Wat als Sinterklaas mij alles kon geven …

Wat als Sinterklaas mij hopen geld kon geven

Toch jammer dat Sinterklaas niet echt … Ik zou anders echt wel weten wat gevraagd : 2 lijstjes zelfs en met één ding van ieder lijstje zou ik al heel blij zijn ! Of zelfs ééin ding in het totaal !
Dit zijn mijn lijstjes

Wat als Sinterklaas mij alles kon geven – en geld geen probleem was

  1. Een roadtrip van een paar maanden in de VS, inclusief echtgenoot

    Nee, die echtgenoot heb ik natuurlijk wel, maar hij moet ook nog meewillen ! Geen roadtrip van een paar weken, maar eentje van minimaal een half jaar. Met geld genoeg dat ik alles kan bezoeken wat ik wil en op geen dollar meer of minder hoef te zien.
    Sint, zie je het zitten ?

  2. Een personal assistant

    Zo eentje die mijn huis op orde houdt. Hmmm.. niet geheel onbetaalbaar en ik wéét het, iedere keer manlief er over begint zeg ik ‘hoeft niet’. Maar toch, als de Sint er een goeie vindt. Stuur ze maar naar hier. Ik wil ze zelf financieren !

  3. Een personal shopper

    Dat zal mij niet geliefd maken onder vrouwen, maar ik heb een hekel aan kleren shoppen. Ik heb er de tijd niet voor (lees ; ik maak er de tijd niet voor), de pashokjes zijn veel veel gedoe en ik heb ook al geen talent om eens iets anders te kiezen dan de klassieke broek/bloese met of zonder trui. Dat die dame/heer het maar bestudeert ! Sinterklaas mag het ook persoonlijk doen, geen probleem !
    Of misschien toch niet, eigenlijk vind ik het niet zo belangrijk. Dat die dame of heer gewoon koopt wat ik nu al koop !

  4. Een vier- tot vijftal studiejaren

    Zeg maar meteen een jaar of vier om nog eens een diploma te halen. Niet zozeer voor dat diploma maar om mijn hoofd eens helemaal op iets anders te zetten. Geschiedenis bijvoorbeeld. Of filosofie. Met examens en al. Geen schrik voor. Maar met tijd en geld om daar helemaal voor te gaan. Het mag in Leuven zijn en een kot hoeft niet.
    Schonen deal, niet ?

  5. Een volkswagen California

    Ik weet het, liefste Sinterklaas, ik heb de hiptste en leukste caravan die er is. En nee, ik zou niet liever de California hebben. Maar soms, heel soms is een camper praktischer dan een caravan. In de winter bijvoorbeeld. Of om dingen te combineren. Vrees alleen dat ik – mezelf kennende – nu en dan op het werk zou blijven slapen. Tijd gespaard !

  6. Een persoonlijke kok

    Dat gaat het lief niet fijn vinden aangezien we veelal buitenshuis eten en de keren dat we thuis eten hij de kok is. Ik hoop dat Sinterklaas daar over ziet en vooral naar de voordelen kijkt. Maar zo’n kok die helemaal gezond voor je kookt. Ontbijt en al. Slaatjes. Die zorgt dat er alleen maar lekker eten in je huis is. Met verstand van voedingsleer. Geef toe, wat een gemak zou dat niet zijn ?

Lees morgen mijn nog uitdagender lijstje : wat als de Sint mij eindeloos tijd kon geven ?

Wat zou jij wensen, mocht geld geen probleem zijn ? 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 48 – 7 voordelen aan ziek-zijn

ziek-zijn
Veel fotogelegenheid was er niet deze week !

De jackpot

De hele week ziek ! Het is behoorlijk heftig geweest : dagen aan een stuk koorts. Wauw, dan valt er echt niets te doen ! De grootste prestaties van de dag waren : badkamer (wassen), trap af (lastigste deel van de dag, alsook trap op), naar het day-bed (wat een luxe !) en tussendoor joekels van pillen slikken !  Die verplichtten me trouwens om behoorlijk te eten, want die lagen zo erg op de maag dat ik nog eens de hele dag misselijk was ook. Tel uit : koorts, moeilijk ademhalen en maagproblemen ! Dat is toch echt wel de jackpot !

nadeel-heeft-voordeel

Elk nadeel heeft zijn voordeel

Wie zoekt die vindt, en zelfs dagen van koorts hebben voordelen, tenminste die van mij, daar waar het gaat om relatief onschuldige maar zeer vieze en hardnekkige virussen.

  1. Alle zorgen zijn weg

    Ik heb mij gedurende die dagen nergens zorgen om gemaakt. In mijn hoofd passeerde nu en dan ‘zorgen’ maar ze werden iedere keer onderdrukt door de koorts en de slaap. Ik dacht maar aan één ding : ooit gaat dit voorbij. Al de rest was bijzaak en interesseerde me niet.

  2. Ik werd heerlijk verwend

    Ik was dagen alleen thuis en dat maakte werkelijk niets uit aangezien ik toch compleet out was. Maar het lief bracht wel lekkere chocolade mee, ik kreeg extra knuffels en nog méér lieve blikken. Niet dat ik er allemaal veel mee deed. Zelfs chocolade kon me niet bekoren. Maar dat daar iemand met zoveel zorg rondliep, tja, zelfs in tijden van hoge koorts kon ik dat waarderen.

  3. Geen to-do lijstjes meer en ook geen klok – een heel erg stil hoofd

    Ik wist totaal niet welk uur het was en het kon mij ook niet schelen. De tijd was net zoals ik uitgeput. Er viel niets te doen en er was geen enkele stemmetje in mijn hoofd dat me aanmaande tot iets. Een heerlijk stil hoofd (vol snot) was het resultaat. Het is niet dat ik er ziek wil voor zijn, maar ik kon dat echt wel waarderen.

  4. Zonder schuldgevoel bingewatching, lang leven Netflix

    Ik heb wel het een en ander gezien. Of liever : Netflix stond hier lange tijd op. Zo lang zelfs dat ik merk dat Netflix zichzelf echt ‘af’ zet na enkele uren. Meestal viel ik ergens tijdens een aflevering weer in slaap. Maar dat was een kwestie van na de slaap terug te spoelen tot de volgende episode van helderheid in mijn hoofd zich aandiende. Ik zag het hele derde seizoen van The Following.

  5. Het kan alleen maar beter worden

    Toen de dokter dinsdag thuis kwam had ik zo in mijn hoofd dat ik vrijdag helemaal weer op en top zou zijn. Hij schudde het hoofd en zei dat dit totaal niet realistisch was. Kon ik vroeger wel huilen bij zo’n uitspraken, nu gaat het al beter en denk ik continu : het gaat alleen maar beter worden ! Ik word weer gezond ! Ik ga weer lopen ! De wereld gaat weer stràlen ! Geef toe dat dat telt als toekomstperspectief.

  6. Een beetje meligheid hier en daar mag ook

    Iedere keer ik gevloerd ben dank ik, bij wijze van spreken, God op mijn blote knietjes dat ik toch overwegend behoorlijk gezond ben. Dat ik kan lopen, fietsen, zwemmen, dat mijn lichaam mij in alle avonturen volgen wil.

  7. In nood kent men zijn vrienden

    Lang leve What’s app en consoorten. Ik kreeg grappige en lieve berichtjes. Als je niet eens stem hebt om te bellen doet dat veel deugd. Ik heb mij nooit uitgesloten gevoeld of ‘niet meer mee’, ik ben (althans in de illusie) helemààl mee !

Ondertussen gaat het behoorlijk beter (maar nog niet helemaal top) met mij en ligt het lief nu onder een resem dekentjes met zowat alle zelfde symptomen als ik. Tijd om hem te verwennen en hopen dat hij ook de voordelen ziet !