Tagarchief: roman

Grand Hotel Europa

Grand Hotel – Ilja Leonard Pfeijffer

Een groot schrijver, ja. Maar toch kon het boek Grand Hotel Europa mij niet bekoren. Ik vond het neerbuigend en hoogdravend. Het thema massatoerisme zet aan het denken, maar dan lees ik liever een boek van een socioloog of een filosoof.
Toch staat Grand Hotel Europa overal in de TOP 5 van meest gekochte boeken. Ik vraag me af wat de aantrekkingskracht van het boek is en hoor het dan ook graag.

Kaderverhaal

De auteur logeert lange tijd in Grand Hotel Europa in de hoop het één en ander te verwerken. Er zijn flash-backs, ontmoetingen in het hotel, beschrijvingen van trips naar grote steden. Dat had ik hiervoor ook al geschreven. Maar dat is slechts het kaderverhaal, het geraamte dat hij gebruikt om enkele grote thema’s aan te raken.

Ik moest orde scheppen in de herinneringen die mij als een zwerm woedende bijen hadden opgejaagd en verhinderden dat ik helder kon denken.

Massatoerisme en migratie

Dat zijn de hoofdthema’s van Grand Hotel Europa. De titel op zich spreekt al boekdelen. Europa als een continent dat één groot museum wordt waar mensen naar het verleden kijken. Volgens Ilja Leonard Pfeijffer ligt de toekomst niet in Europa. Europa is voorbijgestreefd, ingeslapen.

De identiteit van Europa lijkt in het verleden te liggen. Of: het verleden is de identiteit van Europa.

Filosoferen

Er wordt veel gefilosofeerd in Grand Hotel Europa en soms wist ik niet meer wat ika an het lezen was. Een roman? Een boek filosofie?

U bent ongetwijfeld bekend met de wijze waarop de gezaghebbende veelweter George Steiner de idee van Europa heeft getracht te omschrijven. Hij definieert de eigenheid van het continent aan de hand van vijf onderscheidende kenmerken. Het eerste is, interessant genoeg, de alomtegenwoordigheid van cafés, die hij, beschaafd als hij is, niet zozeer beschouwt als drenkplaatsen van de hopelozen waar zure vergetelheid wordt geschonken in een bodemloos glas, als wel als ontmoetingsplaatsen waar de intelligentsia samenzweert, schrijft en debatteert, en waar de bepalende filosofieën zijn ontstaan, alsmede de toonaangevende artistieke stromingen en de ideologische en esthetische revoluties.’ ‘Het doet mij deugd,’ zei ik, ‘dat ik het frequente cafébezoek uit mijn verleden op gezag van niemand minder dan Steiner kan verdedigen als een uiting van een militant pro-Europese houding.’ ‘U merkt dat Europa voor Steiner pas in de negentiende eeuw begint. De presocratische, platoonse en aristotelische filosofieën, de stoa en het epicurisme, het neoplatonisme, de erfenis van de kerkvaders, de mystiek en hoofse ethiek, de renaissance, de verlichting en de romantiek zijn allemaal niet in het café ontstaan, evenmin als het classicisme, het hellenisme, de romaanse stijl, de gotiek, de barok en het neoclassicisme. Steiners ijkpunt is het burgerlijke Europa, waarvan hij zelf een exponent is. Hij ziet de boulevards van Parijs en Wenen voor zich als hij aan Europa denkt, niet de agora van Athene of de machtige vorstenhoven.

Daar moet je natuurlijk van houden, alleen vond ik het voor een roman allemaal nogal hoogdravend. Ik begrijp het wel, hij wil in romanvorm schrijven over Europa. Als classicus laveert hij tussen de oude filosofen zoals wij doorheen de alledaagse files. Maar toch. Liever niet.

Hoogdravend en donker

Ik denk dat dit wel verklaart waarom ik het boek echt niet goed vond. Soms vond ik het nogal uit de hoogte en inconsequent, bijzonder donker ook – je wordt er echt niet vrolijk van. Allerlei problemen worden aangekaard en na zo’n dikke 500 bladzijden Grand Hotel Europa kon ik niet anders dan zuchten.

En ja, soms vond ik het erover en neerbuigend. Want die mensen (in onderstaand citaat), dat zijn natuurlijk de niet-intellectuelen. Dat zijn de mensen zoals u en ik. Die er volgens hem toch weinig van begrijpen.

Mensen die zich erop laten voorstaan dat ze graag veel en ver reizen, zijn hedonistische escapisten. Ze zijn op de vlucht voor zichzelf, hoewel ze altijd zullen zeggen dat reizen hen met henzelf confronteert.

Waarom scoort dit boek zo hoog?

Grand Hotel Europa

Toen ik deze weken kerstcadeau’s kocht, zag ik dat Grand Hotel Europa overal in de Top 5 stond. Geen twijfel dat dit een geweldig schrijver is. Maar ik heb toch ook de indruk dat het een beetje een ‘moeten’ is om dit boek goed te vinden, anders begrijp je het niet, en behoor je niet tot de elite.

Dus mocht je oprecht vinden dat dit boek zo hoog in de boekencharts staat, laat het me aub weten.

Alternatief: het ware leven is elders

Het ware leven is elders

Geef mij dan maar het boek van Ruud Welden: Het ware leven is anders, Filosofie van het reizen.
De ideeën uit Grand Hotel Europa zijn deels de ideeën die ook hier verwoord staan. Wil je dus lezen over massatoerisme, dan zit je hier ook wel goed.

Ilja Leonard Pfeijffer, Grand Hotel Europa (2018) telt 552 bladzijden en is uitgegeven door de Arbeiderspers. Het is te koop bij o.a. Bol.com voor € 26,99 (paperback).

Gelezen: The Dutch House -Ann Patchett

The Dutch House vertelt het verhaal van Maeve en Danny, broer en zus die opgroeien in weelde opgroeien in The Dutch House tot hun vader overlijdt en zij door hun stiefmoeder het huis worden uitgezet. De band tussen hen en het huis is sterk. 50 jaar lang volgen we hen leven, waarbij ze om de zoveel tijd de auto tegenover het huis parkeren als om te kijken naar hun verleden of wat hun leven had kunnen zijn.
Een boek over de band tussen een broer en zus, doorzetting en bijzonder veel liefde.

Verliefd op de cover van The Dutch House

Het mag dan een waarheid als een koe zijn dat je een boek niet mag beoordelen op z’n cover, toen ik déze cover zag was ik toch op z’n minst geïntrigeerd. Daarbij kwam dat ik dringend nood had aan boek waarin ik me volledig kon verliezen. The Dutch House staat nummer 4 in de Amazon Charts én kreeg lovende recensies. Bovendien kost het via de Kindlestore $9,11, wat omgerekend 8 euro is. Geen risico’s hier ! Ik gooide me dus zomaar in een boek dat me drie dagen lang in de ban zou houden.

Saga van Maeve en Danny, broer en zus

Het verhaal gaat over het leven van Maeve en Danny. Als kind groeien ze, net na wereldoorlog I, op in historisch pand dat door een brute pech door de vorige Dutch eigenaars in allerijl verlaten is. Toen beide kinderen nog jong waren verliet hun moeder hen waardoor de zorg voor de kinderen voornamelijk neerkwam op het personeel dat in het huis werkte.

Alles gaat goed tot de vader met een jongere vrouw hertrouwt. Het blijkt al snel dat ze weinig op heeft met Maeve en Danny, maar broer en zus houden er de moed in en verwelkomen de 2 kinderen van Andrea met open armen.

De dood van Cyril – afscheid van The Dutch House

Alles gaat zo goed en kwaad als het kan tot het noodlot Danny en Maeve treft wanneer hun vader sterft. Maeve zit ondertussen al op kamers, Danny loopt zijn laatste jaren middelbare school. De dood van hun vader is niet alleen een sterk emotioneel verlies, maar ook het verlies van een thuis. Andrea erft alles en beslist dat Danny en Maeve niet meer welkom zijn in The Dutch House, net zomin als het personeel dat er werkte.

Maeve en Danny zijn nu op zichzelf aangewezen. Van rijkelui kinderen naar jongvolwassenen die zichzelf staande moeten houden in de wereld, wat ze overigens schitterend doen. Toch blijven er vragen: waarom liet hun moeder hen in de steek? Wat is er toch met dat huis waar Andrea zo aan gehecht is? Jaren later, zelfs wanneer er al eigen kinderen zijn, parkeren broer en zus zich aan de overkant van het huis om te mijmeren over hun jaren in de Dutch House. Contact met Andrea is er niet meer.

5 decennia

Het verhaal loopt over 5 decennia, het volgt het leven van Maeve en Danny, over de invloed die The Dutch House op hen had, de worsteling met het vertrek van hun moeder. Waarom is hun moeder ooit vertrokken? Zie ze haar ooit weer ? Leeft ze überhaupt nog?

Oordeel

Ik begrijp dat vele mensen in de ban zijn van dit boek. Maeve en Danny veroveren al snel je hart, omwille van hun liefde voor elkaar en de manier waarop ze zich sterk in het leven opstellen. Het boek is al bij al een sober boek, er zijn geen onverwachte plotwendingen of intriges. Het blijft dicht bij de realiteit: dat het leven soms rare wendingen neemt en je er dan, clichégewijs, maar het beste moet van maken. Dit is precies wat Maeve en Danny doen, ondanks tegenslag kiezen ze elke hun eigen pad, maar altijd gesteund door de andere. Ik las het boek in 3 dagen uit, wat altijd een goed teken is.

Praktisch

Ann Patchett, The Dutch House telt 352 bladzijden is als paperback verkrijgbaar bij o.a. Bol.com voor € 16,99, evenals als ebook voor €15,96 . Ik kocht hetin de Kindlestore voor $ 9,11. Het boek is uitgegeven (2019) door o.a. Bloomsburry U.K.
Het loont om prijzen te vergelijken.

Summerreading: Een ongewoon huwelijk – Taraya Jones

Een ongewoon huwelijk

Geleid door puur toeval

Ik laat mij voor mijn Summerreading compleet verrassen. Zo kwam ik dit boek tegen in een lijstje van Ophra’s favorieten. Totaal geen idee of dit maar enigzins een kwaliteiteslabel is, maar ik dacht: ik laat me gewoon verrassen. Verrast werd ik en niet een beetje. Ik las “Een ongewoon huwelijk” in het Engels, maar ik zie dat het vrij (en goedkoop) verkrijgbaar is in het Nederlands.

Zou je op mij blijven wachten? Jaren lang?

Ik begin met wat ik las in de epiloog. Daarin vertelt Tayari Jones wat de concrete aanleiding van het boek was. Ze hoorde een koppel in een gesprek over trouw. Stel dat één van de twee weg was, op militaire missie, of in gevangenschap, zou je dan jarenlang op mij wachten? Tayari wist meteen dat er een heel boek in deze anekdote zat, maar ze er verbond er meteen grote thema’s waarover ik nog maar weinig gelezen heb. Vandaar trouwens de blije verrassing. Het werd inderdaad een verhaal over een ongewoon huwelijk.

White privilige

Tayra is een zwart auteur en het thema ‘als zwarte burger in Amerika leven‘, gaat haar – understatement – heel erg ter harte. Uit statistieken alom blijkt dat zwarten véél meer kansen hebben om (onschuldig) veroordeeld te worden en zitten allerlei vooroorden en white priviliges zo vanzelfsprekend in de maatschappij dat ze nog nauwelijks worden opgemerkt. Als blanke vrouw sta ik er weinig bij stil, al heb ik het ooit aan de lijve ervaren toen ik met gemak in en uit de Palestijnse gebieden kon reizen en Palestijnen niet. Maar echte confrontaties heb ik verder nog niet meegemaakt. Ik leef immers voornamelijk onder blanken.

Een boek over relaties

Het boek handelt niet expliciet over bovenstaande thema, maar het is wel overal aanwezig. Celestial en Roy zijn beiden jong, net getrouwd en het leven lacht hen toe. Ze zijn ambitieus hebben alles om het te maken. Tot Roy wordt opgepakt omdat een vrouw (blank? zwart? De auteur laat het in het midden) hem aanwees als de dader van een verkrachting. Roy wordt, ondanks zijn onschuld, opgesloten in de gevangenis en zal er zo’n 12 jaar moeten blijven.

Houd liefde op afstand staande?

Dat is de grote vraag. Wat is dit ongewoon huwelijk? Via brieven en flashbacks komt de lezer meer te weten over het leven van Roy en Celestial. Uitzonderijk is het niet, dat leven, en dat maakt het misschien net zo bijzonder: want hoe komt een mens die netjes binnen de lijntjes kleurt en een allemans leven leidt, in de gevangenis ? Wrong place, wrong time. Meer uitleg is er niet. Dat en de statistieken die tegen je zijn als je zwart bent.

Diepmenselijk

Ik vond het boek diepmenselijk. Ook al ben ik niet zwart, woon ik niet in de Verenigde Staten, ik kon mij heel goed in de personages inleven, in hun twijfels en vragen, hun hoop en wanhoop. Het thema – houd liefde op afstand staande ? – is immers een universeel thema. Kan je blijven van iemand houden als je die andere weinig ziet en een compleet ander leven leidt, terwijl je net de rest van je leven met hem haar wou samenbrengen?

Nederlandse cover

Op de Nederlandse cover van Een ongewoon huwelijk staat : Een verhaal over onvoorwaardelijke liefde”. Ik vrees dat veel lezers hiermee op het verkeerde been zullen worden gezet. Alsof ze het antwoord al weten. Maar liefde is zelden eenvoudig en dat blijkt ook uit dit boek. Liefde neemt dikwijs de maat van de tijd aan, daarom niet minder intens of oprecht.

Alom geprezen

Humo gaf Een ongewoon huwelijk 4,5 sterren (op 5). Ik denk dat dit terecht en verdiend is. Humo is overigens niet de enige die zo lovend is.
Ik las dit boek in mijn project ‘summerreading’ en ‘ik laat me verrassen’, maar verder is het toch een buitenbeentje in de Summerreading. Het is geen licht of spannend boek, maar ook weer niet zwaar. Het gaat soms wel in je kleren zitten, in tegenstelling tot de meer spannende en lichte boeken die ik de rest van deze zomer las.

Ik genoot er evenwel van en ben blij dat ik het gelezen heb. Het loont (soms) om je door het toeval te laten leiden.

Praktisch

Tayari Jones, Een ongewoon huwelijk, uitgegeven door Harper Collins, 352 blz., te koop bij Bol.com voor € 19,99 (paperback) of € 13,99 (ebook). Ik las de Kindle Editie in het Engels. ($ 9,49)

Gelezen

Gelezen: Een verrassende stap – Robyn Carr

Wie zoekt naar een boek om bij weg te dromen en even verlost te zijn van alle stress en spanning van de dag, zit goed met dit boek van Robyn Carr !

Onderschat

Ik heb de kracht van Robyn Carr eerlijk gezegd onderschat. De manier waarop “Robin Carr” gedrukt is op de kaft  deed me denken aan de Konsalikboeken die onze buurvrouw had toen ik nog een kind was. Ik was echter – online – verkocht door de grote lijn van het boek. Het speelde zich af op een camping die op een kruispunt van verschillende trails lag. Dat was voor mij genoeg om het een kans te geven. Wandelen, kamperen én lezen in één ervaring.
Het (fysieke) boek stemde mij meteen wel vrolijk, want zie eens hoe mooi dat uitgegeven is !

Het was al een plezier om het boek in handen te hebben.

Wegdromen

Op de achterflap staat dat Robyn Carr bekend is van de wegdroomserie ‘Virgin River’. Ik kende Robynn Carr niet, maar ‘wegdromen’ is wel de allerbeste omschrijving voor wat dit boek te bieden heeft. Ik moest dikwijls denken aan de vele vriendinnen die houden van Grey’s Anatomy. Dat is geen verfilming van Shakespeare maar toch boeit het en doet het dromen. Er is herkenning maar ook een beetje spanning en onvoorspelbaarheid. Allemaal netjes gedoseerd zodat je toch maar blijft kijken. Verder heeft het boek weinig met de serie gemeen. Of het moest al zijn dat Maggie neurochirurge is. Daar eindigt de vergelijking wel.

Geen Tom Lanoye

Dat gevoel had ik bij het lezen van Robyn Carr, het hele genre is voor mij nieuw, maar wat een ontdekking ! Nee, het is geen Tom Lanoye. Nee, het is geen literatuur die binnen honderd jaar nog geciteerd zal worden. Maar Robyn Carr zorgde er wel voor dat ik tijdens mijn werkpauze al mijmerde over Sullivan’s Crossing en ik mij afvroeg hoe het met Sully en Maggie ging. ‘s Avonds ruilde ik met veel gemak de televisie voor Robyn Carr, ik werd helemaal ondergedompeld in het verhaal zonder dat ik mijn hersenen moest pijnigen. Samengevat: pure ontspanning. En laat ik daar soms heel erg veel nood aan hebben !

Het verhaal

De grote lijnen van het verhaal zijn zo klaar om verfilmd te worden. Een neurochirurge heeft het even gehad met haar praktijk en besluit er een paar weken tussenuit te trekken. Ze logeert hiervoor bij haar vader die een camping uitbaat. Deze setting alleen al biedt tal van verhaallijnen. Kampeerders van allerlei allooi, een verhuis van de stad naar het dorp, noodgevallen en twijfelen over hoe dat leven verder moet.
Natuurlijk verloopt haar verblijf alles behalve rimpelloos. Maar zwaar wordt het nooit. Spannend zo nu en dan, maar nooit zwaar.

Samengevat

Ik heb heel erg van dit boek genoten. Wie mij een beetje volgt wat boeken betreft zal merken dat dit een totaal ander genre is. Maar ik leerde hier dat een boek dat je gewoon compleet laat wegdromen en geweldige ontspanning biedt, echt wel wat waard is. Het is een feel good boek, en wie heeft kan dat bij tijden niet gebruiken ?

Praktisch

Robyn Carr, Een verrassende stap, Harper Collins, 384 blz. te koop bij o.a. Bol.com voor € 17,95.