Openbedrijvendag

Openbedrijvendag : Top 5 die je moet zien

Zondag Openbedrijvendag

Als er één ding zeker is over jouw  Openbedrijvendag dan is het dit : je zal tijd te kort hebben !
Het aanbod is spectulair en supergevarieerd en alles behalve saai.  Nieuwe technologieën versus oude ambachten in een vernieuwd kleed. Plaatsen die je anders nooit te zien omwille van hun security levels, op de openbedrijvendag zijn ze er voor één dag voor iedereen.

Om je de moeite de besparen van al die bedrijven na te kijken heb ik alvast een shortlist gemaakt.  Ze komen uit allerlei sectoren en zijn toegankelijk voor jong en oud. Geschiedenis ontmoet toekomst, high tech ontmoet handenarbeid. Trommel je partner en kinderen op en maak er een hele dag van.

1. Droneport – Sint-Truiden

Openbedrijvendag drones

 

Drones ! In alle eerlijkheid weet ik niet wat er over te denken. Wanneer ik er eentje zie, dan voel ik mij soms op de set van Star Trek. Houdt zo’n ding mij nu in het oog ? Of heeft ‘het’ een andere agenda ? Tegenwoordig zijn ze voor een appel en een ei te koop. Waar gaat dat heen met al die drones ? Er blijken tegenwoordig al drone-piloten te bestaan !

Droneport in Sint-Truiden is een bedrijf dat helemaal rond het gebruik van drones draait. Drones zijn hun gadgetfase ontgroeid en worden tegenwoordig voor heel wat doeleinden ingezet. Je kan het allemaal zien en meemaken in Sint-Truiden ! 

Benieuwd maar is Sint-Truiden je te ver ? Dan kan je ook terecht in Zeebrugge voor de noordzeedrones. 

2. Sneeuwballen – Mariakerke

Openbedrijvendag Sneeuwballen

Wie mij een beetje langer kent weet dat ik een zoeteklauw ben. Je kan mij altijd plezieren met alles dat lekker en zoet is, zoals Sneeuwballen. Dat zijn regelrechte lekkernijen en tot spijt van mij (en geluk van mijn lijn) zijn ze niet zo makkelijk verkrijgbaar. Delicatesses zijn nooit massaproducten. Het leukste vind ik de witte. Soms is het een beetje kliederen, maar dat geeft je dan ook meteen weer een prima excuus om je vingers af te lekken.
In Mariakerke maken ze er maar liefst 35 000 per dag !

Geen wonder dus dat je op de Openbedrijvendag niet alleen mag kijken maar ook proeven ! Wie een beetje geluk heeft kan zich zelfs een seizoen lang gratis van sneeuwballen voorzien. Nog een reden om te gaan !

3. Havenloods Bravo

Openbedrijvendag

Als er één plaats is waar de hele wereld passeert en samenkomt, dan is het de haven wel. Een en al bedrijvigheid van op en neer gaan van boten, volgeladen uitvarend of juist leeg terug de zee op. Containers vol goederen.

Een zeehaven lijkt een beetje op een luchthaven : alle verkeer moet worden geregeld en het is maar de zaak om alles vlot te krijgen zonder ongevallen. Dat ook deze haven een eigen opleidingscentrum heeft zal niemand verbazen. Boten met een ‘L’ zijn uit den boze, dus moet het geleerd worden via simulatie, en laat dat net hetgene zijn wat je ook kan zien op havenloods Bravo. Lijkt het jou een piece of cake, dan kan je het zelf eens proberen. Altijd al kapitein willen zijn van een groot schip ? Dit is je kans op de openbedrijvendag.

4. Fietsen in Brussel – pakket van 5 bedrijven

Openbedrijvendag Dansaert

Sportief en wil je eens per fiets door Brussel in de buurt van Dansaert  ? Dan is dit het buitenbeentje iets voor jou. Je kan via een fietsroute 5 bedrijven bezoeken mét rondleiding. Er zijn rondleidingen in het Nederlands en het Frans en de fietsen worden (gratis) beschikbaar gesteld. Ideaal voor sportievelingen of voor wie deze buurt eens per fiets wil verkennen.

5. Fabriek voor de toekomst

Openbedrijvendag

 

De toekomst begint in West-Vlaanderen. !
Als we een beetje vooruit denken is binnenkort die smartphone totaal overbodig en is hij volledig verwerkt in onze kledij. In de meest westelijke provincie denken studenten na over nieuwe kunststoffen die te verwerken zijn in textiel. Ze werken er met bio-grondstoffen en technisch textiel. Of wat dacht je recyclage uit bio-degradeerbare producten ?
Je kan het in Kortrijk op de openbedrijvendag  allemaal zien en ook doén. Meer nog, je krijgt zelfs zo’n high-tech futureproof product mee naar huis. Ben je meteen al meer dan één stap voor.

Praktisch

Ga naar de website van de Openbedrijvendag en maak daar je keuze.  Bij sommige bedrijven moet je inschrijven en is het aantal plaatsen beperkt. Bij deze bedrijven is het dus kwestie van er vlug bij te zijn. Late beslissers hoeven niets te vrezen, de meeste bedrijven zijn deze dag zonder reservatie toegankelijk. Doorgaans zijn ze open van 10 tot 17 uur, maar even nazien voorkomt ontgoocheling.

Veel plezier !

Snapshot diary

snapshot diary – week 38 – geveld door een virus

snapshot diary

geveld door een virus : heel erg ziek

Eindigde ik de vorige week met koorts in bed, zo begon ik ook deze week. De dokter werd erbij gehaald (ik kon niet eens de 700 meter te voet gaan tot zijn praktijk !) en al was het wachten op de resultaten van enkele labo-onderzoeken, het verdict was toch ‘rusten’. 
Die eerste dagen lag ik echt in de voddenmand. Op deze dagen is het werkelijk lang leve Netflix !

Tussen het slapen door keek ik naar The Fall, seizoen een twee. Wauw, is dat een goede serie ! Daar zit talent achter ! Knap geschreven en o zo realistisch ! Soms durfde me nauwelijks om te draaien om in slaap te vallen. Je weet toch maar nooit wat er kan gebeuren !

Ik zag trouwens net dat er ook een derde seizoen komt. Ik kan nu al niet wachten !

Op naar het werk : nog half ziek

De dokter mocht me dan wel een week voorgeschreven hebben, na drie dagen dacht ik werkelijk dat ik het huis zou afbreken. Niet dat ik er de energie voor had trouwens. Maar in mijn hoofd was het welletjes geweest. Gelukkig heb ik allesbehalve een zware werkdag op donderdag, dus dat viel best mee, al zwiepte de koorts weer op tegen de avond en was het toch wel uitzien naar de bank die ik de dag ervoor nog had vervloekt.

Dagje in Leuven : nog een beetje ziek

Zaterdag bracht ik een blitzbezoek aan Leuven, de stad waar ik toch bijna een derde van mijn leven heb doorgebracht en waar ik behoorlijk wat geschiedenis mee heb. Sedert mijn verhuis naar het platteland lijk ik ze compleet vergeten te zijn. De drukte is mij soms overweldigend, maar zaterdag zag ik ook weer de voordelen van de stad. Lekker eten (Balls&Glory) en genieten een rommelmarktje en een glimp zien van het stadsfestival Utopia !

Utopia

Er werd nog altijd met heimwee uitgezien naar die bank, die vervelende beestjes in lijf en leden geven nog niet onmiddellijk op !

Ziek zijn met Kubler Ross

Maar ik wou ook van geen opgeven weten. Ziek zijn blijft voor mij (wellicht voor iedereen) een opgave. Ik lijk daarin alle stadia van Kubler Ross te doorgaan.

  1. Nee, ik ben niet ziek, gewoon een beetje moe
  2. Ik zal wat vroeger naar bed gaan en vitamines nemen
  3. ’t is niet waar zeker ? Waar heb ik dat nu gehaald ? Wat heb ik misdaan ?
  4. Dit gaat hier dagen duren, veel te lang… ga ik ooit nog kunnen sporten ? Echt bewegen ?

En nadien moet natuurlijk de aanvaarding komen. 1 tot 4 doorloop ik snel. Maar stadium 5 daarin bedonder ik meestal mezelf. Ik denk ‘goed, ik héb in de zetel gelegen‘ (aanvaarding) dus nu is het welletjes geweest en ben ik weer gezond ! Alsof mijn lichaam zomaar te luisteren heeft naar wat ik beslis. Ik weet het wel, ik moet luisteren naar dat lichaam in plaast van omgekeerd …  Ach wat, dat is echt wel niet mijn talent.

Verrassend Heist-Op-Den-Berg : het allerlaatste beetje ziek

Heist op den berg

Omdat ik de signalen van mijn lichaam  niet zo makkelijk geloof (lees vooral : als ze niet naar mijn goesting zijn) dacht ik dat een uitdaging wel op zijn plaats was. Gewoon wandelen en toch een behoorlijke afstand. Ik zou het op het gemak doen. De zon scheen heerlijk en er zijn sowieso rustplaatsen voorzien, dus dat zou toch moeten lukken ?

De eerste kilometers lukten moeizaam maar uiteindelijk kreeg dat lijf van mij er toch zin in, al heb ik netjes een half uur gepauzeerd op de rustplaats, iets wat ik anders zelden doe. Het moet vooruit gaan, niet ?

Een supergevulde week voor de boeg

Dit alles geeft me toch flink wat vertrouwen om de volgende week te beginnen want die zit vol verrassingen en gaat sowieso véél fysieke energie kosten. Er staat ook een zalig blogevent op de planning. Ik vind het zo spannend ! Daarover snel meer !

En nu je toch tot hier gelezen hebt

Ben ik de enige die het zo moeilijk heeft aanvaarden dat je geveld bent door een virus ? 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #wanneer was je laatste keer in een pretpark ?

Geweldige herinneringen aan pretparken

Mijn ouders waren fan van pretparken. Niet dat ze zich maar aan één attractie waagden, dat deden ze echt niet, maar pretparken waren een excuus om samen met vrienden een hele dag weg te gaan. Zij brachten hun kinderen mee en ik had meteen schitterend gezelschap.

Pretparken in Spanje

Met diezelfde vrienden gingen mijn ouders trouwens ook op reis. Jaren richting Barcelona. Wat zeg ik ? Een kwart van mijn leven. Ongeveer mijn hele jeugd bracht ik ’s zomers gedeeltelijk in de schaduw van de mooiste stad van Europa door. In de schaduw, ja, want wij logeerden aan de zee, op een busrit van Barcelona weg.
Barcelona had toen 2 pretparken waar wij traditiegetrouw naartoe gingen. Montjuich en Tibidabo. Enig zoek werk leert me dat Montjuich blijkbaar niet meer bestaat en dat kan ik wel begrijpen. Twee pretparken in een stad is misschien iets van het goede teveel.
Maar Tibidabo bestaat nog wel degelijk. Ik ben er een aantal jaren geleden nog naartoe gegaan. Je hoeft niet eens in het rad om te genieten van een prachtig zicht over de stad.

pretparken : TIbidabo in Barcelona

En zo ging het jaren door, op reis, de Efteling, PhantasiaLand, mijn ouders hadden er wel een zwak voor. Ook Walibi en Bellewaerde werden veel bezocht.

Met de Lada naar Aqualibi

Eenmaal ik studeerde ging ik nog nauwelijks naar een pretpark. Dat leek verleden tijd. Ik had een baan en pretparken leken me iets voor ouders met kinderen. Dat was natuurlijk buiten Aqualibi gerekend. Geen idee of dat telt als pretpark, als late twintiger hadden Mieke en ik een abonnement op Aqualibi. Iedere woensdag reden we er- met de Lada van haar moeder, een avontuur op zich ! –  naar toe. We hadden het zwembad bijna geheel voor ons alleen en zeker al de wildwaterbaan. Woensdag na woensdag, om te eindigen in het bubbelbad en te drogen onder de zonnebank. Was dat heerlijk zeg. Het is een van mijn leukste herinneringen.

Terug met de eigen kinderen

En toen lag het even stil. Toch wat de spannende attracties betreft.  De dierentuin kreeg de voorkeur. Eenmaal onze kinderen tieners namen ze met vrienden de trein naar Walibi. Voorbij tijd van de pretparken.

Gillen van pret en angst tegelijk

Gelukkig niet helemaal. Want al zijn de kinderen nu groot en zitten ze op kot, soms gaan we nog eens met z’n allen naar een pretpark. Om te zien dat wij de bange oudjes geworden zijn (lees vooral een bange vader !) en de kinderen stoere jongeren. Gillen is het dan. Van pret en angst tegelijk. Maar toch wel genieten. Al minstens zoveel van het samenzijn met de kinderen als van het park zelf.

Pretparken : Bobbejaanland

Dus wanneer ben ik het laatste geweest ? NIet eens zo lang geleden dus !

 

Aan welke pretparken heb jij goede herinneringen ? Vind je het nu nog even leuk ? 

 

back to club challenge

Back to Club Challenge – terug fit met (gratis) hulp van Decathlon

Back to Club Challenge – Decathlon

Voor wie het nog niet gelezen heeft nog eens de bekentenis : de voorbije weken werd hier zo goed als niet gesport. Alle energie ging naar het nieuwe werkschema. Eenmaal dat ingevuld, kon ik aan sporten denken.  Toen ik uitdaging van Decathlon via Facebook zag verschijnen kon de timing niet beter zijn. Yes ! Een fitnesschallenge ! En het goede is, ik kàn het in de club doen (zeggen wij Vlamingen niet gewoon ‘de fitness ?’), maar ik kan het ook thuis doen.  No excuses anymore ! 

Hoe gaat het in zijn werk ?

Easy peasy : gewoon even naar Facebook en aanmelden voor de back to club challenge. 3 fitnessvideo’s per week. Dat moet toch lukken ? Niet ? Gratis en voor niets !
Je kan hier al de eerste filmpjes bekijken.  Bij iedere oefening staat extra uitleg over zowel de uitvoering van de oefeningen als de betreffende spieren de getraind worden. Overschot van energie of net iets te hoog gegrepen voor je ? Ze hebben er aan gedacht ! Je kiest zelf de lichtere of juiste stevigere editie ! (Ik kies alvast voor Alice, Remy krijgt mij volgende week wel te zien !).

Stokken in de wielen

Hoe zalig de back to club challenge  van Decathlon ook in mijn agenda past (net het ritme van nieuwe werkschema gewoon), ik had niet gerekend op een virale infectie waardoor zelfs de trap nemen een fitnessoefening op zich is. Met andere woorden : voorlopig zit ik dus kwijlend te kijken naar de filmpjes met een geest die wil meedoen en alles wil doen behalve braafjes in de zetel liggen. Naar die filmpjes kijken en niet kunnen doen, dàt is pas een uitdaging.

Dat lijf van mij wil actie !

Gelukkig duurt het nog even, die uitdaging en zullen ook nadien die oefeningen beschikbaar blijven via de website van Decathlon. Maar ik hoop tegen het weekend toch te kunnen inpikken. Dat lijf van mij wil actie ! Eerst nog even uitzieken dus, kwestie van geen weken in de lappenmand te verzeilen. Zei ik al dat ik nauwelijks kan wachten ?

Doe je ook mee aan de back to club challenge ? 

Onderwijspraat : mijn dochter volgt islamonderwijs

islamonderwijs

De dochter van Eva

Een tijdje geleden ontmoette ik een vriendin die ik minstens 15 jaar niet gezien had. Het was een ontzettend leuk weerzien en zoals het dikwijls bij dergelijke ontmoetingen gaat, binnen de 5 minuten waren we weer volop aan het babbelen. Ze was ondertussen getrouwd en was de fiere moeder van Anna die al op de lagere school zat.  Na de klassieke vragen als ‘hoe oud’, ‘waar naar school’ enzovoort hoorde ik Eva plots dit zeggen ‘Anna volgt islamonderwijs’.

Katholieke wortels, toch islamonderwijs

In alle eerlijkheid viel mijn mond toch even open. Ik kende de moeder van Eva als een overtuigd katholieke vrouw. En Eva kende ik als bovenal kritisch.  Als Eva zoiets zou besluiten voor haar dochter dan zou dat niét omwille van druk van buitenuit zijn en zelfs niet – al heeft ze wel een rebels kantje – om een statement te maken. Haar man was evenmin moslim en had bij mijn weten geen enkele band met islam. Dus waarom ? Ik kon mij ook onmogelijk voorstellen dat Eva de keuze voor islamonderwijs had gemaakt als een keuze tègen iets of als pure provocatie. Daar is ze gewoon te intelligent en onafhankelijk voor.

De lerares

Dus slikte ik mijn verbazing in en vroeg haar waarom. Waarom beslist iemand, die zelf geen moslim is, om zijn dochter islamonderwijs te laten volgen ?
Het eerste  antwoord was honderden keren eenvoudiger dan ik had verwacht. ‘De lerares van islam was de sympathiekste’. Daar kan ik mij onmiddellijk heel veel bij voorstellen. Je wil dat je kind terecht komt bij een warm en vriendelijk iemand en als je mag kiezen is de keuze evident. Maar toch, islam ?
Ben je dan niet bang dat die lerares Anna gaat willen bekeren ? , vroeg ik.
“Nee, daar hebben we het over gehad en ik vertrouw ze wel. Er was trouwens even sprake dat er een andere islamlerares zou komen en dan ging het niet door. Die lerares stond er helemaal voor open. Anna zegt nu bij typische moslimteksten vooraf “de moslims zeggen”, ‘de moslims bidden”… Dus niet wij of zo. 

toch katholiek

Trouwens, Anna noemt zichzelf katholiek.
Ik vond het wat veel om te vatten. Hoezo katholiek ? Weet ze eigenlijk wat dat is, katholiek ?
“Daar zorgt mij moeder voor. Die komt iedere week en Anna krijgt dan een soort catechese van oma. Leert ze over Jezus. En je kent mijn moeder.”
Ik kon het mij zo voorstellen. Anna en haar katholieke oma die vroeger ook lerares was. Het moeten bijzondere momenten zijn.

Multi-cultureel

In de klas van Anna zitten kinderen van allerlei origine.  Als ze islam volgt zit ze dus bij moslimkinderen die meteen een leeftijdsgenoot tussen hen hebben die duidelijk niet-moslim is. Ik kan mij voorstellen dat dat een verrijking is. Net zoals ik mij kan voorstellen dat het voor Anna zeker later een enorme verrijking is om zo de islam te leren kennen.

Verwarrend ?

Ik vroeg me nog even af of het niet heel erg verwarrend is voor Anna maar ik besloot heel snel dat het dat niet is. Anna groeit op in een klas waar verschil de norm is. Is het toeval of niet (en ik denk het niet), Anna groeit op in een familie die wortels en vertakkingen heeft in verschillende Europse landen. Het multi-culturele zit al sowieso in haar genen. Ze groeit op bij ouders die kritisch zijn en geen gesprek uit de weg gaan. Dit zit helemaal goed.

Snapshot diary

Snapshot diary – week 37 – druk, lekker en koorts

snapshot diary

Druk en lekker

Het was een drukke maar lekkere week. Zo eentje waar vaart in zit en waarvan je weet dat het best lastig wordt, maar dat tegelijkertijd best wel meevalt. Meevallen in de zin van leuke collega’s en er niet alleen voor staan. Allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Samen door de drukte. En natuurlijk uitzien naar het weekend. Veel stond er niet gepland voor het weekend en dat was opzettelijk zo geregeld. Alleen was er een grote spelbreker. Koorts !

Een nieuw ritme

Het werkjaar mag dan al drie weken begonnen zijn, ik had mijn ritme nog niet gevonden. Er werd de voorbije weken zo goed als niet gesport (shame on me) en de routine zat nog niet in mijn dagen. Er was nog geen schema voor sporten en lezen en ook in de agenda stond nog veel ‘on hold’. Zoals bij wellicht al het onderwijspersoneel is het altijd spannend uitzien naar het uurrooster dat je net voor 1 september krijgt. Pas dàn kan er aan een deftig schema gewerkt worden. Opnieuw zijn er dagen dat ik van ’s morgens tot ’s avonds laat aan het werk ben (ter plaatse en thuis), andere dagen zijn dan weer heel licht. Hoe dan ook dit weekend zou ik echt beginnen met een nieuw ritme en het uitdokteren van een sportschema.

Wandelen in clubverband

snapshot diary

Ik begon de zaterdag dus met een wandeling in clubverband. Had ik een voorgevoel of was het iets anders, ik koos voor een korte afstand. Het was een prachtige wandeling. De appelbloesems van de lente hadden plaats gemaakt voor volle appels en peren. Het weer was zacht maar niet meer zo drukkend. Ik genoot met volle teugen, dit is voor mij echt batterijen opladen. Toch was ik bekaf op het einde van de wandeling. Tegen dat ik thuis kwam liep het zweet van mij, niet van de inspanning maar wel van de koorts.

koorts

Zetelatleet

2-foto-s-tv-kamer-m

Het is momenteel dus vooral uitblinken in zetelsport en kampioen worden in het consumeren van papieren zakdoeken. Geen idee waarvan dat blijft komen. Zo ver dus voor de nieuwe start van mijn sportieve jaar !

En nu maar hopen dat het gauw over gaat.  Dit stukje heb ik in 4 keer geschreven. Dan weer denk ik dat het over is, dan weer word ik duizelig. Duimen omhoog ! 

 

 

 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #14 Wat zijn je favoriete TV-series

Hier vind je mijn lijstje van favoriete TV-series ! De eerste 6 zijn nog niet zo oud, de volgende 2 al iets ouder en ik eindig favoriete TV-series uit de tijd dat ik nog in de lagere school zat ! Misschien brengt het herinneringen mee ?  Ik ben ook heel erg benieuwd naar jullie lijstjes !

6 favoriete TV-series : recent

In onderstaande lijst komen de TV-series te staan die je met enige zoekwerk of enig geluk nog terug kan vinden en die niet verder gaan dan 10  (!) jaar. De lijst is willekeurig, op nummer 1 het volgens mij beste TV-programma. Ik vind het immers zo moeilijk kiezen. Britse en Scandinavische series scoren sowieso goed.

1. Breaking Bad

      Deze staat misschien toch wel écht op nummer 1. Ik ben zelden zo weg geweest van een serie. Zo goed gemaakt, zo origineel en bij tijden ook zo gedurfd. Wellicht hoeft het geen voorstelling meer. Was te zien op Canvas en is beschikbaar op Netflix. Een (toch wat saaie) chemieleraar in nood wordt drugdealer.  Dubbellevens en spanning. De rest heeft u waarschijnlijk al gezien.

2. The Killing

Maak er een gezellig weekend van en je hebt de Killing uit. Scandinavisch, topverhaal (vermoord meisje), wat een acteurs en afgewerkt tot op het ‘bot’.
Niet te missen !

Op Netflix vind je de Amerikaanse remake.

3. Downton Abbey

Nooit gedacht dat ik zou vallen voor zoiets als Downton Abbey. Ik ben dan ook heel laat in de reeks gestapt. Toen ik de laatste aflevering zag van het laatste seizoen (met een echt einde) had ik zelfs heimwee naar de hele familie. Precies zoals het hoort bij een meeslepende serie !

 

4. House of Cards

Een kijkje in het Witte Huis en de intriges aldaar. Bij tijden zo realistisch dat je alle illusies van een goede wereld wil opbergen. Kevin Stacey speelt hier de pannen van het dak.

5. The Following

Stel je voor : een uiterst manipulatief man wordt de leider van een wereldwijde sekte die ‘ondergedoken’ tussen anderen leeft. Tot ze een opdracht krijgen en slaafs doen wat hij zegt. Je aardige buurman lijkt opeens een kille moordenaar te zijn.

 

 

6 . Boardwalk Empire

Ga terug naar het begin van de 20ste eeuw tijdens de drooglegging. Denk prachtige jurken, exuberante feesten, en vooral een schitterende hoofdrol voor Steve Buscemi. HIj speelt het zo dat je voortdurend twijfelt of je ‘m nu geweldig vindt of juist onvoorstelbaar gemeen.

 

Favoriete TV-series : even geleden

7.  Engrenages – The Spiral

Krachtig uitgewerkt verhaal, schitterende acteerprestaties en ja, spannend, spannend ! De 3de Europese op het lijstje !

Te koop bij bol.com, maar met een beetje zoeken helemaal te zien (En Nederlands ondertiteld !) via Youtube.

8. The Missing

Een hartverscheurend verhaal van een vader die op zoek gaat naar zijn (plots) vermiste zoon. NIet te bekijken als je net op vakantie gaat met je zoontje/dochtertje. Schitterend plot !

TV-series uit mijn kindertijd

Ik mocht als kind vrijelijk naar televisie kijken, soms heb ik de indruk dat ik (gelukkig ?) ben opgegroeid in een tijd dat ouders nog niet met allerlei adviezen rond de oren werd geslagen. Natuurlijk moest ik op tijd naar bed en zorgde de programmatie sowieso voor een beetje ‘verantwoord voor kinderen’, maar toch ! Hier de series !

9. De Apenplaneet (trailer 1968)

      Ik herinner me zelfs dat dat op woensdag was. Soms was ik wel een beetje bang, maar met twee grote broers in de buurt was er altijd wel een geruststellende stem !

 

 

10. De man van zes miljoen

Mijn held ! En nog meer mijn held toen er ook een vrouw van zes miljoen bleek te bestaan ! Hoeveel heb ik niet met vriendinnen overlegd welke ‘operatie’ ik zou willen. (het zicht !).
Iemand die deze serie nog kent ?

 

Welke series (vroeger en nu) zijn jouw favoriete series ? Ik hoor het graag ! 

 

Dinsdagwijsheid

Dinsdagwijsheid : privacy – geven we teveel bloot ?

Privacy

De zuiveringen verwijzen naar de gebeurtenissen in Turkije 08/2016 – Citaat uit een interview verschenen in De Volkskrant van 13&14 augustus

Data is big business – zo is privacy ook

Het is natuurlijk niet alleen maar ten gunste van de ‘klant’ of de ‘gebruiker’ dat we allemaal gratis kortingskaarten krijgen of gebruik mogen maken van Facebook of Google. Data is big business. Data wordt verkocht. In massale hoeveelheden. Wie van sport houdt. Wie van koken houdt. Wie links is, wie rechts is.
Nu heb ik er lang geen graten in gezien. Liever 2 keer reclame voor iets wat mij interesseert dan 2 keer voor iets wat mij totaal niet interesseert. (En nog liever : geen reclame). Ik had ook lang de indruk dat ik dat zelf een beetje besliste. Zo vul ik geen telefoonnummers in en heb ik al meermaals een nepmailadres ingegeven. Verplicht veld ! Verplicht in te vullen ! 
Anders wordt het natuurlijk als het om gevoelige gegevens gaat. Zie zo onlangs nog de hetze rond het (mogelijk ) verkopen van gezondheidsgegevens van de overheid aan farmabedrijven. Dat iemand weet voor welke sportman ik supporter, tot daar nog aan toe, maar mijn medische geschiedenis ? Dat gaat toch een brug te ver. Als trouwens de overheid dat doet, dan heb ik geen controle. Ik heb overigens nooit ergens die gegevens ingevuld. Anderen hebben dat gedaan.

Facebook, Google+, blogs – weggeven van privacy

Zou ik op een dergelijke lijst kunnen terecht komen, louter en alleen door algoritmes en filters op mijn digitale leven los te laten ? Ja ! Wie al mijn geschrijf bijeen neemt krijgt best wel een beeld van waar ik voor sta en waar ik niet voor sta. Ik mag dan niet expliciet over politiek schrijven, deze blog is niet neutraal en niet kleurloos. Ik mag dan wel veel behoedzaam om gaan met wat ik post over mijn leven, er valt best veel uit af te leiden. Voor ik het weet sta ik inderdaad op zo’n lijst !

Het zal zo’n vaart niet lopen

Inderdaad niet. Of dachten ze dat in Turkije ook ? Wat met Turks-Belgische studente die werd opgepakt ? Had zij het zien aankomen ? Wellicht niet.
Anderzijds sta ik zeker al op tal van lijsten, dat merk ik aan wat mijn emailbox me leert en de berichtjes die ik (ook commercieel) krijg. Lijstje van ‘sporter’, lijstje van ‘lezer’, lijstje van ‘onderwijs’. Maar daar kan ik best mee leven.

Kleurloze blog ?

Na het lezen van het hele artikel in de Volkskrant was ik toch echt wel onder de indruk. Moet ik in plaats van twee keer, nu drie keer nadenken over wat ik schrijf ? Moet ik compleet kleurloos worden en een always-happy-mijn-wereld-is-één-vierkante-meter-groot blog worden ? Ik dacht het niet.

Denk jij twee keer na voor je iets post ? 

Het volledige artikel ‘Tolk van de nerds” kan je hier, onder voorwaarden, lezen.

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 36 – weekend in Gent

Gent

Deze week vloog weer voorbij en was goed gevuld : het schooljaar draait al op volle toeren en werd beloond met een weekend in Gent.

Het nieuwe schooljaar

Hoeveel dagen zijn we bezig ? Zeven ? Toch loopt alles op school alweer op wieletjes. ’s Middags knalt er muziek. Hier zijn DJ’s in wording. Met zo’n zomerse temperaturen en de vele grasvelden die onze school rijk is, lijkt alsof we even tussendoor helemaal in de festivalsfeer zitten. Nu nog tentjes en pizza en vooral geen bel en we zijn helemaal back to summer ! Het is eens iets anders dan back to school.

 

Work hard play hard

Mijn uurroosters zit de eerste weekdagen zo volgepropt met lessen en extra’s dat ik ’s avonds compleet uitgeteld in de zetel beland. Hoe graag ik mijn werk ook doe, op zo’n dagen lijkt het alsof mijn leven alleen maar werken is. Dus probeer ik daar iets tegenover te zetten dat al dat harde werk (want het is natuurlijk maar tijdelijk, een mens durft dat echter in het heetst van het moment wel eens te vergeten) een gouden randje geeft. Iets totaly-not-work-related !  Zo werkte ik op die dagen nog net dat tikkeltje harder zodat ik het weekend compleet stressloos en met alle voorbereidingen reeds afgehandeld, kon beginnen.

Weg van het werk : op naar Gent

De T@b werd aangehaakt en ik vertrok opnieuw richting Gent Blaarmeersen. Had ik tijdens de eerste kilometers nog allerlei beslommeringen van het werk in mijn hoofd, dan waren die geheel weg eens de ring van Brussel gepasseerd. Ik besef dat veel collega’s dat al kunnen met enkele ‘meters’. Wanneer ze de schoolpoort achter zich laten, laten ze ook alle werkstress en werkzorgen achter zich. Bij mij werkt het spijtig genoeg (nog altijd !) niet zo.

Plan Gent

Gent pakte helemaal anders uit dan voorzien

Ik dropte een vraagje over ‘niet te missen plaatsen’ in Gent op de sociale media en kwam uit op … een vriendin die ik wellicht 15 jaar niet had gezien. ‘Kom gewoon bij mij op bezoek’. Het was werkelijk de allerbeste tip. Niks cultuur, niks wandelen, niks sporten Gent, gewoon babbelen en verder gaan waar we 15 jaar waren gebleven. Mooi is dat !
’s Avonds volgde er nog een huisconcert bij familie en een familiefeestje en wat niemand een half jaar geleden zou geloven : de echtgenoot liet zich opnieuw verleiden tot een overnachting in de caravan. Straks houdt hij echt nog van kamperen !

Gent vergeet Jordy niet

’s Zondags wandelden we nog eens rond het meer en ontmoetten er enkele mensen die zich het lot van Jordy aantrokken en aan de alarmbel wilden trekken. Mensen die het zelf ook moeilijk hadden. Het was een indringend verhaal. We waren er echt stil van.  Met hen hopen wij dat Jordy niet vergeten wordt. Er is veel verborgen ellende en armoede, zei de dame. Ze vertelde eigen ervaringen. Het kan snel gaan : een overlijden, ziekte, scheiding …

Ik wil terug naar Gent !

kamperen in Gent

Alles viel zo goed mee aan dit weekend Gent dat ik gewoon zo snel mogelijk terug wil. Weer zo’n mini-vakantie die de batterijen compleet oplaadt ! Het hoeft niet altijd Nederland te zijn dus !

Kamperen is voor mij een echte energyboost. Wat geeft jou een energyboost ? 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #13 Welke karaktereigenschap zou je graag willen hebben ?

bench-chair-1617335_1280

Mag ik een pakketje karaktereigenschappen bestellen ?

Toen ik de vraag las wist ik onmiddellijk dat ik niet één karaktereigenschap extra zou willen maar wel een klein lijstje. Verdenk me niet van een al te negatief zelfbeeld, soms mis je bepaalde karaktereigenschappen juist omdat andere zo sterk zijn. Of beter gezegd : soms zijn je sterktes je zwakheden. (Naar verluidt ook omgekeerd).

  1. Relativeringsvermogen

    Daar bestel ik meteen een heel pakket van. Niet dat ik een dramaqueen ben, maar bij alles zie ik onmiddellijk alle mogelijke (negatieve) gevolgen. Ik heb ook nogal de neiging om absoluut te denken. Goed, goed, dat is toch de vijand van perfect ? Ergens in mij zit zo’n vervelend ventje dat altijd maar zaagt ‘het moet juist zijn’. Ik kan mij mateloos ergeren als het niet juist is terwijl het met een beetje moeite wel juist kan worden.
    Wat mijn werk betreft kan ik heel moeilijk relativeren. Ik ben er diep van overtuigd dat we allemaal veel te veel waarde aan onze (betaalde) arbeid schenken en veel te weinig nadenken over wat er echt toe doet (ons naasten ! ons gezin ! onze gezondheid ! onze kinderen ! mensen die zorg nodig hebben !) maar toch steek ik nog veel te veel tijd in datzelfde werk. Goed is goed genoeg is iets dat ik maar niet onder de knie krijg.

  2. Rust

    Ik ben niet zo’n rustig mens. Ik vind dat héél erg jammer. Ik moet echt al in de natuur zijn of enkele dagen weg van alles en iederen om echt rustig te worden. Ik ben alles behalve mindfull al zou ik het zo graag zijn. In mijn hoofd zitten tal van lijstjes die nooit zwijgen. Het zijn dictators. Zij staan met de zweep achter me. Ze pikken ’s nachts mijn slaap in.

  3. de eigenschap om niets te doen

    Ik blijf dit heel moeilijk vinden. Mijn zus, die in West-Vlaanderen bij ons op bezoek was op de camping, zei : “Op een camping is het niet zo moeilijk om niets te doen. Niemand doet hier iets.”. Toen wist ik eindelijk waarom ik zo graag ging kamperen (behalve mijn liefde voor de natuur en het buitenleven). Ja, dat was het ! Geen schuldgevoel, geen prikkels op een camping die mij tot werken aanzetten !
    Waarop het lief doodleuk antwoordde : ‘ik heb daar geen camping voor nodig”.
    Het is nog waar ook. Hoe zeer de keuken mij ook roept tot opruimen of de tuin schreeuwt om een snoeischaar, het lief geeft daar enkel en alleen gehoor aan als hij daar zin in heeft.
    Not me dus.

Niet een karakatereigenschap dus, maar meteen drie. En ik zou het lijstje toch nog een beetje kunnen uitbreiden, maar dan begint het zielig te lijken.

Kan je karaktereigenschappen aanleren of is het voor eens en altijd ? 

 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !