snapshot diary

Week in beelden – snapshot diary week 17

snapshot diary

Een dagje tekort

Het is zoals een collega het me ooit zei : het is niet dat werken op zaterdag (Open Deur) zo erg is of zwaar, of dat het zelf niet leuk is, het is maar dat je dan de hele week toch ergens een dag mist. En zo was het ook bij mij. Door een nieuw systeem in de OpenDeurdagen in het Leuvense leek het alsof we nog nooit zoveel volk over de vloer hadden gehad. Enthousiaste ouders en leerlingen reikhalzend naar die nieuwe school die spijtig genoeg minder plaatsen aan te bieden heeft dan er leraren zijn !
Hoe dan ook, de oudcollega had gelijk, de hele week miste ik een dag. Dat uitte zich in de sporttraining die werd gemist, in de was die pas op vrijdag (!) werd gestreken (dus 6 dagen na tijd !) en werk dat overal tussen de kieren van de tijd moest worden gepropt. Maar hé, we did it !

Kunst is overal

2016-04-28Muzette L

Donderdag lag mijn hele lesschema overhoop en miste ik Muzette. Gelukkig kon ik even gaan piepen tijdens mijn middagpauze. Muzette is een kunsten/cultureel festival in de stad Leuven waarbij het accent ligt op zelf kunst maken. Denk allesbehalve ‘saaie’ kunst maar wel hip hip, of slam poetry. Ik ben altijd onder de indruk wat de leerilngen er van maken. Hip hip hoera !

De regen

Terwijl ik dit schrijf schijnt de zon … eindelijk en hopelijk houdt ze het toch een beetje vol. Toch heb ik deze week verschillende keren gedacht : die regen gaat mij niet klein krijgen, als ik buiten wil, dan gà ik buiten. En dat deed ik ook, looptrainingen buiten en lekker gewandeld. Bij tijden hadden ik ruitenwissers nodig op mijn bril (looptraining) en droeg ik tijdens de wandeltocht een regenhoed als ware ik in de Amazone tijdens het regenseizoen !
Ik heb het deze week (net als jullie wellicht) allemaal gezien : regen, hagel en zelfs smeltende sneeuw !

snapshot diary

Situationroom

snapshot diary

Ondertussen lijkt mijn bureau een beetje te veranderen in een situationroom alwaar ik de beste strategieën bedenk. Ik kocht in de kringloopwinkel een kaart van de Benelux en iedere avond ‘staar’ ik maar een beetje naar de Lage Landen. Met mijn caravan wil ik zomer 2016 een rondreis maken in Nederland en wel tot in Friesland. Voorlopig denk ik te beginnen via het binnenland, opnieuw langs de Hoge Veluwe, beetje flirten met de grens van Duitsland, vervolgens tot ver in het noorden (Friesland) al waar het leeuwendeel moet gebeuren en dan via Leeuwarden naar Alkmaar en dan terug naar het zuiden via Zeeland. Je dacht toch niet dat ik Zeeland links (!) zou laten liggen ? Maar hé, ik ben nog nergens.
Er moet trouwens ook nog ‘gezocht’ worden naar een meer ‘luxueuze’ bestemming met het lief, en dat zal wellicht richting Frankrijk zijn.

In bed met Hendrik

’s Avonds mocht ik gelukkig het bed delen met Hendrik. Ik kon er overdag al naar uitkijken. Hendrik, ja dié Hendrik en niet mijn echtgenoot. (Technisch gezien lag ik tussen Hendrik en de echtgenoot). Kijk, die deed me bij tijden met het hart open zo lachen dat ik prompt vergat dat er regen was, dat mijn rugpijn terug van zich liet horen en dat het eind van de drukte op het werk nog bij lange niet in zicht is. Die Hendrik dus. Wééral.

Zo, ik hoop dat jullie ook een fijne week hadden. Moraal van het verhaal deze week : laat de regen je voor niets tegenhouden en als werkelijk alles tegenzin, ga in bed met Hendrik ! 
Een fijne week ! 

 

Let’s Walk : wandelen in Tessenderlo natuurgebied 8,4 km

 

wandelen Tessenderlo

maximale punten : Wandelen in natuurgebied Tessenderlo

Wil je graag een genieten van een topwandeling waarbij variatie top is en je ook nog allerlei leuke Points of Interest  (POI’s) meepikt, dan ben je met de Houterenbergwandeling op je wenken bediend. Je wandelt er bijna continu over onverharde wegen. Vind je de wandeling te kort of juist te lang, geen probleem, je kan er andere (bewegwijzerde) vinden of je gaat gewoon combineren.

Waarom is deze wandeling zo goed ?

  1. Je wandelt zo goed als continu door natuurgebied – geen auto’s dus
  2. Er is een parking voorzien voor deze verborgen parel
  3. Je wandeling passeert een natuurgebied dat een andere flora en fauna heeft : heidegebied !
  4. Met een beetje geluk sta je net als ik oog in oog met een hert

    Houterenberg wandeling

    Ik had niet echt een goed fototoestel bij, maar de ervaring was echt geweldig !

  5. Je passeert er evengoed vijvers voor wie van water houdt
  6. Er zijn bankjes mét tafels, breng dus gewoon je pic-nic mee
  7. Bij de parking is er het gratis te bezoeken bosmuseum
    wandelen Tessenderlo Bosmuseum
  8. Er is ook de alombekende ‘toren’ die je een wijds zicht geeft op de omgeving
    Tessenderlo Houterenberg
  9. Je komt er interessante figuren tegen Tessenderlo
  10. En zelfs kleine avonturen
    Tessenderlo

Bij de parking zijn er enkele horecagelegenheden met ruime terrassen. Je kan er ijsjes kopen in allerlei formaat en er banken in overvloed. Gratis (en automatisch reinigende) toiletten bij het bosmuseum. De abdij van Averbode is dichtbij, ofwel te combineren met de auto of voor de flinke wandelaar.

Liever fietsen ?

Het domein beschikt ook over fietspaden die autovrij zijn. Uiteraard zijn dit niet dezelfde paden als beschreven in de wandeling, maar je kan dus ook per fiets van het gebied genieten.

Praktisch

  • Parkeren : Zavelberg Tessenderlo
  • Kaart : gebruik RouteYou (zie hieronder)  : dit kan je ‘inladen’ op zowel je smartphone als je wandelGPS maar je kan ook prima uit de voeten (what’s in a name) met de beschrijving en de kaart.

Veel plezier ! 

wandelen Tessenderlo

 

Henri Ford2

Uitdagend citaat

Dit citaat dwaalt al enige tijd in mijn hoofd. Het werd geciteerd in een serie die toevallig opstond. Ik vroeg me af of het wel waar was en ik geef toe dat ik daar toch wel even mee bezig ben. Dat er natuurlijk véél kleine problemen zijn is natuurlijk ook weer een niet te onderschatten probleem !

Hoopvol

Anderzijds, stél dat het waar is, dan is de uitdaging “gewoon” probleem na probleem oplossen, dus niet laten ophopen. Ik zie daar wel wat in, net zoals grote veranderingen of grote uitdagingen ook stap voor stap gebeuren. Niemand neemt in één keer de uitdaging van een marathon aan (of je moet al goed gek zijn), je begint gewoon met trainen voor 5 km en dan 10 enzovoort. Grote veranderingen in je leven (veranderen is nooit makkelijk !) lukken het beste door het veranderen van kleine gewoontes, een sportieve levensstijl bouw je op door de spreekwoordelijke trap te nemen, gezond(er) eten door dat tweede chocolaatje te laten.

De olifant

of zoals ik het nog hoorde : hoe eet je een olifant op ? Hap voor hap ! Voila !

Veel succes ! 

 

2016 04 week 16 uitgelicht

week in beelden – snapshot diary – week 16

snapshot diary week 16

Waarheen gaat die tijd ?

De ‘strijd’ met de tijd blijft doorgaan. Gelukkig lukt het me nu en dan toch om echt te genieten van wat ‘ pal voor’ me is, van kleine dingen”nu”  en leef ik niet geheel als automatische piloot. De lente (al loopt ze nog niet over van zelfvertrouwen) kleurt zelfs mijn werkplek geweldig schoon.

Salco (Large)

Deze foto is ’s morgens vroeg genomen, denk dus ‘voor acht uur’ … geef toe dat er slechtere plaatsen zijn om te werken.

Schoonheid overal -verwondering overal

snapshot diary week 16

Onze school – waar ik werk dus –  beschikt over een waar natuurreservaat  en zelfs al wil de lente niet mee (nee, enige frustratie hierover is mij niet vreemd), er valt wel van alles te ontdekken. Zo’n plekken waar de natuur volop haar gang gaat, dat is toch een gigantische rijkdom ! Tel daarbij dat het maar een koffiepauze ver weg is !

Hup met de beentjes

snapshot diary

Ook deze week werd er gesport : lopen en wandelen was dat. De ‘dresscode’ is verwarrend. Bij de looptrainingen was ik keer op keer ‘overdressed’ en had het echt te warm, bij het wandelen had ik echt mijn jas nodig, ondanks het zonnetje. De wandeling was trouwens een topper van formaat, zo goed dat ik er de komende week een apart blogje over schrijf. Natuur en stilte … het is een combinatie die bij mij goed aanslaat.

Vrije dagen in zicht

Nog één volle week te gaan en daar komt alweer het OLH Hemelvaartweekend. Ik zie er naar uit, net als veel van mijn collega’s (en misschien ook heel Vlaanderen ?).  Ik heb geweldige vooruitzichten, uiteraard, met de ‘geliefde caravan’, weer iets heel nieuws en ik ben superbenieuwd hoe het zal zijn. Ik vind het zo leuk dat ik er nu al pret aan beleef.

Ik wens jullie alvast een fijne nieuwe werkweek en hoop dat jullie ook mooie vooruitzichten hebben voor het lange weekend van OLH Hemelvaart ! Misschien moeten we gewoon onze tips delen ? 

 

 

Start2Camp : probeer het uit met gratis tent !

 

ontdekking : de tent

ontdekking : de tent

Start2Camp :  iets voor jou ?

De beste manier om te weten of kamperen iets voor jou is, is het natuurlijk gewoonweg DOEN ! Kamperen op zich is absoluut niet duur, alleen de ‘investering’ zal sommige mensen wel tegenhouden om het gewoon maar uit te proberen, al valt dat best mee. Bovenstaande tent kost bv. 99 euro en je kan er zonder problemen in recht staan.
Maar toch, 99 euro om nadien nooit meer te kamperen … het is toch een risico.

Gratis tent te leen

Ik kan het dan ook niet laten om te verwijzen naar deze site waar men gratis kampeermateriaal ter beschikking stelt. Voorwaarde : netjes terugbrengen en een verslagje over je avontuur. Dus wat houd je nog tegen ? Ga het avontuur tegemoet !

Voordelen van kamperen

Ik ben superenthousiast over kamperen. Ik schreef hier al over de vele voordelen van kamperen en ben zo eerlijk geweest ook de nadelen te beschrijven. Ondertussen heb ik trouwens al wat nadelen weggewerkt door te ‘upgraden’ naar een caravan waar ik gewoonweg niet kan over zwijgen ! Zoals ik ooit met Starttorun ben begonnen, is het net zo gegaan met Start2Camp ! Een verhaal dat altijd maar mooier werd !

Vrije dagen in het verschiet : dus gewoonweg doen !

Maar goed, met al die vrije dagen in het verschiet zou ik bij de minste twijfel zeggen : ga op dat inbod aan en probeer het uit ! Je komt gegarandeerd met een sterk verhaal naar huis !
Doen !

 

De kleine lettertjes :
ik heb geen enkele band met de organisatie die de tent(en) ter beschikking stelt. Het is wel een zeer grote organisatie die wellicht door alle kampeerders gekend is. Ik las het artikel en vind het gewoon het delen waard !

Onderwijspraat : GSM-gebruik op school

GSM-gebruik

Geen actief GSM-gebruik tijdens de schooluren

Actief GSM-gebruik wordt bij ons op school nog altijd ‘verboden’, tenzij om educatieve doeleinden en als de leraar daar uitdrukkelijk (tijdens een activiteit) toestemming voor geeft of het zelf vraagt. Bij ons dus geen leerlingen die SMS-en of surfen tijdens speeltijden en de les. De regel is simpel : de GSM staat gewoon af.

Is een GSM-verbod nog van deze tijd ?

Tja, die vraag kregen we dus. Is het überhaupt nog mogelijk om het te verbieden ? De meeste leerlingen beschikken over een smartphone en al hoor ik leerlingen daar zelf weinig over klagen (dat ze het niet mogen gebruiken tijdens de speeltijd), blijkbaar is de discussie weer in volle gang en moet er worden over nagedacht. De idee is dat het huidig verbod niet meer van deze tijd is. Ik zou de aanpassing van het schoolreglement in deze een echte verarming vinden en wel om deze redenen.

GSM-gebruik verstoort het sociale contact

Onlangs viel me iets op tijdens een schoolreis. De leerlingen stapten in de bus en daar waar het bij het begin van de rit meestal een gezellige (tot luidruchtige) drukte is in de bus, was het nu behoorlijk stil. Bleek dat de leerlingen gewoon hun GSM (waarvan het gebruik binnen de schoolmuren verboden is) bovengehaald hadden en ze tuurden allemaal mooi naar hun schermpje. De meeste zagen filmpjes of speelden spelletjes, niet met elkaar, maar ‘tegen zichzelf’.
Makkelijk natuurlijk, zo’n ‘zoethouder’, maar ik zie ze toch liever lekker kletsen met elkaar.

Meerwaarde

Hetzelfde geldt voor de speeltijden : daarvan hoop ik dat de leerlingen babbelen met elkaar. Ze moeten al zoveel zwijgen ! En verder blijft de vraag waar de meerwaarde schuilt. Ik probeer mij voor te stellen waarom het o zo belangrijk zou zijn dat je tijdens de speeltijd kan surfen op het internet.  Ik vind geen reden.

Verleiding

Verslaving is een groot woord en ik pleit zelf schuldig. Ik kijk meer naar mijn GSM dan nodig is en meer dan mij lief is. Ik moest maar eens iets missen of over het hoofd zien. Het maakt mij onrustig. Ik ben er niet mee opgegroeid, gelukkig, en ik hou het binnen de perken. Ik ben geen uitzondering hierin. Wellicht is het zelfs voor de meerderheid zo.
Het lukt sommige volwassen al niet meer een vergadering uit te zitten zonder de GSM te checken. Komt er een ‘biep’, dan wordt het gesprek stilgelegd.
In een tijd waarin we pleiten voor mindfullness, aandachtig aanwezig zijn  is de GSM de verleider en afleider bij uitstek.
Dus vraag ik mij af als leraar of het dan goed is te zeggen  : haal die maar binnen, die verleider en afleider !
Is het niet een beetje naïef van te denken dat leerlingen daar nièt gevoelig voor zijn ? Misschien zelfs gevoeliger ?

Smartphones worden de norm

Wie zegt ‘doe maar, geen probleem’, stelt een nieuwe norm. Als veel leerlingen met hun GSM bezig zijn tijdens de speeltijd zal de smartphoneloze leerling de muurbloem van de school worden. Ik kijk soms met grote ogen naar de dure GSM-’s van sommige leerlingen. Dat is hun eigen zaak, geen probleem. Maar je ziet zo dat de nieuwe muurbloemen mee zullen gaan, in aanschaf en in gebruik.

Pleidooi tegen GSM-gebruik

Ik pleit dus met vol hart om het huidige verbod op GSM-gebruik  tijdens de speeltijden aan te houden. Heel wat ouders hebben het best moeilijk om de schermtijd van hun kinderen te beperken. Heel wat jongeren zijn vergroeid met hun GSM, laten er zelfs slaap voor.
Het lijkt mij best dat wij daar niet aan meewerken, aan de affirmatie dat je altijd ‘bereikbaar’ moet zijn en ‘continu verbonden’.

En, wat vinden jullie ? Prima idee of niet meer van deze tijd ? 

 

Dinsdagwijsheid : haal je hoofd uit de toekomst en leef nu

leven in het nu

Ik leef niet in het nu

Ik pleit schuldig wat bovenstaand citaat betreft. Ik sta op en denk onmiddellijk aan wat ik nog moet doen. Daarbij negeer ik inderdaad al bij het ‘krieken van de dag’ enkele best mooie momenten. Zoals het feit dat ik wakker mag worden naast de man die ik liefheb. De zalige warmte en geborgenheid van het bed (als je even niet op de toekomst denkt hoef je ook niet aan het vooruitzicht te denken dat je het moet verlaten !), het feit dat ik leef, het luisteren naar vogels (vooral in het weekend), het ontwaken van de straat.
Nee, ik denk aan wat ik vandaag ‘moet’ doen. Moeten dus. Ook al niet zo bijster happy, want de dag wordt dan wel onmiddellijk een opgave en spijtig genoeg voel ik het soms ook echt wel zo aan als ik nog voor ik het bed uitstap de mentale to-do  lijst zie.

Gejaagd en alles behalve mindfull

Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik besef dat ik best wel veel ‘altijd een stuk verder’ zit met mijn gedachten. Omdat de toekomst veel groter is dat het heden ontgaat mij een gevoel van gejaagdheid niet. Ik ‘moet’ nog ‘zoveel’ en dat denk ik natuurlijk ‘nu’. De toekomstige ‘moetens’ belasten mijn ‘nu’ en ook besef ik dat ik niet alles onmiddellijk kan doen, ze blijven toch zeuren in mijn achterhoofd. ‘Je moet straks nog dit, deze week moet je nog dat … ‘. Leuk  is iets anders !

De uitzonderingen : lezen en sporten

Het overkomt mij niet veel dat ik samenval met het moment. Het lukt mij veelal bij het lezen van een boek. Niet de eerste bladzijden, want dan heb ik soms nog concentratiemoeilijkheden en denk ik tussen de eerste bladzijden door ook aan wat nog moet. Maar eenmaal ik ‘in the flow’ ben dan word ik één met het boek. En dat is zalig. Idem (maar spijtig genoeg lang niet altijd) bij het sporten. Of dat nu lopen, fietsen, zwemmen of wandelen is. Soms ‘rammel’ ik de kilometers gewoon af als een ‘job’, een taak die afgevinkt moet worden. Het zal je niet verwonderen dat daar niet veel aan is.

De grote uitzondering

Algemeen kan ik stellen dat ik zelden met mijn hoofd in het nu leef, en al zeker geen uren aan een stuk. Er is gelukkig één uitzondering. Wanneer we op vakantie zijn, het liefst in de natuur. Dan lijk ik helemaal tot mezelf te komen en wel in het nu. Ik heb een lief dat de rust zelve is (en waar ik stikjaloers om ben) en aangezien we niet op onze eigen plek zijn, is er geen geschreeuw van klussen die gedaan ‘moeten’ worden, rinkelt de telefoon niet en is er geen werk dat bedelt om gedaan te worden. Het valt mij zelfs op dat ik geen angst meer heb om te logeren op WIFI-loze plekken. Ik zie wel de voordelen hiervan.

Het temmen van de monkeymind

Medidatie, zeggen ‘de boekskes’, of mindfullnesstrainingen om te leven in het nu. Ik heb verschillende pogingen gedaan en heb er zelfs met deskundigen lange gesprekken over gehad tot één van hen me vertelde dat het geen zin heeft om tegen je temperament te werken. Ik denk dat dat wijs is. Toch wil ik met deze prille lente weer opnieuw oefenen in het kijken en voelen van het nu. Het genieten van wat nu is. Ik kan de tijd niet forceren en het is allemaal ook helemaal niet erg, integendeel, de dingen die mijn leven passeren, de taken die ik moet doen.
Ik kan er maar beter van genieten, het tenvolle in mij opnemen en dat innerlijk aapje in mijn hersenen een aai over zijn bol geven. Misschien blijft hij dan even zitten en kijkt hij rustig met me mee.

Ben ik de enige die zoveel last heeft van altijd in de toekomst te leven ? (Ik snap best dat er ook voordelen aan zijn !).  Iemand tips over hoe je meer kan ‘oefenen’ om in het nu te zijn ? Ik hoor het graag. 

week in beelden – snapshot diary week 15

snapshot diary week 15 2016

Tussen slapende leerlingen

Na een zalige vakantie (in Zeeland) was het toch weer wennen om terug te beginnen. Ik kijk sowieso veel op mijn klok, maar in mijn job is alles geregeld door … de bel. Van deadlines gesproken !
De eerste helft van de week (tot woensdag) leken de leerlingen slapende wezens. Ik veronderstel dat de meeste zo’n twee weken lang hebben uitgeslapen, als ik het zo hoor staat bij jongeren heel hoog in de wenslijst : lang uitslapen. Het is hen dan ook gegund, echt waar, maar dat betekent natuurlijk dat het plots wel héél erg wennen is. Stille leerlingen dus.
De tweede helft van de week waren ze moe … van de eerste week. Van die aanpassing dus. Na al die jaren ken ik het wel een beetje en had eenvoudige lessen voorzien : zo zijn er ook en er werd weinig intellectuele inspanning gevraagd.

Met z’n allen weg

Salco op reis naar Duitsland L

De vakantie mocht dan wel juist ‘om’ zijn, voor heel wat leerlingen betekende het niet dat ze terug naar de schoolse lessen moesten. Ze vlogen alle richtingen uit : Duitsland (voor de Klassieke Talen), Frankrijk (Moderne Talen) en er waren er ook nog die op uitstap gingen in het binnenland :  Breendonk, politieke instellingen in Leuven. We lijken bij tijden een toeristisch bureau. Het is eigen aan het derde trimester met soms het nadeel dat leerlingen de indruk krijgen dat het schooljaar zo’n beetje gedaan is. Not so !  

Sporten als flowmoment

Ik probeer het sporten goed aan te houden, het is dikwijls het eerste dat ik laat vallen wegens de overbekende ‘excuses’ van te moe… en ‘moet ik daar nog energie voor hebben ?’. Maar klassiekgewijs is het dan ook weer dé activiteit die mij energie geeft, daarom niet noodzakelijk fysiek (het blijft toch een inspanning) maar zeker mentaal. Ik kan toch een beetje herboren zijn na een goede training. Ik merk dat ik soms echt ‘helemaal van de wereld’ kan zijn bij het sporten, in the flow. Heel wat bekommernissen worden gelijk met het zweet afgevoerd. Een gigantische winsituatie ! Tegenwoordig waag ik mij ook wat aan krachttraining, niet om er gespierd uit te zien maar gewoon om blessures te voorkomen of misschien … omdat ik er gewoon bij tijden zin in heb.

Fietsen en wandelen tussen de bloesems

 

Herkenrode L

Het geluk is niet altijd verweg en ik wou het deze week ook niet uit het oog verliezen. Ik fietste in Limburg en combineerde dat met een bezoek aan Abdijsite Herkenrode. Ik ben de abdij via de snelweg zoveel gepasseerd dat mijn nieuwsgierigheid het won. Het is een aanrader en je kan er ook heerlijk wandelen en fietsen, wat ik ook deed.
In het weekend ging ik dan weer wandelen tussen de bloesems. Een echte aanrader : de bloesems staan nu nog in knop tussen ze zijn nog niet ‘op hun top’, maar lang duurt het allemaal niet. Allemaal richting Haspengouw zou ik zeggen !

Ik wens jullie allen een fijne week toe ! Het weekend zat een beetje dwars met die aprilse grillen.. Hadden jullie een fijn(e) week(end) ? En voor wie geen vakantie had : de extra vrije dagen komen er aan ! 

 

Dinsdagwijsheid : rommel is vermoeiend

rommel

Lenteschoonmaak !

Eerlijk is eerlijk, ik ben helemaal niet huishoudelijk aangelegd en schoonmaken is écht geen hobby van me. Gelukkig is er de lente die wel hormonen in me loslaten die niet anders willen dan me in modus lenteschoonmaak zitten. En waarom zou ik daar niet gewoonweg aan toegeven ?

De kringloopwinkel is mijn maatje

Natuurlijk heb ik teveel rommel. Veel te veel. Koop ik te veel. Daarom heb ik tegenwoordig àltijd een kartonnen doos in de keuken staan die gevuld moet worden met overbodige spullen. Soms maak ik er een spelletje van : Een week lang minstens elke dag 2 zaken in die doos.
Verkopen doe ik niet, dat is een tijdsinvestering die ik er niet voor over heb en mijn redenering is dat ik ‘dankbaar afscheid neem‘ (à la Kondo) en hoop dat iemand anders er gelukkig mee is. Mooi idee vind ik dat : mijn ‘teveel’ wordt misschien nog het geluk van een ander.

Kringloopwinkels zijn gevaarlijk

Soms loopt het ook mis en dat terwijl ik het had kunnen weten. Manlief en ik leverden dozen vol af in de winkel tot de echtgenoot zegt dat hij ‘toch nog eens wil binnenlopen in de winkel’. Kringloopwinkels zijn bijzonder gevaarlijk. Bij andere (online-)winkels stel ik impulsaankopen uit. Soms blijken aankopen zelfs na 24 uur niet meer zo verleidelijk. Koop ik het toch dan heb ik het toch minstens even laten ‘zakken’.
Met de kringloopwinkel is die tijd er niet. Het kan bij wijze van spreken 10 minuten later weg zijn.  Je kan ‘morgen’ niet ‘toch nog kopen’. Zo zag het lief een tekentablet liggen in nieuwe verpakking, een Wacom Volito2 voor 10 euro. Nog nooit gebruikt, doos niet eens geopend.
“Je gaat die toch niet laten liggen ?” zei het lief. Ik aarzelde zo erg. Ja, ik wil al een tijdje een tablet, maar niet zo dringend. En nee, ik had niet voorzien om sowieso iets te kopen.
Toch thuisgekomen met de tablet. Werkt geweldig. Nieuwe wereld. Maar toch, ik blijf met een dubbel gevoel zitten.

Anderzijds : drie dozen versus 1 A5 tablet met pen. Toch al een beetje downsizing.

Nog een lange weg te gaan

Minimalisme, minder spullen, bewuster omgaan met tijd en ‘dingen’, ik heb nog een hele weg te gaan.

Lukt het bij jullie wat, die lenteschoonmaken en het ‘declutteren’ ? Ik ben benieuwd ! Tips (weerom !) zeer welkom !

 

Vlissingen

Week in beelden – snapshot diary – week 14

snapshot diary week 14

Afscheid van Zalig Zeeland

Een tijdje geleden werd er hier via de comments aangeraden dat ik nog eens naar Zeeland zou gaan. Jullie waren niet de enigen, ook vrienden (en collega’s) mailden me : komop, ga naar Zeeland ! Goede raad moet je opvolgen  dus ook deze week was ik nog een paar dagen in Zeeland. Een ‘nieuw’ eiland/streek trouwens, want waar we/ik vroeger vooral naar Schouwen-Duiveland gingen werd het nu … Walcheren. Het was geleden van de lagere school (!) dat ik daar ooit was geweest. Toen vaarden we uit met een boot naar Vlissingen wat in de 70er jaren voor een kind van 9 toch een heel avontuur was.

Vlissingen

Vlilssingen

Vlissingen was best een ontdekking voor me. Enerzijds vind ik het een van de minst mooie plekken van Zeeland, anderzijds is het volgen van de grote tankers die er passeren richting haven Antwerpen een spectakel om zien. Ze worden voorzichtig door de Westerschelde geloodst, want veel plaats is er niet, je ziet Breskens aan de overkant. Ik kan mij zo al voorstellen dat ik later als pensionada  op de dijk zit met verrekijker en boekje en noteer en opzoek van waar al die grote tankers komen en heengaan. Sedert ik op Netflix de film Captain Philips gezien heb kijk ik trouwens met andere ogen naar zo’n schepen.

De Belgische spoorwegen

Het lief – dat nog altijd niet ‘bekeerd’ is tot de caravan –  kwam op bezoek en stond na twee uurtjes treinreizen in Walcheren-Vlissingen. De verbindingen waren super. Dit is dan weer eigenaardig aan de NMBS : je kan thuis wel een internationaal ticket printen, maar je kan het niet bestellen in je lokale station. Gelukkig had hij even tijd in Antwerpen-Berchem, geen idee hoe hij het anders had gedaan. Toch raar.

Terug thuis

2016 04 week 14 MTB L

Nog een kwart vakantie lag er voor me toen ik terug thuis kwam en ik wou die niet door mijn vingers laten glijden. Het weer lijkt eindelijk een beetje beter te worden (niet zo warm maar toch geen hele dagen regen) en ik kon mijn looptrainingen doen tussen regen en hagel door. Ik haalde ook de MTB weer van stal en koos de spectaculaire Vlooybergtoren als bestemming.

Grote Routepaden

Grote Routepaden

Het lief en ik gooiden er nog een etappe van de GR tegenaan en zondag stond bij het lief alles in het teken van Parijs-Roubaix. Mij kan het niet boeien, maar ik hoorde ‘m heel de koers commentaar geven en supporteren (er was verder niemand thuis), dus het was blijkbaar spannend.
Ook al wandelen zowel het lief en ik heel wat af, de Grote Routepaden blijven toch een beetje een mysterie voor ons. Ooit – we houden de illusie aan dat er ooit een tijd komt waarin we massa’s tijd op overschot zullen hebben – willen we die toch eens ontdekken.
Iemand tips hierover ?

Niet te vergeten : geluk is nooit ver weg

En zo liep een zalige vakantie op zijn einde. Een vakantie waar ik heel expliciet voor gekozen heb, om energie op te doen, om dicht bij ‘geluk’ te leven : veel buiten zijn in de natuur, sporten, lezen, genieten van het lief. Straks begint de drukte van het werk weer en hoop ik het niet te vergeten : dat geluk is nooit ver weg. Het is een kwestie van prioriteiten en je niet laten verdrinken in het werk. Waarom vergeet ik dat zo makkelijk ? Waarom nemen zaken die minder belangrijk zijn soms zo makkelijk alles over ? We leven tenslotte niet in een tijd van slavenarbeid waar we 12 uur per dag moeten werken. Of zit onze perceptie bij tijden compleet verkeerd ?

Aan jullie allen een fijne week ! En vergeet niet : het geluk is nooit ver weg. Doen en investeren in wat je gelukkig maakt. Er tijd voor maken ! Ik wens het je toe. (Tips zijn altijd welkom, ik ben duidelijk niet zo’n talent in bovenstaande).