we laten je los

class of 2015

We zagen onze dochter  paraderend op hoge hakken (het schijnt een ongeschreven regel te zijn op proclamaties : kort kleedje én hoge hakken, hoe hoger hoe beter) op de catwalk van haar school.

Goodbye middelbaar onderwijs. Hello uni !

De opwinding was groot, maar ook de aarzeling. Eindelijk, het is gedaan. Maar ook : wat komt hierna ? Onzekerheid.

Een van onze eigen studenten verwoordde het knap

Gedaan met het halen van een stempel (als je te laat bent), gedaan met het verplichte bijwonen van de les. Dat alles is gedaan. Gedaan met ons hand vasthouden. 

En ja, dat is wel de samenvatting van zo’n proclamatie : loslaten en verken nu maar de wijde wereld.

Ik zie bij onze dochter ook de gemengde gevoelens : super, al die vrijheid, maar hangen daarboven niet de stresswolken van ‘erdoor moeten zijn‘ en ‘erop of eronder ?‘. En die studierichting die ik kies, zal ik daar ooit mijn boterham mee verdienen ?

En wij, de ouders, we keken ernaar en ondergingen het allemaal. Hoe schoon en intelligent die jongeren zijn, hoe hun hele toekomst open ligt, net als de hele wereld.
Daartegenover staat dat wij geen jong geweld meer aan tafel zullen hebben (beiden op kot) en dat het weinig waarschijnlijk is dat we zo goed als alle ouders van de vrienden en vriendinnen kennen.

Het doet ons meteen oud voelen. Geen kinderen meer aan tafel. Toch niet tijdens de week. Kotstudenten die een eigen leven gaan leiden en o zo gaan veranderen.

De dochter is nummer 2 op kot. Wij zagen broerlief 3 jaar geleden vertrekken, hij was op 1 jaar plots zoveel wijzer en volwassener geworden. Kalmer zelfs. Alsof alle stukjes nu bij elkaar pastten en hij zijn weg gevonden had, vol intresse in zijn studie met een lief dat rust en warmte uit straalt. Goh, wat volwassen allemaal !

Soms zie ik in haar ogen nog dat kleine meisje die fier 4 vingers in de lucht stak toen we vroegen ‘en hoe oud ben je ?’.  Vier en al zo groot !

Waar zijn die 14 andere jaren heengegaan ?

Voorschot op de vakantie

Test van de slaapzak

test slaapzak

Omdat ik o zo ‘n koukleum ben gewoon een slaapzak gekocht die voorzien is op nul (!) graden ! Alsof ik ooit in zo’n barre temperaturen zou kamperen, no way, maar kamperen doet me nog altijd aan Alaska denken, dus onder het motto ‘ge kunt het nooit te warm hebben’, de strafste slaapzak !

Secret Garden

tuin kersen

Bekentenis : ik kom zo goed als nooit in onze tuin. Je vindt me in de tuinkamer en we hebben op z’n minst 3 zithoeken met zeteltjes, tafels of stoelen, maar in de tuin, waar er groen groeit en bloeit ? Eu. Zelden. Wat zonde is natuurlijk. Want we hebben gigantisch veel kersen en rode bessen, de frambozen zijn talrijk maar nog niet rijp en binnen nog een paar maand hebben we weer peren en appels… waar we niets mee doen.
Shame on me, ik weet het.

Ik heb alvast een hangmat gekocht. Wie weet kom ik er nog !

Een boekje voor wie de gedachte aan sport al een inspanning is

Exercise Every day

Voor wie wat motivatie kan gebruiken

Ik las het boekje omdat een beetje extra motivatie altijd meegenomen is, al heb ik niet veel nodig om aan het sporten te gaan.  Iedereen die niet sport – maar dat wel zou willen – zou eigenlijk dit boekje moeten lezen. Hier wordt komaf gemaakt met alle mogelijke excuses zonder door te draven.

Scott gaat ervan uit dat er, zelfs met de beste motivatie, altijd obstakels zijn en altijd (al dan niet gegronde) redenen om niet te gaan sporten.  Ondanks het feit dat hij zelf een marathon- (en occasioneel ultra-) loper is, beweert hij helemaal niet dat iedereen moet beginnen met lopen en  dat een marathon voor iedereen, in eender welke levenssituatie of fysieke conditie, ‘moet kunnen‘. Realistisch is hij wel.

Opbouwen van routine / gewoonte

De auteur is gekend om zijn boeken rond het opbouwen van routines en dat is hier ook wel de rode draad. Hij gaat terug op het feit dat wilskracht eindig is (wetenschappelijk bewezen) en dat je door het bouwen van gewoontes het jezelf stukken makkelijker maakt. Zelf ben ik ook aanhanger van deze theorie en ja, eenmaal je iets ‘gewoon’ bent, gaat het zoveel gemakkelijker !  Meer over het opbouwen van routines vind je in een vorig postje.

Bewegen als levensstijl : doen is belangrijker dan prestatie

Volgens Scott is het feit dat je eraan begint en het doet véél belangrijker dan wat je doet of hoe intens of lang je iets doet. Wil je een gezond en sportief leven, dan gaat dat om een levensstijl. Hij maakt dan ook het onderscheid tussen mensen die prestatiegericht zijn en diegene die doelgericht zijn, niet dat het ene het andere uitsluit. Als je motivatie/doel is om vb. 5 km te lopen, dan zou het wel eens kunnen dat je stopt met sporten eenmaal dat doel bereikt is. Anders is het als je doel sportief leven is. Daarin kan 5 km best een doel zijn en is het ook helemaal niet erg dat je (daarna) liever wat gaat fietsen, wandelen of zwemmen. Het is zelfs niet eens belangrijk dàt je het doel van die 5 km haalt als je doelstelling sportief zijn is.

Breek de routine van elke dag sporten niet

Dit vond ik best een goede raad. Omdat hij zoveel belang hecht aan het systematisch elke dag bewegen/sporten, hoedt hij de lezer voor ‘overdrijven’. Want dan hou je niet vol. Dan begin je heel stevig maar loopt het nergens op uit.  Daarom blijft hij hameren op het nooit en te nimmer ‘overslaan’ van de micro-gewoontes. Zeg desnoods tegen jezelf : ik zal nu één oefening doen, of ik ga 20 minuten zwemmen (al had ik er 40 voorzien), loop 3 kilometer, al had je er 10 voorzien, maar breek de routine niet.  Het zou kunnen – en dat is bij mij dikwijls het geval – dat je uiteindelijk wél meer doet, toch langer loopt of zwemt of wat dan ook. Je krijgt misschien wel zin eenmaal je bezig bent.

Of misschien zijn er inderdaad allerlei redenen waarom het vandaag niet kan zoals voorzien. Geen erg, je hebt iets gedaan ! Iets is beter dan niets ! Als je de routine breekt is het immers goed mogelijk dat je dat de volgende dag ook doet (obstakels genoeg !) en dan je na een paar dagen zegt ‘ik heb al zo lang niets meer gedaan, nu heb ik geen conditie meer of : ik zal vanaf nul moeten herbeginnen’.

Ken jezelf

Eigenlijk weet je best wel dat je excuses gebruikt en je weet ook welke de meest voor de hand liggende obstakels zullen zijn. Ofwel grijp je die obstakels aan als excuses, ofwel ga je ze counteren. Hier alvast enige ideeën uit het boek, al kom je er na een beetje nadenken zelf ook wel op !

  • ben je een koukleum, neem dan de fitnessabonnement tijdens de koudste maanden
  • heb je kleine kinderen in huis, maak afspraken met je partner dat hij/zij even thuis blijft
  • heb je een partner die onmogelijk thuis kan zijn terwijl jij sport : het internet staat vol van goede instructivideo’s ! Zelf ben ik grote fan van Fitnessblender : je kiest je type oefening (kracht, uithouding, intensiteit) en zelfs de tijd die je er wil aan spenderen. Het is bovendien gratis !
  • laat je niet wijsmaken dat je allerlei duur materiaal (of abonnementen) nodig hebt om te sporten
  • bijna iedere fysieke conditie laat sporten/bewegen toe. Dat mag geen excuus zijn. Ieder begin is een begin : een blokje om wandelen, of toch maar de trap nemen (de klassiekers !)
  • ‘accountability’ zoals ze dat zo mooi in het Engels zeggen werkt : als je je voornemen kenbaarmaakt aan anderen, voel je je meer genoodzaakt om je je hieraan te houden
  • er is niet één sport die zaligmakend is, als je maar beweegt, met andere woorden : doe vooral waar je zin in hebt !

Fitnessblender

 

Herbeginnen

Gelukkig is hij ook zo realistisch om te weten dat iedere dag sporten een serieuze uitdaging blijft. Begin maar altijd opnieuw, schrijft hij. Daarin zit het succes. Het falen zit in het niet opnieuw weer starten. Het is ook niet zo erg om te herbeginnen. Begin zachtjes, heel erg zachtjes, zodat je meteen weer genieten kan. Ik ben al tig keer herbegonnen met een schema van 10 mijl. Op een bepaald moment loop ik die 10 mijl en dan is het beste er wel wat af en doe ik wat anders. Dan vind ik fietsen weer het einde, of zwemmen of wat dan ook. Dan is het gedaan met lopen. Erg vind ik dat niet, omdat ik al lang besloten heb dat het sportief zijn voor mij niet samenvalt met enkel lopen. Ik zal altijd die sport doen waar ik mij op een bepaald moment het beste bij voel. Na een schema van 12 weken lopen en het halen van het doel ben ik het meestal beu. Dan loop ik wel zo’n 10 km, een paar weken later een beetje minder en hup, ‘t is gedaan. Weg die 10 miles !
Vroeger kon ik daar triest om zijn. “ooit liep ik verschillende halve marathons maar nu lukt het mij niet om 5 km te lopen !“. Jaja, dat ben ik helemaal !

Nu weet ik : het is een kwestie van herbeginnen en dat lukt wel weer.

… en als je nu echt van nul moet beginnen of het (nog) niet ziet zitten….

Dan raadt hij (en ik !) een stappenteller aan. Tegenwoordig zijn er allerlei flashy activity trackers (ik pleit schuldig) maar in principe lukt het evengoed met een stappenteller van een kleine tien euro. Zeker voor wie veel zittend werk doet is dat echt aan te bevelen, want je gaat meer bewegen zonder dat je er echt veel moeite moet voor doen of zonder dat je tijd moet voorzien of een schema maken. Zelf gebruik ik de Garmin Vivofit, ik schreef er hier al uitgebreid over, en ik moet zeggen : zo’n ding blijft motiveren !

 

Samengevat : wees creatief en begin met kleine stapjes. Voor je het weet is het routine geworden. Of dat nu gaat over het feit dat je het verst gelegen toilet op je werk neemt (inclusief de trappen) of dat je ondertussen makkelijk een aantal (kilo-)meters zwemt, fietst of loopt of iedere dag je auto wat verder zet, op termijn wordt het zo normaal dat je er niet eens meer echt over nadenkt, terwijl je ondertussen wel schitterend bezig bent !

Alvast veel succes !

 

 

S.J. Scott, Exercise Every Day : 32 tactics for Building the Exercise Habit (Even if You Hate Working Out) Kindle Edition, Amazon $ 3,37

Zavelbos welkom

Superweekend op Camping Zavelbos !

Vrijdag vertrok ik, met een auto volgeladen richting Camping Zavelbos, waarvan de slogan luidt “tot rust komen in de natuur“. Het was een half leven geleden dat ik nog eens gekampeerd had, helemaal gerust was ik er niet in. Toen Frank De Boosere nog eens meldde dat de kans op onweer groot was, zag ik mijzelf al als een verzopen kieken met een tent die de lucht in ging.

Camping Zavelbos

Ik ben op deze camping eerder toevallig beland, simpelweg door Limburg in te tikken en vervolgens te reserveren. Later ontdekte ik dat er hele websites bestaan waar je via allerlei filters exact de camping vindt die je zoekt :  natuur, rust, vooral geschikt voor kinderen (of net niet), dieren toegelaten, waterparadijs of een meertje, wifi enzovoort.

camping zavelbos speelplein

De tent

Had ik de eerste keer drie uur nodig om de tent op te slaan, ik deed het nu in een uurtje en verspilde geen tijd door ze eerst ondersteboven te willen zetten of achterstevoor, een mens leert door ervaring ! De tent is een familytent voor 4 personen, maar dat betekent alleen dat je in het slaapgedeelte 4 mensen als worstjes naast elkaar zou kunnen leggen. Fijn als je op doorreis bent, maar ik zie het nog niet gebeuren dat je er dagenlang in kampeert. Tel daarbij dat het soms regent (zeker in de benelux) en je wil absoluut niet met 4 mensen op zo’n kleine oppervlakte leven, tenzij je je kinderen gaat stapelen.

Maar ik was alleen en in dit geval voldeed de tent prima. Ik had bij aankoop speciaal gelet op de hoogte van de tent : je moest er rechtop kunnen in staan, ik had geen zin om continu gebogen door de tent te wandelen. Dat ging dus prima !

Decathlon Arpenaz Family 4.1. tent

Checklist kamperen : wat heb je nodig ?

Ik vond het moeilijk in te schatten wat je nu eigenlijk moest bijhebben in een tent, maar behalve de zaken die je bij eender welk logement meeneemt, was ik toch tevreden over mijn keuzes

  • Een goede matras
    Dit was mijn grootste zorg. Ik ben sowieso geen goede slaper, maar ‘gebroken’ opstaan of de hele dag rondlopen met stramme spieren,  dat zou eender welke vakantie in mineur zetten. Thuis had ik een opblaasbare matras geprobeerd en die was goed wat comfort betreft, maar ik had o zo koud ondanks de relatief warme nacht. De koude steeg zo op uit de grond, het had niets te maken met het deken of slaapzak. Bij  A.S. Adventure raadden ze me nog een extra isolerend matje aan, maar veiligheidshalve nam ik een lichte gewone  (dus volledige gevuld, geen luchtmatras) matras mee waarop ik prima sliep. Het ding neemt wel veel plaats in en daar zoek ik nog een oplossing voor.
  • Curverboxen
    Ik stak alles in curverboxen en dat leek handig te zijn. Ik had er 3 : kleren, keukengerief &  eten en tentsupllen. Dat is waterveilig, stapelt goed, doorzichtig en ook makkelijk in de auto te laden.
  • Elektrische koelbox
    Ik had een elektrisch frigoboxje mee en toen ik thuiskwam van een lange fietstocht vond ik het heerlijk om toch koele drank te hebben. Ook een potje yoghurt of gewoon smeerboter of kaas die niet gesmolten was, het zijn ware geneugten.
  • Waterkoker 
    Ik vroeg mij af of dat zou lukken, of ik niet onmiddellijk de hele camping zonder elektriciteit zou zetten. Maar toen ik eenmaal de gigantische caravans zag van sommigen, wist ik al dat dit zeker moest lukken. Koffie en thee verzekerd !
  • De Europese stekker
    Dit zou ik zeker vergeten hebben mocht er geen collega geweest zijn die me daarop wees. Dit heb je sowieso nodig om “elektriciteit te tappen”, samen met een verlengsnoer dat buiten mag liggen natuurlijk !

De goede lezer zal gemerkt hebben dat ik niets bijhad om te koken. Daar heb ik lang over nagedacht. Van mijn broer had ik het typische gasvuurtje gekregen en ik had al een bijhorend gasflesje, maar de gedachte dat ik de hele camping in de fik zou steken was zo aanwezig dat ik het niet durfde te gebruiken. Ik had ook een electrische plaat bij, maar ik heb die niet gebruikt. Toch nog even gewoon ‘uit eten’.

Het leven als kampeerder

Het is een beetje hoogmoedig dat ik na 3 dagen camping al zou weten wat echt kamperen is. Lijstgewijs noteer ik gewoon wat ik ervaren heb (en super vond !)

  1. Dicht bij de natuur

    Dat is voor mij misschien nog de grootste verdienste. Die natuur is op alle manieren dichtbij en niet in het minst voor wat het weer betreft. Het is half buiten leven en ook binnen ben je onderhevig aan alle natuurelementen. Overdag was het 24 graden en liep ik in topje rond, ‘s avonds was het zoeken naar de fleece : 10 graden minder, dat voel je !
    Ik merkte dat mijn dagritme heel snel het ritme van het licht aannam : in de tent geen rolluiken, dus tegen 5 uur was ik al wakker. Niet dat ik het erg vond !
    De camping waar ik was lag naast en bos en had een visvijver. Ik had continu het gezelschap van vogels, eendjes die mij ‘s morgens begroetten en ge moogt niet vies zijn van een spin meer of minder. Het was er ontzettend stil en rustig, maar dat zal wel van camping tot camping verschillen.

    camping zavelbos

  2. Buiten

    Een groot deel van het campingleven speelt zich buiten af. Tenzij je natuurlijk graag opgesloten zit in je tent. (Die van mij had gelukkig een venster, wat goed uitkwam bij de regenbui !). Buiten eten en continu zoeken waar de schaduw is, ik was niet de enige die ‘meedraaide’ met de zon (of net niet).

    Camping Zavelbos

  3. Tussen alle anderen

    Ik had veel plaats, tenminste die indruk had ik, de standplaatsen waren 100 vierkante meter groot. Aangezien iedereen ook een beetje buiten leefde leerde ik in de kortste keren de mensen van ‘mijn straat’ kennen, die trouwens onmiddellijk voorstelden om me te helpen bij het opzetten van mijn tent (ik was de enige met tent !) en die – toen ze mijn schrik aanhoorden over het onweer – voorstelden dat ik ‘s nachts wel in hun voortent mocht slapen.

  4. Goed basiscomfort

    Dat is toch goed georganiseerd op zo’n camping : ik had een eigen elektriciteitsaansluiting op mijn plaats, een eigen waterkraantje en afloop. Goed geregeld ! De douches waren superproper en er waren zelfs aparte hokjes met lavabo’s en voor wie wou zelfs gezinsbadkamers met jacuzzie en al. Er was een ruimte om je afwas te doen (met warm water), er waren wasmachines, fietsen werden verhuurd, je kon er je broodjes tegen de volgende morgen bestellen… ach, ‘t is niet dat ge in de brousse gaat leven !  Er was zelfs WIFI  en tot mijn grote verbazing was TV-kabel standaard bij de plaatsen, het is maar dat je geen voetbalmatch moest missen als dat je ding is.

    Camping zavelbos sanitair 2

  5. Alles gaat er veel trager

    Tenminste, die indruk had ik. Komt het door de sfeer, komt het omdat je nogal ‘basic’ leeft, is het omdat je volop in de natuur zit, of is het simpelweg omdat ik tussen gepensioneerden (laagseizoen !) gelogeerd was ? Geen idee, ik vond die onthaasting anders geweldig.

    Camping zavelbos pijelen

Wat te doen als je kampeert ?

“Gaat ge u daar niet vervelen ? “, vroegen vrienden me. Ik heb mij geen moment verveeld, het was zelfs veel te kort. Fietstochten, wandelen door het bos, een fietsbezoek aan Maastricht (oké, ik was doodop toen ik Maastricht binnen reed !) en Limburg is gewoon een toeristisch paradijs. Maaseik is een prachtig stadje waar je op de veerboot kunt, en voor de shopper (die ik niet ben) ligt het Outletdorp van Maasmechelen op een gooi van Opoeteren. Ik had trouwens ook nog heel wat boeken mee en zelfs een mini-DVD-speler, die mijn auto trouwens niet verlaten heeft.

Maastricht

Samengevat had ik spijt dat het zo snel gedaan was. Ik ben op vrijdag vertrokken en ging vandaag, maandag alweer aan het werk. Ik had echter het gevoel alsof ik op vakantie was geweest en lang was weggeweest. Ik straalde van energie en de batterijen waren o zo opgeladen ! En dat alles door één weekend !?

Ik ga vast terug. Ik kan echt geen nadelen bedenken – maar je moet er voor zijn denk ik – en toen ik de ‘rekening’ kreeg was ik al helemaal verrast : 30 euro voor 2 nachten (laagseizoen), alles inbegrepen.

Dus wie graag kort en krachtig de batterijen oplaadt : probeer eens een camping uit ! Kinderen maken heel snel contact met elkaar en ik zag ze uren en uren spelen in de speeltuin en spelletjes uitvinden terwijl de ouders een pintje pakten. Zavelbos camping geeft trouwens gratis toegang tot het zwemparadijs Wilhem Tell, mocht je het nog spetterender willen.

Kampeertips heel erg welkom !

Omdat ik bijlange geen volleerde kampeerder ben zijn tips  (campings, maar ook materiaal, vooral over de matraskwestie !) heel erg welkom !

 

Start to kamperen

Act as if

Nog drie weken en nog een ‘t wat en ‘t is Grote Vakantie ! Ik kan bijna niet wachten. Alles op het werk staat in het teken van ‘afronden van het werkjaar’, en ik geef toe : de dagen gaan te snel (te weinig gewerkt) en te traag (dat blijft maar duren).

Daarom ‘steel’ ik wat vakantiemomenten tussendoor en ‘doe alsof’. Er zijn hele theorieën die zeggen dat je je geest heel wat kan wijsmaken als je maar ‘act as if’, doet. Bij je examens doen alsof je alles goed kent, ‘t schijnt resultaat te hebben !

Dus stond ik tijdens deze zonnige dagen vroeger op en stapte richting bos, op zo’n 800 meter van ons huis. Toegegeven, het is luxe, en shame on me, ik ga er zelden naar toe ! Net zoals wij soms doen op vakantie had ik mijn rugzakje gepakt met boterhammen en een thermos thee. Want aan het rand van het bos stond immers een bankje.

Ontbijten aan de rand van het bos

Geen kat te bekennen, geen auto’s, geen fietsers, alleen de geluiden van het bos. Geen huizen, geen mensen, gewoonweg niets !  Het leek wel of ik weg van de wereld was, weg van thuis, weg van het werk, gewoonweg …. op vakantie en dat op 800 meter van mijn deur !

Try out van de tent

Dit jaar ga ik voor het eerst kamperen en daarom had ik voor alle zekerheid de tent opgeslagen in een hoek van onze tuin, kwestie van een idee te hebben hoe dat gaat.  In het weekend zou ik er eens in slapen en besloot meteen ook daar te ontbijten. Act as if, remember ?

Ontbijt in de tent

Voila, weer helemaal in dat vakantiegevoel ! Dat werkt hier goed. Het slapen was trouwens een goede oefening, want ik leerde meteen dat ik een isolatiemat onder mijn matras moet steken, ik voelde ‘s nachts de koude zo van de grond ! Kamperen, ik moet het nog leren !

En toen kwam natuurlijk de tweede grote oefening : het afbreken van de tent.  Ik moet het alleen kunnen en liefst binnen een redelijke tijd. Voor echte kampeerders zal dit piece of cake zijn, maar ik was er niet gerust in.

 

 

Groeten uit Scherpenheuvel

Op bedevaart naar Scherpenheuvel

Het hele dorp op bedevaart

Vanuit onze slaapkamer horen we tromgeroffel. Het is niet eens zeven uur en het is een feestdag. Het is vroeg en onze 18-jarige dochter is al op post, want er is “bedevaart naar Scherpenheuvel” ! En hoewel ik ze van geen religiositeit verdenk, gaat ze keer op keer mee, met de Chiro, wat gelijk staat aan amusement. Of het nu tot in de late uurtjes is of nog voor de vogels wakker zijn. De Chiro voert aan, en de rest van al wat leeft aan verenigingen in ons dorp volgt. Rond de middag komen ze terug, weer met getrommel. Het hele dorp heeft het geweten !

Daarmee houden ze natuurlijk een lange traditie gaande, inclusief het tromgeroffel !

Scherpenheuvel als toeristische trekpleister

Eenmaal het goed weer is gaat er geen weekend voorbij of wij zien wel een bedevaarder passeren. Alleen of met een paar mensen, in de meimaand hele groepen met vaandels.  Diegene die denkt dat bedevaart tot een vervlogen verleden behoort heeft het mis.

Toegegeven, de omgeving – dus waar ik woon ! – leent zich tot schitterende wandeltochten en Scherpenheuvel heeft zijn troef als toeristsiche pleisterplaats niet uit handen gegeven. Vanuit alle windstreken zijn goed verzorgde wandelpaden aangelegd tussen de akkers en de velden, vanuit de verte zie je de basiliek al schitteren in de zon. (Neem dat maar letterlijk !).

Scherpenheuvel vanuit de verte

Scherpenheuvel wandelwegen

 

De religieuze component is er nog altijd, soms hip modern, soms o zo ouderwets.

 

Maria in de moderne versie

Scherpenheuvel de ene Maria is de andere niet

Toch heb ik Scherpenheuvel weten te waarderen. Er is altijd een gezellige drukte en het is de stopplaats voor menig (wieler-)toerist. Er zijn de kraampjes die de tand des tijds hebben doorstaan en er zijn massa’s terrasjes.

Scherpenheuvel met zijn vele kraampjes

Scherpenheuvel als stopplaats voor wielertoeristen

 

Dus wanneer ik een lange fietstocht plan of een wandeling, dan gebeurt het wel dat ik zo’n stop voorzie in Scherpenheuvel. Je ziet er allerlei volk passeren en er is altijd wat te doen. Verleden en heden lopen er door elkaar en het is een plaats vol verhalen : vele kaarsjes worden gebrand, vele gesprekken gevoerd op de talrijke bankjes.

Eigen foto's

10 redenen voor Remember The Milk

Remember the Milk tester

 

Joepie, ik mag de nieuwe versie van Remember The Milk testen ! Ik ben een grote aanhanger van RTM en als ik het nog beter zou gebruiken (mijn schuld !) dan zou mijn leven er nog beter uitzien !

Ik schreef er als eens kort over in mijn productiviteitstips  of toen het zondag-inhaaldag was. Zonder RMT zou ik waarschijnlijk compleet moedeloos worden en tal van dingen vergeten. Het sterke is dat ik wellicht nog maar 10% van de mogelijkheden gebruik, anderzijds moet je ook niet meer tijd in het systeem zelf steken dan in het werk. Een mens kan zo bezig blijven anders !

Remember the Milk is compleet compatibel met de principes van Getting Things Done, dus voor wie een aanhanger is, get the milk :-)

Remember The Milk als persoonlijk assistent

  1. Ik vergeet niets
    Ook niet als het pas volgend jaar moet gebeuren. Ik heb taken die ‘op repeat’ staan : zoals elke maand het opmaken van onze financiën, elke week het ordenen van de mailbox, maar ik vind evengoed bij het begin van de vakantie een lijstje van zaken die we moeten meenemen op vakantie, zodat ik niet ieder jaar opnieuw moet nadenken wat we moeten meenemen.
  2. Je kan er alle taken in kwijt en je kan ze voorzien van allerlei tags waardoor je ze op eender welke manier kan filteren.Ik kan bv. zeggen : geef mij alle taken die onder opruimen vallen, en niet langer duren dan 30 minuten en die deze week nog moeten gedaan worden.
    Ik doe dat als ik het beu ben van achter mijn bureau te zitten en ‘pauze’ nodig heb.  Dan komt daaruit ‘trap vegen’. Goeie ontspanning en dan is dat ook weer gedaan. En nee, ik veeg die niet iedere week.
    Er zijn tal van andere voorbeelden, but you get the picture.
  3. Aan alle taken zit een tijd vast.
    Die moet je natuurlijk zelf ingegeven, maar voor iemand als ik die altijd zeer optimistisch is in ‘ik kan dat er nog wel tussenin schuiven’, is dat zeer praktisch. Hij telt immers per dag alle taken op. Ook diegene die wekelijks, maandelijks, of wat dan ook zijn. Ik gooi daar alles in, ook taken als ‘boodschappen doen’ of ‘onkruid wieden’, als ik dat niet doe dan bedrieg ik gewoon mezelf.Omgekeerd : ik plan ook leuke dingen, zodat die niet op overschot zijn, want als ik moet wachten tot ik tijd heb, komt het er nooit van !Remember The Milk today
  4. Ik vergeet niets
    Ook niet als het pas volgend jaar moet gebeuren. Ik heb taken die ‘op repeat’ staan : zoals elke maand het opmaken van onze financiën, elke week het ordenen van de mailbox, maar ik vind evengoed bij het begin van de vakantie een lijstje van zaken die we moeten meenemen op vakantie (aangezien dat ieder jaar ongeveer hetzelfde is), zodat ik niet ieder jaar opnieuw moet nadenken wat we moeten meenemen.
  5. Ik heb een dag- en een weekoverzicht of als ik wil een overzicht van ‘alles’.
    Dagen lopen niet altijd zoals je wil en soms kan je schuiven in de week.Remember the milk overzicht
  6. Ik werk met prioriteiten : 3 op een dag max.
    Dat zijn de 3 zaken die ik echt voor elkaar gedaan wil krijgen. Dus ‘s morgens (of de avond ervoor) bekijk ik de dag en maak er 3 prioritair.
  7. Ik werk met projecten (tasks en subtasks).
    Zo heb ik het Marie Kondo project slaapkamer en heb ik ook zelfstudieprojecten.
    Het is een kleine stukjes gekapt (ook al is Kondo daar geen voorstander voor) om de simpele reden dat ik mij geen hele dag bezig zie met opruimen en wegdoen van spullen, een hele dag aan een stuk studeren zit er ook niet in.
    Stap voor stap geraken we er ook !
    Remember the Milk subtasksRemember The Milk is een beetje mijn persoonlijke assistent geworden. Wanner ik ‘s morgens opsta hoef ik niet echt meer na te denken wat er allemaal gedaan moet worden en ik zie in in één oogopslag hoeveel tijd ik vandaag nog over heb in het slechtste geval tekort. Dat laatste is trouwens niet zo erg, met een weekoverzicht kan je het schuiven naar daar waar je wél tijd hebt en kan je ondertussen aan je priorteiten werken.
  8. Overal raadpleegbaar, synchroniseert met alles !
    Dus ik kan via mijn smartphone raadplegen hoe het zit, taken bijvoegen maar evengoed via mijn tablet of pc.
  9. Voor de harnekkige uitstellers zijn er tal van reminders. Zo kan je vragen dat je ‘s avonds een mailtje in je bus krijgt met de taken die je morgen moet uitvoeren.
  10. En ze maken u nog productiever !
    Remember The Milk is een hele community die allerlei tips verzamelt over hoe je het systeem nog efficiënter kan gebruiken. Zo ging de laatste tip over het organiseren van je tijd op basis van je energieniveau.

Ik ben benieuwd wat de nieuwe versie in petto heeft !

Geen tijd, energie, geen moed voor mijn kind

Geen tijd voor kinderen

20150531 kindDat de combinatie werken en gezin alles behalve eenvoudig is, komt nu en dan in het nieuws, al worden er weinig oplossingen aangereikt. Dat ouders soms hopeloos zijn om voor hun kinderen in de vakantie opvang te voorzien, passeert wel eens de media als de kampinschrijvingen volzet lijken te zijn. Of er is geen plaats voor je kind in de crèche, menig ouder heeft die zorg nog voor het kind geboren is.

Enerzijds lijkt het alsof we nog nooit zoveel aandacht voor kinderen hebben gehad, anderzijds lijkt onze maatschappij niet op kinderen voorzien. De meeste ouders vinden uiteindelijk, soms door grote offers te brengen of te tekenen voor een hels levensritme, uiteindelijk wel een oplossing, maar voor sommige kinderen is dat niet genoeg.

Kinderen én ouders worden soms gewoon in de steek gelaten

2015 05 31

Soms loopt het helemaal mis en wel om redenen die heel begrijpelijk zijn maar gigantische gevolgen hebben voor het kind. Dit wordt niet opgepikt door de media en meestal door alle partijen verzwegen. Kinderen die leven in een gezinssituatie waar nu en dan geweld is. Of de kinderen nu zelf het slachtoffer zijn of ze zien het (partnergeweld), de effecten zijn niet te verwaarlozen. Teruggetrokken kinderen, of kinderen die extreem hun best gaan doen en zo zo ‘binnen de lijntjes’ kleuren om vader/moeder niet te misnoegen. Die bang zijn om ‘s avonds naar huis te gaan.

Aan de basis ligt dikwijls een problematiek van jaren en het is te gemakkelijk om de vinger naar de ouder te wijzen. Alleen : wat kan er worden gedaan ? Het risico het huis te moeten verlaten, vreemde mensen die zich gaan ‘moeien’ met je  gezin, wie ziet daar naar uit ?
Mijn hart krimpt iedere keer als ik zo’n verhaal hoor.

Sommige ouders zitten psychisch zo in de knoop dat het zorgen voor hun kind te zwaar wordt. Het kind – ik heb nog nooit een kind gezien dat niet loyaal is ten aanzien van zijn ouders – draagt mee zorg voor die ouder, op kinderlijke manier, maar dat zie je op school. Het hoofd is er niet bij, het jonge kind lijkt oud. De schoolresultaten gaan achteruit of het kind komt dagenlang niet naar school. Soms wordt het gewoon aan zijn lot overgelaten : de energie ontbreekt bij de ouder het kind begeleiden.

Of soms is er gewoon geen tijd. Beide ouders gaan uit werken en zijn lange dagen van huis. Opnieuw : het is te gemakkelijk met de vinger richting ouders te wijzen.  Onze overheid moedigt deeltijds werken niet aan, als de werkgever al de moeite zou willen doen om mee te denken aan een oplossing, wat ook niet evident is.

Kinderen, het is onze toekomst en onze rijkdom. Met de meeste gaat het gelukkig goed, maar soms, worden ouders én kinderen in de steek gelaten en zwijgt iedereen.

Het kan mij moedeloos maken.

 

Fotocredits

Reageren ? Zie onder de titel

Lifehacking : Habit Stacking

Routines zijn aaneengeschakelde gewoontes

Habit Stacking

Habit Stacking is een boekje dat helemaal mijn ding is en wel omdat ik al lang overtuigd ben van het nut van gewoontes en routines.

Gewoontes zijn zaken die je weinig energie en tijd (max. 5 minuten) kosten maar die op termijn grote gevolgen hebben. Het gaat in zijn boek om enkelvoudige gewoontes, in tegenstelling tot de mini-habits waarbij je iets opbouwt (je begint met 1 km te lopen en na verloop loop je 10 km,).

Gewoontes in verschillende levensdomeinen

Na een inleiding verdeelt Scott zijn 97 gewoontetips in verschillende levensdomeinen

  1. Productiviteit
  2. Relatie
  3. Organisatie
  4. Welbevinden
  5. Gezondheid
  6. Vrije tijd

Op een paar heel Amerikaanse na (couponnen sparen ?) zijn ze allemaal zeer toegankelijk aan integreerbaar, al is het geenszins de bedoeling dat je alle 97 gewoontes gaat overnemen.

Sommige gewoontes (of adviezen ?) zijn al vrij ingeburgerd zoals het zich rekenschap geven (accountability) om langer vol te houden, het opdelen van doelen in kleinere behapbare stukjes, het werken met de Pomodore techniek of het bepalen van je 3 belangrijkste doelen voor de dag. Tijdens het lezen herkende ik hier en daar wel wat.

I’m a believer !

Ik ben een grote believer in het aanleren van  routines of habit stacking om de simpele reden dat het zaken zijn die je tot je doel leiden maar dat ze je, eenmaal je ze aangeleerd hebt, geen energie meer kosten.  In het programma Perfect met Karen Daemen ging het veelal om het opbouwen van routines ging : de smoothie ‘s morgens, het x-aantal keer trainen per week, ook bij haar ging het om allerlei levensdomeinen.

Niet te hard van stapel lopen

Je leven compleet overhoop halen door eensklaps allerlei gewoontes aan te leren is vragen om frustratie. Volgens sommigen heb je voor het aanleren van gewoontes 21 dagen nodig, volgens mij ligt het veelal aan wat de mogelijk ‘storingen’ zijn in je routine. Scott schrijft er een heel hoofdstuk over : voorbereid zijn op het what if ?

Eerste eigen keuze

Uit de 97 gewoontes (sommige heb ik al) heb ik er voorlopig 2 genomen waar ik wil aan werken.

  1. ‘s morgens een glas water drinken
  2. iedere dag (!?) iemand een berichtje sturen (niet noodzakelijk mail, SMS is prima !)

De gewoontes moeten vasthangen aan een ‘trigger’.  De eerste trigger is voor mij makkelijk. Ik zette gisteren een extra beker op mijn wastafel en na het poetsen van mijn tanden dronk ik de beker leeg. Mijn lege maag kon er niet echt mee lachen, ik hoop dat daar verandering in komt.

habit stacking

Het tweede is iets waar ik vaak aan ‘denk’. Nu en dan denk ik aan mensen die ik al een tijdlang niet meer gezien heb. Hoe zou het met hen gaan denk ik en ik stuur ze dan in gedachten een groet. Vrienden, familie, hoe ouder je wordt hoe groter de kring maar in mijn geval (ik ben afkomstig uit West-Vlaanderen maar woon nu tegen de Limburgse grens) hoe groter ook het geografisch veld wordt. De contacten zijn er nog maar niet zo veelvoudig. Een simpele SMS kan de banden wel wat smeden. De trigger wordt hier de auto, ik heb immers het geluk dat het lief mij  ‘afzet’ aan mijn werk en ik dus niet zelf hoef te rijden. (Hoera, hoera dat lief !).

Accountability

Om het vol te houden kan ik het natuurlijk posten op sociale media, maar omdat het geen kat zal interesseren of ik nu wel dat glas water drink, hou ik het op een vriendelijke en simpele app : rewire. Deze vraagt mij op het eind van iedere dag of ik iets gedaan heb of niet. Eenvoudiger kan niet.

Rewire : hulp bij habit stacking

Wordt zeker vervolgd !

 

Reageren ? Zie onder de titel.