Dinsdagwijsheid : geluk is wat je doet

Geluk is wat je doet

Dit citaat staat al lange tijd op mijn bureau. Ik vind het een bijzondere uitdaging.

Verdwalen in het hoofd

De eerste zin op zich is al genoeg : niet al te veel ronddwalen in dat hoofd met allerlei gedachten en ook al niet zoeken naar dat gevoel van geluk. Men zegt wel soms wel eens dat het geluk tussen je oren zit en ik kan mij daar best iets bij voorstellen, maar dikwijls verdwaal ik evengoed in dat hoofd. In die tijden zijn zo’n citaten geweldig : kom op, blijf niet langer piekeren, maar doé iets ! Dan zet ik mijn wekker op (de eerste minuten zijn het moeilijkste) en beloof ik mezelf om minstens 20 minuten aan iets te werken en tot mijn groot ‘geluk’ merk ik naderhand dat ik weer helemaal ‘in the flow’ kom, dat alles weer wat makkelijker is en kijk ik met voldoening naar het werk van mijn handen of geest. Weg met die piekergedachten, maar helemaal in het nu, bij dat doen. Minfulness noemen ze het.

Dingen die plezierig zijn

Ook dat moet ik altijd voor ogen houden. Steek ik wel echt de tijd in dingen die ik fijn vind ? Of blijf ik toch teveel tijd verliezen aan mijn tablet, aan de overload van informatie die mij heel kort een kick geeft als ware het een endorfinekick die mijn hersenen weer op volle toeren laten draaien. Verslavend kan het zijn, al dat nieuws, groot en klein. Om dan net als bij een suikerpiek leeg en moe achter te blijven.
Dingen die plezierig zijn en geluk maken, het zijn dikwijls heel eenvoudige zaken, die wandeling door weer en wind, wat kilometers lopen en niet weten waarheen, zwemmen, mij verliezen in een boek.

Bijdragen aan dingen die groter zijn dan onszelf

Dat is wel een hele grote ! Ik vraag mij bij veel zaken af : maakt het nu echt iets uit of ik het doe of niet ? Word de wereld daar beter van ? Maar nu en dan krijg ik toch een lieve glimlach of een dankjewel.

Geluk is wat je doet. Ik geloof het echt. Doen wat je graag doet en met plezier.
Ooit zei iemand me : wie gelukkig is maakt de wereld beter.
Doen dus !

Ik wens je een fijne dag toe ! 
Doe wat je gelukkig maakt ! 

 

Week in beelden – snapshot diary – week 06

snapshot diary week 06 2016 Havermout it is !

Ik begon de week goed met banaanhavermoutpannenkoeken. Maar omdat ik er zelfs in slaag om ze in de pan te laten aanbakken doe ik het nu gewoon via het wafelijzer. 5 minuten erin en het kan niet mislukken ! Moet ik nu spreken van havermoutwafels ?

snapshot diary 2016 week 06

Copyright onderste foto rechts : Fotografie Didier Bunkens

I love my job !

Alleen wou ik soms dat er meer tijd was én dat we minder zinloze dingen moesten doen, zoals alles op papier zetten. Maar goed, de leuke dingen dus ! Zo ging onze school voor het allereerst buitenshuis gaan schaken. Woensdagnamiddag trokken we met een busje richting Tervuren waar we meededen aan een kampioenschap en brons haalden. Alle lof voor die mannen (en vrouwen !), ze zitten daar doodstil met volle concentratie, en wie langer speelt (zie foto linksonder) wordt ook nog eens bespied door de schakers die hun partij al achter de rug hebben. Het zou werkelijk niets voor mij zijn, ik werd al zenuwachtig in hun plaats !

Donderdag bezochten waren we weeral op verplaatsing (wie zegt dat het onderwijs saai is ?) en we gingen richting Leuven. Dat is de thuisstad van de meeste van onze leerlingen, maar hé, we hebben die dag geen klaslokaal gezien. Fijn was dat !

snapshot diary week 06 2016

Er is nog leven buiten het werk

Soms denk ik van niet, er zijn echt weken dat het lijkt alsof ik alleen maar met mijn werk bezig ben, maar dat is gelukkig niet altijd het geval. Zaterdag trokken het lief en ik richting Gent, omdat we cameramateriaal hadden gehuurd voor onze school (dus toch weer werkgerelateerd !) en dat moesten terugbrengen. We starten met een bezoekje aan Starbucks alwaar ik een koffie met pistachenoten dronk. De combinatie van koffie en noten was zeer te smaken, alleen was de aardbeiensmaak er teveel aan. Starbucks, ik kom er graag om nieuwe koffies uit te proberen, maar soms word ik ook wel moet van de ‘hype’ er rond. Het lief voelde zich trouwens een uitzondering door een ‘gewone zwarte koffie’ te bestellen.

Naar Gent – museum Guislain

We genoten van een zalige lange treinrit – de beste leesplaats ! – en brachten nadien nog een bezoek aan museum Guislain. Ik was er onlangs nog geweest, maar had de tentoonstelling rond Schaamte nog niet gezien. Maar zelf het nog eens doorlopen van de vaste tentoonstelling was geen tijdverlies, het museum zet met altijd gigantisch aan het denken, en dat kan toch geen tijdverlies zijn ?

Eindelijk weer lopen !

Ik nam eindelijk weer het lopen op en zie dat behoorlijk goed zitten. Het zal wel helpen dat er enkele ‘uitjes’ zijn gepland met de naam wedstrijd, alleen noem ik het niet zo omdat ik anders alweer de stress voel en dat is voor niets goed.

De wandelclub

Vrijdag nam ik voor het eerst deel aan een ‘ledenvergadering’ van mijn wandelclub. Ze hebben daar grote plannen ! Maar liefst een kleine 100 mensen meldden zich aan als vrijwilliger, waaronder mezelf, al was het even schrikken toen ik hoorde dat een normale shift bijna een hele dag duurde (beginnende om 6 uur ’s morgens).  Ik behoor daar tot de ‘jonge’ leden, de meeste mensen zijn gepensioneerd. Maar hé, toch chapeau af voor al dat vrijwilligerswerk !

Opa

Eindelijk hadden we ook weer tijd voor opa, dat was er tijdens de hele week niet echt van gekomen. Wie goed kijkt ziet mij met hem in de rolstoel. Hij genoot met volle teugen maar was ook verward. Het wordt steeds moeilijker voor hem om dingen in tijd te plaatsen of verbanden te zien. Soms blijft hij in een gedachte of een gebeurtenis steken, ook al is dat een halve eeuw geleden. Dat besef, dat we ondertussen meer dan 50 jaar verder zijn (en ik bijgevolg ook totaal geen weet heb van wat een halve eeuw geleden gebeurd is), dat is er niet meer. Ver verleden en toekomst lopen zo door elkaar.

En nu gaan we niets doen

Zowel het lief als ik vielen bijna in slaap toen we op bezoek waren bij onze (schoon-)ouders. “Hoe gaan jullie dat doen op vakantie ?”, vroeg mijn schoonmoeder, ‘jullie vallen nu al om van vermoeidheid.”
“We gaan niets doen”, 
was mijn antwoord en ik meende het.  Dat is net de reden waarom we op vakantie gaan, om niets te ‘doen’, behalve te genieten, alles heel rustig te doen. Wandelen en fietsen misschien. Maar bovenal : voor alles tijd nemen.
Tijd die we anders niet hebben. Tijd die we niet eens hebben als we thuis blijven, want dan zien we toch weer allerlei klussen in het huis en werk dat gedaan moet worden en blijven we in volle actie.

Volgende week doen we dus niets !

Ik wens jullie allen een fijne week toe ! 

 

Goodbye January, Hello February !

 

Januari


Oeps, dit postje is ergens blijven hangen, maar we zijn nog net geen weekje ver ….

Vaarwel januari !

Ik wuif je met heel veel plezier het verleden in, want je hield de traditie hoog : januari is niet zo’n beste maand ! Anderzijds… je was al een stuk beter dan je zusje vorig jaar !

  1. Zo ging ik met onze leerlingen Romeinse catacomben bezoeken en was ik zowel van hen als van de catacomben onder de indruk !
  2. We kregen een sneeuwlandschap waar veel ellende aan vastging, maar ook een zalige wandeling ! 
  3. Ik volgde maar liefst 2 dagen ‘bijscholing’ en dat geef met altijd een gigantische boost !
  4. Er werd armzalig weinig gelopen, al had ik er wel dik plezier in !
  5. Ik lijk precies wel veel met eten bezig geweest te zijn, zowel wat wetenschappelijk onderzoek betreft (waarom we meer eten dan we denken), maar ik maakte ook nog eens mueslicake en energierepen !
  6. Hoogtepunt van deze maand was het dagje Zeeland, madly in love daarmee ! Zie hier het filmpje.
  7. Ik ben twee dagen ziek geweest en ik had (heb) het daar verdomd moeilijk mee.
  8. Ik finishte, behalve het boek over eten, een kanjer van een werk : Tonio  van A.F. Th van der heijden. Door sommigen bejubbeld, bij mij toch niet echt blijven hangen.
  9. Ik ontdekte weer het plezier van een action camera en loop met allerlei plannen rond, ook wat videobewerking betreft.
  10. Er ging verder geen dag voorbij zonder dat ik dacht hoeveel geluk ik toch heb. Een veilige thuis, genoeg eten en drinken, de allerliefste echtgenoot, niets tekort. Klinkt wellicht melig, maar ach, wat een miserie is er niet ?

Hello February !

Februari staat voor :

  1. Verjaardag van mijn allerliefste
  2. Een (noodgedwongen) uitstapje naar Gent waar we meteen het beste van maken
  3. Voor het allereerst schaken onze leerlingen ‘buitenshuis’, benieuwd hoe ze het gaan doen
  4. Uitstap in Leuven, ook al met de leerlingen, tja, waar het hart van vol is ..
  5. Vakantie, vakantie, vakantie ! Oké, het is maar een week, maar in mijn hoofd is het oneindig lang !
  6. Sporten ! Januari was zo lamlendig dat ik een extra inspanning ga doen !
  7. Meer licht, en dat is echt wel nodig !
  8. Verschillende wandeltochten op het programma, dankjewel club !
  9. Nieuwe boeken, altijd goed !

Ik kijk er o zo naar uit ! Zeker en vast naar die langere dagen en dat weekje vakantie !

Jullie ook ?

 

 

Dinsdagwijsheid in tijden van drukte

druk

Drukte als (geldig ?) excuus

Januari wordt een slechte maand wat sport betreft. Ja, er is gesport, er is gelopen, er is gefietst, maar het komt niet eens in de buurt van wat ik wil. Excuus ? Te druk. Ik kon het dikwijls niet meer opbrengen en koos misschien wel voor de verkeerde prioriteiten : dat ik toch nog liever meer afvinkte van het to-do lijstje dan wel de loopkleren aan en hup door de regen (of onder de lekkere, zij kille, zon !). Tel daarbij nog wat winterkwaaltjes en de lappenmand was zeer aantrekkelijk in de vorm van zetel met dekentjes.

Kettingreactie

Te druk staat voor veel stress + minder bewegen met als gevolg nog meer stress en minder energie. Ik zou het na al die jaren wel moeten weten. Ondertussen weet ik ook dat er nog een wagonnetje is die zich aan deze trein hangt : ongezond en zoet eten. Wat ik niet ‘kwijt’ kan door te lopen lijk ik te willen compenseren in zoet.

Niet goed bezig dus.

Aan allen een fijne dinsdag ! 

Bovenstaand citaat komt uit het artikel ‘Vijf tips voor meer balans in je leven’, lees hier meer.

week in beelden – snapshot diary – week 4

snapshot diary week 4

De winterse week

“Probeer te aanvaarden dat je ziek bent”, zei het lief, maar het mocht niet baten, want ziek zijn staat nooit op mijn planning en zou ik daaraan toegeven, dan gaat die hele planning de mist in. Dus behielp ik me met pilletjes en vitamines in de hoop dat het wel over zou gaan. Tot ik voor de klas stond en per 4 woorden adem moest happen. ‘Misschien kunnen jullie nu …. pau-ze …. je map nemen en eens zien …. pau-ze, snotter, zitten…  En tegen dat ik eindelijk weer adem had wist ik bijgot niet meer wat ik wou zeggen. Want zo’n koortstoestanden, dat vreet ook aan je hersenen, zeker weten. Moogt ge niet naar huis ?, vroegen mijn leerlingen me, en ik glimlachte, het zweet liep ondertussen over mijn rug.

Dus uiteindelijk toch het bed gevonden.

De helderheid van een mossel

Het idiote is dat die productiviteitsregels zo diep in mij geworteld zijn dat mijn hersenen onmiddellijk denken : tijd om aan projecten te doen die passen bij het ziek-zijn ! Mentale opdrachten ! Veel lezen ! Een beetje studie ! Nadenken ! Ja, dat wou ik dus allemaal doen, zij het dat mijn hersenen ondertussen de helderheid van een mossel hadden aangenomen. Frustratie alom. Aanvaarden dat je ziek bent, ja,ja.  Het lukte me niets eens om een aflevering van een serie uit te zien.  Ben ik de enige die het daar zo moeilijk mee heeft ?

Het eind in zicht

Eindelijk voelde ik me beter worden en liep meteen van stapel, overenthousiast, ik zou weer véél gaan sporten, ik zou mij niet laten doen, ik zou dit en zou dat. Dat enthousiasme resulteerde in het maken van energierepen, het receptje zette ik zaterdag online.
Ik vrees dat dat dan ook ongeveer de grootste prestatie deze week was.

bonjour micro !

En die micro dan ? Die was maandag via de post geleverd en daar had ik allerlei plannen mee nu ik weer wild ben van de actioncamera. Ik zou mijn video’s van commentaar voorzien en geef toe, zo’n micro, dat is toch een kinderdroom die uitkomt ? Je kan ‘m zelf zo in de hand nemen.
Maar met al dat gesnotter en nauwelijks stem kwam daar natuurlijk niets van in huis.
Toch liet ik ‘m enkele dagen staan op mijn bureau, als had ik mijn eigen live-radioshow.

Een mens mag dromen, niet ?

Een fijne week gewenst en hopelijk geen grieptoestanden ! 

 

Geen reactieknop te zien ? 
Zie onder de titel.

Energierepen voor dummies – recept

energierepen

Op zoek naar gezond fastfood

Ik ben een slechte eter en bijgevolg (ja, er is een causaal verband), een gigantische snoeper. Dat doe ik voornamelijk uit ‘gemak’, dat snoepen, want dat is verpakt, dat is houdbaar en dat is fastfood. Dus dacht ik, ik moet een alternatief vinden. In de winkel zag ik wel eens heel verantwoorde energierepen, maar de prijs was niet min. Dus maakte ik mijn eigen repen : vol noten en fruit en nog altijd met suiker, maar toch stukken beter dan wat ik soms binnenspeel.

Er moest veel havermout in zitten !

Ik had in mijn hoofd wel enkele voorwaarden : er mochten geen exotische dingen inzitten, dus geen kokosolie of zo, niet dat ik dat ik daar iets tegen heb, maar mezelf kennende staan hier dan in de keuken allerlei halve potjes mijn kasten te vullen omdat ze maar één keer gebruikt worden. Tweede voorwaarde : zoveel mogelijk havermout. Ik weet dat dat goed binnen gaat en dat vult ook goed. Verder mocht er geen chocolade in en liefst zoveel mogelijk onbewerkte ingrediënten.

En dan … nog eenvoudig ook, want ik ben helemaal geen goede kok.

Het recept

Het recept werd een samenraapsel van wat ik hier en daar op internet vond. Voor het gemak volg ik maar de foto’s.

  1. Droge ingrediënten mengen : 350 gram havermout, 200 gram fruitmuesli en om het een beetje smeuïg te maken deed ik er nog een zakje gedroogde cranberries in.
  2. Vloeibare ingrediënten op een matig vuurtje mengen : 150 gram honing, 95 gram blonde suiker (ik zoek nog een vervanging !), 50 gram pindakaas en 150 graam zonnebloemolie.
  3. Vervolgens de 2 (droge en vloeibare) substanties héél goed mengen. Doel is dat het gaat plakken !
  4. Alles op een bakplaat
  5. De ingrediënten goed aanduwen op de plaat. Ik gebruikte een spatel waarmee ik klopjes gaf. Ik wou dat de energierepen niet gingen brokkelen.
  6. Vervolgens alles in de oven op 150 graden voor zo’n 40 minuten. Ik doe dat nogal op het gevoel en heb de indruk dat onze oven niet echt goed warmt, misschien zou het dus ook gaan op minder graden.
  7. 20 minuten laten afkoelen, keren en nog eens laten afkoelen. Opgelet met het draaien van de ovenplaat ! Bij mij lukte het zonder problemen. Ik gebruikte dan ook bakpapier.
  8. In repen snijden, zo krijg je de échte energierepen !  Tot mijn grote verbazing ging dat makkelijk.
  9. Proeven !

Ondertussen zitten de meeste repen al in de diepvries. Ik ben van plan om toch eens het een en ander te ‘veranderen’, zoals bijvoorbeeld te werken met Nutella voor een chocoladeversie (in plaats van de pindakaas). Hoe dan ook, het experiment was meer dan geslaagd, ik heb een mooie voorraad energierepen en die zijn toch beter dan een Mars of een Bounty !

Ik veronderstel dat heikele punt het pakken is. Bakken ze te lang of op te hoge temperatuur, dan krijg je keiharde repen. Bakken ze te kort of op te lage temperatuur, dan vallen ze wellicht zomaar uit elkaar. Ik had het geluk dat ze net het ‘gemiddeld’ waren, helemaal niet hard, maar ze vielen ook niet uit elkaar.

Alvast veel succes !

 

Vogels spotten in zeeland

Zeeland : land van vogels

Vorige week mocht ik terug naar Zalig Zeeland, één van mijn favoriete plaatsen ! De dag werd georganiseerd door vzw Landschap en zij pikten me bijna aan mijn deur op met de bus. Geen zorgen dus over het vervoer. En omdat beelden meer zeggen dan woorden heb ik er maar meteen een filmpje van gemaakt !

Geniet ervan !

Dinsdagwijsheid : nooit eerder zoveel jobs

jobs

Record aantal jobs

Toen ik bovenstaande zin las in De Standaard (die je nu niet onmiddellijk verdenkt van zomaar iets te schrijven), moest ik ‘m wel 3 keer lezen. Had ik dat wel juist gelezen ?
Ja hoor ! De titel van het artikel veegde trouwens alle twijfel weg : “De Belgische economie in verval ? Yeah right.” Kan de chef economie van De Standaard er zo ver naast zitten ?

Besparen, besparen en nog eens besparen

En toch lees ik overal dat er flink bespaard moet worden, knabbelt men aan de sociale zekerheid en is er nergens geld voor.  Er moet langer gewerkt worden en er moeten nog méér mensen aan het werk gezet worden. Loopbaanonderbrekingen/tijdskrediet worden flink teruggeschroefd.
Ik vrees dus dat er mij iets ontgaat. 
Iemand ? 

 

Week in beelden – snapshot diary – week 03

snapshot diary 2016 week 03

The only way is up !

We begonnen deze week met Blue Monday en ook al was die maandag op zich niet zo erg (behalve rijden in de sneeuw, not my favorite), heb ik toch soms de indruk dat de hele maand januari wel Blue January is. Lange dagen vol duisternis, een pak collega’s ziek (er lijkt een beurtsysteem te zijn), zieke leerlingen en de vakantie nog veel te ver weg. Tel daarbij een gigantische vermoeidheid bij alle partijen en je snapt het plaatje wel.

Maar hé, nu kan het toch alleen maar beter worden ? Meer licht en rechtstreeks richting lente en vakantie ?

Alledaags

snapshot diary 2016 week 03 alledaags

Het strijkijzer ! Zien jullie de foto ? Soms lijkt het – zelfs als ik mijn eigen snapshot diary’s lees – alsof bloggers alleen maar leuke dingen meemaken en geen huis te onderhouden hebben of doordeweekse dingen te doen hebben als strijken. Dus ter ere van de huishoudelijke taken, de foto ! Ook alledaags : de chromecast. Zo gaat dat als zoonlief aan iedereen verkondigt dat hij dit voor zijn verjaardag wil ! Dan hadden we er plots één op overschot !

schaalvergroting in het onderwijs

Deze week mocht ik opnieuw op bijscholing gaan en dat breekt wel een beetje de routine van altijd lesgeven. Zo nam ik de trein en zat midden de forenzen. De trein is best leuk, maar we zaten toch een beetje gepakt als sardienen in een blik. Chapeau voor wie dat alle dagen moet doen… maar anderzijds : dat moet toch beter kunnen ? (NMBS : read this !).

Het contact met andere  scholen leerde me weer dat iedereen zijn eigen successen en problemen heeft. Als één ding mij iedere keer weer duidelijk wordt, dan is het wel dat iedere school een eigen identiteit heeft. Ik vrees voor de schaalvergroting, zal die identiteit niet vervagen ? Zal er nog sprake zijn van schoolkeuze als alles onder één hoedje met één bestuur komt ? Hoe vinden ouders dan nog dé school voor hun kind ? Want niet iedere school past bij ieder kind. Mevr. Crevits, read this ! 

Het videoproject

Twee weken lang loopt er een videoproject op onze school. Een aantal leerlingen loopt, gewapend met een Go-pro, door onze scholen en maakt dagboeken over het alledaagse leven. Een zalig project ! Meteen voelde ik het ook weer kriebelen en haalde de actioncamera’s (ai !) boven en ging aan het experimenteren. Het is een wereld die me wel boeit.

Zalig Zeeland

Snapshot diary 2016 week 03 zeeland

Naar deze dag keek ik al lang uit, zo’n beetje de motor om het vol te houden deze donkere maand. Uitstap met Landschap naar Zeeland om er watervogels en zeehonden te spotten. Die zeehonden vielen trouwens onder ‘garantie’, we zouden er zeker zien.
En ja hoor, ze waren op post, niet groot in getal, maar toch precies vrolijk blij ons te zien.
Over de uitstap is nog een filmpje in de maak, want terwijl iedereen er met gigantische telescopen rondliep (verrekijker en/of fototoestel), liep ik er met de actioncamera rond. Jullie hebben nog wat te goed !

En zo zijn we weer een stuk verder in januari. Zei ik al dat ik uitkijk naar de lente, naar het lengen van de dagen ? Dat de sneeuw oké, was maar dat het voor mijn part al genoeg is ?

Een fijne week voor jullie allen ! En voor wie, net als ik, ook last heeft van al die duisternis, hou vol ! 

 

Waarom worden we dik ?

Wansink Brian

Mindless Eating – Brian Wansink

Brian Wansink doet onderzoek aan zijn universiteit en wil maar één vraag oplossen : waarom eten we meer dan we denken ? Wat zijn de triggers die ons doen eten ? Hoe komt het dat we meer eten zonder het te beseffen ? Ook diégenen die gewapend zijn met massa’s kennis over voeding, zij die over bergen discipline beschikken en zelfs … de psychologen die onderzoek doen naar al dat eten ! Hoe komt dat toch ?

200 keuzes per dag die met voedsel te maken hebben

Mindless Eating, zo luidt de titel van het boek en dat is ook precies waar het om gaat : dagelijks eten we heel wat waarbij we ons totaal niet bewust zijn van de hoeveelheid of wat we eten. De aanleiding is zelfs dikwijls niet eens intern (honger, goesting, stress) maar kleine variabelen die we nauwelijks opmerken.

Het gaat daarbij om hoe voedsel verpakt is, in welke porties, maar evengoed welke kleur voeding heeft en hoe lang de weg is (letterlijk en figuurlijk) van voeding naar maag. Een eindeloze lijst is het volgens Wansink. Bewust en onbewust maken we per dag 200 beslissingen rond voeding : Ontbijt of niet, brood of havervlokken, koffie of thee, hoeveel ? Eten we op het werk of thuis, warm of lunch, spreken we af met iemand of niet … en ga zo maar voort. Heel wat van die beslissingen nemen we onbewust, en juist dààr gaat het mis !

Dit doet ons onbewust meer eten

  1. Het vooruitzicht

    Simpel : alleen al denken aan eten doet meer eten en verder : als we verwachten dat het lekker zal zijn, eten we ook al meer !
    Nogal logisch zou je denken ! In zijn onderzoek werden 2 groepen getrakteerd op een menu. Twee keer net hetzelfde, alleen aten de mensen die in een restaurant zaten met een Franse naam, behoorlijk meer dan diegene die in een restaurant aten met de naam ‘Eten bij Mieke’, ik zeg maar wat.
    Idem dito bij “merkwijnen” :  Beide wijnen waren identiek, de eerste kreeg echter een Franse ‘ronkende naam’, de andere verwees naar een onbekende streek. De rest kan je raden !

  2. We eten met onze ogen

    Onze maag kan niet tellen. Om enig idee te hebben hoeveel we eten baseren we ons op wat we zien. Nu is ons oog makkelijk te misleiden. Onze eetborden zijn alsmaar groter geworden en omdat ons oog in verhoudingen denkt, eten we alsmaar grotere porties. Zijn we tenslotte niet allemaal opgevoed met het gebod “eet je bord leeg ?”

  3. Zien eten doet eten

    Mijn moeder zei het al, en het is waar ! Wansink bevestigt met zijn onderzoek dat wanneer we met 3 mensen eten, we gemiddeld 2 keer zo lang eten én ook meer eten.

  4. Het gevoel genoeg te hebben … ontbreekt

    Wansink schotelde mensen een bord soep voor. Wat sommigen niet wisten, is dat het bord, bij sommigen, via een darmpje onderaan de bodem, continu werd bijgevuld. Deze mensen aten meer soep maar noteerden zich nadien niet meer verzadigd dan anders. Dat ze een verkeerd beeld hadden over hoeveel ze gegeten hadden is evident (ze werden immers visueel misleid), maar dat hun verzadigingsgevoel er zo naast zat is iets anders.

  5. We hebben geen overzicht

    Stel je een restaurant voor waar je kippeboutjes krijgt, een soort Kentucky Fried Chicken. Je krijgt er zoveel je wil. De serveersters vullen steevast aan. Alleen laat ze bij sommige tafels de botjes liggen en bij andere haalt ze ze op.
    Vaststelling : waar de botjes werden opgehaald werd merkelijk meer gegeten.
    Opnieuw : onze maag ‘zei’ niets, maar we werden met onze ogen misleid.

  6. Hoe groter de verpakking hoe groter de portie

    Cornflakes uit een grote doos of een klein pakje ? We eten ermeer als het uit een grote verpakking komt.  Idem met drank : we drinken minder uit hoge smalle glazen dan wel uit brede  kleine. (Is daarom het whiskeyglas klein en breed ?)
    popcorn-portions

  7. Hoe meer variatie, hoe meer we eten

    Experiment : laat mensen, voor de film, zoveel M&M’s nemen als ze willen. Vele kleuren beschikbaar ? Er wordt meer gegeten. Eten jullie ook meer als er meer keuze is ? Ik wel ! Denk maar ontbijtbuffet in een hotel, of al die verschillende tapas, of een gourmetschotel !

  8. Grote lepels versus kleine lepels

    Wie met kleine lepels eet, eet minder dan met grote. Idem voor wie popcorn mag scheppen naar hartelust : geef die een kleine beker en hij eet minder, ook al mag hij terugkomen.

  9. Hoe minder moeite, hoe meer eten

    Secretaresses kregen een hele tijd door chocolade. Alleen stond de chocolade soms in het zicht, soms niet in het zicht, en soms op de kast aan de muur. Wanneer werd er het meeste gegeten denk je ?

    CandyDish-IJO-2006-Wansink-Cartoon

  10. Portiemanagement

    Dit werkte zelfs met kinderen ! Er waren kinderen die koekjes kregen een zip-loc zakje en andere kregen ze op een bord. De 2de groep kinderen vroeg om meer, de eerste groep niet. We eten onbewust gewoon onze portie op, met alle gevolgen van dien als die portie wel eens zeer groot is. (Denk aan een grote zak chips ! )

Vermageren zonder moeite ! Ja hoor !

Het beste dieet is het dieet waarvan je niet eens weet dat het een dieet is. Zo schrijft Wansink en gelijk heeft hij. Wist je trouwens dat er een marge is van 20 procent (10 % meer en 10 % minder) waarin ons lichaam niet ‘weet’ of ‘voelt’ of het meer al dan niet minder eet ?  Volgens Wansink is het beste dieet hetgene dat zich daarop toespitst, je bent je dan niet eens bewust dat je minder eet, wat zoveel is als vermageren zonder moeite !

Je kan bovenstaande ‘wetenschap’ ook helemaal in je voordeel gebruiken :

  • zelf porties maken
    (een schaaltje chips in plaats van een zak, en zeg aan jezelf dat je evenveel ‘mag’ eten, doordat het feit dat je ‘grip’ hebt op de hoeveelheid, is de kans groter dat je minder eet).
  • je snoepgoed op moeilijker te bereiken plaatsen bergen.
    Denk kelder of in de bergplaats.
  • kleinere borden – kleine lepels
  • minder variatie in één keer
    Soms zet ik ’s morgens alle mogelijke ontbijteten klaar, en inderdaad, dat alleen al doet mij meer eten dan gewoon beslissen wat ik ga eten en enkel dat op tafel zetten.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wansinki is fun !

Dit boek leest als een trein en staat vol “restaurantexperimenten”. Keer op keer toont hij aan hoe we eigenlijk veel meer eten dan waar we bewust van zijn. Hij doet dat niet met op een belerend toontje, maar op een manier die je doet denken aan een overenthousiaste gekke professor die leeft voor zijn onderzoek.

Geen zin om heel het boek te lezen ? Niet erg, klik naar zijn website en bekijk de filmpjes, of tik gewoon zijn naam in bij ‘video’s’. Of wat dacht je van deze Tedconferentie ?

 

Praktisch

four_star_rating

Brian Wansink, Mindless Eating. Ik las het e-book, te koop via amazon.co.uk voor $ 9,79. Het boek is eveneens te koop (ebook  en paperback € 12,49 ) in het Nederlands via bol.com