Up ! Gelezen en gekeurd

Up –  Psychiatrische roman

Ik zag Up  een aantal keer passeren op Goodreads en het intrigeerde me wel. Ik vroeg me eigenlijk af hoe zo’n boek boeiend kon zijn. Zou het niet deprimerend zijn ? Donker ?

Na het lezen van het boek begreep ik precies waarom het boek zo graag gelezen werd en een succes geworden is.  Enerzijds is het boek pijnlijk realistisch maar anderzijds getuigt het ook van een immense veerkracht. Emma wéét dat ze het syndroom van Asperger heeft en krijgt daarbij nog eens de diagnose dat ze manisch-depressief is.

 ‘Het is alsof je verliefd wordt, elke keer opnieuw. Diezelfde gigantische energie. Je wordt verliefd op het leven, maar het leven maakt het steeds weer met je uit.’

Ze realiseert zich dus heel goed dat de depressie dan wel kan voorbij gaan maar dat ze ook terug zal komen en dat iedere periode waarin het haar goed gaat zal uitlopen in een zware periode en dit soms snel afwisselend, aangezien bij haar de vorm van Rapid Cycling is vastgesteld.

Een kijk in de psychiatrie

Door haar opname in de PAAZ  krijg je een inkijk in hoe het leven er op een psychiatrische afdeling uitziet. Er gebeuren in het verhaal geen opzienbarende zaken, het zou zich wellicht op eender welke PAAZ-afdeling kunnen afspelen.

Emma ziet haar verblijf daar als een oefenplaats om dingen te leren, om te leren omgaan met wie ze zelf is. Uit het boek blijkt dat ze een scherpe analytische geest heeft en het niet schuwt om naar zichzelf te kijken.

Zolang ik mezelf afleid, doodpuzzel en me op anderen richt, kan ik het ontkennen. Maar zodra dat stopt, als iedereen naar bed is, zoals nu… Dan blijkt afleiding niets meer dan een dun laagje ijs over een diep en donker meer. Je houdt het even vol, het houdt je nog een moment overeind, maar vervolgens scheurt het, breekt het, klapt het weg onder je voeten en slaat de depressie weer als een golf van ellende over je heen.

Uiteindelijk beslist ze dat ze het zelf moet uitproberen, ze beseft dat ze ‘niet te genezen’ is.

Dokters willen genezen. Wat als ik ze dat niet meer kan bieden?

4 redenen om het boek te lezen

  1. Kennismaking met een wereld die dikwijls verborgen is (de psychiatrie)
  2. Vol hoop : ondanks haar psychiatrische belasting vindt ze haar eigen weg en heeft ze relaties van diepe verbondenheid.
  3. Acceptatie is de grote kracht : voor zowel zichzelf als voor haar vriend die er geen punt van maakt. Ze is wie ze is en hij houdt van haar. Punt.
  4. Het verhaal is grappig en zit vol humor. Lees maar onderstaand citaat !

Hij heeft zijn stoel iets buiten de kring om de tafel getrokken en haalt zijn sigarettendoosje uit zijn broekzak terwijl hij zwijgend de groep observeert. De tekst op zijn shirt is vandaag opvallend mild: IK BEN SUZY DAAL. Voor de verpleging was het in elk geval zo verwarrend dat hij het niet uit hoefde te trekken en dus loopt hij er nu nog steeds in rond.

Myrthe van de Meer zelf aan het woord

 

De reactieknop staat boven de titel

Activity tracker : maakt het een verschil ?

Begin 2014 kreeg ik mijn eerste Activity Tracker. Toegegeven, ik had het kerstcadeau gesuggereerd. Ondertussen zijn we april 2015 en bijna anderhalf jaar gebruik lijkt me een goede periode om te evalueren

Moedigt het aan tot meer bewegen ?

Het antwoord hier is volmondig : ja. Het maakt niet eens uit of je dan meedoet aan een challenge (zie verder) of niet.  Het moment dat het ‘rode lijntje’ (in het geval van Garmin, bij andere modellen is dat een trilfunctie of een ander teken) verschijnt word ik geconfronteerd dat ik een uur lang zo goed als niet actief ben geweest. Dat ziet er dan zo uit :

Ben je een cijferfreak dan kan je nog eens allerlei analyses laten uitvoeren. Wie goed kijkt kan zien dat ik hier een vakantie dag had !

stappen op een dag

 

Zelf vind ik deze cijfertjes veel confronterender :

Overzicht in percentages

 

Garmin heeft echter tal van grafiekjes en analyses,  het is maar wat je wenst. Andere modellen en merken zullen dat zeker ook in meer of mindere mate hebben.

Het spelelement of de uitdagingen

Bij Garmin zijn er nog tal van spelementen aan toegevoegd. Zo kan je badges halen als je bv. 100 000 stappen gehaald hebt of een ander mooi veelvoud. Of je gaat de uitdaging aan per week met zo’n 6-tal stappers die hetzelfde beweegprofiel hebben als jij.

Dat laatste is echt knap gevonden van Garmin, op basis van je gegevens zet hij je in een groep van ‘soortgelijke bewegers’.  De verschillen zijn dus miniem en je wordt uitgedaagd om net dat beetje meer te doen. Win je de uitdaging, dan ‘verhuis’ je naar een groep die ‘net iets beter’ is dan jij. Dus weer dat kleine duwtje in de rug !

Of je meedoet of niet is je eigen keuze. Je vinkt het gewoon aan of uit.  Ik zal eerlijk zijn, eens ik ‘te hoog’ zit, blijf ik er weer enkele weken uit :-).

Activity tracker als middel om af te slanken

Het is duidelijk dat het dragen van het toestel je niet slanker zal maken, maar meer bewegen is altijd positief voor wie afvallen. Garmin – en ook andere toestellen – synchroniseren echter met MyFitnessPal  waardoor je exact weet hoeveel je nog ‘mag eten’ rekening houdend met je activiteiten. MyFitnessPall vertelt je trouwens meteen of je teveel vetten binnen hebt of niet, teveel suiker, zout …

Voor de echte Garminfans is er nog beter nieuws : hij houdt met alle activiteiten rekening. Dus ook je zwemmen, je fietsen, eender wat.

fitnesspall

Hier heb ik niet ingevoerd wat ik gegeten heb, maar indien ik dat wel zou gedaan hebben zou er nog staan hoeveel ik mag eten. De 1200 calorieën heb ik zelf ingevoerd (ik wil dus afvallen).

Registreert het echt alle bewegingen ?

Nee, maar heel wat. Concreet betekent het dat vooral fietsen eruit valt. Bij zwemmen registreert hij wel. Hij is zeer betrouwbaar wat stappen betreft (ik heb ‘m vergeleken met grote broers van Garmin), maar het is niet juist om te zeggen dat hij al je activiteiten meet. Wil je weten of je bewegingsprofiel gemeten wordt door zo’n tracker (Garmin of een ander merk), dan kan je hier terecht.  Hier wordt uitgelegd welke activiteiten wel en niet geregistreerd worden.

Slaapanalyse

Je kan er ook je slaap mee analyseren, tenminste of het een rustige (weinig bewegingen) of onrustige nacht was en hoeveel uren je slaapt. Je geeft als je dat wenst ook nog in wat je zelf van die nacht vond en zo ontstaan weer allerlei grafieken.

weekendslaap

weekend slaap

Smartphone nodig ?

De Vivofit werkt met en zonder. Het is maar wat je het liefste hebt. Ik synchroniseer via mijn pc, maar kan dat ook via een smartphone. Bij andere toestellen denk ik dat het gelijkaardig is. De Vivofit werkt ook met Bluethooth.

Grote verschillen tussen merken en modellen

Zonder het over de prijs te hebben zijn dit de grote verschillen

  1. Gegevens te lezen op het armbandje zelf (zonder dat je sychroniseert, dus je ziet onmiddellijk hoe het zit) of niet. Fitbit heeft bijvoorbeeld een versie zonder af te lezen gegevens (maar ook een versie mét te lezen gegevens).
    Sommige armbandjes geven enkel gegevens eenmaal je gesynchroniseerd hebt, hetzij met je pc, tablet of smartphone. Ik ben daar niet zo’n voorstander voor. Als je iedere keer moet synchroniseren dan gaat er al veel tijd en moeite verloren. Behalve de gegevens over je beweging geven sommige (o.a. Vivofit) ook gewoon het uur, datum, verbruikte calorieën enzovoort aan.
  2. Enkel via armbandje of ook ergens anders te bevestigen (via clip).
    Er zijn ook sytemen die je zowel in het bijgeleverd bandje kan ‘klikken’ als bv. aan je schoen.  Handig voor mensen die bijvoorbeeld geen armband/horloge mogen/willen dragen.
  3. Batterduur. De Garmin Vivofit hoef je niet op te laden. Ik heb ‘m net geen anderhalf jaar en nog geen enkel probleem. Hij heeft een te vervangen batterij.  Deze fitbit gaat dan weer maar 7 dagen mee.

 

De prijs

Ondertussen hebben heel wat merken activity trackers uit en liggen er ook al merkloze in bv. Action onder de 40 euro. Volgens Lien is er mits wat zoekwerk ook al een heus aanbod op de tweedehandsmarkt. Een Garmin Vivofitheb je al onder de 100 euro, wat natuurlijk prijzig blijft als je gewoon een stappenteller wil.  Grosso modo doet een stappenteller net hetzelfde en ben je amper 10 euro kwijt. 

Conclusie

Bewegen moet je nog altijd zelf en zo’n activity tracker is een mooi gadget. De ‘toeters en bellen’ maken het leuker maar fundamenteel niet echt anders dan een gewone stappenteller. Zelf ben ik een horlogedrager, dat motiveerde me wel extra.

Ben je totaal niet geïnteresseerd in computer maar enkel in het bijhouden van je stappen, dan zou ik zeggen, ga voor de gewone stappenteller ! Ben je een cijferfreak en hou je alles graag bij én kick je op analyses, evoluties en challenges : go for it !

Het is maar wat je voorkeur draagt.

Wie meer info wil over de Garmin Vivofit – en nee, deze post is niet gesponsord – mag me altijd mailen. Lien heeft geschreven over UP24 van Jawbone.

 

De reageerknop staat onder de titel

 

 

 

Gelezen : Help ! Mijn batterijen lopen leeg

Help mijn batterijen lopen leeg

Help mij, batterijen lopen leeg

 

Positief : 

Het proces van een burn-out wordt ontzettend goed geanalyseerd en uitgelegd. Door het inzicht dat je hier aangereikt krijgt kan je een burn-out (bij jezelf of een ander) mogelijks sneller ontdekken.

Negatief : 

Echte antwoorden zijn er niet en of je aan dit boek iets hebt als je echt een burn-out hebt, durf ik te betwijfelen. Ik vrees zelfs dat het je nog ellendiger kan laten voelen, want de auteurs zeggen dan wel dat burn-out een relationeel vraagstuk is, het boek lijkt toch te insinueren dat het …(enkel) je  eigen verantwoordelijkheid is.

In bijna alle getuigenissen blijft niemand bij z’n job en dat terwijl het net om heel gedreven en getalenteerde mensen gaat.  Soms worden ze ‘gevraagd’ om het bedrijf te verlaten. Ik vraag mij dan af of talent (waar zoveel sprake van is in het boek) en de gedrevenheid (die eigen lijkt te zijn aan mensen met een burn-out) maar zo weinig (markt-)waarde heeft.

Het boek dichterbij bekeken

De dynamiek van de 7 fasen volgens Dewulf en Vangronsveld

  1. Er is geen vuiltje aan de lucht (hoge motivatie en sterke inzet)
  2. Verwarring door onverwachte reacties (er gebeurt iets buiten de gewone orde, bv. met een collega of overste waarvan je het anders had ingeschat)
  3. Onhandig reageren van twee kanten
    Het raakt niet uitgeklaard dat ‘punt van verwarring’, er blijft van alles hangen, net terwijl je juist zo heel erg je best doet om het te ontwarren en er iets aan te doen. Tevergeefs.
  4. Het ontstaan van beelden in het hoofd
    Je hebt in je hoofd een beeld over die ander of over hoe de situatie hiertoe geleid heeft en je blijft hierover kauwen. Alles wordt hier hierdoor gekleurd, ook je gedragingen
  5. Het verdwijnen van echt contact
    Door het altijd herkauwen verlies je het contact met anderen en het vermogen tot onderzoeken verdwijnt. Er komen mogelijk conflicten omdat je blijft in die beelden denken en werken.
  6. Dialogen en gedachten die je niet meer kan stilzetten
    Je bent er voortdurend mee bezig, ook thuis, in gedachten verlaat het je niet meer
  7. De fase van de waarheid : het kan alle kanten uit : of je organisatie grijpt in (omdat ze ziet dat het zo niet meer gaat), of je doet zelf je blijft hangen.

Ik meen dat de beschrijving van dit proces de grootste verdienste is van het boek, maar voor de rest bleef ik toch op mijn (intellectuele) honger zitten.

Dit neem ik mee uit het boek

Toch heb ik wat tips meegenomen, moest ik er ooit mee in aanraking komen of iemand uit mijn werk- of vriendenkring.

  • Erover praten. Ik weet niet of het er letterlijk zo in staat, maar op een bepaald moment lijkt de persoon in kwestie niets anders meer te zien en is dit een gevaarlijk proces. Als iemand je dan andere wegen/beelden kan tonen hoeft het misschien niet zover te komen
  • Laat je niet bevestigen in negativiteit. De auteurs hebben het over de spionkop, zij die je beelden bevestigen. ‘Laat niet met je sollen’, en ‘nee persoon X zit daar niet op zijn plaats’ etc. Beide partijen hebben hun spionkop en worden hierdoor bevestigd in wat ze (verkeerdelijk ?) denken. Het wordt alleen maar erger.

De supertip : 

Oefen niet in vaardigheden waar je geen talent voor hebt maar concentreer je op het resultaat.

Oefenen in waar je geen talent voor hebt vraagt veel energie en brengt sowieso frustratie met zich mee. Het is volgens de auteurs belangrijker te kijken naar wat het gewenste resultaat is. Misschien kan je het resultaat op een andere manier brengen (het voorbeeld werd gegeven van iemand die uitleg bij de financieën moest geven maar geen letter op papier kreeg. Hij kon dat evenwel schitterend via een powerpresentatie, de uitleg werd evengoed en zelfs beter gegeven !). Misschien kan je  het werk ook uitbesteden of is een andere taakverdeling beter.

Besluit : 

Op de kaft van het boek staat ‘boek van het jaar’, maar ik heb er toch mijn bedenkingen over. Ik zou het iemand met een burn-out helemaal niet aanraden omdat ik vrees dat die persoon zich nog minder competent gaat voelen en het twijfelen aan de eigen competenties is al eigen aan een burn-out.

Maar wil je wat inzicht in hoe een burn-out zich ontwikkelt, dan heb je zeker iets aan het boek !

 

Dewolf Luk, Vangronsveld Guido, Help ! Mijn batterijen lopen leeg. Een burn-out krijg je niet alleen – kies voor je talent, Lannoo Campus 2014, 134 blz.

 

 

Week in beelden

  Bezoek aan Guislainmuseum in Gent

hersenen Guislain museumIk was helemaal warm gelopen voor een bezoek aan dit museum door een uitzending van Interne Keuken. De directeur van het museum werd er geînterviewd naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Karakterkoppen’. Er bestond immers ooit een hele wetenschap rond de relatie uiterlijk en karakter. Of hoe je aan iemand’s gezicht kon zien of hij criminele kantjes had of niet. Het museum had echter nog veel meer te vertellen (meer tenstoonstellingen !), ik hou de rest voor een apart blogje !

Dichtbij is (ook) prachtig

Geebets

 

Gelukkig ook tijd om te wandelen in mijn eigen buurt. Er valt nog zoveel te ontdekken. Dat gaat het beste via wandelpaden. Zo dichtbij. Het doet mij afvragen waarom een mens nog op vakantie gaat.

Terug in de tijd

Bokrijk

Om de zoveel tijd gaan het lief en ik naar Bokrijk.  Wat ons zo aantrekt mag een raadsel zijn, wellicht is het de rust en zijn we beiden toch nogal nostalgisch. Het verleden boeit ons beide. Of het nu boeksgewijs of museumgewijs is.

Bloesemroute

Bloesemroute Herk De Stad

Wij wonen net op de grens van de fruitstreek een tocht door de (nu nog prille) bloesem is echt een must. Wéér met mijn klein plooifietske, alsof ik geen echte fiets(en!) heb. Het lief en ik reden kilometers lang op fietspaden waar geen auto’s (mogen) komen en beaamden nogmaals dat Limburg echt wel een fietsparadijs is. Wie zin gekregen heeft kan het volgend weekend trouwens nog eens overdoen. Als dat geen luxe is ! Limburg heeft trouwens meer dan één bloesemroute, goed voor alle weekends in de lente !

Naar de toekomst (in de ruimte)

komst aliens

Er werd ook gewandeld en op één van mijn wandelingen zag ik bovenstaande installatie. Heel erg SF-achtig.

Hier zie je het een beetje van dichterbij al is de foto donkerder. Het is echt een schijf !

komst aliens 2

 

Ik heb verschillende mensen gevraagd wat het was en niemand wist het.

Iemand een idee wat het is ?

 

de reageerknop staat onder de titel

Woesten : dit moet je lezen !

5 redenen om Woesten te lezen

Woesten -  Kris  Van Steenberge

Als er één boek is waarvan ik nu al weet dat het mijn top3 van het jaar 2015 haalt, dan is het zeker Woesten van Kris Van Steenberge.

  1. Het verhaal zit bijzonder goed in elkaar én is goed geschreven én is spannend (dat zijn al 3 redenen)
  2. Boeiende personages met eigen ‘kantjes’ waar je toch sympathie voor voelt
  3. Grote gevoelens als liefde – passie – afgunst – frustratie – miskend worden
  4. Grote thema’s als de zoektocht naar erkenning, het willen voldoen aan verwachtingen, lotsbestemming, gemiste liefdes, ontgoocheling in het leven, klasseverschillen
  5. Geheel in de tijdsgeest van net voor de Eerste Wereldoorlog, Vlaanderen zoals het was

Meer zeg ik er niet over : dit moet je gewoon gelezen hebben !

 

Fietsen in Gent : het viel dik tegen

Fietsen in Gent : hou de borden in het oog !

Fietsen in Gent

Als ik moet kiezen tussen met de auto naar de stad of met het openbaar vervoer, dan is het snel beslist : het openbaar vervoer en graag gecombineerd met Blue Bike, een goedkoop fiets-huur-systeem dat bijna in alle stations beschikbaar is.

Fietsen in Gent viel echter heel erg tegen, maar misschien spreken echte Gentenaars me wel tegen. Het ging tenslotte maar om één bezoek. Toch zal ik het de volgende keer zeker zonder fiets doen.

  • In het historisch/winkelcentrum is nauwelijks plaats om te fietsen. Ik heb er vele plaatjes gezien met uitdrukkelijke borden dat je er niet mocht fietsen (maar geen alternatieve bordjes over hoe ik dan wél terug naar het station raakte).  Ik stapte dan maar met de fiets aan de hand op het voetpad, maar blokkeerde daar moeders met kinderwagens en toeristen die kiekjes schoten.
    Mag ik opmerken dat ik de enige was die de borden respecteerde ? Ik ken Gent niet, dus ik weet niet hoe tolerant ze daar zijn.
  • Tramsporen. Het blijft moeilijk en het is zeker niet eigen aan Gent, ook in Antwerpen moet ik ze in de gaten houden alleen zijn de straten (althans toch waar de trams rijden) in Antwerpen precies breder. Combineer ‘smal’ + “kasseien” + “tramsporen” + “massa volk” en ge weet : ‘t is niet echt veilig om te fietsen.

Tramsporen en kasseien, da’s één ding, maar de vele straten waar je niet mocht fietsen, dat vind ik toch eigenaardig. Staat Gent niet bekend om zijn auto-luw centrum ? En mag daaruit niet besloten worden dat een stad het dan bijgevolg fietsvriendelijk zal maken ?

Ik hoor graag van ervaringsdeskundigen (Lien ?) wat hun tips (in Gent)  zijn !

 

De reageerknop staat onder de titel

 

 

Op zoek naar stilte en rust : yoga

yoga als oefening in het stilte project

yoga : een nieuwe kennismaking

Er is best veel stilte in mijn leven en eigenlijk hoeft mij dat niet te verwonderen, ik heb het tenslotte ook  heel erg moeilijk met drukte, zowel in mijn hoofd als drukte om mij heen, zij het in de vorm van lawaai of gejaagdheid (twee dingen die trouwens dikwijls samen gaan).

Ik heb in mijn jonge jaren meer dan eens gedroomd van een kluizenaarsleven te midden de natuur in één of andere hut te midden van boeken. Into the Wild kende ik toen nog niet, maar ik zou er zeker mee gedweept hebben. Een romanticus, ja, het zat er toen al dik in !

Voor het Stilte-Project zou ik evenwel een paar nieuwe dingen uitproberen en het eerste wat ik gedaan heb is yoga. Gelukkig had ik al wat research gedaan, niet alle yoga is immers hetzelfde. Ik koos, op basis van het boek “Boost” van Goedele Leyssen, voor Kundalini Yoga en ging aan de hand van haar oefeningen en enkele voorbeelden op het internet aan de slag.

De openingsoefening (YouTube) vond ik bij het zien bijna lachwekkend maar wat deed het deugd om het lijf te ‘strechen’ en zeker de schouders waar de meeste stress zit en de ruggegraat. De andere oefeningen deed ik uit haar boek en heb meteen geleerd dat het gewoon makkelijker is als je kijken naar een filmpje  (youtube is my friend) dan wel naar een boek moet zien en lezen. Dat maakt het niet echt stil in je hoofd.

Conclusie

Yoga doet mij goed. En ja ik “zou” dat op geregelde basis moeten doen maar het lijstje van ‘zou ik moeten doen’, wordt altijd maar groter. Ik wéét dat tijd prioriteit is (het is maar wat je met je leven aanwilt) maar vooralsnog scoort het toch niet zo hoog. Dan liever toch de kilometers wandelen, fietsen, zwemmen of lopen of het zalig genieten van een boek.

Misschien moet ik ook toegeven dat ik bij tijden een beetje bang ben van de combinatie stilte en stil-zitten. Misschien wordt het dan té stil in mijn hoofd ?

 

Insomnia

Het zal wetenschappelijk wel niet helemaal juist zijn maar volgens mij lijd ik aan insomnia oftewel slapeloosheid. Uren wakker liggen omdat het brein volop bezig is. Als het te heel erg is dan ‘verhuis’ ik naar het bed van de-zoon-op-kot, kwestie van het lief geen hele nacht wakker te houden.

Dus nam ik mijn warme deken en sloop door de gang richting bed-van-de-zoon.

Jezus ! Er ligt (al) iemand in ! In dat bed ! Een vrouwmens, met zwart lang haar en ze beweegt niet.  Dus sluip ik terug naar de ‘masterbedroom’ en maak het lief écht wakker.

Ge moet eens zien, er ligt een vrouw in dat bed !

Gaat het lief richting kamer van de zoon en wie komt er terug ?

De vrouw. En ik herken ze. Al dan lange zwarte haar.

Ik word wakker, eindelijk !

 

de reageerknop staat boven de titel

 

Week in beelden

 Fotografie

Foto nemen

 

Het blijft wennen, zo’n groot fototoestel ! Deze week probeerde ik dus allerlei instellingen uit, focuspunten en zo, het zal een leerproces worden ! Ondertussen is er wel minder gelopen, kwestie van waar de focus ligt.

De liefde !

Kijken naar het water

Wij waren een midweek in Zeeland en het allerfijnste is toch gewoon tijd hebben voor het lief. Hoe grootmijn liefde voor Zeeland ook, hij maakt het toch tot een topvakantie !

Zonder laptop

keien

 

Op verlof was ik mijn laptop vergeten. Ook mijn draadloos toetsenbord voor m’n tablet, waardoor ik mij aanvankelijk heel erg gehandicapt voelde. Vandaar dat er hier dagen niets gebeurd is.  Na de eerste paniek viel het naderhand best wel mee. Ik kan dus zonder !

Boterhamzakje

Naaimachine

Lang, lang geleden maar toch weer bovengehaald : de naaimachine ! Ik maakte er boterhamzakjes, gevoerd en al en waar net twee boterhammen (of één pistolé) in kunnen. Ik neem ze mee naar het werk maar ook dikwijls als ik ga wandelen. Een brooddoos is niet zo handig als je kilometers ver wandelt.  Gevoerd en al.

‘t is te simpel om er een handleiding over te schrijven. Misschien maak ik nog eens een foto van het hele zakje en is het dan sowieso duidelijker.  (Denk in termen van een omslag, zij het dan met velcro). Zo’n boterhamzakje dat ook als placemat kan dienen, dat wordt misschien nog eens een volgend project !

Natuurlijk werd er ook weer veel gelezen, maar dat verdient een apart blogje !

 

Photo Credits De Wereld van Kaat

 

 

De reageerknop staat boven de titel

 

Zeeland, zalig Zeeland !

Zeeland : uitwaaien op Schouwen-Duiveland

Een dik jaar geleden ging ik er voor het eerst naar toe en ben sedertdien compleet gevallen voor Zeeland.

Boeten

Alles lijkt er langzamer te gaan. Alsof er op deze plek tijd is. Om netten te boeten.

Michelin garage

De hemel strak blauw – nee niet altijd – maar toch vol licht.

Blauwe punten

Natuurlijke materialen, overal. Alles in verband met de zee.

Vloedlijn 1953

De zee die ook het leven eiste van meer dan 1800 mensen tijdens de verschrikkelijke storm van 1953.

Zeeland : fietsen langs de Oosterscchelde

 

Je kan er zalig lang fietsen langs de Oosterschelde en zelfs een museumpje meepikken.

Zeeland OosterscheldeIk begrijp nu wat ‘je schaapjes op het droge‘ betekent, want hier kon je ze vinden op de dijken.

Zeeland is ook een paradijs voor fotografen en zeker zij die houden van natuurfotografie. Ik kon er veel ‘oefenen’ met mijn ‘nieuwe’ fototoestel, al kwam ik nog niet veel verder dan de voorgeprogrammeerde instellingen.

Terug thuis en het regent hier. De lucht is donker. Maar het hoofd is nog helemaal in ‘ginder’, in Zeeland. Zalig Zeeland ! Helemaal verliefd !

Photo Credits De Wereld van Kaat

De reageerknop staat boven de titel