Dan Zigmond

Zou Boeddha ons nog iets kunnen leren over hoe we werken? Omgaan met collega’s en stress? Blijkbaar wel, want Dan Zigmond vertaalt Boeddha’s wijsheden naar vandaag. Hij doet dat op een praktische en no-nonsense manier in zijn boek Boeddha’s business.

Minfulness en balans op de werkvloer

Wie wil dat niet? Met volle aandacht werken? Geconcentreerd, met innerlijke rust? Tevreden met wat je doelen én resultaten zijn. In balans met de rest van je leven? Dan Zigmond legt je in Boeddha’s business uit hoe je hiernaar kan streven door oude wijsheden te koppelen aan praktische tips. Hij legt de grond van het boeddhisme uit en wat dit betekent voor nu.

De leer van Boeddha is niet zo ingewikkeld. (…) Zijn ideeën draaien vooral om
basisprincipes als eerlijkheid en evenwicht.

Dan Zigmond in Boeddha’s business

Je hoeft geen boeddhist te zijn (maar dat mag) en je hoeft al helemaal niet spiritueel te zijn (ook dat mag natuurlijk!). Wat Dan Zigmond aanbiedt is niet zweverig en vraagt zo goed als geen voorkennis. Hij houdt zich aan grondinzichten en legt die goed uit, zonder te verdwalen in details of boeddhistische terminologieën waarin je je verliezen kan.

Dit leerde ik uit het boek

Ik las het boek net voor ik (na een zomervakantie) opnieuw aan het werk ging en maakte voor mezelf een lijstje dat ik vooraan in mijn agenda plakte. Lang niet alles was compleet nieuw, maar ik wou het wel als een soort reminder elke dag even overlopen. Kwestie mijn terugkeer naar het werk goed te beginnen.

Ik vatte boeddha's business samen in 10 aandachtspunten voor mezelf.
  1. Doe alles met volle aandacht
  2. Wees vriendelijk tegen iedereen
  3. Communiceer eerlijk, maar altijd uit liefde.
  4. Pijn is onvermijdelijk. Mijn reactie is een keuze.
  5. Ik kan van iedereen iets leren!
  6. Soms is loslaten de beste optie
  7. Elke dag goed eten, goed slapen, bewegen en mediteren.
  8. Onderhoud vriendschappen op het werk
  9. Alles verandert, niets blijft.
  10. Verspil geen tijd

Boeddha’s business reduceren tot deze 10 werkpunten is echter het boek onrecht aandoen. Er is meer, véél meer. Daarom ga ik even op enkele punten dieper in.

Goede communicatie op het werk

Zo gaat er een heel hoofdstuk over communicatie op het werk, wellicht een pijnpunt bij velen. Hij pleit voor eerlijke communicatie en niét voor het verbloemen of verzwijgen. Het kan moeilijk zijn om sommige zaken te zeggen, maar het getuigt van weinig respect voor je collega als je dat niet doet. Voor je überhaupt iets zegt moet je je volgens Dan Zigmond afvragen of je die andere daar wel mee helpt. Anders zwijg je maar beter. Verder: je mag nog zo eerlijk zijn, als het kwetsend is laat je het beter. Maar hoe dan? Door het welzijn van die persoon in acht te nemen. Misschien moet je doseren, je moet sowieso het juiste moment zoeken. En uiteraard geldt ook hier: op de bal spelen, niet op de man.
Zelf vind ik dat een ongelooflijke opgave, zowel binnen als buiten het werk. Dan maak ik mij zorgen over iemand maar durf er nauwelijks iets over te zeggen. Zorgen omdat ik soms vrees dat iemand zich in de problemen aan het werken is zonder dat hij het door heeft. Eerlijk communiceren dus, maar voor ogen met wat je boodschap met iemand doet.

Alles verandert, niets blijft

Vaak zijn rotdagen
het gevolg van een misverstand

Dan Zigmond in Boeddha’s bussines

Niets alles is wat het lijkt. Het staat niet echt in mijn agenda vooraan, maar het deed wel een belletje rinkelen. Zo’n rotdagen zijn dikwijls het gevolg van een misverstand… bij mezelf. Ook wel bij een ander soms, dat wel, maar soms nemen mijn gedachten een loopje met mij en worden zaken uitvergroot en verkeerde conclusies getrokken. Een week later kan ik mij nog nauwelijks herinneren waarom ik er mij zo druk heb in gemaakt.

Het is een klassieke wijsheid: zal ik mij hier binnen een maand, een jaar nog druk over maken?Wat is dit in het licht van mijn hele leven? Is het dan waard om mij er zo druk over te maken? Dat is geenszins een advies om alles bij het oude te laten, maar wel om het in het groter geheel te zien en te relativeren. Scheelt meteen een groot stuk stress en dat is best meegenomen!

Terug naar boeddha’s business: de moeite?

Is het boek een aanrader? Ik denk het wel. Het laat je stilstaan bij je werk en hoe je tegenover je werk staat. Het maakt niet uit of je CEO bent of papieren klasseert of koffie serveert. Iedereen heeft collega’s en staat bij tijden (of altijd) onder stress. Wil ik dit werk wel blijven doen? Hoe kan ik voldoening vinden in mijn werk? Wat is een gezonde balans?
Het zijn onderwerpen die allemaal passeren in het boek. Ik vond er goede tips in, dingen die mij tot nadenken stemden en waarvan ik dacht: dit ga ik anders aanpakken.
Dan Zigmond is al ruim dertig jaar zenboeddhist en beschikt over een uitgebreide kennis van boeddhistische geschriften. Toch behoedt hij zich ervoor om het al te ingewikkeld te maken. Integendeel, het boek is buitengewoon praktisch.

Dit boek zou zomaar
je werkende leven kunnen veranderen.

Kevin Systrom medeoprichter Instagram

Zo staat het op de achterflap van het boek. “Zomaar” lijkt mij er een beetje over, je moet tenslotte ook nog iets doén, maar ik snap hem wel. Wanneer je kijk op dingen verandert, dan ga je anders handelen en … verandert je werkende leven.

Zoals het vaak gaat met oude en universele wijsheden las ik veel dat ik herkende. De manier waarop Dan Zigmond dit vertaalt naar de werkvloer zorgt echter voor een nieuwe kijk. Bovendien schrijft hij op zo’n manier dat hij je helemaal meeneemt in zijn verhaal.

Lezen dus. Het is geen verloren tijd.

Praktisch

Dan Zigmond, Boeddha’s business, Hoe je met oude wijsheden mindfullness en balans vindt op de werkvloer is een uitgave van Altamira en telt 256 bladzijden. Te koop bij o.a. Bol.com voor €18,99.

Mag ik echter even je aandacht vragen voor je lokale boekhandelaar? Hij deelt graag zijn liefde voor boeken met je en voorziet je van raad en daad!

Week in beelden – snapshot diary – week 37

2015 09 14 B week in beelden

Wat is de zin van ons mijn leven ?

Deze week was zo hectisch dat ik op vrijdagavond regelrecht in een existentiële crisis zat.  Ik wist dat het een zware week zou worden en toen ik maandag op die werktrein stapte, wist ik dat het zo’n vaart zou gaan en dat er geen ontsnappen aan was. Ik wou dat ik kon zeggen ‘ik stond erbij en ik keek er naar’, maar nee, ik tolde rond mijn as en verloor bijna het evenwicht.

De wet van Murphy oftewel alle ellende op een hoopje

Maandag stond ik op met gruwelijke rugpijn. Gelukkig werk ik op maandagvoormiddag thuis en hoefde ik niet in sneltempo naar het werk. Van werken kwam niets in huis, ik kon amper een trap op en op een stoel zitten (laat staan voor een pc) lukte ook al niet. Dus richting dokter die met fronsende ogen keek hoe ik scheef stond en er van alles geblokkeerd was. “Geef hier die pillen”, wou ik zeggen, maar hield me in en hoorde weer allerlei zaken van ‘rustiger aan doen, tijd nemen voor ontspanning ? (Doe ik toch ?), etc.’. Ik voelde mebij het binnengaan een tachtigjarige en nu een achtjarige die bij de directeur onder z’n voeten krijgt. Het strafwerk bestond uit ontstekingsremmers, pijnstillers en een hoop kinébeurten. Daarmee zou ik het op het werk wel redden dacht ik, en dat lukte ook, zij het dat ik zo suf was bij tijden dat ik begon te twijfelen of mijn hersenen nog werkten. Avondles geschrapt, bezoek aan de kinesist gebracht die het gelukkig beperkte tot ‘ontspannen is precies moeilijk voor je‘, tja, ik heb dan ook een abonnement bij hem.

Volgende dag : het lief staat klam van de koorts. De dokter verdient goed aan ons.

De drukte op het werk

2015 09 07

Ook op het werk is het druk. De start van het werkjaar vraagt veel extra werk. Onwennige nieuwe leerlingen, de één luidruchtig zenuwachtig, de andere stil verstopt in een hoekje, ik probeer ze allemaal aan te spreken en in de ogen te kijken. Ik weet nog niet welk volkje ik voor mij heb. Hier en daar duiken de eerste zorgvragen op, dyslexie, concentratieproblemen, ADHD, ASS, een hele lijst, voor iedere jongere wordt gezorgd voor een plan op maat. Alleen kennen we elkaar nog niet zo goed.

2015 09 10 a infomoment ouders 2015 09 10 b infomoment met ouders 2015 09 10 c infomoment met ouders

Dat wordt beter wanneer de ouders ‘s avonds worden uitgenodigd op een zoveelste infomoment waar nu hun kind en niet zozeer de school centraal staat. Supersympathieke ouders, fijne contacten, sommige ouders blijk ik te kennen uit mijn studententijd. Het is donderdag en ik ben lang van huis geweest. Begonnen om 7.45 uur en terug thuis om 23 uur. Ik ben doodmoe. Ik bekijk mijn agenda voor vrijdag en zie 3 vergaderingen staan. 1 in de voormiddag en 2 in de namiddag. Na deze 3 vergaderingen concludeer ik dat er nog veel te leren valt over vergaderen. Vergadering 2 en 3 waren compleet zinloos. Er werd gewoon informatie gedeeld. Pakken cijfers, evoluties, grafieken enzovoort. Het zou niet mogen in een digitale wereld dat hiervoor een pak mensen kilometers moeten rijden. Ik vrees dat zelfs mijn baas hetzelfde denkt, maar het zijn rituelen waaraan niet getornd mag worden.

Schoon voornemens smelten als boter voor de zon

2015 09 14 chocolade

Schreef ik vorige week nog netjes dat ik mij niet zou laten vangen, hupla, na een week gaf ik mij al helemaal gewonnen. Meer nog, ik deed er zelfs nog een schepje bovenop, want ik ging mij niet alleen te buiten aan het vele zoet van collega’s, ik grabbelde zelfs nog wat chocolade van het schap. Zo’n troost bij hevige stress, zo’n schuldgevoel achteraf. Laat ik er maar niet teveel over nadenken ! Murphy wins here.

Omdat het lief in bedmodus was – koorts, koorts, koorts – was ik ook mijn dagelijkse kok kwijt en moest mij behelpen met wat de nieuwe Albert Hein aan snelfood had. Slaatjes dus. Alleen was het daar zo druk dat ik geeneens parking vond. Murphy stond te grijnzen.

Muizen op bezoek

2015-09-14 Micro

Alsof het allemaal nog niet erg genoeg was, vonden we in onze tuinkamer ook muizen. Gelukkig hebben we hier een gediplomeerde muizenvangster die de tijd van haar leven had. Nee, we hebben niet ingegrepen ten voordele van de muis.  (Dankjewel Micro !). Murphy wint dus niet altijd ! Ha !

 

Niet hardlopen, wel bewegen !

 

2015-09-12 fiets

Het beste middel bij stress is voor mij nog altijd sport, oftewel volledig opgaan in een hoop beweging waar ik alle ellende eens goed uitzweet. Hardlopen zou mooi geweest zijn, ware het niet dat ik waarschuwende woorden kreeg over die geblokkeerde rug. Ik besloot om mijn oude ‘gewone’ fiets van stal te halen omdat ik hier het minste kans had om toch weer kracht te gebruiken, iets wat ik met mijn race- en MTBfiets wel doe. Ik reed kilometers door de gietende regen en kon mijn geluk niet op. Hoe langer ik fietste (met in mijn oren het kinéadvies ‘souplesse, souplesse’), hoe meer ik de stress achterliet. Ik merkte – het is hier nogal heuvelachtig – dat de remmen het niet deden maar kon daar enkel maar om glimlachen. Nee hoor, daar zou ik mij niet druk in maken ! (Eat this, Murphy  !)
De onstekingsremmers deden langzaam hun werk en zaterdag kon ik alle stress kwijt in een superleuk feest van vrienden. Salsa-initiatie, een optreden van De Madammen, een zalige fuif ! Langzaamaan vielen de stukjes weer op hun plaats. Ik vond mezelf weer terug en ook de koorts bij het lief was geweken. Hij stond zelfs welgeteld twee dansjes op de dansvloer.

Ik denk dat het toch nog allemaal goed komt*  !

Ik hoop dat jullie voorbije week stukken beter was !
Ik hoor het graag ! 


Geen reactieknop te zien ? Zie onder de titel

 

(*) zondagmorgen gaf onze Senseo de geest.