Gelezen

Gelezen: Het einde van de eenzaamheid – Benedict Wells

Het einde van de eenzaamheid

Samengevat: in “Het einde van de eenzaamheid” vertelt Benedict Wells het verhaal van drie jongeren die voor de rest van hun leven getekend zijn door het verlies van hun ouders. Niets in hun leven is nog evident en elk op zich zoeken ze zich een weg door het leven.

Wat niet uitgesproken wordt raakt je ziel

Dat Benedict Wells kan schrijven heb je al door na het lezen van de eerste bladzijde. Die slaat je in het gezicht, niet het barokke maar net het sobere van zijn schrijfstijl zorgen ervoor dat je oog in oog staat met naakte kwetsbaarheid. Geen woord teveel hier. Hij bouwt zijn verhaal op tussen de lijnen. In wat niet gezegd wordt. Zijn schrijfstijl zorgt ervoor dat je als lezer compleet in het verhaal wordt opgezogen. Dat kan alleen omdat het zo sober is. Omdat de lezer de witlijnen invult.

Een moeilijke jeugd is een onzichtbare vijand, dacht ik. Je weet nooit wanneer hij toeslaat.

Bovendien gaat het verhaal over universele thema’s als eenzaamheid en dood, het zoeken naar liefde en zin, bloedband, het zoeken naar identiteit en volwassen worden, wat dat ook moge betekenen.

Een familiekroniek

In ‘Het einde van de eenzaamheid’ vertelt Benedict Wells het verhaal van een Duits gezin. De drie kinderen zijn nog jong als ze hun ouders door een ongeval verliezen. Dit voorval zal hen blijven tekenen. Ze  verhuizen naar een internaat waar ze elkaar gaandeweg uit het oog verliezen. Wells zoekt géén cliché’s op: de drie kinderen stellen het behoorlijk goed op die school, al blijven ze kampen met het gemis van hun ouders.

Je wende aan dat kazerneleven, maar toch kon het zelfs na jaren nog deprimerend zijn dat je externe medeleerlingen na school naar huis gingen terwijl je zelf als een gevangene op het terrein moest blijven en het gevoel had dat er iets mis met je was.

Marty heeft talent voor computers en internet, wat hem goed uitkomt want internet verovert nog maar stapsgewijs de wereld. Hij is alles behalve spraakzaam.

Hij was niet iemand die het leven intuïtief begreep, hij moest zijn wijsheid met pijn en moeite bijeensprokkelen door te lezen.

 

Liz zoekt avontuur en vooral zichzelf. Ze experimenteert met drugs en relaties. Ze heeft het moeilijk.

Liz had een speelse nieuwsgierigheid naar het mannelijk lichaam; als ze iemand leuk vond, aarzelde ze niet en verzon ze geen listen, maar hapte gewoon toe. In de vakantie ging ze vaak met oudere kennissen weg en al twee keer was ze – niet zonder trots – door de politie thuisgebracht.

Jules, de jongste én het hoofdpersonage kijkt toe. Hij ondergaat het en vindt geen aansluiting met de andere leerlingen. Op één uitzondering na: de zonderlinge Alva. Net als hij is Alva geen grote prater en is ze getekend door een gezinsdrama. Haar zus is spoorloos verdwenen.

 Ik was altijd al een dromer geweest, maar daarnaast had ik ook een andere, wildere kant gehad. Nu die verdwenen was, trok ik me steeds meer in mezelf terug en soms haatte ik in stilte degene die ik geworden was.

Zoeken naar zingeving

Alleen het doffe rumoer van de stad was in de verte nog te horen en hier, buiten, helemaal alleen, werd ik me er scherp van bewust dat ik mijn tijd had verspild; het deed lichamelijk pijn. Me druk gemaakt over minuten als ik een bus moest halen, maar jaren vergooid door niet te doen wat ik wilde.

De vriendschap met Alva

Na vele omzwervingen ontmoet Jules Alva opnieuw. Ze blijkt getrouwd met een beroemd Russisch schrijver die bijna haar vader kon zijn. Jules wordt uitgenodigd om bij hen te logeren en hij bloeit open. Romanow moedigt Jules aan te schrijven en de omgang met Alva doet hem deugd. Er lijkt een einde te komen aan zijn lange eenzaamheid.

Het begin is het einde

“Het einde van de eenzaamheid”  eindigt waar het begonnen was: Jules die wakker wordt in het ziekenhuis nadat hij een ongeval had toen hij met de motor reed. Heeft hij zelf het ongeval veroorzaakt ? Wou hij sterven in dat ongeval ? Waarom ? Het zijn vragen waar je antwoord op krijgt. Want vanuit het ziekenhuisbed vertelt hij de hele kroniek van zijn leven en dat van zijn broers, zus en Alva.

Samengevat

Benedict Wells, Het einde van de eenzaamheid, 304 blz., uitgeverij Meulenhoff 2017.
Te koop bij Bol.com voor € 19,99 euro.

Snapshot diary

Snapshot diary week #49 – Sint, Sneeuw en Zeeland !

Met de Sint in het land eindigt het eerste trimester

Hoe leuk de leerlingen de Sint ook vinden en hoeveel plezier er ook aan wordt beleefd, de heilige man luidt ernstige tijden in. Examens ! De combinatie van zwiepende regen, laatste lessen die gegeven moesten worden en het vooruitzicht van de examens was voor sommige leerlingen teveel. Rustig in de klas zitten was er niet meer bij. Best lastig, want net in dié week moet er nog hard worden gewerkt. Ik kan ze het onmogelijk kwalijk nemen, want met het eind van het trimester worden ze ook alsmaar meer vermoeid. De dagen korten en zelfs de reis naar school gebeurt soms in gure omstandigheden. En dan komen daar nog eens naderende examens bij. Alle begrip !

Kerst als poort naar herinneringen

De Sint wuifde ons vaarwel tot volgend jaar en de kerstspullen konden worden uitgepakt. Minimaal is dat hier, al vond ik wel een plekje voor de kerststal. Het is er eentje van mijn (overleden) ouders, dat geeft het toch een bijzondere betekenis. Ondertussen komt Kerst na Kerst terug zonder hen. Ben ik de enige die rond deze tijd vooral denkt aan mensen die er nu niet meer bij zijn? Zoals deze goede vriend die meermaals op ons kerstfeest was ? Het is onze vierde Kerst zonder hem en dat blijft zeer doen. Leeftijdsgenoten die sterven, het zou niet mogen.

Traditiegetrouw komen we met de families samen. Hier valt de puzzel gelukkig goed in elkaar. Kerstavond de ene familie, Kerstdag lekker rusten thuis, Tweede Kerst de ‘andere’ familie. De naampjes zijn getrokken, verlanglijstjes (hopelijk) ingevuld, het shoppen kan beginnen. Lang leve het online shoppen, nu maar hopen dat er inderdaad iets bijstaat dat ik online kan kopen ! Ik ben zelf 100% voor lijstjes en namen trekken. De kans op een ‘verkeerd cadeau’ is zo goed als onbestaande.

Op naar Zeeland !

Dit wordt ook al een traditie: het weekend na de laatste lessen naar Zeeland. Als een afronding van een trimester lesgeven. Ik maakte er een zalig lange wandeling met De Oosterscheldestappers. De eerste kilometer liep ik al verdwaald, zodat ik een extra lange wandeling in het vooruitzicht had. In tegenstelling tot de georganiseerde wandelingen die ik in Vlaanderen wandel, liep ik hier kilometers in onbewoond gebied. De wind had vrij spel en het was behoorlijk koud, al kon dat de pret niet bederven. Bij aankomst kreeg iedereen een kommetje snert, iets wat mij in Nederland precies altijd 10 keer beter smaakt dan in België !

Sneeuw

Omwille van de sneeuw vertrok ik zondag al richting Vlaanderen. In heel Nederland gold code oranje en het leek erop alsof er in Zeeland gewoon niet gestrooid werd. Bovendien viel de sneeuw zo hard dat je amper zicht had. De Zeeuwen bleken daar geen moeite mee te hebben, er was gewoon niemand op de baan. Anders was dat eenmaal ik de Belgische grens naderde. Hoe dichter bevolkt, hoe meer sneeuwruimers leek het wel.

De papieren week

Vroeger noemde ik de komende week wel eens de papieren week, omdat er zoveel proefwerken te verbeteren waren, leerlingendossiers moesten worden ingevuld, puntenlijsten op orde gezet, voorbereidingen voor de deliberaties. Dat moet nog altijd gebeuren maar het papierwerk is letterlijk minder. Veel kan immers ook digitaal gebeuren.

Voor vele leraars is het een week van goed en rustig doorwerken en hopelijk ook nog de fouten zien in het 50ste identieke examen dat je verbetert. Want ook dat is de job van een leraar. Gelukkig zijn er ook altijd leerlingen die zo origineel zijn in het beantwoorden van vragen dat ze je wakker houden !

 

Hoe was jullie week ? Veel last gehad van de sneeuw ? Hoe dan ook , een zalige week toegewenst ! 

 

Gelezen

Gelezen: Elke Van Hoof – Eerste hulp bij Hoogsensiviteit


Eerste Hulp bij hoogsensiviteit

Samengevat: Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit biedt praktische tools voor wie hoogsensitief is. Het verbindt (wetenschappelijke) kennis met effectieve tips. Maar wie geregeld last heeft van stress, heeft zeker ook heel wat aan dit boek. Ik heb er vast veel uit geleerd !

Drie boeken over hoogsensiviteit

Dit is het derde boek over hoogsensiviteit dat de revue passeert. Drie boeken met een totaal andere invalshoek, maar als je het mij vraagt, scoort ‘Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit’ het allerhoogst. Dus als je er maar eentje leest, lees dit boek. Ook als je geen interesse hebt in hoogsensiviteit trouwens. Maar dat komt later.

Het eerste boek dat hier besproken werd, Hoogsensitief, was de insteek academisch. Het boek gaf wat het beloofde: een omschrijving over wat hoogsensitief was en wat het niet was. Dit alles was onderbouwd met verwijzingen naar het nieuwste onderzoek. Het onderzoek werd voor het grote publiek begrijpelijk gemaakt. Een prima boek voor zorgverleners of voor wie dieper wil ingaan op het onderwerp.

In het  tweede boek dat ik las, Zonder Filter, las ik het levensverhaal van iemand die hoogsensitief is. Dat levensverhaal is prominent en niet iedereen zal zich daarin herkennen. Maar het blijft een verhaal dat getekend is door hoogsensiviteit.

Ik moet toegeven dat ik op mijn honger bleef zitten. Ik had dan wel begrip gekregen van wat hoogsensiviteit was, ik had een verhaal gelezen over hoe het hoogsensitviteit mee een leven kan bepalen, ik had echter nog maar weinig tools in handen gekregen om met hoogsensiviteit om te gaan. En laat dit derde boek daar een antwoord op zijn.

Aandacht voor HSP

Hoe kan je je unieke potentieel maximaliseren ? Dit is de insteek van Van Hoof. Hoe kan je hoogsensiviteit voor jou laten werken ? Dat is een belangrijke vraag want

‘Mijn recentste onderzoek onder bijna 500 jongvolwassenen laat zien dat personen met HSP in het dagelijks leven meer stress, depressieve gevoelens, angstgevoelens en meer lichamelijke ongemakken ervaren, juist omwille van die overprikkeling. Ze hebben het gevoel dat ze voortdurend moeten reageren op de prikkels die bij hen binnenkomen. Dat is uiteraard heel uitputtend.”

Via (ultrakorte) vragenlijsten probeert Van Hoof de lezer te helpen in het onderzoeken of hij al dan niet HSP is, verwijst naar de verschillen én gelijkenissen met ADHD en ASS en somt de typische kenmerken van HSP op. Dat laatste is echt wel belangrijk, omdat ondanks de gelijkenissen, de triggers van gelijkaardig gedrag anders zijn. En laat die het net om die triggers gaan. Hoe kan je voorkomen dat je overprikkeld raakt ?

Uitnodiging tot zelfonderzoek

In het boek staan veel vragenlijstjes. Continu daagt Van Hoof de lezer uit om het eigen gedrag en gevoelens te benoemen. Dit vervangt uiteraard geen arts of psycholoog, maar het geeft je wel een bril om gericht naar jezelf te kijken. Het kan je helpen jezelf te begrijpen en jezelf te beschermen tegen negatieve gevolgen van hoogsensiviteit, zodat je bovenal kan profiteren van de voordelen !

Een boek voor iedereen !

Niet iedereen is hoogsensitief, maar iedereen heeft wel last van één of ander kenmerk dat toegeschreven wordt aan mensen met HSP. Die kenmerken zijn niet exclusief aan HSP-ers, alleen zal een HSP-er misschien meer last van hebben of een veelvoud van deze kenmerken hebben.

We denken hierbij aan het zich anders dan anderen voelen, zich afgewezen voelen, een overgroot gevoel voor rechtvaardigheid, het keihard zijn voor zichzelf of de neiging hebben om zich terug te trekken.

Wie last heeft  van stress is goed af met dit boek

Overprikkeling is eigenlijk synoniem met stress.

Stress en hoogsensiviteit zijn met elkaar verbonden.  Bovenstaande kenmerken geven mensen stress en hier komt de grote waarde van het boek : Van Hoof geeft bij ieder kenmerk tips om er mee om te gaan. Het zijn concrete en goede tips die je sterker maken. Voor HSP-ers zullen het levenslange werkpunten zijn, maar voor wie niet hoogsensitief is, bieden ze een bril om (mild) naar jezelf te kijken en te zien hoe je niet verloren raakt in deze situaties.

Zo had ik al bijna zin om onderstaand schema af te drukken en in het groot ergens op mijn bureau te hangen. Misschien moet ik dat ook maar doen !


Eerste Hulp bij hoogsensiviteit - schema

Ik denk dat véél mensen met dit schema iets kunnen doen. Het helpt je om niet te verdrinken in de veelheid van indrukken of informatie en om even ‘halt’ te zeggen zodat je de beste strategie kan kiezen. Zoals je misschien hebt opgemerkt heb ik het schema gecorrigeerd, een pure lay-out fout denk ik.

Wat heb ik zelf aan dit boek overgehouden ?

Ben ik hoogsensitief of niet houdt me niet echt bezig. Ik weet wél dat ik behoorlijk stressgevoelig ben. Komt dat omdat ik hoogsensitief ben of heeft het andere redenen, voor mij maakt het niet veel uit. Ik ben wie ik ben en ik zoek dan wel niet naar het ‘maximaal potentieel ‘ zoals Van Hoof het zegt, ik zoek wel naar een leven in balans waarin stress niet problematisch wordt. Want goede stress zorgt ervoor dat ik groei en uit mijn comfortzone treed. Positieve stress maakt mijn leven rijker en groter. Negatieve stress verkleint mijn wereld. Dus als ik kan kiezen tussen welke stress, dan weet ik het wel !

  • Het belang van het inbouwen van hersteltijd
    Ik probeer nu sneller door te hebben dat ik even een stap terug moet zetten. Voor iemand die het liefst continue full drive werkt is dat niet makkelijk.
    Continue full drive glijdt echter onzichtbaar over in overdrive en vervolgens shut down. Ik denk dat hier gelijkenissen met burn-out zijn.
    Na een dag vol prikkels op het werk kijk ik nu iedere dag naar een behoorlijk inhoudloze serie. Mijn verstand staat dan 40 minuten op nul, ik kijk alleen en er komen geen andere prikkels binnen. Ik merk dat dit mij goed doet. Ik ‘ben’ er even niet. Het blijft moeilijk om 40 minuten te ‘verliezen’ aan iets dat niets opbrengt terwijl er zoveel andere dingen te doen zijn. Maar ik geloof dat het ook winst betekent.
    Alleen lange wandelingen maken of genieten van de natuur  is mentaal en fysiek voor mij nog altijd het beste herstel.
  • Pick you battles
    Bovenstaand schema van Van Hoof helpt me echt. Ik verwar betrokken en verantwoordelijk. Als ik mij betrokken voel, voel ik mij meteen verantwoordelijk, terwijl dat meestal niet eens het geval is. Ik moet vechten met mijn aard alles te willen oplossen. Niet alles is mijn probleem.
  • Pauze-check
    We leven in een tijd waar onmiddellijk wordt gereageerd. Soms gebeuren er op mijn werk of in mijn leven kleine of grote dingen die mij echt wel raken. Ik probeer niet meer meteen te reageren. Niet omdat ik denk dat mijn reactie fout is, maar wel omdat het mij goed doet om het even te laten ‘bezinken’. Ik kan mij voorstellen dat mij dit als ‘trager’ doet voorkomen of als iemand die het niet onmiddellijk snapt. Ik merk echter dat het vertraagd reageren mij meer opbrengt. Zou ik daar de enige in zijn ?

Samengevat

Ik hoop dat jullie allemaal evenveel aan het boek hebben als ik. Het is geen dik boek en het leest vlot. Het zet je tot nadenken en je krijgt een pak tips om goed met stress om te gaan. Volgens mij is het boek even geschikt voor wie nu en dan het gevoel heeft dat het allemaal te veel wordt en dat de stress zich opstapelt. Ben je daarom hoogsensitief ? Dat kan. Maar misschien ook niet. Leven met minder stress en op een positieve manier omgaan met stress helpt alvast iedereen vooruit !

 

Praktisch

Elke van Hoof, Eerste Hulp bij Hoogsensiviteit, 128 blz. , Lannoo 2017, te koop bij Bol.com voor € 14,99. 

 

 

 

 

 

onderwijspraat

11 Examentips – want ze komen er weer aan !

Examentips

Gratis en voor niets examentips die ik – na meer dan 20 jaar ervaring – als essentieel ervaar.  Aan alle scholieren ten lande, bezin eer ge begint en ga ervoor ! Veel succes !

1  Examens beginnen op schooldag 1

Oké, dit is geen leuke, want je kan die dagen niet meer inhalen natuurlijk, maar het is een waarheid als een koe, wie alles goed bijhoudt en regelmatig studeert, gaat een rustige periode tegemoet. Het is dan maar een kwestie van herhalen.

2  Voldoende slaap, ook op lange termijn

Wie helder wil denken heeft een fris hoofd nodig. Wanneer de examenreeks vordert zal je altijd maar meer vermoeid geraken, dus ga vooral niet ‘uitsparen’ op slaap.

3  Wissel intens werk af met ontspanning

Niemand kan uren aan een stuk geconcentreerd zijn. Plan werkblokken en pauzeblokken en baken die af. Zorg dat je hoofd nu en dan voorzien is van een flinke hap frisse lucht. Het hoofd ‘klaren’ bij wijze van spreken.

4  Breng jezelf niet in verleiding

Laat je Smartphone en laptop beneden of uit zicht en gehoorsafstand. Het is heel moeilijk om te weerstaan aan berichtjes van ‘wat moesten we van pagina 5 kennen ?‘ of een update op Facebook. Voor je het weet ben je weer een kwartier verder en moeten je hersenen weer al die informatie ‘inladen’, wat meer inspanning vraagt. Hetzelfde over alle andere spullen op je bureau : weg ermee !
OF… spreek virtueel met je vrienden een chatkwartiertje af… maar dan moet je wel écht stoppen na 15 minuten.

5  Beloon jezelf

Maak met jezelf een afspraak dat je bv. na het studeren, liefst op een gepland uur, wél voor bepaalde tijd iets doet wat je graag doet : een serie zien, een telefoontje naar je vriend(in) (spreek op voorhand af), ergens weg. Terwijl je studeert weet je : eerst werken, maar straks is er nog iets leuks !
Tussentijdse beloningen mogen best. Weten dat je om 16:00 een lekkere snack (liefst niet te vettig, want dat vraagt energie) zal eten, of trakteer jezelf met een smoothie.

6  Eet gezond en drink voldoende

En vooral : drink ook voldoende. Wie die dagen (en zeker voor oudere scholieren een gevaar) leeft op pizza en cola vraagt extra krachten van het lichaam. Je kan je krachten beter voor iets anders gebruiken.

7  Controleer je centrale verwarming

Eu, heeft dat iets met examens te maken ? In de winter wel. Je kan beter een extra trui aanhebben dan een verwarming die te hoog staat. De lucht wordt droger maar vooral: kans dat je loom wordt van al die warmte. Vraag het jezelf dus af of het niet een graadje lager kan – dat is meteen geweldig voor het milieu !

8  Leg alles ‘s avonds al kaar

Voor veel examens moet je materiaal bij hebben : rekenmachine, geo-driehoek, kleurtjes, atlas en wat al niet meer. Niets vervelender dan een examen moeten maken en zonder gerief te zitten. Voor niets nodig. Als je het ‘s avonds in orde maakt, ‘maalt’ het ‘s nachts ook niet door je hoofd. Je bent voorbereid.

9  Kom vroeger naar school

Dat klnkt zo logisch als iets, maar je zal zien, Murphy houdt van je in de examens ! Dan ben je net 5 minuten later vertrokken en zou dat geen probleem zijn mocht er nu niet toevallig ook nog een file zijn. Begint het nog keihard te regenen ook zeker ? Je moet nog door ‘de registratie van de te laat komers’ en dan nog naar je klas. Je staat dus al strak van de zenuwen nog voor je een examenvraag gezien hebt.

10 Kalmte zal je redden

Lees eerst alle vragen door voor je begint in te vullen. Zie het als een eerste kennismaking. Je zal onmiddellijk dingen heel goed herkennen, dat stelt je gerust. Eenmaal begonnen met het invullen van je vragen begin je met wat je zeker goed kan en op veel punten staat. Die heb je alvast ‘binnen’. Panikeer niet als je een vraag niet ‘herkent’, door de andere vragen te beantwoorden komt de hele leerstof terug in herinnering, dus mogelijks ook die vervelende vraag.

11 Doe je best, God doet de rest

Oké, da’s ook niet waar, van die rest, maar meer kan je ook niet doen. Schrijf bij iedere vraag een antwoord, al heb je de indruk dat het niet echt ‘dat’ is wat er gevraagd wordt. Je zal versteld staan hoeveel leraren toch nog ‘iets’ geven voor dat antwoord dat een beetje in die richting gaat. Vele beetjes kunnen het verschil maken. Geen enkele leraar geeft punten op een blanco antwoord. Misschien kom je, door te beginnen toch nog terecht bij het juiste antwoord.

Je bent je punten niet

Tenslotte : punten zeggen niets over wie je bent, alleen over in hoeverre je over bepaalde geëvalueerde vaardigheden of kennis beschikt.  Bepaalde, dus niet alles.   Cijfers zeggen niet noodzakelijk iets over je inzet – al kan dat wel.  Je bent niet minder omdat je een slecht punt haalde, misschien ligt het vak je niet, misschien heb je het verkeerd aangepakt. Misschien heb je te weinig gewerkt. Er zijn vele mogelijkheden. School is leren. Als je alles al kon, dan hoefde je niet eens meer naar school.

Examentips voor ouders

Soms zijn ouders nog meer gestresseerd dan de jongeren zelf. Dat is begrijpelijk, maar het risico bestaat dat de stress alleen maar groter wordt, of geïnterpreteerd wordt als weinig vertrouwen vanuit de kant van de ouder. Ik schreef er hier al een artikel over.

Vertrouwen geven aan je kinderen, niet bang zijn van het vallen maar geloven in de kracht van je kind, ik vind het zo belangrijk dat ik er al meermaals over schreef. Je kind overbeschermen helpt het in the long run echt niet. 

Rest me enkel allen een prima examenreeks te wensen !

Nog examentips ? Deel ze gerust via de reageerknop. 
Knop niet te zien ? Kijk onder de titel. 

Dit artikel is een lichte aanpassing van een artikel dat ik al eens schreef.  Ik sta er nog altijd volle 100 % achter.