Tagarchief: budgetteren

1000 vragen

1000 vragen #135 Wat kun je maar niet weggooien ? Uncluttering !

Alles of niets, zo ben ik (daarin)

Nu en dan ga ik met grof geschut door het huis. Er staan lege dozen en het doel is om die te vullen. Ik maak er een regelrecht wedstrijdje van: zoveel mogelijk ! Ik kijk niet eens behoorlijk naar wat er in doos gaat, zolang het maar ‘zoveel mogelijk is’. Dan ben ik plots de grootste fan van uncluttering. Een mooi woord trouwens, want het klinkt een beetje als zaken die aan elkaar klitten wat precies het geval is met rommel: rommel trekt rommel aan.

Ik herinner mij de verhuis in Leuven. Ik woonde in een groot appartement met 3 slaapkamers en zou verhuizen naar iets dat de grootte had van twee slaapkamers. Onmogelijk dat ik alles mee kon verhuizen. Dus ging zowat alles weg. Bleef over: het logeerbed (want het grote kon er niet in)? De rest ging weg, ongeveer alle huisraad, alle meubelen, tapijten, boeken, bijna alles. Er was overigens geen andere optie want opslagplaats huren voor wat je niet nodig hebt zag (en zie) ik niet zitten.

En nee, ik heb er geen minuut spijt van gehad. Het was pure noodzaak en ik denk niet dat ik ooit iets gemist heb.

Ondertussen woon ik overigens in een echt groot huis, waardoor de verleiding van véél rommel alsmaar groter wordt. Er is immers plaats genoeg !

Eigenlijk ben ik best een verzamelaar

Uncluttering begint natuurlijk bij het niet in huis brengen

Er zijn mensen die héél systematisch hun huis minimalistisch houden en heel erg bewaken wat er in het huis komt. Alle respect heb ik daarvoor en eerlijk, ik heb het al meermaals geprobeerd. Maar o wat is dat moeilijk ! Het huis lijkt hier zich trouwens automatisch te vullen. Zo was het in Nederland weer ‘puntendag’ en kon je de punten inwisselen voor gratis producten. Stond daar een mooie to go coffeekop.

Deze dus. Ik vond (en vind) ‘m best mooi en ik moest toch mijn punten inwisselen tegen 27 januari ? Het duurde minstens nog een maand voor ik nog eens op vakantie was in Nederland, dus zomaar laten schieten zou toch dom zijn ? Dat er thuis al minstens 4 van zo’n koffiebekers to go staan vergat ik zeer nadrukkelijk. En nog meer dat ik ze amper gebruik. Verzamelwoede dus ! De verleiding van een ‘cadeautje’.

Gelukkig bleek er iets mis met de registratie van mijn pas. De kassierster deed alle moeite en zag de +200 punten staan, maar ergens zat er een administratieve kink in de kabel waardoor het hele verhaal niet door ging. Weer iets dat gespaard is van de berg rommel en dat uiteindelijk toch weer in het project uncluttering zou geraken.

Naderhand vond ik het best een beetje zielig van mij, dat ik 10 minuten aan de kassa had gestaan om punten in te wisselen voor de zoveelste koffiebeker. Ik nam mezelf voor om eenmaal thuis àlle voorgaande koffiebekers aan een kritische blik te werpen, de 2 leukste (je dacht toch niet dat ik het bij één kon houden ?) te houden en voor de rest de kast uit te mesten. Best confronterend was dit verhaal.

Tot de wanhoop de kop op steekt

Zo’n prutsen als deze hierboven bijvoorbeeld. Dat blijft maar staan op een paar boeken.

Alles of niets dus. Plots ik er weer echt genoeg van heb het beu ben dat er zoveel rommel in huis is. Dan vullen de dozen zich hier met gemak. Dan lijken alle voorgaande liefdes uitgebloeid, is er nergens nog een sparkle (cfr. Kondo) te vinden. Op zo’n moment is mijn wanhoop groter dan mijn verzameldrift. Dan ben ik echt 100% ‘madam Uncluttering’, zonder genade ! Dat kan best heftig zijn, maar een echte levensstijl heb ik er nog niet kunnen van maken, al ken ik ondertussen wel mijn valkuilen bij het aankopen.

Moeilijke zaken

Toch zijn er hier zaken waarvan ik onomwonden toegeef dat ik er veel te veel van heb en er bij tijden zelfs nog bijkoop terwijl dat niet nodig is:

  • Notaboekjes: ik kan zeker 10 jaar ver
  • Allerlei pennen: ik kan een school voorzien
  • Sportkleren, al gaat het sedert ik een formule heb voor het ‘aantal’, iets beter.
  • Elektronica: dat veroudert snel en ik vernieuw ook regelmatig, maar ik neem er moeilijk afscheid van ook al gebruik ik het niet meer. Ik denk dat het een mengeling is van ‘ooit veel voor betaald’ en ‘goede herinneringen’.
  • Foto’s : en daar zitten een boel mislukte foto’s bij
  • Lesvoorbereidingen, leer- en werkboeken uit de jaren stillekes. Na meer dan een kwarteeuw lesgeven verandert er natuurlijk wat. Maar ik denk altijd ‘je weet nooit dat ik juist dàt tekstje, of die methode nog eens leuk vind’.
  • CD’s: het is niet meer van deze tijd, maar o wat zijn ze belangrijk geweest in mijn leven

Hoop op betere tijden

Ik wéét dat ik mezelf vrij gemakkelijk in een ‘alles moet weg modus’ kan stellen. Ik doe het dan snel en zonder veel na te denken. Het doel is àltijd: minimaal een volle doos en dezelfde week nog naar de kringloopwinkel. Ik wéét dat ik geen twijfelaar ben, dat ik eenmaal in zo’n modus gigantisch veel kan verhuizen. Uncluttering is voor mij echt geen probleem. Dus moet ik het maar gewoon op de agenda zetten zeker ?

Alleen, ik moet er natuurlijk aan beginnen. En de knop voor die modus vinden natuurlijk.

Ben ik de enige ? Of heeft iedereen wel van die zaken die moeilijk het huis uit gaan ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !

2018 Hoeveel geld houden we over ? Over budgetteren

Onze budgettering

Er wordt hier ten huize van Kaat al jarenlang gebudgetteerd. Zeg maar zoiets als een begroting opstellen. Wat komt er binnen en vooral, wat geven we uit ? Klopt onze budgettering ik vorig jaar maakte ? Vorig jaar zat ik er €25,00 naast, verwaarloosbaar. En wat is het dit jaar geworden ?

Een snelle cursus budgetteren

budgetteren

Het belangrijkste is dat je eerst een goed zicht hebt op je inkomsten en vaste uitgaven. Heb je nog nooit zoiets gedaan, dan raad ik je het werk- en invulboek Kakebo aan. Het boek maakt het je werkelijk makkelijk.

Hebben spreadsheets geen geheimen weer voor jou, dan kan je het – zoals ik het overigens zelf doe – netjes via de pc doen.

Ik schreef als eens een artikel over hoe ik het precies doe.  Het is zo simpel dat het systeem voor iedereen te gebruiken en aan te passen is. Ik denk overigens (behalve dat ik het op PC doe, dat het systeem al honderden jaren oud is.

€ 386 euro tekort

Dit jaar kom ik dus €386 tekort. Niet in het echt natuurlijk, maar volgens mijn budgettering. Ik moet toegeven dat ik dat best veel vind. Zoveel ‘teveel’ zelfs, dat ik op zoek ging waar die kleine €400 dan wel naar toegegaan is. Het systeem zelf volgt immers indexaanpassingen etc., dus de reden “Alles wordt duurder” kan ik echt niet inroepen. Ik begrijp natuurlijk dat het op zich geen ramp is, gezien onze uitgaven niet gelijk zijn aan onze inkomsten (dan is er werkelijk geen ruimte), maar toch. Ik wil ook niet ‘stiekem’ meer uitgeven. Of liever, ‘we’, want ik maak dan wel ‘de begroting’ op, het is niet enkel voor mij alleen.

Feestjes !

Ik vond het snel terug. Wij waren dit jaar te gast op een aantal grote feesten bij familie en vrienden en er is geen post voorzien voor grote(re) geschenken of giften. Dus volgend jaar komt daarvoor budget. We zouden natuurlijk kunnen kiezen om niet te gaan of minder te geven. Maar daar zijn we beiden geen voorstander voor. We geven het graag !

Waar ging ons geld naartoe ?

Dit viel mee

budgetteren

Toen het lief de diagnose kanker kreeg en vervolgens 10 dagen ziekenhuis en meer dan een half jaar chemotherapie moest volgen, hebben we ons wel eens afgevraagd wat de weerslag op onze financiën en budgettering zou zijn. Het lief heeft géén hospitalisatieverzekering en wij hadden geen weet hoeveel een ziekenhuis kost. Dat is overigens ook niet overzichtelijk. Uiteindelijk betaalde wij voor de operatie en 10 dagen ziekenhuis zo’n kleine € 1000 waarvan we méér dan de helft terug kregen. Blijkt dat wie bij de CM een ‘gewone’ verzekering heeft, ook een mini-hospitalisatieverzekering heeft. Wij wisten dat niet en dat werd ons ook niet gezegd. Ik heb het puur toevallig ontdekt toen ik de ‘gewone’ facturen binnenbracht. Dat is natuurlijk geweldig goed nieuws, maar had ik de facturen gewoon opgestuurd, of een dame aan het loket gehad die geen extra moeite had gedaan, dan was dat een verlies geweest van zo’n €500. Je moet maar geluk hebben.

Natuurlijk hebben wij in onze budgettering voor ziekte van dit formaat voorzien, maar al bij al viel het voor ons wel mee. Wij moeten wel eerlijk zeggen dat wij voor een tweepersoonskamer kozen, uit angst voor de erelonen (een niet te verantwoorden en weerom zeer ondoorzichtig systeem). Wij kregen evenwel een eenpersoonskamer, maar daar moet je geluk mee hebben.

Dit viel tegen

budgetteren

Het jaar was nog maar net begonnen en onze kookplaat liet het afweten. Een kleine € 1000. Ik heb jammerlijk genoeg geen handige man in huis, want eerlijk, ik zag kookplaten van het juiste formaat voor de helft van de prijs. Maar goed, dan moesten we ze zelf plaatsen en we hadden geen idee hoe dat zat. Ik vrees ook dat de man (en ikzelf trouwens) nooit een handige Harry zal worden. Wij hebben wel een post voor onvoorziene aankopen in onze budgettering, maar in januari al €1000 … tja, dat kwam echt niet meer goed.

We besloten – in tijden van ziekte toen ons beider hoofd niet al te helder meer was – om onze tuin te laten opknappen. Dat bestond voornamelijk uit het wieden van struiken onkruid. De fout hier was dat we geen prijsopgave hadden gevraagd en we ook niet thuis waren toen de werken werden uitgevoerd. Opnieuw een kleine € 1000. Ik beweer geenszins dat het teveel was, maar ik denk niet dat we die optie zouden genomen hebben mochten we het geweten hebben. Waren we zelf aanwezig geweest (want de mannen hebben echt grondig gewerkt) dan hadden we zeker en vast meegewerkt.

Niet al te streng

Ik ben niet echt tevreden, maar met budgetteren is het zoals afvallen. Je moet het in het oog houden en je kan je op elk moment herpakken. Meten is weten. Je moet de motivatie erin houden en jezelf herinneren waarom je het doet.

Wij doen het omdat we niet van geldstress houden en voor die dingen in ons leven willen gaan die ons leven beter maken. Zoals bijvoorbeeld minder werken. Of, om geld over te houden voor die dingen die we echt belangrijk vinden.

Vandaag maakte ik de afrekening voor 2018, één dezer dagen maak ik ook de begroting van 2019. Alvast 2 aanpassingen: sociaal leven en een verhoging van het bedrag ‘onverwachte noodzakelijk aankopen’. Dat er sowieso dingen kapot gaan en om onderhoud vragen is voorzien. Verder wil ik ook eens zien waar er uitgaven kunnen worden geschrapt. Niet omdat we méér geld willen overhouden (altijd leuk) maar vooral om dat we géén geld willen uitgeven aan zaken die ons uiteindelijk geen vreugde (ik klink als Marie Kondo !) bijbrengen. Wellicht wordt dat nog een aparte blogpost.

Financiële vrijheid begint met overzicht – Gelezen: Kakebo

 


Kakebo

Kakebo helpt je met je frustraties om geld

Eén van de zaken die je dag (dagen, weken, leven !) behoorlijk kunnen verzuren is zorgen om geld. Onverwachte facturen die binnenkomen, iets willen maar niet kunnen betalen… Niet weten hoeveel geld je eigenlijk hebt (want er zijn nog altijd facturen ‘on hold’) en of de uitgave die je nu doet echt wel kan of juist niet. Je zou er behoorlijk gek van worden.

Onzekerheid is frusterend – de nood aan overzicht

Ik denk dat de kern van frustraties om geld vooral te maken heeft met onzekerheid. Ik ga er hier dan wel even van uit dat je voldoende geld hebt om de basisnoden te coveren en je voldoende geld hebt voor voedsel, eten en onderdak. Maar iedereen weet dat het daar niet stopt. Eerste punt is dan ook om overzicht te krijgen. Pas dan kan je beslissingen nemen en kan je zien of een uitgave oké is of uitgesteld moet worden. Overzicht zorgt ervoor dat je weet waar je aan toe bent en dat je verantwoordelijkheid kan nemen. Wie geen overzicht heeft kan nauwelijks verantwoordelijkheid op zich nemen. Want waar ga je beginnen ?

Is budgettering niet  iets voor mensen in schuldbemiddeling of armoede ?

Nee. Als ik mensen vertel dat ik aan budgettering doe dan krijg ik meestal twee soorten reacties. Mensen vragen zich af of wij geldproblemen hebben (nee dus) of ze verdenken ons van gierigheid (ook nee, tenminste dat hoop ik).
Budgetteren van je financiën gaat om bewustwording en om controle. Zodat jij het leven leidt dat jij wil en je geld kan uitgeven aan dié zaken die jij belangrijk vindt. Maar bovenal: dat je financiële rust hebt. Dat je in de mogelijkheid bent om dromen te verwezenlijken die best duur zijn (en in ogen van anderen buitensporig) maar die jij dankzij een goede planning kan realiseren.

Kakebo: voor wie van papier houdt (en minder van computers)

Er zijn veel systemen om financieel overzicht te houden. Kelly vertelt met enthousiasme over YouNeedaBudget. Het is een (betalende) app die wel wat uitleg hoeft (vandaar de cursus) en handigheid met de smartphone. Mijn systeem draait volledig op Excel (maar daar moet je natuurlijk wel wat excelhandigheid voor hebben.

Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die dat niet zien zitten en al afhaken bij de gedachte dat ze voor een computer moeten zitten om allerlei zaken in te voeren, laat staan formules te bedenken die dan misschien nog een foutmelding geven.  Genoeg mensen in mijn omgeving die dit geweldig frustrerend vinden. Kakebo is een een systeem in de vorm van een boek. Papier ! Je hebt enkel het boek nodig, pen en voor wie niet zo’n kei is in hoofdrekenen komt een rekenmachine goed van pas.

Het systeem van Kakebo munt uit in eenvoud én doeltreffendheid

Voor wie nu ongerust is dat er veel ‘leren’ bij komt om een ‘nieuw systeem’ onder de knie te krijgen alvast deze geruststelling : het systeem is uitermate eenvoudig. Ik beschouw mijzelf (na al die jaren) toch wel een beetje als een ervaringsdeskundige op dit gebied en ik was toch wel onder de indruk. Van de eenvoud.

Kakebo uitleg

Via voorbeelden wordt het je heel goed uitgelegd.

Het bijhouden van je inkomsten en uitgaven is in alle systemen de grondregel. Maar hoe doe je dat ?

Bij Kakebo houden ze het, wat uitgaven betreft, op twee grote categorieën. De vaste lasten (lening, elektra, water) en het wekelijks kasboek (dagelijkse uitgaven). De dagelijkse uitgaven worden – zeer eenvoudig – uitgesplitst in 4 categorieën

  • Eerste levensbehoeften
  • Vrije tijd en verwennerij
  • Cultuur
  • Extra’s

Mocht je al twijfel hebben over waar een uitgave hoort, dan kan je in het boek terecht bij de uitleg wat onder wat hoort.

Je begint de maand met

  • inkomen min vaste lasten (en min eventueel op voorhand te sparen bedrag)

De eindmaandafrekening ziet er als volgt uit

  • Inkomen – vaste lasten – totaal kasboek van de maand

Laten we hopen dat je nog wat over hebt !

Controle krijgen over je uitgaven

Door de prima lay-out van Kakebo krijg je onmiddellijk een overzicht naar waar je uitgaven gaan. Zo kan kan het dat je tot de conclusie komt dat je ‘verwennerij’ iets minder wil en het verschil wil sparen om op reis te gaan (ook verwennerij !). Je kan je als doel stellen om vb. iedere maand 20 euro hier te besparen, daardoor heb je op jaarbasis al 240 euro gespaard voor je reis.

Kakebo kasboek

Het wekelijkse kasboek

Kakebo daagt je uit om je aan je doelen te houden

Bij het begin van iedere maand nodigt Kakebo je uit om je doelen te formuleren. Na het eind van de maand krijg je de simpele vraag hoe het ging met die doelen. Het fijne is – vind ik toch – dat het maanddoelen zijn. Dit zouden voor mij uitdagende maanddoelen zijn :

  • Het aankopen van tijdschriften beperken tot 2 per maand
  • Het aantal bezoeken aan Action beperken of budgetteren (en een getal daarachter)

Waarom ? Omdat er heel wat tijdschriften ongelezen blijven. Ik koop in de gedachte dat ik zeeën van tijd heb. Of dat ik ‘ooit wel eens tijd’ zal hebben. Maar ze blijven ongelezen en belanden in de papierbak. Daar heeft werkelijk niemand iets aan.
Wat Action betreft, gaat het om creatief materiaal. De redenering is grotendeels hetzelfde: ik denk dat ik dat ooit allemaal ga gebruiken en ik uren aan een stuk met iets bezig zal zijn. Maar dat gebeurt zelden.  Action is hier trouwens dicht bij de deur, mijn ‘rationele’ redenering zou moeten zijn: als ik zin heb om iets te maken, dan ga ik er naar toe, maar ik koop niet ‘om ooit te gebruiken’….

Tips voor minder

In Kakebo staan heel wat tips om minder geld uit te geven. Zo staat er bij voorbeeld een lijst met seizoensgroenten, netjes per maand gerangschikt. Of je wordt uitgenodigd een lijst te maken met activiteiten die je graag doet maar gratis zijn.

Er staat zelfs een stuk in over ontspullen. Daar ‘verdien’ je dan wel geen geld mee, het maakt je huis en geest wel vrijer én het heeft opnieuw alles te maken met het bewust omgaan met wat je omringt en waar je je aandacht (en geld) aan geeft.

Waarom zou je dit boek kopen ?

Is het wel wijs om geld te geven aan iets wat je helpt om bewuster om te gaan met geld ? Want je begint al opnieuw met uitgeven ? Ik denk dat het antwoord – voor alle  systemen hetzelfde is : als je het ziet als een hulpmiddel waar je effectief mee aan de slag zal gaan en je denkt dat deze manier je helpt, dan is de kostprijs te verwaarlozen.

Ik vergelijk het een beetje met het lidmaatschap (dat ik niet heb) bij Weight Watchers, of naar een abonnement op de fitness. Als het je helpt bij je doel en het werkt voor jou, dan is het de investering meer dan waard.

Kakebo is een invulboek waar je een jaar mee zoet bent. Het is eenvoudig in opzet, praktisch en het is een garantie op meer inzicht. Ja, een garantie ! Net zoals trouwens het volgen van een dieetboek garanties biedt als je je er aan houdt. Alleen is Kakebo stukken makkelijker dan een dieetboek. Bedenk dat je om inzicht te krijgen in je financiën niets hoeft te làten. Er hoeft helemaal geen wijziging te zijn in je uitgavenpatroon. De eerste doelstelling is inzicht. Misschien kom je tot de conclusie dat je best tevreden bent zoals het is. Of je doet het zelfs beter dan je had verwacht.

Maar eenmaal je inzicht hebt kan je verder bouwen. Je kan probleemgebieden aanpakken omdat ze geïdentificeerd zijn. Of je kan ‘schuiven’ omdat je merkt dat er ruimte kan worden gemaakt voor iets waar je al lang van droomde maar dacht dat het niet mogelijk was.

Praktisch

Kakebo, Mijn budgetjournal, Xander uitgevers, januari 2018.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 15,00

 

 

 

 

 

De afrekening: Hoeveel geld hebben we over dit jaar ? Budgetteren voor 2018

Budgetteren voor 2018

Met het einde van het jaar wacht mij ook opnieuw de job om een budgettering voor volgend jaar op te stellen. Geen idee hoe lang ik dat al doe, maar zeker zo lang als het lief en ik samenwonen. Het geeft rust en ik hoef nooit te panikeren als er plots een grote, of onverwachte factuur in de bus valt. Vorig jaar schreef ik al een artikel over hoe dat juist in elkaar zit. Het is een gratis systeem (google docs, oftewel excel) dat weinig tijd vraagt. Ongeveer een half uur per maand en op het einde van het jaar misschien anderhalf uur. Dat hangt een beetje af van je maandelijkse registratie.

geld

Hoe hebben we het dit jaar gedaan ?

Geen idee of jullie er iets aan hebben, maar het geeft alvast ook een inkijk in het systeem. Tot mijn grote verrassing ‘klopt’ het budget op 25,74 euro na, in ons voordeel dan nog wel. De verwachting is geenszins een perfect kloppende som (nul euro dus) maar gewoon: op het einde van de rit geen geld te kort. Een budgettering gaat over voorziene uitgaven, dus niet over spaargeld. Alles samengeteld hebben we dus 25 euro minder uitgeven dan voorzien. Verwaarloosbaar, maar een compleet gezond ‘einde van de rit dus’.

Nieuwe uitgaven – ‘de potjes’

Budgetteren gaat, zoals Kelly zo mooi zegt, over ‘potjes’. Budgetteren als potjes die voorzien zijn voor iets en de idee – haar beeldspraak – dat je kan transfereren van het ene potje naar het andere. Wij transfereren niet – zo veel tijd gaan we er niet in steken – maar we hebben wel een overzicht dat ons onmiddellijk toont hoe vol/of leeg die potjes zijn.

Overschotten

Het grootste overschot haalden we bij ‘abonnementen’ omdat we plots besloten om ons krantenabonnement niet te verlengen. De ervaring leerde ons dat er veel kranten bleven rondslingeren zonder geopend te worden, wat echt pure verspilling is. Hoogzomer leest het lief dan nog liever Het Nieuwsblad dan wel De Standaard (waar wij een abonnement hadden) wat dan weer neerkwam op 2 kranten. We zijn behoorlijk veel op vakantie. Hoe dan ook, een serieus overschot hier.
Wij besloten evenwel om de krant te kopen als we daar zin in hadden. Eender welke.  Pure besparing blijkt. (Meer dan 300 euro)

Er werden ook ‘kleine’ abonnementen opgezegd omwille van dezelfde reden. Het werd niet gelezen of we namen geen deel (meer) aan de activiteiten van een vereniging. 30 euro hier, 40 euro daar.  Het is niet dat we moesten besparen, het was puur het gevolg van de vraag ‘willen we dit nog wel ?’.

Verder was er een klein overschot op ‘vakantie’ en ‘eind jaar’.

Tekorten

Wij hadden dit jaar een grote renovatie aan ons huis (buiten jaarlijks budget) maar dit bracht wel ‘randkosten’ met zich mee. De centrale verwarming leek niet te ‘bekomen’ van de algehele afsluiting en ook onze internetconnectie, tv-kabel heeft geleden onder 2 maand (3 ?) renovatiewerken. Vorig jaar hadden we in deze dan weer geen kosten. Dus moet je soms wel rekening houden met een gemiddelde dat over jaren heen gaat. (Nieuwe les).

Renovatie

De renovatie van onze volledige benedenverdieping was uiteraard niet gebudgetteerd op jaarbasis. Het was een aparte budgettering. Uit onze gigantische verbouwingen (toen er alleen nog een skelet van ons huis was) wist ik dat alles meer kostte dan voorzien, dat werd dan ook netjes meegerekend.

Waar ik evenwel te weinig rekening mee gehouden heb is dat je meer uitgeeft dan voorzien. Dat klinkt als een onwijs budgetbeheer maar iedereen die ooit verbouwd heeft zal het herkennen. Het moment dat de aannemer zegt ‘nu ik hier toch ben zou ik evengoed dat ook kunnen doen’. Bij ons was dat zowat het dagelijkse verhaal en is het heel groot geworden, maar we hebben er geen spijt van.  Het is sowieso moeilijk om werkvolk te krijgen en het is praktischer én goedkoper om dingen te groeperen. Het gaat dan om zaken die wij niet onmiddellijk hadden gezien.

Dat hadden we beter moeten doen.

 

Hoe dan ook, ik zie 2018 met een gerust (financieel) hart tegemoet ! Hopelijk jij ook !