1000 vragen

10 000 vragen #109 Ben je wel eens teleurgesteld in mensen ?

teleurgesteld

Niet zou gauw teleurgesteld – of toch ?

Ik prijs mezelf gelukkig, ik ben niet snel teleurgesteld in mensen. Het lief is het daar niet mee eens, volgens hem ben ik wel degelijk soms diep teleurgesteld in mensen, maar zoek ik onmiddellijk naar waar ik in de fout ben gegaan.  Ik vrees dat hij gelijk heeft. Bovendien heb ik niet eens zo’n grote verwachtingen. Toch gebeurt het dat mensen mij teleurstellen. Diep teleurstellen. Zo diep dat ik denk dat ze meteen ook zichzelf teleurstellen.

Gebrek aan daadkracht

Wanneer ik even over het muurtje van mijn vrienden en familie kijk dan merk ik dat ik ongelooflijk teleurgesteld kan zijn (en ben) in een gebrek aan daadkracht. Wanneer mensen onrechtvaardig behandeld worden en diegene die werkelijk iets kan aan doen doet niets, dan gaat dat toch in mijn kleren zitten. Zeker wanneer ik wéét dat het onrecht ziet. Maar er gebeurt niets. Omdat de confrontatie te moeilijk is. Omdat de nek moet worden uitgestoken. Daar heb ik het best wel moeilijk mee.

Politici

Politici blijven mij teleurstellen. Dat vind ik zelf behoorlijk erg, want een gemeenschap kan niet zonder politici en die politici zouden het vertrouwen van mensen moeten hebben. Misschien niet allemaal, maar er zou toch een groep/partij moeten zijn die je vertrouwt. Vroeger zag ik in politici harde werkers en idealisten. Nu zie ik nog altijd het harde werk (dat vertrouwen heb ik toch nog wel, voor heel wat), maar idealisme is ver te zoeken. Dat ik in mijn persoonlijke leven politici van dichtbij leerde kennen (op alle niveaus) deed er al helemaal geen goed aan. Hoe langer in de politiek, hoe minder voeling ze leken te hebben met de gewone mens, met een modaal inkomen. Wat mij het meeste  is het hele verhaal trof, was dat zij dit normaal vonden. Zij hadden (hebben) kennis en macht en daar is veel mee te bereiken.

Toch meen ik niet dat politici van slechte aard zijn of dat ze opzettelijk dingen doen die de gemeenschap niet dienen. Alleen is de toren waarin ze leven dikwijls zo hoog geworden en leven ze al een heel leven in defensief, dat er nog weinig zelfreflectie is.
Ik hoop nog altijd op een man of vrouw uit de politiek die mijn ongelijk bewijst. Echt ! Ik wil niet anders !

Ik prijs mezelf gelukkig

Maar wat mijn persoonlijke leven betreft, het valt heel goed mee. Ik heb geen ervaringen met verraad of bedrog. Mensen hebben mij nog nooit grote leugens verteld of opzettelijk op het verkeerde been gezet. Ik prijs mezelf dus heel gelukkig ! Laat het aub zo blijven !

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Wandeltip

Wandeltip: Tervuren- park en omgeving – 7 km

wandelen Tervuren

Wandelen in Tervuren: iedereen gelukkig !

Deze wandeling zal zeker iedereen bekoren ! Ik som meteen alle voordelen op:

  • parking bij de beginplaats
  • compleet op onverharde wegen
  • in een prachtig verzorgd park
  • maar evengoed in het bos
  • met drankgelegenheid
  • openbaar toilet
  • behoorlijk avontuurlijke speeltuin
  • fitometer voor wie nog teveel energie heeft
  • makkelijk in te korten of juist uit te breiden
  • te combineren met een bezoek aan het Afrikamuseum
    (Opgelet: gesloten tot eind 2018).
  • waterpartijen, zowel als in ‘fonteinen’ als in meertjes, bijgevolg ook watervogels
  • grasvelden waar je gerust kan luieren of je picknick kan opeten

Geef toe, wat wil je nog meer ?

Praktisch

Ik parkeerde mijn auto vlak voor het Afrikamuseum. Dat ging zonder problemen, maar ik kan mij voorstellen dat het na de opening moeilijker zal zijn. Hoe dan ook, er is parking genoeg voorzien en deze zomer hoef je je dus nog geen zorgen te maken.

Vervolgens wandelde ik hoofdzakelijk via de wandelknooppunten.
Ik liep het park in via het Museum (poortje staat open) en bevond me tussen wandelknooppunt 42 en 4. Je vindt onmiddellijk bordjes, dus volgde ik het bordje naar wandelknooppunt 4. Wanneer je aan punt 4 bent, ben je in de buurt van de Openbare Bibliotheek (gratis toilet) waar zich ook een Bureau voor Toerisme bevindt. Tegenover de bibliotheek (maar met een gebouw tussen, maar toch voor het oog onmiddellijk zichtbaar) ligt een redelijke speeltuin.

Wandeling Tervuren speeltuin

Mocht je niet goed weten waar de bib is, dan is deze (opvallende) hond zeker een goed referentiepunt !

Wandeling Tervuren bibliotheek

Dichtbij zijn enkele terrasjes mocht je dorst hebben.

Op naar kazerne Panquin en het bos

Je gaat nu naar knooppunt 41 en passeert kazerne Panquin. Vergeet niet van tegenover de kazerne even het kleine boskerkje te bezoeken.

wandelen Tervuren Kazerne

De vele klaprozen in hout verwijzen naar de Eerste Wereldoorlog.

Je weg gaat nu langzaam het bos in. Daar vind je enkele oefeningen van de fitometer, mocht je er zin in hebben. Alle oefeningen hebben verschillende niveau’s, dus je kan er vast eentje proberen. Je wandelt lange tijd langs water. Je vindt er zonder problemen prachtige watervogels en dansende libellen.

Wandelen Tervuren op het water

Weer helemaal in het park

Het laatste stuk gaat opnieuw via het park. Je passeert er het Spaanse Huis, met een gezellig terras (midden in het park).  Volg je enkel de knooppunten, dan ben je al behoorlijk dicht bij het startpunt. Volg je de gpx-versie, dan passeer je nog de internationale scholen. Best interessant ! Zo was ik heel erg onder de indruk van de security rond de Britisch School. Ik liep ook zo nog eventjes in de (oudere) villawijk.

Praktisch

  • Parking : vlak voor het museum (Leuvense Steenweg 13, Tervuren). Er is makkelijk parking te vinden in de buurt.
  • Afstand: 7 km
  • Knooppunten : 4 – 41 – 42 – 4
    Zie de website van de wandelknooppunten als je wil uitbreiden.  Kies regio Zuid-Dijleland
  • Een GPX kan je hier vinden

 

Veel plezier !

 

Melissa Hemsley – Dat ik er echt happy van word !

Melissa Hemsley Eat Happy
Zoek de verschillen ! Links de foto uit het boek, rechts mijn versie.

Melissa Hemsley maakt mij gelukkig

Als ik over iets faalangst heb in mijn leven, dan is het wel met koken. Iedereen, werkelijk ie-der-één lijkt veel beter en met gemak beter met eten te kunnen omgaan dan ik. Het helpt echt niet dat het lief een natuurtalent is, iets wat ronduit verlammend werkt. Als ik al echt iets op tafel wil zetten voel ik zoveel stress dan het bijna per definitie fout loopt. Het brandt aan, het is niet gaar, het duurt een uur langer dan ik dacht. You name it ! 

Gezien het lief voorlopig niet meer elke dag kookt, ben ik genoodzaakt om voor het eigen potje te zorgen. Tegelijkertijd wil ik toch een beetje indruk maken. Dat geef ik gewoon toe. Ik wil bouwen aan meer zelfvertrouwen en laten zien dat ik toch ook iets kan. Dat het niet persé aangebakken moet zijn. Meer nog: dat de bistroman (hier in de buurt) niet lachend moet zeggen, ‘oei, Kaat gekookt ?’. Want dat gebeurde wel. Dat wij uit pure ellende dan toch maar uit gingen eten.

Easy Peasy, die Eat Happy van Melissa Hemsley

Een goed kookboek is voor mij dus van groot belang. Makkelijk, geen ingrediënten die ik niet ken (laat staan niet in de winkel vind) en liefst ook niet al te lang in de keuken. Ik doe er sowieso al langer over dan een normaal mens. Mellisa Messley to the rescue !

“Eat Happy” dekt trouwens de lading, want op één of andere manier is het eten ook altijd kleurrijk en een feest voor het oog.

Watermeloen, feta en gegrilde avocado met olijvendressing

Bovenaan links zie je de foto uit het boek, rechts mijn ‘creatie’. Er zijn verschillen !

Voor de salade

  • avocado (gegrild)
  • tomaten
  • watermeloen
  • feta
  • muntblaadjes

dressing

  • 150 gr. ontpitte olijven
  • knooflok (1 teentje)
  • olijfolie (7 eetlepels)
  • 4 eetlepels appelciderazijn
  • 2 theelepels honing of ahornsiroop
  • zout en peper

Hoe gemakkelijk kan het zijn ?

Het eerste dresseer je gewoon op je bord. Voor de dressing stop je gewoon alles in een blender en hup, daar is je dressing.

Ik had het in minder dan een half uurtje klaar.

bijgerecht tot hoofdgerecht maken

Deze salade staat onder ‘bijgerecht’, maar ik maakte er – door de restjes in de frigo – een hoofdgerecht van. Ik deed er nog twee handen vol rucola bij en een BBQ-worst die de dag geen klant had gevonden. Die sneed ik in stukjes. Verder nog een kommentje couscous (met munt) en hup, daar had ik mijn hoofdmaaltijd !

Zalig ook bij BBQ- daar imponeer je toch een beetje mee !

Fier gelijk een gieter. Niets aangebrand !

Praktisch

Melissa Hemsley

Naar verluidt is Melissa Hemsley behoorlijk beroemd, maar ik ben dan ook een newbe wat koken betreft.

Eat Happy , Feel Good gerechten in 30 minuten is uitgegeven bij Fontaine uitgevers, telt 285 pagina’s en alleen al de foto’s maken je gelukkig.

Te koop bij o.a. Bol.com voor € 29,95.

Prima cadeau  voor een gastheer of gastvrouw !

 

 

 

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #27/2018 Kamperen in Dordrecht Zuid-Holland

Dordrecht
Op de foto: Kinderdijk, puzzelen op de camping, wandelen in de Antwerpse Kempen (terug thuis), ons geliefde mobile huisje (Dordrecht), afdeling oncologie en daaronder suppen in de Biesbosch.

Helemaal relaxed in het prachtige Zuid-Holland

Na familiefeest en file richting Antwerpen, arriveerden we zondagavond, net op tijd op de camping in Dordrecht. Gelukkig is het lang licht, zodat alles nog netjes geïnstalleerd kon worden. Een kleine maar rustige camping. Zoals dikwijls in Nederland: overal water. Tussen de huizen door, brugjes voor de fietsers, het leek een beetje op Venetië, al was het dan wel gewoon nieuwbouw en voor de Nederlanders o zo gewoon dat het toeristisch van weinig belang leek.

Campinglife

caravan tabtrailer

De eerste twee dagen vlogen we al te overmoedig uit de startblokken. We bezochten het historisch centrum van Dordrecht (5 km – fiets) maar dat was eigenlijk te zwaar. De warmte maakte het er trouwens niet echt makkelijker op. Op dinsdag waren we al iets wijzer. In plaats van de de fiets naar Kinderdijk te rijden, gingen we er met de auto naartoe. Ik wou het persé aan Hugo laten zien, maar het was er ’s morgens al zo druk dat het in niets leek op mijn herinnering van een aantal jaren geleden. Toen reed ik er kilometers met de fiets en was ik ver weg van de (Aziatische) toeristen.  Woensdag werd de prijs voor al die inspanning toch wel wat betaald. We leren bij.

’s Avonds werden de tafels van verschillende kampeerders bijeen geschoven en we genoten van een heerlijke BBQ. Drie nationaliteiten: Nederlanders, Britten en wij als Belgen. Zo ontspannend ! Tegen een uur of elf lagen we trouwens netjes in bed, afwas en al gedaan.

Voetbalgekte

Voetbalgekte, op de camping in Nederland, maar evengoed op de dienst oncologie !

Deze week genoten we ook heerlijk van de zeges van de Rode Duivels. De Nederlanders waren zo attent om niet al te luid te juichen bij een goal van de Belgen. Wij kregen de beelden immers met 2 minuten vertraging binnen en dat zou natuurlijk alle pret bedorven hebben. Voor de rest supporterden ze evengoed voor België. Met vol enthousiasme !

Warmte en heimwee

Donderdagavond waren we net op tijd thuis om het bed in te duiken en de wekker te zetten voor onze afspraak op Gasthuisberg vrijdagochtend. Het werd opnieuw een hele dag wachten. We vertrokken om 8.30 uur en waren om 17.30 weer thuis. Best een lange dag waarop niets gedaan wordt !

Toch voelden we ons nog helemaal in de ‘Campingsfeer’: zo’n fijne herinneringen, zo’n fijne mensen. Dat heeft ons ontzettend veel deugd gedaan. Soms ging het goed, maar soms ook niet. Wil daar meer wil over lezen kan dat hier lezen.

Maar samengevat houden we er heerlijke herinneringen aan over !

Dankjewel Hans, Anita, Ad, Anke, Kevin, Karen, Peter, Jennifer en Alfie voor het geweldige gezelschap !