Tagarchief: prioriteiten

Snapshot diary

Summer Snapshot Diary week #1/9 Ik heb me weer laten vangen

Eerste week van de vakantie en al in overdrive

Een mens zou denken dat hij in de vakantie was gas terug neemt en wat minder hooi op z’n vork neemt… Wel, ik dacht het niet! Ik word, zeker bij het begin van de vakantie, gewoonweg nog zenuwachtiger! Tijdens het werkjaar zijn er tal van projecten en ideeën die ik mentaal ‘naar de vakantie’ schuif, zoveel dat ik bij het begin al compleet overrompeld ben. Zaterdag, na 6 dagen verlof dus, zei ik tegen het lief dat ik het ‘ronduit niet zou halen’. ‘Wat dan? ‘, zei hij. ‘Alles wat ik nog moet doen !’.

De lat ligt te hoog

Ik las het al eens bij Kelly, de verhalen die een mens zichzelf wijsmaakt. Soms schrijf ik ze op tijdens de morning pages en besef dan hoe gek ze eigenlijk zijn.

  • Het excuus ‘geen tijd’ geldt niet in de vakantie
    Ik besef heel goed dat ik met 9 weken verlof ontzettend veel vakantietijd heb. In mijn hoofd is dat ondertussen bijna uitgegroeid tot schuldgevoel: ik kan immers tegen mezelf niet zeggen dat ik er begrip voor heb dat mijn huis niet 100% perfect is schoongemaakt, dat de zolder teveel rommel herbergt, dat ik niet genoeg gesport hebt, soit … Eigenlijk komt het er op neer dat ik in mijn hoofd een soort perfect plaatje heb van de vakantie. Alsof het vrijkomen van tijd meteen betekent dat ik werkelijk alles kan doen wat ik zou moeten doen.
    Deze week heb ik keihard gewerkt. Stukken harder dan tijdens het werkjaar. Tot ik uiteraard als een hoopje ellende in elkaar zakte met één en al ontgoocheling en oververmoeidheid : ‘ik haal het niet’.
  • Tijdens de vakantie moet je leuke dingen doen en je ontspannen
    Natuurlijk ben ik pro leuke dingen en ontspanning. Maar soms draait het hier toch nog altijd in de soep. Of loop ik toch zenuwachtig heen en weer (cfr. supra), waar ik mij dan wéér schuldig om voel.
    Bovendien is mijn lijst van ‘leuke dingen’ ook al oneindig, dat zomerverlof, hoe lang het ook is, is dat niet.

Ik geloof dat dat de twee grootste verhalen zijn waar ik tegenaan loop. Twee verhalen dat die je simpelweg kan samenvatten door ‘teveel willen’.

Week in beelden

Al bij al was het, los van mijn al te hoge verwachtingen, best wel een spannende week. De schoonpapa ligt in Gasthuisberg en door zijn leeftijd (bijna 90) worden alle vooruitzichten in voorwaardelijke zin verteld. Voor zowel het lief als ik was het een niet zo blij regelmatig terugzien van Gasthuisberg. Vorige zomer, net dezelfde tijd, begon immers de chemotherapie van Hugo. Wij hoopten op een zomer zonder Gasthuisberg, het regelmatig teruggaan naar Gasthuisberg herinnert ons aan de zware tijd net een jaar geleden.
Anderzijds beseffen wij hoe dankbaar we zijn. Het had allemaal anders kunnen lopen.

Ik genoot ontzettend van het goede weer. De zon blijft een gigantisch effect hebben op mijn gemoed. Het buiten ontbijten maakt me echt gelukkig. Evengoed het ‘kubben’ met de familie, oma inclusief !

Tijd is prioriteit

Natuurlijk is er méér tijd tijdens de vakantie. Tijd om ‘s avonds met het lief door het dorp te wandelen. Tijd om lang te tafelen. Toen ik een jaar of 24 was en heel ernstig tegen iemand zie dat ik geen tijd had voor iets, antwoordde die simpelweg met ‘Tijd is prioriteit’. Ik was er van onder de indruk en die zin is in mijn leven steeds weer teruggekomen. Het is niet bijster origineel en algemeen goed, maar uiteindelijk komt het daar wel op neer.

Als ik zo gejaagd ben en continu het gevoel heb tijd te kort te hebben, zou het dan niet kunnen dat ik te weinig werk maak van prioriteiten? (Of er teveel heb, maar dat is toch wel hetzelfde als er géén hebben? ).

Deze tweede week verlof begin ik vast met deze gedachte: er is tijd genoeg. Kies je prioriteiten !

Fijne zomerdagen toegewenst !

Mijn inspiratiewoord van 2019: plannen !

Maak van 2019 een themajaar, jouw jaar !

Ik leerde dit concept van Gretchen Rubin die het al vele jaren doet. Ze centreert haar jaar rond een inspiratiewoord. Het kan natuurlijk ook een zin of slogan zijn, maar het zegt iets over wat voor jou belangrijk is en waar je dit jaar extra aandacht wil aan geven.

Voor 2018 koos ik het woord ‘dapper’. Toen ik het in januari koos had ik nog geen idee hoe dapper ik zou moeten zijn dit jaar, maar ik kan je alvast vertellen dat het werkt, zo’n woord. Dapper betekende voor mij om net een stapje verder te gaan. Om, wanneer ik dacht ‘laat maar’, toch nog even verder te doen. Dikwijls resulteerde dat ‘even’ in toch maar doorzetten, zodat ik best wel wat overwinningen in huis haalde. Het waren naar de buitenwereld geen spectaculaire overwinningen, maar kleine beslissingen.

Inspiratiewoord van het jaar: plannen !

Was het woord vorig jaar heel poëtisch omdat ik mijn inspiratie haalde uit een gedicht van Bart Moeyaert, dit jaar is het nogal functioneel en platjes. Er is weinig poëzie uit te halen. Toch sta ik volop achter het woord.

Natuurlijk is plannen niets nieuws voor mij. Ik merk echter dat ik vooral werk plan, dingen die moeten gebeuren en zichtbaar resultaat opleveren. Wanneer ik mijn planning bekijk (die ik al jaren heb) dan merk ik dat ze vooral extern gestuurd is. Het sociale leven, het werk, huis&tuinafspraken. Zaken die moeten worden afgewerkt. Behalve extern is er dikwijls ook een vorm van moeten.

De valse illusie van ‘als ik tijd heb’

Ik leerde van Laura Vanderkam dat mensen soms bijzonder eigenaardig omgaan met wat belangrijk is in hun leven. Iets wat je overigens ook terug vindt bij Stephen Covey, mijn all time hero. Zaken die belangrijk zijn, zijn zelden dringend. Bijgevolg komen ze snel op het lijstje ‘als ik tijd heb’. En zoals Vanderkam terecht opmerkt, komt die tijd er zelden. Want er is altijd wel iets anders, of naar Covey, er is altijd wel iets dat dringender is.

Wat belangrijk is, is zelden dringend.

Maar het zijn net die zaken die energie geven,

ook al staat er geen moeten voor.

Wat belangrijk is, geeft ons meestal veel energie, energie die we nodig hebben om die drukke agenda de baas te blijven. Dus waarom schuiven wat dat zoveel door naar ‘als ik tijd heb’ ? Voor mij is dat een belangrijke les: om wat ik belangrijk vind en waar ik energie uit haal echt te plannen en niet te laten afhangen van toevalligheden als ‘als ik eens tijd heb.

Belangrijk is overigens niet hetzelfde als spectaculair. Wandelen geeft mij energie. Lezen geeft mij energie. Koffie met vriendinnen ! Als ik het niet plan, komt het er niet van.

Elke dag iets wat je energie gééft

Ik vind de idee ‘tijd maken voor wat je energie geeft’ best wel belangrijk. In het leven zijn er tal van zaken die energieslopend zijn. Het moet worden gedaan en het leven is, zoals zo goed gezegd, geen ponykamp. Dat is niet erg, maar om het fijn te houden is het goed om nu dan en die dingen te doen die energie geven. Dààr wil ik het komende jaar aandacht aan schenken. Daarom is plannen mijn inspiratiewoord van het jaar !

Werken aan je dromen

Verder wil ik ook méér plannen aan wat mij dichter bij mijn dromen brengt. Dromen zonder plan zijn … dromen. Het gebeurt dikwijls dat ik denk ‘ik zou dat nog eens willen doen’, of ‘ooit wil ik …’. Daar wil ik meer in investeren. Soms is het maar een bevlieging, dat geef ik grif toe. Eenmaal het concreter wordt blijkt dat ik het toch niet zo leuk of aantrekkelijk vind. Dat is niet erg. Dan weet ik dat meteen en hoef ik later geen spijt te hebben. Maar sommige dromen blijven wel hangen. En die beginnen het beste met een plan !

En jij ?

Ik ben benieuwd of er, behalve in de VS waar het inspiratiewoord van het jaar meer bekend is, nog mensen zijn die met zo’n woord werken. Of die onmiddellijk weten ‘dàt zou mijn woord zijn’. Ik geloof erin: hoe meer aandacht je aan iets geeft, hoe belangrijker het wordt. Niet ?

De afrekening: wat heeft 2017 mij geleerd? 11 adviezen

Ik loop al een tijdje met de idee rond om een lijstje te maken van adviezen/wijsheden die de tand des tijds hebben doorstaan. Wijsheden die ik niet wil vergeten en wil meenemen naar 2018. Waarschijnlijk zal ik een week na het schrijven van deze lijst denken ‘o, dat ben ik ook nog vergeten’, maar laat dat dan een lijst voor volgend jaar zijn. Benieuwd wat jullie denken en nog veel meer benieuwd naar jullie lijst ! 

1 Eat that frog

Het is een klassieker, maar wel eentje die altijd rendeert. Als ik eerst de meest vervelende klus aanpak, voel ik mij een stuk lichter en energieker. Ik merk trouwens dat als ik dat niet toe, er een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren. Schuldgevoelens inclusief !

2 Do more of what makes you happy

Do what you love

Een cliché, ja, maar ik merk dat ik het nog altijd te weinig doe. Ook al is er tijd en gelegenheid. Het gaat mij niet eens om grote dingen. Wandelen, zelfs in ons eigen dorp na een werkdag, een goed boek lezen, op de koffie met een vriendin. Volgend jaar wil ik er meer aandacht aan besteden. Daarvoor maak ik zelfs (een volgende post !) mijn gelukslijst op !

3 If you fail to plan you plan to fail

Hoe meer ik mij aan mijn planning houd, hoe meer geluk en ook rust. Mensen denken dan meestal aan nog harder en efficiënter werken. Maar het gaat evengoed over het plannen van fijne activiteiten, sociale contacten, zelfs tijd om niets te doen. Ik heb een behoorlijk planningssysteem en ik merk dat het werkt. ‘Als ik ooit eens tijd heb’ betekent meestal ‘nooit’. Ik probeer heel kritisch te zijn als ik mezelf hoor zeggen dat ik ‘dat wel ergens kan tussenschuiven’, ‘of dat wel kan doen’. De reflex zou moeten zijn: hoeveel tijd kost dat, heb ik die tijd en ben ik bereid om die tijd eraan te besteden ? Tijd is het grootste goed. Na liefde dan toch !

4 Count your blessings

Wanneer ik mijn eigen instagram-account zie – of zelfs mijn snapshot diary, dan lijkt het (voor mij toch) alsof ik een geweldig leuk leven heb en allerlei leuke dingen meemaak. Die instagramaccount liegt niet, noch die snapshot diary, maar ik ben er mij wel van bewust dat ik er voornamelijk happy things op zet. Ongeveer bij iedere snapshot diary vraag ik mij af wat ik in godsnaam kan schrijven, de voorbije week was toch een en al sleur ? Een kopie van de voorgaande week ? Maar eenmaal ik begin – dankzij het maken van veel foto’s – merk ik dat er echt wel leuke dingen waren. Zoals een heerlijke kop koffie of ontbijt. Dat boek dat mij zo hard aan het lachen maakte. Voor wie niet houdt van het opschrijven : instagram werkt al evengoed. En je deelt je happiness !

5 Just start ! De 10-minuten regel

Deze regel gebruik ik bijna dagelijks bij vervelende klussen, in mijn geval huishouden of domme administratie, opruimen, schoonmaken. Het zijn nooit dringende zaken, maar ze moeten wel gedaan worden. Ik zet mijn timer bijgevolg op 10 minuten en neem mezelf voor om er 10 minuten mee bezig te zijn. Op een of andere manier verlicht dat de tegenzin – het is toch maar 10 minuten – maar ik sta versteld wat je in 10 minuten (of een half uur, naargelang wat het is) kan doen. 10 minuten opruimen heeft véél effect. Een half uur administratie is een goed begin. Morgen weer 10/30 minuten !
Tegenwoordig probeer ik voor het slapengaan (of voor de laatste activiteit) 10 minuten op te ruimen. Weer zo’n oma-raad, maar het werkt.  Zie je het niet zitten, zet dat je wekker op 5 minuten. Geef toe. Vijf minuten moet toch kunnen ?

6 Hou je lichaam in de gaten

Het lichaam heeft een eigen logica en wil. Dit is een les die ik in 2017 aan de lijve heb ervaren. Ik draag er nog altijd de gevolgen van. Het is een illusie dat je kan leven op wilskracht. Op een bepaald moment neemt dat lichaam het niet meer. Het is – weerom – een cliché om te zeggen dat je naar je lichaam moet luisteren, alleen, hoe doe je dat ? Ik zal wel niet de enige zijn die vind dat je ook niet te snel moet toegeven.

Van Tim Ferris leerde ik dan weer het belang van bio-chemie. O zo herkenbaar !

I now often ask myself, “Is this really a problem I need to think my way out of? Or is it possible I just need to fix my biochemistry?” I’ve wasted a lot of time journaling on “problems” when I just needed to eat breakfast sooner, do 10 push-ups, or get an extra hour of sleep. Sometimes, you think you have to figure out your life’s purpose, but you really just need some macadamia nuts and a cold fucking shower.

7 Betrokken is niet hetzelfde als verantwoordelijk

Ik voel mij zeer snel aangesproken om dingen te doen. Alsof de hele wereld wacht op mijn inbreng en hulp. Overdreven natuurlijk, maar ‘ik zal dat wel doen’, of ‘dat zou toch beter kunnen’, gaat teveel door mijn gedachten. Dat inzicht leerde ik bij Elke Van Hoof. Het is niet omdat ik betrokken ben dat ik ook verantwoordelijk ben. Not my monkeys not my circus ! Een moeilijke les. Dat wel. Ik hoop dat ik in 2018 steeds beter het verschil tussen beide ken. Want ik wil best wel verantwoordelijk zijn !

8 Don’t put it down, put it away

Dat één zin zoveel kan doen ! Maak er dus één beweging van, eenmaal in je hand moet het terechtkomen op de plaats waar het hoort. (Ik kom nog niet eens aan 10 % slaagpercentage vrees ik !)

9 Ken je eigen gebruiksaanwijzing

Er zijn dingen die ik zou willen kunnen, maar die ik niet kan. Ik was enorm getroffen door een gedachte van Fleur van Groningen in haar boek ‘Leven zonder filter’. Ze schreef hoe zij het aantal sociale contacten beperkte omdat ze wist dat teveel niet goed was voor haar.

Ik ben zelf absoluut niet goed in veel drukte. Dat vraag veel energie. Shoppen in het weekend kan voor onze dochter dan super zijn, voor mij is het slopend. En zo zijn er nog wel een aantal zaken, zoals eten plannen, want anders blijf ik maar snoepen.

10  Geld is relatief – geld is duur

Behoorlijk jong heb ik ervaren dat je zo dood kan gaan. Wat is geld dan ? Ik wil mij geen zorgen moeten maken over geld. Ik besef heel goed dat dit makkelijk zeggen is als je na je basisbehoeften nog geld over hebt. Maar het is bewezen, vanaf een bepaalde grens maakt geld je niet gelukkiger. Je kan evenwel geen tijd kopen met geld en laat ik dat nu net zo belangrijk vinden. Ik wil wandelen in de natuur, een goed boek lezen of koffie drinken met mijn geliefden. Dingen die geen geld, maar wel tijd kosten. Als ik kan kiezen tussen geld en tijd, kies ik resoluut voor tijd. Dus liever minder verdienen en meer tijd, dan omgekeerd.

Omdat ik absoluut niet wil dat geld veel tijd in beslag neemt, heb ik een handig budgetteringsysteem waar ik één keer per jaar een paar uur moet mee bezig zijn. Het onderhoud vraagt een half uur per maand. Gewoon niet veel geld uitgeven verlaagt ook de stress. Dat gaat makkelijk hier. Het lief en ik zijn beide niet gesteld op luxe. Beiden investeren we liever in ervaringen.

11 Kies altijd voor liefde

Of voor de vriendschap, of voor de mens. Ik verlies mezelf soms in de efficiëntieval. Dat het moet renderen. Dat ik veel werk heb. Dat dat werk af moet. Dat er deadlines zijn. Dat ik nog zoveel moet doen en bijgevolg geen tijd heb om stil te staan bij … jou. Of evengoed voor mezelf. Alsof er altijd belangrijker dingen zijn dan die mensen om mij heen.
Who am I kidding ?

 

Super benieuwd naar wat jullie denken ! 

 

 

 

1000 vragen over mezelf

10 000 vragen #79 Ben je onvergetelijk ?

Onvergetelijk, is dat niet wat pretentieus ?

De 1000 vragen van Flow zijn bij tijden wel gek.Of misschien vind ik ze gek. Worden uiteindelijk niet alle mensen uiteindelijk vergeten ? Tenzij ze iets extreem goeds of erger nog, slecht hebben gedaan. Namen als Nero, Siddartha, Napoleon, … die zijn (nog) niet vergeten. Maar een mens zoals jij en ik ? Onvergetelijk ?

Toch zijn er mensen die er anders over denken. Die hun testament willen nalaten, een indruk willen nalaten. Zo voel ik dag in dag uit de hete adem van de onderwijshervorming die in mijn streek wel eens veel verder zou kunnen gaan dan de overheid als mogelijkheid schetst. Het mogelijke einde van een schoolloopbaan op 1 plaats, een complete verhuis van personeel en leerlingen, meer dan 10 000 leerlingen, meer dan duizend personeelsleden. Een manier om onvergetelijk te worden ?

Of gaat het om iets anders ?

Gaat het om een indruk nalaten ? Dan ken ik best wat mensen uit mijn omgeving die zo bijzonder zijn dat ik ze niet gauw vergeet. Niet dat ze grootse dingen doen, maar omdat ze zo origineel zijn, creatief, dingen durven die ik niet durf, op zo’n eigen manier in het leven staan dat ze toch wel indruk op mij maken.

Bloggers !

Zo leven er wel een paar bloggers in mijn hoofd. Bloggers die al jaren bloggen en waarvan je de indruk krijgt dat je ze begint te kennen. Lezen hoe hun levensvisie opbouwt, hoe ze trouw zijn aan hun waarden. Annelies maakt wel indruk op mij in haar zoeken naar een écht leven, wars van wat ons aangepraat wordt.  Misschien komt het omdat ze zich dikwijls dezelfde vragen stelt als ik maar radicaler antwoordt.

Jezuïeten !

Tijdens mijn jeugd en tot mijn 35ste zo ongeveer had ik behoorlijk veel contact met jezuïeten. Ik logeerde er, ik at met hen samen, ruimde de tafel af. Ze hebben een blijvende indruk op mij gemaakt. Hun filosofie draait dikwijls om het onderscheiden van geesten. Dat klinkt nogal alsof ze ergens in de Middeleeuwen zijn blijven steken of  een al te grote liefde voor Halloween hebben. Op hun pagina lees je dit

Het woord “geesten” lijkt eerder thuis te horen in een primitieve cultuur dan in een hedendaagse spiritualiteit. Toch kun je niet ontkennen dat op de mens krachten inwerken waarop hij geen greep heeft. Onafhankelijk van zijn wil werken zij op hem in en bewegen hem tot beslissingen. Dit geldt zowel voor individuen als voor groepen en samenlevingen. Het Noorden wordt almaar rijker en het Zuiden almaar armer: hoe komt dat? Niemand wil dit, en toch gebeurt het … Ook in ons persoonlijk leven werken krachten ten leven en krachten ten dode. 

Kort door de bocht zou je kunnen zeggen dat het gaat over het onderzoeken van wat in je omgaat, hoe de wereld op jou inwerkt en wat jouw antwoord kan zijn. Het is een oefening in bewustzijn, zodat je niet van buiten uit geregeerd wordt, maar leeft naar wat jij ten diepste wil.

Ondertussen zie ik nog maar zelden een Jezuïet, maar ze zijn voor mij wel onvergetelijk. Om vele redenen trouwens.

Ben ik onvergetelijk ?

Toen ik de vraag las was mijn eerste reactie: ik wil geeneens onvergetelijk zijn. Net niet ! Ik hoop er gewoon te zijn voor die mensen voor wie ik belangrijk ben of belangrijk kan zijn. Het hoeft niet, dat onvergetelijk zijn. Als ik er nu maar bén voor wie het iets uitmaakt.

Gebrek aan ambitie ? Of zo onder de indruk van mensen die persé onvergetelijk willen zijn ?

Misschien is deze vraag beter :

Welke indruk laat jij na bij anderen ?

“1000 vragen aan mezelf”  gaat terug op een boekje dat een tijd geleden bij Flow zat. Het is een klein boekje en er is geen plaats voorzien om te antwoorden, daarom dacht ik : waarom niet op de blog ? Voor het pure plezier van het schrijven ? Het verzamelen van herinneringen, wat volgens Gretchen Rubin, bijdraagt tot geluk ? Vandaar een deze rubriek : 1000 vragen over mezelf.
Niets weerhoudt je om mee te doen !