Tagarchief: zee

Het zeeboek – Sarah Devos

Dat de zee zoveel meer is dan een partij zand en water met prachtige horizon. Het krioelt er van het leven, groot en klein, een wereld op zich. Na het lezen van het Zeeboek van Sarah Devos, is een bezoek aan de kust nooit meer hetzelfde.

De zee blijft verrassen

Winter of zomer, de zee blijft aantrekkelijk. Als een plaatje, ingelijst door vele kunstenaars en toch vol leven. Kinderen verzamelen er schelpjes, verkopen kleurige papieren bloemen. Voor schattenjagers is het strand een paradijs. Alleen: wat is het allemaal? Een mossel? Welke schelp? Zijn wieren planten? Die kleine beestjes, zijn dat garnalen in de maak of kleine visjes? In het Zeeboek vind je antwoorden.

Belgische kust, Zeeland of Nederland?

Elke kust heeft zo zijn charme en dat komt meestal door de mensen die er wonen. Gelukkig kent de natuur geen staatskundige grenzen en kan je met het Zeeboek in de hand op verkenning aan onze Noordzee.

De beschreven strandvondsten liggen voor het rapen in het Nederlandstalige gedeelte van onze Noordzeekust, van De Panne tot de Wadden. Sommige schatten vind je eerder in het westen, andere alleen in het noorden, maar allemaal zijn ze vrij vlot te jutten.

Sarah Devos, Het Zeeboek

De Belgische kust versus Zeeland

Ik nam de proef of de som en boekte een weekendje Zeeland. Als een onderzoeker speurde ik het strand af en had er waarlijk plezier in. Ik nam foto’s met de gedachte dat straks – eenmaal terug in mijn strandhuisje – ik niveau 1 van strandkenner zou worden.

Zo’n duin komt er natuurlijk niet van de ene dag op de andere. Het begint met een piepklein duintje ofwel een ’embryonaal duin’. Daartegen hoopt zich steeds meer zand op en zo krijgen ook andere planten ‘voet aan wal’. Steeds meer planten vinden en dieren vinden hun weg naar het jonge duintje en het duin wordt jaar na jaar groter.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Het eerste wat opvalt in Zeeland is dat de kust er veel grilliger is dan in de Belgische Kust. Aan de Belgische kust kan je bijna in 1 rechte lijn de hele kustlijn afgaan. In Nederland is dat amper het geval. Het levert onze typische zeedijk op waar we lekker kunnen op flaneren en waar menig volwassen zalige kinderherinneringen aan heeft van go-carts en spelen op de dijk.

Neem nu de Belgische kustlijn: dat is een strakke, rechte lijn van 67 km. Gek toch? Als je er over nadenkt, weet je dat zo’n rechte, onveranderlijke lijn allesbehalve natuurlijk is. Een paar honderd jaar geleden zag onze kustlijn er niet kaarsrecht uit. Dat is nog maar zo sinds het massatoerisme en de invoering van de congé payé, ofwel de betaalde vakantiedagen waardoor plots iedereen vakantie kon vieren. In de vorige eeuw werden om die reden heel wat gigantische appartementsblokken neergepoot op onze geroemde zeedijk.

Sarah Devos, Het Zeeboek

De ene ontdekking na de andere

Zou het Zeeboek mij inderdaad een kenner maken? Ik had me al wat ingelezen en moest onmiddellijk besluiten dat ik de zee (en niet Sarah Devos) behoorlijk onderschat had. Er was zoveel te zien! Ik had dan wel een notie van zeewier, maar zag plots dat het ene het andere niet was. En dat opbollend schuim, wat was dat?

Het bovenstaande zie je dikwijls hangen aan steigers. Ik heb mij vaak afgevraagd wat het was. Het hecht zich als een mossel, maar dat is het overduidelijk niet. Het zijn zeepokken en die zijn familie van de kreeften (!). Oké, en nu komt het hele verhaal van dit eigenaardige wezentje :

Iedereen heeft er al een gezien maar ik vond het verbazingwekkend om te ontdekken wat er in dat minivulkaantje met zes kalkplaatjes leeft. In elke harde, witte pok woont één diertje. Bij eb schuift dat dier een plaatje boven zijn kop om zichzelf te beschermen. Tegen etenstijd schuift hij het luikje weer open en steekt hij zijn pootjes naar boven om voorbijdrijvend eten vast te grijpen – net zo’n grijparm uit een lunapark. O ja, enne… een zeepok heeft in verhouding een gigantische penis. Daarmee bevrucht hij zijn buren, want zelf even binnenwippen zit er voor deze stevig vastgeplakte zeepok natuurlijk niet in.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Dat is dan weer het geweldige aan Sarah Devos, ze vertelt het op zo’n manier dat je het nooit meer vergeet. Ze schrijft zo beeldrijk dat je helemaal mee bent, al laat ik de zeepokken na het lezen van dit stukje toch een beetje links liggen :-).

Nu zeg ik niet meer ‘kwal’, maar ‘oorkwal’ en nee, dat ga ik niet zomaar vergeten, weerom, dankzij Sarah Devos!

Een oorkwal is supersimpel te herkennen: bovenop zie je vier ‘oortjes’. Dat zijn de geslachtsorganen van de kwal. Een oorkwal netelt, maar dat voelen mensen doorgaans niet. Aangespoelde exemplaren kunnen al helemaal geen kwaad meer: je ziet ze de hele zomer.

Sarah Devos, Het Zeeboek

Het Zeeboek is een blijvertje

Dat Zeeboek, dat blijft hier altijd in handbereik liggen. Er is zoveel te ontdekken langs de kust dat het onmogelijk is om het in één keer in je op te nemen. Maar bovenal: met het Zeeboek brengt Sarah Devos de zee altijd wat dichterbij, zoals in de tijden dat ik de zee mis. Ik ben immers veel minder aan zee dan ik zelf wel zou willen.

Sarah Devos is een verhalenvertelster

De kracht van het Zeeboek zit in de schrijfstijl van Sarah Devos. Ze schrijft met kennis en kunde, maar wel op zo’n manier dat het vlot leesbaar is. Het zijn als kleine verhaaltjes, als een gids die je eender wat kan vragen.

Als ik één vrees heb, dan is het dat dit boek zal worden onderschat. Er staat echt héél veel in en het boek is allesbehalve oppervlakkig. Het moet een huzarenwerk geweest zijn om dit boek te schrijven. Hoe schrijf je een boek over zo’n eindeloze wereld zonder encyclopedisch te worden? Zonder te vervallen in lijstjes en feitjes? Hoe blijf je het aantrekkelijk houden? Hoe dan ook, Sarah Devos is er meer dan in geslaagd.

Ik ben al benieuwd naar haar volgende boek!
Sarah Devos schreef ook (mee aan) o.a. Het Bosboek en Zakboek voor het bosbaden.

Praktisch

Sarah Devos, Het Zeeboek is een uitgave van Manteau (2019) en telt 192 blz. Achteraan zit een schitterende poster met de allerlei kustschatten. Het boek is o.a. bij Bol.com te koop voor € 24,99.

Maar voor je doorklikt, denk dan even aan je lokale boekhandelaar die vol liefde boeken inkoopt, je als klant van een extra babbeltje voorziet en je misschien ook andere schatten leert kennen. Daar kan geen onlineverkoper tegenop !

Snapshot diary

Snapshot diary week 41/2018 De zee is altijd goed

Everything ahead of me

Een aantal weken geleden zou ik op vakantie gaan, we hadden immers een extra vrije dag. Ik had er echt naar uitgezien, het eerste weekend van oktober, maar uiteindelijk bleek ik zo ziek te zijn dat er helemaal niets van in huis kwam. Eind goed plan. Einde kamperen 2018. Althans, dat dacht ik. Maar het weer besloot mij te trakteren op een flinke scheut zomer. Zo goed, dat ik het caravannetje achter mijn auto koppelde en richting zee reed. Dat gaat zo snel als in één, twee, drie !

Het gevoel van vrijheid geeft mij dikwijls vleugels. Maar meer nog het geluid van de zee, de wind op mijn gezicht, het zalige fietsen in het Westvlaamse achterland.

Buiten in de zon

De voorbije week was ik dan ook zoveel mogelijk buiten. Zelfs op verkiezingsdag. Van West-Vlaanderen terug naar Vlaams-Brabant, op naar Limburg voor een zalige wandeling met het lief in Bokrijk. (Ook altijd een goed idee).

Fietsen in de zon, ontbijten in de zon. Geef toe, dit is toch gewoonweg zalig ?

Straks wordt het minder zomers – en dat is misschien maar goed ook – maar deze wijsheid onthoud ik zeker: buitenleven geeft mij altijd energie. Altijd !

Snapshot diary

Snapshot diary week #1/2018 hip hip hoera Noord-Nederland !

Noord-Nederland !

Hip hip hoera toen het lief zelf er zelf over begon ! Hij stelde voor dat we in de kerstvakantie opnieuw de valiezen zouden pakken richting het noorden. Want al dat feesten, hij zag ook wel dat dat geen recept voor veel rust is. Al die feesten dat is ook geweldig veel sociaal contact, prima is dat, maar echt veel tijd voor ons twee is er niet. En laten we daar van tijd tot tijd toch ook nood aan hebben.

Julianadorp

Het oost-noorden van Nederland is vrij nieuw voor ons. Pas vorig jaar logeerden we er voor het eerst. Toen brachten we de kerstvakantie door in Egmond aan Zee. Dit jaar trokken we nog iets meer noordelijk, richting ‘kop van Holland’ Den Helder. Zo’n tien jaar geleden namen we daar de veerboot naar Texel, maar dat was midden zomer.

Natuur als eerste en belangrijkste gast

Ons appartement gaf uit op de duinen en net na achter die duinen deed de zee haar ding. Wat een luxe, zo’n 500 meter van het strand ! De Nederlandse kust is niet, zoals in België volgebouwd. België lijkt over één lange ‘zeedijk’ te beschikken. Niet het geval in Nederland waar de natuur de eerste gast is. De eerste én de belangrijkste. Zo mag je niet zomaar de duinen in. Er zijn verharde paden aangelegd en écht de duinen in (zand !) kan zo goed als niet.

Noord-Nederland
Zicht vanuit ons appartement

Ik geef toe dat ik het met gemengde gevoelens aanzie. Enerzijds begrijp ik het wel, duinen als kwetsbaar gebied. Anderzijds ben ik toch blij dat wij – zelfs tijdens de Vierdaagse van de IJzer, werkelijk dwàrs door de duinen mogen wandelen, klauterend in het mulle zand.

Vuurwerk, vuurwerk !

Met de nieuwe regelgeving (enkel vuurwerk een aantal dagen voor oudjaar te koop) had ik gevreesd dat er weinig te zien zou zijn. Vorig jaar lag er zowat overal vuurwerk in de winkels, dit jaar zag ik het wel, maar veel minder dan vorig jaar. Toch werden we om middernacht getrakteerd met een uur lang vuurwerk. De hele horizon vol vuurwerk, zo ver als we konden zien. Werkelijk o v e r a l !  Die traditie halen ze er nog niet zo snel uit denk ik. Dichtbij, veraf, het kon niet op. Ik vond het best feestelijk en genoot er van. Waarschijnlijk zien Nederlanders ons als bangerikken, want het leek wel alsof iederéén vuurwerk afstak. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om mee te doen.

Wandelen en musea

Al een tijdlang heb ik mij voorgenomen om regen geen excuus te laten zijn om buiten te wandelen. Op nieuwjaarsdag wandelden wij dan ook langs Lange Jan, de hoogste gietijzeren vuurtoren van Nederland, of misschien wel van Europa. Regen en wind werden met fierheid en het enthousiasme van 1 januari getrotseerd ! Ik vond het best fijn !
Ook Callantsoog deden we opnieuw aan. Niet langs de kustlijn deze keer, maar in het natuurdomein Zwanenwater.

Verder bezochten we het onvolprezen marinemuseum waar we het meeste onder de indruk waren van de onderzeeboot. Althans het lief, ik had al eens een bezoek gebracht aan zo’n boot in Blankenberge. Ik was net iets meer gefascineerd door de 3-D radar.

Het laatste museum dat we aandeden was een veilingsmuseum. Bootjes vol groenten vaarden één voor één de veilingshal binnen en vervolgens werden de groenten geveild. Niet per opbod (hogerop) maar bij afslag (prijs naar beneden). Een geniaal en efficiënt systeem dat wij allemaal uittestten !

Terug thuis

En toen was de vakantie in Nederland afgelopen. Zalige herinneringen hebben we er aan en het heeft de spreekwoordelijk batterijen zeker opgeladen. Als ritueel afscheid van de vakantie ruimde ik alle kerstspullen op. Prachtige tijd. Dankjewel lief van mij !

Het beste nieuws bij thuiskomst…

.. kwam wel van mijn schoonmoeder die terloops opmerkte dat eind deze maand de dagen een uur (1 uur !) langer licht hebben. Terloops of niet ? Want die schoonmoeder van mij kent me wel. Die donkere winterdagen… het is niets voor mij !

Een fijne werkweek !

Kaat.

Snapshot diary

Snapshot Diary week 44/2017 Scheveningen !

Gesneuvelde tradities in Scheveningen

Naar jaarlijkse traditie trokken we tijdens het herfstverlof opnieuw naar Scheveningen. Voor ons staat Scheveningen gelijk aan rust, ontspanning en samenzijn. Dit jaar braken we trouwens het record van ‘niets doen’. We trokken maar één keer naar Den Haag, bezochten geeneens een museum en sloegen dit jaar zelfs ons ‘jaarlijkse bioscoopbezoek’ over. We hebben zelfs niet één keer buitenshuis gegeten. Huismuizen op een ander dus. We hadden er geen behoefte aan.

Tradities die standhielden

Er werd veel gelezen tijdens deze vakantie en we bezochten tal van boekhandels als alternatief voor de Antwerpse Boekenbeurs. Ik liet me niet verleiden tot een aankoop en wel om twee redenen. De eerste is evident: nog pakken boeken thuis en op de Kindle. Interessante boeken die roepen om gelezen te worden. Tot mijn scha en schande ook een aantal boeken die zo’n driekwart ver gelezen zijn. Die wil ik toch graag gelezen voor 2018.

 

Natuurlijk werd er ook veel gefietst, zij het minder dan vorige jaren. De huisduif was ook in mij héél erg aanwezig. Ik heb er wel een beetje spijt van, want ik heb geweldige herinneringen over aan het fietsen in Scheveningen en Den Haag, zoals je trouwens in dit filmpje van een paar jaar geleden kan zien.
En uiteraard werd er weer gelopen. Mijn voorkeur gaat uit naar het Oostduinpark. Er zijn aparte wegen voor voetgangers en fietsers door de duinen en je kan evengoed kilometers op het strand lopen. Je komt er wel al eens een een hindernis tegen !

Tijd om na te denken – loslaten

Behalve het samenzijn met het lief heb ik bovenal genoten van het simpelweg tijd hebben. Ik kon in deze vakantie even afstappen van die razendsnelle TGV die het leven heet en nadenken, stilstaan. Spijtig genoeg heb ik niet veel geschreven en ik voel dat ik dat nog moet doen, anders gaan alle goede ideeën verloren. Die goede ideeën gingen vooral over loslaten.

Last, it’s also about how to kill the golden goose when the goose is no longer serving you.

Bovenstaand citaat komt uit Tools of Titans van Timothy Ferriss. Het zette me aan het denken. Soms moet je zaken laten gaan die heel veel voor je betekend hebben maar die hun waarde in de loop van de tijd hebben verloren. Dat kunnen materiële zaken zijn, maar evengoed relaties en zelfs idealen. Soms ‘werkt’ het niet meer. Dat loslaten vind ik best moeilijk, maar het vasthouden is evengoed vast blijven zitten in herinnering. Misschien eer ik juist de herinnering door het los te laten. Dat sommige idealen niet meer werken betekent niet dat zij niet heel waardevol geweest zijn.

Terug aan het werk

Eenmaal thuis vond ik al snel de weg naar mijn bureau en ging met frisse moed aan de slag. De batterijen zijn wel degelijk opgeladen !

Fijne week !