Tagarchief: citaten

Gelezen

It doesn’t have to be crazy at work – Jason Fried

What’s App staat lijnrecht tegenover wat ik wil

Onlangs had ik een gesprek (op zondag !) met een collega waarin ik mijn moeilijke verhouding met What’s App besprak. Ik had rond de middag een berichtje gekregen (groeps what’s app -werk); was er verder mee bezig (ik antwoordde) en belandde uiteindelijk bij een collega’ aan de telefoon. Toen zei hij dit:

Het is zondag


“Ja, het is nu zondag. Het is 16.30 uur en je bent al van 12 uur bezig”.

Ik vroeg: hoezo, van 12 uur bezig ?
Welja, het eerste berichtje is van rond 12 uur en nu gaat het er nog over.

Het is zondag“, zei de collega en ik dacht: Ja. Ook voor die collega. Ik bel die zomaar op op zondag. Niet dat dat niet mag. Maar het ging over iets triviaals. Niets dat niet kon wachten tot maandag. Vandaag was het zondag. Dus ja, waarom doen we dat eigenlijk ? What’s app en telefoneren over het werk voor zaken die compleet tijdens de werkuren kunnen gebeuren ?

It doesn’t have to be crazy at work

Ik lees momenteel een boek over hoe gek het op het werk kan zijn en hoe een hele bedrijfscultuur er alles aan doet om het nog gekker te maken. Gelukkig is er ook licht: it doesn’t have te be crazy at work !

Eén van de zaken die er aangehaald wordt, is het belang van ongestoord en met volle focus werken. Dat levert niet alleen het meeste, maar ook het beste resultaat. Dat wordt overigens gesteund door de kennis van de menselijke neurologie.

Evengoed wordt het belang van een frisse geest onderlijnd. Het werk stoppen om 17 uur en weekends om de batterijen op te laden.

Op zoek naar focus

A fractured hour isn’t really an hour—it’s a mess of minutes.

Aldus de auteur de auteur van It doesn’t have to be crazy at work. Ik sta daar helemaal achter en zoek o zo naar focus en ‘flow’ maar die What’s app berichten kunnen soms een volledig uur van concentratie en goed werk om zeep helpen.

Maar je hoeft toch niet te reageren ?

Iedere keer ik begin over de onrust die What’s app (of andere meldingen) mij geven, krijg ik dit als tegenargument. Het klopt helemaal en het helpt mij al een heel stuk verder door meldingen af te zetten. Maar zoals Jason Fried het zo goed zegt is het moeilijk om aan die ‘onmiddellijke vraag’ te weerstaan. Vandaar dat ik dit citaat maar even voor ogen hou:

The person with the question needed something and they got it.

The person with the answer was doing something else and had to stop.

That’s rarely a fair trade.

The problem comes when you make it too easy—and always acceptable—to pose any question as soon as it comes to mind.

Most questions just aren’t that pressing, but the urge to ask the expert immediately is irresistible.

Beste collega, mijn excuses

Taking someone’s time should be a pain in the ass. Taking many people’s time should be so cumbersome that most people won’t even bother to try it unless it’s REALLY IMPORTANT! Meetings should be a last resort, especially big ones.

Door te telefoneren had ik inbreuk gemaakt op de zondag van mijn collega. ‘Het is zondag’ was het eerste wat ik hoorde als reactie. Niet als verzuchting, maar als wijs woord van iemand die meteen ‘to the point’ kwam en mij confronteerde met mijn eigen gedrag.

Ik had net hetzelfde gedaan. Iemands tijd genomen. Iemand uit zijn focus en gedachten gehaald, terwijl het helemaal niet hoefde.

It doesn’t have to be crazy at work. En al helemaal niet op zondag.

It doesn’t have to be crazy at work

Ik leerde al veel uit het boek -dat nog niet eens helemaal uit is, maar ik geef alvast dit mee

Je werk is niet je familie, je product is niet ‘je baby’

Dat een CEO van een bedrijf dit volmondig zegt, vind ik geweldig. Hij ziet de waarde van familie. Voor je familie ga je door het vuur, daar vervagen de grenzen van engagement. Geweldig vindt hij dat. Dit geeft je leven zin en voldoening. Maar je ‘werk’ of je bedrijf is geen familie. Dat is begrensd. Dat is ‘maar’ werk, hoe hoog de kwaliteitseisen ook liggen. Er zijn grenzen en mensen blijven mensen, met nood aan tijd om op adem te komen, te herbronnen, samen te zijn met familie.

Pas op met extra’s

In grote bedrijven wordt dikwijls gegoocheld dat je er alles kan doen in vinden ‘op het werk’. Bedrijven met een fitness, een restaurant, kinderopvang etc.
Jason Fried waarschuwt hiervoor. In zekere zin nemen deze bedrijven je leven over, want daartegenover staat dikwijls dat je langer beschikbaar moet zijn of dat de grenzen tussen je persoonlijke leven en werk heel kwetsbaar worden.

De nood aan een sfeer van vertrouwen: de trustbattery

Slechte communicatie, veel werkstress, het gebrek aan rust om met volle focus je werk te doen, kan leiden tot een lege batterij. Leeg voor het volledige bedrijf:

Ever been in a relationship where you’re endlessly annoyed by every little thing the other person does? In isolation, the irritating things aren’t objectively annoying. But in those cases it’s never really about the little things. There’s something else going on. The same thing can happen at work. Someone says something, or acts in a certain way, and someone else blows up about it. From afar it looks like an overreaction. You can’t figure out what the big deal is. There’s something else going on. The trust battery is dead.

A low trust battery is at the core of many personal disputes at work. It powers stressful encounters and anxious moments. When the battery is drained, everything is wrong, everything is judged harshly. A 10 percent charge equals a 90 percent chance an interaction will go south.

Put je mensen uit en je krijgt dit. Tot mijn spijt herkenbaar.

De grootste les : rust en kalmte

‘Calm’ is een woord dat voortdurend terugkomt in ‘It doesn’t need to be crazy at work’. De grondlijn is deze: zorg dat mensen in een zo groot mogelijke rust met volle focus hun werk kunnen doen. Bezorg ze geen nodeloze stress door nodeloze vergaderingen of onmogelijke deadlines. Om 17 uur laptop dicht betekent: niet meer aan het werk. Punt. Ook thuis niet meer. Idem dito voor het weekend en vakanties.

Als je werkt, werk met volle focus, al je energie de best mogelijke inspanning.
Als je niet werkt, doe dan eender wat (hobby, gezin, vakantie) met volle focus.

Ik denk dat dat zoiets is als mindfullness op het werk. Van CEO tot de jongste werknemer.

Geweldig schoon vind ik dat.

Praktisch

Jason Fried, It doesn’t need to be crazy at work, 240 blz., uitgegeven door Harper Collins.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 12,99.

Gelezen

Gelezen: Meer door minder, maak ruimte om te leven – Joshua Becker

Joshua Becker

Joshua Becker: één van de meest invloedrijke schrijvers over minimalisme

Wie zich maar een beetje verdiept in het minimalisme, kan niet om de naam van Joshua Becker heen. Ooit kom je de naam tegen, of misschien kwam je al terecht op zijn drukbezochte website ‘Becoming Minimalist’. Ik volg Joshua Becker al een hele tijd via zijn website en kan mij bovenal vinden in zijn aanpak. Het gaat om kwaliteit van leven. Becker geeft je geen schuldgevoelens, iets wat mij bij andere minimalisten soms wel overkomt. Er is geen ‘one size fits all’. Centraal staat dat je ruimte maakt in je leven (ondertitel !) zodat je tijd, geld en ruimte hebt om op die manier te leven zoals je dat zelf wil.

Minimalisme

 

Persoonlijk verhaal

Het boek staat vol persoonlijke verhalen en getuigenissen van mensen die zich vragen stelden over het omgaan met spullen. Het minimalisme heeft overal aanhangers, jong en oud. Het consumentisme, dat zo’n beetje de religie van de westerse wereld is, sluipt overal binnen. Het ‘meer en beter’ is een zwaar dogma dat zich evengoed nestelt in immateriële zaken. Méér vakantie, méér doen in minder tijd, méér sociale contacten, méér boeken lezen etc.
Ik probeer er mij zo bewust mogelijk van te zijn, en ook al wil ik helemaal geen tijd steken in ‘Keeping up with the Joneses’, toch merk ik dat ik er zelf niet immuun voor ben. Al die interieurboekjes doen mij soms vergeten dat ik mij écht wel gelukkig in mijn huis voel en wellicht niet eens happy zou zijn in een VT-wonen interieur. Dus ja, zo’n boek helpt wel om even wat helderder te zien. Thanks Joshua !

Hoe meer spullen…

Joshua Becker

Dit zijn zo’n wijsheden waarvan ik denk:  jaja, dat weet ik. Maar als ik aan het opruimen ben en sommige spullen voor de zoveelste keer door mijn handen gaan, dan vraag ik mij soms wel af of ik echt niets beter te doen heb. Beter organiseren of beter opruimen is geen optie. Tenzij de spullen natuurlijk eeuwig en altijd onaangeroerd in een kast staan, wat op zich nog erger is. Dan vergaren ze stof en zijn ze verloren geld.

In het boek citeert Joshua enkele cijfers over de tijd die Britten besteden aan het shoppen voor kleren en schoenen. 45 uur voor het shoppen van schoenen alleen. Dat zijn dus 6 werkdagen. Alleen voor schoenen.

Voordelen van het minimalisme

Joshua Becker somt in het eerste hoofdstuk de voordelen van minimalisme op:

  • Meer tijd en energie
  • Meer geld (waar je toch dromen kan mee verwezenlijken)
  • Meer vrijgevigheid (materieel maar ook in tijd !)
  • Meer vrijheid (het beschikken over meer geld betekent ook meer vrijheid, zoals de vrijheid om voor minder geld te werken)
  • Minder stress (alle bezit geeft stress, al is het maar om te verliezen of te onderhouden)
  • Minder afleiding
  • Milieuvriendelijk
  • Kwalitatief beter bezit (kies liever voor kwaliteit ipv kwantiteit)
  • Meer tevredenheid
  • ….
  • ….

En zo zijn er wel meer voordelen.

Durf te gaan voor wat echt belangrijk is

Keer op keer komt dit refrein terug. Minimalisme maakt je ‘rijker’ om datgene te doen wat je echt wil doen. Ik denk dat dit de aantrekkelijkheid is van minimalisme. Toch is het niet makkelijk om in te gaan tegen een stroom van altijd meer en beter. (Smartphones ! Gadgets !).
De beste motivatie is dan ook om te zien wat het je opbrengen kan. Soms vraagt dat best wat moed in het begin, maar het wordt steeds makkelijker.

Minimalisme

Vorig jaar werd in geconfronteerd met de verkeerde prioriteiten toen we onze volledige benedenverdieping moest worden leeggehaald omdat alles opnieuw geverfd werd. Werkelijk weken had ik nodig om spullen in te pakken, waarvan sommige al jaren niet meer aangeraakt. Onze boekenmuur werd tot 1/3 gereduceerd en nog steeds ben ik onder de indruk van de hoeveelheid dozen die we naar de kringloopwinkel brachten.

Je blik wordt scherper, doelgerichter

Dit boek – zo’n beetje een basiswerk over minimalisme – heeft als grote verdienste dat het je blik scherper maakt. Wat wil ik echt ? Wat doe/koop/bezit/verlang ik allemaal waarvan ik niet eens echt overtuigd ben dat dit mij dichter bij mijn doel brengt ? Ook al brengt minimalisme je geld op, toch is geld niet de motivator. Soms lees ik wel eens blogs waarbij het lijkt alsof het gaat om zo goedkoop mogelijk te leven. Misschien is dit ook een vorm van minimalisme, maar dan stel ik mij de vraag: waarom ? Om meer geld op je rekening te vergaren ? Uit angst ? Bestaat de kans niet dat je dan opnieuw slaaf wordt ? Dat is alvast niet de insteek van het boek. De insteek is, ik zeg het nog maar een keer omdat ik het zo belangrijk vind, levenskwaliteit. Zodat je die dingen kan doen die je na aan het hart liggen. En wie wil dat niet ?

Praktisch

Joshua Becker, Meer door minder, maak ruimte om te leven, 160 blz., Kok 2016
Te koop bij o.a. Bol.com paperback voor €17,50 , ebook voor € 9,99 

 

Gelezen

Gelezen: The Miracle Morning – Hal Elrod

Miracle Morning

Het boek dat een nieuw leven belooft. (En ik geloof het !)

Onmogelijk om te zeggen hoeveel referenties ik al gelezen heb over dit boek. Zoveel lof, dat maakte me eerlijk gezegd wantrouwig. Maar het kwam werkelijk uit alle hoeken, mensen uit verschillende landen, met totaal andere levensvisies, enthousiastelingen van 50, studenten en jonge mensen die hele blogposten wijdden aan het impact van dit boek op hun leven. Niet voor even, maar voor weken, maanden, jaren !

Wat is er zo magisch aan de Miracle Morning ?

In feite niets. Er staat geen enkel inzicht in dat je niet ergens anders al hebt gelezen. Het ‘nieuwe’ zit in het bundelen van enkele krachtige gewoontes in 1 uur en ze vervolgens in je ochtendroutine te zetten. Benieuwd naar deze routine en hoe ze je dag vaart en energie geeft ? Denk dan aan het woord life savers. Want dat is het. Hal Elrod raad je aan om elke morgen een uurtje vroeger op te staan (kan ook op een ander moment, maar je hebt er het meeste profijt van ‘s ochtends) en aan elk van deze 6 gewoontes samen 1 uur te geven.

De S staat voor Silence

Je staat op en je zet je ergens op een rustig plekje en je maakt het bewust stil, je geeft je geest tijd om rust te vinden voor je aan een Hectische dag begint. Rust is hier de key. Hier gaat het dus NIET over :

Mornings, for most of us, are typically pretty hectic and rushed. We’re usually running around trying to get ready for the day, and our minds are often plagued with internal chatter about what we have to do, where we have to go, who we have to see, what we forgot to do, the fact that we’re running late, a recent argument with our significant other or family member.

Maar wat doe je dan tijdens die 5 tot 10 minuten ? Elrod doet in the Miracle Morning enkele suggesties. Zo kan je die minuten gebruiken om te mediteren, om dankbaarheid te oefenen, om diep en rustig te ademen zodat je niet in de valkuil trapt van je dag al heel gejaagd begint.

Als heartrate coherence adept, een concept dat wetenschappelijk op zijn waarde is bewezen, hou ik het hierop. Het is een sterk stressreducerende methode. Ik gebruik daarvoor een app op mijn vivofit, maar er zijn tal van apps te vinden om je hierin te trainen.

Zelf verkies ik een combinatie van rustig ademen, dankbaarbeid en mindset. Die mindset is per definitie positief (anders verknal je je dag sowieso). Soms gebruik ik een mantra. “Alles is goed zoals het is”. Die werkt voor mij behoorlijk goed tegen stress en tegen dat innerlijke stemmetje dat al te snel zegt dat ik niet goed bezig ben !

De A staat voor affirmaties

Naar verluidt zou Mohammed Ali (de bekende bokser) keer op keer tegen zichzelf gezegd hebben ‘I’m the greatest’. En dat zou hij dan uiteindelijk ook geworden zijn. Nu ben ik niet zo’n gelover in ‘je bent wat je denkt’, maar ik moet daar toch een beetje van terugkomen. Ik kan immers wel degelijk verstrikt geraken in mijn gedachten. Ik denk dat veel mensen allerlei innerlijke dialogen hebben (dikwijls niet zo aardig) en moeten toegeven dat dit wel wel degelijk een weerslag heeft op hoe je je voelt en wat je doet. Niemand zal ontkennen dat wie voor een examen vol zelfvertrouwen staat (ik kan het) er beter voor staat dan een ander (even intelligent en even hard gewerkt) die zichzelf maar blijft zeggen ‘Het gaat niet lukken’.

Is dat dan niet hetzelfde als die mantra van daarnet ? Voor mij niet. Die mantra (die ik gebruik, maar je kan evengoed mediteren of louter op je ademhaling letten) geldt in àlle situaties. Bij de affirmaties heb ik al de komende dag voor ogen en stel ik mezelf een doel. Ik doe dat wel met de wijsheid die ik bij de stoïcijnen haalde, een doel dat dus compleet in mijn invloedcirkel ligt. Affirmaties mogen in meervoud. “Ik eet vandaag enkel gezonde hapjes”.Ik vraag bij iedere vraag om engagement tijd om na te denken” ; “Ik wandel minimaal 10 minuten buiten”.  Ik hou ze minimaal een week aan. Zodat ze er goed inzitten.  Als ik het een tijdje vergeet – gebeurt ook wel – dan merk ik het verschil. Ik ben minder krachtdadig.

De V staat voor visualisatie

Ik ben een stresskip, een gigantische stresskip en ik merk dat visualisatie één van de zaken is die mij heel erg helpen in het reduceren van mijn stressniveau én in het behalen van mijn doelen. Dit is voor mij het meest ‘zichtbaar’ in het lopen. Ik heb een haat-liefde verhouding met lopen en ik heb meestal geen zin om aan een training te beginnen. Het helpt mij altijd als ik mij voorstel hoe ik mij na de training voel. Dat beeld heb ik echt voor mij, in vele varianten zelfs ! Of ik denk in beelden aan een vriendin van mij die een goede atlete is. Ik stel mij haar voor naast mij (verklaar me niet gek !) en ga dan toch buiten. Bij lange processen visualiseer ik mij het einddoel. Hoe ik mij zal voelen als het werk af is. Hoe fier en voldaan ik zal zijn (en hoe schaamtevol en onvoldaan als ik zou opgeven).

Most people are limited by visions of their past, replaying previous failures and heartbreaks. Creative Visualization enables you to design the vision that will occupy your mind, ensuring that the greatest pull on you is your future—a compelling, exciting, and limitless future. (Hal Elrod)

Ik heb ook een echt beeld van hoe ik er zou uitzien mocht ik 10 kg minder wegen. Een bééld dus, zonder woorden.

De E staat voor exercise

Dit is de routine waar je mij het minst moet van overtuigen dat het goed is voor een goed begin van de dag, maar anderzijds wel de moeilijkste in praktijk. Niet zozeer omdat ik het niet graag doe, maar wel omdat 10 of 20 minuten minuten wel heel kort zijn. Yoga lijkt mij een heel goede daarvoor, maar dat is totaal mijn ding niet. Lopen, dat lukt niet, met tien minuten. Wandelen zou lukken, maar in praktijk valt dat tegen omdat ik alle voorgaande in pyama doe en als ik eenmaal een badroutine ertussen zet (wassen, kleden) dan is het toch een beetje om zeep. Daarom beperk ik mij tot korte oefeningen zoals planken, jumping jacks, springtouw, mijn geliefde hoela hoep, of krachttraining. Je blijft binnen en 10 minuten is bij deze oefeningen een rendabele arbeid. Onderstaande training  duurt 7 minuten en als ik die al doe, dan zoek ik echt geen extra 3 minuten ! Die push ups lukken me nog altijd niet. Gelukkig zitten er mini-pauzes in !

The benefits of morning exercise are too many to ignore. From waking you up and enhancing your mental clarity, to helping you sustain higher levels of energy throughout the day, exercising soon after rising can improve your life in many ways. (Hal Elrod)

R staat voor reading

Dat is eentje van mijn favorieten ! Ik lees sowieso al graag maar Hal Elrod heeft het hier eerder over inspirerende boeken. Boeken die je motiveren, je energie geven, die je een heldere blik op het leven geven. Sommige mensen doen nogal meewarig over de term ‘zelfhulpboeken’, maar ik vind dat ze wel degelijk hun nut hebben.

I recently heard someone say in a mocking, I’m too cool for this tone, “Uh, yeah, I don’t read ‘self-help’ books,” as if such books were beneath him. Poor guy. I’m not sure if it’s his ego or just lack of awareness, but he’s missing out on the unlimited supply of knowledge, boundless growth and life changing ideas he could gain from some of the most brilliant, successful individuals in the world. Who in their right mind would choose not to do that? Whatever you want for your life, there are countless books on how to get it. Want to become wealthy, rich, a multi-millionaire? There are plenty of books written by those who have achieved the pinnacles of financial success which will teach you how. (Hal Elrod)

Zo heeft het boek ‘prioriteiten’ van Covey een gigantische indruk op mij gemaakt en zijn er heel wat boeken (en ook soms blogs) die mij uitdagen om mijn leven beter en helderder te maken.

S is voor scribing

Hal Elrod zegt zelf dat ‘writing’ beter zou geweest zijn, maar dan kwam hij natuurlijk niet aan het makkelijke letterwoord ‘savers’.

Ik hou al mijn hele leven een dagboek bij. Ik heb ze bijna nog allemaal. Vanaf mijn 12de levensjaar liggen ze nog allemaal netjes in dozen gestapeld. Volgeschreven schriftjes met gedachten en plannen, over wat ik rond mij zag en wat ik er van dacht. Zovele jaren later is dat niet zoveel veranderd. Het gaat nog altijd over wat ik zie en wat ik denk, wat ik plan en wat mijn dromen zijn. Door het schrijven verhelder ik mijn eigen gedachten. Ik zie de evolutie in mijn denken en leer van mijn fouten. Ik zie patronen die ik anders niet zou zien. Zoals ik dit schrijf lijkt het alsof het persé om een soort dagboek om gaan. Maar soms daag ik mezelf uit door lijstjes te verzinnen. ‘Wat maakt mij gelukkig ?“.  ‘Som 5 zaken op die niets kosten en je onmiddellijk doen glimlachen’.Waarom zijn mijn vrienden mijn vrienden ?”. “Wat als nu net gebeurt wat ik het meeste vrees ?”. Deze laatste oefening heeft me al heel veel geholpen. Het is een instant stressreducer.

Miracle Morning: een pleidooi om heel bewust te leven

De rode draad van het boek is tijd maken voor jezelf en wel op zo’n wijze dat je je heel bewust wordt van je leven en wie je bent. Het hele boek is een pleidooi voor bewust leven. Door je aan die routines te houden zet je je waarden en je dromen centraal. De dag is geen toeval meer. Elke dag heeft een missie, je begint met een helder hoofd en een lichaam dat er klaar voor is.

Aanrader !

Misschien denk je: zo’n uur dat is niets voor mij. Maar dan raad ik je toch aan om het boek te lezen en het te implementeren op jouw manier. Hal Elrod heeft zelfs een 6 minuten versie en hij maant je aan om dat die routine zo in te plannen zodat ze bij je leven past. 6 minuten geeft natuurlijk niet het effect van een uur, zelf vind ik het ‘s avonds ook minder effectief (maar wel nog altijd effectief) dan wel ‘s morgens, maar het belangrijkste is dat je tijd maakt voor jezelf en je je blik helder op je leven hebt. Om dat te doen wat jij wil doen, om te zijn wie jij wil zijn.

Praktisch

Ik las het boek in het Engels via Kindle en heb spijt dat ik niet gewoon de paperback heb gekocht in het Nederlands, zodat ik er nu en dan terug kan in bladeren. Via Kindle gaat dat ook, maar dat is toch iets omslachtiger, ik geef toe !

De paperback versie (in het Nederlands) is o.a. te koop bij Bol.com voor € 17,50.
Het boek is zeker ook een prima cadeau voor iedereen !

 

Gelezen

Gelezen: Leven zonder filter – Fleur van Groningen

Leven zonder filter: een persoonlijk verhaal

Na het lezen van Elke Van Hoofs boek over hoogsensiviteit was ik heel benieuwd naar het boek van Fleur van Groningen. De boeken zijn behoorlijk complementair. Vind je bij Van Hoof veel referenties naar onderzoek, feiten en cijfers, dan krijg je bij van Groningen een persoonlijk verhaal.

Van Groningen lijkt zich in dit boek helemaal bloot te geven en dat is (voor de hoogsensitieve lezer) best wel hevig. Misbruik in de kinderjaren, met gezinsleden lid zijn van een sekte, relaties met met wat van Groningen ‘overtreders’ noemt, depressie en een heuse identiteitscrisis. Het zijn hoofdstukken die met felle en strijdbare pen zijn geschreven. De emoties zitten nog zo tussen de bladzijden.

Groter dan een boek over hoogsensiviteit

Nu en dan stelde ik mij de vraag of het boek wel echt over hoogsensitiveit ging. Het boek gaat immers evengoed over het vinden van grenzen, het detecteren van valkuilen en het omgaan met ‘overtreders’.  Dit zijn ervaringen die niet exclusief  zijn voor hoogsensitieve personen. Anderzijds kan je het hoogsensitief zijn niet ‘apart’ zetten. Tenslotte is iemand hoogsensitief in zijn hele wezen en speelt dit in àlles een grote rol.

Op zoek naar zichzelf

Fleur van Groningen neemt je met dit boek mee in haar zoektocht naar zichzelf en een leven waarin ze zichzelf mag zijn en zich goed voelt. Ze zoekt hevig naar verklaringen en verbanden. Kan het dat zij, door haar hoogsensiviteit, mensen aantrekt die haar uiteindelijk geen goed doen ? Hoe komt het dat er zoveel narcistische persoonlijkheden haar leven hebben gekruist en op negatieve manier hebben beïnvloed ? Hoe komt het dat ze soms lang in verkeerde relaties is blijven hangen ? Waarom liepen sommige zaken zo verkeerd ?

“Bij anderen zocht ik onbewust de toelating om mezelf te mogen zijn, om eigenschappen en emoties te mogen hebben die me als kind waren afgeleerd en waarvan de herkomst me nog onbekend was. Die toelating kwam er natuurlijk niet. De mensen naar wie ik opkeek en die daarvan genoten, waren te zeer met zichzelf bezig om zich in mijn noden en onzekerheden te verdiepen, laat staan er rekening mee te houden. (…). Ik zag niet in dat deze mensen mij kleineerden om zichzelf tijdelijk wat groter te voelen”.

Jezelf aanvaarden

Ik kan best begrijpen dat vele mensen zich in het boek herkennen. Het zoeken en stellen van grenzen is een opgave waar iedereen voor staat. Voor wie hoogsensitief is kan het proces moeilijker lopen. In ieder mens schuilt de behoefte zichzelf te  aanvaarden. Wanneer je je ‘anders’ voelt dan anderen kan dit moeilijk zijn.

“Inmiddels heb ik ontdekt dat ik vaak huil omdat ik mijn emoties onbewust veroordeel. Vlak tussen het voelen van een emotie en het huilen in denk ik immers razendsnel: dit mag ik helemaal niet voelen, dit is slecht. Die zelfkritiek doet me dus pijn en dat brengt me veelal aan het huilen, niet de emotie zelf. Het heeft lang geduurd voor ik mijn emoties durfde te accepteren”.

Je eigen handleiding

Maar kan je met dit boek iets aan als je hoogsensitief bent maar een heel ander levensverhaal hebt ? Best wel. Zo onderlijnt van Groningen dat het voor haar belangrijk is om herstelmomenten in te bouwen. Zo weet ze voor zichzelf dat 2 afspraken per week zo wat het maximum zijn, geliefden niet meegerekend. Onbekende mensen zorgen voor veel extra prikkels en de weg naar overprikkeling is snel ingezet.

In haar zoektocht beseft ze heel goed dat het dikwijls balanceren is op een slappe koord. Zo geniet ze van de rust in haar comfortzone en merkt ze terecht op dat er best wel ‘magie’ gebeurt binnen die comfortzone.

“Die zone mag echter niet te klein worden. Want als ik me uit angst voor overprikkeling voortdurend terugtrek in mijn eigen wereldje word ik alsmaar angstiger. En hoe kleiner dat wereldtje, hoe onbekender alles wordt, en hoe meer angst het onbekende oproept.”

Samengevat

In dit boek schrijft Fleur van Groningen ongecensureerd over haar zoektocht naar een leven dat helemaal bij haar hoort. Zelfrespect en gewaardeerd worden om wie ze is, vormt hier de leidraad. Omdat dit zo’n universeel thema is, hoef je helemaal niet hoogsensitief te zijn om iets aan het boek te hebben. Van Groningen nodigt je uit om op zoek te gaan naar wie je écht bent en wat je echt wil.
Er zijn vele ‘uitstappen’ naar andere thema’s. Zo komt het thema hechtingsstijlen behoorlijk aan bod en er wordt ook flink wat geschreven over (het omgaan met) narcistische persoonlijkheden. Het boek is zeer persoonlijk en bij momenten best hevig. Ook in die zin doet van Groningen de titel van haar boek eer aan. Ze windt er geen doekjes om. Zonder filter dus.

Praktisch