Snapshot diary

Snapshot diary – week 01 – Opnieuw Nederland ! Valkenburg !

Valkenburg catacomben

Back to school – back NL, Valkenburg !

Het was wennen ! Voor iedereen ! Terug op de schoolbanken en dit na twee weken vakantie. De eerste dagen zaten de leerlingen er vooral fysiek bij. Alsof het allemaal niet nodig was, dat opnieuw beginnen.

Gelukkig stond er donderdag al een uitstap op het programma : een bezoek aan de Romeinse catacomben in Valkenburg en het thermenmuseum in Heerlen. Voor de leerlingen mocht dan terug gaan naar de Romeinse tijd, voor mij was het één en al herinnering aan één van mijn kampeerplaatsen in augustus.  Wat had ik zin om ook nu gewoonweg te blijven en er een lang weekend van te maken. Het weer hield me echter tegen, er was storm en sneeuw voorspeld en al is mijn caravan compleet winterproof, ik voelde me toch niet zo’n held om uit te testen hoe winter/sneeuw/stormproof ze is !

Wandelen in de sneeuw

De sneew was voorspeld en inderdaad, er lag een fijn wit deken boven ons dorp. Eentje zoals ik het graag heb : wit besneeuwd waar je niet echt hoeft te komen, mooi gesmolten waar de wegen zijn.  Het weer kan dus mooi én praktisch zijn ! Want ondanks alle lofzangen sneeuw hoeft het voor mij helemaal niet.
Het lief en ik maakten een lange wandeling in Herselt met de lokale wandelclub . Veel sneeuw viel daar niet meer te bespeuren, modder des te meer, maar daar zijn we goed op voorzien.

wandelen in Rillaar

Op zondag bleek dat ons dorp absoluut niet moet onderdoen voor Herselt (wat ik al wist), want de ochtendwandeling in ons eigen dorp viel nog beter mee dan die in Herselt.  Ik blijf ‘trage wegen‘ ontdekken in ons dorp en voor een keer toch wel eens een applaus voor de overheid die al die ‘kerkpaden’ en landelijke wegen in ere hersteld heeft.

2017 en we zijn weer helemaal van de partij !

Een fijne week toegewenst ! En wie weet ook veel wandelplezier op een paar honderd meter van je huis ! 

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #31 Welk boek heb je het laatste gelezen ?

boeken thuis
We hebben veel boeken thuis. Bij tijden teveel en hoera voor de e-reader, anders moesten we misschien nog bijbouwen !

Waar haal je de tijd om te lezen ?

Ik volg de vragen van Flow (zie onderaan) zoals ze komen, maar wie mijn blog een beetje volgt weet ik sowieso regelmatig schrijf over de boeken die ik lees.  Mijn laatste boek komt hier volgende week vrijdag sowieso aan de orde, en nee, het is niet De Val van Matthias Declercq. Die heb ik al een paar weken uit. In plaats van dat laatste boek hier te bespreken deel ik hier graag mijn tips voor wie meer wil lezen maar denkt er de tijd niet voor te vinden. Tijd is altijd prioriteit, maar dat klinkt hevig. Soms is het gewoon een kwestie van gewoontes en voor je het weet heb je (net zoals ik) een kleine 10 000 bladzijden op een jaar gelezen. Niet mis toch ?

tips om meer boeken te lezen

  1. Zorg dat je altijd of zoveel mogelijk een boek bij hebt

    In mijn geval is dat mijn Kindle en in principe heb ik werkelijk àltijd een ‘pak’ boeken mee. Want zelfs al heb ik mijn e-reader niet bij, ik kan evengoed verder lezen via mijn telefoon (niet zo handig), of tablet (goed te doen) of laptop (niet aan te raden). Hoe dan ook, als ik ergens onverwacht tijd over heb, dan kan ik sowieso lezen.
    Het is niet zo dat ik bij wijze van spreken in de wachtrij voor de kassa sta te lezen, maar toch zijn er veel wachtmomenten.

  2. Maak er een gewoonte van

    Ik lees altijd ’s avonds voor ik ga slapen. Heb ik mijn ‘boek’ (i.c. Kindle) beneden laten liggen of in de auto, dan zal ik zelfs in pyama nog naar buiten gaan om ‘m te halen. Het ritueel is zo sterk dat ik niet ga slapen zonder eerst te lezen. Zo’n e-reader heeft een zacht back-light dat niet te vergelijken is met een tablet, maar die het wel makkelijk maakt om te lezen in het donker én je partner niet stoort.

  3. Maak er een beslissing van

    Met lezen is het zoals met zoveel zaken die niet dringend zijn maar wel belangrijk. Je stelt ze uit ‘tot je er eens tijd voor hebt’. Ik voorzie voor de meeste dagen wel leesmomenten. In het weekend lees ik dikwijls na de koffie. Als je het niet beslist en er een punt van maakt, lukt het niet.

  4. Zet een timer

    Ik vind lezen ontzettend ontspannend maar ik heb er ook niet zoveel tijd voor. Of voor ik het weet ga ik zo op in een boek dat dit ten koste is van andere zaken. Ik zet dikwijls een timer (niet enkel om te lezen) van 30 minuten. Ik heb gemerkt dat minder dan een half uur lezen niet echt veel uithaalt. Dat kan natuurlijk tussendoor, maar wil je helemaal in de wereld van een boek komen, dan is een half uur echt geen luxe. Ik voel mij bijgevolg ook niet ‘schuldig’ om het gestolen half uurtje lezen. Het zijn dertig minuten. So ?

  5. Met de rug naar TV

    Ik ben absoluut niet tegen televise en ja, er worden veel goede reeksen uitgezonden. Maar ik heb er echt niet altijd zin in. Om niet geheel a-sociaal te zijn (wat soms wel gebeurt, ik beken !) zet ik me dan evengoed bij het lief (dat TV kijkt), gebruik oorstopjes of een koptelefoon en zet me met de rug naar televisie. Er zullen mensen zijn die het wel kunnen : lezen terwijl TV op staat. Ik word er teveel door afgeleid. Met mijn rug en koptelefoon lukt het prima !

  6. Doorbijten

    Soms vlot een boek niet. Ik lees in principe alle boeken uit, ook al zijn ze 700 bladzijden lang en vind ik het echt niet goed. Ik verplicht met dan om per dag 10 % van het boek te lezen, wat gemiddeld tussen de 30 en 40 bladzijden is. Een slecht boek moet niet te lang duren, anders verlies ik gewoon het plezier van het lezen.

  7. Ga een uitdaging aan

    De Goodreadschallenge is een mooie, zo merkte ik dat ik de laatste maanden toch wel een beetje een inhaalbeweging maakte (dat en de komende winter) om toch het doel te halen. In hoofd heb ik meestal wel een idee tegen wanneer een boek moet uitgelezen zijn. Dat heeft deels met dit blog te maken, maar ook om dat het mij verplicht om het niet te laten ‘hangen’.

  8. Goodreads is de beste boekenclub

    Oké, het vervangt natuurlijk nooit een boekenclub, maar Goodreads is zeer inspirerend. Dat las je vorige week al !

  9. Proef alles

    Als ik van iemand weet dat hij / zij leest, vraag ik altijd leestips. Ik lees bijna alles op ‘aanraden’, hetzij via Goodreads, hetzij via een boekenbijlage in de krant, hetzij van collega’s of vrienden die me over een boek vertellen. Altijd een openbaring. Al is het maar om er achter te komen dat ik niet van Murakami hou. (Ik heb het precies niet op Japanse auteurs !).

 Alvast veel leesplezier ! Heb je zelf goede boekentips ? Ik hoor het héél graag ! 

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een nieuwe rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !
Gelezen

Gelezen : De Val – Matthias Declercq

Het leven van een wielrenner

De Val neemt je mee in het leven van een groep wielrenners die als bij toeval allemaal uit dezelfde streek komen en rond hetzelfde moment carrière maken. Het gaat om Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Hun levens zijn intens met elkaar verbonden.

De Val

Wie meedoet aan de koers valt. Zoveel is zeker.

Vallen hoort erbij. Geen enkele renner gaat in zijn carrière níét een keer tegen het hout of het asfalt. Sommigen vallen zelden, zoals Iljo. Maar in een lange carrière is er geen ontkomen aan.

Vallen met dood als gevolg is echter iets heel anders. Dat hoort niet bij het wielrennen. Toch is het datgene wat net gebeurt. Tijdens de Zesdaagse van  Gent (2006)  hapert Dimitri in het stuur van Isaac Galvez.  Beiden vallen. Isaac overleeft het niet. Het zal Dimitri blijven achtervolgen.

Een voortdurend vallen en opstaan

Het vallen beperkt zich niet tot het letterlijk vallen. De levens van de wielrenners zijn allebshalve gespaard van ellende. Het beeld van Isaac Galvez verlaat Dimitri de Fauw niet. Iljo Keise, die zich een weg naar de top baande, ziet zich plots geconfronteerd met een dubieus dopingsverhaal en wordt bijgevolg 2 jaar geschorst – een zaak waarvan hij later zal worden vrijgepleit. Kurt Hovelijnck komt tijdens een training zo zwaar ten val dat hij lang in coma ligt door een schedelbreuk. Frederik Nolf sterft door hartfalen in Quatar en ook verhaal van Frank Vandenbroucke eindigt in mineur. De ellende bij de wielrenners lijkt in die tijd niet te stoppen.  Dit alles in een paar maanden tijd.

Wielrennen is eenzaam en hard

Brouwers noemt wielrennen de hardste sport die er is: ‘In de koers heb je een leven in de ploeg. Daarbuiten ben je alleen en moet je jezelf organiseren. Je hebt vrienden nodig om overeind te blijven en samen te trainen. Als dat steeds minder gebeurt, om welke reden dan ook, dan wordt het moeilijk.’ Wielrennen is een ploegsport, maar geen enkele ploegsport is zo individueel.

Samengevat

“De Val” is een prachtige kennismaking met  het alledaagse leven van een wielrenner en in het bijzonder het verhaal van vijf jongens uit het Gentse. Hun levens zijn verbonden door de wielrennerij maar evengoed door enkele tragische gebeurtenissen.

Het boek is biografisch, maar je hoeft geen bijzondere interesse te hebben in bovenstaande coureurs om toch van het boek te genieten. Het gaat evengoed over de willekeur van het leven. Alle renners gaan op een eigen wijze om met het noodlot dat altijd in de buurt lijkt mee te fietsen. Dat alleen al maakt dit een fijn boek om lezen.

=  fijn om te lezen, maar geen ‘must read’, aanrader voor de liefhebber van het thema en het verhaal

  • Taal : geen literair hoogstandje maar vloeiend verteld
  • Tempo : het gaat bij tijden ‘hard’, net zoals de wielrennerij !
  • Inhoud : verhaal van 5 wielrenners, hun vriendschap en hun vallen en opstaan wanneer ze geconfronteerd worden met extreme situaties
  • Emotie : empathisch – de auteur nodigt je voortdurend uit om in het vel van de wielrenner te krupen
  • Thema : wielrennen, begin en eind van carrière, vriendschappen
  • Grenre :  gedramatiseerde non-fictie, biografisch
  • Personages : Iljo Keise, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck, het zogenaamde ‘Scheldepeleton’
  • Context : omgeving Gent, wereld van wielrennen

Praktisch

Matthias M.R. Declercq, De Val, Manteau 2016, 400 bladzijden.
Paperback € 22,50 bij bol.com, ik las de Kindle versie $ 10,60 

Alle citaten komen uit het boek.

 

Snapshot diary

snapshot diary – week 01/2017 – Noord-Nederland verkennen

Noord-Nederland

Onbekend en onbemind Nederland

Mijn ouders reisden veel. ’s Zomer was het altijd richting zuiden (verschillende delen van Spanje of zuiden van Frankrijk) en tussendoor waren er ook korte vakanties in Duitsland en Groot-Brittanië of het noorden van Frankrijk. Als mijn vader er zin in had dan kon hij op een doodgewone zondag zeggen ‘kom, we gaan naar Parijs’ en mijn moeder kon niet snel genoeg de sandwiches inpakken. Mijn vader hield van reizen en zo ook mijn moeder, maar om de een of andere reden hielden ze niet van alles wat ten noorden lag.  Ik kende als kind wel snel steden als Rotterdam en zelfs Amsterdam, maar voor de rest stond Nederland gelijk met de Efteling en ‘daar kan je niet goed eten’. Noord-Nederland was al helemaal niet aan de orde !

Mijn liefde voor Nederland

Mijn liefde voor Nederland kwam er vooreerst met onze vakantie in Scheveningen. Als ‘beloning’ voor die boeking kregen we gratis vakantie in Zeeland in het laagseizoen. Heel toevallig viel ons Vlaams krokusverlof in het laagseizoen van Nederland. We gingen er zonder verwachtingen naartoe en ik was verkocht. Zeeland is mijn grote liefde geworden. Schevingen is ondertussen onze vaste novemberstek geworden.

Noord-Nederland

Noord-Nederland

De voorbije week vertoefden we in Noord-Nederland, de ‘kant die we nog niet kenden’, waarmee we het noord-westen bedoelen. We waren er ooit ‘gepasseerd’ toen we met de nog kleine kinderen naar Texel (2005) reden, maar hielden er geen halt.
We genoten de voorbije week met volle teugen van de uitgespreide vlaktes en de vele natuurdomeinen die Noord-Nederland rijk is. We wandelden door de Schoorlse Duinen (zie het filmpje hier) en reden nog iets noordelijker naar Callantsoog.
We liepen langs het strand dat bezaaid was met zeesterren (aangespoeld door een storm) en genoten van de felblauwe hemel boven ons. Wat een geluk ! Wat een weelde ! Wat een uitgestrekheid ! Voor mij was het echt batterijen opladen.

Noord-Nederland Callantsoog

Ik weet nu al dat ik het gigantisch ga missen. De stilte, de rust maar bovenal de natuur en de uitgestrekheid. Het lijkt op een of andere manier alsof de natuur mij tot de essentie brengt. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar, alles klopt, alles is eenvoudig.

Straks, als de werkweek begint zal ik tussendoor nog eens kijken naar de vele foto’s op mijn smartphone. Dan sluit ik mijn ogen en ben even weer in dat geliefde Nederland.

Hebben jullie ook landen waar je maar niet genoeg kan van krijgen ?