Tagarchief: Gent

Wandeltip

Wandeltip: Stadswandeling in Gent / Graffitiwandeling Gent 7,5 km (met GPX)

Stadswandeling Gent / Graffitiwandeling Gent

Deze stadswandeling in Gent is een ware aanrader !

Gent is voor mij geen onbekende, ik bracht er een deel van mijn studententijd door en kampeer er regelmatig. Toch blijft Gent mij verrassen en al helemaal deze graffitiwandeling. Deze stadswandeling in Gent bracht mij in buurten waar ik nog nooit was geweest, buurten die helemaal niet op de lijst ‘toeristische plaatsjes’ thuishoren, maar die je evengoed kennis laten maken met het alledaagse leven in Gent. Ik ontdekte er marktjes en zalige kleine winkeltjes met eetwaren uit de hele wereld.

Ik maakte voor deze graffitiwandeling  gebruik van een folder die ik nog liggen had van vorig jaar (2017), The Concrete Canvas Tour. Ik was benieuwd of er nog veel zou overgebleven zijn van al die graffiti of dat dit eerder een tijdelijke zaak was. Gelukkig voor de kunstenaars: ik vond de meeste werken wel degelijk terug. Heb ik alles gezien ? Nee, maar ik geef toe dat ik ook niet echt altijd gezocht heb. Op deze wandeling is zoveel knappe graffiti te zien dat je er niet kan naast kijken. Wil je toch een specifieke kunstenaar zien, dan raad ik je aan om toch de brochure ergens te bemachtigen. Of nog beter, download ze hier.

Stadswandeling in Gent Graffitiwandeling Gent

Maak er een dag van. Of niet.

Geen graffitiliefhebber ? Dat hoeft ook helemaal niet. Met deze graffitiwandeling kom je in allerlei wijken, wandel je langs veel water en ontdek je verborgen parkjes. Mij lijkt het alvast een voltreffer voor kinderen. De graffiti zoeken (soms toch een beetje verborgen), de parkjes met hun speeltuigen, het is eens iets anders dan de klassieke wandeling. Met al die terrasjes en parkjes kan je gerust een hele dag over de wandeling doen. Denk aan een bezoek aan bibliotheek De Krook, of bootjes kijken bij Portus Ganda. Neem je picnicdeken mee en koop bij de ‘locals’ lekkers en proef de hele wereld.

Anderzijds: deze stadswandeling beslaat een relatief kleine oppervlakte. Mocht je om een of andere reden toch heel erg weinig tijd hebben, dan kan je die gerust in stukken kappen. Je bent nooit echt ver van je beginpunt. Ik heb echt lang over de wandeling gedaan, niet omdat ze lang was (7,5 km) maar omdat ik zoveel bleef ‘plakken’ dat het maar niet opschoot. Wat overigens ook niet de bedoeling was.

Overzichtskaart

stadswandeling in Gent / Graffitiwandeling in Gent

Praktisch

Je hoeft over geen (wandel-)GPS te beschikken om gebruik te maken van het GPX-bestand. Dowload de gratis RouteYou app en zoek vervolgens naar deze wandeling. Je kan dan je smartphone als GPS gebruiken. Deze toont prima waar je bent op de wandeling en welke weg je moet volgen. Veel succes ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #35/2018 Gent is altijd goed (maar nu iets minder)


snapshot diary week 35/2018

Samengevat: genieten van al het moois van Gent. In het laatste weekend ook nog even gewandeld in het Hageland, ook niet te onderschatten mooi ! Moet ik meer doen ! 

Laatste week vakantie – half weekje Gent

Er is niet veel vakantie geweest deze zomer en de laatste week wou ik persé toch nog weg. Op mijn bucketlist voor deze zomer stond immers nog ‘kamperen in Oost-Vlaanden’. Ik had eerder Oudenaarde in gedachten, maar ik koos eerlijk gezegd voor het gemak: Gent. Want Gent is altijd goed. Geen risico daar ! Ik kampeerde opnieuw op de Blaarmeersen dat al duidelijk aan het leeglopen was. We stond met amper 4 op onze kampeerveld (van +10).

Op maandag kwam het liefje per trein ‘aan’ en daar had ik geweldig naar uitgezien. Toch nog samen vakantie. Dat lief van mij doet zo geweldig zijn best voor mij, hij gunde het mij zo zeer van samen op vakantie te zijn dat hij zich ronduit forceerde. Het werd snel duidelijk dat heel dit avontuur echt te zwaar was voor hem. Kamperen veronderstelt sowieso veel actief leven (je bent gauw 700 stappen kwijt weg en weer naar het toilet) en 3 km fietsen blijft bij tijden een opgave voor hem. Bij tijden, ja. Want soms lukt hem dat wel probleemloos, maar eigenlijk weten we nooit wanneer het K-monster zijn kop opsteekt. Behoorlijk onvoorstelbaar.

Fijnste herinnering aan Gent

Gelukkig lezen we beiden graag. Hij houdt het bij zijn Ipad: klein stukjes. Het Nieuwsblad. De Koers. Geen hele boeken. Ik stap uit het ene boek rechtstreeks naar het andere. Dat was misschien mijn fijnste herinnering aan Gent: hoe we ‘s avonds – de dagen worden korter – buiten aan het lezen waren. Kaarsje tegen de muggen en maar goed dat ons leesgerief zelf voor licht zorgde !

Dat moedig lief

Vrijdag reden we opnieuw richting Gasthuisberg voor de volgende lading chemo. Dat ik dat lief van mij zo moedig vind. Hij wordt na verloop van tijd (10 tot 12 dagen) echt beter, zodat de laatste dagen voor de volgende chemo meestal de betere zijn. Behoorlijk mobieler, het geest helderder, niet meer zo verschrikkelijk moe. En net als het weer beter gaat, moet hij terug voor het volgende shot ‘slechte dagen’, wordt daar weer van alles in zijn lijf gepompt dat ‘m weer zieker en zieker zal maken, komen weer de allerergste dagen (de 3 dagen na de afkoppeling van de chemo) waar hij amper de zetel uitkomt.
Maar zie hem stappen op Gasthuisberg. Moedig !

Als alles goed gaat, zitten we nu net aan de helft. Voor ons blijft dat geweldig lang. We weten nu dat zelfs na het eind van de chemo niet alles normaal zal lopen. Maar we tellen wel af. Het gaat beter worden, echt ! (en zeg aub niet dat het niet waar is !).

Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2017 – op vlucht naar Gent en een onwillige auto

snapshot diary Blaarmeersen

De renovatiewerken deden me uitwijken naar Gent

Het is natuurlijk een luxe. Kamperen terwijl je echtgenoot thuis een oogje in het zeil houdt. Niet dat dat echt hoefde. De werkmannen arriveren hier stipt om 7 uur ‘s morgen en brengen ons huis in no time helemaal op orde. Nou ja, no time als je bedenkt hoe groot de werken zijn, làng als je ondertussen wel in dat huis moet wonen. Geen plaats om te ontbijten of eten klaar te maken, continu een ploeg superactieve mannen in huis. Rustig is het niet. Dus reed ik zondag al richting Gent. Nogmaals richting Blaarmeersen.

Gent is altijd goed

Gent is altijd goed en ik ben niet de enige die dat denkt. Er was behoorlijk veel volk op de camping. Men had een zonnig lang weekend voorspeld en dat lokte nog heel wat laatste vakantiegangers. De zon was er. Soms. Maar nooit stabiel. Nooit standvastig.  Ik vrees dat 2017 en “zorgeloze zomer” niet meer gaan opdagen.
Tussendoor reed ik richting schilderwinkel om de kleuren te kiezen en sprak ik het lief moed in. Ik genoot van de sportieve vibe van de Blaarmeersen en liep er met veel plezier rondjes. Ik ontdekte het graffitistraatje (dacht dat enkel Antwerpen zo’n straatje rijk was) en ging eindelijk naar Café Le Bal Infernal.

Het gevaar dreigde

Het plan was om op vrijdag huiswaarts te keren, maar plots kreeg mijn auto vreemde kuren. Er brandden lampjes die niet veel goeds voorspelden: ‘zo snel mogelijk de autodealer bezoeken !’. Hé, op 100 km van huis ! En nee, ik wou niet het risico nemen om met een caravan achter mij in panne te vallen op de ring van Brussel. Of eender waar trouwens. Gelukkig wou de Renaultdealer van Merelbeke mij onmiddellijk helpen. Alleen was het wachten op een wisselstuk dat hij niet had en dat er ook niet zou komen voor maandag.

Vastzitten in Gent

En zo zit ik vast in Gent. Het kon erger. De zon schijnt hier evengoed en de regen is even hardnekkig als in Vlaams-Brabant. Met een beetje geluk komt alles net in orde voor we aan de Vierdaagse van de IJzer beginnen. Het wordt dus verhuizen van de ene camping naar de andere. Gelukkig is dat kleine huisje van mij voorzien van alle comfort. Behalve veel ruimte dan. Maar er zijn véél slechtere steden om vast te zitten. In mijn echte huis is het voorlopig trouwens niet echt beter.

 

Weekendtip: Tentoonstelling Oer, de wortels van Vlaanderen – Gent

Oer

Oer deed iets met mij

Eerst en vooral: ik ben geen kunstkenner en geen notoir museumbezoeker. Criteria om een museum goed te vinden zijn voor mij: deed het mij iets. Dat mag eender wat zijn. Zelfs regelrechte afschuw. Zolang het maar geen onverschilligheid is. Een tentoonstelling/museum moet iets doen met mij. Dan is zo’n bezoek al geslaagd. Mijn bezoek aan “Oer, de wortels van Vlaanderen” was meer dan geslaagd.

Oer, of toen er nog tijd op overschot was

Er was best wel wat volk toen ik hier was. Veel volk en beperkte ruimte, ik zou er al wat claustrofobisch van geworden zijn, ware het niet dat ‘Oer’ een en al rust ademde. Dat kwam ten eerste door de wonderbare setting van de werken.  Niet zomaar een paar werken aan de muur, maar het creëren van een wereld die de geest van het kunstwerk alleen maar onderstreepte. Zie maar naar het parkje (middelste foto collage) of de kermis (rechtsboven, collage).

De tentoontoonstelling opende de deur van het drukke Gent naar een Secret Garden waar het rustig was en de wereld mooier werd. Dat klopt ook met de werken die er gingen, meestal waren ze een antwoord op barre tijden die toen in België heersten. Werken waarin je je kon verliezen in een (soms) idyllische wereld. Maar evengoed werken die op intelligente manier de spot dreven met de huidige tijd (Ensor).

Ben ik nu goedkoop sentimenteel ?

Ik las op de Klara-website dat Oer “drijft op goedkoop sentiment en nostalgie” en dat “de enscenering  verzorgd is maar overdreven”. (Sarah Debroey). Gelukkig eert ze wel de kwaliteit van de getoonde werken en raadt ze de tentoonstelling toch wel aan. Geen idee waarom na zo’n kritische pletwals.

Maar zoals gezegd, ik ben geen kunstkenner. De curator van Oer heeft volgens mij geprobeerd om de werken zeer laagdrempelig te maken en hij is daar ook in geslaagd. Ik vond de verhalen bij de werken bijzonder interessant. Ik herkende verhalen van ouders en grootouders in de werken en leerde een paar nieuwe kunstenaars kennen en waarderen.

Meer dan geslaagd dus.

De tentoonstelling loopt nog tot begin augustus.