Snapshot diary

Snapshot diary week #33/2018 Op de camping

Zitten, lezen en kijken

De temperaturen waren gezakt en ik dacht dat dit misschien wel het moment was om toch nog een paar daagjes kamperen uit te proberen. De voorbije hitte was te vermoeiend voor Hugo. Misschien zou dit wel lukken.

Ik boekte een seniorencamping, wat meteen betekende dat wij de jongste telgen waren. De boeking was bewust, ik wou een plaats waar het bovenal rustig zou zijn. Uit ervaring weet ik dat de hoofdactiviteit op dergelijke campings zitten, lezen en kijken zijn. Tel daarbij ‘Nederland’ en er wordt natuurlijk ook wel eens gefietst. Op e-bikes wel te verstaan.

Wij wisten sowieso dat er ook van onze kant veel gerust moest worden, dus opvallen zouden we daar niet. Behalve wat onze leeftijd betreft misschien.

Een andere wereld

Ik zag Hugo zichtbaar genieten. We zaten (zoals de rest van de mensen) uren op onze stoel boeken te lezen en andere kampeerders te spotten. ‘goede morgen’, ‘goeie dag’, ‘leuke hond’, zo begonnen de kleine conversaties van mensen op weg naar de sanitaire blok. Tegen een uur of 17 werden de BBQ massaal bovengehaald. Of liever de skottelbraais,  klassieke BBQ’s zijn er niet meer. Best wel veiliger ook. Het is ongelooflijk wat er allemaal uit die Cadacs tevoorschijn kwam. Het is precies een kookkunst op zich.
Wij genoten, echt. Van de rust, van de mensen op de camping, van 4 dagen waarin het woord kanker niet viel en niemand overigens wist dat Hugo ziek was. Kan best goed doen !

Kessel, Venlo en Roermond

De eerste dag regende het de hele dag, maar de volgende dagen bezochten we Kessel, Venlo en Roermond. We aten er het typische ‘twaalfuurtje’, een mengeling van allerlei hapjes. Naar verluidt moet dat traditioneel een ‘kroket’ bij. We genoten van het uitzicht op de Maas, want alle drie liggen ze langs de Maas. Voor mij ook een prima streek op te lopen.

Nattevingerwerk

We rekten ons vakantie en boekten een halve dag bij zodat we pas donderdagavond moesten vertrekken. Kessel ligt op anderhalve uurtje rijden (met de caravan), dus dat gling vlot. Op vrijdag hadden we onze traditionele afspraak op Gasthuisberg. Weer een andere arts, ongelooflijk hoeveel artsen er wel niet moeten zijn met deze specialisatie, want wij hebben nog nooit 2 keer dezelfde gezien. De informatie die ze geven is niet altijd consistent, want bij ons soms voor verwarring zorgt. De ene zegt het zo, de andere zegt het anders. De voorgestelde behandeling bij het begin (na 3 maanden minder sterke chemo), daar wist deze arts niets van. Zodat het toch maar bij het oude bleef. Dat was mij al opgevallen en ik had er al iets over gezegd, maar het was de eerste keer dat ik Hugo hoorde zeggen dat ook hij de indruk had dat het een beetje nattevingerwerk was. Er was een afspraak voorzien met een (kanker-)psycholoog maar plots bleek die niet te vinden. Ook vorige keer vonden ze hem/haar niet. Ik had compassie met de verpleegster. Ze was werkelijk gegeneerd, voor iets waar ze helemaal niets kon aan doen.

Ik merk dat wij gelaten worden. Onze verwachtingen zijn niet hoog meer. Fabriek Gasthuisberg.

Schooljaar in zicht

Ondertussen komt het schooljaar in zicht. Gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik blij dat deze vakantie, die helemaal geen vakantie was, voorbij is. Eind augustus zitten we aan de helft van de chemobeurten. De helft, dat telt toch !
Anderzijds heb ik best wel schrik. Komen de meeste collega’s opgeladen batterijtjes, hier is dat niet het geval. Ik breng een behoorlijk rugzakje mee.
Toch zie ik uit naar dat nieuwe jonge volkje. Naar een wereld die – net als de camping – ‘anders’ is, waar het niet allemaal rond kanker draait. Misschien vind ik mijn weg wel terug. 

Die paar dagen op de camping. Samen met het lief. Boeken lezen. Buiten ontbijten. Dat geluk zo eenvoudig mooi kan zijn ! Het heeft ons zo’n deugd gedaan !

Gelezen

Gelezen: Reizen zonder John – Op zoek naar Amerika – Geert Mak

Reizen zonder John

Wie is John ? In de jaren 60 vorige eeuw, reisde John Steinbeck, auteur van o.a. ‘Of Mice and Men’, door de Verenigde Staten en schreef over zijn ontmoetingen een boek ‘Travels with Charley’.  De titel van het boek van Mak is dan ook een knipoog naar dit boek.  Charley is evenwel een hond, mocht u het zich afvragen.

Op zoek naar Amerika

Hoe dan ook, Geert Mak besluit om in het spoor van Steinbeck de Verenigde Staten een halve eeuw later te zien hoeveel er nog over is van het land dat Steinbeck beschreef. Die rondrit is echter alleen maar een format en dat is maar goed ook, anders zou het boek enkel en alleen over een halve eeuw verschillen gaan die dan nog wellicht behoorlijk anekdotisch zouden zijn. ‘Hoe is het met boer x die Steinbeck interviewde’ en ‘staat dat hotel er nog ?’. Soms gebeurt dat wel – maar aangezien Steinbeck zelf nogal wat fantaseerde in zijn boek, volgde Mak dan wel de tocht van Steinbeck, maar hij deed dat met dezelfde spirit als waarmee hij ‘In Europa’ schreef, en het is hier dat het interessant wordt.

Geschiedenis van de Verenigde Staten

Mak laat je kennis maken met de geschiedenis en de cultuur van de V.S. Hij begint bij de eerste kolonisten en hoe hun relatie met het ontvluchte Europa en hun idealen de huidige identiteit van de VS. nog altijd beïnvloeden.  Het voelt aan alsof je op de banken zit in een aula waar een begeesterde prof vol passie de ziel van de V.S. blootlegt. Daar is Mak echt goed in. Hij schrijft geweldig onderhoudend en voor je het weet heb je 574 bladzijden achter de kiezen. Oké, dit is overdreven. Niet ‘voor je het weet’, want uiteindelijk was ik blij dat het boek uit was. Het mag dan wel heel vlot geschreven zijn en lezen als een roman, het heeft uiteraard geen plot.

Reizen doorheen de tijd

Vorige vakantie heb ik mij te goed gedaan met ‘In Europa’ . Ook dat was soms even doorbijten, maar het was alsof ik zelf door eeuwen Europese geschiedenis wandelde. Alsof ik reizen kon in tijd en ruimte. Dit jaar was het niet anders, maar mocht ik doorheen enkele Staten van de VS reizen en terug gaan tot het begin van de Verenigde Staten.

Ik zie al uit naar het volgende boek van Geert Mak dat hier op de tafel komt !

Praktisch

Geert Mak, Reizen zonder John, Op zoek naar Amerika, uitgegeven door Atlas Contact, te koop bij o.a. Bol.com voor € 19;99. Wellicht ook makkelijk in bibliotheek te vinden !  Het ebook kost bij Bol.com 9,99

Snapshot diary

Snapshot diary week #32/2018 Hoeveel sportkleren heb je nodig ?

Samengevat: Ik vroeg me deze week vooral af hoeveel sportkleren ik eigenlijk nodig had en bedacht daar een formule voor die (voor mij) onweerlegbaar is. Waarom is het dan toch zo moeilijk? Vele dozen naar de kringloopwinkel, wandelen in het Leuvense en heerlijk lopen in de regen. Lees deze snapshot diary #32

Stille week

Ik begon de week vol goede moed. Ik besefte dat ik met steevast thuis blijven zitten en niets doen niemand een plezier deed. Toch blijft het moeilijk, er is veel schuldgevoel als ik uit het huis trek, ook moedigt het lief mij daartoe aan. Op maandag had ik een afspraak in Leuven die ik combineerde met een wandeling op de Kesselse Bergen. Trap op trap af, best een bijzonder landschap in dit Leuvense. Ik kon zelfs in de verte het atomium zien. Ik overzag de stad maar hoorde niets. Het was er stil en vooral vol schaduw. Dat mocht wel, want maandag was het best warm.

Dinsdag werd het nog warmer, ik denk dat toen het warmterecord van 1976 gesneuveld is. Ondanks de waarschuwing van de warmte, ging ik ’s morgens toch lopen. Het blijft mijn houvast. Omdat het zo vroeg in de ochtend was had ik geen last van de warmte. De rest van de dag bleef ik ‘noodgedwongen’ in het huis. Het is hier zalig fris in het huis en ik zag echt geen reden om de hitte te trotseren.

Afscheid van een hoop spullen

En toen keerde het weer ! Het regende ! Het goot ! Het donderde en bliksemde. Vorig jaar hadden we ‘onze hele beneden’ leeggehaald omwille van de renovatie. Wij hadden boven kamers op overschot, dus werd die als opslagplaatsen gebruikt. Je kan het zo al raden, een jaar na datum stond het er nog vol spullen. Ook al had ik vorig jaar tal van tripjes richting kringloop gedaan, ik deed dit dit jaar nog eens over. 12 verhuisdozen vol. Ik ben nog maar zelden zo resoluut geweest, als ik het een jaar niet gemist heb, dan zou ik het ook voor altijd kunnen missen. Ik leerde ook dat je er best niet al te veel aandacht aan besteedt, hoe meer je er over nadenkt en hoe moeilijker het wordt om afscheid te nemen van je spullen.

Hoeveel sportkleren heeft een mens nodig ?

Het enthousiasme beperkte zich niet tot de 2 opslagkamers. Ik ging meteen ook mijn kleerkast te lijf. Vorig jaar deed ik hetzelfde en wel behoorlijk grondig, dus ik was toch wel onder de indruk dat er opnieuw zoveel richting kringloop ging. Ik merkte dat mijn zwakke punt sportkleren zijn. Ik was, zoals Gretchen Rubin dat zo mooi zegt, ‘toerist in eigen huis’ en ontdekte dingen die ik niet wist. Hoeveel loopbroeken ik heb bijvoorbeeld. ‘Niet kunnen wegdoen’ was hier het punt, want het is niet dat ik er zoveel koop, alleen loopt dat op natuurlijk, als je meer dan 10 jaar loopt. Ik zou graag tot volgende regel willen komen :

  • 4 korte broekjes
  • 4 kuitbroeken
  • 4 leggings
  • 4 winterleggings (in tijden van grote koude)

Met 3 trainingen per week heb ik dan zeker genoeg voor elk seizoen. Momenteel train ik iets meer, maar er bestaat ook zoiets als een wasmachine. Toch lukte het mij (nog) niet om die regel toe te passen. Hetzelfde zou immers moeten gelden voor T-shirts en longsleeves.
Er is nog werk aan de winkel, maar ik denk dat het beter is om vanuit een rationele regel te werken dan wel ‘does it sparkle’ ? Want het sparkelt bij mij nogal snel en het dwingt mij niet om dingen weg te doen. ‘Ha, da’s toch een schoon ding !’.

Het eind van de 30 dagen 10 000 stappen

Deze week luidde ook het eind van de ‘elke dag 10 000 stappen in’. Ik was zo blij dat het over was, maar zag meteen ook de gevolgen. Binnen de 3 dagen had ik al een dag met amper 3000 stappen. Het was minder stressvol, dat ik niet met stappen moest bezig zijn, maar 3000 is echt niet oké. Dat ik de dag ervoor flink in de regen had gelopen (en daar zo van had genoten) telt niet echt. Ik vrees (?) dat ik mij dus toch een nieuw doel zal moeten stellen. Gelukkig kan je via Garmin (en andere stappentellers veronderstel ik) ook een ander getal dan wel 10 000 instellen. Is 8000 een goed getal ? Of ga ik voor elke dag een maand lang minimaal 30 minuten wandelen ?

Spannende volgende week

Volgende week staat er iets spannends op het programma. Ik ben er zenuwachtig voor, het kost moeite maar het is misschien best wel een goede beslissing. Ik hou jullie zeker op de hoogte !

 

1000 vragen

1000 vragen #114 Waarom drink je (geen) alcohol ?

alcohol

Ik heb de smaak nooit echt goed te pakken gekregen

Toen ik een tiener was, was alcohol niet echt een issue. Ik herinner me niet dat wij lessen over alcohol hadden (ondanks het strenge internaat) en al helemaal niet dat mijn ouders mij verboden om alcohol te proeven. Als kind vond ik het zoals alle kinderen wellicht niet lekker en later proefde ik vooral van de wijn die thuis ‘ winters traditioneel bij de ‘kaasplank’ hoorde. Bij feestjes proefde ik wel eens Contreaux, maar meer dan proeven werd het niet. Ik vond het best wel lekker (zeker de Baileys) maar echt drinken deed ik niet.

Iedere nacht ladderzat

Toen ik op kot ging in Gent gingen we dikwijls op de lappen. Ik dronk nog altijd geen alcohol) en er was ook geen druk om dat te doen. Toen we allemaal terug naar ons kot wandelden, breide één van mijn vrienden daar altijd een vervolg aan. Die ging nog richting Overpoort (Gent) waar hij tot een gat in de nacht op café ging met totaal andere vrienden. Tegen de ochtend vond hij (of niet) zijn bed. Wij hadden pas tegen de middag les, dus het gebeurde meermaals dat ik er eentje uit zijn bed ging halen om zodat hij toch maar de les haalde. Hij zag er ziek uit, raapte zichzelf bijeen en volgde me moeite de lessen. Nu en dan had hij er dik spijt van, maar het herhaalde zich keer op keer. Het verwondert mij nu dat wij, ondanks dat wij echt heel goede vrienden waren, er heel weinig over spraken. Er was een woordenloze deal tussen ons: wij zorgden voor elkaar, maar met het stuk dat na middernacht gebeurde, wou ik niets te maken hebben. Hij beschermde me er zelf voor toen ik eens voorstelde om mee te stappen. ‘Ik wil niet dat je mee gaat’ zei hij, ‘dat is niets voor jou’.

Controlefreak

Ik zag van dichtbij wat alcohol deed en hoe ingewikkeld een verslaving is. Ik weet echt wel dat er tussen het drinken van alcohol en verslaving nog veel stappen zitten. Maar ik wist wat de eerste stap was. Evengoed als ik dat wist van roken. Op die leeftijd was ik bovendien uitermate gedisciplineerd en gigantisch doelgericht. Wat mij afleidde van mijn doel gebeurde niet. Ik zag dat die goede vriend van mij het moeilijk had om zijn ambities waar te maken, hoe hij zichzelf in de weg zat en ik besloot simpelweg om geen alcohol te drinken. Bovendien was ik, controlefreak als ik was, bang voor wat er zou gebeuren als ik een beetje van de wereld was.
Ik heb dan ook jaren geen alcohol aangeraakt. Toen werd ik het zo gewoon dat ik het gewoon niet meer deed. Dat bleef. Die discipline, die doelgerichtheid, ha, die is niet gebleven. Geen idee waar die heen gegaan is, wellicht ten onder gegaan toen ik in Leuven ging studeren !

Tourneé Minerale

Eén keer per jaar lees ik de berichten van mensen die tijdelijk of altijd alcohol willen afzweren. Ik denk dat ik onlangs nog in De Standaard las dat ook Flip Kowlier voor no alcohol gaat. Hier en daar lees ik dat dat niet zo makkelijk was, maar nog nooit las ik dat iemand er uiteindelijk spijt van had. Dat doet mij besluiten dat ik het gewoon laat bij wat het is. Geen alcohol. Wat bier betreft zou ik het moeten leren drinken, want ik heb het nooit lekker gevonden. Soms vind ik het jammer dat ik, wonend in een bierland, absoluut geen kennis heb over de geuren en kleuren van een blonde, een donkere of een Trappist of Duvel. Ik denk dat ik soms best wel wat mis. Zeker met een lief dat tot voor kort iedere avond kon uitzien naar zijn Duvel. Het ritueel, het glas, het heeft iets.

Maar ik lust het dus niet. Nog niet. En ik laat dit voorlopig ook maar zo.