Categorie archief: Dinsdagwijsheid

Dinsdagwijsheid: maak ‘s morgens je bed op

Je bed opmaken is de beste start van de dag

Ik zal maar eerlijk zijn, deze gewoonte heb ik pas een aantal jaren opgepikt. De rush van de ochtend en het feit dat we pas bij het slapengaan opnieuw dat bed zagen, gaf mij reden genoeg om er geen tijd aan te besteden. Wat maakt het nu in hemelsnaam uit ? Ik zàg dat bed de hele dag niet. Niémand zag dat bed. Had ik al niet genoeg te doen ?

Nu erger ik mij als het lief – op de dagen dat hij langer slaapt dan ik – het bed niet gemaakt heeft. Zelfs al zie ik dat pas in het halfdonker als ik opnieuw onder de lakens kruip en maakt het  natuurlijk geen verschil voor mijn slapen.

Ook als alles fout gelopen is: daar is het bed !

Het citaat gaat verder : And that gives you the feeling, at least it gives me the feeling, even in a disastrous day, that I’ve held on to the cliff ledge by a fingernail and I haven’t fallen. There is at least one thing I’ve controlled, there is something that has maintained one hand on the driver’s wheel of life. At the end of the day, the last experience you have is coming back to something that you’ve accomplished.

Het citaat is van Timothy Ferriss, die zich op zijn beurt weer geïnspireerd weet door Admiraal William McRaven. Deze admiraal zegt, ‘dan weet je dat er tenminste één taak goed is gegaan’. 

Witte lakens, een opgemaakt bed

Ik zie het als thuiskomen in een wereld van rust en orde. Wanneer ik ‘s morgens het bed maak sluit ik de nacht af en begin vol goede moed. Ik heb al meteen een goede daad verricht: een schoon bed. Liefst met witte lakens, geen drukte.

‘s Avonds kom ik terug en ik sla de lakens open. Met het openslaan van de lakens lijk ik ook de deur van de dag weer toe te doen. Dat bed ziet er uit als ‘nieuw en vers’. Dag dag en hallo nacht. Een nieuw hoofdstuk als het ware.

Een rommelig huis

Ik denk dat die het bed opmaken (minder dan 5 minuten werk !) een beetje hetzelfde is als het opruimen van je huis. Als ik een slechte dag heb gehad en ik kom thuis in een huis dat overhoop ligt, dan heb ik nog minder moed. Dan lijkt het eindeloos.

Mijn huis compleet op de kant krijgen lukt mij nog niet. Het gaat beter, vooral dankzij mijn 10 minuten techniek. Ik maak dus vorderingen. Maar dat bed opmaken, dat is een automatisme geworden. En daar ben ik blij om.

 

 

Bullet Journaling: doe vooral je eigen ding

Believers and non-believers over Bullet Journalling/Bujo

Ik las vorige week tot bij Annelies een post over Bullet Journaling die me enigszins verwonderde. De titel luidde: waarom ik niet geloof in bullet journals. Ze begrijpt niet waarom je sommige zaken op papier zou zetten als dat evengoed of beter digitaal kan.
Ik volg haar volledig, maar je kan niet op tegen de duizenden mensen voor wie echt wel een wereld van verschil maakt. Het maakt sommige mensen wel degelijk productiever. Ik durf dus te betwijfelen of het over geloof gaat. Ik denk dat het eerder gaat over wat voor jou werkt en wat niet.

Toen ik het post helemaal las, was mijn verwondering nog groter, want blijkbaar doe ik hetzelfde als Annelies. Alleen noem ik dat éne schrift Bujo en noemt zij het een schriftje. Het deed me heel erg denken aan de discussie over de e-reader. Sommige mensen zweren bij een papieren boek, andere geven voorkeur aan een e-reader. Maar uiteindelijk lezen ze beide hetzelfde boek.

De wijsheid van  Kelly Deriemaeker

Kelly Deriemaeker slaat de nagel op de kop wanneer ze in haar boek (over bullet journaling) schrijft dat het bovenal moet werken voor jou. Doet het dat niet, dan zal je er niet productiever van worden. Er is ook geen enkele ‘regel’ die zegt dat een Bujo creatief moet zijn, verzorgd, netjes, etc. Je doet ermee wat je wil. Kelly is de eerste om meermaals toe te geven dat ze een digitale agenda gebruikt. Het één staat het andere niet in de weg. Als het maar werkt voor jou.

Bujo is niet uit de lucht komen vallen

Je hoeft geen expert te zijn om de overlappingen te zien tussen David Allens ‘Getting this done’ en ‘Bujo’. Lijstjes, alles op één plaats… Wie vertrouwd is met Stephen Covey merkt dat er ook hier kruisbestuiving is. Onze hele evolutie is gebouwd op kruisbestuiving en het beste bijhouden. Waarom zou je niet profiteren van de resultaten van verschillenden ? En toepassen wat jou het beste uitkomt ?

Het allerbeste dieet

Ik las het onlangs nog opnieuw. Het allerbeste dieet is datgene dat je resultaat geeft en dat je kan volhouden. Of het nu Pascal Naessens is of Bekari (ook hier een resem believers en non-believers). Ik denk dat dit evengoed geldt voor eender welk productiviteitssysteem. Het is maar zo goed als het resultaat dat je er mee boekt. Niemand weerhoudt je om de ene dag een recept uit het ene boek en de andere dag een recept uit het andere uit te proberen. Het is niet OF digitaal OF op papier. Het is niet OF bullet journaling OF via allerlei apps en spreadsheets werken. Het is wat jij wil.

Doe gewoon je eigen ding. Datgene wat bij jou past.

Met heel vriendelijke groeten aan Annelies trouwens. Wij zitten meer dan eens op dezelfde lijn. En soms ook niet. Verschil doet denken. Zoals het artikel van Annelies mij aan denken heeft gezet. Dankjewel !

 

 

Dinsdagwijsheid: allerbeste opruimtip Don’t put it down put it away

 

Beste opruimtip: zorg dat je niet moet opruimen

Het was het nichtje dat met bovenstaand citaat kwam. Van Marie Kondo, dacht ze. Die ze overigens niet gelezen had. Ik had Marie Kondo wél gelezen en herinnerde me het niet. Na wat googlen merkte ik dat de tip wijdverspreid is, maar de link naar Marie Kondo kon ik niet vinden.

Maakt niet uit, sedert ze het mij vertelde achtervolgt mij een schuldgevoel bij alles wat ik ‘zomaar’ neerzet. Het is een grandioze tip, ik print ‘m straks uit. Want echt veel moeite kost dat niet, het gewoon terugzetten waar het hoort. Het is bijna dezelfde beweging.

Opruimen is een andere zaak. Dat zijn alle zaken bijeen scharen die niet terug gezet zijn.
Dus vanaf vandaag leef ik met het adagio: Don’t put it down, put it away !

Marie Kondo of niet, deze opruimtip verslaat alles !