Tagarchief: Gretchen Rubin

Gelezen: Outer order, inner calm

Gretchen Rubin schreef met ‘outer order, inner calm’, een alternatief voor wie het niet zo op Marie Kondo heeft. Geen one size fits all, maar veel tips en inzicht in waarom het zo moeilijk is om sommige dingen gewoon weg te doen.

Fan van Gretchen Rubin

Ik ben behoorlijk fan van Gretchen Rubin en dat begon al met haar Happiness Project dat ondertussen al jaren oud is. Nog altijd herinner ik mij deze wijsheid: The days are long but the years are short. Een doordenker! Evengoed als ik mij herinner hoe belangrijk het voor je geluk is om to make memories. Op fijne herinneringen kan je jaren teren. Samengevat: ik lees haar boeken en volg (nu en dan) haar podcasts. Fijne dame is het, down to earth, degelijk en praktisch. Ze levert degelijk en kwalitatief werk en gaat zelden over een nacht ijs.

Beiden geen fan van Marie Kondo

Gretchen Rubin is duidelijk geen fan van Marie Kondo, al zegt ze dat niet zo expliciet. Volgens Rubin is er geen methode die voor iedereen werkt. Ik kan haar daarin helemaal volgen. Zelf ben ik ook geen echte Kondofan als het over ‘does it sprankle?’ gaat. Nog nooit gaf een stofzuiger mij energie, laat staan dat ik er positieve gevoelens bij kreeg.

De psychologie van het bijhouden

Gretchen Rubin heeft in Outer Order, Inner Calm minder over methode dan wel over de psychologie die achter het verzamelen zit. Want uiteraard: weinig bezit is weinig rommel. Waarom is het dan zo moeilijk om dingen gewoon weg te doen? Dit trof mij omdat ik er mij persoonlijk in herken.

  • Spullen die ooit fantastisch waren omdat ze gelinkt zijn aan een geweldig leuke periode. Zij haalt het voorbeeld aan van ski’s. Ooit vond je dat geweldig en was de skivakantie het hoogtepunt van het jaar, maar om één of andere reden doe je het nooit meer.
    Ik herken mezelf daar volledig in, omdat zo’n zaken ook een tijd van mijn identiteit waren. Zo heb ik nog altijd mijn wetsuit uit de triatlonjaren, maar de kans dat ik het ooit nog gebruik is zo goed als nihil. Mocht ik ooit nog deelnemen, dan zal het in de zomer zijn (waar je geen wetsuit aan mag). Idem met oude laptops. Die zijn zo trouw geweest, dat ik het over mijn hat niet krijg om ze weg te doen.
  • Je hebt er ooit veel geld aan gegeven
    Dat zou evengoed voor die wetsuit gelden (best prijzig) maar het gaat ook om kleinere dingen. Veelal maak ik volgende (foute) redenering: gezien het sowieso geen financiële waarde meer heeft (weinig opbrengst bij verkoop), kan ik het evengoed houden.
  • Blijven dromen
    Ik heb teveel dromen en te weinig tijd, net als iedereen. Er zijn heel wat spullen waarvan ik denk ‘ooit zal ik dat nog eens doen, gebruiken’.
  • Use it ! Gebruik het !
    Ook hier pleit ik schuldig. Ik leg uit: ik koop iets en ben er vervolgens zuinig op. Dat deed ik vooral met kleren, ook al heb ik nooit echt veel geld aan kleren uitgegeven. Ik ‘spaarde’ ze voor speciale gelegenheden, waarbij ik geen enkel idee had wat die gelegenheid dan ook kon zijn, laat staan dat die gelegenheid ooit kwam. Uiteindelijk hangen er mijn kleerkast heel wat kleren die ik nog nooit gedragen heb.

    Dit laatste is overigens één van mijn doelstellingen deze maand: om alles uit mijn kleerkast te dragen!

Wijze raad

Gretchen Rubin eindigt Outer order, inner calm met een lijstje van 10 tips die ze het belangrijkste vindt. Eentje ervan is het alom bekende ‘maak je bed’. Of de 2 minuten regel, die ze overigens van Steven Covey heeft (denk ik toch!).
Volgens mij is ze er eentje vergeten dat wél in haar boek staat.

Als het je niet ergert, laat het zoals het is.

Dat vind ik een bijzonder mooie. Het relativeert gigantisch. Alles netjes georganiseer op zijn plaats is niet voor iedereen het hoogste ideaal. Het is misschien zelfs dom om je tijd in iets te steken wat je zelf absoluut niet belangrijk vindt. Maar word je er ongelukkig van (van de rommel), dan kan je het beter aanpakken.

Tenslotte nog deze regel waarvan ik nu eindelijk weet wie de auteur is (Gretchen Rubin dus)

outer order, inner calm : zie hier de meest praktische regel!

Als ik dat al altijd zou doen, dan zou ik al een heel eind verder weg zijn.

Outer Order, Inner Calm samengevat

Outer order, inner calm

Ik vind dit niet het beste werk van Gretchen Rubin, maar (en in die zin de aankoop voor € 5,49 waard), het bracht enorm veel goesting in mij teweeg om het hele huis onder handen te nemen. Ik voelde me best wel aangesproken door sommige van haar pyschologische redenen. Het is een stuk meer down to earth dan Marie Kondo en ook al veel minder ingewikkeld.

Gretchen Rubin, Outer order Inner calm. Het boek telt 240 blz. en is uitgeven door John Murray Press (2019). Te koop bij o.a. Bol.com voor 13,99 (paperback). Het e-book is te koop voor € 5,49.

Design your summer

Design Your Summer #2019

Design your summer

Het idee van Design your Summer

Dit is het derde jaar op rij dat ik een Design Your Summerlijst maak en voor een keer ben ik er vroeger bij en niet als de zomer al halverwege is. (2017, 2018). Vorig jaar was het trouwens meer een bucketlist dan wel een design, Gasthuisberg tekende immers het design toen.

“Take a season of the year
and try to make it special,
make it distinctive”.

Gretchen Rubin

Het idee is simpel, ik heb het van Gretchen Rubin, die mij in haar boek ‘The Happiness Project’ al overtuigde van het belang herinneringen te creëren. In één van haar postcasts/posts legt ze het principe van Design Your Summer uitgebreid uit: het markeren en bijzonder maken van een seizoen. Het gaat niet over dure en fancy dingen, het heeft al helemaal niets te maken met reizen (al kan dat wel) en zelfs niet met vakantie!

Aan de zomer heb ik altijd de allerbeste herinneringen. Toegegeven, in mijn geval heeft die lange zomervakantie daar alles mee te maken, maar bovenal de zon en het lichtere (letterlijk en figuur) leven.

Mijn lijst voor deze zomer

  1. Zoveel mogelijk buiten zijn: ontbijten in de tuin, lezen in de hangmat, wandelen, fietsen…
  2. Voeding voor hart en ziel: lezen en bijleren. Ik zag dat je via de VDAB gratis online cursussen kon volgen. Maar ik wil ook wat lezen rond zingeving en filosofie. Kwestie van het hart te voeden. (Zijn we nog op de goede weg?)
  3. Tijd om creatief te zijn. Ik ben niet zo creatief of handig. Toch wil ik het nog eens wagen. Op de lijst staat: tekenen, koken en naaien. Geen grootse dingen. Just go for it !
  4. Ochtendritueel: ik wil graag de zonnegroet (yoga) van buiten kennen en goed uitvoeren. In de hoop dat ik het lang blijf doen, ook na de zomer ! Of de dag beginnen met een wandeling door het nog slapend dorp.
  5. Tijd voor familie en vrienden. Voor wie er echt toe doet. Zonder dat ik het tussen een hoop andere dingen moet forceren.
  6. Open water: zwemmen en suppen! Die stond er vorig jaar ook op en ik heb geen enkel excuus om het niet te doen, want de mogelijkheden (dichtbij) zijn er.
  7. Opruimen, niet als job maar omdat het tegemoet komt aan een diepe schreeuw. Dat er teveel rommel is, dat ik mij daarna stukken beter voel.
  8. Snail mail: een poging om weer wat meer de ‘ouderwetse brief of kaart’ te posten. Ook eentje die er vorig jaar op stond en niet echt gelukt is.
  9. Tijd vastzetten om te lezen – hoeft geen uitleg dacht ik
  10. Nieuwe spellen leren: deze week nog voor het eerst Qwirkle gespeeld. De kaartversie. Nog 2 te gaan. Veel spelen hoort er uiteraard ook bij !
  11. Muziek ontdekken: ik ben van nature iemand die het graag stil heeft. Daardoor mis ik ook wel het één en ander. Dankzij een abonnement op Spotify wil ik nieuwe muziek leren kennen. Tips zijn heel erg welkom! Lijsten delen mag ook!
  12. Muziek spelen: de Uke. Hij ligt al te lang onder het stof
  13. Sterren zien ! Het lief heeft telescopen uit een verleden waar hij verwoed enthousiast de sterren uit de hemel keek. Zijn interesse is wat geweken, tijd dat ik mij met dat schoon materiaal bezig houd!
  14. Musea bezoeken. Aangezien ik dit sowieso regelmatig doe, zal dit wel lukken
  15. Weer routine krijgen in het sporten. Ik sport altijd wel, maar momenteel zonder schema. Eerlijk gezegd zie ik er wat tegenop, tegen zo’n schema, maar ik weet dat het mij een goede houvast heeft en bovenal erg motiveert.

Geen to do lijst – maar mogelijkheden

Is dit dan niet de zoveelste to-do list ? Nee, echt niet. Ten eerste hoeft het niet. Het zijn opties, mogelijkheden, al heb ik er sowieso zin in ! Ze dienen geen doel. Zelfs al doe ik niets van dit alles, dan doe ik mezelf niet tekort en ben even trouw aan mezelf.

Toch ben ik behoorlijk enthousiast. Ik print de lijst uit als herinnering en knipoog.

Nog suggesties om de zomer te markeren als bijzonder seizoen ?

Gelezen

Gelezen: Gretchen Rubin, The Four Tendencies

 

“The Four Tendencies ” maken je samenleven met anderen eenvoudiger en inzichtelijker. Als je weet wie je voor je hebt, dan is het makkelijker omgaan met hem/haar, omdat je in volle respect bent voor wie hij/zij is. Je begrijpt immers wat hem/haar drijft. 

Naar een eenvoudiger en beter leven

Ik ben al lang fan van Gretchen Rubin. Wat ze te zeggen heeft is o zo to the point en je hebt er wat aan. Bovendien is ze nooit zweverig en poneert ze haar ‘wijsheid’ nooit als een dogma. Bovendien schrijft ze vlot en lezen haar boeken als een trein. Het thema is altijd hetzelfde: hoe kan ik mijn leven beter maken. Ze is een groot voorstander van routines (die je zelf invult zoals je wil) en het eenvoudiger maken van het leven, als is minimalisme geen woord dat je bij haar aantreft. Eenvoudiger als minder complex.
Niet te verbazen dat haar podcast zo druk wordt beluisterd (en bejubeld!)

The four tendencies – nog niet vertaald

The Four Tendencies gaat over persoonlijkheidsprofielen aangaande het omgaan met interne en externe verwachtingen/doelen. Klinkt ingewikkelder dan het is, dus laat ik beginnen met het voorbeeld dat ze zelf aangaf. Een vriendin van haar was vroeger lid van een atletiekclub en miste nauwelijks een training. Ze liep goed en had geen problemen om naar de training te gaan. Nu is ze ouder en geen lid meer van een club en het lukt haar – ondanks haar voornemens – nauwelijks om de deur uit te gaan om te lopen, ook al wil ze dat echt wel. Rubin zag het onderscheid: haar vriendin had blijkbaar geen moeite als er een externe verwachting was (de club), maar vond het voor zichzelf moeilijker om de deur uit te gaan (interne verwachting).

Het boek is spijtig genoeg nog niet vertaald in het Nederlands, maar ik kan mij niet voorstellen dat dat nog lang gaat duren.

4 profielen

Op basis van hoe mensen omgaan met interne en externe verwachtingen kwam ze tot 4 profielen, oftewel de zogenaamde four tendencies. Ik kan mij best voorstellen dat je denkt: oké, maar wat ben ik daarmee ? Het antwoord is: véél ! Want als je wil samenwerken met iemand of je wil iets van iemand (niet in de manipulatieve zin), dan kan je maar beter weten hoe je dat het beste aanpakt. Ik heb er alvast veel aan gehad!

  • De upholder heeft geen moeite met interne en externe verwachtingen. Het is iemand die houdt van lijstjes en regeltjes en die weinig moeite heeft met het integreren van routines of het volgen van procedures.
  • De questioner stelt zich overal vragen bij. Hij zal alleen iets doen als hij daar achter staat en heeft nood aan extra uitleg. Hij ‘kiest’ om iets al dan niet te doen. Klopt het met zijn denken, dan gaat hij er voor. De questioner heeft het niet moeilijk met de interne doelstellingen/verwachtingen.
  • De rebel zegt eigenlijk per definitie ‘nee’ omdat hij het inlossen van verwachtingen (‘moeten’), ziet als een inbreuk op zijn vrijheid. Hij staat tegenover de upholder.
  • De obligers hebben weinig moeite met het voldoen aan externe verwachtingen. Zij doen wat ze beloven (externe druk) maar hebben het moeilijker met hun interne verwachtingen.Voor een mooi overzicht kan je best hier eens een kijkje nemen.

Is het een beter dan het andere ?

Volgens Rubin zijn de four tendencies onveranderlijk (daar twijfel ik wel een beetje aan) en heeft elke tendency eigen valkuilen. Na het invullen van de test bleek ik een upholder te zijn. Ik geloof dat dat correct is. Mijn valkuil is het kritiekloos omgaan met interne en externe verwachtingen. Ik ben iemand die zelfs midden in de nacht, als er overduidelijk nergens iemand te bespeuren is, netjes aan een rood licht blijft wachten. Misschien is dat nog aanvaardbaar, maar ik ben evengoed iemand die zelfs slechte boeken tot de laatste bladzijde uitleest omdat er een ‘interne regel’ in mij is die zegt dat eenmaal begonnen je het boek ook moet uitlezen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik totaal kritiekloos ben, maar ik merk wel dat structuren, regels, verwachtingen een groot impact hebben op mij. Ik kan mij geweldig schuldig voelen als ik niet voldoe aan wat ik mezelf heb opgelegd of waar ik akkoord mee ben gegaan. Schuldig voelen als in disproportioneel schuldig voelen, alsof de regel/verwachtingen/belofte àltijd boven eender welke omstandigheid staat.

Mijn lief daarentegen is een questioner/rebel. Die neemt nooit zomaar dingen aan. Hij heeft altijd extra uitleg nodig en de nood om er zijn eigen stempel aan te geven. Het lief heeft zich nog nooit aan een sportschema gehouden. Hij heeft er altijd ‘kritiek’ op (van wie het ook komt of wat het ook is). Zijn ‘minor’ tendency is volgens mij dan ook ‘rebel’. Het verschil tussen ons twee zit is overduidelijk in het volgen van een kookboek. Ik volg lijn na lijn, hij kleurt per definitie buiten de lijntjes en zal er àltijd een andere toets aan geven. Ik denk daar niet eens over na. Ik volg gewoon.
Als ik overenthousiast ben over iets, komt bij het lief altijd de ‘ja maar’. Dat weet ik al op voorhand. Ik ben een snelle beslisser (zonder weinig spijt nadien). Het lief kan zich maanden zoet houden in het afwegen en verdwalen in de ‘ja maars’.

Al bij al vullen wij elkaar mooi aan denk ik.

Omgaan met anderen – de rebellen onder ons

Wie het boek gelezen heeft ziet na verloop van tijd al van verre welk type iemand is. Ik kan iedereen op mijn werk zo grosso modo indelen in de types, zowel wat mijn collega’s als leerlingen betreft. Vooral wat dat laatste betreft heb ik toch veel aan het boek gehad. Iedereen kent wel leerlingen (of volwassenen) die per definitie ‘nee’ zeggen. Zeg jij A dan is het bij hen B. Het is verleidelijk om te denken dat dit pure dwarsliggerij is. (Dat zal het bij pubers en volwassenen soms wel zijn, maar ook dan werkt het !). Volgens Rubin komt dit omdat zij in alle moeten hun vrijheid bedreigd zien en er daarom ook resoluut tegenin gaan. Hier komt de formule hoe je wel iets kan bereiken : informatie – gevolgen – keuzes.
Bij dergelijke jongeren is het belangrijk dat je hun grote drang naar vrijheid respecteert. Als je de zaken voorstelt als een keuze, dan wordt die vrijheid minder bedreigd.

Nu is dat wel bij iedereen het geval, maar bij hen is het belangrijker. Ik geef een simpel en onschuldig voorbeeld: aan sommige leerlingen vraag ik ‘wil jij de toetsen uitdelen of wil je dat ik het aan iemand anders vraag ?’. Hier zit geen informatie/gevolg in, maar wel keuze. Ik kan je verzekeren dat ze zo goed als altijd ‘ik doe het wel’, zeggen, zelfs zonder grimas en mét een blik van ‘ik word hier volwassen behandeld’. Ik geef grif toe dat er een pak leerlingen zijn bij wie ik gewoon de toetsen geef zonder iets te vragen waarop zij vervolgens, evengoed zonder commentaar, de toetsen terug uitdelen.

Samenvatting

Het boek behandelt één aspect van een persoonlijkheid, namelijk hoe iemand met interne en externe verwachtingen omgaat en hoe je het beste met deze profielen kan omgaan. Ik denk dat veel lezers intuïtief al veel weten. Gretchen Rubin brengt het in schema en verwoordt het. Bij iedere profiel staan de (mogelijke) sterktes en zwaktes. Ze wijt verder ook hele hoofdstukken aan de verschillende mogelijke combinaties van persoonlijkheidsprofielen.

Wat ik er zelf aan overhoud is dat het goed is dat ik meer omga met àndere profielen. Van hen kan ik veel leren omdat zij juist sterk zijn waarin ik niet zo sterk ben. Zij ‘zien’ zaken die ik gewoonweg dikwijls niet zie.
Ik geloof best dat de algemene aard onveranderlijk is, maar ik denk dat er toch ruimte is om bij te leren van andere profielen en zelfs een beetje te veranderen.

Praktisch

Gretchen Rubin, The Four Tendencies, te koop bij o.a. Bol.com voor €9,99.

 

Kies je inspiratiewoord voor het jaar – Dapper !

dapper

Inspiratiewoord van het jaar

Een thema dat je hele jaar inspireert en draagt, dat zie ik wel zitten. Een soort slogan voor jezelf die je overal tegenkomt en je keer op keer herinnert aan de baseline van je jaar. Ik hoorde ervan via Gretchen Rubin, die elk jaar een nieuw woord kiest.
In podcast 151 kan je horen hoe het voor haar en haar dochter  werkt. Zij kozen de woorden ‘Delegate’ en ‘Dedication’ (dochter).

Het heeft nogal wat dagen gekost voor ik mijn eigen themawoord vond. Want zo’n themawoord moet je inspireren en liefst op alle gebieden van je leven van toepassing zijn. Een woord dat je uitdaagt.

Dapper zijn !

Na wat wikken en wegen kwam ik tot dapper zijn.

Dapper zijn gaat voor mij over de kleine dingen die  misschien wel alles te maken hebben met de de grote. Zoals Bart Moeyaert schrijft in zijn gedicht dapper:

Meer nog dan een ochtendzoen
heb ik ‘s morgens moed vandoen.
Wakker worden is geen kunst.
Dat gaat.

Dapper als uit het bed stappen wanneer je lichaam nog moe is en een zware dag in het verschiet ligt.

Opstaan is de kunst.
Meer dan een paar ochtendzoenen
heb ik nood aan stoute schoenen.

Dapper als in stoute schoenen aantrekken en er voor gààn. Liefst mét ochtendzoenen, want dat helpt.

Dapper in het alledaagse leven

Wanneer ik – voor mezelf – aan dapper denk, dan gaat het meestal over alledaagse dingen. Toch nog opruimen als ik geen zin heb. Ondanks de regen gaan lopen. Net die nodige extra inspanning leveren terwijl ik het wel gehad heb. Vriendelijk zijn tegen iemand die me nauwelijks een blik waardig acht. Dat is voor mij best wel een opgave. The extra mile, net die inspanning meer leveren terwijl geest en lichaam al richting ‘relax’ willen gaan.

De kracht van een inspiratiewoord

Ik hoop mijn hele jaar te inspireren op dat woord. Het gedicht van Bart Moeyaert is alvast uitgeprint en het heeft een prominente plaats gekregen.  Er is een stempel in de maak ‘wees dapper’.
De uitdaging voor 2018 voor mij dus. Dapper zijn. In grote en kleine dingen.

Benieuwd wat jullie ervan denken !