Tagarchief: herfst

Herfstwandelingen

5 wandeltips voor in de herfst

Wandeltips voor in de herfst

November heeft enkele extra vrije dagen op de kalender, dé tijd om te genieten van enkele herfstwandelingen.

Ik geef je hierbij 5 wandeltips die zich zo goed als volledig in natuurgebied situeren. Snuif de geuren van de herfst op, loop op een tapijtje van herfstbladen en geniet !

Vlaams-Brabant

Averbode – 8 km – wandelknooppunten

Wandeltips voor in de herfst

Deze wandeling van 8 km loopt doorheen Averbode en Veerle. Je volgt de wandelknooppunten je loopt bijna geheel over onverhard pad in de bossen, langs heide en moerassen. Parkeren is geen probleem. Trakteer jezelf in de cafetaria aan de abdij. Volledige beschrijving van de wandeling met wandelknooppunten vind je hier.

Tervuren – 7 km – wandelknooppunten

Wandeltips voor in de herfst
Denk herfst !

Deze wandeling via wandelknooppunten loopt doorheen het park (gratis toegang) en bos. Je passeert een fijne speeltuin. De volledige omschrijving vind je hier.

Limburg

Wandeltips voor in de herfst

Je waant je compleet weg van de bewoonde wereld. De wandeling loopt geheel en al in het natuurgebied De Teut. De hier voorgestelde wandeling van 10 km is via GPX, maar er zijn verschillende bewegwijzerde wandelingen te vinden, zoals de blauwe wandeling (3,8 km) of de groene wandeling (4,3 km). Bewegwijzerde wandelingen vind je hier.

Antwerpen

Balen, natuurdomein Scheps – 12 km – wandelknooppunten

Wandeltips voor in de herfst
foto’s uit de zomerperiode, maar denk ook hier ‘herfst’ !

Ik blijf ontzettend mooie herinneringen behouden aan deze wandeling. Stilte, rust en bovenal natuur. De volledige beschrijving vind je hier.

Lichtaart – Kasterlee – 10 km – wandelknooppunten

Wandeltips voor in de herfst

Denk vooral bos en wel verschillende soorten bos (loofboombos, naadboombos en tussendoor ook nog heide). Bijna geheel op onverharde paden.
De volledige omschrijving vind je hier.

Snapshot diary

Week 46/2018 Laat ons de bladzijde omslaan

Samengevat: Een week waarin ik mij fysiek niet 100% voelde. Het boek ‘omringd door idioten’ moet ik nog lezen. Ik veronderstel dat het een uitdager is. Wandelen en koekjes bakken om niet toe te geven aan het totale gebrek aan energie. 

Nood aan extra energie

Ik hoorde van een collega die gigantisch veel sport, dat hij in een fysieke dip zat. Maar, zo ging hij verder, dankzij vitamines via de arts, voelde hij zich stukken beter. Ik sport geenszins zoveel, maar het gebrek aan energie is hier evengoed voelbaar. Het gaat allemaal lastiger, al impliceert dat nog beweging. Nee, hier leek het de voorgaande week alsof alles tot stilstand en er geen beweging meer in te krijgen is. Misschien moet ik dus net als die collega, aan de vitamines. Of op zoek naar extra energie.

Wijze raad

Dat een mens niet moet toegeven aan lethargie. Het is verleidelijk. Dan is het werk af, staat er niets dringends meer op die to do list, het lichaam is futloos, dus dan maar naar die zetel op dat bed want het lichaam (en de geest) is moe. Ik heb het vermoeden dat ik met alle gemak 3 maanden aan een stuk kan slapen, maar gelukkig vond ik donderdag de moed om toch nog eens te gaan wandelen en wel op een stuwdam en met (uiteraard) errond een stuwmeer. De zon was van de partij, de hemel knalblauw en ja, er bleek best nog wat energie in mij te zitten. Hoe meer kilometers ik afmaalde, hoe makkelijker het begon te gaan. Misschien was het de zon die mij continu van verse energie voorzag, maar bovenal verdenk ik dat de stilte mij nog het meest energiek maakte. Stilte als energie. Het is iets dat toch behoorlijk goed werkt. Net zoals omgekeerd lawaai zo vermoeit.

Koekjes bakken en verplicht lezen

In datzelfde verzet tegen lethargie bakte ik koekjes en nam ik weer mijn verplicht aantal te lezen bladzijden per dag op. Of liever, percentage, want ik lees op mijn Kindle. Ik moest tegen zondag aan 20% komen en het boek dat ik momenteel lees is niet iets om vlotjes weg te lezen.

Ik lees het in het Engels omdat de Nederlandse versie maar liefst zo’n kleine € 50 kost en via de Kindle $14. (Het rendeert echt wel, goed Engels studeren !).

Ik ben best bang van ‘niets doen’. Evengoed ga ik tekeer tegen de religie van productiviteit en efficiëntie, maar er zijn tijden dat ik echt denk: ik kan mezelf toch maar beter tot het een en ander verplichten. Zoals in tijden als deze dus.

Is het eigen aan november ?

Zal ik ook dit jaar op het eind van de maand gemengde gevoelens hebben over deze maand ? Kruipt de overgang van zomer (via herfst) in het lijf en is het een kwestie van aanpassen ? Of gaat het om het inkorten de dagen, het tekort aan licht ?
Dat ik daar allemaal eens flink wil over nadenken. November een beetje te lijf gaan bij wijze van spreken. Of letterlijk, want dat lijf voelt zich niet echt 100%.

Paddenstoelen herkennen – hulpmiddelen

paddenstoelen

Herfst is hoogfeest voor paddenstoelen !

Wie in dit seizoen op pad gaat in het bos, kan er niet naast kijken. De paddenstoelen steken weelderig en vol trots hun kopje boven. Kopje, jawel, want wat wij te zien krijgen is maar een deel van een veel groter geheel dat onder de grond zit, we zien bij wijze van spreken het kopje van de zwam !

Paddenstoelen, zwammen…. een ingewikkelde familie

Paddenstoelen of zwammen zijn intrigerend. Althans, zo zie ik het. Het zijn geen planten of struiken, geen bloemen. In België zijn er maar liefst 5000 soorten paddenstoelen en  velen van hen veranderen nog eens van uiterlijk gedurende hun korte leven. Niet makkelijk dus om ze te herkennen. Sommige hebben een hoed en een steel, andere lijken op knollen. Sommige vind je juist niet in de herfst, maar enkel in de winter of de lente. Kortom, een ingewikkelde familie !

Welke paddenstoel is dit ?

Het is de vraag die menig wandelaar zich stelt. Je ziet een paddenstoel en je vraagt je af welke het is. Sommige zijn makkelijk te herkennen, zoals de knalrode vliegenzwam, al verkeurt hij wel en is zijn hoedje aanvankelijk een ‘bolletje (zie foto). Ook de tondelzwam is vrij makkelijk te herkennen. Je vindt ‘m vooral op heel verzwakte, in onze ogen dode, bomen. De grote stinkzwam, die we allemaal bij de Latijnse naam kennen als de Phallus impudicus dankzij het ‘lenteliedje’, geeft ook snel prijs. Verder volgen de inktzwam. Een witte steel en een paars (inktachtig) hoedje. Misschien lukt het nog om eekhoorntjesbrood te onderscheiden en misschien wel een zwavelkopjes, die groeien meestal in groep. Maar dan zijn er nog duizenden paddenstoelen over !

Hulpmiddelen bij het determineren van een paddenstoel

Meestal maak ik gebruik van deze kaart :

Via een mail van Staatsbosbeheer (NL) kon ik deze downloaden. Jij kan hier de  paddenstoelen-zoekkaart downloaden.  Ben je ooit in Nederland, dan kan je deze en diverse andere natuurkaarten voor een prikje kopen. Meestal staan ze gewoon in het rek bij de andere ansichtkaarten. In België heb ik ze nog niet gezien.

Nederland heeft Staatsbosbeheer, België heeft dan weer het Agentschap Natuur & Bos. Zij geven knappe determinatietabellen uit. Gelamineerd en al !

Hier zie je het begin van de determinatie.

Aan de 5000 soorten raak je evenwel nog altijd niet, maar je bent sowieso al een heel stuk verder.  Ik vond geen besteladres – ik kocht ze in het bosmuseum  in Tessenderlo –  maar hier kan je een soortgelijke zoekkaart kopen voor 2,25 euro.

Meer weten over paddenstoelen ?

  • De beste en meest realistische kennismaking is je lid maken van de Facebookgroep ‘Paddenstoelen’. Mensen plaatsen daar allerlei foto’s van paddenstoelen en ze worden meestal gedetermineerd. Het hele jaar door is de groep actief, je ziet echt héél veel paddenstoelen passeren.
    Je kan ook zelf een foto plaatsen en vragen of iemand deze paddenstoel (her-)kent.
  • Natuurpunt heeft een pagina over ‘Paddenstoelen herkennen’, minder uitgebreid dan de FB-groep, maar zeker een goed begin. Zo kan je beginnen met het kleur en dan verder determineren.  Hieronder vind je een screenshot.


Nog een tip

Bij de terminatie van een paddenstoel moet je dikwijls onder het hoedje kijken. Je bepaalt dan of het gaatjes zijn of plooien. Het is zonde om de paddenstoel te plukken. Ik neem gewoon een ‘selfie’ van de paddenstoel. Ik leg mijn smartphone onder de hoed en neem vervolgens een zogenaamde selfie. Zo zie ik meteen het er onderaan die hoed uitziet. De foto’s zijn niet zo scherp, maar je toont wel alle respect voor dit wonderlijk stukje natuur. Je kan natuurlijk ook een spiegeltje onder de hoed leggen.

Veel zoekplezier ! 

 

 

 

Week in beelden – snapshot diary – week 42

snapshot diary week 42

Filosoferen en de weg uitstippelen

Deze week stonden er bovenop mijn 3 wekelijkse avonden les, nog 2 extra lestijden te gaan.  Zo gingen het lief en ik naar een eerste filolab : eerst een lezing en vervolgens een film die aansloot bij het filosofische thema ‘wereldbeelden’. De opkomst was veel groter dan verwacht en we zaten een beetje als haringen in een ton. Dat zoveel mensen geïnteresseerd konden zijn in filosofie hadden ze niet verwacht.  De film was het eerste deel uit de Dekalog van Krzysztof Kieslowski. Het (nuchtere) lief wou zich ter plekke voor tal van andere filosofische activiteiten inschrijven. Ik kon mijn oren niet geloven !

Filosofie RechtZaterdag werd ik dan weer verwacht in Hasselt voor een zeer boeiende workshop rond het gebruik van Basecamp. Voor wie het niet kent heel kort : Basecamp is software om wandelingen, fietstochten, MTB-tochten enzovoort uit te stippelen op een gedetailleerde kaart. Omgekeerd kan je via internet (vb. Route You of de GR-routes) allerlei GPX-jes downloaden zodat je een wandeling/rit  ook op je GPS toestel kan installeren en naar eigen zin kan aanpassen.

Het fijne is dat de software zich aanpast aan je profiel. Stel dat je van A naar B wil en je wil tussendoor punten a, b, c, ook aandoen, zal hij rekening houden met je manier van reizen en de tijd die je wil voorzien. Met een racefiets wil je niet over boswegen of 90 % onverhard rijden, terwijl je dat juist wél wil als je een MTB hebt. Of je wil zoveel mogelijk bos als je wandelt. Allemaal mogelijk met Basecamp. Ik kreeg al meteen zin om tijdens de zomervakantie een fietstocht van een aantal dagen uit te stippelen. Basecamp zal me zeker langs de leukste wegen leiden. Avontuur verzekerd !

Mijn werkplek buitenshuis

Sint Albertuscollege Haasrode

Ik heb het geluk in een schitterende omgeving te werken waar de natuur altijd zeer aanwezig is. Wanneer ik ‘de dreef’ binnenrijd dan is er links een klein bos (mét eekhoorns !) en rechts is er een schitterende boomgaard met een heel kudde schapen die mij op een zonnige dag wel eens verwelkomt. Bovendien worden we nog verwend met massa’s groen rondom ons : een heus natuurreservaat en tal van voetbalvelden. Er is zelfs een binnentuin !
Een tijd geleden hadden we zelfs nog een varken dat zich tegoed deed aan wat leerlingen aan eetbaars weggooiden, maar het varken heeft de reglementering spijtig genoeg niet overleefd. Het kende zijn einde in een schoolBBQ, van eervol ontslag gesproken ! veilig naar school

Het schooljaar is anderhalve maand gevorderd en daar ben ik niet ongelukkig om. Het is zoveel fijner als je de leerlingen eenmaal begint te kennen. Het échte contact kan beginnen en ook de echte weg van samen een paar jaar op weg te gaan.  De namen zijn gezichten geworden, de gezichten eigen karakters. Het is boeiend om met jonge mensen te werken, ze durven mijn denken meer dan eens in vraag te stellen. Wat voor mij de evidentie zelve is, is dat niet altijd voor hen.

Voor de jongsten haalden we deze week de fiets van stal, je kan maar beter veilig in groep leren rijden. Want al is onze school gebouwd in een oase van rust en natuur –  ooit behoorden we toe aan een semi-comtemplatieve orde – de weg loopt niet (enkel) over landelijke wegen tussen de velden.

Er is meer dan werken en studeren

herfstIk probeer de balans werk/leven gezond te houden en dat kan alleen door goed te plannen. Alleen maar werken, alleen maar studeren, ik zou het niet volhouden als er ook niet iets totaal anders was.
Ik ben een rotsvaste believer in ‘batterijtjes opladen’ en voor mij is dat sporten en genieten van de natuur. Door de blessure moet ik dat spijtig genoeg met wat anders invullen dan lopen. Ik heb deze week dus ook een aantal korte (max. 6 km) wandelingen gemaakt en genoten van de pracht van de herfst. Wandelen doet ademen, letterlijk en figuurlijk en met wat optimisme zie ik wandelen als ‘traag lopen‘.  Aan iedereen die nood heeft aan een extra energieshot : het is werkelijk hét moment om te genieten van de herfstkleuren in het bos en het vraagt een minimum aan moeite.

Roeselberg

Ik kijk alvast tevreden terug op de voorbije week en wens allen een schitterende nieuwe werkweek toe !

 

Geen reactieknop te zien ? 
Kijk eens onder de titel.