Het Hout

Het Hout

Het Hout

Literair

Dat Jeroen Brouwers kan schrijven, zoveel is zeker.  In zijn boek – met het trieste thema over kindermisbruik door religieuzen in de vijftiger jaren – staan zinnen die zo mooi geschreven zijn dat je ze tweemaal lezen wil. Nooit klinkt het gekunsteld, nooit geforceerd, en toch gebruikt Brouwens woorden en uitdrukkingen die je nog amper hoort of leest.
Toen ik het boek las dacht ik meermaals : dit is een man die het ambacht van schrijven nog echt beheerst, niet iemand die “vlot schrijft”, wat ook een verdienste is, maar iemand die literatuur schept. Soms vrees ik dat die generatie schrijvers aan het uitsterven zijn, al hoop ik dat de tijd nieuwe namen zal laten bovendrijven.

Uitgangspunt

Het verhaal wordt verteld door een broeder die zowat het klooster is “‘ingepraat”, hij was er aanvankelijk als lekenleraar maar toen de betalingen achterwege bleven en hij toch kost en inwoon kreeg, leek de stap tot intrede de evidentie zelf. Veel werd er niet over nagedacht. Hij was jong, kende de wereld vooral via boeken en film, maar had voor de rest nog niet veel meegemaakt.
De school staat hoog aangeschreven en de ouders hebben een blindelings vertrouwen in de broeders.
Toch blijkt snel dat dat vertrouwen compleet misplaatst is. Het lijkt het pedagogisch project te zijn om de kinderen te kraken door verbale vernederingen “jij bent niemand” en straffen om het kleinste vergrijp tegen de zinloze regels. Verder blijkt meer dan één broeder de jongens te misbruiken. Van handtastelijkheden tot en met ether om ze als willoze prooi aan hun ziektelijke handelingen over te geven.
Bonaventura, de verteller van het verhaal, houdt zich hier verre van maar doet ook niets. Hij vermijdt iedere lichamelijke aanraking. Hij is een veilig baken voor de leerlingen, al kunnen ze bij hem niet echt terecht omdat hij niets te zeggen heeft of zelfs wil zeggen.

Patricia

Bonaventura leert door een al te lang uitgesteld bezoek aan de tandarts een vrouw kennen waar hij eensklaps verliefd op wordt. Is het satan, is het verleiding, is het zonde ? Hij worstelt en hoe sterk hij ook overtuigd is van zijn gevoelens en zijn gedachten, zijn handelingen lijken nog altijd compleet gestuurd door de doctrines van het klooster. Toch neemt het verhaal een wending, maar het zou jammer zijn mocht ik het hier vertellen.

Waardering

Ik heb van het boek genoten omdat het zo goed geschreven was, maar ik had toch  bedenkingen. Noem het van mijn kant naïviteit, maar ik had moeite met het gegeven dat zowat een heel klooster massaal aan de jongens zat, de een al perverser dan de andere. Ook met het plot had ik het moeilijk. Het leek mij een beetje ‘over the top’ en onrealistisch en dat geldt zowel voor het vertelpersonage als de jongeren.

  • Taal : uitmuntend
  • Originaliteit : niet echt
  • Emotie :  donker, je wordt er niet echt vrolijk van
  • Thema : kindermisbruik in een klooster
  • Personages : verwacht je aan geen echte verdieping van de personages, maar wellicht is dat bewust gedaan, diepgaande psychologische analyses zouden haaks gestaan hebben op een sfeer van bijna verplichte afstandelijkheid en zelfverloochening.
  • Tempo : traag, maar het gaat voldoende vooruit
  • Context : Limburgs Nederland na de tweede wereldoorlog

Jeroen Brouwers, Het Hout, oktober 2014
Overal verkrijgbaar, ik las de Kindle Editie. ($ 8,45)

Verder lezen ? Zie De Morgen

3-stars-out-of-5

Bedproblemen

bed

Het lief en ik = slecht slapen

Het lief en ik zijn beide slechte slapers. Slaapsgewijs niet zo compatibel, want 2 slechte slapers is erger dan twee keer één slaper. Twee houden elkaar namelijk ook nog eens wakker. Komt het door het woelen in bed, het gezucht, het lezen in bed – slapeloosheid, ja ! – het opstaan uit hopeloosheid, wat het ook is, het houdt me wakker. Het houdt hem wakker.

Dit helpt

We komen niet aan ‘goede’ slaap, maar geef ons een groot bed (met twee matrassen), of twee eenpersoonsbedden en het gaat al stukken beter. Thuis zijn we daarin voorzien : een bed met twee matrassen van 90 cm breed. Twee aparte donsdekens, dus geen getrek hier. Verschillende soorten dons zelfs (hij altijd te warm, ik altijd te koud). Verschillende kussens.
Lezen met de e-reader in plaats van de I-pad (wat een lichtbron !) of een papieren boek.

Hotelbedrog

Als we op reis gaan dan is onze grootste zorg het bed. Wie niet deftig slaapt kan niet genieten, loopt de hele dag als een zombie door een vreemde stad en kan niet anders denken dan : straks is er wéér dat slechte bed. Een mens zou van minder depressief worden.

Dus boeken we een kamer met twee aparte bedden. Hoera dat hotels dat aanbieden. We betalen extra hiervoor, en kiezen zelfs een kamer waar uitdrukkelijk staat dat de bedden 90 cm of meer breed zijn. In Ieper waren we er aan voor de moeite. Inderdaad, 2 aparte bedden, 70 cm breed en op wieltjes. Het lief durfde zich amper roeren en legde uiteindelijk zijn matras (lag los) op de grond. So far voor een ‘superior room’ waar we dik voor betaalden. Ongeloof bij de receptie toen we zeiden dat we bedden niet voldeden aan wat we hadden geboekt.  “Waar heeft u dat gelezen ?”

 

bed3

“Bij de reserveringsbevestiging ?”.

Soit, we hadden geen verhaal. Ook niet toen bleek dat we enkel lauw water hadden zonder druk. Onze kamer had enkel een bad en een bad nemen in lauw water, het is niet echt aan te bevelen. We behielpen ons dus met de lavabo en de waterkoker. Een beetje zielig voor een +100 euro kamer en zeker nog zieliger als je bedenkt dat wij daar 4 nachten geboekt hadden omdat we deelnamen aan de Vierdaagse en dus behoorlijk gezweet hebben !

Ik dacht meermaals : zelfs op de camping was het beter.

Alternatieven

Soms weten we het niet op voorhand of er voor ons geschikte bedden zullen zijn en dan voorzien we ons daarop. Het zal wel een groot teken van liefde zijn : het lief krijgt het bed. Hij is de kampioen in slecht slapen (en toch wel minder genietbaar als hij niet geslapen heeft). Ik breng dan een matrasje mee, opblaasbaar, groot genoeg en ik slaap op de grond. Dat deden we o.a. in Edam, waar er een het tweepersoonsbed een ‘tweeling’ was, niet echt groot.

Er zijn er die het goed doen !

Roompot bijvoorbeeld ! Wij boeken daar vrij regelmatig een apartement of een huisje en hebben daar nog nooit ‘de matras’ moeten bovenhalen. Dat zijn gewoon 2 matrassen van 90 cm én aparte donsdekens. Soms gaan we logeren aan zee in een B&B en ook hier hebben ze prima bedden.

Tip aan alle verhuurders : investeer in goede bedden !

Een degelijk bed, het valt natuurlijk niet op als je foto’s op een website zet. Een degelijk bed is ook een investering.
Toch geloof ik niet dat wij de enige zijn die een goed bed op prijs stellen. Een op vier Belgen zou last hebben van slapeloosheid.

En jij, hoe belangrijk vind jij een goed bed ? 
Geen reageerknop te zien ? Zie onder de titel. 

 

Photocredits : foto's van dit bericht vallen onder CC0
Photo 1 : via Pexels, Photo2 Stocksnap, eigen knipsel

 

Vierdaagse van de IJzer in 20 beelden

De foto’s zijn aanklikbaar ! 

Het is weer afgelopen, de Vierdaagse van de IJzer. Gisteren kregen we ons ‘getuigschrift’ in de mailbox, alsook alle voorgaande. Blijkt dat het lief en ik ‘begonnen’ zijn in 2006 en vanaf 2009 zijn we ieder jaar geweest.  Maar liefst acht edities !

afscheid van een zalige zomer

We liepen de laatste kilometers in stilte, een beetje triest bijna, de samenloop van het afscheid van vier fantastische dagen maar ook het afscheid van de vakantie. Het was een zalige zomer, het was een zalige vakantie. Het was zorgeloos. Het was genieten. Het was super.

Ik had mij geen betere zomer kunnen voorstellen !

Photocredits : eigen foto's. Ik claim geen copyright. 
Geen reageerknop ? Zie onder de titel

 

We were liars : voor wie het vakantiegevoel wil bijhouden

We were Liars

We were Liars

Vakantiegevoel

“We were liars”  gaat eigenlijk enkel en alleen over zalige zomervakanties van een viertal jongeren op het eiland van hun grootvader.  Iedere zomer ontmoeten ze elkaar opnieuw, samen met een vriend van de familie van Indische afkomst. Ze zijn afstammelingen van een rijke stamvader met enkel dochters die leven van de toelage die ze van hun vader krijgen. De jongeren genieten jaar op jaar van de zorgeloze zomer op het eiland. Voor hen mag het eeuwig blijven duren. Als hun moeders onderling ruzie beginnen te maken over erfenissen en verdeling van het eiland, lijken hun zomervakanties in het gedrang te komen.

Het ongeval

Maar zelfs op de meest ildylische plaatsen kan het noodlot toeslaan  : Cadence, het hoofdpersonage van het boek en oudste kleinkind, wordt in het water gevonden, zonder kleren en met vele verwondingen. Ze herinnert zich niets van wat er gebeurd is.  Een lange revalidatietijd is nodig. Ze verliest schooljaren en kan de volgende zomers niet naar het eiland, tot haar grote ontgoocheling.

Het geheim

Wanneer ze uiteindelijk toch terug kan en opnieuw haar vrienden/familie ontmoet, wil niemand iets kwijt over wat er die zomer gebeurd is. Stukje bij stukje valt de puzzel in elkaar en ontdekt ze de vreselijke waarheid. En nee, ik had het niet zien aankomen !

Waardering

four_star_rating

 

 

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen. Voor wie mocht aarzelen omdat het in het Engels is : het is vlot geschreven en het Engels is echt niet moeilijk. Het valt tenslotte onder de categorie Young Adult (maar laat je dat niet afschrikken !).

  • Taal : vlot geschreven, literair geen hoogvlieger, maar gewoonweg goed geschreven
  • Originaliteit : best wel en ook een beetje gedurfd
  • Personages : niet heel erg uitgediept maar wel een knappe schets van een (heel) rijke Amerikaanse familie.
  • Tempo : vlot
  • Context : hedendaags, Verenigde Staten

 

E. Lockhart & Emily Lockhart,  We were Liars (2014) , vertaling komt, maar voorlopig alleen beschikbaar in het Engels.
Ik kocht de E-versie bij Bol.com (€ 5,99) en kon het vanuit België niet kopen bij Amazon (voor de Kindle versie)

 

Ontbijt in de tent

Voor- en nadelen kamperen

Evaluatie kamperen

Kamperen was dit jaar iets nieuws voor mij. Ik herinner me nog het moeizaam opzetten van de tent in onze tuin, mijn ‘Try-out’ camping in Zavelbos, het zalige kampeerweekend in Zeeuws-Vlaanderen  en mijn kampeer/citytrip naar Gent.
Samengevat kan ik stellen dat het kamperen mij bevalt. Het is avontuurlijk en bovendien supergoedkoop. Ik besef natuurlijk dat ik de luxe van veel vakantietijd heb, want als ik beperkt zou zijn in vakantietijd, zou ik misschien wel niet met de tent trekken en zou ik het liever wat zorgelozer doen.  Ik kan het hier misschien allemaal goed voorstellen, er zijn ook heel wat ‘zorgen’ bij het kamperen.

tent slaapkamer

Nadelen kamperen

  1. Je bent heel erg afhankelijk van het weer. Als het een hele dag regent is er weinig aan om een hele dag in je tent te zitten. Ik wandel en loop in de regen zonder problemen, maar echt een hele dag regen ? Dan is die tent er net teveel aan.
  2. Hetzelfde voor de warmte/koude. Ik weet nog niet wat het ergste is. De koude, daar kan je je tegen beschermen : een serieuze slaapzak en je matras goed isoleren (grondkoude).  In een tent kan het verschrikkelijk broeikastachtig heet worden. Het helpt als je tent in de schaduw staat, of anders zorg je voor een tarp die gedeeltelijk je tent afschermt.

    tent in de tuin

    Nadelen kamperen ? Het hangt heel erg af van waar je waarde aan hecht.

  3. Hoe behendig je ook bent, het blijft een job : dat opzetten van een tent. Ik zie daar niet tegenop, maar als je dat wel doet, dan moet je je misschien afvragen of kamperen iets voor jou is. Stel je ook voor dat je dat moet doen in volle regen en wind. Besef dat je een natte tent best niet opbergt.
  4. Weinig privacy. Kamperen is een sociaal gebeuren. Je hoort, ziet voortdurend mensen. Je deelt het sanitair, je wast af met anderen. Ik vind het sociale gebeuren prima, maar ik kan mij voorstellen dat het voor sommige mensen niet meevalt.
  5. Je leeft op een minieme ruimte in je tent. Alles goed en wel als je ‘buiten’ kan leven (wat de meeste kampeerders ook doen), maar ‘binnen’ is het toch maar kleintjes.
  6. Wie gilt bij het kleinste beestje is eraan voor de moeite : het is niet omdat je op een camping staat dat de natuur bordjes heeft met ‘verboden voor spinnen, rupsen, muggen, mieren’ etc. Tijdens mijn laatste kampeertrip was het wegzetten van die diertjes een dagelijkse bezigheid maar meteen ook een uitnodiging voor mij om van alles op te zoeken in de natuurgids. Maar ook hier : niet iedereen zal zo welwillend zijn.

    Sanitaire Unit

    Dichtbij het sanitaire gedeelte kamperen of juist niet ? Ook hier zijn voor- en nadelen !

Zijn er ook voordelen ?

De voordelen liggen heel dicht bij de nadelen, het is maar wat je voorkeur draagt en in hoeverre je dingen kan waarderen of juist niet.

  1. back to basics : van veel comfort kan je niet spreken al moet je ook niet overdrijven, het sanitair is meestal in prima staat en de meeste campings hebben zelfs WIFI, het is niet dat je ‘into the wild’ bent.
  2. Je leeft op het ritme van de natuur omdat het licht en het weer in principe je hele dag bepaalt. Ik checkte altijd de buienradar.

    Camping zavelbos pijelen

    De faciliteiten verschillen enorm per camping, maar zeggen meestal ook iets over de aard van de camping en welk soort kampeerders ze aantrekken.

  3. Alles gaat veel trager. Al is het maar omdat de faciliteiten nooit pal aan je tent liggen. Denk aan midden in de nacht naar het toilet dat 500 meter verder is en dit in het pikkedonker.
  4. Campings zijn sociale broedplaatsen. Kinderen zijn hierbij de beste facilitators. Honden doen de job ook.
  5. Veel vrijheid : ik hoefde voor geen enkele camping te reserveren (ook al deed ik dat wel). Veel mensen komen aan en zeggen ‘we zien wel hoe lang we blijven’. Dat lijkt mij moeilijker met andere vakantieplaatsen
  6. Het is supergoedkoop. Ik betaalde op mijn laatste vakantie, all inclusive € 76 voor 6 nachten. Volgende week gaan we naar een niet eens zo duur hotel waar we per nacht meer betalen.

Ik ben alvast gewonnen voor het kamperen !

+ 10 redenen om deel te nemen aan de Vierdaagse van de IJzer

DSCI0181

Versier eens een date

Toen het lief nog mijn collega was en wij elkaar nog niet aanspraken als ‘liefje’ maar simpelweg met de voornaam, gingen wij wel eens wanden, beide vrijgezel als we waren. Wij wisten toen nog niet dat wandelen schitterende dingen doet voor eender welke relatie : ge zijt op den babbel, niet gestresseerd, er is altijd afleiding als het onderwerp saai of gevoelig wordt en als er tijden van stilte zijn, dan zijn die nooit vervelend, een mens is immers aan het wandelen.
En ja, van het een kwam het ander en dat mondde – jaren voor ons huwelijk nog – uit in een wandelrelatietest zijnde onze eerste Vierdaagse van de IJzer met onmiddellijke inzet van 4 keer 32 kilometer wandelen en wel in een tent die de eerste nacht regen al niet heeft overleefd.
Onze relatie overleefde weln ondanks de talrijke blaren die wij als onvoorbereide wandelaars op zo’n afstand kregen. De wandeling mondde uit in een huwelijk. Dat zat meteen goed.

Traditie

En toen werd het meteen een tradtie, dat deelnemen aan de Vierdaagse van IJzer. Het tentje werd verruild voor een hotel en ook al hebben we nog meermaals de tochten van 32 km gedaan (ik heb ooit een paar dagen de tochten gelopen, zij het niet de 32 afstand), de laatste jaren kiezen we wijselijk 4 keer 16 km. Dat stelt ons in staat om op het gemak te ontbijten, naar de startplaats te gaan en ’s avonds hebben we nog overschot op tijd om een restaurant te doen en hebben we een lange avond. Ik geef toe, het is overduidelijk dat we niet meer zo jong zijn als toen we de eerste keer deelnamen.
Die 32 km blijft evenwel magisch, daar blijven we soms wel over mijmeren.

10 redenen om deel te nemen aan de Vierdaagse van de IJzer

Vierdaagse van de IJzer

 

En waarom zou je nu minstens één keer in je leven moeten deelnemen aan de Vierdaagse van de IJzer ?

  1. De relatie met uw lief, uw vriendin, uw hond of kat zal er zeker beter op worden !
  2. Je hoeft je nergens zorgen om te maken, de  Vierdaagse van de IJzer heeft een ijzersterke  (what’ is in a name ?) traditie wat organisatie betreft. Het is gewoon van a tot z in orde.
  3. Je moet niet eens echt kunnen wandelen, de afstanden zijn 8 – 16 – 24 – 32, allemaal vrij te combineren. Je moet zelfs niet eens vier dagen gaan (maar doe dat toch maar, wat…)
  4. Vier dagen na elkaar stappen en je noemt je problemen uitdagingen in plaats van zorgen.
  5. Je bent nooit alleen, reken maar op duizenden deelnemers, dik, dun, groot, klein, jong en oud, van stappen met bittere ernst tot prettig gestoord.
  6. Je wordt deel van een traditie, de meeste mensen komen terug. Er is dus wel enig verslavingsgevaar.
  7. Je kan als volwassene nog eens op kamp, helemaal in de stijl van de jeugdbeweging : reken dus met veel matrasjes en veldbedden allemaal lekker gezellig in een tent. (Of je brengt gewoon je eigen tent mee).
  8. Nooit verveling :  vier verschillende startplaatsen
  9. Je bent koning van de weg, want de “MP’s houden van je en leggen zelfs het drukste verkeer voor je plat. King of the Road !
  10. Je krijgt snoepjes, drankjes, ze zorgen gewoon voor alles.
  11. Er is bijgot en heel kinderprogramma uitgewerkt met zoekopdrachten
  12. Randanmiatie : ik geef toe, vroeger leek het er wat ‘weelderiger’ aan toe te gaan, maar het blijft wel : zowel voor kinderen als volwassenen, foto-zoektochten, muurklimmen, deadride, voor wie iets anders zoekt dan enkel wandelen.
  13. Het is in West-Vlaanderen. Oké, da’s er een beetje over. Op een ander is het ook schoon. Maar dat sappige taaltje, daar moet ge toch van houden (alzo sprak het kind in mij dat geboren en getogen is in dit West-Vlaanderen).

Samengevat : pak uw schoenen en kom nog af. Nog twee dagen te gaan dit jaar en hup, volgend jaar opnieuw !  Regeringen kunnen vergaan, de Vierdaagse blijft gewoon bestaan !

Kamperen in Nederland, topherinneringen

Dag 1 en 2

Topherinneringen NL kamping 1

 

  1. Alblasserdamse Lunch : broodje zalm, soepje, bitterballen, slaatje, … rare maar heerlijke combinatie !
  2. Fietsen in Alblasserdam met een vriendin richting Kinderdijk !
  3. Fietspad Kinderdijk, je kan niet missen !
  4. Kinderdijk, dat op de lijst van Werelderfgoed staat, o zo de moeite om te fietsen !
  5. Rommelmarkt in Geertruidenberg
  6. Wat een schandvlek in de ruimtelijke ordening van Geertruidenberg : waar je ook gaat, de krachtcentrale (elektriciteit uit steenkool)  zie je altijd als donderwolk.

    Dag 4 – 5 – 6

    Topherinneringen NL kamping 2

  7. Ice-coffee zoals ik ‘m het allerlekkerste vind in de Hema, liefst met een cookie
  8. Mijn tijdelijk onderkomen met fantastisch zicht
  9. Herinnering aan het werk dat ooit terugkomt
  10. Nederland is waterland, en schoon, schoon is dat …
  11. Met de waterbus van Rotterdam naar Dordrecht ! Zalig !
  12. Zei ik al dat Nederland schoon is ? En veel water ?
  13. De boer die ploegde voort, onder het oog van de kampeerders
  14. Stel u voor : alle dagen naar het werk met de waterbus
  15. Bezoek aan Dordrecht

en dan ben ik nog vergeten :  het nationale park Biesbosch. Wellicht de topper van de regio, maar ik ben er niet geraakt. Meteen reden om terug te gaan ?

 

 

Vierdaagse van Breda

Wandeling in foto’s

244

 

  1. de Vierdaagse van Breda is volledig bepijld, en volgens de organisatoren is dat naar Vlaams model, want het zou niet de gewoonte zijn bij Nederlandse wandelclubs. Zij werken met een routebeschrijving op papier (die ik ook hier kreeg, maar niet nodig had).
  2. Nederland is het land van water, waar je ook gaat. De wandeling ging voornamelijk door natuurgebied. De stad wordt tijdens de vier dagen gemeden.
  3. De langste afstand op dag 1 was 15 km.  Op de achtergrond bleef dan ook wel het altijd bewoond gebied.
  4. Het valt mij op hoeveel pic-nic plaatsen Nederland heeft in wandel- en fietsgebieden.  Om de zoveel afstand kan je lekker rusten of je boterhammetjes opeten.

 

 

Vierdaagse van Breda2

 

  1. De organisatie is zeer kleinschalig. Ik zag alles samen 6 medewerkers. Hier zie je de rustpost. Dat is een auto met drank en 2 mensen die je eventueel helpen. Bij de start kreeg je 2 drankbonnetjes die je daar kon gebruiken.
  2. In het natuurdomein (zie lusje op de kaart) waren leuke zoekplaatsjes die je vooral meer leerden over de geschiedenis van de omgeving. Eigen aan het park en niet aan de organisatoren van de wandeling, maar toch fijn.
  3. Wandelen is sowieso poëtisch en mijmerend.
  4. Toch een gevarieerd landschap, in zijn geheel (de 15 toch) plat.

    Route wandeling dag 1

    Route wandeling dag 1

Waardering

Prima voor wie graag deelneemt aan een meerdaagse (dat heeft toch iets bijzonders) en het graag kleinschalig ziet.  Ik had een sfeer verwacht zoals bij de Vierdaagse van de IJzer maar dat is geenszins het geval. Prima te combineren met een stadsbezoek aan Breda.

 

Het leven zoals het is op de camping

 

tent Lage Zwaluwe

  • tent icon  Tentje kopen met twee matrassen, vertrekken met de fiets voor 10 dagen voor een rondtocht in Nederland, tentje na de eerste vakantiedag opslaan en merken dat a) de matrassen er niet inkunnen en b) het tentje niet voorzien is op een gezonde Hollander (het overkwam mijn nieuwe buren).rups
  • tent iconEen nieuwe definitie van het huis (tent) opruimen : het buitenzetten van, in volgorde van meerderheid naar minderheid, fluogroene sprinkhanen, lichtgewicht spinnen en bij tijden helzwarte/gele rupsjes. Ik wou toch kamperen in de natuur ?
  • tent iconOok dit : ‘ s nachts wakker worden en je afvragen wie er in the middle of the night aan het ijsberen is voor je tent, van links naar rechts en van rechts naar links tot je er poepeloere zot van wordt en ontdekken dat het een paard is met nachtelijke zenuwinzinking.paard
  • tent iconOok ‘ s nachts : dat er buren zijn die niet beseffen dat tenten alles behalve geluidsdicht zijn en dus dingen horen die je absoluut niet wil horen. Ge moogt zelf fantaseren. Kamperen in de natuur wordt door ieder anders geïnterpreteerd.
  • tent iconOm het kwartier de (protestantse) klokken een liedje horen spelen en maar niet op de woorden komen. Iets van mijn eerste communie of zo. Braincracking !

    zocht vanuit de tent

    zocht vanuit de tent

  • tent icon Kampeerders zijn wellicht de grootste vleeseters, ’s avonds haalt iedereen het BBQ-stel boven. En dan te zeggen dat we hier op een boerderij zitten die allerlei labels van duurzaamheid heeft. De boer doet enkel aan tuinbouw.

    Schoon volk op de camping

    Schoon volk op de camping

  • tent icon   De campingdag begint als je volop het geluid van ritsen hoort (rits open, rits dicht).
  • tent icon  Er heerst hier een cultuur van dutjes doen na het eten. Men neme een boek, men zet zich gezellig in een stoel en valt in slaap.

    Voor wie de tent een stap te ver is

    Voor wie de tent een stap te ver is

  • tent icon  Hanen hebben een verstoorde biologische klok, ze luiden helemaal niet het begin van een dag in,  ze zoeken gewoon aandacht.Wanneer het hen uitkomt. Maar niet uit of het dag of nacht is.

Maar het gaat hier goed, dat kamperen bij de boer !

Ik kreeg al de titel van

  • “zij heeft alles bij” en vervolgens “zij helpt wel” (Fietsers zonder fietspomp) en ook
  •  “Dat is echte scoutsdame” (tent en tarp alleen opzetten, ook bij volle wind)
  • En nog altijd een grote scheut medelijden ook, want ‘och arme,  jij zat er zo middenin’ (over mijn avontuur met de familie Flodder, zie “een horribele vakantiedag”.

Verder sukkel ik hier met de WIFI. Shame on me, met de tablet lukt het, maar niet met de laptop. Maar wie brengt nu in hemelsnaam een laptop mee naar een camping ?

De horribele dag op de vakantie

image

Het eerste wat mij opviel – ik kijk naar kerken, daken en architectuur – was de Pottenschijter in Geertruidenberg. Het had een teken aan de wand moeten zijn, een voorspelling,  zoals hij daar zit : onbeschaamd, vanuit de hoogte ongeneerd op zijn pot zijn gevoeg te doen. Hij kan doorgaan voor patroonheilige voor de vakantiedag die ik vandaag had. “Het kan geen 9 weken dolle pret zijn”, moet iemand daarboven hebben gedacht. En dat alles terwijl ik gekozen had voor een “landelijke camping”, “vol rust en natuur”, waar “gemoedelijkheid troef is”.

Deze morgen begon het nochtans goed. Schitterend weer en een stilte die ik lang niet gehoord heb. Het zicht op de akkers en in de verte de klokkentoren die om het halfuur beiaardgewijs een liedje dreunde dat mij herinnerde aan mijn veel te katholieke jeugdjaren in het pensionaat. Maar goed : zon in het oosten, de dauw op mijn tarp, de stilte en de rust als een veilig deken om me heen.Het naderde allemaal toch een beetje paradise lost.

Ik had de voorbije nacht zo goed als niet geslapen en zou deze dag doorbrengen met een goed (digitaal) boek.Tussendoor in slaap vallen leek mij gepermiteerd in dit paradijs.

De familie Flodder

Tot er een auto kwam die zich gevaarlijk dichtbij mijn tent parkeerde. Mensen werden uitgebraakt, vol met zakken eten en bakken Heineken. Nog een auto en al evenzo. Of ze kwamen kamperen was mij allesbehalve duidelijk, dat ze geen rustige bedoelingen hadden des te meer. Ze bleven komen en blijkbaar stond ik volgens hen “op hun terrein”, maar omdat de boerin des campings mij deze plaats had toegewezen was ik mij van geen kwaad bewust.Vijf minuten later stonden ze nog net niet in mijn tent, want ze waren met velen en ze maakten ruzie en grappen en grappen die ruzie werden en vice versa. Een man in korte broek met benen vol tatoos keek me aan.Ik kon enkel antwoorden met een waterig glimlachje.

Hollandse directheid

Het slaapgebrek had een aanslag op mijn zenuwen gepleegd en bij iedere scheldtriade van familie Flodder pompte mijn hart nets iets harder. In gedachten zag ik al een kampeeroorlog uitbreken. Hen aanspreken was weinig zinvol : dit was voorbereid, de gasten waren uitgenodigd.  Ik was het probleem, niet zij.

Ik stapte schuchter naar de boerin en vroeg hoelang ze zouden blijven. Ik zou wel verhuizen. “Kom,  we gaan het meteen vragen”, zei ze met Hollandse directheid. “Hoe lang blijven jullie ?” “We houden feeeest”, was het antwoord en er is toch plaaaa” Maar de boerin liet ze niet uitspreken en wendde zich tot mij “alleen vandaag dus”.
De man met de korte broek keek me strak en vernietigend aan. “Klikspaan,  truut”, hoorde ik hem in mijn fantasie zeggen en had hij het woord gekend “Territoriuminbreekster”. Maar dit was mijn fantasie. Hij zei niets. Zijn lichaamstaal was genoeg.

Op de vlucht

UIteindelijk ben ik vertrokken, ook al regende het en wist in niet waarheen. Desnoods ergens in de auto een boekje lezen.

= wordt vervolgd !

PS : tot overmaat van ramp werkt ook het internet maar zeer wisselvallig.